คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ)

ตอนที่ 90 : บทที่ 74 เปิดเทอม


     อัพเดท 4 เม.ย. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, สาวหล่อชื่อแอลกอฮอล์ล, หนุ่มหล่อชื่อเป็นขนมหวาน, โรงเรียนเวทมนตร์, ตัวตนที่แท้จริง, รัก ๆ
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 97% [ 90 mem(s) ]
This month views : 2,411 Overall : 679,141
15,910 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 7629 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 90 : บทที่ 74 เปิดเทอม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11467 , โพส : 262 , Rating : 16% / 154 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

 

 บทที่ 74  เปิดเทอม
 



 

 

แซ่ด ๆ







เสียงพูดคุยดังเซ้งแซ่จากคนในม่านทิวาที่พากันกระซิบกระซาบหลังเห็นจำนวนคนที่หายไปราว 300 กว่าคนได้  อีกส่วนหนึ่งซุบซิบเกี่ยวกับผู้ชนะของ 3 อันดับในแต่ละสาขาที่สามารถขออะไรอาจารย์ของตนเองก็ได้ 

 

และอีกส่วนหนึ่งเสียงซุบซิบนั้นพูดคุยกันอย่างสงสัยถึงชายหนุ่มที่ปิดบังใบหน้าตนเองที่เกาะติดเหล่าอาจารย์ทั้ง 4 ของพวกเขาเกือบตลอดเวลา  ได้แก่  อาจารย์อีฟ (วิสกี้)  อาจาร์โคร (จิน)  อาจารย์เอส (เติร์ก)  และอาจารย์ออร์เรย์ (รัม) ไม่ห่างกันเกิน 1 นาทีเลยสักครั้งอย่างสงสัยว่าอีกฝ่ายเป็นใคร  เพราะถึงจะปกปิดใบหน้าทว่าออร่าความหล่อก็ฉายได้ชัดเจนทีเดียว   แถมกิริยาอ้อน ๆ ปนกวนประสาทแตกต่างกันไปแต่ละคน  กับท่วงท่าของเหล่าอาจารย์ที่แทบไม่เคยเห็นเรียกความสนใจพวกเขาได้ชะงัก

 

ส่วนอาจารย์เอล (วอดก้า) พวกเขากลับยังไม่เห็นตัวเลยตั้งแต่เช้า

 

“  เอาล่ะ !!!  ”  วิสกี้เอ่ยเสียงก้องเรียกความสนใจทั้งหมดมาที่ตัวเอง “  ถึงเวลาให้รางวัลคนที่ได้คะแนนสูงสุด 3 อันดับแรกแล้ว  ใครรู้ตัวให้ขึ้นมาเลย  มีใครจะถามอะไรหรือเปล่า ? ” 

 

หลายคนยกมือสลอน  วิสกี้ปรายตามองชี้เดาสุ่ม

 

“  เธอ” 

 

“  เอ่อ  แล้วอาจารย์เอลล่ะคะ ? ”  แน่นอนคนถามเป็นคนสาขาการต่อสู้

 

“  อาจารย์เอลใกล้จะมาถึงแล้ว   เพราะฉะนั้นการขอรางวัลจะเริ่มที่สายเสี่ยงโชค  พ่อค้า  แพทย์และสายหาข้อมูลก่อน  ” 

 

เสียงพูดคุยดังแผ่ว ๆ หลายมือหดลงเมื่อได้รับคำตอบของสิ่งที่อยากจะถามแล้ว  เหลืออีกเพียงหนึ่งมือ  วิสกี้ชี้ไปทางนั้น

 

“  เอ่อสมาชิกคนอื่น ๆ ที่ไม่ได้มาหายไปไหนครับ ? ” 

 

เสียงพูดคุยคล้ายถูกสะบั้นไปโดยพลัน  ความเงียบเข้าครอบคลุมทั่วทั้งหุบเขา  

 

“  อ้อ ?...คนที่หายไปหายไปไหนนะออร์เรย์ ” 

 

“  ไปลงนรกแล้ว ”  รัมที่กำลังอารมณ์ไม่ดีตอบกระแทกเสียง  ฟาดฝ่ามือผัวะเข้าที่หัวของบราวน์เมื่อมีลูกศิษย์หญิงของเขาคนหนึ่งไปถามความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอีกฝ่าย   บราวน์ตอบกลับไปหน้าด้าน ๆ เต็มคำ

 

“  ว่าที่ สามีครับ ”

 

แถมยังโชว์หอมแก้มให้ดูจะ ๆ ตาอีก ถึงรัมจะคิดว่าตัวเองหน้าหนาแต่คงไม่หนาขนาดให้คนเป็นร้อยเห็นซะขนาดนั้น  แถมเป็นลูกศิษย์ตัวเองอีก   เห็นได้ชัดว่าแต่ละคนวิญญาณหลุดออกจากร่างไปในทันที

 

“  เอ่อ  พวกเขาถูกปลดจากการเป็นสมาชิกของม่านทิวาแล้ว ”  จินตอบด้วยเสียงนุ่มเนื่องเพราะดันมีเคียร์อยู่ข้าง ๆ

 

หลายคนยกมือกันสลอน

 

“  ทำไมคะ/ครับ ” 

 

“  เพราะพวกเขาทำผิดกฎ ”  เตกีล่าตอบเสียงนิ่งและมันคงน่าเกรงขาม   หากไม่ใช่มีมือหนึ่งป้อนลูกกวาดเข้าปากให้ทุกครั้ง  “ เป็นสายให้องค์กรอื่น  เราจึงต้องลบความทรงจำของพวกเขาซะ ” 

 

ทุกคนมีสีหน้าเข้าใจในทันที

 

“  ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มกันเลยเถอะ ” 

 

“  เอ่อขอกอดอาจารย์อีฟได้ไหมคะ  ? ” 

 

“  ไม่ได้ ” 

 

“  เอ่องั้นขอจับมือ ? ” 

 

“  ไม่ ” 

 

“  ไปไปเที่ยวกับฉัน 1 วัน ? ” 

 

“  ไม่มีทาง ! ” 

 

“  เงียบไปเลยวิม  ”  วิสกี้ถลึงตาใส่วิมเลทซึ่งตอบปฏิเสธทุกคำขอของสาวน้อยเบื้องหน้าจนอีกฝ่ายหน้าเจื่อน  พอวิมเลทอ้าปากจะเถียงเขาก็ทำตาดุใส่  ก่อนจะหันไปยิ้มให้เธอ

 

“  มาสิ  ขอกอดฉันใช่ไหม ? ” 

 

“  ขอบคุณค่ะ ”  เธอว่าแล้วโผกอดวิสกี้ในทันที  วิสกี้หัวเราะเบา ๆ คงเป็นเพราะเขาเป็นไอดอลของคนหลายคน  ดังนั้น 3 อันดับที่ชนะต่างขอจับมือ  กอดหรือขอเรียนตัวต่อตัว 1 วันทั้งนั้น  แน่นอนวิสกี้ให้หมด  ยังไงเขาก็มีเวลาอีก 3 วันก่อนเปิดเรียน

 

ส่วนทางด้านจินส่วนใหญ่คนชนะจะขอของที่หาได้ยากทว่าก็ไม่เกินมือเขา  เขารับปากว่าจะหามาให้ภายใน 3 วัน

 

ทางด้านรัมคือทักษะบางอย่างที่เขาไม่ได้สอนในชั่วโมง กับสมุนไพรบางชนิดและขอคุยตัวต่อตัว 1 วัน

 

ทางด้านเตกีล่านั้นเป็น  ผู้๙นะทั้งสามก็ขอเรียนรู้เทคนิคลับและให้ช่วยสอนทักษะบางอย่าง   เพราะยังไงสำหรับพวกเขา   วิชาทำมาหากินก็ขึ้นอยู่กับทักษะเหล่านี้อยู่แล้ว 

 

แน่นอนว่าเรื่องขอสอนตัวต่อตัวตลอด 3 วันหรือให้ไปขลุกด้วยกันทั้งวัน  แม้คนอื่นจะไม่ได้คัดค้านเพราะกลัวหญิงสาวในคราบชายหนุ่มจะดุว่าไม่มีเหตุผล  ทว่าพวกเขาก็หมายมาดเอาไว้ว่าจะไม่ปล่อยให้พวกเธอละสายตาเป็นอันขาด

 

และในที่สุดวอดก้าก็มาถึง

 

“  เหนื่อยหรือเปล่า ? ”  นั่นเป็นคำถามแรกที่พาราไดซ์ถาม  เขาไม่ได้ถามว่าทำไมอีกฝ่ายถึงมาช้า  แต่ถามว่าเหนื่อยไหมกับการเดินทางมาแม้จะรู้ความสามารถของหญิงสาว

 

วอดก้ายิ้มกับคำถามนั้น  ส่ายศีรษะเบาๆ ขณะดวงตาเป็นประกาย

 

“  ไม่เหนื่อยหรอก  พอดีคนที่หมู่บ้านพากันเลี้ยงส่งนะเลยนานหน่อยกว่าทุกคนจะร่ำลาเสร็จ  รอไม่นานใช่ไหม ? ” 

 

“  ไม่นาน”  พาราไดซ์ว่า  สำหรับวอดก้าแล้วนั่น  ต่อให้รอนานแค่ไหนเขาก็รอได้ 

 

แม้การสบตาของทั้งสองจะไร้ซึ่งคำพูดและท่าทางใด ๆ ทว่าคนอยู่ใกล้แม้กระทั่งมองไกล ๆ ยังรู้สึกได้ว่าทั้งสองนั้นมีบรรยากาศที่คล้ายจะเป็นส่วนตัว  กั้นคนอื่นเข้าทว่าเปิดออกให้คนตรงข้าม

 

วอดก้าเดินมาหยุดที่ผู้ชนะทั้ง 3 ของเขา  เป็นชาย 2 หญิง 1

 

“  ไหนใครได้อันดับ 3 ” 

 

“  ผมครับ ”  ชายหนุ่มร่างแข็งแกร่งกำยำยกมือขึ้น

 

“  จะขออะไร ? ” 

 

“  เอ่อ  ขอประลองฝีมือกับอาจารย์ครับ   ให้อาจารย์ช่วยชี้แนะผมด้วย ” 

 

“  เจอกันเย็นพรุ่งนี้ 4 โมง ”  วอดก้าตอบกลับสั้น ๆ อีกฝ่ายรีบโค้งกายขอบคุณ   ท่าทางกระตือรือร้นบอกว่าเป็นพวกชอบฝึกฝีมือและกระหายคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง

 

“  ใครอันดับที่ 2 ? ” 

 

วอดก้ากวาดตามองต่อ

 

