It's Me ที่รัก(คุณ) : [YAOI]

ตอนที่ 21 : It's Me : Chapter.19 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 435 ครั้ง
    4 ก.ย. 62


ที่รัก(คุณ) : บทที่สิบเก้า



ช่วงสายของวันหลังจากที่พี่กุมออกไปได้ไม่นาน ไออุ่นก็ลุกจากเตียงกลับบ้านตัวเองไปแต่งตัวบ้าง ก่อนจะเข้ามามหา'ลัยเพื่อเข้าเรียนในตอนบ่าย

“มึงว่า ถ้ากูลองคุยกับพี่กุมดูจะเวิร์คมั้ยวะ?” ไออุ่นถามเพื่อนขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ ในขณะที่พวกเขากำลังนั่งฟังอาจารย์สอนกันอยู่ในห้องเรียน

"กูบอกมึงแล้วใช่มั้ยว่าอย่ามาถามพวกกู มึงควรไปถามพี่กุมนู้น" วอร์มตอบหน้านิ่งทั้งที่สายตาก็ทำเป็นจ้องหน้าจอโปรเจคเตอร์อย่างตั้งใจอยู่

"ใช่ จะเอายังไงก็เอา ไปลองคุยกันดูไม่ตายหรอกมึงจะกังวลห่าไรหนักหนาวะ เมื่อคืนที่มึงค้างกับพี่กุมมันไม่ได้ช่วยให้คิดอะไรได้เลยหรือไง" แคนที่นั่งอยู่อีกฝั่งของไออุ่นออกความเห็นอย่างขัดใจบ้าง

จนไออุ่นที่ได้ยินถึงกับหันขวับไปจ้องหน้าเพื่อนทันที

“มึงรู้ได้ไง ว่าเมื่อคืนกูไปค้างกับพี่กุม?”

พอเจอคำถามของเขาแคนมันก็ทำหน้าเลิกลักนิดหน่อยจนไออุ่นขมวดคิ้ว

“เอ่อ…กูก็เดาไปเรื่อยเปื่อยนั่นแหละ จะไปรู้หรือไงว่ามึงไปค้างกับพี่กุมจริงๆ มึงนี่ก็ใจง่ายจริงเล้ยย ขนาดว่าไม่ได้ชอบพี่มันกลับนะเนี่ย”

ท่าทางบ่นยาวกลบเกลื่อนแบบนี้ยิ่งทำเอาไออุ่นสงสัยเข้าไปใหญ่

“ด่าอีก อย่าให้กูรู้นะว่าพวกมึงปิดบังอะไรกูอยู่” ไออุ่นขู่เพื่อนเสียงเข้ม ขณะเดียวกันอาจารย์ก็มองมาทางนี้พอดี พวกเขาเลยหุบปากฉับก่อนจะทำเป็นก้มหน้าจดโน้ตในมือต่อ

พออาจารย์หันไปสนใจจอโปรเจคเตอร์เหมือนเดิม ไออุ่นก็พูดขึ้นมาอีกครั้งอย่างต้องการระบาย โดยเลือกที่จะมองข้ามความสงสัยในตัวเพื่อนตัวเองไปก่อน

"แบบ...มึงก็รู้ใช่มั้ยวะว่าตั้งแต่เกิดมา กูไม่เคยเจอผู้ชายด้วยกันบอกชอบมาก่อน แล้วมาวันหนึ่งอยู่ๆ มันก็เกิดขึ้นมาเฉย แบบที่กูเองยังไม่ได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ แต่แทนที่กูจะโมโหต่อยหน้าแหกอย่างที่เข้าใจ เสือกมานั่งสับสนจนเครียดแทนซะงั้น และที่แย่ไปกว่านั้นคือกูกลับรู้สึกแย่เข้าไปอีกที่โดนเขาเมิน ทั้งที่ก็เป็นตัวกูเองด้วยซ้ำที่ปฏิเสธพี่มันไป มึงว่า...แบบนี้กูยังปกติอยู่ไหมวะ?"

ความในใจยาวเหยียดของไออุ่น พาให้สองคนที่นั่งฟังมีสีหน้าจริงจังตามไปด้วย

พวกเขาถอนหายใจเครียดราวกับเป็นเรื่องของตัวเองด้วยซ้ำ ก่อนวอร์มจะเป็นคนพูดขึ้นมาก่อน

“กูรู้ว่ามึงสับสน มึงอยากให้ตัวเองชัดเจน เพราะมึงรู้ว่ามึงแคร์พี่กุมที่รู้สึกแย่กับมึงถูกมั้ย? " ไออุ่นพยักหน้ารับเงียบๆ วอร์มเลยพูดต่อ "อุ่นมึงฟังกูนะ ว่ามึงอ่ะปกติดีเว้ย…เหมือนพวกกูทุกคนตรงนี้แหละ แต่เรื่องความรู้สึกมันห้ามไม่ได้แม้แต่ตัวเองไง ส่วนมึงจะรักใครชอบใครเพศไหนก็ไม่สำคัญหรอก ยังไงมึงก็คือมึงหรืออย่างน้อยพวกกูก็เห็นมึงเป็นเพื่อนเหมือนเดิมอยู่ดี”

