Fishing the Myriad Heavens (นิยายแปล)

ตอนที่ 31 : บทที่ 30 ฆ่า !

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,678
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 369 ครั้ง
    24 ก.ย. 60

บทที่ 30 ฆ่า !

เฉินหยาหรี่ตาคิดบางอย่างในใจของเขา

'กลุ่มโจรพวกนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน พวกมันเป็นพวกเดียวกับกลุ่มเดียวกันกับพวกโจรฮัวนัน เมื่อสามเดือนก่อน ! ไม่คิดว่าพวกมันจะมาที่ชิงหลิงที่นี้'

การแสดงออกที่มืดมนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฉินหยาในขณะที่เขานึกถึงคดีที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มอาชญากรพวกนี้ มันฆ่าคนถึงสิบสองคนเมื่อสามเดือนก่อน !

อาชญากรกลุ่มนี้มีความโหดร้ายและไร้เมตตา ทุกครั้งที่มันก่อเรื่องจะต้องมีคนตายอย่างน้อยหนึ่งคน ! ระบบข่าวกรองและการป้องกันตัวของพวกมันมีประสิทธิภาพมาก ทำให้มันไม่เคยโดนจับได้เลยซักครั้ง

โจรคนหนึ่งดึงกระเป๋าสีดำออกมาแล้วเดินไปที่ผู้โดยสารคนแรก

ใบมีดสะท้อนแสงแดด หมุนวนไปมาระหว่างนิ้วมือของเขา ผู้โดยสารทุกคนสั่นสะท้านด้วยความกลัว รีบโยนข้าวของทั้งหมดลงในกระเป๋าเมื่อมันเข้ามาใกล้ๆทันที

ไป่เฟิงไม่ได้พูดแม้แต่คำเดียว เขามองคนชายที่มีปืนอยู่ มันเป็นภัยคุกคามอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงรออยู่เฉยๆ เพื่อรอโอกาสในการโต้กลับ !

เขาไม่ใช่คนที่จะยอมเสียสละตัวเองไปอยู่ในมือพวกโจร และเขาจะไม่ยอมให้คนอื่นมาตัดสินชะตากรรมของเขา !

"แกกล้าซ่อนอะไรไว้จากฉัน ?"

โจรเห็นว่ามีผู้โดยสารท่าทางแปลกๆ เขารีบคว้ามือของคนนั้น และตามที่คิดไว้ ชายคนนั้นกำลังกำเงินและแหวนเพชรไว้ในมือของเขา

เสียงหัวเราะอย่างเย็นชา โจรที่มีปืนเดินไปที่ชายคนนั้นแล้วดูถูกด้วยสายตา ชายคนนั้นเหมือนขอทานตัวน้อยๆ เขาขอร้องพวกโจรอย่างน้อยให้เขาเก็บแหวนไว้ โจรยกมือขึ้นแล้วเหวี่ยงมันลงอย่างไร้ความปราณี มือที่จับปืนอยู่ปะทะใบหน้าของชายคนนั้น

"นี้เป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะเตือน อย่าพยายามเสี่ยงดวงจะดีกว่า พวกแกทุกคนต้องเอาของทุกอย่างออกมาให้ไม่ ถ้าเราเจอว่าพวกแกซ่อนอะไรอยู่ จะไม่ปล่อยไปง่ายๆแบบไอ้คนนี้อีกแล้ว เข้าใจไหม ?" ขณะที่เขาหัวเราะอย่างเย็นชา แล้วจ้องมองไปที่ร่างของผู้หญิงสองสามคนที่นั่งใกล้ๆ กันอยู่

"ชิ้ง !"

ใบหน้าของสาวๆ ทุกคนกรีดร้องทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น ตอนนี้ร่างกายของพวกเธอกำลังจะถูกโชว๋ในที่แบบนี้ ! มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง พวกเธอยังไม่ได้แต่งงานเลยนะ !

จากนั่นสาวน้อยขึ้กลัวหลายคนเริ่มร้องไห้ออกมาดังๆ

"ชิ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าพวกเธอจะร้องไห้ทำไม ร้องเพื่ออะไร ? ยังไงก็ต้องขอบคุณพระเจ้าที่ประทานพวกเธอมาให้ฉันซะมากกว่า ใช่ไหม ?"

โจรเลียริมฝีมือด้วยความน่ารังเกียจ ในขณะที่มันมองไปที่ผู้หญิงที่กำลังร้องไห้ ดูๆแล้วเธอน่าจะมีน้ำหนักไม่น้อยกว่า 200 กิโลกรัมแน่ๆ

"เอ๊ะ ?"

