{ EXO Omegaverse } Deep Heat (ChanBaek ft. HunHan)

ตอนที่ 11 : Deep Heat {CHAPTER 9} (REWRITE 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35266
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 180 ครั้ง
    10 ส.ค. 60

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               




CHAPTER 9







คยองซู... นาย...”

 

ดวงตาของแบคฮยอนยังคงเบิกค้างแม้ว่าอีกฝ่ายจะหันกลับไปอย่างไม่ใยดีแล้วก็ตาม ทว่ายังไม่ทันจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น มือหยาบกร้านของอัลฟ่าซีวอนก็มาถึงตัวและทำให้เขาออกแรงดิ้น สองขาถีบสะเปะสะปะไปตรงหน้า พลางใช้สองมือฉุดดึงร่างของตัวเองไปตามพื้น ยื้อชีวิตเท่าที่จะทำได้ทั้งที่ใกล้จะหมดแรงเต็มที

 

อัลฟ่าสองคนเหมือนค้นพบความสนุก ค่อยๆเยื้องกรายเข้ามาด้วยรอยยิ้มที่คนตัวเล็กคิดว่าสยดสยอง คล้ายกับเห็นเขาเป็นของเล่น แววตาหยาดเยิ้มไปด้วยความปรารถนาเร้นลับ แต่แรงกล้าเสียจนเขารู้สึกกลัว หัวใจเต้นแรงเกินมาตรฐาน ลมหายใจเข้าออกถี่เร็ว อะดรีนาลีนหลั่งไปทั่วกาย สัญชาตญาณการเอาตัวรอดตื่นตัวในหัว อยากตะโกนร้องเรียกใครสักคนให้ช่วย แต่ในความเป็นจริงปากกลับไม่ขยับ ราวกับกลายเป็นไม้แห้งหรืออะไรสักอย่าง ทำได้เพียงขยับหนี และจับจ้องอสูรร้ายในคราบมนุษย์อย่างสั่นสะท้าน ขณะเดียวกันกับที่กลิ่นฮอร์โมนฉุนๆเริ่มมอมเมาเขา ฉุดกระชากสติของเขาให้ตกลงไปในห้วงอันเลือนราง ภาพตรงหน้าเริ่มมีฉากทับซ้อนของสีขาวกับสีดำสลับกันไปมา

 

ไม่รอดแน่… สติเบลอมัวกระซิบบอกแบคฮยอนในหัว ตอนนี้เองที่หนึ่งในสองคนนั้นพุ่งตรงเข้ามาตะครุบตัวเขา สำนึกเฮือกสุดท้ายสั่งการให้เขาออกแรงที่ขาพร้อมขยับไหล่ดันอีกคนออกอย่างขัดขืน ก่อนตะโกนออกมาจากลำคอด้วยพลังทั้งหมด

 

ช่วยด้วย!!”

 

ทว่าเสียงนั้นเป็นแค่เสียงกระซิบแหบๆที่เขาเองก็แทบไม่ได้ยิน

 

ช่วยด้วย…

 

ช่วยด้—

 

อั่ก!”

 

หมัดหนักอัดเข้าเต็มท้องและทำให้ความคิดถูกตัดขาดอย่างฉับพลัน แบคฮยอนงอตัว ความเจ็บแล่นริ้วจากกลางลำตัวแล้วลุกลามไปทั่ว น้ำตาหยดหนึ่งไหลร่วงจากหางตาอาบลงมาข้างแก้ม ลมหายใจค้างชะงัก ปวดร้าวราวกับจะแตกเป็นเสี่ยงๆ คล้ายกับมีใครมาดึงชิ้นส่วนทั้งหมดในตัวเขาออกจากกัน

 

แล้วเมื่อเริ่มหายใจได้อีกครั้ง ความรู้สึกหนึ่งโผล่เข้ามา ร้อนรุ่ม แต่น่าสะอิดสะเอียน สัมผัสได้ถึงก้อนเนื้อเปียกแฉะที่แตะลงมาบนใบหน้า กับฝ่ามือหยาบที่รูดรั้งส่วนนั้นพร้อมกับทะลวงเข้ามาในตัวเขา แบคฮยอนอยากกรีดร้องออกมาสุดเสียง แต่ก็ทำได้เพียงครางแผ่วอย่างไม่ยินยอม วินาทีนั้น สติที่แทบจะดับสูญกำลังร้องเรียกอัลฟ่าของตัวเองอยู่ในใจ...