แคนที่ฟังอยู่ก็พยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะว่าเสริมเพื่อนบ้าง

“กูว่ามึงยึดติดเรื่องเพศเกินไปป่าววะ สมัยนี้คนเขาเปิดกว้างกันหมดแล้ว เอาง่ายๆ ว่าถ้ากูหรือไอ้วอร์มชอบผู้ชายเหมือนกันมึงจะคิดไงวะ จะเลิกคบพวกกูปะ" ไออุ่นส่ายหน้ารัวให้เพื่อนแบบไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ

"ไม่มีทาง พวกมึงเพื่อนกูหนิ"

"นั่นไง พวกกูก็เหมือนกันแหละ อีกอย่างคนเขาแซวตอนอยู่ค่ายว่ามึงกับพี่กุมคบกันอยู่ไม่เห็นมึงแคร์เลยวะ แล้วตอนนี้จะเสือกกังวลขึ้นมาเพื่อ?"

"ก็ตอนนั้นมันไม่ใช่เรื่องจริงมั้ยวะ กูจีบพี่มันเพราะอยากเข้าสายรหัสหนิ จะไปคิดเยอะเหมือนตอนนี้ได้ไง"

"มันก็ไม่ต่างกันหรอก เพราะคนอื่นเขาไม่รู้กับมึงด้วยสักหน่อย แล้วมึงเห็นมั้ยล่ะว่าตอนนั้นมีใครเขามองมึงผิดปกติบ้าง" ไออุ่นส่ายหน้าตอบเพื่อน

"ใช่มั้ยล่ะ แล้วมึงจะเอามากังวลอีกทำไมวะ มึงควรเอาเวลาตรงนี้ไปเคลียร์ความรู้สึกตัวเองไม่ดีกว่าหรือไง"

ไออุ่นเงียบ เพราะไม่มีอะไรจะเถียงเพื่อน ก่อนที่เขาจะถามในเรื่องที่ยังข้องใจอยู่ไม่หาย

แม้จริงๆ เรื่องนี้จะผ่านมานานเกือบเดือนแล้วหลังจากที่กลับมาจากค่ายก็เถอะ จำได้ว่าพวกมันเคยบอกเขาครั้งหนึ่งเหมือนกัน แต่ตอนนั้นไออุ่นไม่ได้ใส่ใจจะฟังมากนัก

“พวกเขายังไม่เลิกเข้าใจผิดอีกหรอวะ?”

“ตอนนี้เขาเลิกคิดกันแล้วมั้ง เพราะเรื่องน่าจะไปถึงพี่กุมด้วยนั่นแหละเลยรู้ว่าที่มึงกับพี่กุมสนิทกันเพราะเป็นสายรหัสกันแค่นั้นไม่ได้มีอะไรไปกว่ารุ่นพี่รุ่นน้อง ส่วนหนึ่งกูว่าเพราะพี่กุมคงไม่อยากให้มึงลำบากใจมั้ง อีกอย่างก็ดีกับมึงด้วยเพราะมึงคงไม่ชอบที่ใครๆ มาจับคู่ให้กับคนที่มึงไม่ได้ชอบแบบนี้ถูกมั้ย?”

คำพูดกึ่งประชดของเพื่อนเล่นเอาไออุ่นรู้สึกแย่ พอยิ่งนึกไปถึงใบหน้านิ่งที่เหมือนจะผิดหวังกับคำพูดของเขาเมื่อเช้าก็ทำเอาไออุ่นเครียดขึ้นมา

"ว่าแต่เรื่องที่มึงจะไปคุยกับพี่กุมดูพวกกูเห็นด้วยนะ เพราะถ้าไม่คุยให้เคลียร์กูว่าพี่มันคงไม่รอแล้วล่ะรอบนี้" ไออุ่นเริ่มหวั่นใจกับคำพูดวอร์มหน่อยๆ แล้วเนี่ย

"ใช่ แล้วมึงอย่าลืมว่าที่เขารอได้นานถึงสองปีเพราะเขามีความหวังที่จะสารภาพกับมึงไง ซึ่งมันก็ผ่านมาพร้อมกับผลว่ามึงปฏิเสธพี่มันทันทีเลยด้วย ทีนี้แล้วจะมีอะไรต้องหวังจากคนอย่างมึงอีกวะ นอกจากต้องตัดใจอย่างเดียว"

"มึงยิ่งพูดกูยิ่งเครียดนะเนี่ย ห่าแคน" ไออุ่นบอกเพื่อนด้วยสีหน้ากังวล

"ก็หน้าที่กูคือพูดให้มึงคิดไงวะห่านี่ ถ้าไม่พูดให้เครียดคนอย่างมึงจะคิดเป็นหรือไง" ไออุ่นถึงกับหน้ายุ่งเมื่อโดนเพื่อนด่า เถียงไม่ออกเลยสักคำเดียว "เอาๆ มานั่งขมวดคิ้วใส่กูอีก คลายออกเดี๋ยวนี้เร็ว! " แคนไม่ว่าเปล่าแต่ยังยื่นมือไปดันหัวคิ้วของไออุ่นแรงๆ จนเขาหน้าหงาย