“  ฉันค่ะ ! ”  หญิงสาวรีบชูมือสูง  เธอมีสีหน้าตื่นเต้นเต็มที่  วอดก้าขมวดคิ้วเมื่อสาว ๆ สายนักฆ่าเริ่มส่งเสียงฮือฮากระซิบกระซาบ  ชะโงกหัวมองอย่างตื่นเต้นทั้งที่ไม่ใช่คนได้รางวัล

 

“  เอ่อ ฉันฉันขอ” 

 

“  ……… ” 

 

“  ขอให้” 

 

“  ….?  ” 

 

“  ขอให้อาจารย์เอลเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงให้ดูค่ะ  ! ” 

 

“  ! ” 

 

วอดก้าเบิกตากว้างคาดไม่ถึงกับคำขอนั้นทว่าเขาก็พยักหน้ารับได้อย่างง่ายดาย

 

“  ตกลง  แต่แค่เธอเท่านั้น ” 

 

เท่านั้นหญิงสาวจากสายนักฆ่าที่อยากยลโฉม เทพบุตรนักฆ่าเป็นได้คอตก

 

“  ตามมานี่สิ ”  วอดก้ากระดิกนิ้วเรียกเข้าเธอเข้ามาใกล้เข้า  พยักหน้าให้กับวิสกี้ซึ่งสะบัดผ้าคลุมสีดำเข้มผืนหนึ่ง  มันวิ่งวนรอบตัวทั้งสองราวปราการแข็งแกร่งแถมปิดไม่ให้ใครสามารถเห็นร่างของทั้งสองได้เลย

 

เวลาผ่านไปราว 5 นาที  ผ้าคลุมผืนนั้นก็สลายไปพร้อมร่างของอาจารย์หนุ่มในสภาพผ้าคาดปิดปากตามเดิมที่มีร่างหญิงสาวนั้นระทวยอยู่ในอ้อมแขน 

 

“  ไม่เป็นไรนะ ” 

 

วอดก้าถาม

 

“  คค่ะ ”  อีกฝ่ายตอบเสียงแถบไม่เป็นคำ  ใบหน้าแดงก่ำเหม่อลอยยิ่งสร้างความอยากรู้ให้เหล่าสาว ๆ ทุกคนในม่านทิวาเป็นเท่าตัว   สาวเจ้าเดินลงเวทีไปช้า ๆ คล้ายคนไม่ได้สติ  หากแต่พอเพื่อนสาวเปิดปากถามเท่านั้น

 

“  หล่อหล่อมากเกินคำบรรยาย  ไม่สิ  งดงาม  ไม่ ๆ ยิ่งกว่าเทวดา  ยิ่งกว่าเทพบุตรโอ้   อาจารย์เอลขา ~ ได้โปรดเอาหัวใจฉันไป ~ ” 

 

เธอกรีดร้อง  ดีดดิ้นอย่างเพ้อฝันเมื่อนึกถึงใบหน้านั้นสร้างความอิจฉาให้แก่คนอื่นๆ เป็นเท่าตัวหลังได้ฟังคำบอกเล่าของอีกฝ่าย

 

“ เหลือเธอสินะ ? ”  วอดก้าเลิกคิ้วให้คนที่คล้ายจะอายุยังน้อย  ทว่านัยน์ตาพราวระยับราวหมาป่าบ่งบอกได้ว่าไม่ใช่แกะใสซื่อดั่งที่แสดงออก

 

“  ว่ามาสิ ” 

 

“  ครับอาจารย์เอล  ผมขอจูบคุณ ” 

 

“  !!! ” 

 

“  กรี๊ด !!! ” ทุกคนที่ได้ฟังตะลึงงันขณะที่วอดก้าเองก็ไม่ต่างกันทว่านั่นก็มจากความสงสัยด้วยว่าสาว ๆ ด้านหลังกรีดร้องกันทำไม  แถมยังเลือดกำเดากระฉูดทั้งที่อากาศก็ไม่ร้อน   ทำท่าโซเซอ่อนแรง  ทั้งที่เหมือนจะเซล้มแต่ก็ไม่ล้มทว่าเบิกตากว้างมองมาทางเขาแทน

 

ขณะกำลังจะอ้าปากปฏิเสธ  อีกฝ่ายก็ขัดขึ้นมาก่อน 

 

“  ผมไม่ได้ขออะไรเกินความสามารถอาจารย์เลยนะครับ  แค่จูบเอง ” 

 

“  นั่นมัน” 

 

และเมื่อพาราไดซ์เห็นวอดก้าอึกอัก  เขาหรี่นัยน์ตาเย็นเยียบมองคนทั้งสองทำเอาวอดก้าขนลุกซู่โดยรู้แน่ชัดว่าเป็นเพราะใคร

 

พาราไดซ์ที่สวมใส่หน้ากากงาช้างลุกจากเก้าอี้นั่ง   ถึงชายหนุ่มเบื้องหน้าจะอายุมากกว่าแต่ถ้ากล้ามายุ่งกับคนของเขาเห็นทีจะยอมไม่ได้

 

“  ไม่ได้ ” 

 

พาราไดซ์เป็นคนเอ่ยขัด  เรียกสายตาทุกคนให้หันไปมองโดยเฉพาะคนขอที่ตาวาววับ ถามเสียงนิ่งทว่ารอยยิ้มคงเดิม

 

“  คุณเกี่ยวอะไรด้วย” 

 

“  ไม่เกี่ยว ? ”  เลิกคิ้วถามยามหันไปหาวอดก้า  นัยน์ตาส่งคำถามไปให้ว่าเมื่อกี้เธอไม่ได้คิดจะยอมใครอีกฝ่ายจูบใช่ไหม

 

วอดก้าส่ายหัวพรืด   ส่งสายตาตอบว่าใครจะยอมให้ใครที่ไหนมาจูบกัน ?

 

ทว่าดูเหมือนคนรอบตัวจะเข้าใจผิด

 

อีกฝ่ายกล่าวคล้ายเยาะเย้ย

 

“  อาจารย์เอลก็เหมือนจะเห็นด้วยกับผมนะ ” 

 

นัยน์ตาสีม่วงเข้มยังไม่ปรากฏอารมณ์ทว่าเพียงแค่สำหรับคนอื่นเท่านั้น  วอดก้าที่อ่านความรู้สึกพาราไดซ์ได้ราวนั่งอยู่กลางใจ  รับรู้ได้ว่าร่างสูงนั้นเริ่มเข้าสู่โหมดที่วอดก้าตั้งฉายาว่า โหมดคาดเดาอะไรไม่ออก

 

ทว่าพอเห็นความวาววับที่จ้องมองมายังเขาแล้ว   วอดก้าก็เผลอถอยห่างโดยไม่รู้ตัว   รู้ว่าคนที่ซวยไม่น่าใช่ใครนอกเสียจากเขาเอง

 

หมุนตัวหันหลังเตรียมหนีไม่ทันไร   เอวก็ถูกคว้าไว้หมับ ! แล้วดึงเข้าหาร่างสูงในทันที 

 

วอดก้าอ้าปากเหวอเมื่ออีกฝ่ายดึงผ้าคาดปิดปากเขาออก  โดยไม่ปรึกษาตัวเขาเลย

 

ทุกคนที่ไม่ทันคาดคิดตะลึงเมื่อเห็นใบหน้าของผู้เป็นอาจารย์  อย่างแรกคือความตกใจในความเยาว์วัยของอีกฝ่าย  ทว่าอีกหนึ่งคือลืมหายใจเพราะใบหน้านั้น 

 

ขณะหญิงมองอย่างลุ่มหลงอาจารย์ว่าหล่อเหลา

 

เหล่าชายก็มองอย่างหวั่นไหวในอีกมุมหนึ่งที่เรียกว่างดงาม

 

ทว่าพวกเขาต้องตกตะลึงยิ่งกว่ายามชายผู้โอบเอวอาจารย์ของพวกเขาไว้นั้นถอดหน้ากากออกงาช้างออก  เผยให้เห็นใบหน้าคายหล่อเหลา  พระพักตร์เย็นชาราวรูปสลัก  เป้าหมายของนักฆ่าเกือบทุกคนและทั้งหมดต้องรู้จักหน้าค่าตายามอยู่ในวงการนี้

 

 

เจ้าชายรัชทายาทอันดับหนึ่งแห่งทริสทอร์

 

เจ้าชายพาราไดซ์  เซไลโด  ดิ  ทริสทอร์  ผู้ครอบครองดาบในตำนาน

 

เจ้าชายสมญานาม อัจฉริยะในรอบพันปี  แตกฉานทุกสรรพวิชา  เก่งกาจราวไม่ใช่คน

 

เจ้าชาย น้ำแข็งคนนั้น

 

เจ้าชายแห่งราชวงศ์ผู้สืบทอดสายเลือดเทพที่สูงส่งและหาได้ยากยิ่ง

 

และเป็นเจ้าชายผู้มีค่าหัว  60,000,000 ล้าน

 

 

ทว่าในพริบตาความกระหายก็เลือนไปในทันทีเมื่อนึกถึงกฏของม่านทิวาได้

 

บุคคลที่ห้ามยุ่งเกี่ยวหรือรับงานลอบฆ่าใด ๆ แม้แต่หาข้อมูลก็ตามที

 

เจ้าชายพาราไดซ์  เซไลโด  ดิ  ทริสทอร์

องครักษ์ส่วนพระองค์ขวาวิมเลท    คอลย์เฟล

องครักษ์ส่วนพระองค์ซ้ายเคียรติ   ไฮลิส

บุตรชายเสนาบดีกรมข่าวสารบลัดดี้  ดิ  วาทอส

บุตรชายแพทย์หลวง หมอเทวดาบราวนี่  ครอยเซอร์

 

 

เท่านั้นดูจะสร้างความตื่นตะลึงให้พวกเขาไม่พอ  เจ้าชายน้ำแข็งคนที่ว่ากลับก้มลงจุมพิตนักฆ่าในอ้อมแขนทันที

 

“ ดอุ้บ ! ”  เสียงในลำคอเลือนหายไปเมื่อได้รับจุมพิตหวานจากอีกฝ่าย  ลิ้นร้อนล้วงลึกอย่างชำนาญจนวอดก้าถึงกับตาเบิกโพล่ง  จากตอนแรกพยายามดิ้นหนีกลับต้องจับอีกฝ่ายไว้ไม่ให้เซล้ม

 

“ อึกอืม ~ อือ ~ ” 

 

จูบนั้นคล้ายจะยาวนานในสายตาทุกคน  ทั้งดูดดื่ม  ตีตราความเป็นเจ้าของ  ครอบครองริมฝีปากนั้นแต่เพียงผู้เดียว  นัยน์ตาสีม่วงคมยังกราดก้าวราวจะประกาศให้ชัด ๆ ว่าคน ๆ นี้ เป็นของเขา !’

