คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ]

ตอนที่ 23 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 22 งานเข้า ♦♦


     อัพเดท 12 เม.ย. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: นักเขียน, อัจฉริยะ, แฟนตาซี, เทพ, การต่อสู้, ความลับ, รั่ว, บ้า, ฮา
ผู้แต่ง : Mr. AB ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mr. AB
My.iD: https://my.dek-d.com/cardinalfan
< Review/Vote > Rating : 98% [ 12 mem(s) ]
This month views : 444 Overall : 65,461
1,928 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2000 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ] ตอนที่ 23 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 22 งานเข้า ♦♦ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3720 , โพส : 48 , Rating : 7% / 81 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

 

: + WRITER + :

บทที่  22  งานเข้า 

 

 

 

“ ไม่นะ  ผอ.ไม่ยอม  ทำไมต้องเป็นพอลจัง ! ” 

 

“  ใช่แล้ว ๆ พวกเราไม่ยอม  ! ” 

 

“  ใครจะยอมให้พอลจังไปกัน ! ” 

 

“  ขืนหัวหน้าไปเราได้อดตายกันพอดี ! ” 

 

“  ใช่ ๆ ! ” 

 

“  แล้วใครจะทำอาหารให้เรากินกัน ! ” 

 

“  ผอ.ไม่ยอม ! โฮ  ถ้าพอลจังไปผอ.จะหาพ่อครัวที่ไหนมาทำอะไรให้ทานกัน ” 

 

“ ใช่ ๆ ! ” 

 

“  พวกเราไม่ยอมเด็ดขาด ! ” 

 

เอ่อคุณค่าผมมีแค่นั้นใช่ไหมครับเนี่ย

 

“  ขอทราบเหตุผลได้ไหมครับว่าทำไมต้องเป็นเอนมะ ”  ประธานนักเรียนของฟุคิโดเอ่ยถามผอ.สาวของโทโยซึ่งมีสีหน้าสนใจท่าทางคร่ำครวญของสภานักเรียนและผอ.ฟุคิโด  อาคาโนะ อดีตสามีของเธอที่หย่าร้างไปกับเด็กหนุ่มผมทองที่ทำหน้าเอือมระอาและหมดอาลัยตายยาก  นี่เป็นเวลาเกือบสัปดาห์แล้วหลังพวกเขาไปเที่ยวทะเลกัน

 

“ อ้อ ได้สิ ”  โทโย  จุนโกะ  อดีตนางแบบที่ผันตัวมาเป็นผู้บริหารโรงเรียน  แม้จะอายุมากแล้วหากแต่ภาพลักษณ์ก็ยังดูดี  ท่าทางคล่องแคล่วทะมัดทะแมงน่าเกรงขาม  พอมองผอ.ที่ทำตัวไม่เต็มโอดครวญกับพื้นต่อก็ช่างให้ความรู้สึกน่าสงสัยเหลือเกินว่าแต่งงานกันได้ยังไง

 

“ ที่อยากให้เอนมะคุงไปนั่นก็เพราะเธอเป็นคนเดียวที่ทางสภานักเรียนของโทโยยอมให้ไปน่ะสิ ” 

 

“  หือ ? ”  พวกโยโกะเลิกคิ้วสูง  ก่อนจะถาม  “  แล้วทำไมต้องให้สภานักเรียนของโทโยอนุญาตก่อนล่ะ  ผอ.อนุมัติเรียกใครก็ได้มาเลยไม่ได้หรือครับ ” 

 

โซระถามตรงเข้าประเด็นทันที  ไม่มีท่าทางเล่น ๆ เนื่องเพราะเรื่องนี้เกี่ยวกับปากท้องของตนเองอย่างยิ่ง

 

“  จริง ๆ แบบนั้นก็ได้  แต่สภานักเรียนของโทโยจะไม่ช่วยนักเรียนที่ไปแลกเปลี่ยนน่ะสิ ”  เธอถอนหายใจ  “ พวกเธอน่าจะรู้นะว่านักเรียนของฟุคิโดที่ไปแลกเปลี่ยนกลับมามีสภาพยังไง ” 

 

พวกเขาคิดภาพตาม

 

ปี 1 จะส่งนักเรียน 1 คนไปแลกเปลี่ยนกับที่นั่นเพื่อกระชับความสัมพันธ์  

 

คนเมื่อ 4 ปีก่อนแขนขวาหักหัวแตก  ต้องรักษาตัวเป็นเดือน ๆ

 

3 ปีก่อนขาสองข้างหัก  ต้องนั่งรถเข็นมาเรียน

 

2 ปีก่อนก็แค่สาหัส หยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาล

 

ปีล่าสุดก็แค่เกือบบ้าไปเลยยามเจอการต้อนรับของอีกฝ่าย

 

ผมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

 

“  ก็เพราะอย่างนี้ล่ะผมถึงไม่อยากไป ~~ ” 

 

“  แต่ถ้าเป็นคนที่สภาของโทโยเอ่ยเรียกไปเองคนที่นั่นก็จะเกรงใจเพราะถือว่ามีสภานักเรียนโทโยเป็นเกราะ  อาจไม่ทำอะไรรุนแรงมาก  ดีไม่ดีรับรอง 1 เดือนที่ไปแลกเปลี่ยนสุขสงบสุด ๆ แน่ ” 

 

ผอ.โทโยโน้มน้าวเด็กหนุ่มผมทอง

 

“  แต่ก็ยังไม่มีอะไรรับประกันอยู่ดีไม่ใช่หรือครับ ? ” 

 

“  นั่นมันก็ใช่” 

 

“  แถมผมต้องไปนอนค้างที่หอพักของทางโรงเรียนอีก  ผมทั้งอ่อนแอ  โง่เง่า  ซื่อบื้อ  ถูกหลอกถูกแกล้งง่าย  ตามคนอื่นเขาไม่เคยทัน  ต่อสู้ก็ไม่เป็น  หน้าตาก็ดีนิดนึง  เก่งสุดก็แค่ทำอาหารแถมชอบทำให้คนอื่นหมั่นไส้โดยไม่รู้ตัวอีก  คิดว่าเอาผมไปแล้วจะไม่โดนตื้บหรือครับ ? ” 

