Under Cloud ☁ อาณาจักรเมฆา

ตอนที่ 5 : Chapter 4 : Shanghai Port

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 511 ครั้ง
    27 พ.ค. 62

Chapter 4 Shanghai Port

“คุณชายหวังมุ่งมั่นมากเลยนะครับ กิจการเดินเรือของเราต้องก้าวหน้ามากแน่ๆ"

"ผมไม่ใช่หวังเป่าอวิ๋นครับ...คนนั้นต่างหาก"

ผู้จัดการเรือที่พ่อแต่งตั้งมาสอนงานผมทำหน้าเหมือนเห็นผี ส่วนลู่ชิงอวิ๋นยกมือป้องปากทำเป็นไอแต่เขาแอบยิ้มอ่ะ!

วันแรกของการฝึกงานคือการเดินทัวร์ท่าเรือเซี่ยงไฮ้แล้วก็ขึ้นไปดูเรือสินค้าของบ้านผมเอง แต่พ่อไม่ได้มาด้วยเพราะพ่อติดประชุมงาน ผมกับลู่แล้วก็ม่งม่งเลยมากันสองคนกับหนึ่งตัว

ลู่ชิงอวิ๋นไม่ค่อยเห็นด้วยหรอกที่ผมพาหมามาด้วย แต่ม่งม่งไม่เคยออกจากบ้านเลยนะ! อุดอู้จะตายแล้วการพาหมามาเดินดูกิจการนี่โคตรเท่ ผมนึกภาพตัวเองเป็นมาเฟียคุมท่าเรือใส่ชุดสูทเดินจูงหมาโหดๆแบบในละครทีวี มีลูกน้องเดินตามเป็นหางแถว

แต่ทำไมภาพแห่งความเป็นจริงคือผมเหมือนลูกกระจ๊อกของลู่ชิงอวิ๋นก็ไม่รู้ แถมเป็นลูกกระจ๊อกที่จูงหมาอ้วน ขาสั้น พุงป่องไม่ได้เท่เลยสักนิด

แถมไอ้ม่งม่งมันยังกลัวเสียงเรือเสียงคลื่นเป็นหมาตกใจ มาถึงมันก็ตะกุยขากางเกงลู่จะให้อุ้มลูกเดียว กลายเป็นผมโดนมองด้วยสายตาตำหนิว่าพามันมาให้ลำบากทำไมก็ไม่รู้

แทนที่ผมจะได้จูงหมาชมกิจการเท่ๆ เลยกลายเป็นต้องอุ้มมันไปตลอดทาง ส่วนลู่ชิงอวิ๋นในชุดสูทสีกรมท่า เดินนำไปกับผู้จัดการท่าเรือ เขามีสมุดจดกับปากกาในมือ ส่วนผม...ก็มีหมาขาสั้นขี้ตกใจอยู่หนึ่งตัว

วันนี้ผมใส่สูทสีเดียวกับลู่ชิงอวิ๋นเลยนะ แต่มันดูออกอ่ะว่าสายตาคนที่นี่มองเมินผมไปกันหมด คิดแล้วมันก็น้อยใจ แถมพอขึ้นเรือไอ้ม่งม่งก็เมาเรือ ผมก็เมาคลื่น เรือมันลำใหญ่นะ ตอนเดินข้างในไม่ค่อยรู้สึกหรอก แต่พอมาเดินไปตามกราบเรือมองวิวทะเลแล้วผมก็ชักหน้ามืด สุดท้ายทั้งผมทั้งม่งม่งโดนไล่ไปรอที่สำนักงานบนท่า รอลู่ชิงอวิ๋นเดินตรวจกิจการของผมต่อ

“ม่งม่ง เราต้องรีบขายกิจการทิ้งแล้วล่ะ แกกับฉันไม่น่ารอด เจ๊งแน่นอน”

สักพักหลังจากหายมึนหัวผมก็เบื่อ เลยจูงม่งม่งไปเดินเล่นแถวโกดัง คนงานกำลังจัดของเตรียมส่งขึ้นเรือไปตามล็อต มีตู้คอนเทนเนอร์เรียงกันเป็นแถวๆ ผมรีบคว้าไอ้ม่งม่งไว้ กลัวมันไปทำของลูกค้าเสียหาย คราวนี้แม่จับผมโยนลงทะเลแน่ ยิ่งเห็นพวกลังใบชาตีตรารูปพระอาทิตย์นี่ยิ่งห้ามไปเข้าใกล้ ชาพวกนี้นี่เศรษฐกิจของจีนเลยนะ ถ้าไอ้ม่งทำพังไม่ใช่แค่โดนหยางหวางด่าแล้ว เขายิงทิ้งแน่ๆ

“ม่งม่งห้ามซน ไม่งั้นแกตายตัวแรกแน่ มานี่ เดี๋ยวฉันอุ้ม”