 

วอดก้าได้แต่ส่งเสียงครางในลำคอกับจูบหนักหน่วงจนกระทั่งริมฝีปากร้อนพร่านั้นถอดถอนออก   เขายิ่งหอบหายใจหนักกว่าเดิม  ใบหน้าแดงก่ำกับสายตาของลูกศิษย์ทั้งหมดที่มองมา 

 

พาราไดซ์ที่มือโอบเอววอดก้าไว้ถามเสียงนิ่ง

 

“  ชัดหรือยังว่าฉันเกี่ยวอะไรด้วย ? หรือต้องทำให้มากกว่านี้ ” 

 

ไม่ได้รีรอคำตอบอะไร  พาราไดซ์เพียงอุ้มร่างสูงที่เตี้ยกว่าเขาไม่กี่เซนขึ้นพาดบ่าสบาย ๆ หายเข้าไปภายในที่พักดั่งจะหมดความอดทน

 

เสียงร้องอย่างตื่นตระหนกของอาจารย์ผู้ได้ฉายาว่าเทพบุตรนักฆ่าดังลอดออกมาอย่างชวนให้คนหน้า ๆ ที่ได้ยินใบหน้าแดงก่ำขวยเขิน  เหล่าสาวๆ นั้นส่วนมากถ้าไม่อ้าปากค้างเหมือนคนอื่น ๆ ก็จะเป็นลมหลังความคิดในตัวตีกันไปมา

 

 

เจ้าชาย  ! กับนักฆ่า !

 

เด็กกว่า  ?! กับแก่กว่า  ?! (ในสายตาทุกคนเหล่าอาจารย์น่าจะอายุ 30 ขึ้นไป)

 

กินเด็ก  ?! หรือ  เด็กกิน ?!

 

 

ทว่าพอได้ยินเสียงที่ลอดออกมาแล้ว

 

“  อ๊า !  นั่นนายจะทำอะไรของนายน่ะ  เหวอ !  เดี๋ยว ๆ กางเกง กางเกงฉัน ?!  เฮ้ย  บอกว่าอย่าถอดไง  อุ้บอืมอึก ”   

 

เสียงเงียบไปสักพักก่อนจะดังลั่นขึ้นอีกรอบ

 

“  เดี๋ยว ไดซ์  ! นี่มันกลางค่ายแถมเด็กก็อยู่นะ  นายคิดจะ อืม” 

 

แล้วเสียงก็เงียบไปอีกรอบกลายเป็นเสียงแผ่ว ๆ

 

“  อืมพออึกพอแล้ว  นายไม่อายแต่ฉันอายนะเจ้าบ้า โอ้ยอย่ากัดสิ  อืมห้ามทำรอยนะ  ! อึก ไดซ์ ! อืม ! ” 

 

จากที่ฟัง  ทุกคนจึงสรุปว่า นักฆ่าน่าจะกำลังถูกเจ้าชายกิน

 

พวกเขาตาลอยยามจินตนาการถึงภาพอาจารย์หนุ่มที่ไร้อะไรปกปิดใบหน้ากำลังครางเสียงสั่นพร่า  ใบหน้าแดงก่ำอย่างที่เห็นเมื่อสักครู่

 

แม้แต่วิสกี้  จิน  รัมและเตกีล่ายังหน้าแดงอย่างอดไม่ได้  ทว่าพวกเขามั่นใจว่าพาราไดซ์ไม่ทำอะไรที่ทำให้เพื่อนของเขาเสื่อมเสียชื่อเสียงหรอก 

 

แถมพอดูเคียร์  วิมเลท  บราวน์และบลัดดี้ที่หัวเราะหึ ๆ กับร่างแข็งค้างของลูกศิษย์  พวกเขาจึงลงความเห็นได้ว่าเจ้าชายหนุ่มกำลังหลอกลูกศิษย์คนอื่น ๆ ไม่ให้หวังเคลมวอดก้าแหง  เพราะความสามารถของเจ้าชายหนุ่มคงสร้างภาพมายาหรือเสียงหลอกลวงคนอื่นได้สบาย

 

อ่าแต่ก็แค่ส่วนหนึ่งล่ะนะ  เพราะข้างในจริง ๆ ก็คือสงครามจูบนั่นล่ะ  ที่วอดก้าแทบหายใจไม่ทันยามถูกริมฝีปากนั้นช่วงชิงลมหายใจพร้อมกระซิบเสียงพร่า  ไม่มีความคิดจะไปสนใจเสียงของตัวเองที่ถูกดัดแปลงไปทำอะไรบ้างหรอก

 

“  ห้ามให้ใครมายุ่งเชียวนะเพราะมันเป็นของฉัน ” 

 

“  แฮ่ก อืออืม ” 

 

 5 ชั่วโมงถัดมาหลังวอดก้านอนกลิ้งไปมาเล่าเรื่องช่วงตอนทำภารกิจให้พาราไดซ์ฟังอย่างละเอียด  นั่งอ่านหนังสือเป็นเพื่อนอีกฝ่ายจนลืมไปเลยว่ายังไม่ได้กินข้าวตั้งแต่ออกจากงานเลี้ยงเพราะรีบร้อนจะมาเกิน

 

วอดก้าเลยเดินโซเซออกมาเพื่อไปหาเพื่อน ๆ และหาข้าวกิน  ทว่าก็ต้องพบกับสายตาพิศวง  เขินอาย  ตกใจ  และลนลานยามสบตากับเหล่าบรรดาลูกศิษย์ที่กำลังเรียนอยู่พอดี

 

“  เอ่อ”  วอดก้าคิดว่าลูกศิษย์คงเขินอายและตกใจกับฉากพาราไดซ์จูบเขาอยู่ก็เลยยิ้มเจื่อน  เอามือลูบคอตนเองโดยไม่รู้ตัว  หารู้ไม่ว่าเด็ก ๆ พากันเบิกตาโพล่งกับรอยที่คล้ายรอยฟันและรอยแดง ๆ ที่คออีกฝ่าย

 

ทำไร๊กันม๊า !!!

 

ถึงกับออกเสียงในใจผิดเพี้ยนกันเลยทีเดียว  

 

“  อ้าวไดซ์ยอมปล่อยออกมาแล้วเหรอ ”  วิสกี้แกล้งถาม   ก่อนโดนสายตาค้อนขวับใส่  เขาหัวเราะลั่น  แสร้งเอ่ย

 

“  โดนกัดจนตัวพรุนเลยใช่ไหม ” 

 

“  ก็ใช่นะสิคนอะไรแรงเยอะเป็นบ้า  เล่นเอาซะซะเกือบตาย ”  พูดเสียงเบา  ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อทว่าคนที่เงี่ยหูฟังต่างได้ยิน  ส่งเสียงกระซิบบอกเพื่อนใกล้ๆ โดยเฉพาะเหล่าสาว ๆ ที่ได้ทริปไปทัวร์ฟินแลนด์   แน่นอนว่าวอดก้าหมายถึงถูกจูบ

 

ส่วนเหล่าลูกศิษย์สาว ๆ นั้นกำลังรีเพลย์ประโยคของอาจารย์รูปหล่อซ้ำ ๆ

 

 

คนอะไรแรงเยอะเป็นบ้า  เล่นเอาซะซะเกือบตาย   คนอะไรแรงเยอะเป็นบ้า  เล่นเอาซะเกือบตาย   คนอะไรแรงเยอะเป็นบ้า  เล่นเอาซะเกือบตาย  คนอะไรแรงเยอะเป็นบ้า  เล่นเอาซะเกือบตาย   คนอะไรแรงเยอะเป็นบ้า  เล่นเอาซะเกือบตาย  !!!

 

 

พวกเธอล้วนแล้วแต่จินตานาการถึงฉาก 18+ ที่เยาวชนไม่ควรยุ่งเกี่ยว  แล้วก็

 

โครม

 

“  อ้าวเฮ้ย  เป็นลมอีกแล้วเรอะ ”  วิสกี้อุทานเมื่อวันนี้มีนักเรียนครึ่งพันเป็นลมอย่างไม่ทราบสาเหตุจนน่าตกใจ

 

 

 

 

 

และอีก 3 วันต่อมาก็ไม่มีใครที่ไม่รู้ถึงความสัมพันธ์ของอาจารย์รูปงามกับเจ้าชายพาราไดซ์   เมื่อเจ้าชายคนที่ว่าหวงผู้เป็นอาจารย์เหลือเกิน  ขนาดแม้แต่จะอยู่ใกล้ชิดสนิทสนมเกินกับผู้เป็นอาจารย์   อีกฝ่ายก็จะมายืนคุมตีหน้านิ่งในทันทีว่าหากแตะต้องส่วนใดของคนเป็นอาจารย์  รังสีอำมหิตก็จะทะลักทันใดจนวอดก้าต้องพนมมือขอร้องเหล่าลูกศิษย์

 

 

“  ช่วยอย่าโดนตัวอาจารย์เลยนะ   อาจารย์นี่ล่ะที่ซวยคนเดียวจนจะขาดใจตายอยู่แล้ว ” 

 

“  เฮือก ! ”  สาว ๆ ที่ได้ฟังตาเหลือกขึ้นมา   และ 3 วันนั้นก็คือวันที่ทุกคนต้องจดสถิติเมื่อคนในม่านทิวาเป็นลมกันเป็นว่าเล่นกับฉากสวีตและคำพูดชวนให้คิดลึกทั้งหลายทั้งแหล่  รวมถึงเสียงจากที่พักขงอาจารย์ซึ่งเหล่าสายสืบหญิงทั้งหลายลงทุนไปวาง  กลายเป็นสายสืบสมัครเล่นลอบฟังยามดึก  แม้จะได้มาแค่ไม่กี่ประโยคเนื่องจากคล้ายว่าคนทั้งคู่จะรู้ตัวเลยร่ายคาถาป้องกันการดักฟัง  พวกเธอก็ยังไม่ยอมแพ้และโผล่มาทุกคืนวัน  จนยามนี้เสียเลือดไปหลายถังได้

 

 

ไดซ์เบาแรงหน่อย  อือ

ขอโทษฉันควบคุมตัวเองไม่ได้  อืม

 

 

เด็กนั่นเป็นใคร ?

