The war online พักรบมาทำไร่ (Yaoi)

ตอนที่ 16 : บทที่15 : เริ่มต้นการออกนอกลู่นอกทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    6 เม.ย. 60


ก็พอรู้อยู่นะ ว่าเวลาในเกมมันเดินเร็วแต่ก็ไม่คิดว่ามันเร็วเกินขนาดนี้

ฉันตัดสินใจแล้วล่ะผมพูดออกมาขณะที่กำลังอยู่บนโต๊ะอาหารกับทุกคน ซึ่งเป็นช่วงที่ทุกคนทานข้าวเสร็จกันพอดี หลังจากที่มองออกไปที่หน้าต่าง

เรา...

 

จะออกเดินทางกัน

 

....................................................................................................

 

เมื่อเช้า

 

ไม่รู้ว่าผ่านไปเร็วขนาดนี้ แต่ในเกมก็ผ่านมาเกือบ 2ปีแล้ว และตอนนี้เราก็เริ่มเข้าฤดูหนาว และยิ่งในเกมนี้มีหิมะตกบางเวลาด้วยจึงทำการเพาะปลูกไม่ได้เลย ทำให้บ้านของพวกเราเข้าสู่ช่วงเศรษฐกิจตกต่ำ

 

ทั้งที่อากาศนอกเกมร้อนยังกับอยู่ทะเลทรายแท้ๆ

 

เฮ้อ...ผมถอนหายใจออกมาเป็นไอสีขาว มือซุกอยู่ในกระเป๋าของเสื้อกันหนาว ตอนที่ผมไม่ได้เล่นเกมอากาศข้างนอกของประเทศไทยเดือดยิ่งกว่าเตาอบซะอีก แล้วในเกมนี่ขั้วตรงข้ามชัดๆ

 

จริงอยู่ที่ผมมีพลังของเทพพฤกษา

 

แต่มันไม่ได้แปลว่าผมจะเอาพลังนั้นมาฝืนกฎของฤดู

 

ถ้าเป็นอย่างนี้ ฉันว่าเราต้องหาเงินทางอื่นแล้วล่ะแดนที่ลองเขี่ยหิมะในแปลกผักดูคร่าวๆร่วมกับสีนิล ก็พบว่าไม่มีผักไหนรอดจากความเย็นของหิมะที่ตกลงมาก่อนหน้า

แล้วพวกเจ้าจะทำยังไงกัน?สีนิลปักพลั่วลงไปในหิมะ เขาเองก็เริ่มเหนื่อยที่ต้องคอยหาผักที่ยังรอดแล้วเหมือนกันข้าน่ะมีปราสาทนะ ถ้ามันลำบากจริงๆมาอยู่กับข้าก็ได้

ฉันว่าพวกเราไม่ควรทำอย่างนั้นกับนายนะ นายเป็นถึงเจ้าชายผมพูดกับเขาเสียงเบาอย่างกับว่าเสียงถูกแช่แข็งไปแล้วแต่ก็จะลองคิดดู

เปลี่ยนใจก็บอกนะ

อือหลังจากพูดจบ ผมก็หันหลัง และเดินกลับเข้าไปในบ้าน โดยไม่ลืมที่จะเรียกชมพู่ที่เล่นหิมะอยู่กลับเข้ามาด้วย

 

ต้องทำอะไรสักอย่าง

 

ไม่งั้นได้ตายอนาถในหิมะแน่...

 

....................................................................................................