สุดท้ายผมก็ยังต้องอุ้มมันไว้ พ่อเคยพาผมมาตอนยังเด็กมากๆ การบริหารโกดังนี่ต้องเป็นระเบียบเรียบร้อยสุดๆ อันไหนส่งก่อนส่งหลัง อันไหนยังไม่ส่งต้องเก็บไว้ตรงไหน ของสดต้องรีบส่งก่อนสินค้าเน่า ไหนจะตู้แช่เย็น รายละเอียดเยอะมาก

คนงานเป็นสิบเป็นร้อยตะโกนคุยกันแต่ทำงานว่องไว พ่อเคยบอกว่าต้องดูแลคนงานให้ดีเขาจะได้อยากทำงานให้เรา เพราะถ้าเราไม่มีคนงาน ใครจะมาแบกของขึ้นเรือให้

“เฮ้ยไอ้หนู มาจากไหน คนนอกห้ามเข้า หมาก็ห้ามเข้า ออกไปเลย”

จู่ๆก็มีคุณลุงหน้าดุเข้ามายืนขวางทางผม

“อ๋อ ผมมาเดินดูโกดังครับ ผมคือหวัง...”

“เสี่ยวอวิ๋นทำอะไร?”

“อ้าวชิงอวิ๋น ทำไมเดินชมเรือเสร็จไวจัง”

ลู่ชิงอวิ๋นกับผู้จัดการเดินลงมาจากเรือพอดี ตาลุงหน้าดุรีบเดินเข้าไปทางลู่กับผู้จัดการ

“สวัสดีครับ นี่คงเป็นคุณชายหวังที่ผู้จัดการบอกว่าจะมาเรียนรู้งาน ผมเหล่าตงเป็นหัวหน้าคุมคลังสินค้าของซีบีกรุ๊ป”

“สวัสดีครับเหล่าตง คุณเก่งมากที่คุมคลังสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในท่าเรือเซี่ยงไฮ้ได้ เป็นคนเก่งจริงๆ ตระกูลหวังขาดคุณไปคงแย่”

ลู่ชิงอวิ๋นค้อมหัวทำความเคารพเหล่าตง แถมยังมีรอยยิ้มการค้าโคตรจะไม่จริงใจ แต่เหล่าตงดูซาบซึ้งมาก ช่างแตกต่างจากตอนไล่ผมกับม่งม่ง

“แต่ผมไม่ใช่คุณชายหวังหรอกครับ...คุณชายหวังคือคนนั้น ผมลู่ชิงอวิ๋นเป็นลูกพี่ลูกน้อง”

เหล่าตงหันขวับมามองผมแล้วทำหน้าเหมือนเห็นผีไปอีกคน ทำไม! ผมไม่เหมือนคุณชายตรงไหน! ผมคือทายาทท่าเรือเซี่ยงไฮ้นะ! แค่ผมอุ้มหมาแล้วราศีคุณชายมันไม่จับหรอ! มาเฟียในทีวีก็มีหมาหน้าดุเป็นของคู่กันทั้งนั้นแหละ แต่ผมยังประสบการณ์น้อยเลยมีหมาขาสั้นเท่านั้นเอง!

 

“เสี่ยวอวิ๋น”

“ฉันไม่อยากคุยด้วยตอนนี้”

ลู่ชิงอวิ๋นมองคนน้อยใจที่ตัวเองโดนเมินแล้วก็ทั้งสงสารทั้งเอ็นดู ภาพเจ้าตัววุ่นวายอุ้มหมายืนอยู่ที่ท่าเรือมันก็น่ารักดี แต่เสี่ยวอวิ๋นคงน้อยใจที่คนพากันเข้าใจผิดว่าเขาเป็นทายาทซีบีกรุ๊ปกันหมด

“ไม่เอาน่า...”

“ฮึก...”

“เสี่ยวอวิ๋น”

“ฉันไม่เหมือนลูกพ่อหรอ ฮือออ”

คนละเรื่องแล้ว

“ร้องไห้ทำไมเล่า...คนอื่นเขายังไม่คุ้นกับเรา มันก็เข้าใจผิดกันได้”

มือเรียวหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋า ก่อนจะหรี่ตามองหมาขาสั้นที่พยายามจะกระโดดงับผ้า...ไม่รู้จะพามาด้วยทำไม ลู่ชิงอวิ๋นส่ายหัวกับหมาที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้วหันมาเช็ดหน้าเช็ดตาคนร้องไห้น้ำตาไหลพราก

“ก็ฉันไม่เท่เหมือนชิงอวิ๋นนี่”

“ฉันไม่ได้เท่ตรงไหนเลย”

“คนชอบชิงอวิ๋นมากกว่าฉัน ทะ ทั้งๆที่ฉันมีเพื่อนทั้งโรงเรียน แต่คนที่ท่าเรือไม่อยากคบฉันเลยสักคน ฮืออออ”

