[เปิดจอง ] UNISTAR ☾ เดือน.ครึ่ง.เสี้ยว ☾

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 262,940 Views

  • 2,566 Comments

  • 17,158 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    42,586

    Overall
    262,940

ตอนที่ 21 : เดือนที่ 20 : เสียจูบให้หมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1099 ครั้ง
    28 ม.ค. 62

UNISTAR   เดือน.ครึ่ง.เสี้ยว

- เดือนที่ 20 : เสียจูบให้หมา -



(เครดิตภาพ WallpaperSite)



         ผมกำลังจูบกับหมา


            ผมแทบไม่อยากจะว่ามันจะเกิดขึ้นจริง ครับ ผมรู้ว่าที่ผ่านมาผมเคยทำเรื่องไร้สติมากมาย แถมบางครั้งมุกของผมก็ไร้สติไม่แพ้กัน แต่นี่คงเป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่า สติของผมจะไม่มีจริงๆ แล้ว


            ริมฝีปากที่ทั้งนุ่มนวลและแข็งแกร่งของหมอนั่นยังคงค้างอยู่บนริมฝีปากของผม โดยที่ผมกำลังยืนตาค้างนิ่งช็อคอยู่แบบนี้ ตอนนี้ประสาทสัมผัสรับรู้ทั้งห้าของผมเบลอไปหมด เสียงร้องกรี๊ดอืออึงของแฟนคลับ ทำให้ผมรู้สึกเหมือนหูอื้อชั่วคราว


            จนกระทั่งหมอนั่นตวัดมองสีหน้าผมอยู่ครู่ใหญ่ จากนั้นก็ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกโดยที่ยังจับจ้องผมไม่วางตา ทว่าสติผมก็ยังไม่กลับคืนมา ผมก็ยังคงยืนเบิกตาโตอยู่แบบนั้น


            “พอใจยังครับ” ผมได้ยินเสียงไอ้หมาเอ่ยถามพี่ซี ซึ่งแฟนๆ ส่งเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง


            “ดูเหมือนน้องวายุจะจิตหลุดไปแล้วนะเนี่ย” พี่ซีกล่าวแซวขณะเอามือมาโบกๆ ตรงหน้าผม นั่นทำให้ผมเพิ่งได้สติกลับมา


            เมื่อกี้...ไอ้หมาจูบกูเหรอ


            มันจูบกู!


            แล้วมันขออนุญาตกูยัง


            “มึงจูบกูเหรอ!” พอได้สติก็เข้าไปกระชากคอไอ้หมานั่นทันที


            “เฮ้ๆ ใจเย็น มึงเป็นอะไร” ไอ้หมานั่นดูตกใจไม่น้อย


            “มึงจูบกู!” ผมจ้องหน้ามันอย่างหาเรื่อง


            “เออ ดิ เพิ่งรู้ตัวเหรอ” ไอ้หมาขมวดคิ้ว


            “มึง…” ผมเกือบจะอาละวาดใส่มันแล้ว แต่พี่เลโอกับพี่ซีเข้ามาปรามไว้


            “ใจเย็นครับ ให้จบงานก่อน ค่อยไปคุยกันหลังเวทีนะครับ” พี่เลโอกระซิบข้างหูผม ทำให้ผมยอมปล่อยไอ้หมานั่น


            ซึ่งมันก็มองผมอย่างไม่เข้าใจเช่นเดียวกัน





 

            เมื่อจบงานอย่างเป็นทางการ พอยูนิสตาร์กลับเข้าหลังเวที ผมก็กระโจนเข้าหาไอ้หมานั่นทันที


            “นี่ มึงจูบกู ขอกูก่อนมั้ยหา”


            “ถามจริง ในตอนนั้น มึงจะทำอะไรได้บ้างวะ” ไอ้หมานั่นถอนหายใจ


            “อย่างน้อยมึงก็ควรส่งซิกบอกกูบ้าง ไม่ใช่เอะอะก็ทำโดยพลการ ให้กูตั้งตัวบ้างดิเว้ย”


            “ทำยังกับไม่เคย” ไอ้หมานั่นบ่นพึมพำ


            “ว่าไงนะ” ผมหรี่ตามองมัน


            “ตอนที่มึงจูบกู มึงก็ไม่ให้โอกาสกูตั้งตัวเหมือนกันละเว้ย”


