มาแปะไว้ก่อนนะคะ ... เพราะว่าชอบมากมาย แต่ยังไม่มีเวลาโปรยค่ะ เดี๋ยวคืนนี้ว่างๆ จะเข้ามาเล่าความรู้สึกของเจ้าเบ็นหลังอ่านให้ฟังกันนะคะ
เล่มนี้ลัดคิวธารทับทิมมา (อีกละ ... 555) ไม่รู้เป็นงัยหมู่นี้ชอบค้นพบหนังสือดีตอนย่ำรุ่ง ... -O- เล่มนี้อ่านตี 2 ถึงหกโมงเช้าค่า จบแบบสว่างคาตากันเลยเชียว สนุกแค่ไหน ไม่ต้องบอกแล้วใช่ไหมคะ .... ^___^
โปรยค่า ...
ปกหน้า...
"ทางหนึ่งคือกลั้นใจตาย อีกทางหนึ่งคือป่วนให้ชาวอโยธยาทั้งพระนครเลื่องลือ สาวเคยอ้วนคนนี้จะเลือกทางไหนกันล่ะ"
ปกหลัง
"กลุ่มผู้หญิงที่เธอมองเห็นนั้น บ้างก็ตัดผมเกรียนไว้ปีกกันรอบลงน้ำมัน
จนเห็นขอบตั้งขึ้นเด่นชัด สองข้างหูมีจอนผมยาวเคลียแก้ม
บ้างก็ตัดผมสั้นเพียงต้นคอ บ้างก็ตัดเป็นทรงดอกกระทุ่ม
"ตอนนี้ท่านใดเป็นพระเจ้าอยู่หัวล่ะพี่ผิน"
"สมเด็จพระนารายณ์เจ้าค่ะ" พระนารายณ์มหาราช!
"คงสาสะใจแล้วสิหนา"
เสียงทุ้มเข้มนั้นเอ่ยออกมาพร้อมวงตาอริที่จ้องมองมา
ยิ่งได้มองเห็นสายตาของบ่าวไพร่คนอื่นๆ ที่มองเธออย่างตำหนิชิงชัง
ก็ยิ่งทำให้รู้ว่านิสัยของแม่หญิงการะเกด
คนที่เธอมาอาศัยร่างนี้คงร้ายกาจไม่เบาเลยทีเดียว
"เออเนาะ เขามีแต่ข้ามภพมาเป็นนางเอก
ตูดันข้ามมาเป็นนางร้ายซะงั้น เฮ้อ เครียดได้โล่!"
เรื่องย่อจาก Physic Center นะคะ
เรื่องราวสนุกสนานเกิดขึ้นเมื่อ เกศสุรางค์ อาจารย์สาวร่างท้วม ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ แล้วลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของสาวสวย ผอมบาง ที่ตอนแรกเธอเองก็อยากจะดีใจหรอก เพียงแต่ว่าเธอกลับรับรู้ว่าตัวเองได้โผล่มายุคในยุคพระนารายณ์มหาราชย์และไม่รู้จักใครเลย แถมยังเป็นที่เกลียดชังของคนทั้งเรือนยกเว้นบ่าวพี่เลี้ยงสองคน ด้วยร่างของคนที่เธอเข้ามาอยู่คือร่างของแม่หญิงการะเกดผู้มีความงามเป็นเลิศพอ ๆ กับความร้ายกาจ ยิ่งลูกชายเจ้าของเรือนหน้าขรึมดุ ก็ดูท่าทางจะไม่ชอบขี้หน้าการะเกดซึ่งเป็นคู่หมายของตัวเองอยู่ไม่น้อย แต่มีหรือที่เกศสุรางค์จะจำยอมกับเรื่องแบบนี้ ในเมื่อเธอ เป็นผู้หญิงยุค 2010 ดังนั้นการจะมานั่งพับเพียบเรียบร้อย ทำตัวสงบเสงี่ยม ไม่มีปากมีเสียง ให้ใครอื่นมาพูดจากระทบกระเทียบนั้นไม่มีทาง
--------------------------------------------------------------
แค่เโปรยกะเรื่องย่อก็น้ำลายหกแล้วใช่ไหมล่า ... ยังไงขอแปะไว้ก่อนนะคะ เดี๋ยวจะมาเล่าให้ฟังแต่ตอนนี้บอกได้สั้นๆ ว่า สนุก ดี มีสาระ ได้ใจนางมารมากๆ คร่า ... และไม่ต้องบอกก็รู็ใช่ไหมคะ ว่าตอนนี้มีพี่หมื่นเดชครอบครองทั้งห้องหัวจาย...
Love Love ....