ลู่ชิงอวิ๋นอ่อนใจกับเหตุผล มันไม่ได้เกี่ยวกันเลยสักนิด สังคมนักเรียนกับสังคมคนทำงานมันก็ย่อมต่างกัน เงื่อนไขของการอยู่ร่วมกันก็คนละแบบ แล้วยิ่งเป็นทายาทที่จะมาสืบทอดกิจการ คนงานก็ต้องคาดหวังเป็นพิเศษ กิจการซีบีกรุ๊ปไม่ใช่เล็กๆ คนงานจะผิดหวังก็ไม่แปลกที่เห็นนายน้อยตัวเองอุ้มหมาทำหน้างง

กิจการขนส่งทางเรือของตระกูลหวังไม่ใช่เล็กๆเลย ซีบีกรุ๊ปส่งออกและนำเข้าสินค้าจากทั่วโลก เป็นตัวหล่อเลี้ยงเศรษฐกิจสำคัญของจีนเลยก็ว่าได้ เราเพิ่งเปิดประเทศ การค้ากับต่างชาติสำคัญมาก

มากจน...เสี่ยวอวิ๋นไม่น่าแบกรับไหว คนงานเป็นร้อยเป็นพัน ทั้งในโกดัง ในคลังสินค้า พนักงานที่สำนักงานใหญ่ หรือพนักงานที่ถูกส่งไปประจำท่าเรือที่ต่างประเทศคอยประสานงานให้บริษัท แม้แต่พนักงานบนเรือก็ตาม

ช้าไปด้วยซ้ำที่เพิ่งให้เสี่ยวอวิ๋นมาหัดเรียนรู้ รายละเอียดมันเยอะจนน่าจะต้องใช้เวลาหลายปี สิ่งที่ยากกว่าการเรียนรู้คือภาวะผู้นำ ซึ่งเสี่ยวอวิ๋น...ไม่เคยมี

คนที่ไม่มีบารมี...ลูกน้องไม่มีวันเคารพ

เรื่องบารมีมันไม่ได้สร้างกันง่ายๆ ต้องอาศัยเวลาและประสบการณ์ รวมถึงความเชื่อใจจากลูกน้องใต้บังคับบัญชาด้วย

ลู่ชิงอวิ๋นนึกภาพเจ้าบ้านตระกูลหวังเวลาทำงานไม่ออก เพราะเวลาอยู่กับลูกชายอย่างเสี่ยวอวิ๋นก็ดูเป็นพ่อใจดีที่ไม่ค่อยดุลูก ออกจะตามใจมากด้วยซ้ำ เขาอาจจะประเมินเจ้าบ้านตระกูลหวังต่ำไปหลายส่วน...ต้องรอดูตอนเขากลับมาอีกที

เพราะคนที่กุมบังเหียนกิจการใหญ่โตขนาดนี้ได้ต้องเป็นคนเก่ง กิจการก็เหมือนหนึ่งประเทศ ถ้าผู้นำไม่เก่งประเทศก็ล้าหลัง เทียบกันแล้วก็เหมือนทำการค้าขาดทุน...แต่ซีบีกรุ๊ปกลับโตเอาๆ จนถึงขั้นมั่งคั่ง

เงินใต้โต๊ะคงเยอะมหาศาล

“เสี่ยวอวิ๋นต้องเข้มแข็ง วันนี้ทุกอย่างอาจจะยาก แต่วันหน้าถ้าฝึกทำงานไปเรื่อยๆมันก็ง่ายขึ้น”

กิจการที่ต้องเกี่ยวข้องกับรัฐบาลต้องใจแข็ง ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องรับมือในอนาคต สัมปทานท่าเรือไม่มีทางที่จะประมูลกันถูกต้อง มันต้องมีนอกมีในตรงไหนสักที่

ซีบีกรุ๊ปใหญ่มาก ใหญ่จนรัฐบาลไม่น่ามองข้ามไปได้แถมยังยึดสัมปทานหกสิบเปอร์เซ็นต์มาเป็นสามสิบสี่สิบปีอยู่เจ้าเดียว ยังไงรัฐก็ต้องเข้ามาแทรกแซง...ที่หลับตาทำเป็นมองไม่เห็นยังไงก็ต้องมีเรื่องไม่ถูกกฎหมาย

“ฉันรู้สึกตัวเองตัวเล็กมาก...ไม่ได้หมายถึงว่าฉันผอมนะ แต่...เหมือนเด็กโง่แบบที่แม่ชอบด่าเลย เรือลำใหญ่ๆพวกนั้นมันจะเป็นของฉันจริงหรอ”

มุมปากยกยิ้มกับคำตัดพ้อน้อยใจ หวังเป่าอวิ๋นยังต้องเรียนรู้อีกเยอะ แค่คนงานไม่เคารพนับเป็นเรื่องเล็กน้อยมากถ้าเทียบกับอุปสรรคในอนาคตข้างหน้า

“เสี่ยวอวิ๋นมีฉัน จะกลัวอะไร”

“ถ้าพ่อกลับมาแล้วฉันทำตัวโง่อีก พ่อยกกิจการให้ชิงอวิ๋นแน่ๆ ซีบีกรุ๊ปจบที่ฉันแน่ๆ โฮฮฮฮฮ”