            ผมฟังที่หมอนั่นย้อนแล้วมึนงง


            “หะ กูไปจูบมึงตอนไหนวะ”


            ไอ้หมานั่นถอนหายใจ แล้วหลุบตาลงเล็กน้อย


            “ทำไมวะ มึงเกลียดกูมากขนาดนี้เลยเหรอ”


            ช่วงหลังๆ นี้ทำไมมันถึงถามคำถามนี้กับผมตลอด


            “ก็มึงปากหมาใส่กูตลอด จะไม่ให้กูเกลียดมึงได้ไงวะ” ผมเลยตอบตามตรง


            “กูไม่เห็นเข้าใจ  มึงไม่เห็นเหมือนคนอื่นเลยว่ะ”


            “กูหล่อเหนือคนธรรมดา” ผมยักไหล่


            “หมายถึงความคิดมึงน่ะ” มันว่า


            “ความคิดกูออกจะล้ำลึกสุดยอด” ผมเสยผมตัวเอง


            “เออ ล้ำจนกูไม่เข้าใจมึงละ” ไอ้หมาส่ายหน้าเบาๆ


            “มึงจะหาเรื่องด่ากูอีกใช่มั้ย” ผมเท้าสะเอวใส่มัน 


            “เอ้า อยากพูดอะไรก็พูดมา”


            ผมเลยท้ามัน เดี๋ยวผมจะได้ด่ากลับทีเดียว ไม่ต้องอ้อมมากมาย


            “กูด่ามึง แล้วทำไมมึงต้องเกลียดกู” ไอ้หมานั่นถาม


            “เอ้า โดนด่าก็ต้องเกลียด ไม่ถูกหรือวะ” ผมมองมันอย่างไม่เข้าใจ


            “ก็กูด่าใคร เขาก็ชอบกูทั้งนั้นอ่ะ” ไอ้หมาแย้ง


            “หะ” ผมขมวดคิ้ว แต่ที่มันพูดก็อาจจะจริง การที่ไอ้หมาเป็นคนปากหมา จึงเป็นจุดเด่นที่ทำให้ แฟนคลับด้อมฮัสกี้ตกหลุม ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจจริงๆ


            “ทำไมวะ” ไอ้หมายังพูดต่อ


            “กูด่ามึงเยอะกว่าใคร ด่ามึงทุกครั้ง เจอมึงทีไรกูก็ด่า ชื่อมึงไม่เคยหายไปจากปากของกู”


            มันมองผมด้วยสายตาสับสน


            “กูด่ามึงมากขนาดนี้ ทำไมมึงไม่ชอบกูบ้างวะ”


            น้ำเสียงของมันดูตัดพ้อ แต่คำพูดของมันดูเหมือนเหน็บแนมพิกล


            ผมฟังแล้วกะพริบตาปริบๆ


            “เดี๋ยวนะ” ผมยกมือขึ้นขอเวลานอก


            “แล้วทำไมกูต้องชอบคนที่ด่ากูเยอะๆ ด้วยวะ”


            นี่ล่ะที่ผมไม่เข้าใจ


            “กูมันก็เหมือนหมา มึงไม่เข้าใจเหรอวะ” ไอ้หมานิ่วหน้า


            “ถ้าหมาไม่สนใจ หมามันจะเห่ามั้ยวะ”


            ผมฟังแล้วอึ้งไป ผมรู้ว่ามันปากหมา แต่เพิ่งเคยได้ยินมันปากหมาด่าตัวเองก็คราวนี้


            “ดูมึงสิ กูพูดขนาดนี้ มึงก็ยังทำหน้างงอยู่อีก ไอ้ตี๋แม่ง” มันพาลใส่ผม


            “เอ้า อะไรของมึงวะ” ผมมองหน้ามัน แค่ผมทำหน้างงหน่อยก็มาอารมณ์เสียใส่


            “กูจะบ้าตายกับมึงแล้วนะโว้ย ทำไมมึงโง่แบบนี้วะเนี่ย”


            “เฮ้ย มึงด่ากูเหรอ” ผมมองหน้าหาเรื่องมัน กูยังไม่ทันพูดอะไร ทำไมกูโดนด่าวะ


            “ใช่ มึงว่ากูโง่เหมือนหมา มึงก็โง่เหมือนหมาไม่แพ้กูนั่นละ”