 

“  นั่นมันก็จริงนะ ”  ผอ.สองโรงเรียนคล้อยตาม  ผมน้ำตาไหลเป็นทาง  หันไปแหวใส่รุ่นพี่มามิยะที่เอ่ยปลอมแปลงเป็นผม

 

“  ไม่เห็นต้องตอกย้ำขนาดนั้นเลยนี่ครับรุ่นพี่ ! ” 

 

“  ฮ่า ๆๆๆ ล้อเล่นน่าพอล ”  มามิยะหัวเราะ  เห็นรุ่นน้องหนุ่มทำท่าเครียด ๆ เลยอดเล่นไม่ได้  อย่างที่บอกไปนั่นล่ะว่าพอลมักถูกคนอื่นแกล้งง่ายและมีรัศมีเชิญชวนว่า มาแกล้ง  มาหยอกผมเถอะอะไรแบบนี้  คนในสภาถึงชอบเล่นกับเด็กหนุ่มนัก

 

“  ตกลงว่ายังไง  สิทธิพิเศษสำหรับนักเรียนแลกเปลี่ยนคืออยู่ฟรี  มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันทั้งที่พัก  อาหาร  อุปกรณ์การกีฬาก็มีให้แถมถ้าบาดเจ็บเราก็จะรักษาพยาบาลให้อีก ” 

 

ผมครุ่นคิดเล็กน้อย  แต่ใจก็หวาด ๆ อยู่ดี  คนที่ไปตอนนั้นล้วนเป็นนักเรียนดีเด่น  เข้ากับคนง่าย ไม่ก็เป็นนักกีฬา  แต่โดนเข้าไปขนาดนั้นแล้วผมมันจะเหลือเหรอ ?

 

“  เอ่อถ้าผมไปแล้วพวกรุ่นพี่จะทำยังไงเรื่องอาหารการกินล่ะครับ ”  ผมหันไปหาเหล่าสภานักเรียน

 

ทุกคนทำหน้าซีดเซียว

 

“  ฮ่า ๆๆ ถ้าพอลอยากไปก็ไม่เป็นไรหรอก  พวกเราอดอาหารแค่เดือนหนึ่งไม่น่าจะตาย (มั้ง) ” 

 

ฟังยังไงก็ตายแน่ ๆ ไม่ใช่หรือครับ

 

รุ่นพี่โซระโบกมือไปมาปฏิเสธ  แต่ใบหน้าฉายความเจ็บปวดและอาวรณ์อย่างเห็นได้ชัด 

 

บอกประมาณว่าเธอไปแล้วเราตาย  ก็ไม่ต้องโทษตัวเอง

 

ผมทำหน้าอับจนปัญญา

 

“  ผมคงไปไม่ได้หรอกครับ  ไม่งั้นจะไม่มีคนดูแลเรื่องอาหารการกินของสภา ”  

 

“  เพราะงั้นล่ะ  ฉันเลยจัดเตรียมพ่อครัวมือดีสิบคนมาให้  รับรองอร่อยถูกใจแน่ ๆ ” 

 

“  ไม่อาววววว ~ ” 

 

“  เราจะกินอาหารแต่ฝีมือพอลคุง ” 

 

“  ใช่ ๆ มีแต่อาหารฝีมือหัวหน้าเท่านั้น ” 

 

“  อยากกินอาหารฝีมือพอลจังง่า ไม่อยากกินของคนอื่น ” 

 

และเสียงโอดครวญและปฏิเสธก็ดังลั่น 

 

ผอ.โทโยมีสีหน้าลำบากใจ  เพราะฉะนั้นก็เหลือแค่ให้เจ้าตัวตัดสินเท่านั้น   แต่ดูยังไงก็คงไม่มีทางไป  เธอเลยตัดสินใจใช้ไม้ตายที่เตรียมมาเพราะเธอหวังให้สองโรงเรียนสานสัมพันธ์กันได้จริง ๆ

 

“  เอนมะคุง  ขอโทษที่ก้าวก่ายแต่อ่านนี่ก่อน ” 

 

ผมรับซองจดหมายซองเล็กมาดู  แกะออกแล้วเปิดจดหมายอ่าน  ลายมือนั้นทำให้ผมต้องตาเบิกกว้าง  และแม้จะมีเพียงไม่กี่ประโยคแต่ทำผมอ้าปากค้าง

 

 

ถึงหลานรักของปู่  พอล  ปู่เคยเป็นอาจารย์ให้จุนโกะ  นาน ๆ ทีเธอจะมาขอร้องทั้งที   ปู่ขอสั่งให้เราไป  เวลาหนึ่งเดือนเร็วจะตาย  หรือถ้าไม่เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนหนึ่งเดือนก็ย้ายบ้านมาอยู่กับปู่ที่ มัลดีฟส์หนึ่งเดือนดีไหม  แน่นอนว่าทั้งเราทั้งพี่ชายต้องมาด้วย  ปู่จะเตรียมคอร์ส ผู้นำให้  เผื่อฝีมือเราถดถอยลงหรือขึ้นสนิม

ด้วยรักนะ จุ๊บ ๆ

 

 

“  ปู่ ?! ”  โยโกะที่ถือวิสาสะมาอ่านเอ่ยอย่างสงสัยเพราะเธอไม่คิดว่ารุ่นน้องหนุ่มจะมีปู่ด้วย

 

“  ตกลงว่า? ”  ผอ.โทโยถาม

 

“  แน่นอนครับว่าต้องไป !  ผมพยักหน้าจนคอแทบหัก    น้ำตาไหลเป็นสาย  

 

คอร์สผู้นำบ้าอะไรกัน ! มันคอร์สฝึกทหารและวินัยชัด ๆ แถมเสี่ยงตายสุด ๆ ไปเลยด้วย

 

“  ทำไมล่ะพอลจัง  พอลจังไม่อยากทำอาหารให้พวกเราทานหรือ ”  รุ่นพี่นากิถามพลางน้ำตาคลอ

 

