เซียนจอมเวทย์ Deva Wizard

  • 96% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 3,909,268 Views

  • 27,110 Comments

  • 28,058 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    55,537

    Overall
    3,909,268

ตอนที่ 102 : ภาค 2 ตอนที่ 28 ผู้ใช้อักขระที่อ่อนด้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1140 ครั้ง
    23 ก.พ. 61

จู่ๆ อำนาจอักขระที่ลึกล้ำก็ถูกขับเคลื่อนจากปลายนิ้วเข้าสู่ตัวของดาบ

 

อำนาจนั้นราวกับปรสิต แทรกแซงและกัดกินอักขระที่อยู่ภายในของตัวดาบ

 

อาร์มนั้นราวกับถูกสะกด อำนาจที่ลี้ลับกดขี่และกดดันจนทำให้เขาขยับตัวไม่ได้ อีกทั้งยังสร้างความรู้สึกขนลุกชูชันไปทั้งร่าง

 

สึกนึกรู้ของเมอร์ลินแฝงเข้าไปในอำนาจอักขระ

 

แทรกซึมและแทรกแซง

 

กัดกินและเรียนรู้

 

จนทำให้ประกายของดาบนั้นหมองหม่นอย่างรวดเร็ว

 

เพียงเวลาไม่นาน อำนาจพลังอักขระที่อยู่ในอุปกรณ์เวทย์นั้นก็ถูกทำลาย

 

ผู้ใช้อักขระนั้นสามารถสร้างอุปกรณ์เวทย์ได้ แต่ก็สามารถทำลายมันได้เช่นกัน

 

ขอเพียงอยู่ในขอบเขตที่สูงกว่า ไม่ว่าจะทำอะไรทุกอย่างนั้นก็สามารถสนองได้ตามประสงค์

 

เวิง!

 

เหตุการณ์นี้ดูเหมือนจะเกิดขึ้นเป็นเวลานาน แต่จริงแล้วมันถูกดำเนินการภายในเสี้ยววินาที

 

ภาพที่ผู้คนเห็นคือเมอร์ลินพุ่งตัวเข้าไปปะทะกับดาบที่ร้ายกาจของอาร์มโดยตรง

 

สิ่งที่ทำให้พวกเขาไม่เชื่อในสายตาก็คือ แทนที่เมอร์ลินจะใช้กระบี่ไม้ปะทะกับดาบ แต่เขากับใช้นิ้วมือจับไปที่ใบดาบ

 

หลังจากนั้นภายในไม่กี่วินาที ดาบสีดำของอาร์มก็กลายสภาพไปเป็นผ้าพันคอธรรมดา

 

การกระทำของเมอร์ลินนั้นทำให้หลายคนงงงวย

 

อาร์มนั้นกลายเป็นโง่งม ใบหน้าของเขานั้นราวกับกินยาขม

 

อาวุธอันล้ำค่าของเขานั้นถูกทำลายในชั่วพริบตา

 

เมอร์ลินปล่อยผ้าพันคอและสะบัดมือออกไปอย่างเกียจคร้าน

 

ปัง!

 

อาร์มถูกคลื่นกระแทกซัดกระเด็นหมุนกลางอากาศอย่างกลับหัว เขาปลิวออกไปราวกับว่าวสายป่านขาด

 

ร่างที่ถูกทำให้สิ้นอำนาจนั้นชนเข้ากับม่านพลังเข้าอย่างจัง

 

ร่างของอาร์มไหลตกลงมาอย่างไม่น่าดูชม

 

เพียงหนึ่งการลงมือ อันดับสองของศิษย์หลักนั้นก็กลายเป็นหมดสภาพต่อสู้

 

“อาร์มถูกจัดการแล้ว เขาถูกจัดการโดยเด็กคนนั้น”

 

“หรือเด็กคนนั้นจะจัดการกลุ่มเหยี่ยวทั้งหมดตามที่เขาพูดออกมาจริงๆ”

 

ผู้คนนั้นอ้าปากเหมือนจะร้องออกมาแต่กลับไม่มีเสียง สายตาของพวกเขานั้นเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

 

ในตอนนั้นเองเรนก็ได้รับการติดต่อจากบุคคลหนึ่งเข้ามาผ่านเวทย์ซ่อนเสียง

 