"โอ้ย เชี่ยแคน! " ไออุ่นเผลอโวยใส่เพื่อนเสียงดังอย่างลืมตัว

จนอาจารย์กับเพื่อนทั้งเซคหันมามองเป็นตาเดียว ไออุ่นหน้าแห้งขึ้นมาเพราะรู้สึกผิด ก่อนจะโดนอาจารย์ตำหนิทางสายตานิดหน่อย แล้วเรียกให้ไปทำโจทย์หน้าห้องแทนเพื่อนคนก่อนหน้า

ว้อยยยยย โคตรจะซวย

-------
เป็นเวลากว่าห้าโมงเย็นไออุ่นถึงได้สิ้นสุดวิชาสุดท้ายของวัน จบชั่วโมงออกมาด้วยใจห่อเหี่ยวเพราะถึงจะออกไปทำโจทย์ถูกแบบชิวๆ แต่ก็โดนอาจารย์จ้องตลอดคาบอยู่ดี เฮ้อออ

เพราะห่าแคนคนเดียวเลยแม่ง

“อย่ามองกูอย่างนั้น มึงเสียงดังเอง” แคนแก้ตัวอย่างรู้ทัน เมื่อเห็นหน้าตาไม่พอใจของเขาส่งไปให้มัน

“ก็มึงดีดหน้าผากกู” เขาเถียงบ้าง

“ช่วยไม่ได้มึงทำหน้าขัดใจกูทำไม” มันว่ากลับอย่างไม่ยอมจนไออุ่นขี้เกียจเถียงแม่งแล้ว ก่อนจะหันไปถามวอร์มบ้าง

“แล้วนี่พวกไอ้เหนือมันเรียนเสร็จยังวะวอร์ม นัดมันกี่โมงอ่ะ”

“นัดหกโมงไง เพราะมันบอกวันนี้พรีเซนต์งานอาจเลิกช้าหน่อย” วอร์มบอก

พวกเขาเลยตัดสินใจกลับมานั่งรอพวกนั้นที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าคณะที่ประจำของพวกเด็กปีหนึ่งกันเหมือนเดิม

ระหว่างรอเวลาไปกินชาบูกับเพื่อนๆ ไออุ่นก็นั่งเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยเปื่อย ไม่ลืมที่จะกดเข้าแอพไลน์เพื่อส่องว่าพี่กุมอ่านข้อความที่เข้าส่งหาไปก่อนหน้านี้บ้างแล้วหรือยัง

แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ขึ้นคำว่า Read สักทีจนเด็กหนุ่มเผลอถอนหายใจอย่างเซ็งๆ

เขามีเรื่องอยากคุยกับพี่มันจริงๆ นะ จะโทรก็ยิ่งไม่รับไปใหญ่ เฮ้อออ

“ชิปหาย!”

อยู่ๆ เสียงตะโกนตกใจของวอร์มก็ดังลั่นขึ้นมา จนไออุ่นกับแคนถึงกับสะดุ้งพร้อมกัน

“เป็นห่าไรของมึงวะวอร์มพวกกูตกใจ” แคนปรามเพื่อน

“กูลืมไงว่าวันนี้กูไม่ว่างไปแดกชาบู เนี่ยม๊ากูไลน์ตามละ กูไปนะฝากบอกพวกนั้นด้วย” ว่าจบมันก็ชิ่งหนีออกไปเล่นเอาพวกเขาสองคนนั่งงงจนไม่ทันท้วงอะไรด้วยซ้ำ

“อะไรของมันวะ” ไออุ่นยังบ่นไม่ทันไร เสียงข้อความเข้าโทรศัพท์ของแคนก็ดังขึ้น ก่อนมันจะตะโกนเสียงดังจนไออุ่นสะดุ้งอีกรอบ

“ห่าไรของมึงอีกล่ะสัสแคน!?”

“กูก็ไม่ว่างแล้วเหมือนกันว่ะ พี่ปีสองนัดไปฟังคอนเซ็ปดาวเดือนอีกรอบกูต้องรีบไปก่อนนะ เออไอ้เหนือมันก็บอกว่าพวกมันไม่ว่างเหมือนกัน เนี่ยมันเพิ่งส่งมาบอก” แคนว่าก่อนจะเอาข้อความให้เขาดู

ไออุ่นนี่ถึงกับงงไปเลย อะไรจะอยู่ๆ ก็พร้อมใจกันยุ่งขนาดนี้วะ

“เออๆ ไว้วันหน้าแล้วกัน กูกลับไปทำกับข้าวกินคนเดียวที่บ้านก็ได้วะ” เขาว่าอย่างน้อยใจนิดๆ

แต่เพื่อนเสือกไม่เห็นใจเฉย ก่อนจะทำเป็นรีบโบกไม้โบกมือลาใส่เขาแทน “เจอกันเว้ย ไปละรีบ”

