Destiny Fantasia Online โลกแฟนตาซีไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 218 : ภาค2 ตอนที่64 อารัคเน่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2825
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 245 ครั้ง
    13 ม.ค. 62

             อากิระและชาร์ล็อตเดินห่างออกจากตัวเมืองเรดีลัสมาเรื่อยๆ ตอนนี้ทั้งคู่อยู่ในป่าทางทิศตะวันออกของเมือง ทุกสิ่งดูจะเป็นไปด้วยดีเพียงแต่ว่า ระหว่างทางตั้งแต่เข้ามาในป่านั้น อากิระยังไม่เห็นสัตว์อสูรแม้แต่ตัวเดียว

"ท่านอากิระ กำลังคิดอะไรอยู่หรือคะ" ชาร์ล็อตกล่าวถามอย่างสงสัย เมื่อเห็นท่าทางของอากิระ

"มันน่าแปลกน่ะครับ  ป่านี้ไม่มีสัตว์อสูรให้เห็นเลยสักตัว  แต่ผมกลับรู้สึกถึงกลิ่นอายของสัตว์อสูรจำนวนมาก  ที่สำคัญยังรู้สึกถึงพลังเวทย์ที่ไม่น่าพิศมัยอีกด้วย"


               อากิระลอบระวังตัวขึ้น  เขาผนึกพลังขึ้นมาพร้อมกับขยายสัมผัสรับรู้ของตน  เพื่อที่หากมีอะไรเกิดขึ้นเขาจะได้รับมือได้ทันท่วงที  จากนั้นเขาและชาร์ล็อตจึงเดินต่อ  โดยที่ไม่รู้ว่ามีสัตว์อสูรที่มีความสามารถในการพลางตัวแอบมองพวกเขาอยู่ห่างๆ


           การเดินทางของทั้งคู่เป็นไปอย่างราบรื่น  ไม่มีสิ่งใดขัดขวางแม้แต่น้อย  หากแต่อากิระก็ยังคงไม่คลายความระวัง  เขายังคงมั่นใจอย่างมากว่าต้องมีอะไรบางอย่างที่ไม่ปกติในป่านี้  จนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงวัน  อากิระจึงตัดสินใจที่จะชวนชาร์ล็อตพักผ่อนทานอาหารก่อนที่จะเดินทางต่อ  และยังคิดจะดูท่าทีของป่านี้ว่าจะมีสิ่งใดหรือไม่


"ชาร์ล็อต  อีกไกลหรือปล่าวครับ  กว่าจะถึงที่หมายของเรา" อากิระถามหยิบอาหารในกล่องเก็บอาหารของตนออกมาและแบ่งให้แก่ชาร์ล็อต


"ใกล้แล้วค่ะ  พ้นป่านี้ไปก็น่าจะถึงแล้ว"  ชาร์ล็อตตอบพร้อมกับทานอาหารที่ได้รับมาอย่างเอร็ดอร่อย


"งั้นหรือครับ"  อากิระทานอาหารพลางลอบมองไปรอบตัว  โดยที่เขายังคงไม่คลายความระแวง



                

           ห่างออกมาจากตำแหน่งของอากิระและชาร์ล็อตนั้น  มีชายผมสีเขียวคนหนึ่งที่เพ่งมองพวกอากิระ  ด้านหลังของเขานั้นมีสัตว์อสูรจำนวนมาก  ชายคนนั้นทำสายตาที่เกรี้ยวกราดออกมาแล้วกล่าวขึ้น


"ทิศที่เจ้านักผจญภัยนั่นมุ่งหน้าไป  มันคือที่อยู่ของอารัคเน่นี่นา" ชายผู้มีสีหน้าเกรี้ยวกราดกัดฟันกรอดก่อนจะกล่าวด้วยเสียงเหี้ยม  "เหอะ  คิดจะมาแย่งเหยื่อของข้ารึไง  อย่าฝันไปเลย"


           สิ้นคำเขาก็สะบัดมือออก  พลังเวทย์ที่ไม่อาจตรวจสอบแผ่กระจายออกไปในป่า  พริบตานั้นทั่วทั้งป่าก็เต็มไปด้วยความมุ่งร้าย  และความมุ่งร้ายเหล่านั้นก็พุ่งตรงไปยังอากิระและชาร์ล็อต


"มาแล้วเหรอ"  อากิระรับรู้ถึงความมุ่งร้ายที่เพิ่มพูนขึ้นมาได้  แต่ยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไร  เถาวัลย์จากต้นไม้โดยรอบก็พุ่งเข้ามาผูกมัดร่างของเขาและชาร์ล็อตไว้แน่น  ที่สำคัญเถาวัลย์เหล่านี้ยังถูกเคลือบด้วยพลังเวทย์  จนแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าเหล็ก