“  รุ่นพี่ครับ  ถ้ารุ่นพี่ยังอยากให้ผมมีชีวิตมาทำอาหารให้รุ่นพี่ทานต่อควรปล่อยผมไปนะครับ ” 

 

ผมเอ่ยเอาจริงเอาจังสุด ๆ

 

รอบล่าสุดคือถูกถีบตกจากเครื่องบินที่บินด้วยความสูง 60,000 ฟุต  พร้อมถูกล็อกแขนไขว้หลังไว้ไม่ให้สามารถดึงร่มชูชีพได้  ผมต้องพยายามแทบตายจนแขนเกือบหักเพื่อแก้กุญแจมือที่ล็อกแขนให้บิดไขว้กันออก   และทำให้ผมกลัวความสูงไปเลยในตอนนั้น

 

ส่วนพี่พอส  ที่จำฝังใจสุดคงเป็นเท้าถูกโซ่เชื่อมกับแท่นหินโบกด้วยปูนหนัก  แขนถูกล็อกเอาไว้เช่นกัน  แล้วปู่ก็ให้คนโยนพี่ลงทะเล   รอให้แก้โซ่ที่มือและเท้าเพื่อขึ้นเหนือน้ำเอง   เพราะฉะนั้นเวลามาทะเลทีไรพี่พอสก็จะอยู่แต่บนหาด  ดูสาว ๆ นุ่งบิกินี่แต่จะไม่ลงน้ำเด็ดขาดแม้ทักษะการว่ายน้ำจะแข็งสุดขั้วทั้งกลั้นหายในน้ำได้ถึง 3 นาทีเต็มก็ตาม

 

ดังนั้นขืนไม่ไปแล้วต้องไปเข้าคอร์ส  ที่พอสนี่ล่ะที่จะฆ่าผมก่อน

 

“  ไม่น่าเชื่อจริงๆ  นะว่าเอนมะคุงจะเป็นหลานของคน ๆ นั้น ”  ผอ.โทโยมีสีหน้าแช่งชื่นขึ้นเมื่อได้ฟัง  ก่อนจะเอ่ยชวนคุย

 

ผมเกาหัว  ขามีรุ่นพี่ในสภาหลายคนเกาะเอาไว้พลางร้องไห้อยู่

 

“ ผมต่างหากที่ต้องถามว่าทำไมผอ.ถึงรู้ว่าผมเป็นหลานปู่ได้ต่างหากครับ ” 

 

จุนโกะหัวเราะน้อย ๆ

 

“  นั่นมันเป็นความบังเอิญน่ะจ้ะที่ฉันได้เก็บรูปถ่ายที่อาจารย์ถ่ายส่งมาให้พร้อมชื่อจริงเธอ  ฉันเลยรู้ว่าเธอเป็นหลานของเขา ” 

 

“  พอลจะไปจริง ๆ เหรอ ? ”  ไวท์ถาม  ผมพยักหน้ารับ  ยกยิ้มแห้งให้

 

“ เหมือนจะไม่มีทางเลือกแล้วน่ะครับ  ถ้าไปไม่ผมคงซวยแถมลากคนอื่นมาเดือดร้อนด้วย ” 

 

“  แล้วจะให้เขาไปวันไหน ”  ประธานสภานักเรียนหันไปถาม  ผอ.โทโยยิ้มหวาน  ตอบเสียงดังฟังชัด

 

“  มะรืนนี้ ” 

 

“  อะไรนะ !!! ” 

 

 

 

“  สรุปนายเลยจะไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนของโทโยอีก 4 วันสินะ ”  เดย์วอร์สรุปหลังฟังเรื่องราว   เปลี่ยนจากวันไปมะรืนนี้ต่อรองเป็น 4 วันหน้า ข้าง ๆ  คือไนท์กับชิโนะที่มองตาแป๋วอยู่

 

“  ใช่ ”  ผมสะบัดกระทะที่ทอดหมูอยู่  เพราะมื้อเย็นวันนี้เป็นแฮมเบิร์ก   ไนท์ที่กอดหมอนโซฟาถาม

 

“  แล้วอย่างนี้พี่พอสจะยอมเหรอ  ต้องไปตั้งเดือนหนึ่งเลยนะ ” 

 

“  นั่นสิ ”  ชิโนะเห็นด้วยเช่นกันที่คนรัก ( ฝีมือการทำอาหาร )  น้องยิ่งชีพไม่มีวันยอมแน่ ๆ

 

“  คิดว่าคงยอมนะ ”  ผมว่า แต่มั่นใจว่ายังไงพี่พอสก็ต้องให้ผมไป  เพราะพวกเรามีจดหมายฉบับหนึ่งข่มขู่อยู่

 

 

 

 

“  อะไรนะ ! ทำไมพอลต้องไปด้วยล่ะ  เอาคนอื่นไปสิ ! ”  พอสเริ่มทำท่าเหมือนจะอาละวาดเมื่อรู้ว่าผมต้องไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน 1 เดือนทั้งยังต้องอาศัยที่หอพักของทางโรงเรียน  นั่นแสดงว่า 30 วัน 3 มื้อรวม 90 มื้อจะไม่ได้ทานอาหารของพอลเลย

 

“  ใช่ไหม ๆ พี่พอส  ทักท้วงทางผอ.โทโยเลยว่าไม่ให้พอลไป ”  เดย์วอร์ยุ

 

“  ได้เลย  ส่งโทรศัพท์มาสิ  ฉันจะโทรไปต่อว่าทางนั้น  ไม่รู้หรอกนะว่าถ้าพอลไม่ไปใครจะลำบากบ้างแต่ถ้าพอลไปพวกฉันก็ลำบากน่ะสิ ! ”  เจ้าตัวว่าด้วยสีหน้าไม่พอใจ

 

ชิโนะวางโทรศัพท์บนมือคนอายุมากกว่าแต่ผมก็ดึงมันไป  วางจดหมายไว้ให้แทน

 

“  อะไร ? ”  พี่พอสถาม  ผมเลยพยักเพยิกให้พี่แกเปิดอ่านก่อน

 

พี่พอสใช้เวลาราว 1 นาทีในการอ่านซ้ำไปซ้ำมา  สีหน้าไม่พอใจเริ่มกลายเป็นสีหน้าซาบซึ้ง  พี่แกโผกอดผมทันที

 

“  โฮ ๆๆๆ พอล ! น้องรัก ! พี่ขอบคุณนายมากที่ตกลงไป  ขอบคุณ  ขอบคุณจริง ๆ !