สรุปสุดท้ายไออุ่นเลยได้นั่งเคว้งอยู่คนเดียวงงๆ

เอาเถอะกลับบ้านก่อนก็แล้วกัน ในเมื่อเรื่องที่ตั้งใจจะทำทั้งหมดในวันนี้มันล่มไม่เป็นท่าขนาดนี้ เฮ้ออออ

ตือดึ่ง…

ไม่ทันได้ลุกออกจากโต๊ะ เสียงข้อความไลน์จากโทรศัพท์ก็ดังขัดมาก่อน ไออุ่นเลยรีบคว้ามันมากดดูเพราะอาจจะมีเพื่อนคนไหนสักคนที่เปลี่ยนใจไปกับเขาแล้วก็ได้

แต่ปรากฏว่าไม่ใช่

Feb…

[Feb…] : ตอนนี้คุณว่างมั้ย มาคุยกันหน่อยได้หรือเปล่า?”

หนึ่งข้อความจากพี่กุมเล่นเอาไออุ่นใจเต้นแรงอย่างคาดไม่ถึง แต่ในส่วนลึกความรู้สึกนั้นเขากลับดีใจมากๆ ที่เป็นพี่มัน

[Ai-Oon] : ว่างครับ เดี๋ยวอุ่นไปหานะ”

เด็กหนุ่มส่งข้อความตอบกลับไปสั้นๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นกดโทรออกหาอีกคนแทน แต่ยังไม่ทันได้มีคนรับสาย ไออุ่นก็หันไปเห็นพี่กุมกำลังเดินมาทางนี้อยู่พอดี

เล่นเอาเขากดวางแทบไม่ทัน

“พี่กุมอยู่แถวนี้พอดีหรอครับ” เด็กหนุ่มถามอีกฝ่ายเมื่อพี่มันเดินเข้ามาใกล้แล้ว

“อืม ทำไมถึงอยู่คนเดียว?” อีกฝ่ายตอบสั้นๆ ก่อนจะถามอย่างสงสัยเมื่อรอบกายของเขาไร้เงาเพื่อนๆ
“พอดีพวกมันมีธุระน่ะครับเลยรีบกลับ ว่าแต่เราจะไปคุยที่ไหนกันดีครับ?” ไออุ่นถามเข้าเรื่องบ้าง

“ห้องสโมฯ ก็แล้วกัน เพราะผมต้องเข้าไปทำธุระให้พวกนั้นด้วย” พอพี่กุมว่าแบบนั้นไออุ่นก็คิ้วขมวดทันที จริงๆ เขานึกว่าจะได้คุยกันลำพังกับพี่กุมสองคนซะอีก

“เย็นวันศุกร์แบบนี้ไม่มีใครอยู่หรอก เห็นว่ามีนัดกินเลี้ยงด้วยนะวันนี้คงรีบกลับกันหมดแล้ว” กุมภาบอกอีกคนเสียงเรียบราวกับรู้ทันความคิดของไออุ่น

เด็กหนุ่มเลยยอมพยักหน้ารับง่ายๆ ก่อนจะเดินเคียงคู่กันไปยังห้องสโมสรของคณะฯ ที่อยู่ด้านข้างของตึก และตอนนี้ก็ไม่มีใครอยู่เลยสักคนอย่างที่พี่กุมว่าจริงๆ นั่นแหละ

“พี่กุมมีเรื่องจะคุยกับอุ่นหรอครับ?” เขาถามอีกคนทันทีที่เดินเข้ามาในห้องได้ คิดว่าเพราะรู้ว่าพี่กุมจะเข้ามามั้งประตูห้องสโมฯเลยไม่ได้ล็อกแถมแอร์ก็เปิดไว้เย็นฉ่ำเลยทีเดียว

คนถูกถามหันกลับมามองหน้าเขาด้วยสายตาคิดหนักครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับ

“ใช่ ผมอยากขอโทษคุณเรื่องเมื่อคืนที่ทำให้คุณต้องลำบาก รวมถึงเมื่อเช้าด้วยที่คงทำให้คุณไม่พอใจ”

“ไม่เป็นไรครับอุ่นไม่ได้โกรธสักหน่อย พี่กุมอย่าคิดมากเลยครับ” พอได้ยินคำตอบแบบไม่ถือสาของไออุ่นกุมภาก็เค้นยิ้มคล้ายโล่งใจก่อนจะว่าต่อบ้าง

“ถ้างั้นก็ดีแล้วต่อไปผมจะได้ไม่รู้สึกผิด ส่วนเรื่องที่คุณอยากคุยกับผมล่ะ ใช่เรื่องที่จะขอให้ผมตัดใจจากคุณหรือเปล่า? ถ้าใช่ก็รอหน่อยนะ ผมพยายามอยู่" คำพูดราบเรียบคล้ายพยายามให้อารมณ์ตัวเองนิ่งของพี่กุม ราวกับค้อนที่ทุบลงกลางอกของเขา