 

มันจะดีหรอหิมะตกนะ เราจะเดินทางลำบากแดนพูดท้วง ด้วยน้ำเสียงเรียบที่ดูกังวล

แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่างเราก็ลำบากเหมือนกัน

ไม้บอกแล้วไงว่าไปอยู่ปราสาทข้าก็ได้

ฉันไม่อยากรบกวนนาย แค่นายสอนหนังสือชมพู่ แล้วก็ดูเธอมันก็มากพอแล้วผมบอกกับสีนิลจริงอยู่ที่เราอาจจะตายก็ได้ แต่จากการที่ฉันให้เชนเช็คแล้ว หิมะช่วงนี้ตกไม่หนัก แถมพวกงานตามประกาศก็ได้เงินเยอะด้วยช่วงนี้

แต่ช่วงนี้สัตว์จะจำศีลนะแล้วจะมีสัตว์สักกี่ตัวให้เราฆ่าตามพวกประกาศฟรานพูด ตอนที่เข้าไปในเมืองไปขายของ เขาก็เคยเห็นป้ายพวกภารกิจให้นักเดินทางอยู่

เป็นพวกงานหาของก็ได้ หรือไม่ก็อาจจะหาพวกภารกิจที่มีแค่ช่วงฤดูหนาว เช่นล่าสัตว์ที่มีแค่ช่วงฤดูหนาวไง

ถ้าไม้ว่าอย่างนั้น ฉันก็พร้อมเสี่ยงแดนพูดสีหน้าเรียบ แล้วเอามือประสานกันไว้บนโต๊ะแต่ชมพู่ล่ะเธอยังเด็กอยู่นะ

อย่าลืมสิตอนนี้ชมพู่มีร่างกายเหมือนเด็กอายุ13แล้ว แถมใช้พลังของแมงมุมได้คล่องขึ้นด้วย เธอไปได้แถมยังจะได้ฝึกต่อสู้ด้วย ชมพู่ก็จะได้ไม่ต้องเรียนหนังสือ ถือว่าเป็นช่วงปิดเทอมล่ะกัน ชมพู่อยากไปไหม?~”ผมทำเสียงให้ดูสนุก แล้วลูบหัวชมพู่ที่ตอนนี้ร่างกายของเธอโตอย่างรวดเร็วจนเหมือนเด็กอายุประมาณ 13ปีได้ ผมยาวถึงไหล่แล้ว ใบหน้าเริ่มฉายแวววัยรุ่น แต่ถึงอย่างนั้นนิสัยของเธอก็ยังไม่ค่อยโตตามไว

เราก็จะออกไปที่ไกลๆที่ไม่เคยไปใช่ไหมคะ?ชมพู่ทำสายตาเป็นประกาย เพราะเธอไม่ค่อยได้ไปไหน

ใช่แล้วผมตอบรับเธอ

งั้นหนูไปค่ะ!”

 

สำเร็จไปหนึ่งคน!

 

เฮ้อ ทำไมถึงทำให้มันยุ่งยากด้วยนะ ไปอยู่ปราสาทกับข้าก็จบแล้ว แล้ว...จะออกเดินทางกันวันไหนล่ะ?สีนิลทำท่าพิงหลังเก้าอี้อย่างเหนื่อยใจ เพราะที่เขาอยากให้ไม้ไปปราสาทของเขาก็เพราะอยากเจอกันบ่อยๆ

อาจจะอีก2วัน เชนเช็คสภาพอากาศให้หน่อยสิ

ได้ขอรับเชนเปิดหน้าต่างใสสีฟ้าขึ้นมา อ่านบางอย่างอีก2วันจะมีอากาศปลอดโปร่งไม่มีหิมะในช่วงเช้า

โอเค งั้นเรามาเริ่มเตรียมตัวกันเถอะอีก 2วันเราจะออกเดินทางกันตั้งแต่เช้า!”ผมพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

 

ก็นะ ผมไม่ค่อยได้ทำหน้าที่เมือนพวกผู้เล่นปกตินี่นา

 

ถึงเวลาทำสิ่งที่เกมต้องการสักที

 

ถึงแม้จะผิดจุดประสงค์ไปหน่อยก็เถอะ

 

....................................................................................................