"อะไรกัน"  อากิระอุทานอย่างตื่นตระหนก


"เห็นเล็งอารัคเน่  ข้าก็นึกว่าจะเก่งกาจ  แบบนี้ถึงข้าปล่อยไป  เจ้าก็ตายในมือนางอยู่ดีนั่นแหละ"  ชายผมสีเขียวผู้มีใบหูที่ยาวกว่าหูมนุษย์พร้อมกับสัตว์อสูรจำนวนมากเดินออกมาจากป่า  มาปรากฏตัวตรงหน้าอากิระ


'ผู้เล่นถูก เจ้าชายแห่งเอลฟ์มืด  อัลฟ์  สัตว์อสูรชั้นวีรชน  ระดับ 15 โจมตี  หากผู้เล่นถูกสังหารจะสูญเสีย 20ระดับ  และรอเวลาเกิดเป็น48 ชั่วโมงค่ะ'


             นอกจากนี้ยังมีเสียงรายงานถึงชื่อของสัตว์อสูรอีกจำนวนมาก  ซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ในชั้นอัศวิน  แต่อากิระไม่สนใจจะฟังมากนัก  เขาจ้องมองอัลฟ์แล้วกล่าวถาม


"ก่อนอื่น  ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ยครับ"


"หึๆ  อยากรู้อะไรล่ะ  ข้าจะตอบให้  ถือซะว่าเป็นของขวัญก่อนตาย"อัลฟ์ตอบกลับด้วยท่าทีของผู้ที่เหนือกว่า


"พวกคุณต้องการอะไรจากอารัคเน่ครับ  ถึงได้ขัดขวางผมไม่ให้ไปหาเธอ" 


"หา  นี่แกทั้งๆที่มาล่านางแท้ๆ  แต่ไม่ได้รู้เลยเหรอว่า  พลังของอารัคเน่นั้นกำลังถดถอยลงเรื่อยๆ  เพราะงั้นข้าจึงตั้งใจจะฆ่าและชิงพลังของนางมาซะ  ข้าจะได้เป็นผู้ปกครองสูงสุดของที่แห่งนี้ยังไงล่ะ" 


          อากิระได้ฟังดังนั้นนั้นก็ขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด  แล้วกล่าวกับตัวเองเบาๆ  "อารัคเน่เป็นสัตว์อสูรอย่างนั้นรึ.....ถ้างั้นเรื่องของอารุส...อย่างนี้นี่เอง  เข้าใจทุกอย่างแล้ว"


"หา  เจ้าพูดอะไรนะ  หรือว่ากลัวจนบ้าไปแล้ว" อัลฟ์เห็นท่าทางที่แปลกไปของนักผจญภัยตรงหน้าจึงกล่าวถาม


"....โยชน์ ...ล่ะ...."


"แกว่าอะไรนะ"  อัลฟ์ได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายไม่ชัดเจน  เขาจึงถามอีกครั้ง  อากิระจึงเงยหน้าขึ้นแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม


"ผมบอกว่า  พวกคุณหมดประโยชน์แล้วล่ะครับ"


"ม..หมายความว่า..."


ตูม!!!!


               ไม่ทันที่อัลฟ์จะได้กล่าวจนจบ  เปลวเพลิงอันร้อนแรงก็ประทุออกจากร่างของอากิระ  แล้วพุ่งเข้าแผดเผาสัตว์อสูรซึ่งเป็นสมุนของอัลฟ์จนหายไปหมดสิ้น  อัลฟ์แทบไม่เชื่อสายตากับสิ่งที่เกิดขึ้น และรีบหันกลับไปมองอากิระ


มหาเวทย์วิถีมารขั้นที่หนึ่ง - ร่างสถิตมนตรา ดัดแปลง


ร่างแห่งมนตรา ลักษณ์แห่งไฟ


           ร่างของอากิระปรากฏลวดลายสีเพลิงพร้อมกับเปลวไฟที่ประทุออกจากร่างกาย  รอบร่างของเขาลุกไหม้ไปด้วยเปลวไฟ  เช่นเดียวกับชาร์ล็อตที่หลุดจากพันธนาการของเถาวัลย์มาได้อย่างง่ายดาย


"บ...บ้าน่า  เจ้าเป็นใครกันแน่"


"คนที่กำลังจะตายไม่จำเป็นต้องรู้หรอกครับ"  บนฝ่ามือของอากิระปรากฏลูกเพลิงเล็กๆ  ที่ค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นเป็นลูกเพลิงขนาดยักษ์  จากนั้นอากิระก็ขว้างลูกเพลิงนั้นเข้าใส่อัลฟ์อย่างไม่ลังเล


บรึ้ม!!!


