Aevenhilde โรงเรียนแห่งตัวตน [ Fantasy | School | Yuri ]

ตอนที่ 13 : บทที่ 11 คนในห้ามออก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    22 ก.ค. 62

บทที่ 11 คนในห้ามออก

 

ปัจจุบัน ปีเทรเซนศักราช 5404 ::: หมู่บ้านแกรนด์สโตน

ลอร์ดโรแวงรอดตายจากเหตุการณ์ในอดีต เพราะมีคนพบเขาและเร่งส่งตัวให้กับจอมเวทผู้เยียวยา เขาหายดีและต้องกลับไปเผชิญข่าวโศกนาฏกรรมแสนโหดร้ายที่รออยู่

เขาไม่ได้พบเฮเลนอีกเลย ไม่ได้ยินแม้แต่ข่าวลือ

แล้วในตอนนี้ เมื่อบาดแผลลูกธนูจากพวกคนตายที่ควรจะหายดีกลับก่ออาการรุนแรงจนหมอปกติไม่สามารถเยียวยาได้ พวกเขาส่งจอมเวทมาดูแทน แต่กลับกลายเป็นถูกกักบริเวณเพราะพบเชื้อคำสาปในบาดแผล

เขากำลังจะตาย

ชาวบ้านถูกเตือนไม่ให้เข้ามาใกล้บ้านพักของผู้ติดเชื้อ หรือไม่ก็อพยพได้เลยยิ่งดี แม้แต่องครักษ์คู่ใจของเขาก็ถูกห้ามเข้าใกล้ มีเพียงหมอจอมเวทเท่านั้นที่เข้าออกพื้นที่ติดเชื้อได้ จนเมื่อลอร์ดโรแวงแน่ใจแล้วว่าตนกำลังจะตาย เขาจึงส่งองครักษ์กลับไปหาลูกชายของเธอที่เออร์เกรีย พร้อมจดหมายที่ส่งไปถึงลูกชายลูกสาว เขาไม่ได้ส่งไปให้คัลลัค นั่นเพราะเขาคุยกับครูใหญ่เป็นการส่วนตัวไว้แล้ว ว่าให้ปกปิดนามสกุลจริงของลูกสาวคนสุดท้องเอาไว้ เพราะยังกลัวว่าจะมีนักฆ่าตามล่าเธออีก

เปลี่ยนชื่อ ซ่อนตัวตนและเหยียบให้มิด

มันน่ากลัว... ใช่ไหมล่ะใครบางคนเดินเข้ามาในบ้านพักผู้ติดเชื้อ ตอนแรกลอร์ดโรแวงนึกว่าเป็นหมอ แต่เสียงที่ได้ยินนั้นทำให้เขาจำได้ทันที ไม่ว่าจะผ่านไปนานเพียงใด การที่รู้ตัวว่ากำลังจะตาย... แต่ทำอะไรไม่ได้

เฮเลนลอร์ดโรแวงไม่แน่ใจว่าตนเพ้อเพราะใกล้ตายหรืออย่างไร เขาไม่ได้พบอีกฝ่ายมาตลอด 14 ปี อะไรถึงทำให้เขาได้พบเธอในวันนี้ เจ้ามาเพื่อดูข้าตายรึ

เปล่าเฮเลนเอ่ย การหายตัวไปตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ความโกรธเกรี้ยวของเธอในวันนั้นเบาบางลง แต่ก็ยังคงมีอยู่ เชื้อคำสาปไม่ฆ่าเจ้าหรอกโรแวง

ข้าไม่เคยเลือกนางลอร์ดโรแวงไม่สนใจในสิ่งที่กำลังกัดกินตัวเขาในตอนนี้ ข้าไม่เคย... รักนาง

ข้ารู้เฮเลนเอ่ยอย่างเศร้าสร้อย เจ้าก็แค่... เลือกเกียรติและหน้าที่ของเจ้าก่อนความรัก

ลอร์ดโรแวงเริ่มรู้สึกว่าร่างกายกำลังลุกเป็นไฟ เขากรีดร้องจนหมอที่อยู่ข้างนอกต้องวิ่งเข้ามาดู แต่ก็ถูกเฮเลนเป่ากระเด็นเพียงแค่สะบัดมือ ในขณะที่กระดูกสันหลังและซี่โครงของลอร์ดโรแวงค่อย ๆ งอกแทงออกมาจากผิวหนัง แปรเปลี่ยนร่างกายของเขาให้กลายเป็นอมนุษย์ สิ่งมีชีวิตน่าเกลียดน่ากลัวที่โดนคำสาปกัดกินจนไม่เหลือตัวตนเดิมอีกต่อไป

ลาก่อนโรแวงสตรีผมขาวผู้เฝ้ามองชายผู้เป็นที่รักด้วยสายตาเย็นชามาตลอดเอ่ยคำอำลา หากชาติหน้ามีจริง เราอาจได้พบกันอีกครั้ง

หวูบ! การปรากฏตัวอย่างกะทันหันพร้อมแสงสว่างวาบที่เกิดจากวงเวทเคลื่อนย้ายทำให้เฮเลนสะดุ้งแทบตกเก้าอี้ ทั้งผู้มาเยือนและผู้อยู่มาก่อนต่างมองกันหน้าเหวอ เพราะอยู่ ๆ ก็มีนักเรียนเอเวนไฮด์แปลกหน้า 3 คนโผล่ออกมาจากอากาศ

เจ้านี่เองเฮเลนอุทานมองคัลลัค แต่คัลลัคนึกไม่ออกว่าเคยพบอีกฝ่ายที่ไหน ตาเงินข้างเดียว เจ้าคงเป็นคัลลัคสินะ