 

ชานยอล...

 

ช่วยฉันที......

 

ชานยอล!!!!

 

ทันใดนั้น ทุกอย่างก็หายไปจากตัวเขาอย่างฉับพลัน คล้ายกับถูกลบหายไปอย่างรวดเร็วจนเขาไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ กลิ่นใหม่ถูกเพิ่มเข้ามา อบอุ่นและนุ่มนวลกว่า เปลือกตาที่ปรืออยู่แล้วพยายามเพ่งมอง จับโฟกัสภาพสีขาวดำเบื้องหน้าจนทุกอย่างค่อยๆแจ่มชัด ทว่ามันก็ดับลงไปพร้อมกับรอยยิ้มบางๆทันทีที่เขาเห็นร่างสูงโปร่งยืนอยู่ตรงนั้น

 

ชานยอลมาช่วยเขาแล้วจริงๆ...

 

 

 

***

 

 

 

แบคฮยอน

 

แบคฮยอน...

 

แบคฮยอนครับ

 

เสียงทุ้มอันคุ้นเคยพร้อมกับแรงสะกิดเบาๆปลุกร่างเล็กให้ตื่นขึ้น เปลือกตาสีอ่อนค่อยๆเปิดอย่างเชื่องช้า ขณะที่ใบหน้านั้นเหยเก เมื่อรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่แทงทะลุไปทั่วร่างกาย แบคฮยอนต้องใช้เวลาหลายวินาทีเลยทีเดียวในการหันไปตามเสียง

 

ฉัน…” น้ำเสียงนั้นแหบพร่าจนเขาสัมผัสได้ ขณะที่จมลงไปกับแววตาแสนงุนงงจากอีกคน ทำไมหน้านายซีดแบบนี้แบคฮยอน ใครทำอะไรนาย? ชานยอลขมวดคิ้ว แล้วทำไมนายถึงมาหลับอยู่ในรถแบบนี้?

 

ฉัน... แบคฮยอนกำลังจะตอบ แต่ความสงสัยที่มองเห็นก็ทำให้ความจริงฉายวาบเข้ามาเสียก่อน เขามองไปรอบๆ ก่อนพบว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่ในรถกระบะคันเก่าแสนคุ้นเคย ใต้เสาไฟริมถนนสายหนึ่ง แล้วเขาก็หันกลับไปมองชานยอลด้วยสีหน้าแปลกใจไม่ต่างกัน มะ--ไม่ใช่นายเหรอ?

 

ฉัน? ร่างสูงชี้ตัวเอง ฉันทำไม?

 

ไม่ใช่นายเหรอที่ช่วยฉันไว้?

 

ฉันเพิ่งกลับมาถึง แต่ไปหานายที่บ้านก็ไม่พบ ก็เลยตามกลิ่นนายมาจนเจอนายนอนหลับอยู่ในรถนี่แหละ ชานยอลอธิบาย ก่อนที่น้ำเสียงจะจริงจังขึ้น มันเกิดอะไรขึ้นแบคฮยอน ใครทำอะไรนายหรือเปล่า? แล้วทำไมนายถึงมาจอดรถนอนหลับอยู่ตรงนี้

 

ฉัน...พวกนั้น...รุ่นพี่สองคนนั่น... คนตัวเล็กสะอื้น น้ำตาหยดหนึ่งร่วงแหมะลงบนตักก่อนที่เขาจะเบียดตัวเข้าหาความอบอุ่นและปลอดภัย

 

ชานยอลแสดงสีหน้างุนงง แต่เพียงวินาทีเดียวตัวเขาก็แข็งทื่อเหมือนโดนสาป ลมหายใจหยุดชะงัก ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท พวกนั้น...