 

ผ่านไป 2วัน

พร้อมกันรึยัง?!”ผมตะโกนถามทุกคนที่อยู่ในบ้าน

พร้อมแล้วค่ะชมพู่ออกมาจากห้องนอน พร้อมกระเป๋าเป้สีน้ำเงิน

พร้อมแล้วแดนก็เดินตามออกมาพร้อมกับกระเป๋าเป้เช่นกัน

พร้อมเหมือนกันฟรานเดินออกมาทีหลังพร้อมกับกระเป๋าเป้

 

เรียกได้ว่ามีเป้คนละใบ ผมเองกระเป๋าเป้เหมือนกัน

 

ส่วนกระผมไม่มีอะไรต้องเตรียมเชนยืนอยู่ข้างๆผม ตัวของเขาไม่มีอะไรสะพายเลย

งั้นไปกันเถอะ!”ผมเดินนำทุกคนออกไปจากบ้าน

แดนเริ่มเตรียมเกวียนกับม้า และในระหว่างที่เรากำลังจะขึ้นไปบนเกวียนนั้นเอง...

เฮ้! รอข้าด้วยสิ

หลังจากพูดจบก็มีเสียงบางอย่างกำลังแหวกอากาศมา พอเงยหน้าขึ้นไปก็ได้พบกับเจ้าเก่า สีนิลบินลงมาบนเกวียนอย่างพอดิบพอดี

สีนิลจะไปด้วยรึ?ฟรานที่อยู่ข้างๆเงยหน้าถาม

ใช่!”หลังจากพูดจบสีนิลก็นั่งลงอย่างรวดเร็ว

ไม่มีงานทำรึไง?แดนที่นั่งตรงที่นั่งคนขับหันมาถาม แววตาดูหงุดหงิด

ฉันก็แค่จะตามอนาคตเจ้าสาวฉันไปไง เผื่อไม้เกิดเป็นอันตรายขึ้นมาเดี๋ยวข้าก็ไม่มีเจ้าสาวกันพอดีสีนิลพูดนำเสียงชิวๆแถมยักไหล่ แล้วก็ล้มตัวลงมานอนบนตักผมถ้าถึงแล้วบอกด้วยนะ

มากไปแล้วนะแกผมยกหัวสีนิลขึ้นจากตัก แล้ววางลงบนพื้นเกวียนดังตุบ

โอ้ย! เจ็บๆสีนิลขดตัวแล้วกุมหัวตัวเอง

โอเค งั้นเริ่มเดินทางกันเลยนะแดนไม่สนใจสีนิลแล้วเริ่มสั่งให้ม้าวิ่ง ทำให้พื้นเกวียนเด้งหลายทีและสีนิลที่ยังไม่เอาหัวขึ้นจากพื้นก็หัวโขกกับพื้นอีกหลายรอบ

โอ้ยๆๆ!”

 

....................................................................................................

 

เฮ้ย แกน่ะข้ารู้นะว่าเจ้าตั้งใจให้ข้าหัวโขกกับพื้นเกวียน!”

ตายจริงรู้ด้วยหรอ?..ก็แกมานอนตักไม้ของฉันไง

ขอโทษสักคำข้าก็ไม่ว่าเจ้าหรอกนะ!”

หึ ไม่!”

ไอ้..

หลังจากที่มาถึงก็เป็นเวลาช่วงบ่ายเกือบจะเย็นแล้ว สีนิลก็กระชากคอเสื้อแล้วก็เริ่มทะเลาะกับแดนตั้งแต่มาถึง ส่วนผม เชน ฟราน แล้วก็ชมพู่ก็มาดูพวกป้ายประกาศที่พวกผู้เล่นมักจะติดจำพวกให้หาของแลกเงินรางวัล หรือแม้แต่หาคนร่วมกลุ่มไปล่ามอนเตอร์

เอาแบบไหนดีนะ?...ผมมองไปเรื่อยๆมีภารกิจให้เลือกหลายแบบ จนเริ่มตาลายถ้าหมดหนทางจริงๆ ผมคงต้องไปตึกที่มีภารกิจของเกม เหมือนช่วงที่เล่นเกมใหม่ๆ