            เปลวเพลิงแตกระเบิดออกเป็นวงกว้าง  ทำให้ทุกสิ่งที่อยู่ในรัศมีของเปลวเพลิงนั้นมอดไหม้ไปจนหมดสิ้น  เหลือเพียงอากิระและชาร์ล็อตเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่โดยไม่มีแม้รอยเปื้อนบนชุด


"เห  หนีไปได้เหรอ  อย่างน้อยก็เป็นถึงระดับวีรชน  คงไม่เสร็จง่ายๆสินะ" อากิระกล่าวด้วยรอยยิ้ม  จากนั้นเขาและชาร์ล็อตจึงออกเดินทางกันต่อ



           ไม่นานนักทั้งอากิระและชาร์ล็อตก็ออกมาพ้นชายป่า  เบื้องหน้าของทั้งคู่คือสวนดอกไม้ที่สวยงาม  และท่ามกลางสวนดอกไม้นั้นก็มีปราสาทขนาดใหญ่  ไม่จำเป็นต้องรอให้ชาร์ล็อตบอก  อากิระมั่นใจได้ในทันทีว่าปราสาทแห่งนี้จะต้องเป็นที่อยู่ของผู้หญิงที่เขาตามหา  


"ในที่สุดก็ถึงเสียที" อากิระไม่รอช้าเขาก้าวผ่านประตูรั้วที่ล้อมรอบสวนดอกไม้เข้าไปทั้นที


"ดูเหมือนว่าจะมีแขกสินะคะ  ไม่ทราบว่าท่านต้องการอะไรหรือคะ"  หญิงสาวผู้งดงามก้าวออกมาจากประตูปราสาทด้วยท่าทีสำรวม  เส้นผมสีเงินเป็นประกายของเธอสั่นไหวเล็กน้อยตามการก้าวเดิน  ในขณะที่นัยน์ตาสีม่วงเข้มดูลี้ลับจ้องมองมายังอากิระอย่างไม่วางตา


"คุณคือคุณอารัคเน่หรือครับ" อากิระกล่าวถามหญิงสาวตรงหน้า


"เปล่าค่ะ  ดิฉันคือมารี เป็นเพียงข้ารับใช้ของท่านอารัคเน่"  หญิงสาวนามมารีตอบเสียงเรียบ  "อย่างนี้นี่เองท่านคงจะต้องการมาเพื่อสังหารท่านอารัคเน่สินะคะ  ถ้าเชั่นนั้นดิฉันคงจะปล่อยให้ท่านเข้าไปพบท่านอารัคเน่ไม่ได้"


          พลังมหาศาลแผ่ออกมาจากร่างของมารีทันทีที่สิ้นคำ  อากิระรีบผนึกพลังทันทีทว่าเขาก็รู้สึกประหลาดใจไปด้วย  เพราะว่าพลังของมารีที่แสดงออกมานั้นเขาพึ่งจะได้สัมผัสเป็นครั้งแรก  แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก  อีกทั้งสิ่งที่น่าแปลกมิได้มีเพียงเท่านั้น  เพราะว่าแม้มารีจะแสดงพลังออกมาแต่ระบบกลับไม่รายงานชื่อและระดับของมารีเลย


"เห้อ  พูดอะไรก็คงไม่ฟังสินะครับ"  อากิระหลับตาลงแล้วถอนหายใจ  "งั้นก็ช่วยไม่ได้....คงต้องใช้พลังทำให้คุณเปิดทางให้ผมแล้วล่ะ"


"ถ้าท่านคิดว่าทำได้ก็ลองดู"


             สิ้นคำของมารีวงแหวนเวทมนต์สองวงก็ปรากฏขึ้นที่ข้างตัวของเธอ  พลังเวทย์มากมายของมารีก่อตัวขึ้นจนกลายเป็นใยแมงมุมจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าล้อมอากิระและชาร์ล็อต  ก่อนจะก่อตัวจนคล้ายกับรังไหมกลืนกินร่างอากิระและชาร์ล็อตเข้าไปภายในจนหมดสิ้น


"ใยนั้นจะกัดกร่อนสลายร่างพวกท่าน  ต้องขออภัยจริงๆนะคะ  แต่ดิฉันต้องปกป้องท่านอารัคเน่"  มารีกล่าวด้วยเสียงเศร้าๆ


"ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ  เพราะพวกผมยังไม่เป็นอะไรเลย"