            น่ะ ดูมันย้อน


            “มึงอยากต่อยกับกูใช่มั้ย”


            “เออ ถ้าต่อยให้มึงหายโง่ได้ กูก็ทำไปนานแล้ว แต่กูกลัวจะต่อยแล้วมึงยิ่งโง่กว่าเดิม”


            คำก็โง่ สองคำก็โง่ โว้ย


            “กูโง่ตรงไหนวะ ถึงภาษาปะกิดกูไม่เก่งเท่ามึง แต่เรื่องมุกกูฉลาดล้ำนะเว้ย”


            “มึงยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองโง่ นี่ล่ะโง่จริงๆ” ไอ้หมายังด่าผมกลับอีก


            “แล้วมึงไม่โง่เหรอวะ” ผมย้อนมันกลับบ้าง


            “เออ กูเคยโง่ ตอนนี้กูหายโง่แล้ว แต่มึงอ่ะ ยังไม่เลิกโง่”


            “งั้นก็บอกกูมาสิว่ากูโง่เรื่องอะไร” ผมพยายามคุยดีกับมันแล้วนะเนี่ย


            “มึงอคติใส่กูไปแล้วอ่ะ กูพูดไป มึงก็ไม่หายโง่หรอกเว้ย” ไอ้หมานั่นว่า


            “เอ้า” ผมเกาหัว “งั้นถ้ามึงรู้ว่าคุยกับกูไม่รู้เรื่อง มึงมาเพื่อหลอกด่ากูใช่มั้ยวะ”


            “กูไม่ได้ด่ามึง เวรเอ๊ย แม่งไม่เคยเข้าใจกูเลยว่ะ” ไอ้หมานั่นขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด


            “ไอ้ตี๋ กูจะทำยังไงให้มึงเลิกเกลียดกูวะ”


            คำถามของมันทำให้ผมครุ่นคิดชั่วขณะ


            “นั่นสิ” ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน “มึงก็เลิกเกลียดกูก่อนสิ”


            “กูเคยบอกไปตั้งนานแล้วว่ากูไม่ได้เกลียดมึง” ไอ้หมานั่นเริ่มขึ้นเสียงใส่


            “เหรอ...” ผมพยักหน้า “แล้วที่หาเรื่องทะเลาะกับกูตลอดนี่ ไม่ได้เกลียดกูเหรอวะ”


            “เว้ย” ไอ้หมานั่นโวยวาย “นี่กูเพิ่งพูดไปหยกๆ มึงจะให้กูพูดซ้ำกี่รอบวะ ไอ้ห่า”


            “เอ้า นี่ไง ไม่ทันไรมึงก็หยาบใส่กูละ แล้วกูจะเลิกเกลียดมึงได้ไง ไอ้ห่า” ผมชี้หน้ามัน หลักฐานตำหู ด่ากูทุกครั้งที่มีโอกาส


            ไอ้หมานั่นยกมือกุมขมับอย่างหนักใจ


            “ทำไมกูต้องมาติดแหง่กกับไอ้ตี๋สมองทึบด้วยวะเนี่ย” มันพูดพึมพำ ก่อนจะมองหน้าผมแล้วส่ายหน้าเบาๆ


            “กูจะทำยังไงให้มึงเลิกโง่ดีวะ ไอ้สัสเอ้ย!”      


            พอมันด่าผมไอ้สัส แม่งก็เดินสะบัดออกไปเลย


            ผมได้แต่มองตามมันอย่างสับสน


            เชี่ยอะไรของมันวะเนี่ย





 

            “พี่ เห็นไอ้...เอ่อ นทีมั้ยครับ”


            ผมเดินว่อนถามทีมงาน หลังจากที่ตั้งสติให้ใจเย็นอยู่นาน แต่พอจะกลับไปเคลียร์กับมันอีกรอบ ผมก็หามันไม่เจอแล้ว


            “น้องวายุ ทำอะไรอยู่เหรอครับ” พี่เลโอคงเห็นผมเดินๆ งงๆ เลยเข้ามาถามผม


            “พี่เลโอ ผมไม่เห็นนทีเลย พี่เลโอเห็นหรือเปล่าครับ” ผมจึงถามทันที


            “เหมือนจะกลับไปแล้วนะ” พี่เลโอว่า “น้องวายุมีอะไรด่วนหรือเปล่า พี่มีเบอร์น้องนทีนะ”