สาวร่างนุ่มมึนงง ซักพัก 'ใช่แล้ว ทำไมฉันต้องกลัวว่าพวกมันจะเห็นฉันด้วย'

"เอาละ สาวน้อย ฮี่ฮี่ รีบเอาของมีค่าทั้งหมดมาซะ ไม่งั้นพี่ชายตัวใหญ่คนนี้คงต้องค้นดูว่ามีอะไรในที่เธอซ่อนไว้บ้าง" โจรมองไปที่หลินเจียด้วยสายตาหื่นกาม

หลินเจียไม่ต้อต้านและโยนกระเป๋าเงินของเธอไปที่กระเป๋าสีดำ ขณะที่เธอมองพวกมันด้วยความกลัว

"เฮ้ ไอ้เด็กเวร รีบๆเอาของและเงินของแกมาซะ !" โจรมองไปที่ไป่เฟิงผู้ซึ้งนิ่งสงบ เขาดูเหมือนเด็กน้อยที่กำลังนอนหลับอยู่ตลอดเวลา

"ฉันกลัวว่ามันจะหนักเกินไปสำหรับพวกแก" ไป่เฟิงตอบอย่างตรงไปตรงมา

"โฮโฮ่ .. ไอ้เด็กเวรนี้ เดียวพี่ชายคนนี้คงต้องสั่งสอนมารยาทแกซักหน่อยแล้ว"

พวกโจรรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไอ้เด็กนี้มันเอาความกล้ามาจากไหน ! มันไม่กลัวตายหรือยังไง ? โจรที่แบกกระเป๋าเดินไปที่คนต่อไป และเรียกโจรที่มีปืนเดินมาหาเขา

"ฮึ้ม พี่ชายคนนี้ย่องความกล้าหาญของแกจริงๆ มา ฉันอยากจะรู้จริงว่าจะหนักซักแค่ไหนกัน มาดูกันว่าฉันจะเอาไปได้ยังไง !"

โจรที่ถือปืนเดินไปที่ไป่เฟิงด้วยท่าทางรังเกียจบนใบหน้าของเขา

"ตอนนี้ละ !"

ไป่เฟิงมองไปรอบๆ สังเกตุโจรคนอื่นๆ จากนั่นด้วยความคิดของเขา หอกขนาดใหญ่ยาวก็ปรากฏขึ้นบนเหนือหัวโจรทันที !

หลังจากที่หอกตัวนี้เชื่อมต่อกับไป่เฟิง เขาสามารถให้มันปรากฏตัวที่ใดก็ได้ภายในระยะสามเมตร โดยมีร่างของเขาเป็นจุดศูนย์กลาง แม้ว่าเขาจะไม่ขยับมันได้ แต่ฝั่งตรงข้ามก็ขยับมันไม่ได้ด้วยเช่นกัน !

มันเป็นช่วงสั้นๆ ไม่กี่วินาทีเท่านั้น หลังจากกนั่นเกิดประกายไฟขึ้น Extreme Arctic Frost ถูกเรียกกลับคืนและหายเข้าไปในร่างของไป่เฟิงอีกครั้ง

ในสายตาของผู้โดยสารคนอื่น พวกเขาเห็นเงาที่ดูพร่ามัวมันพุ่งเข้ามา และเมื่อพวกเขามองอีกครั้ง หัวของโจรนั่นก็หายไปแล้ว !

ไป่เฟิงไม่ได้เรียกใช้งาน Extreme Arctic Frost เขาคว้าปืนที่อยู่ด้านหน้าจากมือของโจรที่ตายแล้ว

"ปัง ปัง !"

ไป่เฟิงยิงปืนออกไปสองนัด ทำให้ทุกคนต้องก้มหัวลงพื้นด้วยความกลัว

"อย่าขยับ ! วางมีดลงซะ ไม่งั้นฉันยิง !" ไป่เฟิงพูดด้วยเสียงเย็นชา

โจรคนหนึ่งเมื่อฟื้นสติได้แล้ว มันก็เข้าใจสถานการณ์ปัจจุมัน มันค่อยๆนั่งลงแล้วเอามือลงไว้ที่หูของพวกมัน

ตอนนี้ในหัวใจไป่เฟิงเขารู้สึกอึดอัดอย่างมาก เขาตั้งใจที่จะฆ่าพวกมันทั้งสามอย่างเย็นชา แต่เขาก็ล้มเหลวที่ฆ่าพวกมัน ดังนั่นเป้าหมายใหม่ของเขาคือทำให้พวกมันยอมจำนน

