ธารทับทิม ศรีสุรางค์ ... เติมสุขให้หัวใจกับเจ้าชายในฝัน และรักแสนหวานในอุดมคติ

ธารทับทิม ศรีสุรางค์
นิยายรักในดวงใจเล่มใหม่ของเจ้าเบ็น อ่านแล้วปลื้มมากมาย กับนิยายน้ำดี ที่ "ให้" มากกว่าสุนทรียทางอารมณ์ หากยังประโลมใจ เป็นแรงบันดาลใจ และเปี่ยมไปด้วยคติชีวิต ...  



หลังจากดองไว้นาน เมื่อวานพอได้อ่านแล้วนึกเสียดายเป็นอันมากที่เจ้าเบ็นไม่หาเวลามาเสพความสุขผ่านงานอักษรของคุณศรีสุรางค์ใน "ธารทับทิม" ให้เร็วกว่านี้ เพราะเมื่ออ่านแล้วเจ้าเบ็น "ได้" สิ่งที่กำลัง "พร่อง" ไปในชีวิตกลับมามากมายอย่างไม่น่าเชื่อเลยค่ะ 

อย่างที่รู้กันว่า (ใครไม่รู้ก็ทำเนียนๆ ว่ารู้ไปก็แล้วกันนะคะ) ช่วงนี้พลังชีวิตของเจ้าเบ็นริบหรี่มาก สมองก็กลวงเพราะขุดเอาปัญญาเก่าๆ มาใช้จนจะไม่เหลือหรอแล้ว เรียกว่างานก็รุมล้อม ไข้เจ็บก็รุมเร้า ... ชีวิตเลยกำลังเซ็งได้ที่ ไม่อยากทำอะไร ไม่อยากคิดอะไร หายใจทิ้งหายใจขว้างไปวันๆ ... (เจ้านายจะมาอ่านเจอไหมเนี่ย)

ที่เค้าว่า "หัวใจ" นำทาง "ชีวิต" มันคงจะจริงนะคะ เพราะพออ่าน "ธารทับทิม" จบแล้ว เจ้าเป็นปิติมาก มีความสุขมากๆ ขนาดว่าเมื่อวานไม่ได้นอนเลย (แห่ะ ... ก็หลงอยู่ในอาณาจักรวาร์แห่งธารทับทิมนั่นแหละค่ะ จะอะไรเสียอีก) วันนี้เจ้าเบ็นมีพลัง มีแรงบันดาลใจ และสมอง bright มากๆ เลยค่ะ ... ความรักอันงดงาม และดวงใจอันพิสุทธิ์ของ "ท่านพี่อมาวสุ" ช่วยได้จริงๆ ... เฮ้อ ผู้ชายในฝัน เจ้าเบ็นคงต้องการน้ำเลี้ยง "หัวใจ" ... 

ขอบคุณคุณศรีสุรางค์ที่ get me inspired และดวงใจรักของ "ที ซาเรห์ ... ท่านพี่อมาวสุ" ที่ give my heart the shine นะคะ   

อ่านจบแล้ว นอกจากอยากจะมอบดาวทั้งฟ้าให้คุณแอนคนเขียน มอบรักหมดทั้งใจให้ "ท่านพี่อมาวสุ"  แล้ว ก็อยากมอบประโยคนี้ให้ "ธารทับทิม" ด้วยค่ะ ขอยืมคุณหญิงป้าอี๊ด "ทมยันตี" มาหน่อยนะคะ (ไม่ให้ก็ลอกมาแล้วล่ะ ^__^") 

ความเอยความรัก 
เสลาสลักสวยใส
ความใดเล่างามใด
เทียบได้งดงาม ... ความรัก

จะว่า "เพ้อ" เจ้าเบ็นก็ "ยอม" นะคะ แหมเจอรักยืนยงข้ามกาลเวลาที่มีให้กับ "ปัณฑารีย์" ของ "ที ซาเรห์" เข้าไปใครจะไม่เพ้อ ไหนจะหัวใจใสสะอาดของชาวคาทิค แล้วยังความสุขสงบศานติของอาณาจักรวาร์  ไม่อยาก "หลง" อยู่ในธารทับทิมให้มันรู้ไป และที่สุดของที่สุดถ้ามีคนที่รักเรายิ่งกว่าชีวิตใครจะไม่ "ยอม" ใช่ไหมคะ