“นายต้องพยายาม...ถ้าฉันไปอยู่ปักกิ่งแล้ว นายจะทำยังไง”

ลู่ชิงอวิ๋นยังไม่มั่นใจด้วยซ้ำว่าความคาดหวังของเขาจะไปถึงจุดไหน แต่ยังไงเขาก็ต้องได้ตำแหน่งสูงๆเหมือนพ่อ เป็นคนในคณะปกครองให้ได้ ในช่วงเวลานี้เจ้าตัววุ่นวายคือคนเดียวที่เขาห่วง

“จะไปปักกิ่ง...จริงๆหรอ”

ฉันมีเรื่องที่ต้องทำ

 

                ลู่ชิงอวิ๋นมีอุดมการณ์ที่เขาอยากทำให้ได้ ผมรู้มาตั้งนานแล้วว่าความฝันของลู่คงไม่ใช่แค่รับราชการในเซี่ยงไฮ้ เขาอยากอยู่ในคณะรัฐบาล หนทางที่ยากลำบากกว่าของผมเยอะ

                ของผมนี่ง่ายมากขายทิ้งไปซะก็หมดภาระแล้ว แต่ก่อนจะขายได้ผมก็ต้องทนทำไปก่อนเพราะพ่อแม่ก็คาดหวัง เดี๋ยวเขารู้ว่าผมมันหวังอะไรไม่ได้ก็คงคิดหาวิธีขายกันเอง

                แต่การหัดบริการกิจการของผมก็ไม่หงอยเท่าไหร่เพราะชิงอวิ๋นมาด้วยตลอด แต่ม่งม่งไม่ได้มาด้วยแล้วนะเพราะว่าเรามีส่งพวกของกินด้วย มีหมามามันจะดูไม่สะอาด

                ลู่ยังคงเหมือนความหวังของหมู่บ้านให้กับคนงาน ส่วนผมเป็นผู้ติดตามที่มีตัวตนขึ้นมาหน่อย ผมก็ฟังเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง หลักการสารพัดนี่งงไปหมด แต่ผมเข้าใจเรื่องบัญชีทุกอย่างเพราะพ่อสอนตั้งแต่เด็ก

                พ่อบอกเป็นเถ้าแก่ต้องหัดคิดเลข พอเราเรียนรู้ถึงเรื่องการเงินผมเข้าใจหมดเลยจนลู่ชิงอวิ๋นเองยังแปลกใจ เขาเก่งเรื่องบริหาร การพูดกับคน

                “ระวังจะโดนลู่ชิงอวิ๋นหลอกเอานะ”

                จู่ๆพ่อก็พูดขึ้นตอนผมกำลังช่วยพอตรวจบัญชี พ่อบอกตัวเลขไม่เคยหลอกเรา เราต้องหมั่นตรวจบ่อยๆจะได้รู้ว่าโดนโกงหรือไม่โดนโกง

“ชิงอวิ๋นเนี่ยนะ?”

“พวกนักการเมืองไว้ใจไม่ได้”

พ่อไม่ค่อยพูดจาเคร่งเครียดกับผมเท่าไหร่ แต่พ่อถึงกับวางปากกาแล้วมองผมจริงจังมาก

“แต่ชิงอวิ๋นไม่ใช่นักการเมืองนะพ่อ”

“สังเกตเวลาเขาพูด ภาษานักการเมืองชัดๆ เหมือนรับปากแต่ก็ไม่รับปาก พูดจาเหมือนสนิทแต่ก็ไม่สนิท คนแบบนี้น่ากลัว ถ้าเราไม่ทันเขา เราไม่มีทางรู้เลยว่ามาดีหรือมาร้าย วันหนึ่งข้างหน้าตื่นมาอีกทีกิจการบ้านเราอาจจะกลายเป็นของเขาไปแล้ว”

“ทะ ทำไมพ่อคิดน่ากลัวแบบนั้น...ลู่ไม่ทำหรอก”

ผมรู้ว่าลู่ชิงอวิ๋นมีรอยยิ้มที่ไม่ค่อยจริงใจ เขาไม่สนิทกับใครเพราะเขาไม่ไว้ใจใครสักคน แม้แต่ในกลุ่มสภานักเรียน กลุ่มเพื่อนนักเรียน ทุกคนบอกว่าลู่ชิงอวิ๋นมีน้ำใจ แต่มันไม่ใช่...กำแพงของลู่ชิงอวิ๋นสูงมาก แต่เขากับผมเราไม่ใช่แบบนั้นเลย

“หวังเป่าอวิ๋น ฟังพ่อให้ดีๆ เป้าหมายของชิงอวิ๋นมันสูงมาก ยิ่งสูงก็ยิ่งหนาว แล้วก็ต้องเหยียบหัวคนอื่นขึ้นไป ลูกไม่รู้หรอกว่าถึงวันนั้นเราจะกลายเป็นบันไดให้เขาด้วยหรือเปล่า ราชวงศ์จีนยุคก่อนๆก็เปลี่ยนกษัตริย์เพราะโดนขุนนางคนสนิทยึดอำนาจกันมาไม่รู้กี่สมัย พี่น้องฆ่ากันเองมาก็เยอะ ปัจจุบันก็ใช่ว่าเรื่องพวกนี้จะหายไป นับประสาอะไรกับเราที่เป็นแค่ญาติ...เป่าอวิ๋น ลูกต้องเตรียมตัวสำหรับการเปลี่ยนแปลง”