 

เขาเอ่ยได้เพียงเท่านี้ สองมือกำเป็นหมัดแน่นขณะนึกถึงภยันตรายที่โอเมก้าของเขาประสบพบเจอ เสี้ยววินาทีหนึ่งเขารู้สึกโกรธแบคฮยอนที่ไม่เชื่อฟังเขา แต่ทันทีที่คนตัวเล็กส่ายหน้าและอธิบายราวกับรู้ว่าเขากำลังคิดอะไร ความรู้สึกนั้นก็เลือนหายไปโดยพลัน

 

ยัง...แค่เกือบ...มีคนมาช่วยฉันไว้ แบคฮยอนผละออก และฉันคิดว่าเป็นนาย... ฮึก ฉันคิดว่าซูโฮจะมองเห็นอนาคต แล้วนายก็จะรีบมาช่วยฉัน

 

แบคฮยอนเบียดเข้ามาในอกของเขาแล้วเริ่มร้องไห้อีกครั้ง เสียงสะอื้นที่เหมือนพยายามกลั้นไม่ให้ออกมาในตอนแรกได้กลายเป็นเสียงร้องไห้เสียงดัง เจ้าตัวคงมีหลายเรื่องในใจ เหมือนกับชานยอลในตอนนี้ที่ทั้งโกรธ เกลียด โมโห หดหู่ และสงสารโอเมก้าของเขาจนพูดอะไรไม่ออก

 

ถ้าไม่ติดที่ต้องคุ้มครองแบคฮยอนให้ปลอดภัย เขาก็อยากไปฆ่าไอ้อัลฟ่าสองคนนั่นเสียแต่ตอนนี้เลย!

 

คนตัวสูงครุ่นคิดขณะยกมือใหญ่ขึ้นลูบกลุ่มผมสีเข้มเพื่อปลอบประโลม เขาปล่อยให้อีกคนระบายเอาความอึดอัดออกมาโดยไม่ได้พูดอะไร มีเพียงเสียงร้องไห้เหมือนเด็ก กับเสียงบ่นพึมพำว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ดังอยู่ในอกของเขานานหลายนาที...

 

ถ้าเขาไม่ไปออกล่า แบคฮยอนก็คงไม่ต้องมาเผชิญกับเหตุการณ์แบบนี้...

 

มันเป็นความผิดของเขาเอง... เขาปล่อยให้โอเมก้าของเขาเจอเรื่องแย่ๆ...

 

ฉันขอโทษนะ... ฉันไม่ควรไปออกล่าวันนี้เลย ชานยอลกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น

 

ร่างเล็กส่ายศีรษะกับแผงอกของเขา ไม่ใช่ความผิดนาย ฉันผิดเองที่ไม่เชื่อฟังนาย...ชานยอล... ฉันขอโทษ

 

เสียงอู้อี้ในอกกับมือเล็กที่กำชายเสื้อของเขาไว้แน่นทำให้ชานยอลกัดฟัน เขาไม่ชอบเลย... เขาไม่อยากเห็นแบคฮยอนร้องไห้เสียใจแบบนี้

 

ถ้างั้นก็เป็นความผิดของเราทั้งคู่ โอเคมั้ยครับ เจ้าตัวเอ่ยเสียงแผ่ว แล้วไม่ต้องกังวลอีกแล้วนะ ไม่มีใครทำอะไรนายได้อีกแล้ว ทุกอย่างจะโอเค เชื่อฉันนะ, แบคฮยอน...