ทำไมมันรู้สึกแย่จังก็ไม่รู้…ไออุ่นว่าคำพูดของพี่กุมเมื่อกี้มันฟังไม่เข้าหูเท่าไหร่เลยด้วย

เด็กหนุ่มเลยส่ายหน้ารัวให้อีกฝ่าย

“อุ่นไม่ได้จะคุยเพราะเรื่องนี้สักหน่อย ที่อุ่นไลน์หาพี่ทั้งวันว่าอยากคุยด้วยเพราะอุ่นอยากเคลียร์เรื่องของเราต่างหาก พี่กุมทำให้อุ่นสับสนขนาดนี้แล้วพี่กุมจะหนีอุ่นไปง่ายๆ ได้หรือไง พี่กุมควรรับผิดชอบหน่อยมั้ยวะ” เขาว่าออกมาเสียงแข็งอย่างลืมตัวจนพี่กุมยังตกใจ

อีกฝ่ายทำหน้างงบ้าง “รับผิดชอบยังไง? ที่ยอมตัดใจก็ไม่ใช่ว่ารับผิดชอบแล้วหรอ”

ไออุ่นถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยๆ ก่อนจะตอบ “อุ่นเคยบอกพี่กุมหรือไงว่าให้รับผิดชอบแบบนั้น”

“แต่คุณปฏิเสธผมไปแล้วจะให้ผมหน้าด้านชอบคุณต่ออีกทำไม คุณไม่อยากให้ผมหนีแล้วผมต้องทำยังไง ชอบคุณไปแบบนี้เรื่อยๆ โดยที่คุณไม่ได้ชอบผมกลับอย่างนี้หรอ ทรมานกันเกินไปหรือเปล่า”

พอได้ยินข้อความระบายเชิงตัดพ้อของพี่กุมบ้างไออุ่นถึงได้อารมณ์อ่อนลง เขาจับมืออีกฝ่ายขึ้นมากุมไว้หลวมๆ เพราะดูอีกคนก็หงุดหงิดอยู่ไม่น้อยกับคำพูดที่ดูเห็นแก่ตัวของเขาเมื่อครู่

“พี่กุมฟังอุ่นนะ ครั้งแรกที่เป็นแบบนั้นเพราะอุ่นตกใจ อุ่นแค่สับสนเพราะอุ่นไม่เคยชอบผู้ชายด้วยกันมาก่อน แต่อุ่นก็รู้สึกแย่ตลอดที่ทำให้พี่กุมผิดหวัง อุ่นคิดเรื่องพี่กุมในหัวตลอดหลังจากนั้น แล้วอุ่นก็รู้สึกน้อยใจมากที่หลังจากนั้นพี่กุมเอาแต่เมินอุ่น มันน้อยใจจนรู้สึกเจ็บไปหมด”

“อุ่นไม่ชอบความอึดอัดที่เป็นอยู่แบบนี้เลยอยากคุยกับพี่กุมให้รู้เรื่อง แล้วเมื่อคืนอุ่นก็พอจะรู้ว่าพี่กุมไม่ได้เมา อุ่นเข้าใจถูกมั้ย?”

เขาว่ามาถึงตรงนี้พี่กุมถึงได้มีสีหน้าผ่อนคลายลงบ้าง ก่อนจะถามกลับเขาแทนคล้ายยอมรับไปกลายๆ

“โกรธหรือเปล่าที่ผมหลอกคุณ”

“ไม่ครับ จริงๆ ก็คงเราทั้งคู่นั่นแหละที่หลอกตัวเอง” เขาว่าให้อีกคนสบายใจ

เพราะไออุ่นหลอกตัวเองว่าพี่กุมคงเมา ในขณะเดียวกันพี่กุมก็อาจจะรู้ว่าเขาเองก็คงพอคิดได้แต่เลือกที่จะโกหกต่อไปเพื่อหวังอะไรสักอย่างก็เท่านั้น

“ขอโทษนะที่ทำให้คุณรู้สึกแย่" สีหน้ารู้สึกผิดของอีกคนพาให้ไออุ่นยกยิ้ม

“เพราะงั้นอุ่นถึงได้บอกไงครับว่าพี่กุมต้องรับผิดชอบ ที่ทำให้อุ่นเป็นแบบนี้”

“ไม่ต้องทำหน้างงขนาดนั้นก็ได้ครับ พี่กุมแค่รับผิดชอบใส่นี่ให้ก็พอ” ไออุ่นว่าจบก็ล้วงเอาสร้อยจี้รูปเฟืองที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงตัวเองตั้งแต่บ่ายมาโชว์ตรงหน้าอีกคน

กุมภามองน้องสลับกับสร้อยไปมาอย่างงงๆ ก่อนจะคว้าจี้มาดูใกล้ๆ

มันเป็นสร้อยเกียร์ที่สลักชื่อรุ่นและเลขรหัสของกุมภาเอาไว้ และเป็นอันเดียวกันกับที่เขาปาทิ้งลงสระไปวันนั้นที่โดนไออุ่นปฏิเสธไม่ผิดแน่ แต่มันมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงกัน

กุมภาถึงกับยืนอึ้งไปเลย

“มันอยู่ที่คุณได้ยังไง?”