เมื่อเขาได้ยินข้อความเหล่านั้นก็อดที่จะเผยรอยยิ้มออกมาไม่ได้

 

“มันเป็นเช่นนี้เอง” แววตาของชายหนุ่มผู้มีร่างกายผอมแห้งผู้นี้เปล่งประกายขึ้นมาในทันใด

 

เมอร์ลินเหลือบตามองท่าทีที่เปลี่ยนไปของเรนอย่างสนใจ

 

จากสีหน้าที่เคร่งเครียดเปลี่ยนเป็นสดใส ท่าทางนั้นจึงดึงดูดความสนใจเป็นอย่างยิ่ง

 

เรนก้าวออกมาข้างพร้อมทั้งปลดปล่อยกลิ่นอายที่ทรงอำนาจออกมา

 

มองเมอร์ลินด้วยแววตาที่เย้ยหยัน

 

“เมอร์ลินเจ้าอย่าพึ่งหยิ่งผยองให้มากนัก เมื่อครู่ข้าพึ่งได้รับเรื่องราวดีๆ เกี่ยวกับเจ้า รู้หรือไม่ว่ามันคือเรื่องอะไร...” เรนฉีกรอยยิ้มและหัวเราะเยอะเย้ยออกมา

 

ประโยคต่อมา เขานั้นได้พูดด้วยเสียงที่ดังขึ้นอย่างฉับพลัน

 

“อ่า... ในตอนแรกข้านั้นนึกสงสัยที่มาเบื้องหลังของเจ้า แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้ว”

 

เรนหรี่ตาลงและเอ่ยด้ายน้ำเสียงที่เหยียดหยาม

 

“เด็กน้อยผู้เป็นขยะของตระกูลเซอร์เตส ตระกูลขุนนางชั้นเอิร์ลของอาณาจักร มีแม่เป็นคนรับใช้ มิหนำซ้ำพ่อดันมาด่วนจากไป เป็นเด็กกำพร้าที่ไร้ผู้คนสั่งสอน เจ้าถึงได้เย่อหยิ่งถึงเพียงนี้ ... เอ๊ะ! ไม่สิ เจ้ายังมีแม่ แม่ที่เป็นหัวขโมย หัวขโมยเป็นผู้ถูกเนรเทศ เพราะคนแบบนี้ ถึงได้หล่อหลอมเจ้ามาเป็นเช่นนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

 

เรนระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างน่ารังเกียจ

 

ผู้คนที่ได้ยินเรื่องราวนี้ต่างแสดงสีหน้าที่ซับซ้อนหลากหลาย ประโยคคำพูดเหล่านี้ล้วนเป็นที่ชื่นชอบในหัวข้อนินทาของผู้คน

 

ใบหน้าของเมอร์ลินกลายเป็นเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

 

สายลมพลันพัดม้วนอย่างรุนแรง อาณาเขตลานประลองเต็มไปด้วยพลังเวทย์ที่พลุ่งพล่านของสายลม 

 

เมอร์ลินกวาดสายตาไปที่เรนอย่างเย็นชา ประกายตามีความอำมหิตวาบขึ้นชั่ววูบหนึ่ง

 

ผู้คนที่เผลอสบตากับดวงตาสีน้ำเงินจิตใจของพวกเขาก็ปรากฏความหวาดกลัวขึ้นในจิตใจ

 

ไม่ขยับ ไม่เคลื่อนไหว

 

กลิ่นอายสูงส่งปะทุอ่อล้นพาลทำให้โดยรอบเกิดแรงกดดัน

 

“ดูเหมือนเจ้านั้นจะพูดมากเกินไป เข้ามา! มาให้ข้าดูว่าฝีมือของเจ้าจะร้ายกาจเหมือนกับคำพูดของเจ้าไหม” เมอร์ลินหรี่ตาลงและกล่าวอย่างเยือกเย็น น้ำเสียงอัดแน่นด้วยด้วยแรงกดดันที่เหลือล้น

 

ทันใดนั้นเองเรนผู้มีร่างกายผอมแห้งนั้นก็ปะทุพลังออกมาอย่างพลุ่งพล่าน

 