ขอบคุณคุณรอมแพงสำหรับงานดีๆ สนุกๆ เช่นเคยค่า
บุพเพสันนิวาส รอมแพง ... นิยายอิงประวัติศาสตร์ก็ขำๆ ฮาๆ น่ารักได้ ไม่น่าเชื่อเลย
เขียนโดย
ben_ben*
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
19 ก.พ. 53
6,565
13
ความคิดเห็น
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อยากอ่านอ่าค่ะคุงพี่ มาบิ้วอีกแล้นนนนนนนนนน
มายั่วให้คนสวยอยากแล้วก็จากไป......................ตอนนี้กำลังรอหนังสืออยู่ค่า ได้เมื่อไหร่พี่เดชไม่รอดมือหนูนวลแน่ค่า คริ คริ
ป.ล. พักผ่อนบ้างนะคะคุงพี่ ไม่หลับไม่นอน อ่านนิยาย เด๋วป่วยน้า น้องเป็นห่วงนิคิ
เนอะฟีน่าเนอะ ... ยังไม่มีเวลากรี๊ดกร๊าดโปรยปรายให้ Hiso แต่ว่าอ่านไป 3 รอบแล้วในรอบ 5 วัน นี่พี่ยังติดอยู่ในสมัยอยุธยาอยู่เลยนะ (พอย้ายไปอ่านธารทับทิมก็ให้มึนงงชีวิตเล็กน้อย ... ว่าจะอยู่ในอาณาจักรวาร์สมัยอยุธยได้ไหม 555)
พี่หมื่นเดชสุดยอดดดดดดดดดดด ....
นวลรีบไปหามาอ่านอย่างด่วน ... น่าร๊ากกกกกกกกกกกกก มากกกกกกกกกกกกก
งั้นฝากคุณหนูหริมาส่งข่าวด้วยนะคะว่าถึงไหนแล้ว จบเมื่อไหร่จะตามไปอ่านมั่งค่ะ เพราะเค้าคงไม่ออกเป็นเล่มมาให้เราอ่านหรอกเนอะ ...
เรื่องนี้สนุกมากๆ เลย ... มากขนาดว่าเบ็นอ่านซ้ำเลยทันที่ได้อีก 2 รอบงะค่ะ (เป็นเอามาก) แล้วยังมีอิทธิพลให้อยาอ่านเรื่องประมาณเดียวกัน ไปอัญเชิญ "ทวิภพ" ลงมาจากหิ้งอีกด้วยค่ะ ... love love ... พระเอก นางเอกน่ารักมากๆ เลยเนอะคุณหนูหริเนอะ ...
เจ้าเบ็นยังยุ่งอยู่เลยค่ะ เพิ่งทำ AW หนังสือเสร็จไปเมื่อวาน พรุ่งนี้ถ้าตรวจ proof เสร็จเร็วว่าจะมาโปรยเรื่องนี้ค่ะ ... แต่ว่ามีคิวจะอ่าน "ระบำมยุรา" ของทอฟฟี่ด้วยค่ะ จะลงแดงแล้วล่ะ เพราะว่าแอบอ่านไปหน่อยแล้ว สนุกมากมายทีเดียว ไม่แน่ว่าวันนี้อาจจะไม่หลับไม่นอน ถ่างตาอ่านกันไปเสียจริตไปข้างนึงเรยค่า ...
ขอบคุณสำหรับงานดีดีที่ออกมานะคะ
เห็นบอกว่าเขียนตั้งสามปี
สมแล้วล่ะค่ะที่นานขนาดนั้น เพราะงานที่ออกมาดูก็รู้ว่ายาก
ที่จริงเป็นคนชอบอ่านนิยายมากเลยค่ะ
แต่มีไม่กี่เรื่องที่ประทับใจ
และเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ประทับใจมากเรื่องหนึ่ง
และสัญญาว่าจะติดตามผลงานของรอมแพงต่อๆไปนะคะ
ขอให้สร้างสรรค์ผลงานคุณภาพแบบนี้ออกมาอีกนะคะ
คุณรอมแพงไปเอามาจากไหนเนี่ย อ่านไปอายไป อิอิอิ
อยากให้มาสร้างเป็นละครหรือหนังแบบทวิภพบ้าง ถ้าสร้างจริงๆแนะนำให้เป็๋นพี่แต้ว ณฐพรนะคะ สำหรับการะเกด ส่วนพระเอก ยังคิดไม่ออก
เรื่องนี้อ่านตั้งแต่เพลา 10.30 น. ถึงย่ำรุ่ง 05.00 น. เพิ่งได้ครึ่งเล่มเอง
แต่อมยิ้มตลอดทั้งคืนเลยนะเจ้าคะ เช้ามาทำงานยังไหว เพราะอารมณ์ดี ตอนนี้แทบคลั่งอยากอ่านต่ออีกเร็วๆ ช่วงพักเที่ยง