ภารกิจเก็บผลsnow apple 20ลูกชมพู่อ่านตัวหนังสือบนกระดาษที่ตรงหน้าเธอพอดี

ขอดูหน่อยสิชมพู่ผมก้มหน้าลงไป ชมพู่ก็ถอยหลบให้

 

 

ภารกิจ : เก็บผลsnow apple 20ลูก

รายละเอียด :เก็บผลsnow apple 20ลูก (มีรูปด้านหลัง) พบได้ในฤดูหนาว ต้นsnow appleสามารถพบได้ทั่วไป

เงินรางวัล : 290บาท

สถานที่แลกเปลี่ยน : สวนสาธารณะทางเหนือของเมืองผู้เล่น เวลา 11โมงเช้า พบได้ทุกวัน

เจ้าของภารกิจ : คำว่าสวยก็คือดิฉันนี่แหละ!

 

 

 

ชื่อเจ้าของภารกิจนี่ดูไม่ค่อยน่าคบเลยแหะ

 

ผมพลิกกระดาษดูด้านหลัง ก็มีรูปแอปเปิลสีขาวแซมฟ้าอ่อน บนเปลือกมีลายเกร็ดหิมะลางๆ ก้านมีสีน้ำตาลเข้มใบที่อยู่บนก้านเพียง 1ใบมีลักษณะกลมๆเรียวๆตรมขอบเหมือนจะมีรอยเลื่อย ใบมีสีเป็นสีขาว

 

ดูไม่เหมือนของกินเลยนะฟรานที่อยู่ข้างหลังผมก็ชะเง้อหน้าเข้ามาดู

แต่มันก็น่าสนใจดี เห็นบอกว่าพบได้ทั่วไปด้วย งั้นเอาอันนี้ติดตัวไปล่ะกันผมดึงกระดาษแผ่นนั้นออกมาใส่กระเป๋า

 

คุณได้รับภารกิจเก็บผลsnow apple 20ลูก จากคุณคำว่าสวยก็คือดิฉันนี่แหละ!”เชนพูดออกมา โดยไม่ลืมกระแทกเสียงคำสุดท้ายตามชื่อผู้เล่น

นี่นายชมตัวเองงั้นหรอ?เชนที่เดินตามมาข้างหลัง ได้ยินเพียงแต่ประโยคสุดท้ายก็ทำหน้างง

ไม่ใช่นะขอรับ มันเป็นชื่อเจ้าของภารกิจที่คุณไม้รับมา

อ๋อหรอ~”สีนิลที่โผล่าจากด้านหลังแดนทำหน้าตากวนประสาท แถมเวลาพูดยังกระดกลิ้นรัวๆจนดูน่าถีบ

หึ คึๆๆผมหันหน้าไปด้านตรงข้ามกับพวกเขา เพื่อปิดบังสีหน้าที่กลั้นขำแทบไม่อยู่ของตัวเอง

คุณไม้อย่าขำนะขอรับ!”

 

 

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง

 

ภารกิจตามหาสัตว์เลี้ยงหายไหมคะ?ชมพู่ชี้ไปที่กระดาษแผ่นหนึ่งที่อยู่สูงกว่าหัวเธอ มันมีรูปแมวที่มีหางเป็นปลาอยู่

 

นี่ปลาหรือแมวเนี่ย...?

 

แปลกๆนะ ฉันว่าเราไม่เอาดีกว่าเราต้องออกเดินทางถ้าเจ้าของติดป้ายในเมืองนี้ก็แปลว่าแมวมันก็น่าจะหลงอยู่แถวๆนี้ผมบอกเธอ ทำให้ชมพู่หาภารกิจต่อไป

เอาภารกิจนี้ไหมขอรับ?เชนชี้ไปที่กระดาษที่อยู่ตรงหน้าเขา ผมก็เลยเดินไปอ่าน

 

ภารกิจ : จับตัวเจ้าชายปีศาจ

 

คนใกล้ตัวเลยนะขอรับเชนชี้ไปทางเจ้าชายปีศาจใกล้ตัวของพวกเราที่กำลังมองหาภารกิจอยู่เหมือนกันเป็นภารกิจที่จับองค์ไหนก็ได้ แถมจับเป็นด้วย ไม่ลำบากแน่ขอรับ

ถ้าฉันทำอย่างนั้นโคตรตระกูลหมอนั่นต้องลงมาฆ่าฉันแน่

อันนี้ล่ะๆฟรานชี้มือไปที่ภารกิจที่อยู่ข้างล่างภารกิจที่เชนเลือกเมื่อกี้

มันคือ..?ผมถามฟราน

ภารกิจคัดตัวนางและนายแบบ..