 

อื้อ... ร่างเล็กตอบรับในลำคอ ก่อนจมอยู่กับแผงอกของเขาอีกครู่หนึ่งแล้วถึงผละตัวออก แต่ไม่ใช่นายแล้วเป็นใครกันชานยอล

 

ไม่ใช่คยองซูเหรอ? ชานยอลขมวดคิ้ว พลางใช้เรียวนิ้วเช็ดคราบน้ำตาตรงข้างแก้ม

 

แต่ดูเหมือนคำพูดของเขาจะเป็นตัวจุดชนวน ที่ทำให้แบคฮยอนคล้ายจะร้องไห้ขึ้นมาอีกหน

 

ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าแบคฮยอน...

 

คยองซูน่ะ... คนตัวเล็กเว้นช่วงไปแวบหนึ่ง เหมือนไม่ใช่คยองซูเลย

 

คนตัวสูงเลิกคิ้วยิ่งกว่าเดิม ยังไงเหรอ?

 

ก็ตอนที่รุ่นพี่สองคนนั้นเข้ามา คยองซูก็อยู่ตรงนั้นเหมือนกัน... ความจริงหมอนั่นน่าจะเห็นเหตุการณ์ด้วยซ้ำ แต่ไม่เข้ามาช่วยฉันเลย แล้วพอฉันตะโกนเรียก หมอนั่นก็หันมานะ แต่ส่งยิ้มร้ายๆใส่ฉันแล้วก็เบือนหน้ากลับไปเลย ฉันงงมากเลยชานยอล มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

สะกดจิต... ร่างสูงโปร่งพึมพำ ก่อนจะเบิกตาโพลงขึ้นเมื่อนึกถึงความเป็นไปได้ ใช่แน่ๆแบคฮยอน บางทีพวกมันอาจจะมาถึงที่นี่แล้ว

 

ใคร? แล้วสะกดจิตอะไร?

 

แวมไพร์ พวกญาติๆฉัน

 

พวกเขาสะกดจิตได้เหรอ?

 

แวมไพร์ทุกตนสะกดจิตมนุษย์ได้ ชานยอลยืนยัน

 

แบคฮยอนแสดงสีหน้าตื่นตะลึง นายก็ทำได้เหรอ?

 

แน่นอน แต่อย่าเข้าใจผิดนะแบคฮยอน ฉันไม่เคยสะกดจิตนาย และก็ไม่คิดจะทำด้วย

 

ก็แล้วไป คนตัวเล็กถอนหายใจ ก่อนขมวดคิ้วเป็นปมอีกครั้ง แล้วทำไมนายไม่เคยบอกฉัน

 

ต้องบอกด้วยเหรอ? เอาจริงๆ ฉันแทบไม่เคยฝึกวิชาด้านนี้อย่างจริงๆจังๆเลยด้วยซ้ำ ฉันคิดว่ามันไม่ค่อยจำเป็น เพราะแวมไพร์สะกดจิตแวมไพร์ด้วยกันไม่ได้

 

นายควรบอก ฉันคิดว่าเราไม่มีความลับต่อกันแล้วซะอีก

 

ขอโทษครับ อัลฟ่าหนุ่มเอ่ยเสียงแผ่ว ก่อนที่สีหน้าจะเคร่งเครียดขึ้นมา แสดงว่าที่นี่ไม่ปลอดภัยแล้ว ฉันต้องรีบไปปรึกษากับพวกซูโฮแล้วล่ะ

 

เจ้าตัวพึมพำ ซึ่งมันเป็นฉับพลันนี้เองที่เสียงของซูโฮดังเข้ามาในหัว

 

ชานยอลระวัง! รถกำลังจะระเบิด!!