 

“  เหอ ๆๆ ”  ผมหัวเราะในลำคอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์  เป็นยังไงล่ะครับ  ต่อให้พี่พอสแน่แค่ไหน  เจอปู่ก็เป็นได้แค่ลูกหมา

 

“  ไปวันไหน ?  วันนี้เดี๋ยวพี่ช่วยเก็บของเลย  ขอบคุณจริง ๆ ที่ยอมเสียสละเพื่อส่วนรวม  ค่ายนรกนั่นต่อให้ต้องตายก็ไม่ไป ! ” 

 

เจ้าตัวว่าด้วยสีหน้ามุ่งมั่นตั้งใจ  เป็นการยืนยันว่าต่อให้ตายก็ไม่มีทางไปเด็ดขาด   แถมตั้งหนึ่งเดือน !  ใครว่าหนึ่งเดือนมันสั้น  รอบก่อนไป 2 สัปดาห์ยังรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไป 2 ปีเลย !

 

พระเจ้า  ขอบพระคุณที่เมตตาลูกช้างตัวน้อย ๆ

 

พี่พอสชูมือสูง  ไชโยโฮ่หิ้วดีใจที่ไม่ได้โทรศัพท์ไปยกเลิกกับทางผอ.โทโยซะก่อน 

 

พวกเดย์วอร์มองท่าทางของอีกฝ่ายตาปริบ ๆ ก่อนหันมาถามผม

 

“ ไปอยู่กับปู่น่ากลัวขนาดนั้นเชียวเหรอ ? ” 

 

ตึก ตัก ตึก ตัก

 

หัวใจผมเต้นถี่ด้วยความกลัวทันทีที่นึกถึงความโหดร้ายของที่นั่น  พยักหน้ารัว ๆ

 

“  นายจะรู้สึกอยากตายซะดีกว่าไปที่นั่น ” 

 

“  ?  ” 

 

“  ที่นั่นคือขุมนรกของการฝึกวินัยและทักษะต่าง ๆ อันแสนเข้มงวด  พวกเราหวิดตายกันหลายครั้งแล้ว ”  พี่พอสสนับสนุน  แล้วพอทั้งสามอ้าปากจะถาม  พวกผมก็ชี้หน้าพวกเขาแล้วเอ่ยพร้อมเพรียง

 

“  อย่าได้คิดถามเชียวว่าฉันเจออะไรบ้าง /อย่าได้คิดถามเชียวว่าฉันเจออะไรบ้าง ” 

 

“ โอเค ” 

 

 

 

“ วันที่ต้องย้ายไปคือวันเสาร์ใช่ไหม ? ”  ไนท์ถาม

 

“  อาหะ ”  และกิจวัตรประจำวันเดิม ๆ ของพวกเราหลังทานอาหาร  ถ้าไม่นั่งเล่นเกมส์ก็จะดูทีวีกันและตอนนี้เรากำลังทำอย่างแรก  ผมและคุณชิโนะกำลังประลองเกมส์ต่อสู้กัน

 

Fighting !

 

เสียงระฆังดังก้อง ๆ เป็นสัญญาณเริ่มการต่อสู้โดยมีอีกสองหน่อส่งเสียงเชียร์จากด้านหลัง  ผมกดเกมส์จอยในมือรัว ๆ เตะซ้าย  เตะขวา  ถอยหลัง  แล้วก็โดนซัด

 

เอาใหม่ ๆ

 

เตะซ้าย  เตะขวา  กระโดดไปด้านหน้าก็โดนถีบกลับมาอีก

 

ไม่ ๆ

 

เราจะไม่ยอมแพ้แค่นี้

 

รัวหมัดต่อย  แล้วก็โดนเสยคางตัวปลิวไปอีกรอบ

 

ก้อง ๆ  !

 

You  Lost !

 

“  พอล  นายควรสำนึกตัวได้แล้วนะว่านายอ่อนขนาดไหน ”  เดย์วอร์หัวเราะเยาะยามเอ่ย  ผมหัวค้อนขวับ

 

“  อ่อนอะไรเล่า ชิโนะเก่งเกินไปต่างหาก ” 

 

“  นายที่เล่นเกมส์มา 3 ปีกับชิโนะที่เพิ่งมาเล่นแค่ 1 เดือนนายยังสู้แพ้  ยอมรับเถอะ ”  ไนท์โยนขนมขบเคี้ยวเข้าปาก  โดดลงมาจากโซฟา

 

“  มา ๆ เอามาให้ฉันเล่นบ้าง ” 

 

“  เดี๋ยวก่อน ! ชิโนะ อีกตา  รอบนี้ล่ะฉันจะชนะนายให้ดู !  ” 

 

“  จัดมา ”  คุณชายตระกูลอาคาดะยกยิ้มที่มุมปากท้าทาย  เริ่มเกมส์ใหม่อีกครั้ง 

 

“  อ้ากกกก แพ้อีกแล้ว  ”  ผมได้แต่กรีดร้องโหยหวนกับความอ่อนด้อยของตัวเอง  ชิโนะตบไหล่ผมเบา ๆ พร้อมเอ่ย

 

“  ไปฝึกมาใหม่นะ ” 

 

“  เชอะ ! ”  ผมสะบัดหน้าพรืดด้วยความงอนที่อีกฝ่ายไม่ปลอบใจผมเลยสักนิด   ก่อนจะลุกไปเพื่อนหาขนมมากินเพิ่ม  โดยมีเดย์วอร์ที่เป้ายิ้งฉุบแพ้ไนท์เดินตามหลังมา

 

“  พอล  นายแน่ใจนะ ”  เดย์วอร์ถามเสียงเครียด 

 

ผมพยักหน้า

 

“  ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริง ” 

 

อีกฝ่ายถอนหายใจ  เสยผมตัวเองขึ้นอย่างเหน็ดเหนื่อยนิด ๆ

 