ระเบิดพลังที่รุนแรงออกมาเทียบเท่ากับนักรบเวทย์ห้าวงเวทย์

 

ตอนตนของเรนนั้นคือนักรบเวทย์สี่วงเวทย์ เมื่อได้รับการสนับสนุนจากเวทย์เสริพพลังจึงสามารถปะทุพลังห้าวงเวทย์ขึ้นมาได้

 

นักรบเวทย์ห้าวงเวทย์นั้นเป็นเช่นใด ตนตัวของเขานั้นเป็นผู้ที่เข้าใกล้จอมเวทย์เป็นอย่างมาก

 

ในอดีตอัลเกรียนั้นเคยอยู่ในระดับนักรบเวทย์สามวงเวทย์เพียงเท่านั้น แต่เรนกระทั่งสามารถบ่มเพาะได้ถึงสี่วงเวทย์ ความสามารถนี้จึงเป็นที่น่าตกใจเป็นอย่างมาก

 

อีกสิ่งหนึ่งที่ทุกคนควรต้องรู้ไว้ สำหรับเบื้องหลังของเรนนั้นไม่ธรรมดา

 

เพราะเรนนั้นคือศิษย์หลักของอาจารย์แพทตัน ผู้ใช้อักขระขั้นสีฟ้า

 

ตัวตนของอาจารย์แพทตันเป็นเช่นใดใครบ้างในโรงเรียนจะไม่รู้ เขาคือผู้ใช้อักขระคนเดียวในโรงเรียนและเป็นผู้ที่แม้แต่อัสลานยังต้องเกรงใจ

 

เรนที่เป็นศิษย์หลักของเขา แน่นอนว่าความสามารถของเรนนั้นจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

 

“จงปรากฏ ผ้าคลุมเวทย์”

 

สิ้นเสียงของเรน ผ้าคลุมเวทย์สีขาวก็ปรากฏสะบัดพลิ้วออกมา

 

ในตอนนั้นเองพลังสีฟ้าก็เคลื่อนไหวเป็นเส้นๆ ขดม้วนโดยรอบผ้าคลุมเวทย์ผืนนั้น

 

พลังอันน่าสะพรึงปะทุระเบิดออกมาสี่ด้านแปดทิศโดยมีเรนมีศูนย์กลาง ยับยั้งแรงกดดันที่เมอร์ลินส่งออกมา

 

อำนาจสีฟ้าเปล่งประกายปะทุอักขระบนผ้าคลุมเวทย์อย่างเจิดจ้า

 

“นั่นมัน ... นั่น นั่นคือพลังของผู้ใช้อักขระ” ผู้คนตะโกนออกมาอย่างตกใจ

 

พลังอักขระขั้นสีฟ้าปรากฏออกมาภายใต้สายตาที่ตกใจของทุกคน

 

หลายคนนั้นอ้าปากเหมือนจะร้องออกมาแต่ไม่มีเสียง เสียงพูดคุยดังอย่างไม่หยุดยั้งกับหัวข้อนี้

 

“เรนคือผู้ใช้อักขระ” ทุกคนต่างอึ้งตะลึงงัน

 

“มีผู้ใช้อักขระเกิดขึ้นในอาณาจักรของเราอีกคนหนึ่งแล้ว” หลายคนมองเรนด้วยสายตาที่เป็นประกาย

 

อันดับแรกที่พวกเขาจะทำคือการผูกมิตรกับผู้ใช้อักขระคนใหม่

 

นี่คือการเปิดเผยพลังครั้งแรกของเรน ใครบ้างที่ไม่ต้องการจะผูกมิตรกับเขา

 

หากสามารถผูกมิตรกับผู้ใช้อักขระได้ ผลลัพธ์นั้นคือความมั่งคั่งที่ไม่รู้จักจบจักสิ้น

 

แววตาของหลายคนนั้นเหมือนเหยี่ยวที่กำลังจ้องมองเหยื่อ พวกเขานั้นต้องการที่จะเข้าไปผูกมิตรกับเรนในตอนนี้จนแทบทนไม่ไหว

 