“พ่อ...ผมกลัว”

จำคำพ่อไว้คนที่ฉลาดที่สุดคือคนที่แกล้งโง่เก่งที่สุด คนที่จะอยู่รอดคือคนที่ปล่อยวางได้ อย่าไปยึดติดกับอะไรทั้งนั้น ถ้าลู่ชิงอวิ๋นจริงใจกับเราก็แล้วไป แต่ถ้าวันหนึ่งเขาใช้เราเป็นบันไดลูกก็ต้องยอมรับมันให้ได้ กิจการบ้านเรามันเงินหนา รัฐบาลไม่ว่าสมัยไหนก็ต้องเข้ามาเอาเปรียบอยู่แล้ว ต่อให้เจ็บใจแค่ไหนก็ต้องกัดฟันแกล้งยิ้มเอาไว้”

“แล้วถ้าชิงอวิ๋นหลอกใช้ผม ผมต้องทำยังไง”

ลูกก็ต้องยอมรับให้ได้ว่าลู่ชิงอวิ๋นคนเดิมตายไปแล้ว

“ฮึก...ฮือออออ ทำไมน่ากลัวแบบนี้ ฮืออออ”

แค่คิดว่าถ้าวันหนึ่งชิงอวิ๋นไม่จริงใจกับผม หวังแค่ผลประโยชน์มันก็รู้สึกแย่มาก...เขาจะไม่ใจดีกับผมอีกต่อไปแล้ว รอยยิ้มจริงใจของเขาก็จะกลายเป็นรอยยิ้มการค้า ความหวังดีจากเขาก็จะไม่ใช่ความหวังดีจริงๆอีกต่อไป

“การเมืองเป็นเรื่องของทุกคน ต่อให้เราปฏิเสธว่าเราไม่สนใจ แต่สุดท้ายนโยบายต่างๆจากรัฐบาลก็มีผลกับเราอยู่ดี ดังนั้นฟังพ่อ...ถ้าวันนั้นมาถึง ต่อให้ต้องตัดเนื้อตัวเองทิ้งเพื่อความอยู่รอดลูกก็ต้องทำ”

“พ่อหมายความว่ายังไง ฮึก...”

“พ่อสร้างซีบีกรุ๊ปมายิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้ ก็ต้องยอมตัดเนื้อตัวเองทิ้งมาเยอะเหมือนกัน ก้มหัวให้คนที่ไม่ควรก้มหัวให้ เพื่อวันหนึ่งเราจะอยู่รอด ลูกน้องเราอยู่รอด บ้านเราอยู่รอด ถ้าลู่ชิงอวิ๋นหรือใครก็ตามมาเอาเปรียบลูก ก็ต้องคิดให้ดีว่าถ้ายอมแล้วอยู่ได้จะดีกว่าไปแข็งข้อกับเขาหรือเปล่า...สุภาพบุรุษต้องใจกว้าง”

“นึกว่าใจกว้างของพ่อคือแบ่งขนมเพื่อนอ่ะ”

พ่อหัวเราะแล้วก็หยิบปากกาขึ้นมาตรวจบัญชีต่อ พ่อบอกว่าขนมสำหรับเด็กก็เหมือนเลือดเหมือนเนื้อตัวเองนั่นแหละ หวงยิ่งกว่าเงิน นี่แสดงว่าพ่อฝึกฝนให้ผมอดทนมาตั้งแต่เด็กๆ พอเห็นพ่ออารมณ์ดีขึ้นผมก็เช็ดหน้าเช็ดตาเริ่มหายเครียดบ้าง

“แล้วคบเพื่อนเยอะๆนี่มันดีจริงๆใช่ไหมพ่อ”

“ดีสิ...อาณาจักรพระอาทิตย์ถึงไม่เลิกทำการค้ากับเราไง รัฐบาลก็ยังต้องพึ่งเรา เกิดทำเราเสียใจเราจมเรือทิ้งกลางทะเลนี่เสียหายหลายพันล้าน ยิ่งอาณาจักรพระอาทิตย์ชอบขนแจกัน ภาพวาด ของเก่าแต่ละอย่างต้องมีห้องเก็บอุณหภูมิอย่างดี ถ้าเราไม่ทำให้ ใครจะทำ?”