เอาล่ะค่ะพร่ำเพ้อมานาน ... มาดูโปรยปกกันนะคะ 
-------------------------------------------------------------------
ปกหน้า 
สายธารแห่งทับทิมทอดตัวยาวสุดสายตา 
ใครเลยจักรู้แท้ถึงความหมายอันแท้จริง
หนึ่งอัญมณีทอค่า คือหนึ่งหยาดเลือดหยดริน 
ก่อเป็นธารแห่งรัก เชื่อมสองฤทัยให้ถึงกัน 

ปกหลัง
อมาวสุยิ้มแล้วจูบเธออย่างลึกล้ำ
ร่างอ่อนบางกลมกลึงสั่นไหวราวดอกไม้ต้องลม 
มือขาวเรียวเอื้อมขึ้นไปโอบรอบคอชายหนุ่มด้วยตัวของมันเอง 
รับความรู้สึกที่ร่างอบอุ่นทาบมาแนบกาย 
เป็นครั้งแรกที่หญิงสาวถูกกอดเช่นนี้ จูบเช่นนี้ 
เพราะเธอ...รอยรจนา ไม่เคยมีคู่รักเลยในชาตินี้ หากรู้สึกแสนคุ้นเคย
เพราะวิญญาณของเธอ...ปัณฑารีย์ เป็นของบุรุษผู้นี้มาแสนนานแล้ว
ร่างนวลนุ่มอ่อนละมุนยอมให้ผู้ทรงอำนาจสูงสุดแห่งหัวใจคลอเคล้าเคียงใกล้ 
สัมผัสและจุมพิตด้วยความคิดถึงและทะนุถนอม
อมาวสุกอดเธอขณะจรดจุมพิตลงทั่วใบหน้า
ที่เปลือกตาหวาน ปลายจมูก แก้ม คาง 
แม้แต่ที่มือเรียว ปลายนิ้วแต่ละนิ้ว หน้าผาก และเส้นผม 
แล้วย้อนกลับมาเคล้าคลึงริ่มฝีปากนิ่มปานกลีบดอกไม้อีกครั้ง 
ในที่สุดรอยรจนาก็กลายเป็นตุ๊กตาไปจริงๆ อ่อนระทวยหมดเรี่ยวแรงอยู่ในมือเขา  
--------------------------------------------------------------------

หวานไหมล่ะค่ะ ... แค่โปรยปกก็จะสำลักความหวานตายแล้ว สมกับที่คุณแอนเธอบอกว่าเล่มนี้ "หวานที่สุด" เท่าที่เคยเขียนมาเลยค่ะ หวานจริงๆ นะคะ แค่พรรณนาในฉากนี้เจ้าเบ็นก็รู้สึกได้ถึงความละเอียด ลึกซึ้งของความรักที่พี่อมาวสุมีให้กับปัณฑารีย์แล้วล่ะค่ะ ... คาดว่าถึงจะไม่ได้เป็นแฟนคุณศรีสุรางค์อ่านโปรยปกก็ต้องคว้าก็มาละเลียดความหวานที่บ้านเป็นแม่นมั่น 

เรื่องย่อนะคะ (จาก Blog คุณศรีสุรางค์ค่ะ) 
รอยรจนา – หญิงสาวช่างเขียนจากมหาวิทยาลัยด้านศิลปะ ซึ่งสูญเสียครอบครัวไป ได้พบหนังสือนิทานเล่มหนึ่ง อันเป็นเรื่องราวของมนุษย์ในอีกดินแดนและอีกภพ สถานที่ซึ่งราวจะผูกพันเกี่ยวเนื่อง และฝังอยู่ในความทรงจำส่วนลึก แต่นั่นจะเป็นไปได้อย่างไร ชีวิตของหญิงสาวคนหนึ่ง กับเจ้าหญิงต้องสาปองค์หนึ่ง จะมาบรรจบรวมกันได้ด้วยหรือ

อมาวสุ – รอคอยในห้วงแห่งความหวังและสิ้นหวัง บนแผ่นผา สถานที่ซึ่งเธอได้จากไป สู่อีกภพ สู่อีกแดน อันแสนแตกต่างและห่างไกล มนต์ที่คงมั่นแห่งรัก ย่อมแกร่งเหนือเวทย์ที่ร่ายด้วยความลวง สุดท้ายแล้วสายธารแห่งความเสียสละย่อมสูงค่าเพียงพอที่จะแลกหัวใจของเขาคืนมาใช่ไหม