"ได้ๆ ทีนี้ก็วางปืนของแกลงเหมือนกัน"

หนึ่งในโจรวางมีดลงแล้วกล่าว ในขณะที่ไป่เฟิงกำลังเก็บมีด เขาเหลือบเห็นโจรอีกคนส่งสัญญาณทางสายตา

พวกโจรที่อยู่ด้านหน้าของไป่เฟิงได้ทิ้งมีดเพื่อดูดดูดความสนใจ ขณะเดียวกันมันก็มีโจรแอบเข้าไปในจุดบอดที่เขามองไม่เห็น

ในขณะที่พวกโจรที่แบอยู่ข้างหลังผู้โดยสารคนอื่น พวกมันจ้องมองไปที่ไป่เฟิงและเตือนให้อยู่เงียบๆ

"ระวัง !"

ไม่น่าแปลกใจที่จะมีคนไม่เชื่อฟังพวกโจร เฉินหยาและหลินเจียตะโกนเตือนพร้อมกัน

โจรรู้ตัวว่ามันถูกจับได้แล้ว มันรีบวิ่งไปที่ไป่เฟิงทันที

ส่วนไป่เฟิงเขารีบหันไปรอบๆเมื่อได้ยินคำเตือน ปืนที่อยู่ที่แขนของเขามันถูกผลักเข้าไปในปากของโจรอีกคน

"อื้อ อื้ออ ! "

โจรไม่สนใจชีวิตคนอื่นมากนัก แต่มันให้ความสำคัญแค่ชีวิตตัวเอง ในขณะที่มันพยายามจะพูดว่า : อย่ายิง ! อย่างไรก็ตามมันก็ไม่สามารถทำได้ มันได้แต่จ้องมองไปที่ไป่เฟิงพร้มกับทำเสียงแปลกๆ

ในท้ายที่สุด ในเมื่อพวกมันยังไม่ล้มเลิกที่จะทำร้ายเขา ระยะห่างระหว่างพวกเขาเล็กลงมาก ไป่เฟิงไม่เคยเจอสถานการณ์อันตรายแบบนี้มาก่อน มันจึงทำให้เขาตกใจอย่างมาก ในช่วงเวลาที่น่ากลัวนี้ นิ้วของเขาที่จับไกปืนไว้ก็กระตุกทันที

"ปัง !"

หลุมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของโจร ในขณะที่มันค่อยๆทรุดตัวลงกับพื้นพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาจากหัวเป็นจำนวนมาก

ในตอนนั่น มันเหมือนทุกคนโดนคำสาป .. มันดูโหดร้ายอย่างมาก !

การแสดงออกที่น่ากลัวและโกรธบนในหน้าของไป่เฟิง มันแปลว่าเขานั่นเป็นคนเลือดเย็นและไม่มีอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น

'พื้นหลังของไอ้เจ้าหมอนี้เป็นใครกัน ? มันดูน่ากลัวกว่าพวกเรามาก !'

กลุ่มโจรทั้งหมดตกใจด้วยความโง่งม 

"น้องชาย พวกเรายอมแพ้ โปรดปลอยพวกเราไป ! ถ้ามีโอกาศแน่นอนเราจะต้องตอบแทนนาน !" ฮุ้ยซี ก้าวออกมาจากกลุ่มและพูดออกมาอย่างหนักแน่น

"ไม่! อย่าปล่อยพวกมันไป ! คนพวกนี้เป็นอาชญากรรมที่มีประวัติเยอะมากในเมืองหนานหนิง ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมานี้ และมันคือที่คนที่ทางการต้องการตัวอย่างมาก ! ผมเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ !" เฉินหยารีบออกมาพูดแล้วดึงป้ายตำรวจออกมา

"หยุด ! อย่าเข้ามา ! ฉันไม่รู้หรอกว่าพวกแกจะทำอะไร แต่ทุกคนอยู่กับที่ห้ามขยับ ! ถ้าใครขยับ ฉันสาบานต่อพระเจ้าได้เลยว่าฉันจะยิงทันที ! พวกเรารอให้ตำรวจมาถึงก่อน แล้วเราค่อยคุยกันทีหลัง" ไป่เฟิงรักษาระยะห่างของเขากับพวกโจร

****

เกือบจะทันทีที่รับโทรศัพท์ กองกำลังตำรวจของเมืองเฉิงตูทั้งหมดก็วุ่นวายเหมือน รังแตนที่ถูกรบกวน !