หมายถึงคนไหน ? เอ่อนึกออกแล้ว  อย่าเพิ่งโกรธฉันสิ   ถ้าคนนั้นเขาอายุมากกว่านายอีกนะไดซ์

ห้ามเข้าใกล้อีก

แต่…’

‘…แล้วอย่าหาว่าฉันไม่เตือน   เพราะพรุ่งนี้นายลุกจากเตียงไม่ได้แน่

จ้ะ  จะไม่เข้าใกล้เลยจ้ะ

 

 

ไดซ์เอามือนายออกจากสะโพกฉันได้แล้ว

‘………’

ไดซ์อย่ามือตีมึน   อืมแน่ะ ! บอกว่าอย่าล้วงยัง---อ๊า  ! ขี้โกง ! ’

 

 

แน่นอนว่าคนฉลาดอย่างวอดก้าต้องรู้ว่าเหล่าลูกศิษย์กำลังคิดไปในแง่ไหน  3 วันที่ผ่านมาก็เลยยอมร่วมมือกับชายหนุ่มในการทำให้เหล่าลูกศิษย์ว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ ในเชิงนั้น’  กล่าวสองแง่สามง่ามแถมยังทำท่าทีชวนให้เข้าใจผิดอีกต่างหาก 

 

ส่วนคำพูดที่ให้เหล่าลูกศิษย์ได้ยินนั้นก็แค่วอวดก้ารู้มาว่าลูกศิษย์สาวกว่าครึ่งนั้นเป็นสาว  yaoi  ( ศัพท์ใหม่จากเตกีล่า ) และกำลังสร้างการโน้มน้าวสาวคนอื่น ๆ ให้เข้าลัทธินี้ด้วย   ดูเหมือนว่าพวกเธอจะมีความสุขยามผู้ชายสองคนอยู่ด้วยกัน  

 

วอดก้าก็เลยช่วยให้สายสืบสมัครเล่นมีความสุขกันสักหน่อย ( ถึงจะโดนโกรธที่ทำเหมือนเจ้าชายหนุ่มเป็นคนหื่นกามก็เถอะ ) แต่ก็ได้ผลลัพท์ที่ดีมาก   ผู้ชายคนไหนกล้าเข้ามาเกาะแกะเขา  สาว ๆ จะเข้ามาขวางกั้นในทันทีพร้อมให้เหตุผล อาจารย์เอลเป็นของเจ้าชาย รวมถึงเอารายชื่อคนคิดไม่ซื่อกับเขา  ( ที่ไม่รู้ว่าสรรหามาจากไหน ) เอาไปให้พาราไดซ์ระวัง   เจ้าชายหนุ่มเลยหายโกรธและหากมีอารมณ์สนุกในบางทีก็จะร่วมเล่นกับวอดก้าด้วยเช่น

 

วอดก้าที่กำลังคุมการฝึกกระพริบตาถี่ ๆ เมื่อถูกสวมกอดจากด้านหลัง  ใบหน้าคมคายซุกเข้าที่บ่า   ก่อนสักพักจะอ้าปากแล้วกัดที่คอวอดก้าราวเป็นแวมไพร์

 

“  โอ๊ย ! ”  วอดก้าที่ไม่ทันตั้งตัวหลุดเสียงร้องในทันที  เริ่มพยายามดิ้นหนีแต่ก็ถูกกักไว้ในอ้อมแขนทำเอาสาวๆ  ตาวาว  อาจารย์เอลที่แสนจะแข็งแกร่งคราวนี้กลับดูบอบบางไปในทันทีเมื่ออยู่ในอ้อมแขนของเจ้าชายรัชทายาทแห่งทริสทอร์  แถมฉากกัดคอนั่นมันช่าง

 

“ ไดซ์ ! นายชักจะไปสาย S มากขึ้นทุกทีแล้วนะ  ฉันไม่อยากเป็น  M  ด้วยหรอกนะ   แล้วนายจะเป็นยันเดเระด้วยไหมเนี่ยฮะ !  ”  วอดก้าเอ่ยพ่นศัพท์ใหม่ที่เพิ่งได้เรียนมาจากเตกีล่ารัว ๆ

 

และถึงคราวเจ้าชายจากทริสทอร์ต้องเป็นฝ่ายงงกับคำพูดเหล่านั้น   วอดก้าหันไปคุมเด็ก ๆ ต่อ  ซึ่งสายของวิสกี้ที่ต้องมาเรียนกับวอดก้าก็ยืนรอ  พร้อมแอบลากเจ้าชายหนุ่มแบบเนียน ๆ ไปอธิบายศัพท์ให้ฟังหลังยังเห็นอีกฝ่ายยืนครุ่นคิดอยู่

 

“  เอ่อ  อาจารย์คะ ”  พวกเธอเรียกเจ้าชายพาราไดซ์เป็นอาจารย์ด้วยอีกคนเพราะร่างสูงนั้นก็มีฝีมือฉกาจไม่แพ้กัน

 

พาราไดซ์เดินไปหาสาว ๆ กลุ่มใหญ่ที่กวักมือเรียก

 

“  ที่อาจารย์วอดก้าพูดถึง  S คือ ซาดิสต์  หรือคนที่ชอบกระทำรุนแรงกับคนอื่น  M คือ มาโซคิสต์  หรือคนที่ชอบถูกคนอื่นทำร้าย   ส่วนยันเดเระ ” 

 

คำนี้พวกเธอต้องมองหน้ากัน  ก่อนจะมีเสียงผู้ชายดังโพล่งออกมา

 

“  ยันเดเระ  คือ หึงโหด  หลงรักในตัวอีกฝ่ายสุดขั้วขนาดที่มีคนอื่นมายุ่งกับอีกฝ่ายก็อยากจะจับขังคน ๆ นั้นเอาไว้  ล่ามโซ่...ไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน  ให้เป็นของเราคนเดียวและพร้อมจะฆ่าคนอื่นที่กล้าเข้ามายุ่งย่ามกับคน ๆ นั้นมากเกินไปครับ  ” 

 

พาราไดซ์ถึงกับจับคางตัวเองในทันที

 

“  ล่ามโซ่จับขัง ? ” 

 

แน่นอนว่าดวงตาสีเข้มดูมีอะไรบางอย่างในแววตาจนคนมองต้องกลืนน้ำลายเอือก

 

“  เอ่ออาจารย์คะ  พอจะเล่าให้ฟังได้ไหมคะว่าอาจารย์ไปเจอกันได้ยังไง ? ” 

 

คนที่เหลือหูผึ่งในทันทีเมื่อได้ฟัง

 

พาราไดซ์ชะงักนิด ๆ ก่อนเริ่มนึกย้อนถึงตอนที่เจอกันครั้งแรกที่ตลาด

 

“  แค่เผอิญเดินชนกัน  แล้วรู้สึกว่าคน ๆ นั้นน่าสนใจก็เท่านั้น ”  ตามองไปยังอีกฝ่ายที่สอนนักเรียนอยู่และใกล้จะจบแล้ว

 

“  …….. ”  ทุกคนยังฟังต่อด้วยท่วงท่าลุ้นระทึก

 

“  แล้วก็เจอกันอีกโดยบังเอิญหรือเพราะโชคชะตา   ทำให้ยิ่งรู้จักยิ่งสนใจ  ยิ่งได้เรียนรู้ยิ่งอยากเข้าใกล้  ยิ่งเวลาผ่านไปยิ่งอยากครอบครองคน ๆ นั้นให้เป็นของฉันคนเดียว ”  ดวงตาคมไม่ปิดบังความรู้สึกของตนแต่อย่างใด  ขณะคนฟังก็ทำท่าจะละลายอย่างเดียว   นี่หรือคือเจ้าชายน้ำแข็ง “  แต่ก็นะเพราะว่าอีกฝ่ายเป็นประเภทคิดไม่ถึงว่าจะมีคนอื่นมาหลงรักตัวเองได้แบบไม่รู้ตัว  ฉันจึงต้อง ” 

 

เดินเข้าไปใกล้แล้วกระชากมาจูบอีกครั้งโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไร

 

ลูกศิษย์ชายได้แก่คนที่กล้าขอจูบวอดก้าได้แต่กัดฟันกรอดเมื่อเพียงจะเข้าใกล้อาจารย์หนุ่ม  อีกฝ่ายก็โผล่มาขวางในทันทีทันใด

 

เมื่อถอนริมฝีปากออก  วอดก้าก็ไม่ได้ว่าอะไรเนื่องเพราะเคยชินซะแล้ว  ได้แต่เอียงคอสงสัยกับคำที่ออกจากปากอีกฝ่าย

 

“  แสดงความเป็นเจ้าของเขาให้คนอื่นรู้ ” 

 

“  กรี๊ดดดดดดดด ! ”  แล้วสาว ๆ ก็เป็นลมไปอีกรอบ

 

 

ฟินสุด !!!

 

เคลียร์สุด !!!

 

ทุกคำตอบบบบบบบบบบบบบ

 

 

  

40 %

 

 

“ อะแฮ่ม  อย่างที่บอกไปว่าอีกนานคงกว่าจะได้เจอกันเพราะพวกฉันเองก็ไม่มีเวลามาสอนพวกเธอทุกวัน  เพราะฉะนั้นนานๆ ทีพวกฉันถึงจะกลับมา  ตั้งใจเรียนกับท่านดีอุส  ท่านคาลอสและท่านดีโอล่ะ ” 

 

วอดก้ามองเหล่าลูกศิษย์ที่ตั้งใจฟังเงียบ ๆ อย่างพอใจ  วันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนแล้ว  ตอนนี้เป็นเวลาราว ๆ สามนาฬิกาหรือที่เรียกว่าตี 3 นั่นล่ะเพราะใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าจะเดินทางถึงโรงเรียน

 

“  แค่นี้ล่ะ  แล้วเดี๋ยวจะรอรู้ความคืบหน้านะ ” 

 

วอดก้าพูดสั้น ๆ และเขาก็ต้องกระพริบตาถี่ ๆ เมื่อลูกศิษย์หลายคนน้ำตาคลอ

 

“  อ้าว  แล้วจะร้องไห้กันทำไม  พวกฉันไม่ได้จะไปตายสักหน่อย ”  วิสกี้กล่าวกระเซ้าเย้าแหย่

 

“  ก็เสียดายจะไม่มีอาหารตาหล่อ ๆ อย่างอาจารย์เอลอีกแล้วง่า ” 

 

หญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยเบาๆ  แต่เนื่องจากความเงียบคนใกล้ๆ  เลยได้ยินหมด

 

รัมทำหน้าบางอ้อ

 

“  เข้าใจล่ะ  เสียดายอาจารย์เอลว่างั้น ? แต่ช่วยไม่ได้นะ  อาจารย์เอลเขามีคนรักแล้ว  จะไม่ตามไปสวีทหน่อยก่อนแฟนเปิดเรียนคงไม่ได้ ”  รัมบิดเบือนเพื่อป้องกันการสังเกตเรื่องอายุของพวกเขา  แต่เนื่องจากไม่ได้ปรึกษาเพื่อนตัวเองสักนิด  วอดก้าเลยหน้าเหวอ

