逆风nìfēng ทวนลม– Chin

逆风nìfēng ทวนลม– Chin

蓝蓝天空落叶飘动lánlántiānkōng luòyèpiāodòng

ท้องฟ้าสีคราม ใบไม้หล่นร่วงโรย 像风没有理由xiàngfēngméiyǒulǐyóu

เหมือนสายลมนั้นไร้เหตุผล
把心情吹著走bǎxīnqíngchuīzhùzǒu

พัดพาความรู้สึกล่องลอยไป

我的感受难以形容wǒdegǎnshòunányǐxíngróng

ความรู้สึกของฉันนั้นยากเหลือเกินที่จะบอก
是不是爱我自己也不懂shìbúshìàiwǒzìjǐyěbùdǒng

รักใช่ไหม ฉันเองก็ไม่เข้าใจ
却有心动quèyǒuxīndòng

แต่ใจนั้นกลับเต้นแรง
看著你背影逆著风走kànzhùnǐbèiyǐngnìzhùfēngzǒu

มองภาพเบื้องหลังเธอ ยามเมื่อลมพัดผ่น
在离开的时候zàilíkāideshíhou

ตอนที่จากลา
回忆就交给我来保留huíyìjiùjiāogěiwǒláibǎoliú

ฉันจะเก็บรักษาความทรงจำไว้
当你一句问候一个拥抱dāngnǐyījùwènhòuyígèyōngbào

คำทักทาย และอ้อมกอดของเธอ

都让我心跳加快dōuràngwǒxīntiàojiākuài

ทำให้ใจฉันเต้นเร็วขึ้น
陪你吹著风大声唱歌péinǐchuīzhùfēngdàshēngchànggē

ฝากเสียงเพลงไปกับลม ให้เป็นเพื่อนเธอ
说友谊不败shuōyǒuyìbùbài

มิตรภาพไม่มีคำว่าพ่ายแพ้
当你快乐伤心的理由dāngnǐkuàilèshāngxīndelǐyóu

เหตุผลของความทุกข์และความสุขคือเธอ
不必说我都明白búbìshuōwǒdōumíngbái

ไม่ต้องบอกฉันก็เข้าใจ
可是对爱一直没对你坦白kěshìduìàiyìzhíméiduìnǐtǎnbái

แต่ความรักที่ไม่ซื่อตรงต่อเธอ
难过时候我会nánguòshíhouwǒhuì

เวลาที่ทุกข์ใจ ฉันเพียง
静静闭上眼想你jìngjìngbìshàngyǎnxiǎngnǐ

หลับตาคิดถึงเธอเงียบๆ
灰灰天空没有彩虹huīhuītiānkōngméiyǒucǎihóng

ท้องฟ้าหม่นหมอง ไม่มีแม้สายรุ้ง
唯一暖和的是拥抱过的温柔wéiyīnuǎnhuodeshì yōngbàoguòdewēnróu

เพียงความอ่อนโยนของอ้อมกอดที่อบอุ่น

没有藉口牵你的手méiyǒujièkǒuqiānnǐdeshǒu

ไม่มีข้ออ้าง ที่จะจูงมือเธอ
从来没有这强烈的感动cóngláiméiyǒu zhèqiánglièdegǎndòng

ที่แล้วมาไม่มีความรู้สึกที่ลึกซึ้งรุนแรง
你却不懂nǐquèbùdǒng

เธอกลับไม่เข้าใจ
看著你背影逆著风走kànzhùnǐbèiyǐngnìzhùfēngzǒu