“  ทำไมเรื่องมันชอบวิ่งเข้ามาหานายจังนะ ” 

 

“  ฉันก็อยากจะถามเหมือนกัน ”  ผมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้   ทุกคนยังจำเรื่องที่ผมเริ่มเข้าสู่ขั้น 2 ได้แล้วนะครับที่จะรับเอาคำสาปและความเจ็บปวดของตัวละครมา

 

หลังจากเดย์วอร์ไปอ่านเนื้อหาอย่างละเอียด  รวมถึงเรื่องที่ทำไมนาฬิกาประจำตัวเจ้าชายโซพอลเนียร์ไม่หายไปทั้งที่สลายพลังแล้ว  อีกฝ่ายสรุปว่าผมรับคำสาปที่จะทำให้ทรมาณในคืนพระจันทร์เต็มดวงไปเต็ม ๆ และวิธีการประคองพลังตัวเองที่กำลังปั่นป่วนนั่นคือการกางปีกปกป้องตัวเองแลปรับสมดุลพลังซึ่งผมต้องหาสถานที่เงียบสงบในการทำ

 

“  มันแค่หนึ่งครั้งต่อเดือน  คงไม่เป็นอะไรหรอก ”  ผมว่าอย่างลังเลนิด ๆ ถึงตอนนั้นค่อยพยายามหาที่เงียบ ๆ อยู่ก็คงไม่สาย

 

“  จากการที่เราทดสอบพลังนายในตอนนี้  ดูเหมือนนายจะใช้พลังได้มากขึ้นรวมถึงเวทมนตร์บทใหญ่ ๆ สินะ  แถมนายยังรู้สึกเหมือนเจอทาสหมายถึง องครักษ์ของตัวเองในฝันด้วยใช่ไหม ” 

 

ผมพยักหน้า 

 

คงยังไม่ลืมกันนะครับว่าผมเหมือนเห็นความทรงจำของเจ้าชายโซพอลเนียร์เรื่ององครักษ์ 2 คนที่กล่าวเหมือนจะปกป้องผม   และต่อจากนั้นคือตอนที่ถูกผู้ชายผมสีเงินทำร้าย  ตีตราคำสาปที่หัวใจของผมพร้อมบอกว่าผมจะไม่มีวันหนีเขาพ้น  และเขาจะหาผมเจอทุกเมื่อ

 

แต่นั่นคงไม่เป็นไรหรอก  สำหรับคนร้ายนั่นยังไงก็เป็นตัวละครอีกตัวในเรื่อง  ไม่มีวันออกมาโลกความเป็นจริงได้อยู่แล้วผมเลยวางใจ  ส่วนผู้พิทักษ์ของผมสองคนซึ่งในเนื้อเรื่องคือ วาลคิรี่  สายพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่หายากและจงรักภักดีเฉพาะเชื้อพระวงศ์เท่านั้นจะสามารถเรียกออกมาได้ผ่านการอัญเชิญ  และถ้าอยากให้ทั้งสองอยู่เคียงข้างหรือมีร่างเนื้อต้องรออีกฝ่ายรวบรวมพลังสร้างร่างออกมาเอง

 

“  แล้วช่วงนี้เก็บพลังเป็นยังไงบ้าง ” 

 

เดย์วอร์ถามผมที่ต้องรวบรวมพลังมากขึ้นจากธรรมชาติหลังเสียพลังไปบางส่วน  ผมบอก

 

“  ได้เกือบครึ่งนึงแล้ว ” 

 

“  นายพยายามรวบรวมพลังแต่รู้สึกว่ายากขึ้นใช่ไหม ” 

 

“  ใช่ ” 

 

เดย์วอร์ยิ้ม

 

“ นั่นหมายถึงว่าพลังของนายเพิ่มขึ้นยังไงล่ะจึงต้องเก็บพลังมากกว่าเดิม  พยายามต่อไปล่ะกัน ” 

 

“  อ้ากกก แพ้ได้ไงเนี่ย ! ” 

 

พวกผมหันไปมองไนท์ที่สติแตกหลังแพ้ชิโนะ  ก่อนจะยิ้มให้กัน

 

ผมรินนมร้อนใส่แก้ว  4 ใบ  หิ้วไปให้พวกนั้นพลางคิดถึงการเก็บพลังของตัวเองที่ต้องรวบรวมสมาธิในการดึงพลังจากธรรมชาติจำพวกต้นไม้ใบหญ้าที่ผมเคยมอบพลังให้พวกมันมีชีวิตยาวนานและพวกมันก็มอบพลังตอบแทน  ผมมักจะอยู่ที่สวนหลังบ้านคนเดียวหรือบางวันอาจจะลอยไปดูดพลังที่อื่นเพราะเกรงใจต้นไม้ใบหญ้าแถวนี้ที่รบกวนไปมาก  ก็คนมันมารยาทดีนี่ครับ  ช่วยไม่ได้

 

และคืนนี้ก็เป็นเหมือนทุก ๆ คืนที่ผมมายืนที่สวนหลังบ้านขณะที่ทุกคนหลับกันไปเรียบร้อยแล้ว

 

ผมเริ่มภารกิจเติมพลังให้ตัวเองทันที 

 

แบมือทั้งสองข้างออก   หลับตาแล้วเริ่มตั้งสมาธิ

 

ฟู่

 

สายลมยามกลางคืนพัดผ่านให้ความรู้สึกเย็นสบาย   ธรรมชาติส่วนหนึ่งยินดีต้อนรับผมและพร้อมจะมอบพลังให้   ผมยืนอยู่นานจนคิดว่าพลังของอีกฝ่ายใกล้หมดแล้วจึงส่งพลังบางส่วนไปตอบแทนเพื่อปกปักและดูแลจนกว่าพื้นที่นั้นจะฟื้นคืนพลังได้

 

หากเทียบแล้วตอนนี้ผมก็มีพลังราว 51 % ได้  เพิ่มมา 2 % จากเดิมเท่านั้น

 

ผมกำมือ  ถอนหายใจก่อนจะเงยหน้าเมื่อได้ยินเสียงทัก

 

“ ท่านเทพ ” 

 