 

“  หวานเจี๊ยบเลยจ้า ~~~ ” 

 

“  จะไปเดทกันก่อนนี่เอง ” 

 

“  ก็แน่ล่ะ  ที่อาจารย์เอลต้องมาสอนเราเจ้าชายพาราไดซ์ยังถึงกับตามมาคุมเลย ” 

 

“  คงเพราะไม่มีเวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสองแหงมเลย ” 

 

“  อย่างนี้เราก็ต้องสนับสนุนลูกเดียวสินะ  แต่เสียดายจัง” 

 

“  เสียดายอะไร ? ” 

 

“  เสียดายไม่ได้เห็นฉากฟิน ๆ น่ะสิ ” 

 

“  เอาน่า  สามวันนี้ก็เสพเต็มอิ่มแล้วไม่ใช่เรอะ ” 

 

“  นั่นก็จริงอยู่  อาจารย์พาราไดซ์อย่าลืมทำการบ้านบ่อย ๆ นะค้า ” 

 

“  ใช่ ๆ จัดการรุกทั้งวันทั้งคืนกอบโกยช่วงเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันให้เต็มที่ !! ” 

 

“  มีลูกชาย (?)  หรือลูกสาว (?) บอกด้วยนะค้า ” 

 

วอดก้าหางคิ้วกระตุก  ตวาดด้วยใบหน้าแดงก่ำ

 

“  เงียบเดี๋ยวนี้ !!! ”  ทุกคนเงียบตามคำสั่งแต่ใบหน้าไม่ปิดบังรอยยิ้ม   เมื่อทุกคนเงียบ  วอดก้าที่กะจะบอกลาต่ออีกนิดแทบมุดตัวแทรกธรณียามเจ้าชายหนุ่มสวมกอดเขาจากข้างหลัง  เอ่ยจริงจังเสียงก้องตอบรับคำบอกของลูกศิษย์

 

“  ไม่ต้องห่วง  เวลาที่เหลือฉันจะอยู่กับเขาทุกวินาที  ส่วนเรื่องลูกคงมีทั้งชายทั้งหญิง ” 

 

“  ฮิ้ววววว  ทั้งชายหญิงล่ะ ! ” 

 

“  อย่างนี้ต้องอ่านคู่มือดูแลเด็กคร่าว ๆ  แล้ว ” 

 

“  คุณชายน้อยกับคุณหนูต้องหน้าตาดีเวอร์แน่ ” 

 

“  แถมคงจะเก่งเทพซะด้วย ” 

 

แล้วเหล่าลูกศิษย์ก็พูดคุยกันยิ่งกว่านกกระจอกแตกรัง  วอดก้าเอามือปิดหน้าตัวเอง  เขารู้สึกว่าหน้าที่เสริมด้วยเหล็กและคอนกรีกของเขาน่าจะถูกน้ำและกาลเวลาจากคนข้างหลังทำให้มันผุกร่อนลงจนบางกว่าเดิมเป็นแน่

 

“  ไม่ต้องยิ้มเลยนะไดซ์ //// ”  วอดก้ากัดฟันเอ่ย  รู้ว่าตัวต้นเรื่องต้องยิ้มอยู่แน่ ๆ

 

พาราไดซ์เลยให้รางวัลอีกฝ่ายด้วยการ

 

ฟอด !

 

หอมแก้มไปฟอดหนึ่ง  แน่นอนว่าสาว ๆ ไม่มีทางพลาดช็อตเด็ดนี้  ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนบันเทิงใจ (?) กันครึกครื้นในทันที

 

“  อ๊ายยยยยยย  ที่หนึ่งในใจช้านนนนนน ~  ” 

 

“  ฟินแลนด์  แดนสวรรค์ !!! ” 

 

“  หาที่ไหนก็ฟินไม่เท่าที่นี่แล้ว !” 

 

“  บ้าจริง ! เมื่อกี้ฉันพลาด ! ” 

 

“  แต่ฉันไม่ ! ” 

 

“  กรี๊ดดดดดดดดดด ~ ” 

 

“  อยากอยู่แถวหน้าจริงโว๊ย ! ” 

 

“  ต่อให้ตายก็ไม่ออกจากที่นี่เด็ดขาด ! ” 

 

“  หวานกันเช้าเย็นจริ๊งงงงง ~ ” 

 

“  ไปตายซะไดซ์ ”  พาราไดซ์ไม่แม้แต่จะชักสีหน้ากับคำพูดนั้น  กระซิบข้างหูหยอกเย้า

 

“  ถ้าฉันตายใครจะเป็นพ่อของลูกเธอกัน หืม ? ” 

 

“  พวกบราวน์ต้องเอายาแปลก ๆ ให้นายกินแน่ ” 

 

วอดก้าที่เลือดสูบฉีดทั่วหน้าเอ่ยเสียงพร่า

 

ให้ตายเถอะ  เจ้าชายน้ำแข็งเวอร์ชั่นนี้เธอรับมือไม่ค่อยถูกจริง ๆ

 

พาราไดซ์อมยิ้มนิด ๆ เขาไม่ได้กินอะไรแปลก ๆ ก็จริงแต่คงเป็นเพราะคำพูดของวิมเลท  บราวน์  เคียร์และบลัดดี้ที่กล่าวกรอกหูเขาหลายครั้งให้ดำเนินการรุกวอดก้าอย่างจริงจังเสีย  

 

จึงช่วยไม่ได้ที่ครั้งนี้วอดก้าถูกเขาคอยไล่ต้อนฝ่ายเดียว

 

“  เอาล่ะ ๆ อย่างที่บอกว่าพวกฉันมีธุระต้องไปทำต่อ  แล้วเจอกันล่ะ ”  จินตบมือดัง ๆ เรียกความสนใจอีกครั้ง 

 

“  เดินทางปลอดภัยล่ะ ”  คาลอสกล่าวกับหลาน ๆ ของเขาในคราบชายหนุ่มที่เอ็นดูนักก่อนจะเชิดหน้าใส่พวกพาราไดซ์ตามประสาคนหวงหลาน 

 

“  โชคดีนะคะพี่ ”  ลัคกี้  ลิเวีย  และแอร์สวมกอดวอดก้าเป็นเชิงบอกลา  ส่วนยูล  โร  และเรย์ที่ยังคงสถานนะนักเรียนแลกเปลี่ยนก็จะออกเดินทางพร้อมพวกวอดก้ากลับสู่โรงเรียน

 

วอดก้าจุมพิตที่หน้าผากของน้องสาวเบา ๆ

 

“  พี่ฝากด้วยล่ะ ” 

 

ทั้งสามยิ้มอ่อนหวาน

 

“  ไว้ใจได้เลยค่ะ ”  เนื่องจากโรงเรียนของพวกเธอเปิดหลังโรงเรียนของพี่สาวเกือบสองสัปดาห์  พวกเธอจึงจะช่วยฝึกแทนให้ก่อน

 

“  ไปล่ะ ”  และพวกเขาก็เริ่มออกเดินทางมุ่งสู่โรงเรียนเวทมนตร์สาธิตเซนท์ปิแอร์

 

 

 

 

“  ฟู่มาถึงแบบเฉียดฉิวเลยแฮะ ”  บลัดดี้ก้มลงมองนาฬิกาซึ่งบอกเวลา 6 นาฬิกา 30 นาที  พวกเขาแยกย้ายกันเข้าห้องพัก   อาบน้ำอาบท่าและแต่งตัวเพื่อลงไปทานอาหารและฟังพิธีเปิดภาคเรียนที่ 2 ตอนเวลา 9 โมง

 

และเพียงพวกเขาทั้งสิบปรากฏตัว  เสียงฮือฮาก็ดังพร้อมทุกสายตาที่จับจ้องมาทันที 

 

วอดก้าในภาพลักษณ์นักบวชแห่งนาโวลล์ผู้มีเส้นผมสีเงินและนัยน์ตาสีส้มสดใสทรุดนั่งที่โต๊ะประจำพร้อมเพื่อนทั้ง 4 เนื่องเพราะหนุ่มๆ อาสาไปสั่งอาหารมาให้  

 

วิสกี้ที่เส้นผมสีส้มยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงราวทะเลาะกับหวีมา  นัยน์ตาสีม่วงเริ่มฉายความง่วงงุนเนื่องจากต้องฝึกศิษย์หามรุ่งหามค่ำ  เวลาพักที่น้อยนิดก็ต้องเอาไปอยู่กับวิมเลท  นอกจากนี้เจ้าตัวเป็นคนขี้เซาอยู่แล้วทำให้ไม่แปลกที่จะเริ่มหัวผงกไปมา

 

รัมมองท่าทางง่วงนอนของวิสกี้ก่อนจะหยิบยาลดความเหนื่อยล้าส่งให้  ทำให้เรี่ยวแรงที่สูญเสียจากการเดินทางคืนมาจนเต็มเปี่ยมแต่ใช่จะแก้อาการง่วงนอนได้   รัมจึงหยิบหวีที่พกมาทำการรวบผมสีดำของตัวเองที่ยาวแล้วให้เรียบร้อยก่อนแล้วจึงเริ่มไปหวีผมให้วิสกี้

 

นัยน์ตาสีรัตติกาลฉายความขบขันผู้เป็นเพื่อนที่ดูราวจะฟุบไปได้ทุกเมื่อทว่าท้องกลับร้องโครกคราก

 

เตกีล่าตีมือจินที่รูดปมเนคไทลงจนเกือบสุดเผยกระดูกไหปลาร้ารำไร  ตามประสาคนระเบียบจัด  นัยน์ตาสีฟ้าตัดกับเส้นผมสีแดงเพลิงเขม่นมองจินราวจะเตือน   จินเลยทำหน้าออดอ้อนใส่กลับ

 

นัยน์ตาสีอำพันใต้เส้นผมสีเขียวขี้ม้าวาวระยับ  ส่งยิ้มกว้างสดใสให้  สุดท้ายเตกีล่าก็ใจอ่อน  ปล่อยผู้เป็นเพื่อนไปและขอยืมหวีต่อจากรัมเพื่อรวบผมให้จินบ้าง

 

แน่นอนว่าสภาพที่สองคนมัดผมเพื่อนอีกคนอย่างขะมักขะเม้นทำให้วอดก้าต้องหลุดหัวเราะพรืดออกมา  อย่างที่เขาเคยคิด  รัมและเตกีล่าเหมือนคุณแม่ในกลุ่มจริงๆ

 

“ อุก ! จากกันแค่เกือบสองเดือน  ทำไมรอยยิ้มน้องวอดก้าถึงได้กระแทกใจเยี่ยงนี้ ” 

 

“  ฮือ ๆ คิดถึงพวกน้องวอดก้าจับใจ ” 

 

“  น้องวิสกี้น่าร้ากกกก ~ ” 

 

“  อยากเห็นน้องเตกีล่ากินของหวานอีกชะมัด ” 

 

“  เฮ้ย ! เตรียมลาเรียเต้ให้พวกน้องวอดก้ายัง ” 

 

“  เตรียมแล้วเฟ้ย ! ระดับนี้ไม่มีพลาด ! ” 

 

“  โง้ยยยย  ทำไมน้อง ๆ น่ารักเยี่ยงนั้น ” 

 

“  ฉันรอวันนี้มาตลอดจริง ๆ ” 

 

และเสียงกระซิบจากสาว ๆ ยิ่งดังกระหึ่มเมื่อพาราไดซ์  วิมเลท  เคียร์  บราวน์และบลัดดี้ทรุดนั่งข้างกายหนุ่ม ๆ แอลกอฮอลล์  เริ่มปฏิบัติการหยอกล้อและเอาใจดั่งที่แล้วมาซึ่งนั่นยังคงสร้างความฟินให้กับเหล่าสมาคม Y  ที่ขาดแคลนอาหารตาเสียนาน

 

 

 

 

ณ  โถงประชุมของปราสาทกลาง

 

“  สวัสดีนักเรียนทุก ๆ คน  ยินดีต้อนรับเข้าสู่ภาคเรียนที่ 2 ”  ชายหนุ่มผมทองและนัยน์ตาสีเดียวกันเอ่ยพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน  ด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาดังเทพบุตรทำเอานักเรียนหญิงจำนวนไม่น้อยเคลิ้ม...