 

สิ้นคำเตือนนั้น เสียงดังก็มาพร้อมกับแรงมหาศาลที่ระเบิดรถกระบะให้แตกออก ซากเหล็กปลิวกระเด็นไปคนละทิศละทาง ขณะที่คนที่รู้ตัวในเสี้ยววินาทีนั้น —และหลบออกมาได้อย่างหวุดหวิด— ยืนมองเปลวเพลิงนั่นอย่างตื่นตะลึง

 

ดวงตาของแบคฮยอนเบิกโพลง ความประหลาดใจและไม่เข้าใจฉาบทับเข้ามาแทนที่ทุกความรู้สึกทันที

 

กะ—เกิดอะไรขึ้น!?” เขาเอ่ยถาม ทว่าชานยอลทำแค่เพียงยืนนิ่งๆ ใบหน้านั้นจ้องผ่านกลุ่มควันคละคลุ้งไปราวกับมองเห็นบางอย่าง ก่อนที่แขนแกร่งซึ่งโอบไหล่เขาไว้จะกอดกระชับแน่นขึ้น แต่ไม่ใช่แค่แขนข้างนั้น จู่ๆทุกส่วนในตัวชานยอลก็เครียดเกร็งขึ้นมาจนเขาสัมผัสได้

 

แบคฮยอนละสายตาไปมองตามทันที เป็นจังหวะเดียวกับที่ใครบางคนเดินผ่านม่านควันขมุกขมัวออกมา หมอนั่นเป็นชายตัวสูง แต่งกายในชุดสูทที่ดูดีมีราคายิ่งกว่าค่าขนมทั้งชีวิตของเขา ทว่าความดูดีนั้นเทียบไม่ได้เลยกับใบหน้าซึ่งคล้ายกับพระเจ้าประทานมาให้ ไล่ตั้งแต่เส้นผมสีดำสนิท ดวงตาสีเดียวกันภายใต้แว่นสีทองแดงทรงกลม จมูกโด่งเป็นสัน และริมฝีปากที่เคลือบรอยยิ้มบางๆตรงมุมปาก

 

ฉันคิดไว้แล้วเชียวเด็กน้อย ว่านายต้องมีอะไรข้องเกี่ยวกับพวกผีดูดเลือด... แต่ก็ไม่คิดเลยนะ ว่าจะมาเจอแจ๊คพอตขนาดนี้ ช่างเป็นวันที่โชคดีเสียจริง...

 

เนื้อความในประโยคทำให้ชานยอลเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดได้ในทันที เป็นนายงั้นเหรอที่เข้าไปช่วยโอเมก้าของฉัน เขาเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน คริส...

 

ถูกต้อง แล้วก็เป็นฉันเองที่ขับรถพาเขามาถึงตรงนี้เพื่อหลอกล่อให้พวกนายออกมา ตอนแรกฉันก็แค่ตามกลิ่นแวมไพร์จางๆไปจนถึงโรงเรียน พอไปถึงฉันก็เห็นโอเมก้าของนายโดนขืนใจอยู่ และก็มองออกได้ในทันทีว่านักเรียนอัลฟ่าสองคน กับนักเรียนเบต้าหนึ่งคนโดนสะกดจิต ชายในชุดสูทสรุป ตอนแรกฉันก็คิดจะช่วยไปอย่างนั้นแหละ แต่พอกลิ่นฮอร์โมนของพวกอัลฟ่าเจือจางไป ฉันก็ได้กลิ่นแวมไพร์คละคลุ้งออกมาจากตัวเด็กนั่น...

 

คริสชี้มายังแบคฮยอน ขณะเดียวกันกับที่ซูโฮ จงอิน และควานลินปรากฏตัวขึ้น

 

แล้วก็แจ๊คพอต ฉันเจอผีดูดเลือดโสโครกถึงสี่ตัว

 

คิดว่าจะจัดการพวกเราได้ง่ายๆหรือไง ควานลินเอ่ยเสียงเรียบ ส่งรอยยิ้มเย้ยหยันกลับไป

 

อาจจะง่ายกว่าที่ฉันคิดไว้ก็ได้นะ คริสกระตุกยิ้ม ก่อนวิ่งเข้ามาพร้อมกับหยิบปืนสองกระบอกออกมาจากด้านในเสื้อสูท

 

เป็นตอนนี้เองที่ชานยอลอุ้มร่างของแบคฮยอนหลบไปอีกทาง ตรงนั้นไม่ปลอดภัย นายรออยู่ตรงนี้นะ

 

หมอนั่นเป็นใคร? ใช่ญาติที่นายพูดถึงหรือเปล่าคนตัวเล็กถาม

 

อัลฟ่าหนุ่มส่ายหน้า คริสเป็นมนุษย์นักล่าแวมไพร์ที่เก่งและมีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในโลก, แบคฮยอน...