“  หือ ? มีอะไรหรือ เจ้านก ”  ไม่อยากให้พูดว่าผมเสียมารยามนะครับ  ช่วยไม่ได้ในเมื่อวัน ๆ หนึ่งผมช่วยและคุยกับสัตว์ไปตั้งเยอะ  จะให้ตั้งชื่อก็จำไม่ได้หรอกครับ  เพราะงั้นเรียกตามคำนามก็พอแล้ว

 

“  ข้าพอจะรู้จักแหล่งธรรมชาติดี ๆ ที่ข้าเผอิญเจอ  ท่านเทพสนใจหรือไม่ ? ” 

 

“  ไกลหรือเปล่า ? ” 

 

นกพิราบขาวส่ายหัวนิด ๆ

 

“  ไกลนิดหน่อยแต่เพราะข้าตัวเล็กเลยบินช้า  สำหรับท่านเทพอาจจะแค่พักเดียวก็เป็นได้ ” 

 

“  ขอบคุณ  ช่วยนำทางไปทีนะ ”  ผมยกยิ้มให้  เท้าเปลือยเปล่าลอยขึ้นจากพื้นเชื่องช้าก่อนตัวผมจะพุ่งตามนกพิราบขาวไป  ถามทำไมไม่ใช้ปีก ? พี่ครับ  ปีกนั้นมันใหญ่เวอร์รวม ๆ แล้วเกือบ 4 เมตรเชียวนะ  ขืนบินไปตอนกลางคืน  ถูกคนที่ไหนถ่ายได้ก็เป็นเรื่องกันพอดี

 

ไม่ใช่อะไรหรอกครับ  ผมจะโดนเดย์วอร์เฉ่งนี่ล่ะ  ข้อหาประมาทเลินเล่อ

 

และพอถึงสถานที่นกพิราบขาวบินนำมา  ผมก็ต้องตาลุกวาวทันที  โอโห้  ที่นี่มันอุดมสมบูรณ์สุดยอดเลยแถมเป็นภูเขาใหญ่ที่เต็มไปด้วยป่า  ผมร่อนจอดที่นั่น  ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงในการเติมพลังและผลลัพธ์นั่นทำให้ผมไชโยโห่ร้องเลย

 

พลังผมเพิ่มมาเป็น 73% เชียวล่ะ !

 

โอ้ลัลล้า ~

 

“  ขอบใจมากเลยนะ  เอานี่  รางวัล ”  ผมส่งก้อนพลังสีทองให้มันกิน  มันกระพือปีกระริกระรี้  ขอบคุณไม่หยุดปาก  อย่างที่บอกว่าเจ้าชายโซพอลเนียร์เป็นที่รักของสัตว์และธรรมชาติดังนั้นมีพลังเฉพาะตัวให้พวกมันรู้สึกอิ่มหนำและเป็นสุข

 

“ ข้าจะพาท่านกลับ ”  หลังกินเสร็จ  มันก็เริ่มกระพือปีกเพื่อพาผมกลับที่เดิม 

 

เท้าแตะพื้นหญ้าอย่างนิ่มนวล  โบกมือบ๊ายบายส่งนกพิราบขาวนั่น

 

“  วันหลังพาเพื่อนมาด้วยก็ได้นะ ” 

 

“  ขอบคุณท่านเทพ ”  แล้วเจ้าตัวน้อยก็บินจากไป  ผมชูมือสูง  บิดขี้เกียจเบา ๆ หลับตาแผ่พุ่งพลังสีทองออกไปให้ต้นไม้และต้นหญ้ารอบ ๆ

 

แซ่ก ๆ

 

สายลมพัดต้นไม้ให้โบกสะบัด  แว่วเสียงขอบคุณลอยมาตามลม  ผมยิ้มน้อย ๆ

 

“  ด้วยความยินดี ” 

 

แล้วก็หาวน้อย ๆ เดินเข้าบ้านเพื่อเตรียมตัวไปนอน

 

เวลาผ่านไปเกือบ 10 นาที  ไนท์ที่เดินออกมาจากที่ซ่อนเดินกลับไปนอนที่ห้องตัวเองอย่างเงียบเชียบ  หัวมัวแต่ครุ่นคิดถึงซึ่งที่เห็นว่าเพื่อนของเขาอาจไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาจริง ๆ ซะด้วยสิ

 

 

TALK

อันเนื่องมาจากเหตุฉุกเฉินที่ไรท์จะกลับต่างจังหวัดในวันพรุ่งนี้  ไปเช้ามืดเย็นกลับทำให้อาจถึงตอนค่ำ ๆ และทำให้เหล่ารีดเดอร์รอนาน  ไรท์เลยอัพก่อนเน้อ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
นักเขียนสายเลือดเทพ [ WRITER LINEAGE DEITY ] ตอนที่ 23 : : + WRITER + : ♦♦ บทที่ 22 งานเข้า ♦♦ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3720 , โพส : 48 , Rating : 7% / 81 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 48 : ความคิดเห็นที่ 1021
เมื่อไหร่จะมาาาาาาาาาา
Name : 0901327746bam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 0901327746bam [ IP : 182.232.30.229 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2559 / 07:37
# 47 : ความคิดเห็นที่ 1015
คิดถึงพอลจังอ่าาาา อุส่าสละตัวจากนักอ่านเงามาเพื่อให้ไรต์อัพนะเนี่ย พอลจังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อัพพอลจังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : ฝนจากตา [ IP : 171.7.144.151 ]

วันที่: 23 กรกฎาคม 2559 / 00:45
# 46 : ความคิดเห็นที่ 1014
คนอ่านก็เหงาเป็นน้าาาาา รีบอัพเถออออ ไม่งั้นจะตามไปหลอกหลอนในฝันยันชาติหน้าเลยยย อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ถ้าไม่อัพมีเฮ อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อุส่ารีบทำงานเพื่อมาอ่านของไรต์น้าาา อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๅๆๆๆๆๆ
Name : .... [ IP : 171.6.132.227 ]