“เจ้าเด็กสารเลว ต่อให้เจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญธาตุลม แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ใช้อักขระเช่นข้าผู้นี้ ในสายตาของข้าความสามารถของเจ้ามันก็แค่แมวสามขา ยอมแพ้ต่อข้าซะ แล้วข้าจะปรานีไม่ทำรุนแรงต่อเจ้า” เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาไร้ความรู้สึก รอบตัวของเขาปลดปล่อยอำนาจอักขระออกมาอย่างต่อเนื่อง

 

เมอร์ลินหรี่ตาลงและอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้

 

ฮ่า ฮ่า ฮ่า

 

“คิดจะให้ข้าก้มหัวต่อเจ้า ฝันไปเถอะเด็กน้อย” เมอร์ลินระเบิดเสียงหัวเราะออกมาและกล่าวอย่างยโส

 

เมื่อเห็นท่าทางที่หยิ่งยโสของเมอร์ลิน ใบหน้าของเรนก็กลายเป็นบิดเบี้ยวปะทุความโกรธออกมาอย่างท่วมท้น

 

ความจริงเขานั้นไม่ต้องการที่จะปะทะกับเมอร์ลิน เพียงเปิดเผยฐานะผู้ใช้อักขระก็นึกว่าเด็กน้อยจะยอมอ่อนข้อให้ การผูกมิตรกับผู้เชี่ยวชาญธาตุนั้นไม่ใช่เรื่องที่เสียหาย แต่ทุกสิ่งกลับเป็นไปในทางตรงกันข้าม

 

เด็กคนนี้เย่อหยิ่งเกินไป สมควรได้รับการสั่งสอน!

 

“เมื่อยื่นไมตรีให้ไม่รับ เช่นนั้นวันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้าเอง” เรนกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด

 

พลังเวทย์และอำนาจพลังอักขระขับเคลื่อนไปในทิศทางเดียวกัน ระเบิดออกเป็นพลังที่รุนแรงและสอดคล้อง

 

ซูม!

 

อำนาจอักขระขั้นสีฟ้ากระจายออกไปราวกับเพลิงลุกไหม้

 

สี่ด้านแปดทิศ อำนาจที่ทรงพลังนี้แผ่ขยายออกไปในทุกๆ ตารางนิ้ว

 

นี่เป็นครั้งแรกที่เมอร์ลินได้ต่อสู้กับผู้ใช้อักขระ

 

เทคนิคเหล่านี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อน อำนาจของพลังอักขระนั้นสามารถนำมาพลิกแปลงและปรับใช้ได้อย่างหลากหลาย

 

ที่ผ่านมาเมอร์ลินนั้นไม่รู้เทคนิคการควบคุมแบบนี้มาก่อน จึงได้ใช้อำนาจอักขระออกมาในแบบห้วนๆ ตามความเข้าใจของตนเอง

 

แม้ว่าผู้ใช้อักขระในโลกนี้จะไม่สูงล้ำ แต่การที่พวกเขาอยู่กับพลังนี้มานาน พวกเขาก็สามารถปรับใช้งานพวกมันได้เป็นอย่างดี

 

เรนนั้นมีอาจารย์คือแพทตัน ส่วนเมอร์ลินนั้นไม่มี

 

นี่คือข้อแตกต่างของการใช้พลังอักขระของพวกเขาทั้งสอง

 

เมอร์ลินใช้ดวงตาเลเมเกทันมองการเคลื่อนไหวของพลังและคัดลอก

 

ภายใต้อำนาจของดวงตาเลเมเกทันนั้นมองเห็นทุกๆ การขับเคลื่อนของพลัง จุดก่อเกิดและจุดสิ้นสุด

 

กระบวนการต่างๆ หลั่งไหลเข้าสู่หัวของเมอร์ลิน

 

เมอร์ลินพยายามทำความเข้าใจและเรียนรู้ในกระบวนเหล่านั้น

 

“ไม่คิดว่าการล้อเล่นกับเด็กน้อยเหล่านี้จะสร้างประโยชน์ให้ข้าไม่น้อยเลยทีเดียว” เมอร์ลินหรี่ตาลงและคิดใจใน

 

เรนเมื่อเห็นเมอร์ลินยังใจเย็นนิ่งเฉย ภายในใจของเขาก็ยิ่งร้อนลุ่ม

 