 

“  ว่าแต่นั่นใครน่ะ ? ” 

 

“  ไม่รู้สิ  อาจารย์ใหม่เหรอ ? หล่อดีนะ ” 

 

“  แต่ฉันอยากเห็นอาจารย์โมเซสมากกว่าอ่ะ ” 

 

“  ของฉันต้องศาสตราจารย์เอ็กเซล ///” 

 

“  นี่เธอชอบวัยแก่แบบนั้นเหรอเนี่ย ” 

 

“  อะแฮ่มฉัน  ผอ.ราฟาเอลขอกล่าวถึงกิจกรรมในภาคเรียนนี้หน่อยนะ ”  ราฟาเอลที่ไร้ตัวตนไปนานและเก็บตัวจนนักเรียนไม่เคยเห็นตัวจนลืมกระแอม  พยายามสะกดกลั้นน้ำตาตัวเองยามเห็นพวกตัวแสบหัวเราะคิก

 

“ เนื่องจากปีนี้เป็นภาคเรียนที่ 2 กิจกรรมและการเรียนย่อมหนักหน่วงกว่าเดิม  สำหรับปี 1 ปกติแล้วที่นี่เมื่อถึงเทอม 2 ก็จะมีการจัดกิจกรรมงานโรงเรียนซึ่งจะติดต่อกันเป็นเวลา 5 วันเต็มทั้งยังเปิดให้คนนอกเข้าชม   หน้าที่ของแต่ละชั้นปีจะมีชัดเจน ” 

 

ราฟาเอลพยักหน้าให้เอ็กเซลออกมาพูด

 

“  เนื่องจากงานนี้เป็นงานที่ใหญ่ที่สุดในรอบ 10 เพราะมีกษัตริย์ถึง 5 พระองค์ตอบรับคำเชิญเป็นประธานในงานของเราทั้งยังต้องร่วมกับตัวแทนของโรงเรียนดังอีก 2 รัฐนั่นคือจากรัฐอลาเรย์และวาเนซซ่า ” 

 

ผายมือไปทางนักเรียน 4 คน  เป็นชาย 2 หญิง 2 ซึ่งเป็นตัวแทนของโรงเรียนทั้ง 2 รัฐ

 

“  ไลธ์ก้า  ลีส  ดิ วาเนซซ่าครับ  ” 

 

“  เฟเมีย   ทาร์ลิสค่ะ พวกเรามาจากโรงเรียนเวทมนตร์เอลโรเมีย  รัฐวาเนซซ่าค่ะ ” 

 

“  โดมินิค  กอนนาเดียร์ ” 

 

“  ชูเรีย  ออร์เรสน่า  มาจากโรงเรียนเวทมนตร์โบสต์ครอยน่า   รัฐอลาเรย์ค่ะ ” 

 

“  พวกเขาจะมาศึกษาที่นี่จนถึงงานโรงเรียนแล้วจึงจะกลับเพราะพวกเขาจะเป็นคณะต้อนรับตัวแทนนักเรียนของโรงเรียนพวกเขาอีกทีนึงเพื่อสานสัมพันธ์  โดยเจ้าชายไลธ์ก้าจะอยู่หอสราท   เฟเมียหอวสันต์  โดมินิคหอเหมันต์และชูเรียหอคิมหันต์ ”

 

เอ็กเซลพยักหน้าให้คนทั้งสี่  วิสกี้ที่ยังมัวแต่คุยกับวิมเลทจ้อโดยไม่ได้สนใจเวทีสักนิดถูกเตกีล่าสะกิดชี้ไปยังเจ้าชายไลธ์ก้า  ลีส  ดิ  วาเนซซ่าซึ่งเป็นน้องชาย (ไม่แท้) ของเธอตอนไปทำภารกิจของสาธิตเซนท์ปิแยร์

 

“  อุก”  วิสกี้ที่หันเหมาสนใจนักเรียนแลกเปลี่ยนออกอาการสะอึกและอ้าปากค้าง

 

What  the…..

 

อะไรคือการที่ชีวิตต้องมาบรรจบพบเจอกับคนในราชวงศ์อีก ?!

 

และอะไรคืออยู่หอไหนไม่อยู่ดันมาอยู่หอเธออีก  อะไรจะซวยซ้ำซวยซ้อนขนาดนี้กัน

 

“  ซวยแล้ววิสเอ่ย”   รัมและจินกระซิบแผ่วเบา  ส่วนวอดก้าที่น่าจะซ้ำเติมเพื่อนมากที่สุดหลับคาบ่าเจ้าชายรัชทายาทแห่งทริสทอร์ไปเรียบร้อยตั้งนานแล้วอย่างวางใจเพราะรู้ดีว่าเดี๋ยวเตกีล่าก็หาข้อมูลที่ละเอียดกว่ามาบอกเอง

 

“ วิสกี้ ”  วิมเลทหรี่ตามองรูมเมทข้างกายซึ่งหันมายิ้มเจื่อนให้  เขากล่าวเสียงเข้ม “ รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง ? ” 

 

“  แน่นอนจ้ะ  ขึ้นห้องปุ๊บจะสาธยาทุกอย่างเลย แหะ ๆๆ ”  วิสกี้รับคำมั่นเหมาะทันที   หัวใจเต้นเป็นจังหวะสามช่า  แม้เธอจะรู้ว่าด้วยรูปลักษณ์ในตอนนี้ไลธ์ไม่มีวันรู้จักเธอหรือจำเธอได้  อย่างมากก็แค่สะกิดใจเรื่องชื่อเท่านั้นแล

 

แต่วิสกี้ก็ไม่วางใจอยู่ดี  ใครบอกว่าเธอเป็นคนเรื่อยเปื่อย  ไม่เอาจริงเอาจัง  เธอไม่มีทางยอมให้เธอกับวิมเลทต้องมาผิดใจกันเด็ดขาด

 

“ อะแฮ่ม เรื่องกิจกรรมของแต่ละชั้นปีเป็นดังนี้ ”  เอ็กเซลกระแอมเรียกความสนใจนักเรียนเล็กน้อยเนื่องเพราะทุกคนส่งเสียงพูดคุยตื่นเต้นเกี่ยวกับการที่เจ้าชายไลธ์ก้ามาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนของที่นี่  ทั้งหมดเริ่มเงียบ

 

“  ปี 1 ของแต่ละหอได้รับมอบหมายให้จัดการแสดงต่อหน้าพระที่นั่งในพิธีเปิดงาน  รวม 4 ชุดการแสดง

 

ปี 2 และ ปี 3 จัดร้านค้าแล้วแต่ความต้องการเพื่อหากำไรเข้าหอโดยทางโรงเรียนจะมีงบให้  เกินจากนั้นต้องควักเงินของหอออกเอง  สามารถจัดร้านได้แค่ปีและ 2 ร้านรวมแล้วหอหนึ่งจะมีร้านค้า 4 ร้าน  4 หอ 16 ร้าน  ยังมีร้านค้าของสภาของแต่ล่ะหออีก 2 ร้านรวมร้านค้าทั้งหมดคือ 22 ร้านด้วยกัน 

 

คิดธีมของร้านแล้วไปแจ้งกับสภากลางด้วยล่ะ  จะได้ดูว่ามีซ้ำกันไหม

 

ปี 4 วางแผนงานของแต่ละวันให้น้อง ๆ อีก 3 ปีรวมถึงจัดพื้นที่แสดงโชว์ของวิชาเลือกพิเศษต่าง ๆ  พวกปี 2 ปี 3 มีปัญหาอะไรก็ไปถามพี่ปี 4 เอา

 

ปี 5 ดูแลความสงบภายในงานรวมถึงวางกำลังในโรงเรียนให้รัดกุม  ประสานงานกับคณะอาจารย์และสภากลางเรื่องความปลอดภัย

 

สุดท้ายปี 6 คุมงานของหอตัวเองทุกอย่างรวมถึงเป็นผู้จัดงานทุกประการรวมถึงพิธีเปิดไปจนถึงพิธีปิด   ที่ตั้งร้านขายของหรือรายละเอียดปลีกย่อยต่าง ๆ ดูแลรุ่นน้องในหอตัวเองด้วยล่ะ ” 

 

เสียงพูดคุยดังเบาๆ  เพราะงานโรงเรียนก็เหมือนปีที่แล้ว ๆ มา  แต่ละปีแบ่งแยกหน้าที่ชัดเจนและเหมือนกันตลอด  ค่อย ๆ เรียนรู้งานกันไปเรื่อย ๆ ดังนั้นปี 1 ก็จะมีประสบการณ์ปี 1 เมื่อขึ้นปี 2 ก็จะมีประสบการณ์ของปี 2 จนกระทั่งถึงปี 6 ซึ่งสามารถดูแลงานทุกอย่างได้   เหล่าคณะอาจารย์จะยุ่งน้อยมากเพราะต้องการปล่อยให้นักเรียนฝึกบริหารจัดงานกันเอง   ด้วยเหตุนี้มันจึงยิ่งใหญ่ทุกปีและไม่เคยมีความผิดพลาดเลยเพราะรุ่นน้องปีก่อน ๆ ล้วนเรียนรู้จากเหล่ารุ่นพี่ที่แนะนำอย่างเต็มใจ