วันที่: 20 กรกฎาคม 2559 / 21:55
# 45 : ความคิดเห็นที่ 1013
ฮืออออคิดถึงพอลจังมากกกก~
อยากให้เรื่องนี้วายอ่ะ รอนะคะ กระซิกๆ ชอบนิยายของไรท์ทุกเรื่องเลยย เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆนะคะไรท์
Name : Radarom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Radarom [ IP : 49.230.17.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กรกฎาคม 2559 / 19:13
# 44 : ความคิดเห็นที่ 1012
ม่ายยยยยยยยยยยยยยยอาวววววววววววววววววววนางงงงงงงงงงงงงงงงงงเอกกกกกกกกกกกกกกกด้ายยยยยยยยยยยยยยยม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
Name : arkarto < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ arkarto [ IP : 49.49.247.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กรกฎาคม 2559 / 01:46
# 43 : ความคิดเห็นที่ 1010
มีเขียนต่อเถอะนะ
Name : Pran12345 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pran12345 [ IP : 49.230.193.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กรกฎาคม 2559 / 14:22
# 42 : ความคิดเห็นที่ 1005
ไรต์คะ ได้โปรดกลับมาอัพด้วยเถอะนะคะ ขอร้องงงงง น้าน่ะ

...อันที่จริงเรื่องนางเอก ก็เป็นสิทธิของไรต์เตอร์นะคะ ถึงคนอื่นจะว่ายังไง แต่ยังไงนี่ก็เป็นนิยายของไรต์อยู่ดีค่ะ เพราะฉะนั้น นางเอกน่ะ ไรต์อยากให้มีรึไม่มีก็ได้แล้วแต่คุณเลยค่า แต่อยากได้เซอร์วิสจิ้นๆต่อไปอีกยาววววววววววว (มีความคาดหวังสูง)

คิดถึงงงง คิดถึงงงง คิดถึงไรต์ คิดถึงนิยาย อยากอ่าน อยากเสพ อยากจิ้นนนนนนน แง------------ ฮืออออ-----------

อยากอ่านต่อแล้วนะคะ คราวนี้จริงจังค่ะ ดูหน้าด้วย(?) <<< แล้วจะไปดูยังไงล่ะนั่น555555+

พอ!! ชักจะบ่นเยอะไปแหละ ตัวเองยังขี้เกียจจะพิมพ์แล้วเลย งั้น [ซีเคร็ท-คีย์] ลาล่ะนะคะ

ปล. ด้วยรัก?จากรีดเดอร์
PS.  ก็เป็นคนใสๆ ติดนิยาย(ไม่)หน่อยๆ จิ้นวายน้อยๆ รัก Writer นะๆๆ
Name : Secr3t-Key < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Secr3t-Key [ IP : 49.49.243.11 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มิถุนายน 2559 / 23:12
# 41 : ความคิดเห็นที่ 998
Yเถอะได้โปรดมันฟินมากไรท์
ปล.สู้ๆนะคะ
Name : SPPSPPPPS < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SPPSPPPPS [ IP : 1.46.134.4 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2559 / 18:25
# 40 : ความคิดเห็นที่ 989
ต่อจิๆๆๆๆๆๆ อยากอ่านง่ะ ต่อน้า น้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆน้าาาาาาาาาาาาาา
Name : สาวน้อยสายเลือดม่วง [ IP : 171.6.155.176 ]