            จริงด้วยสิ ไอ้หมาเป็นสมาชิกยูนิสตาร์คนเดียวที่ผมไม่เคยคิดเก็บเบอร์ไว้เลยเลย


            “ไม่เป็นไรครับพี่” ผมปฏิเสธ เอาจริงๆ ไม่ต้องใช้เบอร์ก็โทรไลน์ได้ล่ะ แต่...มันเพิ่งด่าผมไอ้สัสแล้วจากไป เรื่องอะไรผมจะต้องเป็นฝ่ายโทรไปหามันด้วยเล่า


            “พี่ไม่รู้หรอกนะว่ามีเรื่องอะไรกัน แต่บางทีพี่รู้สึกว่า น้องวายุดูอคติกับน้องนทีมากไปในบางเรื่องนะครับ”


            คำพูดของพี่เลโอทำให้ผมมองพี่เลโออย่างสงสัย


            “จริงเหรอครับ แต่มันด่าผมทุกครั้งที่เจอนะพี่ แถมประกาศตัวว่าจะเป็นคู่แข่งผมตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันด้วย”


            “น้องนทีไม่เคยปากเสียใส่ใครบ้าง” พี่เลโอหัวเราะเบาๆ “ขนาดพี่ยังเคยโดนปีนเกลียวเลยนะ ครั้งนึง”


            “เห จริงสิครับ” ผมเบิกตาโต เฮ้ย นี่ไอ้หมานั่นเคยกล้ากับพี่เลโอด้วยเหรอวะ


            “อืม” พี่เลโอพยักหน้า “แต่เมื่อก่อนเราสองคนไม่ถูกกันอาจจะใช่ แต่ความรู้สึกมันก็เปลี่ยนกันได้ จริงหรือเปล่า”


            ผมลองคิดตามคำพูดของพี่เลโอ


            “ในฐานะที่พี่เดบิวต์เป็นยูนิสตาร์ก่อนน้องวายุและน้องนที พี่ก็อยากเห็นน้องๆ รักกันมากกว่าเกลียดกันนะ”


            “แล้วผมควรทำยังไงอ่ะพี่”


            “น้องวายุลองมองนทีคนใหม่ดูมั้ย ตัดภาพนทีคนเก่าที่เคยเจอตอนแรกออกไป แล้วมองนทีในปัจจุบัน บางทีอาจจะเปลี่ยนทัศนคติก็ได้นะ”


            “จริงเหรอครับ” ผมลองเก็บคำพูดพี่เลโอมาพิจารณา


            ถ้าพูดถึงไอ้หมานั่น ช่วงหลังๆ มันก็ไม่เหมือนกับที่ผ่านมาจริงๆ ละนะ ถึงผมจะไม่เข้าใจก็เถอะ แต่มันก็ไม่เหมือนเดิมจริงๆ ยกเว้น...ปากที่ยังหมาเหมือนเดิม


            “พี่ไปละ พรุ่งนี้ต้องไปราวน์วอร์ด” พี่เลโอยิ้มแล้วโบกมือลา “ไว้เจอกันครับน้องวายุ”


            “บายครับพี่เลโอ ขอบคุณมากครับ”


            พอพี่เลโอจากไป ผมก็ยืนนิ่งครุ่นคิดอยู่พักใหญ่


            และจู่ๆ ก็....


            “เฮ้ยยย เชี่ย!” ผมร้องลั่นอย่างตกใจ เมื่อมีใครบางคนปรากฎตัวข้างๆ ผมอย่างกะทันหัน จนผมนึกว่าผีหลอก แต่พอมองดูดีๆ


            “โธ่ พี่อินนน” ผมโอดครวญ “พี่ช่วยโผล่มาดีๆ ได้มั้ยครับ อย่าล่องหนแบบนี้บ่อยๆ สิ ผมใจจะวายแล้ว...”