“ใช้ทักษะนิดหน่อยครับ แต่ก็ไม่เกินความสามารถ เอาเป็นว่าอุ่นเก็บมาได้ก็แล้วกัน” เขาว่าไปเรื่อยเพราะไม่อยากบอกวิธีการจริงๆ ให้พี่มันฟังเท่าไหร่มันดูไม่ค่อยเท่ยังไงไม่รู้

พอเห็นอีกคนยังยืนประหลาดใจไม่หายเขาเลยว่าต่อ

“อุ่นให้คิดก่อนก็ได้นะ บางทีพี่กุมอาจจะเปลี่ยนใจแล้ว” แม้จะบอกอย่างใจกว้าง แต่ในใจก็หวั่นๆ อยู่มาก ก่อนจะดันสร้อยเกียร์ใส่มือคืนคนพี่

กุมภารับมาไว้อย่างว่าง่าย ก่อนจะปลดตะขอสร้อยเงินออกแล้วยื่นไปสวมให้คนน้องทันทีโดยไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ ในตอนนั้นเขาเพิ่งสังเกตว่าสร้อยเกียร์ของไออุ่นที่เขาเพิ่งใส่ให้เมื่อพิธีมอบเกียร์รุ่นวันนั้นหายไปแล้ว

ไออุ่นยิ้มกว้างรับการกระทำของอีกคนอย่างดีใจ ก่อนจะแกล้งถามขู่พี่มันแบบไม่จริงจังนัก

“คิดดีแล้วนะครับ? เพราะอันนี้ใส่ให้แล้วไม่ถอดนะ คนให้มองสาวไม่ได้ด้วย” เขาว่าจบพี่กุมที่ได้ยินก็หลุดยิ้มบ้างจนไออุ่นตะลึงไปพักนึงเลย

“ทุกวันนี้ก็ไม่ได้มองใครอยู่แล้ว” พี่มันว่าขึ้นมาเรียบๆ เล่นกับใจไออุ่นให้เต้นตุบๆ ขึ้นมาเฉยๆ

“งั้นก็ดีครับ เพราะนอกจากมองสาวไม่ได้แล้วมองหนุ่มก็ไม่ได้นะ ชนแก้วกับคนอื่นไปทั่วก็ไม่ได้ด้วย” เขาว่าต่อเพราะต้องการกลบความจมูกบานของตัวเอง แต่พี่กุมกลับเลิกคิ้วสูงเหมือนเพิ่งได้รู้อะไรที่เกินคาดมาก่อนจะมองเขาด้วยแววตาพอใจแปลกๆ

“เมื่อคืนคุณมองผมอยู่ตลอดสินะ เหมือนได้รู้ว่าคุณหึงด้วยเลย” พี่มันว่าพร้อมเสียงหัวเราะในลำคอจนไออุ่นหน้ายุ่ง เพราะหมั่นไส้ในความมั่นหน้าที่เออนั่นแหละก็มั่นได้ถูกดี แต่เรื่องอะไรเขาจะยอมรับ

“เข้าใจเองเก่งนะพี่กุมเนี่ย อุ่นยังไม่ได้พูดสักคำ” เด็กหนุ่มว่าเฉไฉ ก่อนจะทำเป็นมองไปทางอื่นแทนใบหน้าหล่อของพี่มัน

กุมภามองคนน้องด้วยสายตาอ่อนโยนกว่าทุกครั้ง เขาเผลอยิ้มออกมาง่ายๆ อีกรอบ

การได้คุยกับไออุ่นครั้งนี้ทำให้กุมภารู้สึกผ่อนคลายกว่าครั้งไหนๆ

เพราะไม่ต้องพยายามว่าน้องจะคิดยังไง หรือต้องคิดว่าควร Action แบบไหนออกไปถึงจะได้ Reaction จากอีกฝ่ายที่เขาต้องการ

ที่กำลังอยู่ตรงหน้านี้ก็ทำให้กุมภาพอใจที่จะเป็นตัวของตัวเองได้มากขึ้น

“เอาเถอะได้ยินแบบนี้ก็ดีใจแล้ว สรุปว่าให้ผมจีบคุณได้ใช่มั้ย?” เขาถามอย่างต้องการความแน่ใจ

“ถึงขนาดขอเกียร์พี่กุมมาเก็บไว้เองแบบนี้คงไม่ได้มั้งครับ” ไออุ่นว่ากลับยิ้มๆ จนกุมภาโล่งใจอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้รับคำยืนยันจากคนตรงหน้า

“ขอบคุณนะที่ให้โอกาสผม” เขาว่าออกมาจากใจจริง ไออุ่นเองก็ยิ้มกว้างรับไม่หยุด จนกุมภารู้สึกอยากต่อรองขึ้นมา “จริงๆ ขนาดนี้แล้วคบกันเลยไม่ได้หรอคุณ?”