“กระทั่งข้าเปิดเผยพลังอักขระออกมา เจ้าเด็กสารเลวนี่ยังไม่รู้สึกสะทกสะท้าน มันดูมั่นใจในความสามารถผู้เชี่ยวชาญธาตุลมของมันมากไปแล้ว”

 

“กล้าที่จะดูถูกข้า เจ้านั้นจะต้องกลับไปโดยไม่มีสภาพที่ดีอย่างแน่นอน” เรนคำรามอยู่ในใจ

 

ร่างซูบผอมตวัดมือครั้งหนึ่ง ไม้กายสิทธิ์ที่เป็นอาวุธประจำตัวก็ปรากฏออกมาจากแหวนเวทย์

 

ความจริงแล้วผู้ใช้อักขระนั้นไม่จำเป็นจะต้องใช้ไม้กายสิทธิ์เสมอไป แต่ในด้านของการวาดอักขระได้อย่างรวดเร็ว อาวุธชนิดนี้นั้นเป็นต่ออยู่มาก ผู้ใช้อักขระขั้นสีฟ้าหลายคนจึงมักจะใช้ไม้กายสิทธิ์นี้

 

มือที่ซูบผอมโบกสะบัดไม้กายสิทธิ์กลางอากาศอย่างคล่องแล้ว เพียงเวลาไม่นานอักขระเวทย์สีฟ้าก็ปรากฏออกมาราวกับสายน้ำหลายวิถี

 

เรนใช้เวลาในการเขียนอักขระแต่ละตัวถึง 10 วินาที ในสายตาของเมอร์ลินนั้นคือว่าเชื่องช้าเป็นอย่างมาก

 

เมอร์ลินมือไพล่หลังและมองการกระทำของเรนอย่างใจเย็น เท้าเล็กเหยียบย่างลงมาจากกลางอากาศอย่างในใจ เขาไม่รู้สึกหวาดกลัวในการลงมือของเรนเลยแม้แต่น้อย

 

ผู้คนต่างตื่นตาในภาพการแสดงออกของเมอร์ลินและการสร้างอักขระเวทย์ของเรนเป็นอย่างมาก

 

ต่างจากเรน เมื่อเห็นท่าทางของเมอร์ลิน ใบหน้าก็กลายเป็นรู้สึกเคร่งเครียดขึ้นมา

 

ที่สุดแล้วเมอร์ลินก็คำพูดกล่าวออกมา มันเป็นประโยคที่ทำเอาคนทั่วทั้งลานประลองรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง

 

“เชื่องช้า อ่อนด้อย อาจารย์ของเจ้าสอนเจ้าได้แค่นี้หรอกหรือ” ประโยคสั้นๆ นี้ราวกับฟ้าผ่าลงมากลางลานประลอง

 

เดิมทีเมอร์ลินคิดว่าจะได้เห็นเทคนิคการใช้อักขระที่น่าตื่นตาตื่นใจมากกว่านี้ หลังจากเทคนิคการใช้อำนาจพลังในตอนแรกแล้ว เรนก็ทำให้เขาผิดหวัง

 

นี่จึงทำให้เขาเปลี่ยนเป้าหมายไปอีกคนในทันที

 

อาจารย์แพทตันถึงกับหน้าตึงขึ้นมา เขาถึงกับกัดฟันกรอดอย่างไม่สบอารมณ์

 

“เจ้าเด็กสารเลวนี่กล้าที่จะหาเรื่องเขา”

 

คำกล่าวนี้ไม่ได้ดูถูกเพียงเรน แต่มันยังพาดพิงไปถึงอาจารย์แพทตันผู้เป็นอาจารย์ของเรนอีกด้วย

 

เมื่อเห็นใบหน้าของอาจารย์แพทตัน เมอร์ลินก็ยิ้มออกมาเล็กๆ

 

ดูเหมือนเหยื่อของเขาติดกับเข้าให้แล้ว

 

เรนเมื่อถูกคำพูดเหยียดหยาม เขานั้นก็แสดงความเกรี้ยวกราดออกมาในทันที

 

อักขระนับสิบกว่าตัวที่ถูกสร้างขึ้นลอยเคว้งกลางอากาศเปล่งแสงประกายอำนาจที่สีฟ้าออกมา

 

ทันทีที่เรนขยับมือ อักขระเหล่านั้นก็เริ่มที่จะเคลื่อนไหว

 

อักขระนับสิบถูกบังคับโดยพุ่งตรงออกไป

 

อำนาจป้องกัน!