“อ้าว แบบนี้เราก็เจ๋งสิพ่อ”

“ใช่ เมืองท่าแบบเซี่ยงไฮ้ใครจะเจ๋งสุดล่ะถ้าไม่ใช่บ้านเรา สัมปทานท่าเรือของเราก็เยอะที่สุด ถ้าเราไม่ส่งให้ก็ทำการค้ายากแล้ว”

“งั้น...เราเจ๋งขนาดนี้ลู่ชิงอวิ๋นจะมาเอาเปรียบได้หรอพ่อถ้าเขาจะทำจริงๆ”

“ได้สิ...เพราะลูกไว้ใจเขา เขาอาจจะใช้ความไว้ใจของลูกย้อนกลับมาทำร้ายตัวลูกเอง การที่เขาเข้ามาศึกษากิจการบ้านเราก็เหมือนชี้ช่องให้เขาทำอะไรสะดวกขึ้น”

“พ่อกำลังทำให้ผมระแวงชิงอวิ๋น...”

“ระวังได้ก็ต้องระวังไว้ก่อน อนาคตมันไม่แน่นอน”

“แล้วทำไม...พ่อถึงยอมให้เขาเข้ามาเรียนรู้กับผมล่ะ”

เพราะพ่อก็มีแผนของพ่อเหมือนกัน

พ่อขยิบตาใส่ผมแล้วหัวเราะ ตอนนี้พ่อกลับมาเป็นพ่อใจดีคนเดิมแล้ว แผนของพ่อดูไม่น่ากลัวเท่าไหร่มั้งเพราะพ่อหัวเราะด้วย...หรือว่า

พ่อก็อยากขายกิจการให้ชิงอวิ๋นใช่ไหม?

ผมกำปากกาแน่นจ้องตาพ่อ แต่พ่อกลับหัวเราะลั่นห้องแล้วบอกว่ามันก็คล้ายๆแบบนั้นแต่ไม่เหมือนซะทีเดียว

“งั้นพ่อคิดเหมือนผมเลย ขายไปอาจจะกำไรมากกว่าทำต่อเองอ่ะ ผมพยายามเอาไปขายชิงอวิ๋นหลายทีแล้ว ยกให้ฟรีๆด้วยเขาก็ไม่เอาอ่ะ ขนาดเรารวยขนาดนี้เขายังเมิน หรือเป็นแผนให้เราตายใจว่าเขาไม่อยากได้”

พอพ่อบอกให้ระแวงระวังไว้บ้างผมก็คิดไปร้อยแปดพันเก้าเลย หรือการยกท่าเรือให้ชิงอวิ๋นง่ายๆมันดูมีลับลมคมในจนชิงอวิ๋นระแวงว่าผมจะมีแผนซ้อนแผนอีกที....นี่ผมดูฉลาดขนาดนั้นเลยหรอ?

“ใครเขายกกิจการให้กันง่ายๆล่ะ ชิงอวิ๋นไม่รับไปแสดงว่าเขาก็ระแวงลูกไง บางทีที่เขาดีกับลูกก็เพราะลูกอาจจะเป็นศัตรูกับเขาก็ได้ สู้เป็นมิตรไว้แต่แรกก็หมดห่วงไปเรื่องหนึ่ง”

ผมอยากบอกพ่อมากว่าศัตรูของลู่ชิงอวิ๋นเนี่ย มีแต่ไอน์สไตล์แล้วมั้งแต่พ่อดูทำหน้าครุ่นคิดอ่ะ ผมเลยแอบคิดว่าจริงๆผมต้องมีอะไรที่ชิงอวิ๋นไม่มี เช่น...เพื่อนเยอะ

“หรือว่าเขาคบผมเพราะอยากมีเพื่อนเยอะๆในทีเดียว คบผมคนเดียวได้เพื่อนทั้งเซี่ยงไฮ้ ถ้าเป็นศัตรูกับผมก็ไม่มีใครคบเลย ทางลัดสร้างคอนเน็คชั่น”

พ่อชะงักแล้วก็หัวเราะจนน้ำตาเล็ด แต่พ่อก็บอกว่าเป็นไปได้แสดงว่ามันไม่ตลกนะเนี่ย นี่ลู่ใช้ผมสร้างคอนเน็คชั่นจริงๆหรอ เรื่องแบบนี้ไม่ต้องมาหลอกใช้ก็ได้นะ บอกตรงๆผมก็ยกเพื่อนผมให้เป็นเพื่อนลู่ก็ได้ ไม่หวงหรอก คิดแล้วก็แอบหงุดหงิดจัง ต่อไปผมต้องหวงกับลู่บ้างแล้ว ไม่งั้นเขาจะได้ใจ!