เรื่องนี้พระเอกรักนางเอกมากมายจริงๆ ค่ะ รักแบบให้ชีวิตได้ และรอคอยอย่างอดทน พร้อมที่จะตายตกตามไปหากการรอคอยนั้นมิมีวันหวนคืน ... เคยซาบซึ้งถึงขั้นปวดใจไหมคะ เจ้าเบ็นเป็นแบบนั้น อินมากกับการรอคอยของท่านที ซาเรห์ ที่แสนยาวนาน และไม่รู้วันสิ้นสุด ... เพราะเจ้าเบ็นเคยรอแบบนั้น ... แม้ไม่นานเท่า แต่ระยะเวลาก็ไม่สำคัญหรอกนะคะ ไม่ว่าจะสั้นหรือยาวการรอคอยความรักนั้นทรมานเสมอ แต่หากมีหวัง สักวันพลังแห่งรักจะพาคุณไปพบกับรางวัลที่มีค่าพอที่จะ "รอคอย" ค่ะ 

ฉากหวานของพระเอกนางเอกหวานมาก น่ารักมากๆ ค่ะ ท่านอมาวสุเป็นผู้ชายที่ใจดี อบอุ่น น่ารัก ราวกับเจ้าชายในฝันจริงๆ 

นอกจากเรื่องราวความรักของท่านอมาวสุและปัณฑารีย์แล้ว ที่โดดเด่นมากคือการเป็นนิยายแฟนตาซีพันธ์ไทยเนี่ยล่ะค่ะ อ่านๆ ไปคิดว่าอ่าน Lord of the ring หรือ Harry Potter ไปโน่นเลย แต่คิดว่าที่น่าจะเหมือนกว่าคือ Avatar ค่ะ เพราะพูดถึงเมืองที่มีแต่ความดีงาม โลกอารยะ สังคมอุดมคติเหมือนๆ กัน แต่อาณาจักรวาร์เป็นเมืองที่คนมีจิตใจสูง ละเอียดจึงสามารถใช้พลังจิตได้ด้วย ประมาณว่าเป็นผู้วิเศษ กึ่งๆ เทพน่ะค่ะ เจ๋งไหมล่ะคะ ทุกคนมีอายุยืนยาวมาก ใช้ชีวิตแบบรักแล้วรักเลยจนกว่าจะตายจากกัน โอ้ว ... อันนี้ฟันธงเลยว่าเจ๋งมากๆ ค่ะ ... ว่าแล้วก็อยากไปอยู่ จริงจริ๊ง ... 

คุณแอนบอกว่าได้แรงบันดาลใจมาจากพระสูตร ขอบคุณคุณแอนนะคะที่ช่วยย่อยคำสอนยากๆ มาให้คนห่างวัดอย่างเจ้าเบ็นเสพได้ง่ายๆ ... แห่ะ ...  

สุดท้ายแล้วดีกว่า ก่อนที่มันจะยาวเป็นมหากาพย์กันไปเสียก่อน 555 .... นอกจากเรื่องราวความรักแนวแฟนตาซีที่เคลือบไว้ ลึกลงไปมีคติชีวิตให้เราด้วย ง่ายๆ ก็แค่ธรรมะชนะอธรรมเนี่ยล่ะค่ะ แต่ที่ดีมากๆ และเจ้าเบ็นชอบมากๆ ก็คือคุณแอนไม่ได้ประหัตประหารให้ตัวร้ายวินาศสันตะโรไป แต่ให้โอกาสได้กลับตัว อ่านแล้วรู้สึกอิ่มสุขจริงๆ นะคะ ... เป็นนิยายที่มองโลกในแง่ดี คิดเชิงบวก และให้พลังชีวิตดีจริงๆ เลยค่ะ 

ลองหามาอ่านกันนะคะ คิดว่า "ธารทับทิม" จะจับใจทุกคนด้วย "ความรัก" และกินใจทุกคนด้วยอุดมคติที่งดงาม ด้วยปรารถณาดี หัวใจดีที่ตัวละครมีให้กัน ... 

สำหรับเจ้าเบ็นนั้น คนเขียน "กุม" หัวใจคนอ่านไปตั้งแต่เจอวินธัยแล้ว ... เล่มนี้ส่งพี่อมาวสุมา "กิน" หัวใจ แล้วเล่มต่อไปจะเอาหัวใจดวงไหนมารักกันให้มากกว่านี้ล่ะนี่ ... 

รัก "อมาวสุ" ของเจ้าเบ็นเสมอ 
ซอร์โยของคุณ 

ป.ล. สนใจอ่านตัวอย่างหรือคุยกับคุณศรีสุรางค์เชิญได้ที่ link ด้านล่างนี้นะคะ
 http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=srisurang&group=18