 

เรนเรียกใช้อำนาจป้องกันออกมา เขาไม่ได้ใช้ป้องกันตนเอง แต่เขากลับสร้างม่านพลังอำนาจป้องกันนั้นไว้เบื้องหลังของเมอร์ลิน

 

ม่านพลังสีฟ้าสกัดกั้นการหลบหนี

 

อักขระสีฟ้านับสิบเคลื่อนที่และเรียงตัวตามการควบคุม

 

แสดง!

 

เวิง! เวิง! เวิง!

 

อักขระนับสิบเหล่านั้นแปรเปลี่ยนเป็นวงเวทย์ กลไกของเวทย์พลันเริ่มทำงานในทันที

 

วงเวทย์นับสิบปลดปล่อยเป็นพลังเวทย์ที่หลากหลายออกมาในคราวเดียวกัน

 

ดิน น้ำ ลม ไฟ แสง และความมืด

 

ลำแสงนับสิบที่มีพลังเทียบเท่ากับนักรบเวทย์ห้าวงเวทย์พุ่งทะลวงออกไปกลายเป็นการโจมตีที่เกรี้ยวกราด

 

ลำแสงทำลายล้างที่รุนแรงนี้ถูกใช้ในคราวเดียวกันด้วยการควบคุมของผู้ใช้อักขระ

 

เมื่อเรนสะบัดมืออีกครั้งหนึ่ง ลำแสงนับสิบเหล่านั้นก็หมุนเกลียวหลอมรวมกันกลายเป็นลำแสงทำลายล้างระดับสูง พลังของมันกระทั่งสามารถเทียบเท่าได้กับพลังของจอมเวทย์

 

ครืนนนนน!

 

ลำแสงทะลวงผ่านอากาศจนเกิดเป็นเสียงคำรามที่น่าขนลุก

 

ผู้คนต่างมองดูการโจมตีนี้ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว

 

นี่หรือความสามารถของผู้ใช้อักขระ ช่างน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก

 

เรนบังคับอำนาจอักขระปิดกันทางหนีของเมอร์ลินทุกช่องทางอย่างรวดเร็ว การกระทำนี้ทำให้เมอร์ลินกลายเป็นเป้านิ่ง

 

ลำแสงทำลายล้างที่มีพลังระดับจอมเวทย์พุ่งตรงไปยังเมอร์ลินอย่างเกรี้ยวกราด อำนาจของมันกดดันแผ่นหินบนเวทีลานประลองจนพลิกม้วนหลุดออกมาเป็นร่อนๆ

 

ผู้คนรอบสนามตื่นเต้นจนแทบจะลืมหายใจ แพทตันผู้เป็นอาจารย์เผยรอยยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ

 

เมอร์ลินนั้นยังคงสงบนิ่ง ไม่รู้สึกกัดดันกับการโจมตีนี้เลยแม้แต่น้อย เขาแทบไม่คิดที่จะหลบหนี

 

พลังการโจมตีนี้ไม่เพียงพอที่จะสร้างแรงคุกคามให้แก่เขา แต่นั่นก็ทำให้เขาได้เห็นวิธีการใช้พลังอักขระที่เป็นประโยชน์อยู่บ้าง

 

จุดประสงค์ของเขาคือการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการต่อสู้และเรียนรู้เทคนิคต่างๆ ในการประลอง

 

ก่อนที่พลังของลำแสงทำลายล้างระดับจอมเวทย์จะพุ่งเข้าปะทะ เมอร์ลินนั้นยังคงนิ่งเฉยไม่เคลื่อนไหว การแสดงออกของเขาทำให้หลายคนงงงาย

 

ผู้คนต่างคิดว่าเขานั้นกำลังสิ้นหวังและตกอยู่ในความหวาดกลัว

 

แต่พวกเขานั้นคิดผิด

 

เมอร์ลินยืนอย่างสบายๆ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกยืนมือขวาออกไปเบื้องหน้าและเอ่ยคำหนึ่งออกมา

 

“จงปรากฏ ผ้าคลุมเวทย์”

 

ทันใดนั้นเองเมอร์ลินก็ขับเคลื่อนพลังเวทย์ภายในร่าง ดวงตาปรากฏความเข้าใจบางอย่าง

 

เรียนรู้และหลอมรวมความเข้าใจนั้นอย่างรวดเร็ว

 

พลังเวทย์หลอมรวมเข้ากับอำนาจพลังอักขระ

 

ฮวง!