เด็กหนุ่มมองสายตาคาดหวังของพี่มันที่มองตามสร้อยเกียร์ตัวเองที่เพิ่งใส่ให้เขาไป ก่อนจะทำเป็นตอบคำถามคนพี่เสียงจริงจัง

“ไม่เอาครับอย่าเพิ่งข้ามขั้นสิ แค่นี้เพื่อนมันก็ว่าอุ่นง่ายแล้วเนี่ย”

กุมภาได้ยินอย่างนั้นก็เก๊กหน้านอยด์ ก่อนจะบ่นเบาให้เขาได้ยินว่า “กลัวเก้อจัง” เท่านั้นไออุ่นเลยหลุดขำกับท่าทางพี่มันที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ส่วนหนึ่งก็ดีใจที่อีกคนแสดงออกทางความรู้สึกเยอะขึ้น ก่อนจะว่าปลอบกลัวอีกคนหนีเตลิด

“ไม่เก้อหรอกครับ อุ่นขอเวลากับพี่กุมคนเดียวเอง เพราะงั้นอย่าเพิ่งเลิกชอบอุ่นเลยนะ เมื่อถึงเวลาที่อุ่นมั่นใจแล้วอุ่นจะบอกพี่กุมแน่นอน ยังไงก็รอหน่อยนะครับแต่อุ่นเก็บเกียร์ตัวเองไว้ให้พี่กุมอย่างดีเลยนะ” น้องว่าอวดด้วยรอยยิ้ม พี่มันเลยยิ้มรับบ้าง ก่อนจะดึงตัวไออุ่นเข้าไปกอดแบบไม่ทันตั้งตัวแล้วผละออก

“ก็ถือว่าคุ้มดีกับที่ต้องรอ” กุมภาบอกด้วยความรู้สึกโล่งใจ

ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าหาคนน้อง กดริมฝีปากแนบชิดริมฝีปากของอีกฝ่ายอยู่ครู่หนึ่งโดยไม่ได้รุกล้ำไปมากกว่านี้อย่างที่ใจอยากทำ

ไออุ่นนี่ใจเต้นไม่เป็นจังหวะไปแล้ว พอคนพี่ผละออกเขาก็มองหน้าอีกคนอึ้งๆ

“ทำไมตอนนั้นไม่เคยคิดว่าพี่กุมจะเป็นคนไวแบบนี้วะ” ไออุ่นบ่นเสียงเบาประชดคนพี่เมื่อได้สติ หน้าแดงหูแดงไปหมด ไหนตาก็ต้องรีบกวาดมองไปทั่วห้องว่ามีกล้องหรือใครแอบอยู่มั้ย จนกุมภาที่มองอยู่ถึงกลับยกยิ้มเอ็นดู

“บอกแล้วไงว่าไม่มีใครอยู่หรอก พวกนั้นเคลียร์ทางไว้แล้ว”

“พวกไหนครับ?” ไออุ่นถามคนพี่ตาใส

“ก็คงสักพวก ว่าแต่เมื่อกี้จูบแรกคุณหรือเปล่า?”

“ทำไมครับ พี่กุมดูออกด้วยหรอ” ไออุ่นถามกลับ เพราะเอาเข้าจริงไม่อยากจะบอกหรอกว่าจูบแรก แม้จะแค่ปากแนบปากก็เถอะ ดูมันน่าอายแปลกๆ กุมภาเลยยิ้มกับท่าทางน้องก่อนจะว่าต่อ

“ถ้าบอกใช่นี่ถือว่าโกหกนะ แต่ก็เขินน่ารักดี ผมชอบ” พี่มันว่าไปเรื่อย

แต่ความเรื่อยของคนพี่ก็เล่นเอาไออุ่นไปไม่เป็น เพราะไม่ได้ตั้งรับมือโหมดนี้ของพี่มันไว้

พูดมาได้บ้าบอว่าน่ารักดี ไออุ่นนี่เขินจนไม่รู้จะเขินยังไงแล้วเนี่ย ว้อยยยย


To be Continued...


++++++
สวัสดีรีดเดอร์ทุกคนนะคะ
ขอโทษที่รอบนี้หายหน้าไปนานมากๆ จนหลายคนอาจท้อที่จะรอไปแล้ว ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ แต่ก็กลับมาอัพอีกตอนให้แล้วน้า ฮรือออ สาเหตุที่หายไปนานหลายสัปดาห์เพราะผู้เขียนไม่สบายค่ะ ทั้งอาทิตย์เลย พอหายเลยต้องใช้เวลาเคลียร์งานที่ค้างยาวนานเป็นอาทิตย์พอๆ กัน กว่าจะได้มีโอกาสมาแต่งให้ก็นานจริงๆ นั่นแหละค่ะ จุดนี้คงได้แต่ขอโทษที่ทำให้รออย่างเดียวเลย T [] T
ยังไงอย่าโกรธผู้เขียนเลยน้า ช่วงนี้ก็เครียดจริงๆ ค่ะ แง่งงง แต่จะพยายามมาลงให้อ่านเรื่อยๆ และเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้นะคะ ส่วนตอนนี้ก็เพราะห่างจากตอนที่แล้วไปนานมากอาจจะติดขัดในด้านคำบรรยาย อารมณ์และความไหลลื่นของตัวละครไปบ้างต้องขออภัยจริงๆ ค่ะ แต่เราพยายามที่สุดแล้วนะ >.,<
และขอบคุณหลายคนที่รอคอยอยู่เสมอนะคะ ดีใจที่มีคนมาทวง แง่งงง ชอบๆ ๆ 5555 ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้าน้าา ไม่มีหน่วงแล้วค่ะ มีแต่ฟินนนนน... หรือเปล่านะ? 555555