            ผมรู้ว่าพี่อินเป็นเดือนล่องหน...แบบ คนปกติทั่วไปมักมองไม่เห็นพี่อินหรอก ถ้าพี่อินไม่ต้องการปรากฎตัว และพี่อินก็ดันเป็นแบบนี้ด้วย ชอบปรากฎตัวแบบทำให้ตกใจอยู่เรื่อย


            พี่อินเพียงมองผมนิ่งๆ ทำหน้ามึนๆ แล้วพูดว่า


            “วายุ นทีชอบนะ รู้เปล่า”


            “หะ” ผมพยายามแปลคำพูดเป็นคำๆ ของพี่อิน


            “ถ้าปฏิเสธ คงเสียใจ แต่ไม่รู้ เสียใจกว่า”


            “พี่อินหมายความว่าไงครับ” ผมไม่เข้าใจคำพูดพี่อิน และผมก็ไม่คิดว่าจะน้อยคนนักที่จะฟังพี่อินพูดเข้าใจทั้งหมด นอกจากน้องวินคนนั้น


            “ตอนทะเลาะกัน ก็อยู่ด้วย” พี่อินเอ่ย


            “หะ พี่อินก็อยู่ตอนที่ผมกับไอ้...เอ่อ นทีทะเลาะกันเหรอครับ” ผมเบิกตาโต อันนี้ผมพอแปลออก


            “อืม” พี่อินพยักหน้า


            “เฮ้ย แล้วทำไมพี่อินไม่บอกล่ะครับว่าอยู่” แต่พอผมคิดไปคิดมา ผมก็อาจผิดเองที่มองไม่เห็นเดือนล่องหนอย่างพี่อิน


            “ก็...ไม่ขัดจังหวะ” พี่อินตอบ “อ่ะ วิน”


            ผมมองตามสายตาพี่อิน เห็นน้องวินเดินมารออยู่ตรงหน้าประตูพอดี


            “พี่อิน” น้องวินมองหน้าพี่อิน ก่อนจะหันมามองผม


            “สวัสดีครับพี่วายุ”


            พอผมเห็นน้องวิน ผมก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมาทันที


            “เฮ้ย น้องวินมาก็ดีแล้ว ช่วยพี่แปลคำพูดของพี่อินหน่อยสิ” ผมกวักมือเรียกน้องวินทันที


            “ครับ?” น้องวินเดินตามมางงๆ มองผมสลับกับพี่อิน พี่อินก็มองผมนิ่งๆ เช่นกัน


            “เมื่อกี้พี่อินพูดว่าอะไรนะ” ผมถามพี่อิน


            “ไม่ขัดจังหวะ” พี่อินตอบ


            “ไม่ๆ ก่อนหน้านั้นอ่ะ เรื่องไอ้...เอ่อ นทีอ่ะ”


            “อ่อ…” พี่อินทำหน้ามึน “ลืมแล้ว”


            “เอ้า พี่อิน!”


            ผมนี่อยากจะเอาหัวโขลกกำแพง ต้องพยายามใช้สมองที่เต็มไปด้วยมุกเค้นคิดขึ้นมา


            “เอ่อ...’นทีชอบนะ รู้เปล่า’...น่าจะอันนี้นะ หมายความว่าไง” ผมเอ่ยถามน้องวินที่กะพริบตาถี่ๆ ใส่ผมห้าหกครั้งได้ก่อนจะตอบ


            “เอ่อ พี่อินน่าจะหมายถึง พี่นทีกำลังชอบใครสักคนอยู่ พี่วายุรู้หรือเปล่า น่ะจะแบบนี้นะครับ”


            “เฮ้ย เจ๋ง” ผมดีดนิ้วใส่น้องวิน นอกจากจะเป็นทั้งวินกิพิเดีย ยังจะเป็นวินเกิ้ลทรานสเลเตอร์ภาษาพี่อินได้ด้วย


            “สรุปคือ ไอ้หมาชอบใครสักคน รู้มั้ย...ไม่รู้ว่ะ ใครอ่ะ” ผมถามน้องวินต่อ


            “เอ่...” น้องวินครุ่นคิด “บางทีพี่อินจะชอบนำรูปกรรมมาวางสลับไว้หน้าประธานนะครับ ก่อนหน้าคำว่า ‘นทีชอบนะ’ พี่อินพูดชื่อใครหรือเปล่าครับ”