            บรรยากาศโดยรอบเย็นยะเยือกในพริบตา  มารีเบิกตากว้างขึ้นแล้วรีบเงยหน้าขึ้นมองรังไหมที่กักขังร่างของอีกฝ่าย  ทว่าในตอนนี้มันได้เปลี่ยนเป็นก้อนน้ำแข็งและค่อยๆแตกออกแสดงให้เห็นร่างของคนทั้งคู่ที่อยู่ภายใน  ซึ่งไม่มีแม้รอยขีดข่วน



มหาเวทย์วิถีมารบทที่หนึ่ง - ร่างสถิตมนตรา ดัดแปลง


ร่างแห่งมนตรา - ลักษณ์แห่งน้ำแข็ง



          ร่างของอากิระปรากฎเกล็ดน้ำแข็งสีขาวสะอาดขึ้นปกคลุม  ดวงตากลายเป็นสีดำสนิทและนัยน์ตาที่ทอประกายสีแดงฉาน  บรรยากาศโดยรอบหนาวเย็นจนแทบจะทำให้ลมหายเป็นน้ำแข็ง


          มารีเห็นเช่นนั้นจึงเร่งโจมตีต่อ  ใยแมงมุมจำนวนมากถูกปล่อยเข้าจู่โจมใส่อากิระและชาร์ล็อต  แต่ทั้งคู่ไม่ได้รับความเสียหายเลยแม้แต่น้อย  รอบร่างของชาร์ล็อตถูกปกป้องไว้ด้วยม่านพลังสีดำทำให้ใยแมงมุมไม่อาจเข้าสัมผัสตัวเธอได้  ด้านอากิระเองก็ไม่ได้รับความเสียหายเช่นกัน  เพราะใยแมงมุมทั้งหมดที่เข้าใกล้อากิระต่างกลายเป็นน้ำแข็งจนหมดสิ้น


"หืม  รู้สึกว่าพลังของคุณนี่จะไม่มีหมดเลยนะครับ  มีลูกเล่นอะไรรึเปล่า"อากิระกล่าวขึ้นเมื่อเห็นว่ามารีใช้พลังออกมาได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดพักแม้แต่น้อย  ซึ่งดูจากความแข็งแกร่งของพลังที่อีกฝ่ายใช้ออกมาแล้ว  ฝ่ายตรงข้ามไม่ควรมีพลังขนาดนี้เลย


"ดิฉันขอไม่ตอบคำถามนั้นนะคะ"  มารีกล่าวตอบเสียงเรียบพร้อมกับเร่งพลังขึ้น  จนทำให้ใยแมงมุมจำนวนมหาศาลยิ่งเพิ่มจำนวนมากขึ้นอีกหลายเท่า


"งั้นคงต้องพิสูจน์เองแล้วล่ะนะ"  อากิระกล่าวเสียงเรียบพร้อมกับบรรยากาศที่เริ่มร้อนระอุขึ้น


ร่างแห่งมนตรา - ทวิลักษณ์  มารเพลิงน้ำแข็ง


        ร่างของอากิระเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง  ครึ่งร่างด้านหนึ่งของอากิระปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็ง  ส่วนอีกครึ่งร่างนั้นมีเปลวเพลิงอันร้อนแรงประทุออกมา  ใยแมงมุมทั้งหมดของมารีเปลี่ยนเป็นน้ำแข็งและถูกเผาผลาญไปจนหมดในพริบตา


           อากิระพุ่งเข้าหามารีพร้อมกับสร้างอาวุธด้วยเวทย์รังสรรค์ศาสตรานับร้อยเล่ม  แล้วใช้พลังของตนควบคุมอาวุธทั้งหมดให้เข้าโจมตีมารี  ทำให้มารีต้องเร่งใช้เวทมนต์ของตนสร้างใยแมงมุมขึ้นเป็นโล่กำบังร่างของตน  แต่ว่าการที่ต้องเปลี่ยนไปป้องกันตัวเองนั้นก็กลายเป็นการเปิดช่องว่างให้กับอากิระ


              แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรอากิระก็หยุดชะงักไป  เมื่อมีพลังที่แข็งแกร่งแผ่ออกมาจากปราสาท  อากิระรีบถอยห่างออกจากมารีพร้อมกับผนึกพลังขึ้นทั่วร่างแล้วมองไปยังที่มาของพลังอันแข็งแกร่งนี้  จากนั้นจึงมีเสียงที่ไพเราะและทรงอำนาจดังขึ้น


"มารี  จงนำทางเจ้าหนุ่มผู้นั้นเข้ามาพบข้าซะ"