 

นักล่าแวมไพร์งั้นเหรอ...? เขาพึมพำ ดวงตาวูบไหวทันทีที่ได้ยิน ถ้างั้น...

 

ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ฉันไม่เป็นอะไรหรอก ชานยอลคลี่ยิ้มปิดท้ายให้อีกคนมั่นใจ พลางใช้มือใหญ่ขยี้กลุ่มผมของเขาครู่หนึ่งก่อนหายวับไปในชั่วพริบตา

 

แบคฮยอนหลบไปหลังต้นไม้ทันที ก่อนโผล่ศีรษะออกมาและพยายามจับความเคลื่อนไหว เป็นตอนนี้เองที่จงอินปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ ฟาดขาใส่ใบหน้าของคริสเต็มแรง แต่หมอนั่นก็โยกตัวหลบได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะยิงปืนสวนกลับไปสองนัด ทว่าพลาดเป้า

 

ทันใดนั้นหมาป่าสีน้ำตาลตัวหนึ่งก็กระโดดออกมาจากความมืด กระแทกตัวใส่ซูโฮที่วิ่งเข้าไปหมายจะปลิดชีวิตนักล่าแวมไพร์ ชานยอลกับควานลินโผล่ขึ้นมาในการมองเห็นหลังจากนั้น พวกเขาง้างหมัดใส่คริสอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าสายฟ้าฟาดจากทั้งสองทาง แต่การย่อตัวหลบได้อย่างสบายก็ทำให้แบคฮยอนเบิกตาโพลงขึ้นอย่างตื่นตะลึง

 

หมอนั่นเป็นมนุษย์แน่เหรอไม่ธรรมดาเลย...

 

คนตัวเล็กคิดในใจขณะมองการเคลื่อนไหวที่บางครั้งก็รวดเร็วเกินไปจนเขาตามไม่ทัน ทว่าเหมือนจะยังไม่มีใครพลาดท่า จนกระทั่งจังหวะถัดมานั้นเองที่คริสปาบางอย่างใส่พื้น มันระเบิดออกกลายเป็นควันอำพรางตัว ฉับพลันทุกอย่างก็นิ่งสงบในทันใด ไม่มีอะไรเคลื่อนไหวนอกจากตัวเขาที่กำลังหายใจอยู่

 

ทว่าจู่ๆแสงไฟก็แลบออกมาจากกลุ่มควัน ก่อนที่อะไรบางอย่างจะแล่นตัดอากาศด้วยความรวดเร็วผิดธรรมชาติ ซูโฮเบิกตาโพลงขึ้นทันทีที่มันพุ่งตรงมายังเขา แต่เพียงเศษหนึ่งส่วนหกสิบสี่ของวินาทีที่มันจะมาถึงตัว คนที่ประสาทสัมผัสดีที่สุดก็เข้ามาขวางเอาไว้เสียก่อน ซึ่งมันเป็นช่วงเวลานี้เองที่ดวงตาของแบคฮยอนขยายกว้าง ลมหายใจหยุดค้าง และมาพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่เหมือนกับมีมีดปลายแหลมพันเล่มปักลงมากลางอกของเขา

 

ชานยอล!!!!!”

 

...ตอบสนองต่อแขนขวาของชานยอลที่ถูกสะบั้นขาดจากลำตัว



To be continued...

#ficdeepheat

I apologize for a very big mistake.

It is my fault, but I fixed it.

Hope you guys understand and enjoy.