            ก่อนหน้านั้นเหรอ พี่อินพูดชื่อใครวะ ก็เรียกชื่อผมเฉยๆ นิ


            วายุ นทีชอบนะ รู้เปล่า


            “วายุไง ชื่อพี่เอง” ผมจึงตอบน้องวิน


            “อ๋อ” น้องวินพยักหน้ารัวๆ “งั้นพี่อินคงตั้งใจจะพูดว่า ‘พี่นทีชอบพี่วายุนะ พี่วายุรู้หรือเปล่า’ ประมาณนี้นะครับ”


            “อืม ก็ดูเข้าใจได้” ผมพยักหน้า รู้สึกชื่นชมความสามารถของน้องวิน ก่อนจะชะงักไป


            “อะไรนะ...ไอ้...เอ่อ นทีมันชอบพี่เหรอ”


            “เอ่อ ก็พี่อินพูดแบบนั้นแหละครับ” น้องวินว่า ส่วนพี่อินก็พยักหน้า เป็นการยืนยันว่าน้องวินแปลได้ถูกต้อง


            “เฮ้ย พี่อินมั่วแล้ว” ผมโบ้ยทันที


            “อ่ะ จำได้แล้ว” จู่ๆ พี่อินก็พูดขึ้นมา “เมื่อกี้พูดด้วยว่า ถ้าปฏิเสธ คงเสียใจ แต่ไม่รู้ เสียใจกว่า”


            “หา…” ผมฟังพี่อินพูดอีกรอบก็ยังไม่เข้าใจ เลยหันไปมองน้องวินเพื่อขอคำแปล


            “คืองี้นะครับ” น้องวินอธิบาย


            “พี่อินบอกว่า พี่นทีชอบพี่วายุใช่มั้ยครับ คือถ้าพี่วายุปฏิเสธพี่นที พี่อินคิดว่าพี่นทีก็คงเสียใจ แต่การที่พี่วายุไม่รู้อะไรเลย คงทำให้พี่นทีเสียใจยิ่งกว่า”


            ผมคิดตามที่น้องวินพูด แล้วก็นิ่งไปพักใหญ่


            “คือที่พูดเนี่ย เรื่องจริงเหรอ คือมัน...ชอบพี่...มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ เหรอ”


            ตอนแรกผมอาจจะปฏิเสธไม่เชื่อแน่นอน แต่พอได้ยินน้องวินกับพี่อินพูดแบบนี้แล้ว ผมชักจะไม่มั่นใจ บวกกับคำพูดของพี่เลโอ ผมก็เริ่มคิดแล้วว่าช่วงหลังๆ มันก็ดูแปลกไปจริงๆ


            “ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย ในความคุ้นเคยกันอยู่ มันแฝงอะไรบางอย่าง ที่มากกว่านั้น~


            จู่ๆ พี่อินก็ฮัมเพลงขึ้นมา ถึงน้ำเสียงจะราบเรียบไร้เสียงสูงเสียงต่ำ เหมือนท่องเนื้อเพลงมากกว่าร้องเพลงก็ตาม


            ผมจ้องพี่อินอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าคนอย่างพี่อินจะมาฮัมเพลง พี่อินเห็นสีหน้าผมก็เลยพูดขึ้นว่า


            “เพลงมาเอง”


            ผมได้แต่มองพี่อินตาปริบๆ


            “เรื่องนี้ ผมคิดว่า คนที่รู้ดีที่สุดคงเป็นพี่นทีเองนะครับ” น้องวินพูดกับผม


            “พี่วายุ น่าจะลองถามพี่นทีตรงๆ ดีกว่าครับ”


            “อืม ขอบใจนะ” ผมตอบน้องวิน


            “ไม่เป็นไรครับ” น้องวินยิ้มให้ผม


            “ไปยัง” พี่อินถามน้องวิน ซึ่งน้องวินก็พยักหน้าเบาๆ


            “ผมไปก่อนนะครับพี่วายุ” น้องวินโบกมือลา


            “สู้ๆ” พี่อินยกกำปั้นทำท่าไฟต์ติ้งแบบหน้ามึนๆ


            “บายครับ” ผมโบกลาตอบ ซึ่งพอไม่มีใครอยู่แล้ว ผมก็ไปหาเก้าอี้นั่งพักแล้วครุ่นคิดอย่างหนักๆ


            ไอ้หมานั่นชอบกูจริงเหรอ ชอบที่แบบ...ไม่ใช่ชอบแบบเพื่อนหรือชอบแบบแฟนคลับ


            โอเค ผมลองพยายามสลัดอคติออก แล้วก็นึกถึงคำที่มันเพิ่งด่าผมหยกๆ


            “กูจะทำยังไงให้มึงเลิกโง่ดีวะ ไอ้สัสเอ้ย!”      