"เข้าใจแล้วค่ะ  ท่านอารัคเน่"  มารีกล่าวตอบอย่างนอบน้อมแล้วหันมาหาอากิระ  "ต้องขออภัยที่เสียมารยาทนะคะ  เชิญท่านเข้าสู่ด้านในปราสาทค่ะ"


         มารีกล่าวจบก็เดินนำอากิระเข้าไปในปราสาท  แน่นอนว่าอากิระและชาร์ล็อตเดินตาเข้าไปอย่างไม่ลังเล   ทว่าที่แห่งนี้ไม่ได้มีเพียงพวกเขาเท่านั้น  ผู้ที่ซ่อนตัวอยู่ในที่แห่งนี้คืออัลฟ์ที่หนีอากิระไปก่อนหน้านี้นั่นเอง


"หึๆ  คิดไม่ผิดจริงๆที่แอบตามมันมา  ในที่สุดก็จะได้เจออารัคเน่แล้ว  ฮ่าๆๆ"  อัลฟ์กล่าวเบาๆแล้วเดินตามเข้าไปในปราสาท





             อากิระและชาร์ล็อตเดินตามมารีเข้ามาจนถึงห้องที่อยู่บนยอดปราสาท  พลังอันแข็งแกร่งแผ่ออกจากประตูนั้นทำให้อากิระแน่ใจได้ว่า  ผู้ที่อยู่เบื้องหลังบานประตูนั้นคือสัตว์อสูรระดับเทพอสูรอย่างแน่นนอน


              ประตูถูกเปิดออก  สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาของอากิระนั้นคือเส้นผมสีทองที่ยาวสยาย  ดวงหน้าที่ขาวผ่องและงดงามดั่งเทพธิดา  ดวงตาคมกริบที่เปี่ยมอำนาจ  ดั่งดอกไม้ที่สูงค่าและงดงาม  ริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาวตรงหน้ากล่าวขึ้น


"สวัสดีเจ้าหนุ่ม  ข้ามีนามว่าอารัคเน่ เมื่อครู่เจ้าใช้พลังของอารุสสินะ  หมายความว่าเจ้ามีข่าวจากเขามาให้แก่ข้าใช่หรือไม่"


"ยินดีที่รู้จักครับ ผมชื่ออากิระ  ผมรับฝากสิ่งของจากอารุสมาให้คุณครับ


            อากิระตอบอย่างสุภาพ  ทว่าเขากลับเผลอผนึกพลังขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว  เพราะร่างกายของอากิระนั้นเคยชินต่อการเจอกับพลังมหาศาล  จึงหาทางปกป้องตัวเองโดยอัตโนมัติ  อากิระที่รู้สึกตัวจึงกล่าวเบา


"ร่างกายเราถึงกับตอบสนองไปเองเลยเหรอ  พลังน่าสนใจจริงๆ  อารัคเน่"


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 245 ครั้ง

2,695 ความคิดเห็น

  1. #2576 Queenquinn (@chan-30) (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:30
    รอให้ไรท์เขียนมาหลายๆตอนก่อนจะเข้ามาอ่านมันค้านค่ะ555จะอ่านย้อนด้วย
    #2576
    0
  2. #2574 SimajthaNoonid (@SimajthaNoonid) (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:27
    สนุกมากกก ค้างสุดด
    อ่านไปนานจลืมแล้ว
    เด่ะมีเวลาค่อยย้อนใหม่
    #2574
    0
  3. #2573 ยู่ยี่ (@zzkotchakornzz) (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 05:05
    ลืมมมมม ช้านนลืมหมดแล้ววววที่เคยอ่านนๆมาาา
    #2573
    0
  4. #2572 skyh0me2 (@Skyh0me) (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 20:47
    อารุสคือไครลืมไปแล้วอะ
    #2572
    1
    • #2572-1 เพื่อรักเธอ (@romelove) (จากตอนที่ 218)
      30 มกราคม 2562 / 06:31
      ผู้ชายที่เป็นคนรักของอารักเน่เป็นคนให้อาชีพ เทพศาตรา
      #2572-1
  5. #2571 Meemiza (@NichaPes) (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 17:25
    ค้างอ่า~
    #2571
    0
  6. #2570 Shadow Reader ♡♡ (@batamana) (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 12:35

    ค้างเลยยยยย

    #2570
    0
  7. #2569 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 21:48
    ขอบคุณครับ
    #2569
    0
  8. #2568 moobiin_za (@moobiin_za) (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 19:49
    รอนาน มาแแปนึง ค้างต่อไป จบ
    #2568
    0
  9. #2567 KurouNeko (@blackcat013) (จากตอนที่ 218)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 19:39
    ไม่กำจัดหนูก่อนเหรอ
    #2567
    0