อย่าหวัง ถ้าจะทำก็ทำคนเดียวเลยไปผมพูดตัดบทฟราน

งือ..ฟรานทำเสียงงอแงในลำคอ

อันนี้ล่ะสีนิลยื่นกระดาษมาให้ผม มันเป็นกระดาษที่ดูใหม่มากๆ แถมเขียนด้วยลายมือในกระดาษเขียนว่า..

 

ภารกิจ : มาเป็นเจ้าสาวข้าเถอะ

รายละเอียด : คนชื่อไม้ต้องมาแต่งงานกับข้า เจ้าชายปีศาจองค์ที่13

เงินรางวัล : อยากได้เท่าไหร่เอาไปเลย

 เจ้าของภารกิจ : เจ้าชายปีศาจองค์ที่13 สีนิล สุดออซั่มและหล่อที่สุดในโลก

 

หลังจากผมอ่านจบผมก็นิ่งไปสักพัก ก่อนที่จะขยำไอ้กระดาษก้อนนั้นเป็นลูกกลมๆ แล้วปาแบบสุดแรงไปหาคนที่ยื่นมาให้

 “ไอ้เกย์!”

 

ดูท่าว่าฉันจะได้เรื่องที่สุดนะ นี่ไม้แดนเดินมาหาผมแล้วยื่นกระดาษมาให้ ผมหยิบมันมาอ่าน

 

ภารกิจ : แหวนของเอลฟ์

รายละเอียด : เป็นแหวนที่พบในแถบที่เอลฟ์อาศัย มีลักษณะเฉพาะตัว(มีรูปด้านล่าง) โดยแถบที่พวกเอลฟ์อาศัยอยู่จะอยู่ทางใต้ แต่ไม่ติดกับเมืองของพวกผู้เล่น ได้ยินว่ามันเป็นของราชินีคนก่อนของพวกเอลฟ์ อาจจะอยู่ที่วิหารของพวกผู้ปกครองเอลฟ์ ซึ่งที่อยู่ไม่แน่ชัด

เงินรางวัล : 10,000บาท

สถานที่แลกเปลี่ยน : กิลล์ท่านหญิง ได้ทุกเวลา

เจ้าของภารกิจ : ท่านหญิงลูลู่

 

รูปด้านล่างเป็นรูปแหวนที่มีลักษณะเหมือนรากไม้ที่ทำจากเงินพันรวมกันเป็นวงแหวน และมีรูปปีกนกคู่หนึ่งกำลังคลุมเพชรสีทองรูปวงรีที่อยู่ตรงกลาง

 

แต่ที่สนใจที่สุดคงจะเป็นเงินรางวัลที่แสนแจ่มแมวมากๆ

 

น่าจะได้นะ เราจะเดินทางไปทางใต้กัน

บอกแล้วว่าต้องได้เรื่อง

งั้นก็หาภารกิจที่ไปทางใต้กันผมบอกทุกคน

ได้ทุกคนตอบพร้อมกัน และเริ่มหาภารกิจที่ไปทางใต้ และดูเหมือนว่าจะยัดใส่กระเป๋าอย่างไม่สนใจอะไร

 

หวังว่าคงจะสนุกนะ

 

ก็นะ ไหนๆก็ทำไร่กันมาตลอดแล้วนี่

 

 

และนั่นก็เป็นการตัดสินใจที่ผิดที่สุด

 

....................................................................................................