Thank you

 

 











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 180 ครั้ง

5,690 ความคิดเห็น

  1. #5641 makeky~ (@kewmake) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:26
    ชานยอลลลล
    #5641
    0
  2. #5602 BHM_REAL (@Loveremembrance) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:48
    ชานยอลลลลลลล แง ไม่อยากให้คริสร้ายเลยอ่ะ
    #5602
    0
  3. #5589 Patcharin0423 (@Patcharin0423) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 21:11
    พีคในพีค เดาไม่ถูก
    #5589
    0
  4. #5504 XMCB_BB (@pornkanok2557) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 17:59
    ไม่นะ ชานยอลลลลลลล ฮืออออ
    #5504
    0
  5. #5490 rainbow....* (@BluefreezZy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 00:02
    -[]- ม๊ายยยยยยยยยย ถ้าจะเป็นแขนใครให้มาตัดแขนพี่นี่ ฮื่อออออ
    #5490
    0
  6. #5460 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 18:02
    ไม่เอาแบบนี้สิ ฮืออ
    #5460
    0
  7. #5447 Kuanlinee (@Kuanlinee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 13:26
    ลุ้นทุกบรรทัดทุกตัวอักษรเลยเจ้าค่ะ
    #5447
    0
  8. #5416 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 16:40
    โหหหห แต่ก็โชคดีที่คริสช่วยแบคได้ทันเนอะ
    #5416
    0
  9. #5406 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มกราคม 2561 / 11:21
    แฟนตาซีฟุดดดด
    #5406
    0
  10. #5290 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 13:17
    ไม่นะชานยอล
    #5290
    0
  11. #5267 pearlsh1294 (@pearlsh1294) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 05:56
    อร๊ากกกกก ชานยอล,!!!!
    #5267
    0
  12. #5241 bibimbua (@bibimbua) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 14:01
    โอ้ยยยยย พิชานนนนนนนย
    #5241
    0
  13. #5205 Hunbears (@hunbears) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 13:18
    โหยยยยยไม่จริงงงงพิช๊านนนนนนนน!!!!
    #5205
    0
  14. #5190 Venus20 (@bbbowww) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 15:13
    เป็นนี้คงช็อคไปเลย ชานยอลอย่าเป็นอะไรไปนะ
    #5190
    0
  15. #5174 peathCher (@girapoon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 18:02
    มันมากกกก ชอบบบบ
    #5174
    0
  16. วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 18:26
    Nooooo
    #5150
    0
  17. #5138 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 13:18
    ตายแล้ววว ยังๆๆ ต้องไม่ตายยนน
    #5138
    0
  18. #5022 imfade (@imfade) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 12:31
    สงสารชานยอล ฮู้ว โล่งอกไปเลยอ่ะคยอง
    #5022
    0
  19. #4963 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 05:04
    นึกว่าเพื่อนรักเพื่อนร้ายฮือตกใจ
    #4963
    0
  20. #4933 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 12:56
    อมกกกกกกกก
    #4933
    0
  21. #4906 JongjitSriyan (@JongjitSriyan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 11:33
    เอ้ยยยยย
    #4906
    0
  22. #4818 เด็กดาวVIP (@chin93) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 13:03
    ทำไมกลุ่มพี่ชานถึงมีคนล่าเยอะจัง ทั้งจากกลุ่มญาติตัวเอง ทั้งพวกหมาป่า แล้วไหนจะพวกนักล่าแวมไพร์อย่างพี่คริสอีก เหนื่อยแทนเพคะ
    #4818
    0
  23. #4725 PCY is mine (@Gemini_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 22:11
    อ่านถึงตอนนี้รู้สึกได้เลยว่าแนวนี้มันคงต้องแต่ยากแน่ๆ ไหนจะตัวละคร ผูกโยงเรื่องอีก ขอบคุณที่แต่วนะคะ
    #4725
    0
  24. #4649 ㅊㅎㅂ (@tenly0627) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 13:51
    ฮือชานจะเป็นไรมั้ยย
    #4649
    0
  25. #4380 Nexm (@narttppc) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 19:40
    แฟนตาซีสุดไรสุด5555
    #4380
    0