“แบบนี้เขาก็แอบเอาเปรียบผมนะเนี่ย ผมเอาเปรียบเขาคืนยังไงได้บ้างอ่ะพ่อ”

 ก็หลอกใช้เขาบริหารท่าเรือเราสิ

“แต่พ่อก็บอกว่าเขาอาจจะยึดกิจการเราไปได้”

“คนที่มีอำนาจจริงๆคือคนที่ถือเงินต่างหากเป่าอวิ๋น เรื่องพวกนี้ยังอีกไกล ยังไงพ่อก็ยังอยู่ แค่อยากให้ลูกระวังตัวไว้ สมัยนี้ไว้ใจคนยาก”

“...แต่มันจัดการความรู้สึกยากจังเลยอ่ะพ่อ ผมไม่ชอบที่ต้องระแวงเลย”

“น่า...หัดระแวงบ่อยๆเดี๋ยวก็ชิน”

 

เจ้าบ้านตระกูลหวังมองลูกชายตัวอ้วนขมวดคิ้วแล้วก็อมยิ้ม ไม่ได้อยากให้ลูกชายเครียดหรอกแต่เพราะเป็นพ่อเลยรู้ว่าลูกไม่ทันคนสักนิด เขาก็งานยุ่งเกินไปจนเพิ่งมาสังเกตว่าไอ้คนที่ไว้ใจไม่ได้ที่สุดนี่มันไอ้หนุ่มรั้วบ้านติดกันนี่เอง แถมยังเก่งจนน่าหมั่นไส้ ฝึกงานไม่กี่วันทั้งผู้จัดการระดับบน พนักงานระดับล่างประทับใจกันหมด ไอ้ลูกเขาก็อ้อนฝั่งนั้นอยู่ได้ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย นี่ขนาดลูกเขาอย่างกับไหเหล้าเดินได้ยังอุตส่าห์จะมายุ่ง อันที่จริงก็ไม่ได้รังเกียจอะไรนัก เขาเดินทางมารอบโลกก็เห็นความรักหลายรูปแบบแต่จุดยืนของลู่ชิงอวิ๋นมันน่ากลัวเกินไปสำหรับเด็กอายุสิบเจ็ดสิบแปด...ทั้งคำพูด ความคิด การแสดงออก เพราะยังอ่อนประสบการณ์เจ้าตัวเลยยังเก็บอาการไม่ได้เก่งนักสำหรับผู้ใหญ่ที่ผ่านอะไรมาเยอะอย่างเขา ทำให้อดห่วงลูกชายเด๋อด๋าของตัวเองไม่ได้

...กลัวว่าความทะเยอทะยานของลู่ชิงอวิ๋นจะพาเป่าอวิ๋นไปตายด้วยกัน

 

===================

พ่อตารู้ทันนะคะพี่ลู่ อิอิ ใครที่อ่าน อาณาจักรพระอาทิตย์มาแล้วก็จะรู้ว่าใกล้ช่วงเปลี่ยนแปลงแล้วแหละ อิอิ

 

เรื่องนี้เครียดๆหน่อย แต่เขียนตลกมาหลายเรื่องแล้วต้องขอเปลี่ยนบรรยากาศสักนิด ใครรอดูพี่ลู่ดุ อีกไม่นานค่า ดุแน่นอน ดุจริงจังด้วย


เกร็ดความรู้ : ปัจจุบันท่าเรือเซี่ยงไฮ้เป็นท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดของจีน นอกจากนี้ยังมีตู้สินค้าผ่านท่าเรือมากที่สุดโลก แสดงว่าจุดที่มีการนำเข้าและส่งออกทางเรือมากที่สุดในโลกอยู่ที่นี้จ้า 


cr. เว็บไซต์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 511 ครั้ง

2,496 ความคิดเห็น

  1. #2437 sealers (@sealers) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 11:33
    คุณพ่อรู้ทันแผนพี่ลู่หมดแล้ว อดเป่าอวิ๋นแล้วมั้ง55555
    #2437
    0
  2. #2065 happy1701 (@happy1701) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 17:20
    อย่าเครียดเรื่องเค้าสองคนก็พอค่ะ เครียดเรื่องอื่นยังพอรับไหว
    #2065
    0
  3. #1810 G_D_G_errard (@G_D_G_errard) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2562 / 01:14
    ดุที่ว่านี่คือ ดุด่าเก่งใช่มั้ยคะ
    #1810
    0
  4. #1395 PhruksaEmO (@PhruksaEmO) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 23:25
    คุณป๊านี่เหละน่ากลัวสุด เเผนซ้อนเเผนไปดิ ตะลอมลูกตัวเองต่อไปนะป๊านะ
    #1395
    0
  5. #1290 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 18:21
    คุณป๋าค่อยๆสอนน้อง
    #1290
    0
  6. #806 K E E N (@pikipinocchio) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 09:25
    คุณป๋าคือค่อยๆสอนน้องอ่ะ ค่อยๆป้อนข้อมูลให้น้องว่าต้องทำยังไง เขารู้ทันแกว่ะพี่ลู่ 555
    #806
    0
  7. #447 momizone (@momizone) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 13:37