วันที่: 7 มิถุนายน 2559 / 21:20
# 39 : ความคิดเห็นที่ 980
วายเถ๊อะ
PS.  สวัสดีจ้า เราขอแจมโพสด้วยคนนะ
Name : แมวอ้วนตุ๊ต๊ะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แมวอ้วนตุ๊ต๊ะ [ IP : 223.24.55.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2559 / 22:15
# 38 : ความคิดเห็นที่ 979
ไรท์ค่ะ รีบกลับมาอัพนะ รออยู่ถึงทุกคนจะบอกว่าอยากให้เรื่องนี้เป็นวาย(เราคือหนึ่งในนั้น)แต่เมื่อเปิดนางเอกมาแล้วก็ไม่เป็นไรนะค่ะ เรายังติดตามอยู่เหมือนเดิม อย่าท้อนะค่ะสู้ต่อไปเป็นกำลังใจให้น้าาาา คิดถึงพอลจังและไรท์มากกกกรีบมาอัพต่อนะ
Name : noelle1012 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ noelle1012 [ IP : 223.206.250.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2559 / 12:39
# 37 : ความคิดเห็นที่ 976
เรื่องนี้ไม่วายอยากร้องไห้
ก็อ่านเรื่องอื่นก็ได้(เเอบร้องไห้)
Name : g0046226 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ g0046226 [ IP : 124.120.82.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2559 / 21:05
# 36 : ความคิดเห็นที่ 971
อยากเห็นพอลจังไปโรงเรียนโทโยมากเลยย รีบเก็บหนุ่มๆเข้าฮาเร็มนะพอลจัง คริคริ
Name : ambrosia3 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ambrosia3 [ IP : 101.51.212.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2559 / 00:34
# 35 : ความคิดเห็นที่ 949
รอฮาเร็มพอลจังต่อไปค่ะ ฮาา อยากให้พอลรู้เร็วๆว่าเก็บความลับไม่อยู่แล้ว จะได้มอบพลังรีดเดอร์ให้ไนท์สักที~
PS.  เด็กหญิงสไมล์ลี่ ผู้มีสปีชีส์เดียวกันกะแกะน้วย~
Name : Hani_021 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hani_021 [ IP : 58.8.43.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2559 / 19:30
# 34 : ความคิดเห็นที่ 944
ทุกๆคนใจเย็นๆ 'นางเอก' คือ ชะน---- ผู้หญิงที่รับบทเด่นในเนื้อเรื่องหลัก จะเป็นแฟนพระเอก เพื่อน น้องสาว พี่สาว แม่ ฯลฯ เรียกง่ายๆว่าเป็นใครก็ได้ที่เด่นๆและเป็นผู้หญิงที่ออกตัวบ่อยที่สุด!
ดูอย่างนารูโตะสิคะ... ซากุระเป็นนางเอก แต่คนเป็นแฟนพระเอกกลับเป็นฮินาตะ เพราะฉะนั้น...! เรามาช่วยภาวนามิให้ 'นางเอก' ผู้นี้ออกบ่อยกันเถอะค่ะ!! /ตั้งโต๊ะจุดธูป(ไม่ใช่แล้ววว!)
PS.  ก็เป็นคนใสๆ ติดนิยาย(ไม่)หน่อยๆ จิ้นวายน้อยๆ รัก Writer นะๆๆ
Name : Secr3t-Key < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Secr3t-Key [ IP : 58.8.154.33 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2559 / 20:22
# 33 : ความคิดเห็นที่ 942
จะรออ่านทุกเรื่องนะคะ5555คิดถึงทุกเรื่องเลย ดูปู่จะโหดมากจริงจัง สองพี่น้องกลับลำเร็วมาก เทหมดหน้าตักเลยว่าพอลจะได้ฮาเร็ม(?)เพิ่มมม
Name : Infazaxin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Infazaxin [ IP : 1.0.181.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 เมษายน 2559 / 23:44
# 32 : ความคิดเห็นที่ 934
รออยู่เสมอนะค่ะ  รอทุกเรื่องเลย
Name : bew_book < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bew_book [ IP : 27.55.227.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2559 / 20:24
# 31 : ความคิดเห็นที่ 933
พอลไปตามล่าหาฮาเร็มมมม! โอ้เย้!!
PS.  ก็เป็นคนใสๆ ติดนิยาย(ไม่)หน่อยๆ จิ้นวายน้อยๆ รัก Writer นะๆๆ
Name : Secr3t-Key < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Secr3t-Key [ IP : 27.55.2.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2559 / 18:26
# 30 : ความคิดเห็นที่ 932
ถึงเพื่อนๆเห็นอาจจะไม่เป็นไรก็ได้ อาจจะยิ่งช่วยด้วยซ้ำ...
จะรอพอลไปโรงเรียนนั้นเร็วๆนะคะ เชียร์ให้พอลไปปักธงฮาเร็มเพิ่ม ฮ่าาาาา
มาอัพต่ออีกนะคะ รอต่อไปค่าา
ปล.รออัพทุกเรื่องเลยค่ะ คิดถึงตุลา เมฆา พอล โคนันม้ากมาก ติดตามต่อไปค่ะะะ
PS.  Drama CD , Otome Games , BL , Manga , Anime , Seiyuu คือที่สุด!!! //หลงรักฮาเร็มยาโอยขนาดหนัก ((แฮ่กๆๆๆๆๆๆ))
Name : :: Mosifer :: < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ :: Mosifer :: [ IP : 103.26.23.218 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2559 / 16:27
# 29 : ความคิดเห็นที่ 931
พี่พอสกลับลำแทบไม่ทัน (- -;)
PS.  เรามีคติประจำใจที่ใช้ดำเนินชีวิตอยู่ข้อนึง...มันเป็นคติที่ได้มาจากเซวึน่าของพี่กัณ คำตอบของเฟมึลตอนที่ถูกถามว่าอิสระคืออะไร อาจไม่เป๊ะทุกคำแต่ก็จับใจความได้ประมาณนี้..."อิสระ...คือการกระทำที่ทำให้เราม
Name : -Cintear- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -Cintear- [ IP : 114.109.89.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2559 / 14:36
# 28 : ความคิดเห็นที่ 930
พี่พอสที่ว่าแน่ยังต้องแพ้ให้กับปู่
Name : ราตรีสีกุหลาบ [ IP : 223.205.15.124 ]

วันที่: 13 เมษายน 2559 / 13:56
# 27 : ความคิดเห็นที่ 929
เนื้อเรื่องในนิยายนี่มันยังไงๆ55555555 พอลผู้น่ารัก กับปู่แสนโคตรโหด=_=;;;
PS.  ตราบใดที่ยูแจซอกยังไม่ตาย...ไม่ได้เห็นตัวจริงของซงจีฮโย...ไม่ได้จับกล้ามของคิมจงกุก...รันนิ่งแมนยังไม่สูญสลาย...คิมดงจุนคนนี้จะไม่ยอมตายเด็ดขาด!!!(คิมดงจุนชื่อเกาหลีของตัวเองน่ะแฮะๆ=..=;)
Name : คิมดงจุน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิมดงจุน [ IP : 1.47.158.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2559 / 12:05
# 26 : ความคิดเห็นที่ 928
พอลเขียนอะไรในนิยายเนี่ย [คนร้ายตราคำสาปที่หัวใจ พร้อมบอกว่า ผมจะไม่มีวันหนีเขาพ้น] ประโยคชวนจิ้นมากค่ะ หนูพอล  โชคดีที่หนูไม่เขียนนิยายแนววาย 18+ นะรู้ไหม ไม่งั้นป้านี่แหล่ะจะหัวใจ(Y)ก่อน
PS.  ตำนานเหนือจินตนาการ ฝ่ามิติ อลวนป่วนก๊วนปีศาจ เสน่ห์รักเล่ห์แวมไพร์(yaoi) ลูคัสvsลอเรนช์ มหากาฬสงครามจอมราชัน โฆษณาครับ ฮิฮิ
Name : จอมเวทย์ที่ถูกลืม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จอมเวทย์ที่ถูกลืม [ IP : 49.48.250.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2559 / 10:55
# 25 : ความคิดเห็นที่ 927
ผมนี่รอตอนต่อไปเลยคะะะะะะ
PS.  ไม่จำเป็นต้องพูด แค่ก " การกระทำ" ก็ฟ้องคำตอบอยู่แล้ว
Name : Casper_jinjin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Casper_jinjin [ IP : 49.230.20.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2559 / 09:57
# 24 : ความคิดเห็นที่ 926
หนุกมากค่า รออย่างใจจดใจจ่อ จากที่ฟังปู่โหดมาก พอลก็น่าจะเก่งมากนะะจากการฝึก แต่บุคลิกพอลทำให้ไม่แสดงออกหรือเป็นอีกด้านนึงหรอ แพนโดร่าอะ อยากเห็นพอลเทพจัง มาตาอเร็วๆนะคะไรท์
Name : lost-death < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lost-death [ IP : 120.22.153.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2559 / 09:11
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android