เช่นถ้าเราคิดว่าชีวิตคือการนั่งบนรถไปเรื่อย ๆ
แล้วถ้ารถไม่เสีย ไม่มีปัญหา
เราก้จะไม่ได้หยุดทบทวนอะไรต่าง ๆ ว่าทำไมจึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
ไม่ได้ตั้งคำถามว่าอะไรคือปัญหาที่แท้จริง และจะหาทางแก้ยังไง
"คนที่ไม่ผิดพลาดอะไรเลย ก้คือคนที่ไม่เคยใช้ชีวิต"
มีชีวิต แต่ไม่ยอมใช้ชีวิต ไม่เคยคิดแตกต่าง ไม่เคยเดินนำใคร
พึงพอใจกับทุกความเหมือน ใครว่าอะไรก้ว่าตาม
แน่นอนว่าการเป็นผู้ตาม มันทำให้เราปลอดภัย ไม่ต้องเสี่ยงกับการโดนตัดสิน
แต่ประสบการณ์ในการแก้ไขปัญหา ก้จะน้อยกว่าด้วย
การอยู่ในที่ที่ปลอดภัยมาก ๆ จึงมีส่วนทำให้เราสูญเสีย "ความกล้า"
ที่แบบฝึกหัด ทำให้เราได้ฝึกคิด และมีส่วนทำให้คนคนนึงพัฒนาขึ้น
โดยมีข้อสอบช่วยวัดผล ว่าเราได้เรียนรู้อะไรมามากน้อยแค่ไหน
และส่วนใหญ่ ข้อสอบจะมีหลายข้อ
เพราะเพียงข้อเดียว จะไม่สามารถสรุปได้ว่าคนคนนั้นเป็นยังไง
ซึ่งก้เหมือนกับ "ชีวิต" ตรงนี้
ที่เวลาทำข้อสอบ มันจะมีบางข้อที่เราทำไม่ได้ และเราก้รู้สึกตัวเองแย่
บางปัญหา บางความทุกข์ เรารู้สึกไม่ดี
สูญเสียความเชื่อมั่น ที่ไม่สามารถแก้ไขได้อย่างหมดจด
เรารู้สึกผิดพลาด และที่สุด...ก้เสียน้ำตา
แต่.... เราก้ไม่ควรแกล้งลืม ว่าข้อสอบไม่ได้มีเพียงข้อเดียว
ถ้าข้อนี้ ทำไม่ได้จริง ๆ มันสามารถมั่วไปก่อนได้
เพื่อจะก้าวพ้นไปถึงขั้นต่อไป
เพราะถ้าเราไม่ยอมตัดใจกับปัญหาข้อเดิม จากเรื่องแย่ ๆ เรื่องเดิม
เราก้อาจจะติดอยู่อย่างนั้น
อยู่กับ "วันวาน" ไม่ได้อยู่กับ "วันนี้" และก้าวไปไม่ถึง "ข้อต่อไป" ซะที
"คนที่ไม่ผิดพลาดอะไรเลย ก้คือคนที่ไม่เคยใช้ชีวิต"
ดังนั้น ถ้าวันนี้ผิดพลาด
ก้ต้องรู้จักให้อภัยตัวเอง และหัดชมตัวเองบ้างว่า...
อย่างน้อย
"คนที่ไม่ผิดพลาดอะไรเลย ก้คือคนที่ไม่เคยใช้ชีวิต" |
ความคิดเห็น