    ชอบน้องคุยกับคุณพ่อ เอ็นดูวว ตุณพ่อฉลาดล้ำลึกมาก รู้ทันทุกอย่าง

    #447
    0
  8. #271 ppwct (@ppwct) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 22:36
    โอ่ย น้องเครียดดดด
    #271
    0
  9. #270 Lookplana (@suwanna_111) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 21:28
    หลอกใช้พี่ลู่ไปเลยจ้าทำแบบเจ้าจันทร์ให้เงินเจิ้นวันละ100ไปทำงาน555
    #270
    0
  10. #269 Nuchziiy (@Nuchziiy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 21:17
    เหมือนได้ความรู้ไปด้วยเลย ปล.เรายังไม่ได้อ่านอาณาจักรพระอาทิตย์
    #269
    0
  11. #268 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 20:26
    ขอบคุณค่ะ
    #268
    0
  12. #267 jonginshi88 (@jonginshi88) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 18:12
    อ่านในปกครอง อาณาจักรพระอาทิตย์ อาณาจักรเมฆา แล้วรู้สึกมีความรู้เกี่ยวกับประเทศจีน การเมือง การเงิน เพิ่มขึ้นเยอะเลย ชอบบบบบ
    #267
    0
  13. #265 onkgoon (@onkgoon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 02:03
    คุณพ่อออออน่ารักจัง สรุปน้องผอมลงแล้วจริงหรอ ทำไมคุณพ่อยังบอกว่าเปนไหเหล้าอยุ่เลย ตลกกก 55555555555
    #265
    0
  14. #264 Nnnn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 21:58

    คุณพ่อรู้ทัน55​ น้องเอ็ดน่ารักมากเลย

    #264
    0
  15. #263 Khem15 (@Khem15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 21:40
    คือน้องก็แบบใสๆจริง
    #263
    0
  16. #262 Rung_moohham (@Rung_moohham) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 20:03
    คุณแบมมมมม เราชอบนิยายคุณแบมมากๆเลยอ่ะ มันเหมือนนิยายอิงประวัติศาสตร์ อ่านแล้วรู้เลยว่าคนเขียนต้องทำการบ้านหนักมากกกกกก ขอชื่นชมจากใจเลยค่ะ
    #262
    0
  17. #261 CalamaleParfait (@CalamaleParfait) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 18:03
    ป่ะป๊าคือโหดดด ดูหวงลูกมากกว่าหวงท่าเรืออ่ะ แต่ดูพี่ลู่เขาก็เอาจริงอยู่น่าา งัดข้อกันแน่นอนเลย เจ้าตัวน้อยก็ไม่รู้เรื่องเลย คิดแต่เรื่องน่าเอ็นดู .จับฟัดแก้ม
    #261
    0
  18. #260 jkookookie (@iamkarookook224) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 17:07
    พ่อก็คือเตรียมยกทั้งกิจการท่าเรือทั้งลูกชายให้พี่ลู่เขาแล้วใช่ปะ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวไปเลย เยี่ยม
    #260
    0
  19. #259 soju135 (@soju135) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 16:21
    เหมือนพ่อเขาให้พี่ลู่ผ่านแต่เอาเข้าจริงก็คือโหดมาก มีความกันท่าอยู่หน่อยๆ
    #259
    0
  20. #258 Okoy up (@puyrattikan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 12:54
    เอ็นดูน้องจริงๆ ทีมพี่ลู่ได้ไหมเนี๊ย
    #258
    0
  21. #257 sapanphone (@sapanphone) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 11:27
    แอบเครียดเนอะ พี่ลู่น่าจะแก่เร็วแน่ๆแล้วเป่าหวิ๋นจะมีโอกาสผอมไหมละเนี่ย
    #257
    0
  22. #256 BezT25 (@BezT25) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 10:36
    โอ้โหงานนี้มีลู่ต้องมีดุกันบ้างแล้วล่ะคะ พ่อตาไม่ธรรมดาเลย โดนรู้ทันแล้วนะพี่ลู่ แถมเขายังไซโคลูกให้หลอกใช้เธอบริหารท่าเรืออีก มองการณ์ไกลสุดๆ ให้เจ้าเอ็ดถือเงินทำบัญชีเป็นอาซ้อสบายๆ แถมได้เขยที่เก่งบริหารและอนาคตนักการเมืองมาอีก งานนี้มีแต่ได้กับได้ค่ะ รู้เลยว่าเรื่องนี้ร้ายสุดคือพ่อตา พี่ลู่สู้ๆนะ5555555555
    #256
    0
  23. #255 gnawkezi~* (@ikwang-dh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 09:12
    พ่อตาจะได้ลูกเขยที่เป็นรัฐบาลและนักบริหาร อิอิ
    #255
    0
  24. #254 น.ส.แม่มด ใจดี (@ning11434) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 08:26
    รออค่าา
    #254
    0
  25. #253 minidays (@katakjaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 07:40
    พ่อตาฉลาดมากถึงได้คุมท่าเรืออยู่555555555 มองการณ์ไกลสุดๆค่ะ ลูกบริหารไม่เป็น ไม่เป็นไรเก็บเงินเก่งก็พอค่ะ ส่วนลูกเขย เป็นทั้งรัฐบาล เป็นผู้บริหาร โอ้วว ใครจะกล้ามายุ่งกับท่าเรือละทีนี้ สบายแล้วเสี่ยวอวิ๋นเอ้ยยยยย แต่เจ้าต้องเอาพี่ลู่ให้อยู่นะ !
    #253
    0