 

“ อีกเรื่องหนึ่ง ”  เสียงพูดคุยเงียบลงอีกครั้ง  เอ็กเซลก้มลงมองกำหนดการในมือ  “ บางคนอาจรู้แล้ว  บางคนอาจยังไม่รู้  เนื่องจากงานนี้ยิ่งใหญ่มากทั้งยังมีกษัตริย์ถึง 5 พระองค์ทอดพระเนตร  ดังนั้นทางฝ่ายคณะอาจารย์จึงตกลงให้ทางสภากลางของแต่ละหอเลือกการแสดงออกมาอีกคนละชุดใช้แสดงในวันที่ 3 ของงานโรงเรียน  เตรียมตัวให้ดีล่ะ ” 

 

 

 

“  ฉัน  เทรน  ซิลเวียเป็นประธานหอสราท   นี่เซราส  ออร์เมอร์ลินเป็นหัวหน้าคณะกรรมการหอแต่หน้าที่ก็ประมาณรองประธานหอนั่นล่ะ  เนื่องจากวันนี้เป็นวันเปิดเทอมแรก  ยังไม่มีการเรียนการสอน  ฉันจะพาชมหอคร่าว ๆ ”  เทรนที่เพิ่งโผล่มาพร้อมเซราสในสภาพเสื้อผ้าไม่เรียบร้อยหลุดหลุ่ย  รวมถึงเซราสที่หัวยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงราวถูกรุมทึ้งโผล่มากล่าวรวดเดียวกับกลุ่มนักเรียนแลกเปลี่ยนจากต่างรัฐ

 

นัยน์ตาสีเพชรกวาดมอง  ยกมือเกาหัวตัวเองเมื่อทั้งสี่คนมองเขาตาปริบ ๆ

 

“  แล้วใครอยู่หอสราทกันล่ะเนี่ย ” 

 

“  ผมครับ ”  ไลธ์ก้าที่เพิ่งได้สติยกมือบอก 

 

“  โอเค  ตามมาเลยเดี๋ยวพาชมหอและปราสาทเรียน ” 

 

เทรนหมุนตัวเตรียมเดินนำแต่ก็ชนพลั่กเข้ากับครอสและกาซ  หัวหน้าหอเหมันต์และหัวหน้าหอคิมหันต์ที่อยู่ในสภาพหัวยุ่งเสื้อผ้าเละไม่ต่างกัน  ที่น่าขำกว่าคือทั้งสองโผล่มาในสภาพกระเป๋าทุกอย่างทั้งกระเป๋ากางเกง  กระเป๋าเสื้อถูกดึงออกมาราวจะควักออกมาให้เห็นว่าไม่มีอะไรเลย

 

กาซไม่รอช้าที่จะต่อว่าผู้เป็นเพื่อน

 

“  ไอ้เวรเทรน  จะหนีก็ไม่บอก  ปล่อยให้ฉันโดนรุมทึ้งอยู่นั่นล่ะ ” 

 

“  นั่นสิ   ตังค์เติงฉันไปเรียบไม่เลยสักแดงเดียว ”  ครอสเอ่ยอย่างเซ็งจิต 

 

“  ช่วยไม่ได้นี่หว่า  พวกเอ็งชักช้าเอง ”  เทรนหัวเราะลั่น   หากแต่ก็ต้องสะอึกเมื่อมีมือเรียวขาวดึงกระเป๋าเงินในกระเป๋ากางเกงเขาไปอย่างเร็วรี่

 

“  ง่า !  ” 

 

“  ไม่ต้องมาง่าย่ะ ! แพ้พนันแล้วคิดจะเชิดเงินหนีเหรอห้ะ ”  ดาเลีย  หัวหน้าหอวสันต์ผู้ซึ่งเป็นเจ้ามือวงไพ่กอดอกมองตาเหี้ยม  ช่วงนี้คนหอเธออยู่ระหว่างรวบรวมเงินสำหรับกิจกรรมเพราะงั้นคนเบี้ยวมีเรื่องแน่

 

“  แหะ ๆๆ ใครบอกเธอว่าฉันจะเชิดเงินหนี  แค่กลับมาเอาเงินที่เซราสมันเพิ่มเท่านั้นเอง ฮะๆๆ เอือก ! ”  หัวหน้าหอสราทกลืนน้ำลายเอือกเมื่อหันมาเจอตาขวาง ๆ ของเพื่อนสนิท

 

“  เอาน่าใจเย็น ๆ ก่อนดาเลีย ”  ลองเดรีย  หัวหน้าคณะกรรมการหอเหมันต์หรือรองหัวหน้าหอของครอสปรามห้ามเนื่องเพราะรู้ว่าตอนนี้มีนักเรียนแลกเปลี่ยนอยู่

 

“  ชิ ”  ดาเลียเชิดใส่  ปกตินิสัยเธอไม่ใช่แบบนี้หรอกนะถ้าเจ้าเทรนไม่ได้ติดเงินเธอเกือบ 5 ล้านเข้าไปแล้วซ้ำยังเคยหลอกเอาไข่มุกเหมันต์ที่หอเธอมีไปอีก

 

“  อ่าวแล้วพิธีเปิดจบแล้วเหรอว่ะ ”  ครอสเกาหัวเมื่อเห็นนักเรียนหลายคนเริ่มทยอยลุกเตรียมไปนอนเล่นต่อที่ห้อง  ลองเดรียพยักหน้า  หันมายิ้มหวานให้รุ่นน้องสี่คนด้านหลังที่ยังทำตาปริบ ๆ อยู่

 

“  ไหน ? ใครอยู่หอเหมันต์จ้ะ  พี่ลองเดรีย  หัวหน้าคณะกรรมการ  ส่วนนี่ครอส  แกรนท์ไวท์หัวหน้าหอเหมันต์จ้า ”  พร้อมใจนำเสนอเต็มที่ผิดแต่ตัวหัวหน้าหอที่อ้าปากหาวหวอด ๆ มือยกเกาหลังไม่สนใจใคร 

 

……… ”  โดมินิคเลิกคิ้วมองอีกฝ่าย  รู้ว่าท่าทางเอื่อยเฉื่อยผ่อนคลายนั่นไม่เปิดช่องว่างให้แม้แต่จุดเดียว  จัดได้ว่าเป็นนักดาบชั้นยอด

 

“  พี่กาซ  วลาดินาส  หัวหน้าหอคิมหันต์หรือปราสาทฤดูใบไม้ร่วง  ส่วนหัวหน้าคณะกรรมการเฮ้ ! ใครเห็นไซกัสมั่ง ”  ตะโกนถามไปยังกลุ่มเพื่อนสภานักเรียนที่ยังยืน ๆ อยู่ 

 

มีใครบางคนตะโกนตอบกลับ

 

“  เมาแอ๋  กอดฝาชักโครกอยู่ในห้องว่ะ !!! ” 

 

“  ก็เมื่อคืนพวกเอ็งเล่นกรอกเหล้าเข้าปากมันนี่หว่า  ก็รู้อยู่ว่าไซกัสมันคออ่อน ” 

 

“  ช่วยไม่ได้  มันแพ้พนันเอง  ” 

 

“  แถมชวนให้ดื่มก็ปฏิเสธลูกเดียว  คนไม่ดื่มเหล้ามันจะไปสนุกไรว่ะ ? ” 

 

“  ว่าแต่คอมันอ่อนจริง ๆ นะกินแค่สี่ห้าขวดก็ฟุบ ” 

 

“  พวกเอ็งต่างหากคอแข็งไป  เตรียมเงินไว้จ่ายค่าเหล้าด้วยนะโว๊ย ! ”  กาซเอามือนวดขมับหลังเพื่อน ๆ ตะโกนบอกเซ้งแซ่  เมื่อวานไม่น่าชวนสภากลางหอคิมหันต์โต้รุ้งเล้ยยย   เขาเองยังมีอาการแฮงค์ ๆ ไม่อยากลุกออกจากที่นอนสักน้อย

 

“  จัดไปลูกเพ่ !!! ”  แล้วสภากลางหอคิมหันต์ก็เอ่ยลั่น “ วันนี้ไม่มีการเรียนการสอน  ตั้งวงเหล้ากัน !  ” 

 

“  เอาเลย ๆ เดี๋ยวขอไปเอาไพ่ก่อน ” 

 

แล้วพวกพี่ท่านก็ลัลล้ากันไปเรียบร้อย   ส่วนกาซก็ได้แต่มองตาละห้อยเพราะอยากไปร่วมวงด้วย   แต่ฐานะมันค้ำคออยู่

 

“  เฮ้ย ! หอสราทใครตั้งวงเหล้าไม่ชวนมีเคืองนะโว๊ย ! ”  เทรนที่เห็นตัวอย่างของเพื่อนรีบตะโกนบอกเพื่อนในหอ  เซย์  มาร์คและเฮดิชโบกมือให้  ประสานเสียงเอ่ย

 

“  พวกตูจะแดก  ส่วนเอ็งอดโว๊ย  ฮ่า ๆๆๆ ” 

 

โป๊ก  ! โป๊ก ! โป๊ก !

 

“  เงียบไปเลยนะยะ  ! ใครใช้ให้พวกแกตั้งวงเหล้ากัน ! ไปทำงานค้างให้เสร็จไป๊ !!! ”  และในที่สุดเจ้าแม่ใหญ่ก็ออกโรง  จีจี้เท้าเอวเอ่ยเสียงเข้ม  เท่านั้นวงสภานักเรียนหอสราทก็กระเจิงหนีเพื่อไปทำงานทันทีก่อนจะโดนเชือด  

 

จีจี้กวาดตามองอย่างพอใจ  ก่อนจะหันไปออเซาะเนียร์ต่อ

 

“ ฮ่า ๆๆๆ รอบวงโว๊ย !  ”  เผลอแปบเดียว  เพื่อรำลึกความหลังที่ไม่ได้เจอกันนาน  วงไพ่นับสิบกระจายตัวกลางหอประชุมกลางในทันที  

 

เฟเมียมองภาพเบื้องหน้าตาปริบ ๆ  หันไปกระซิบถามอาจารย์ชายหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งซึ่งอยู่ด้านหลังของเธอและกำลังคุยกับอาจารย์หญิงอีกคน

 

“  เอ่ออาจารย์คะ ” 

 

“  ว่าไง อ่อ อาจารย์ชื่อโมเซสเป็นอาจารย์สอนวิชาการต่อสู้นะ ” 

 

“  เอ่อค่ะ  แล้วจะไม่ทำอะไรกับนั่นหรือคะ ”  ชี้ไปยังวงไพ่ที่ตั้งกันเป็นสิบ ๆ วง  บางคนเริ่มการก๊งเหล้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  บางคนก็ยังนั่งหลับคาบ่าเพื่อนไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่เลย (?)