            “กูหายโง่แล้วก็ได้เว้ย ไอ้สัสเอ๊ย” ผมตะโกนลั่น จนทีมงานที่เก็บของหลังเวทีอยู่สะดุ้งเฮือกใหญ่ ทำให้ผมต้องรีบโค้งตัวขอโทษทันที


            โอเค มึงอยากให้กูเลิกโง่ก็ได้ แต่มึงเนี่ยนะ ไอ้คนที่ปากหมาเนี่ยนะ ด่ากับกูอยู่ทุกวันเนี่ยนะ


            ถึงผมจะเลิกโง่ได้ แต่ก็ทำใจให้เข้าใจมัน ไม่ใช่ง่ายเลยจริงๆ


            มันเพิ่งจูบผมไปด้วยสินะ ผมเผลอยกมือขึ้นมาจับปากตัวเอง


            ถึงจะหงุดหงิดเพราะเสียท่าปล่อยให้มันจูบ


            แต่ก็น่าแปลกที่ผมกลับไม่รู้สึกรังเกียจ


      


เครดิตเนื้อเพลง

ช่างไม่รู้เลย - Peacemaker




Writer's Talk

ถือว่าสลับบทบาทกันช่วยเนอะ เรื่องเดือนล่องหน วายุก็เคยช่วยพี่อินกับนุ้งวิน มาเรื่องนี้ก็เลยได้พี่อินกับนุ้งวินมาช่วยบ้าง 5555


มีภาพแฟนอาร์ตซีกับเลโอมาอีกแล้วจ้า ขอบคุณคุณ Aizome มากๆ เลยนะคะ อร๊ายยยย น่ารักมากจริงๆ ><


ซี : ว้าว วาดสวยครับ สวยเหมือนผมจริงๆ แกล้งเจ้าชายก็สนุกดีนะ ฮ่ะๆ

เลโอ : ขอบคุณมากเลยครับ วาดสวยจริงครับ บางทีผมเองก็ต้องปล่อยให้พี่ซีเขาแกล้งไป ก็พี่ซีอายุมากกว่า แล้วก็ถ้าขืนไปเอาคืน จะโดนหนักกว่าเดิม //หัวเราะ


-------------------------------

แฮชแท็กประจำเรื่อง #เดือนครึ่งเสี้ยว

Twitter : @colourfulearth ใช้ชื่อว่า L.Loklalla จ้า

Facebook Page : EarthLok - ล.โลกลัลล้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.099K ครั้ง

86 ความคิดเห็น

  1. #2554 Jink_chan (@Jink_chan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 15:44
    โถถถถถ....วายุคร้าบบบบ ถึงกับต้องให้พี่อินมาเตือนเลยนะเนี่ย
    #2554
    0
  2. #2546 lio99 (@lio99) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 19:13
    รักพี่อินอ่ะ คิดถึงพี่อินกับน้องวินเลย / แต่แบบนทีเนี้ย มาด่าทุกวันแล้วให้หลงรักนี้โตมาจากครอบครัวแบบไหน?คนปกติเวลาโดนด่าเขาก็โกรธกันทั้งนั้นแหละ ปากแบบนี้ยังไงก็ได้เลือดทุกวันนะ
    #2546
    0
  3. #2459 Scret-mn (@Scret-mn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 14:44

    ขำพี่อินอ่ะ 5555+ไปคุยกับนทีเลยนะวายุ
    #2459
    0
  4. #2441 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 06:45
    คู่ล่องหนน่ารักก#พี่รู้ตัวซะทีนะ
    #2441
    0
  5. #2327 katesarinya (@katesarinya) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 03:50
    อินวิน
    #2327
    0
  6. #2199 Rutt2212 (@Rutt2212) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:44
    กำลังจะบ่นวายุตามนทีแล้วแต่พอเจอพี่อินน้องวินเข้าไปนี่หลุดขำเลยแถมพี่อินยังบอกมาเป็นเพลงช่างไม่รู้อะไรบ้างเลยอีก โอ้ยยยน่าร้ากกก
    #2199
    0
  7. #2060 กะเทยไหล่กว้าง (@pawornrat) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:54
    พี่อินโคตรมึน ตล๊กกกก
    #2060
    0
  8. #1883 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:25
    คือตอนแรกหงิดน้องมาก&#8203; เจอพี่อินไป&#8203;