ความเป็นจริงนี้กลุ่มโจรพวกนี้เป็นคดีใหญ่และสร้างความปวดหัวให้พวกเขาอย่างมาก ! พวกเขาไม่สามารถจับกลุ่มโจรพวกนี้ได้เลย พวกมันฆ่าคนไปแล้วถึงสิบกว่าคน คดีของพวกมันเยอะแยะมากมาย แต่พวกมันก็ไม่เคยที่จะถูกจับได้เลยซักครั้ง !

ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว กองกำลังตำรวจเมืองเฉิงตูส่งเฮลิคอปเตอร์สองลำไปยังตำแหน่งปัจจุบันของไป่เฟิง

ในไม่ช้าเสียงเฮลิคอปเตอร์ก็ปรากฏขึ้นมาในระยะไกล พวกโจรรู้ได้ทันทีว่าเกมของพวกมันจบแล้ว มันไม่สามารถหนีได้แล้วตอนนี้

"ไอ้เด็กเวร แกภาวนาทั้งวันทั้งคืนถึงความตายได้เลย ! ข้าขอสาบานว่าจะแก้แค้นแก ตราบใดที่ข้าคนนี้ยังมีชีวิตอยู่ จำคำพูดนี้ไว้ ข้าจะไม่ยอมตายจนกว่าจะได้ฆ่าแก !"

ฮุ้ยซีโกรธไอ้เด็กที่น่ารังเกียจนี้อย่างมาก มันทำให้แผนการที่พวกเขาวางมาสลายไป แม้แต่ชีวิตของพวกเขาและพรรคพวกก็ตกอยู่ในอันตรายพวกมัน !

"วางอาวุธลงแล้วยกมือขึ้น ! ทุกคนห้ามขยับ !"

มีคนตะโกนจากบนเฮลิคอปเตอร์ ทันทีที่ประตูของเฮลิคอปเตอร์เปิดออก กองกำลังพิเศษก็โรยตัวลงมา

ปืนไรเฟิลสีดำหลายกระบอกหันไปที่ไป่เฟิง เพื่อบอกให้เขาเอาปืนลง

"เซียวหยู ฉันเอง !" เฉินหยาก้าวออกมาจากกลุ่มและเดินไปที่เจ้าหน้าที่ ที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้า

"หัวหน้า ? คุณมาทำอะไรที่นี้ ?" หยูเหว่ยถามด้วยความตกใจ

"ฉันกำลังเดินทางกลับบ้าน และมันก็เหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมา ต้องขอบคุณน้องชายคนนั่นจริงๆที่ทำให้ทุกคนรอดมาได้" เฉินหยากล่าวด้วยเสียงขอบคุณ

"มีผู้โดยสารคนหนึ่งถูกโจรฆ่าตาย และน้องชายคนนี้ก็จัดการโจรไปสองคน"

เฉินหยารู้สึกเสียใจอย่างมาก โจรพวกนี้สมควรจะตายเป็นล้านเท่า แต่อย่างไรก็ตาม เด็กหนุ่มคนนี้เขาคือเยาวชนไร้เดียงสา ! ความตายของพวกมันทำให้เขากลายเป็นคนบาป

"หัวหน้า เหตุการณ์ครั้งนี้ต้องให้เบื้องบนตัดสิน ตอนนี้เราต้องนำผู้โดยสารที่เหลือรวมทั้งคนขับรถกลับกันก่อน" หยูเหว่ยกล่าวตอบ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 369 ครั้ง

692 ความคิดเห็น

  1. #554 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 20:46
    เลือดสาดๆๆๆๆ
    #554
    0
  2. #378 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 01:53
    งานเข้า
    #378
    0
  3. #313 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 12:33
    ขอบคุณครับ สนุกมากกก
    #313
    0
  4. #210 เจ้าลูกหมู (@katay123) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 23:20
    ขอบคุณค่า
    #210
    0
  5. #209 nuang1 (@lookchup_najaa) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 18:50
    สนุกมากๆ
    #209
    0
  6. #208 b. bow (@palida_bow) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 13:10
    รออ่านต่อค่าาา อยากอ่านๆๆๆๆ
    #208
    0
  7. #207 apichat8549 (@apichat8549) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 12:33
    เด็กหนุ่ม???พระเอก26ไม่เด็กแล้วน้า
    #207
    0
  8. #206 Nekozilla (@loveariss) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 11:22
    ต้องบอกเบื้องบนว่า มือพี่ลั่นไปเอง 555555????????????
    #206
    0
  9. #205 MoePunCH (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 10:21
    ปืนลั่น....เข้าปาก - -^^
    #205
    0