ได้รับแถกนี้มาจากท่านคานะฮะ
[Tag] My Brain
กติกา
-อัพเรื่องสำคัญที่คิดอยู่ลงในรูปสมอง(ด้านล่าง)
-เสร็จแล้วอธิบายถึงมันอย่างพอประมาณ ย้ำ! .. พอประมาณ !!
-ส่งต่อให้ใครก็ได้จำนวนตามต้องการ
อยากสารภาพว่าจขบ.ทำแถกนี้นานกว่าที่คาดเอาไว้มาก =__=;; เพราะเสียเวลากับการนั่งนึกว่า... อะไรอยู่ในหัวตรูหว่า?? มีอยู่ตอนนึงที่จขบ.เกือบจะใส่ "Emptiness" ลงไปแล้วเชียว (จริงๆนะ)
Slash & yaoi:
จขบ.ถูกเพื่อนทักมานานแล้วว่าศูนย์กลางสมองของจขบ.คือความวาย (อันที่จริงคำว่า"วาย"ก็เหมือนคำสื่อให้รู้กัน แต่ความจริงต้องสารภาพว่า หลังๆจขบ.ชอบslashมากกว่าyaoiนิดหน่อย ในแง่ที่ว่าslashไม่ได้มีfemale figureชัดเจนแบบyaoi) ซึ่งจะว่าไปแล้วมันก็จริง และบางทีก็เป็นไปแบบไม่ได้ตั้งใจด้วย จขบ.อาจจะไปชอบอะไรสักอย่าง แต่มันก็ดันมีความวายซ่อนอยู่ได้อย่างไรก็ไม่ทราบ เช่นว่า จขบ.ถูกใจคนอย่างStephen Fry, Katherine Mansfield, Walt Whitman, Leonardo Da Vinci, Sir Laurence Olivierตั้งแต่แรก โดยมารู้เอาทีหลังว่า... เกย์/ไบ/เลสทั้งน๊านนน
Arts/literatures/comics/fanfics I love:
มีมากมายจนไม่อยากใส่อะไรเดี่ยวๆลงไป แต่เชื่อว่ากินเนื้อที่สมองไปเยอะทีเดียวแหละ ที่สำคัญอิไดองเป็นประเภทที่ชอบทำอะไรซ้ำๆ อะไรที่ชอบก็จะอ่านจะดูมันอยู่นั่นแหละ ไม่ได้เจาะจงใส่films/TV seriesลงไป แต่ถือว่ามันรวมๆอยู่ในกลุ่มArtsนั่นล่ะ ล่าสุดก็กรี๊ด House M.D., A Bit of Fry and Laurie, The Importance of Being Earnest (Oscar Wilde's play), หนังสือJeeves and Wooster collection อยู่
Artists/writers/actors/bands I adore:
มีมากมายนับไม่ถ้วน หลักๆที่รู้กันก็คือลุงไหจาก L'Arc-en-Ciel และช่วงนี้จขบ.ก็รัก Hugh Laurie กับ Stephen Fry เอามากๆ และนักเขียนที่กำลังพีคอยู่ก็P.G. Wodehouse กับ Oscar Wilde
Writing:
อันที่จริงแล้วสมองส่วนนี้ดูจะโดนพิษwriter's blockและยังแก้ไม่หายนะ หมู่นี้จะเขียนอะไรก็จัดคำลงtwitterหมด =w=" อันที่จริงเมื่ออาทิตย์ก่อนพยายามกลับมาเขียน แต่ยังไม่เวิร์ค
Characters Analysis:
สมองส่วนนี้ทำงานบ่อย และทำงานโดยไม่จำเป็นในเรื่องของoriginal charactersด้วย (เช่นในฟิกBOP อิไดองเคยจิ้นประวัติเจียร์กิฟ วาเนชคา ตัวประกอบที่เกิดมาเพื่อเดี้ยง -w-" ถึงไม่ได้เขียนลงไปในฟิกว่ามันเป็นมายังไง แต่อย่างน้อยๆตัวจขบ.ก็ขอวิเคราะห์ให้พอเห็นภาพก็ช่วยให้เขียนบทมันได้)
อิไดองชอบรู้ว่าเป็นไงมาไงตัวละครมันถึงเป็นอย่างที่มัน เป็นน่ะ บางทีก็วิเคราะห์เอาเองไปเรื่อยเปื่อย (โดยเฉพาะคู่วาย จับผิดทุกการเคลื่อนไหว 555) แอบถือคติว่า 'Everything is there for a reason'
Food:
อาหารคือสิ่งสำคัญที่สุดอย่างหนึ่ง XDDDD ไม่อาจอธิบายไปได้มากกว่านั้น และอาหารมันก็มีความหมายกับอิไดองในหลายๆแง่(อะไรหว่า?)