 

อ้าก!!”

กรี๊ด!!”

เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายดังขึ้น ในป่าที่เงียบสงบ ต้นไม้ที่แสนสูงใหญ่ ธรรมชาติที่แสนสวยงามชั่งขัดกับตอนนี้เหลือเกิน

ออกไปๆ!”

ไม้!”

หลังจากการเดินทางลงทางใต้ ที่แสนยาวนานและกินเวลาหลายวัน ก็ผ่านทั้งช่วงเวลาที่ยากลำบากและช่วงเวลาที่แสนสุข ทั้งต้องระวังพวกพืชมีพิษ ห้ามชมพู่กินผลบูมเบอร์รี่แต่เจ้าตัวอยากกินแทบขาดใจ เดินฝ่าแม่น้ำโดยฟรานเกือบปลิวตกลงไปจากน้ำตกที่สูงเกือบเท่าตึก10ชั้น และยังต้องคอยระวังสัตว์ร้ายอีก

 

รู้งี้ไปหาทำอย่างอื่นดีกว่า!

 

ไม่น่าคิดออกเดินทางเลยสักนิด!

 

พอกันที กลับไปฉันจะไปปลูกผักเหมือนเดิมแล้ว!

 

หนีก่อนล่ะนะ!”ผมเสกรากไม้ออกมาจากมือให้ไปเกี่ยวกับกิ่งไม้ของต้นไม้สูง ก่อนจะใช้รากไม้ดึงตัวเองขึ้นไปและอุ้มชมพู่ขึ้นไปด้วย แล้วตะโกนเรียกคนที่อยู่ข้างล่างพร้อมยื่นรากไม้ไปให้แดน!

อือ!.แดนที่วิ่งมาก็คว้ารากไม้ที่ผมส่งไปให้ และผมก็ดึงเขาขึ้นมาอยู่กิ่งไม้เดียวกัน

ฟรานสีนิลที่เริ่มกางปีกค้างคาวบินด้วยความเร็วก็คว้าแขนฟราน แล้วหิ้วขึ้นมาบนกิ่งไม้ที่อยู่ต้นตรงข้ามกับพวกผม

และพวกเราก็มองลงไปข้างล่างพร้อมกัน พร้อมกลืนน้ำลาย

 

โฮก!!!”

 

ตึง!

เสียงคำราม ประกอบกับเสียงกระแทกที่ทำให้ต้นไม้ที่สีนิลกับฟรานอยู่สะเทือนไปหมด

 

คือเรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่เราเริ่มเดินทางมาทางใต้ พวกเราไม่ได้เดินทางตามเส้นทางแต่เลือกที่จะเข้าป่าเพราะระหว่างทางที่เดินทางมาและถามคนข้างทางก็บอกกันว่าพวกที่อยู่เอลฟ์อยู่ในป่าลึก พวกเราก็เลยเดินทางเข้ามาในป่าที่แสนสวยงามอร่ามแท้ แล้วก็เจอไอ้ตัวเนี๊ยะ!

โฮก!!!”

ตัวของมันเหมือนกับพวกหมาป่าแต่ขนาดใหญ่โตและดูแข็งแรงเหมือนกับหมีเขี้ยวยาวเหมือนกับพวกเสือยุคโบราณที่ยาวออกมานอกปาก มันมีสีขาวนวล ตัวสูงเกือบ2เมตร ดวงตาก็มีสีทอง มันดูสง่างานนะถ้าไม่เกี่ยงเรื่องความดุร้ายของมันที่ไล่พวกผมตั้งแต่ตั้งแต่เข้ามา!