ปล. ใช่ค่ะเรื่องนี้เริ่มจะเอื่อยเฉื่อยมากแล้ว แง่งงง แต่พยายามแล้วจริงๆ ค่ะ TT_TT
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 435 ครั้ง

501 ความคิดเห็น

  1. #501 UnlunLun (@UnlunLun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 11:02
    โอ๊ยย พี่ ดีต่อใจ
    #501
    0
  2. #497 GiantBirdd (@GiantBird) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 02:31
    รอค่ะ นานเเค่ไหนก็รอ นี่เคยเจอนิยายเรื่องนึงสนุกมากกก ในเล้าเป็ด เหมือนจะอัพปีละครั้งเลย-"-
    #497
    0
  3. #496 Pound9874 (@Pound9874) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 23:48

    รอนะเจ้าคะ
    #496
    0
  4. #493 LIGHTING_2 (@Lighting_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 14:09
    รอค่ะมาต่อเร็วเร็วนะคะ
    #493
    0
  5. #485 Sutip Wongsa (@tipzaaa) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 13:18
    อ่านไปยิ้มไป น่ารักทั้งคู่เลย รอติดตามนะคะ
    #485
    0
  6. #482 Amp1257 (@Jirachaya_Sripra) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 08:35
    รอๆมาอีกลุ้นอิพี่กุม555
    #482
    0
  7. #481 kbhensubha (@kbhensubha) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 08:03
    เอาล้าวววว จูบแรกของไออุ่น
    #481
    0
  8. #480 callmefilm61 (@callmefilm61) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 04:58
    พี่กุมเป็นคนไวไฟค่ะ555&#8203; ถ้าหากได้เกียร์&#8203;น้องอุ่นตอนนั้นคงยาว55555
    #480
    0
  9. #479 slh9490 (@slh9490) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 03:16
    เขินจังเลย
    #479
    0
  10. #478 Jamjungjammy (@jamjungjammy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 23:59
    อุแงงงง เขินแล้ว จูบแบบเขินๆ
    #478
    0
  11. #477 shayunne3580com (@shayunne3580com) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 23:02
    รออออออ
    #477
    0
  12. #476 GT.Love28 (@GBlovely) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 21:16
    คุ้มที่รออ่ะแม่ เขาจุ้บกันกลางห้องสโมอ้ะแม่!!!!!!!!!อร้ายยยยยยยย
    #476
    0
  13. #475 Suraiya1874 (@Suraiya1874) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 21:07
    ม่างเอ้ยยยยยย เขิลอิบอายยย
    #475
    0
  14. #474 nochuuu (@Dui1608) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 19:10
    ว่าละอิพี่มันต้องวางแผนแหมมมร้ายนัก >\\<
    #474
    0
  15. #473 Pam25751 (@Pam25751) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 18:48
    เฮ้อ เข้าใจกันแล้ว ดีใจจัง รออ่านตอนต่อไปนะคะ ขอหวานๆน้า
    #473
    0
  16. #472 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 18:22

    ยังรอจ้า
    #472
    0
  17. #471 nuttynuch (@nuttynuch) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 17:53
    อุ้ย จีบกันอีกล้าววว ไรท์สู้ๆน้ส
    #471
    0
  18. #470 Oil_il (@poon-coco) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 17:47
    จีบกันได้น่ารักจังเลยยยยยย
    #470
    0
  19. #469 SUTH17 (@SUTH17) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 17:44
    น่ารักกก
    #469
    0
  20. #468 daodoy (@daodoy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 17:43

    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #468
    0
  21. #467 daodoy (@daodoy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 17:42
    แงงงงน่ารักอ่ะ
    #467
    0
  22. #466 Alis1617 (@Alis1617) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 17:18
    สู้ๆนะคะ
    #466
    0
  23. #465 sichul (@hanjaheebum) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 17:05

    เค้าเคลียร์กันแล้วว เราก็ดีใจจ //ไรท์กลับมาแล้วคิดถึงง สู้ๆนะคะ รอน้าาา
    #465
    0
  24. #464 Piglet_88 (@Piglet_88) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 17:04
    เค้าตกลงกันได้แล้ว 555 ลุ้นแถบแย่
    #464
    0
  25. #463 KaPooK2713 (@kapook-koopak) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 16:58
    นานๆมาที แต่น่ารักจนใจสั่น ในที่สุดๆ น้องก้อน่ารักสุดๆ
    #463
    0