 

“  อ้อนั่นเหรอ ”  โมเซสที่อ้าปากเตรียมจะอธิบาย  ชะงักเมื่อได้ยินเสียงเด็กเรียก

 

“  อาจารย์โมเซส  วงนี้ขาดคนหนึ่งจารย์สนใจป่าว ! ” 

 

“  สน ๆ ! ตอนนี้กำลังถังแตก เดี๋ยวลงไปหา ! ”  แล้วหันมาบอกเฟเมียด้วยใบหน้าเริงร่า “ โทษนะจ้ะ   อาจารย์มีธุระด่วน ”  ว่าแล้วก็กระโดดลงจากเวทีในทันที

 

ไลธ์ก้า  เฟเมียและชูเรียมีสีหน้าเหวอ ๆ กับความไร้ระเบียบของโรงเรียนชั้นนำของรัฐนาโวลล์ที่แม้แต่อาจารย์ยังโดดไปเล่นไพ่ก๊งเหล้ากันได้  แม้แต่โดมินิคซึ่งเป็นคนขรึม ๆ ยังพูดอะไรไม่ออก

 

“  ไม่ต้องแปลกใจหรอก   ถึงที่นี่จะเป็นโรงเรียนอันดับหนึ่งของรัฐ   ยอมรับว่าความสามารถของนักเรียนทุกคนล้วนเก่งกาจและมากความสามารถ  แต่เรื่องความเสื่อมนี่ก็พอ ๆ กันล่ะนะ ”  อาจารย์โซฟี  อาจารย์วิชาเลือกพิเศษ  วิชาทำอาหารพ่นควันบุหรี่ออกมา  ตาสีแดงมองเอสประจำวิชาทำอาหารของเธออย่างยูดาส  พาราไดซ์และวอดก้าที่ยังนั่งอยู่ไม่ไปไหน

 

ยอมรับว่าเด็กพวกนี้ทุกคนเก่งกาจอย่างมาก

 

แต่ก็เหมือนที่มีคนกล่าวไว้  อัจฉริยะกับคนบ้าห่างกันเพียงเส้นบาง ๆ เท่านั้น

 

แต่บางทีเธอก็ลืมไป   มีลูกศิษย์แบบไหนก็จะได้อาจารย์แบบเดียวกัน

 

“  อาจารย์โซฟีขา !  วงนี้มีคอนยัค (บรั่นดี) ให้อาจารย์นะค้าถ้าอาจารย์ทำอะไรให้พวกหนูกิน ” 

 

โซฟีหูผึ่งในทันที

 

“  รอแปบ  เดี๋ยวไปทำอะไรมาให้ทาน ! ” 

 

“  ก็นะ  พยายามปรับตัวให้ได้ล่ะ ”  ตบไหล่นักเรียนแลกเปลี่ยนทั้งสี่ปุก ๆ ก่อนเดินตัวปลิวลงไปหาอะไรให้นักเรียนกิน

 

“ โรงเรียนนี่มันแปลกชะมัด ”  ชูเรียพึมพำด้วยความตะลึง

 

 

 

 
 

TALK

เนื่องจากไรท์รู้สึกว่ามาแบบนี้คงเอาเปรียบเหล่ารีดเดอร์เกินไป  เดี๋ยวไรท์อัพต่อวันพุธละกันนะจ้ะ  และขอหนูตุลาวันศุกร์  ไม่โวยน้า ?



 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
tHe VoDgA ; aLcOhOl ชุลมุนรักสาวหน้าหล่อ (ไม่ใช่ Yuri ค่ะ) ตอนที่ 90 : บทที่ 74 เปิดเทอม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11467 , โพส : 262 , Rating : 16% / 154 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11
# 262 : ความคิดเห็นที่ 14933
โอ้ย ฮาา5555555
Name : Chreprang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chreprang [ IP : 223.24.177.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 เมษายน 2561 / 04:23
# 261 : ความคิดเห็นที่ 13820
สงสารนักเรียนแลกเปลี่ยน จงทำใจให้ชิน 555+
PS.  มองใครมองหลายคน รักใครรักคนเดียวนะ
Name : NANEWKawaii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NANEWKawaii [ IP : 1.10.220.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2560 / 08:34
# 260 : ความคิดเห็นที่ 13037
แหล่งรวมคนไม่ปกติ -_-;;;
PS.  "การบอกรักเป็นสิ่งสุดท้ายของการแอบรัก แต่เป็นสิ่งแรกของการอกหักก็เท่านั้นเอง"
Name : ganako < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ganako [ IP : 182.232.67.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ธันวาคม 2559 / 09:26
# 259 : ความคิดเห็นที่ 12444
เป็นตู ตูก็เงิบล่ะ-_-'
Name : winunda878 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ winunda878 [ IP : 223.24.68.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2559 / 16:09
# 258 : ความคิดเห็นที่ 12399
มีโรงเรียนแบบนี้โคตรดี ทำไมในชีวิตจิงไม่มีบ้างว่ะ
Name : suphalukmaingam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ suphalukmaingam [ IP : 1.46.74.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กันยายน 2559 / 19:26
# 257 : ความคิดเห็นที่ 11748
สงสารนร.แลกเปลี่ยนทั้งสี่55555555
PS.   —★Potter ϟ
Name : —★Seruszar ϟ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ —★Seruszar ϟ [ IP : 171.96.184.61 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2559 / 21:38
# 256 : ความคิดเห็นที่ 10300
คิดถึงนะไรท์
Name : fanclub-tk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fanclub-tk [ IP : 171.5.92.42 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2559 / 02:12
# 255 : ความคิดเห็นที่ 10294
ไม่โวยวายคะไรต์ หนูจะเป็นเด็กดีนั่งรอไรต์ที่ท่าน้ำทุกวัน(?) แค่ไรต์มาหนูก็ดีใจจนน้ำตาไหลเลยละคะ สู้ๆคะไรต์
Name : night0028 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ night0028 [ IP : 1.4.152.195 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2559 / 02:02
# 254 : ความคิดเห็นที่ 10261
ฟินนนน!! เลยค่า ดูเรื่องนี้แล้วเหมือนคนบ้า หัวเราะทุก 5 วินาที
PS.  ขอบคุณค่าาา~!!!
Name : นักอ่านเงา💞😘 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่านเงา💞😘 [ IP : 49.48.250.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2559 / 10:55
# 253 : ความคิดเห็นที่ 10236
เอ้ยกราบบบบบ ขอบพระคุณไรท์มากๆค่ะ
Name : ภาวิ เดชโยธิน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ภาวิ เดชโยธิน [ IP : 1.47.233.218 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2559 / 03:50
# 252 : ความคิดเห็นที่ 10223
อ๊ากกกกกกก ชอบมากกกก >//////////<
PS.  ความมืดและแสงสว่างในใจคุณมีแค่ไหนกันนะ มานับสองสิ่งนั้นไปกับพวกเราเถอะ ^^
Name : Darkness and Lighting < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Darkness and Lighting [ IP : 110.78.144.187 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2559 / 00:38
# 251 : ความคิดเห็นที่ 10196
555แปลกจริงนั่นแหละ
Name : ปีศาจสีเงิน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปีศาจสีเงิน [ IP : 171.96.240.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 22:45
# 250 : ความคิดเห็นที่ 10177
อยากสมัครเข้าโรงเรียนนี้จังเลยอ่ะ 555+
Name : Armytaetae < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Armytaetae [ IP : 182.232.65.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 22:03
# 249 : ความคิดเห็นที่ 10173
555 โรงเรียนแน่นะ ทั้งครูทั้งนักเรียน พอๆกัน สมกันจิงๆ
PS.  "การบอกรักเป็นสิ่งสุดท้ายของการแอบรัก แต่เป็นสิ่งแรกของการอกหักก็เท่านั้นเอง"
Name : ganako < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ganako [ IP : 49.229.50.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 21:56
# 248 : ความคิดเห็นที่ 10123
นี่โรงเรียนหรืออะไร 555
PS.  เรียกเราว่า เซย์ หรือ เวย์ ก็ได้นะคะ
Name : เซย์คนเดิม เพิ่มเติมคือว่างค่ะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เซย์คนเดิม เพิ่มเติมคือว่างค่ะ [ IP : 58.11.181.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 20:52
# 247 : ความคิดเห็นที่ 10079
5555 แน่จัยนะว่านี้โรงเรียนน
Name : อิอิ....กลัวนะเนีย [ IP : 223.24.34.60 ]

วันที่: 6 เมษายน 2559 / 18:47
# 246 : ความคิดเห็นที่ 10074
รออยู่นะจ๊ะไรต์จร้า
Name : Bluestar nicha < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bluestar nicha [ IP : 1.46.170.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 17:54
# 245 : ความคิดเห็นที่ 10071
รอ ฉันรอเธออยู่ แต่ไม่รู้เธออยู่หนใด เธอจะมาเธอจะมาเมื่อไร นัดกันไว้ทำไมไม่มา
Name : sukhita3667 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sukhita3667 [ IP : 113.53.35.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 17:24
# 244 : ความคิดเห็นที่ 10069
วันพุธก็วันนี้นิชั่ยปะ ไรทจ๋ามามะเค้ารออยู่
Name : Rose37 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rose37 [ IP : 49.230.222.210 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 16:53
# 243 : ความคิดเห็นที่ 10064
รออออออ
Name : natnichakawtatip < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ natnichakawtatip [ IP : 124.121.29.169 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 15:27
# 242 : ความคิดเห็นที่ 10058
รอ...รอต่อไป
Name : พิรุณสีชาด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พิรุณสีชาด [ IP : 58.9.216.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 11:54
# 241 : ความคิดเห็นที่ 10056
วันพุธแล้วน้า~
Name : wisetsing < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wisetsing [ IP : 182.232.113.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 11:28
# 240 : ความคิดเห็นที่ 10054
ค่า สนุกมากมายย~~ น่ารักมากเลยค่า ฟินนน~~
Name : Piszerel < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Piszerel [ IP : 49.48.248.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 06:29
# 239 : ความคิดเห็นที่ 10053
ฟินจมเตียง รอเทออยุอยากรุว่าจะรับเชื้อไปไหม อิอิ
PS.  ด่าเมื่อไร..ขอให้อ้วนอู๊ดๆ
Name : ดวงดาวแห่งแสง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดวงดาวแห่งแสง [ IP : 27.55.22.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 01:41
# 238 : ความคิดเห็นที่ 10052
นี่มันโรงเรียนอะไรกันเนี่ย555
Name : rose apple903 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rose apple903 [ IP : 49.49.246.91 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2559 / 01:02
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android