แถมเวลาผมพยายามจะหยุดมันโดยการเสกรากไม้ขึ้นมาจากพื้นมันก็หลบได้ แถมบางครั้งยังตบทิ้งอีก แดนก็ไม่มีโอกาสโจมตี สีนิลก็พยายามจะฆ่ามัน แต่มันก็หลบการโจมตีได้ซะส่วนใหญ่ตอนโดนเข้าไปก็ดูไม่ช้าลงสักนิด แถมยังกระโดดสูงจนเกือบคาบผมตอนพยายามเหาะขึ้นเพราะผมยังเหาะไม่คล่อง เราเลยต้องขึ้นมาอยู่บนต้นไม้กันแบบนี้

นิ่งหน่อยเถอะผมสั่งให้มีรากไม้ขึ้นมาจากพื้นตอนที่มันสนใจกับสีนิลและฟรานจนลืมมองที่พื้น แล้วจับขามันไว้ และรากอื่นๆที่เหลือก็สานกันเป็นกรงแน่นหนาจนมันหงุดหงิดและคำรามออกมาเสียงดัง

เรารีบหนีกันเถอะผมสั่งให้ต้นไม้ที่ฝั่งผม และฟรานโน้มตัวลงมาที่พื้นให้พวกเราลงมาวิ่งหนีต่อเพื่อทิ้งระยะห่าง

 

จะว่าไปผมลืมบอกสินะว่าตอนโดนวิ่งไล่

 

เกวียนมันพังไปแล้ว

 

ม้าก็หนีไป

 

โคตรซวย

 

ดีที่คว้าของกันมาทัน

 

พอวิ่งมาได้สักพักพวกเราก็เริ่มเดินชมพู่ที่เด็กสุดถึงแม้เธอจะเป็นปีศาจแต่เธอก็เป็นเด็กเธอเดินอย่างเพลียๆ จนต้องคืนท่อนล่างเป็นแมงมุมเพื่อช่วยประคองในการเดิน

เราจะเจอไอ้วิหารนั่นไหมเนี่ย?ผมปาดเหงื่อทิ้ง หายใจหอบ

ถ้าไม่เจอเราก็กลับกันเถอะแดนเองก็พูดทั้งที่หายใจหอบ

 

โฮก!!!”

 

ตึก! ตึก!

 

เสียงร้องดังขึ้นมาจากทางที่พวกเราพึ่งผ่านมา พร้อมกับเสียงสัตว์ขนาดใหญ่กำลังวิ่งบนหญ้าเข้ามา ทำให้พวกเราเหงื่อตกกันคนละเม็ดอย่างพร้อมเพรียง

วิ่ง!”ผมพูดขึ้นและเริ่มวิ่งก่อนคนแรกโดยแทบไม่มองไปข้างหลัง แต่ก็ได้ยินเสียงคนอื่นๆตามมา

ข้าเหนื่อยแล้วนะ!”สีนิลตอนนี้ก็ทำได้แค่บิน เพราะเขาแทบไม่มีแรงวิ่งแล้ว

หนูอยากกลับบ้าน!”ชมพู่ตะโกนพร้อมหน้าตาที่เริ่มเหมือนจะร้องไห้ และวิ่งด้วย 8ขาแทนแล้ว

ขาจะหักอยู่แล้ว!”ฟรานพยายามวิ่ง เพราะอายุอย่างเขาไม่ควรมาเจอเรื่องแบบนี้ แถมเขายังให้พลังผมมาตอนพิธีสืบทอดจนเขาแทบไม่มีพลังเวทย์

 

บ้าเอ๊ย! แถวนี้ก็เป็นพื้นที่โล่งด้วย ต้นไม้ก็มีแต่ต้นเล็ก

 

เอาไงดี?!

 

ผมมองหาของรอบๆที่พอจะช่วยได้ แต่เพราะวิ่งอยู่จึงทำให้คิดอะไรไม่ค่อยออก

 

จริงสิถ้าสร้างต้นไม้ขึ้นมาล่ะก็...

 

และเพราะเอาแต่คิดก็เลยไม่ได้ยินเลยว่าเสียงฝีเท้านั้นใกล้มาเรื่อยๆ จนแทบประชิดตัว

 

ตึก! ตึก!

 

โฮก!!!!”