(Unwritten?) Plots:
สมอง ส่วนนี้ทำงานเชื่อมกับส่วน Characters Analysis XD ถ้าชีวิตนี้อิไดองเขียนฟิกออกมาได้เท่ากับพล็อตที่โผล่ขึ้นมาในหัวก็ดีสิ จะได้ไซโคคนเยอะๆ (ก๊าก) ปัจจุบันข้าน้อยมักจะมีพล็อตcrossover House/Wyattอยู่ ในหัวเพียบ (Hugh Laurieแสดงเป็นหมอวินิฉัยโรคGregory House ส่วนStephen Fryแสดงเป็นจิตแพทย์Gordon WyattจากBones << มันยังข้ามfandomมาคู่กันได้!!) เพราะ 1. David Shore(ผู้สร้างHouse)กับHart Hanson(ผู้สร้างBones)เคยคิดอยู่เหมือนกันว่าจะทำcrossover 2. ลิสต์fanon factsอันนี้ก็ อธิบายอะไรหลายๆอย่างซะกระจ่างแจ้ง (ยังไม่นับที่Houseไปเจอ"จิตแพทย์คนหนึ่ง"ในseason 5กับความจริงที่ว่าHouseเดินทางบ่อย(กับพ่อ)สมัยเด็กๆ น่าจะพบกับWyattที่อังกฤษ)
นอกนั้นอิไดองก็มีพล็อตขำๆและเกือบเรทระหว่างชูรอช/คามิลและคามิล/หลามจากBOP ที่ไม่รู้ชาตินี้จะเขียนออกมาเป็นภาคพิเศษดีรึเปล่า (เดี๋ยวมันอาจจะขัดกับฟิกดั้งเดิม o.O)
Loved ones:
ก็มีสมองสักส่วนไว้เก็บครอบครัวกับเพื่อนๆผู้เป็นที่รักทั้งหลายไงฮะ
โลกเพ้อๆ:
อิไดองเป็นคนที่สามารถเพ้อได้อย่างมีความสามารถมาก =w=" จนไม่รู้จะว่าอะไรดีกับภาพที่ตัวเองสร้างขึ้น แต่ไอ้ส่วนที่ลุงไหวิ่งข้ามทุ่งดอกไม้นั่นโทษรองหัวหน้าทั้งสองนะ จขบ.ชอบจิ้นอะไรไปเรื่อยด้วยแหละ ว่า"ถ้ามันเป็นอย่างงั้น ถ้ามันเป็นอย่างงี้" กลายเป็นว่าชีวิตแสนน่าเบื่อของอิไดองกลับมีอะไรเกิดขึ้นในหัวตั้งเยอะ - -" (ไม่ว่าจะดีหรือร้ายก็ตาม)
ต่อมอยากอาหาร:
ทำงานร่วมกับสมองส่วนFood... ไม่มีอะไรมากมาย อิไดองไม่ใช่คนกินเยอะ แต่"กินได้เรื่อยๆ" =w=""
ต่อมรั่ว/มองโลกในแง่ดี:
ต่อม นี้จะตอบสนองกับเสียงรองหัวหน้าฟักทองกับถั่วงอกเป็นพิเศษ 55 เอ่อ.. ต่อมนี้ทำงานร่วมกับสมองหลายส่วนมาก เพราะความรั่วมันซึบซาบไปได้ทุกที่แหละ
อีกอย่างจขบ.เป็นคนมองคนอื่นในแง่ดี และปล่อยอะไรไปตามสบาย (แต่ก็แล้วแต่เรื่อง)
ต่อมหดหู่:
อิไดองมองคนอื่นในแง่ดี แต่บางทีจะมองตัวเองในแง่ร้ายได้ไม่มากก็น้อย หดหู่บ้างนานๆครั้ง บางทีจะเป็นก็เป็นนาน
ต่อมอู้/หนีความจริง:
ออก จะชัดเจนต่อชาวโลก อู้ได้ทุกเรื่อง อันที่จริงแล้วอู้ได้แม้กระทั่งการกินที่ตัวเองชอบ - -" (ส่วนมากอิไดองกินไม่ครบ 3 มื้อหรอก) บางทีใกล้ถึงวันที่รายงานต้องส่ง แล้วจขบ.ขี้เกียจทำ ก็เลยจัดห้องแทน(ทั้งๆที่ปกติปล่อยให้มันรกได้รกดี) ทำตัวเหมือนมีอะไรทำ จริงๆแล้วหนีความจริงแบบสุดๆ (ยิ่งเวลาจิตใจไม่ดี อาจจะหาฟิกอ่านเพื่อลืม - -" )
ต่อมSentimental:
อิ ไดองเป็นsentimentalistไม่มากก็น้อย ความรู้สึกอ่อนไหว(ในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง) ซึ่งแย่อยู่อย่างหนึ่งตรงที่ว่ามันทำให้ดูเหมือนจขบ.เป็นพวกbipolarบางครั้ง -w-" อารมณ์ดีอยู่ดีๆก็หันรู้สึกแย่ๆได้ภายในชม.เดียว
ต่อมย้ำคิดย้ำทำ:
อัน ที่จริงอิไดองควรจะมีต่อมเสพติดด้วยนะ แต่ลืมใส่ เอาเถอะ ย้ำคิดย้ำทำก็คล้ายๆกัน เวลาชอบอะไรแล้วจขบ.จะอ่าน/ดู/กินซ้ำๆได้ แต่ในขณะเดียวกันถ้าอิไดองไม่ชอบอะไร ก็ทำซ้ำๆจนกว่าจะรู้สึกว่ามันโอเคอีกเช่นกัน - -" เช่นว่า ข้าน้อยเริ่มต้นเขียนเป็นBOPบทต่อไปเป็นรอบที่ 3 (อันนี้rewriteของจริงเพราะอันเก่าไม่โดน แต่อันเก่ามันก็ยังไปไม่ถึงครึ่งบทอยู่ดีอ่ะ "OTL)
ต่อมกระตุ้นให้เรียน:
ต่อม นี้จะทำงานเมื่อถึงเวลาที่ต้องใช้มันจริงๆ ถ้าเขาให้เวลาทำงาน 1 อาทิตย์ อิไดองอาจจะใช้เวลาสัก 2 วันก่อนวันส่ง ถ้าอิไดองไม่อู้ไปทำอะไรไร้สาระ ก็จะหาเรื่องเรียนในเรื่องที่เขาไม่ได้ขอ แต่สุดท้ายพอถึงเวลาต้องส่งงานหรือต้องสอบ ต่อมนี้ก็จะทำงาน ให้จขบ.ติวเอานาทีสุดท้าย
รายชื่อเหยื่อที่ถูกแถกต่อ:
- ท่านรองหัวหน้าทั้งสอง (เมื่อว่าง)
--
สุดท้าย... เห็นว่าpromoไม่spoilอะไรเท่าไรเลยขอแปะเล็กน้อย Epหน้า "Lockdown" Hugh Laurieเป็นคนกำกับค่ะ บทนี้เขียนโดยGarret Lerner, Russel Friend, Peter Blake และ Eli Attie ซึ่งเท่าที่พอจะจำได้ก็นักเขียนเยี่ยมๆทั้งนั้น ก็เลยหวังว่ามันน่าจะดีนะ (จขบ.อยากรู้ว่าHughคิดยังไงกับการกำกับครั้งนี้แฮะ ปกติฮีทนดูตัวเองแสดงเป็นHouseไม่ได้นี่นา o.O)
Patient: You're Dr. House?
House: Oh God, don't tell me we used to date! *rolls eyes*
จากประโยคข้างบน... จขบ.หวังว่า "secrets" ที่ว่ามันจะไม่ใช่ความจริงที่ว่าเอ็งเป็นไบนะHouse เพราะเรื่องนั้นทุกคนรู้หมดแล้ว (ฮา)
ความคิดเห็น