 

มือน้อยผลักอากาศออกไปช่วงหนึ่ง พลันบังเกิดเป็นระลอกคลื่นบางๆ ปรากฏเป็นชั้นๆ กลางอากาศ

 

ระลอกคลื่นนั้นค่อยๆ ขยายจากเล็กจนกลายเป็นใหญ่ขึ้นปรากฏออกไปเบื้องหน้ารอการปะทะกับลำแสงทำลายล้างระดับจอมเวทย์

 

สิ่งนี้คืออำนาจการโจมตี!

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.14K ครั้ง

131 ความคิดเห็น

  1. #26263 Unnilium (@litium) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 19:44
    แหมโชว์เทพอิๆ
    #26263
    0
  2. #24677 DDGanesh (@DDGanesh) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 02:51

    Thank you

    #24677
    0
  3. #22449 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 01:58
    สนุกมากครับ
    #22449
    0
  4. #21826 _Late_ (@Nutjung1414) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 15:31
    สนุกมากค่ะ
    #21826
    0
  5. #21739 เพ้อออออฝานนน (@dekd095) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:30
    คร้างงงงงงงง
    #21739
    0
  6. #21719 prech_pooh (@prech_pooh) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:20
    ลงต่อเถอะ~
    #21719
    0
  7. #21717 Pitta-Blue (@Pitta-Blue) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:13
    สนุกมาก
    #21717
    0
  8. #21716 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:20
    ค้างงงงงงง
    #21716
    0
  9. #21714 cloudy_sky2 (@Cloudy_sky) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:42
    ต่อออๆๆๆๆ
    #21714
    0
  10. #21713 chalita01 (@timmyna) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:35
    ขอบคุณค่ะ
    #21713
    0
  11. #21712 aonkiki (@aonkiki) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 04:23
    ค้างมากกกกกกก
    #21712
    0
  12. #21711 boyboyman (@boyboyman) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:49
    ฆ่ากันเถอะแบบนี้
    #21711
    0
  13. #21710 qUEENnight31 (@kowfang9743) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:12
    อ้ากกกกกกกกกก
    #21710
    0
  14. #21709 nut197262 (@nut197262) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:23
    ค้าง ~~~~
    #21709
    0
  15. #21708 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:22
    ค้างๆๆๆๆสุดๆๆๆค่ะรอๆๆค่ะขอบคุณค่ะ
    #21708
    0
  16. #21707 Wisteria❀ (@PayunChan) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:33
    อมก ค้างมากๆ เอื้อออ!!!!!
    #21707
    0
  17. #21706 SichaKava (@SichaKava) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:09
    ค้างงงงงงงงงงแบบสุดๆ
    #21706
    0
  18. #21705 artatts50 (@art25355) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:49
    ค้างงงง
    #21705
    0
  19. #21704 dana_lippy (@dana_lippy) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:30
    รอๆๆๆๆ จะรอไหวมั้ยเรา😢😢
    #21704
    0
  20. #21703 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:04
    ค้างเกินไปแล้ว
    พรุ่งนี้อัพต่อเถิดดดดดดดด
    #21703
    0
  21. #21702 Panyapong2234 (@Panyapong2234) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:55
    โอยๆๆๆ จะได้ตยเกรียนแพทตันมั้ยล่ะเนี่ย
    #21702
    0
  22. #21701 K17099 (@17099) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:17
    เย้~~~~
    #21701
    0
  23. #21700 ทาสของเหมียว (@iiizo) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:32
    แงงงง ค้างงงงง
    #21700
    0
  24. #21699 #DESTINY# (@MarkTC) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:57
    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงง
    #21699
    0
  25. #21698 Artemesbee (@dekkayunrean) (จากตอนที่ 102)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:31
    ค้างงง ไรท์จ๋าาาา
    #21698
    0