    โอ้ยยย&#8203; ทูลหัววววว
    #1883
    0
  9. #1871 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:23
    โอ๊ยยยย น่ารักอะอินวิน ยังคงคอนเซปความมึนของพี่อินไว้ 5555
    #1871
    0
  10. #1867 noeyeiei02 (@noeyeiei02) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:28
    อ่ยพี่อินนน55555 มึนสุดไรสุด มีแค่วินที่เข้าใจภาษาพี่อิน รู้สักทีนะวายุ เห้อ กว่าจะรู้55555
    #1867
    0
  11. #1864 plss_m (@plss_m) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:22

    สักทีนะวายุ

    ลดคำได้เก่งมาพี่อิน5555
    #1864
    0
  12. #1855 malangbow (@mangbow) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:30
    มีแต่น้องวินเท่านั้นที่จะเข้าใจทุกคำพูดของพี่อิน 555

    และแล้ววายุก็ "เลิกโง่ก็ได้โว้ย!!!"
    #1855
    0
  13. #1851 686814123new (@686814123new) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:32
    รู้สักทีน่ะวายุ.
    #1851
    0
  14. #1850 mahatakuad (@patcharidakms89) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:35
    รู้ซักทีนะ
    #1850
    0
  15. #1849 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:48
    ก็แหม่วิธีจีบของนทีมันค่อนข้างห่ามมม
    #1849
    0
  16. #1848 PloylaDaZ (@ploylada_ploy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 12:51
    เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์ เป็นไรท์คนแรกเลยที่แต่งแล้วเราชอบทุกเรื่อง ตามอ่านทุกเรื่อง สนุกมากค่า&#128155;
    #1848
    1
    • 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:05
      ทีมนทีได้ไหมอ่ะ แล้ววายุเข้าใจหรือยัง?

      ชอบน้องวินผู้แปลภาษาพี่อินและพี่อินผู้ชี้ทางสว่าง55555 น่ารักกก
      #1848-1
  17. #1847 3sandy (@hamony777) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 07:27

    งุ้ยยยยยยย
    #1847
    0
  18. #1845 AKCha (@aum-kanyapat) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 01:32
    แหนะะะะ ไม่รังเกียจ&#8203;จจจจ 555555
    #1845
    0
  19. #1844 yyyyobaby (@yyyyobaby) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 01:05
    พี่อินยังคงคอนเซ็ปมึนๆนิ่งๆอยู่ ส่วนน้องวินก็ยังน่ารักเหมือนเดิมเลย

    ส่วนนที โถ่~~สงสาร 555 วายุเอ๊ย ถ้าไม่ได้อินกับวิน ชาตินี้จะรู้ไหม 55555
    #1844
    0
  20. #1843 msp_mint (@msp_mint) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 00:46
    มาต่อเร็วๆนะคะไรท์ แง้ ลุ้นมากกับคู่นี้ ต้องขอบคุณพี่อินจริงๆค่ะ ที่มาไขปริศนาให้
    #1843
    0
  21. #1842 YiPPyBaeKHyuN (@napasorn-115) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:36
    พี่อินน้องวินก็คือกามเทพแล้วณจุดๆนี้
    #1842
    0
  22. #1841 Sauri_jang^^ (@seokyun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:36

    แง... รอตอนต่อไป&#8203;ไม่ไหว&#8203;แล้ว&#8203;
    #1841
    0
  23. #1839 Menight * (@menight) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 12:02
    มงลงพี่อินค่าาา!!! กราบมากก
    ถ้าไม่มีพี่อินเรื่องนี้คงไม่จบอ่ะ วายุคงจะโง่ต่อไปและนทีก็คงจะซึนต่อไป 555
    #1839
    0
  24. #1838 chalak_Mt (@chalak_Mt) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 07:08
    รู้แล้วก็ช่วยรีบรู้ใจตัวเองด้วยนะวายุ
    #1838
    0
  25. #1837 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 06:17
    รู้แล้ววววว
    #1837
    0