 

เสียงคำรามที่ดังกว่าปกติทำให้ผมเผลอหันกลับไป และก็พบว่าปากใหญ่ๆของเจ้าหมาป่ายักษ์สีขาวกำลังอ้า เขี้ยวแหลมนั้นกำลังหันมาทางผม ระยะที่อยู่ตอนนี้ใกล้จนได้ยินเสียงหายใจ และตอนนั้นขาผมก็แข็งไปแล้ว

ไม้ระวัง!”

เสียงของสีนิลทำให้ผมคืนสติกลับมา และตอนนั้นก็เห็นว่าสีนิลพุ่งมาทางผม ก่อนจะคว้าตัวผมให้พ้นทางจากหมาป่า เขากอดตัวผม แล้วเราก็พุ่งลงไปกลิ้งข้างทาง เขาใช้ปีกคลุมเราไว้ก็เลยไม่ค่อยบาดเจ็บ

 

ตึก! ตึก! ตึก! ตึก ตึก ตึก...

 

เสียงฝีเท้าหนักๆ ค่อยๆเบาลงเป็นสัญญาณว่ามันได้ผ่านไปแล้ว

ผมที่หลับตาสนิทเพราะไม่อยากรับรู้ว่าตัวเองตายรึเปล่า ก็ลืมตาขึ้นช้าๆ เห็นหน้าสีนิลกำลังมองมาที่ผม เขาคลายอ้อมแขนออกจากผม ค่อยๆกางปีกออกมา และผมกับเขาก็ลุกขึ้นมานั่ง เราหายใจกันเสียงดังมาก หัวใจผมแทบจะออกมาเต้นข้างนอก ขนที่แขนยังลุกไม่หาย

ไม้เป็นอะไรไหม?!”สีนิลจับไหล่ผมให้หันมองไปที่เขา สายตาไล่มองไปทั่วตัวผม แววตาของเขาดูกังวลมากที่สุดตั้งแต่ที่ผมรู้จักกับเขา

ไม่...ไม่เป็นไรผมผละออกจากตัวเขา แล้วเริ่มกวาดสายตาไปรอบๆ ใจเริ่มชื้นขึ้น

คุณไม้คุณไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆขอรับ.. ทุกคนเป็นอะไรไหมขอรับ?พิกเซลรวมตัวกันกลายเป็นเชน เขาไม่ได้วิ่งหนีเหมือนพวกเรา เขามองไปรอบๆเพื่อดูสภาพของทุกคน

 

แล้วตอนนั้นหัวใจผมก็เต้นแรงอีกครั้ง...

 

 

 

ยัยหนูชมพู่ที่ล้มลงข้างๆฟรานที่สภาพไม่ต่างกันเพราะแรงปะทะของหมาป่าที่มาชน ก็ลุกขึ้นมามองรอบๆเหมือนกัน และสีหน้าของเธอก็เริ่มหมองลง ความกลัวสะท้อนอยู่ในดวงตาไม่ต่างจากผม

 

 

พะ พี่แดนหายไปไหน?

 

 

 

 

....................................................................................................

 

จบไปอีกตอน ช่วงนี้พยายามอัพลงเรื่อยๆเท่าที่ทำได้

และคนเขียนอยากรู้ความรู้สึกของทุกคนในตอนนี้จังว่ารู้สึกยังไงกับเรื่องนี้ ไม่รู้สิคนเขียนแค่อยากรู้

จริงๆนะ 555

ไปล่ะนะ...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

197 ความคิดเห็น

  1. #135 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 09:44
    ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ ฮาดีแล้วก็ภาษาสวยค่ะ ถึงจะสะกดผิดบ้างบางที่แต่ก็ชอบเรื่องนี้มากเลยค่ะ
    #135
    0
  2. #94 Pkumsomsri-2546 (@Pkumsomsri-2546) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 15:43
    รู้สึกชอบเรื่องนี้ค่ะ อัพต่อเถอะนะคะ เพื่อที่คนอ่านจะได้ไม่ต้องรอนาน 555+ สู้ๆนะคะไรท์
    #94
    0