เอ่อ... ข้าว่าพวกเรามาผิดที่นะคัลลัคหันไปมองคิไตลันที่เป็นคนนำทาง เธอไม่ได้สวมผ้าปิดตา เพราะคนที่มาด้วยกันรู้เรื่องตาเงินกันอยู่แล้วและคิไตลันก็ไม่อคติด้วย

ที่นี่แหละถูกแล้ว เผลอ ๆ จะเป็นจุดกักกันเชื้อพอดีเลย เพราะข้าเคยมาวาดวงเวทไว้ใต้พื้นโถงประชุมหลัก เห็นมันกว้างดีคิไตลันยืนกรานว่ามาถูกที่

คิไตลันเพโลวีมองอมนุษย์ซึ่งเคยเป็นลอร์ดโรแวงอย่างหวาด ๆ พวกเธอพึ่งปรากฏตัวจึงไม่รู้ว่าร่างต้นของอมนุษย์ตนนี้คือใคร ในขณะที่สตรีผมขาวก็น่ากลัวไม่แพ้กัน พาพวกเราออกไปจากที่นี่...! เดี๋ยวนี้เลย! ”

อุ้ย! ตัวนรกอะไรวะนั่น เดี๋ยวนะ เดี๋ยว ๆ ให้ข้าตั้งตัวก่อนคิไตลันร้องตอบอย่างร้อนรน แต่มีหรือที่ศัตรูจะยอมรอ

ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงของเจ้ามาเยอะทีเดียว โดยเฉพาะเรื่องโชคร้ายเฮเลนเอ่ย เธอรู้จักคัลลัคจากข่าวลือ ได้พบกันตรง ๆ ก็คงเป็นครั้งแรก แต่ไม่นึกว่าจะอภิมหาซวยได้ขนาดนี้

คัลลัคชักมีดออกมาตามสัญชาตญาณ เธอสัมผัสถึงจิตสังหารจากเฮเลนได้รุนแรงมาก

เจ้ากับแม่ของเจ้าไม่น่าโผล่เข้ามาในชีวิตพวกเราเลยเฮเลนเอ่ย และเมื่อเห็นว่าคิไตลันกำลังจะใช้วงเวทเพื่อหลบหนี เธอก็ชี้นิ้วสั่งอมนุษย์ ฆ่านาง

หวืดด ฉัวะ! กรงเล็บของอมนุษย์พลาดร่างคัลลัคไปเพราะเธอระวังตัว แต่กลับไปโดนเพโลวีที่เร่งพี่ชายอยู่ ทว่าไม่ทันที่เฮเลนจะได้ร่วมโจมตี วงเวทก็พาร่างทั้งสามให้หายไปแล้ว...

พร้อมกับร่างของอมนุษย์โรแวงด้วย

ตามหาตั้งนาน สุดท้ายก็ไปอยู่เอเวนไฮด์หรอกรึเฮเลนพูดลอย ๆ เธอเป็นศิษย์เก่าที่นั่น เธอย่อมรู้ดีว่าชุดนักเรียนเอเวนไฮด์หน้าตาเป็นยังไง แล้วเครื่องแบบก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงด้วย

นางพญาผมขาวผุดรอยยิ้มขึ้นอย่างน่ากลัว เธอทำมือร่ายเวทมนตร์กระชากเอาหลังคาบ้านให้ทลายลง เผยสภาพรอบข้างที่ชาวเมืองกำลังถูกเหล่าซากศพไล่ฆ่าและเพิ่มจำนวนกลับมายืนรอรับคำสั่งของเธอ

ไปกันเถอะเฮเลนเอ่ย ไปจัดงานคืนสู่เหย้ากัน

+++

เขาวงกตของคิไตลัน โรงเรียนเอเวนไฮด์

เสียงกรีดร้องกลายเป็นตัวนำทางให้ซาร์ธีนกับเดธิเลียไปถึงห้องวงเวทเคลื่อนย้ายได้ง่ายขึ้น ทว่าเมื่อไปถึง ภาพที่พวกเธอได้เห็นนั้นกลับมีแต่เลือด

คัลลัคถูกเหยียบเอาไว้โดยอมนุษย์อัปลักษณ์ ซึ่งร่างกายเต็มไปด้วยชิ้นกระดูกแทงออกมาอย่างไร้รูปแบบ มันกำลังสู้กับเสือดาวหิมะทั้งสอง นั่นคือร่างสมิงของพี่น้องตระกูลลัตช์ พวกเขาไม่ได้สู้ด้วยเวทมนตร์ พวกเขาไม่ใช่เด็กเรียนเก่งขนาดจะเอามาใช้สู้จริง และตอนนี้ก็มีเสือตัวหนึ่งบาดเจ็บสาหัสแล้วด้วย

อ๊าก!! ” คัลลัคกรีดร้อง รู้สึกเหมือนถูกน้ำหนักกดทับจนซี่โครงร้าว แต่ก่อนที่อมนุษย์จะกระทืบซ้ำ

ฉึก! ลูกธนูก็ปักเข้าที่บ่าของอมนุษย์

นรกเดธิเลียสบถ เธอตกใจเกินกว่าจะเล็งมันที่หัว และการยิงเบี้ยวนี้ก็ทำให้อมนุษย์หันมาสนใจเธอแทน

เธอรีบขึ้นธนูใหม่ทันที

เด... ธี...ทว่าเสียงเรียกจากอมนุษย์ทำให้เดธิเลียหยุดชะงัก เธอสบตากับมันและยังคงเห็นดวงตาสีน้ำเงิน

“...ท่านพ่อเหรอเธออ้าปากค้าง

พระเพลิง! ” ซาร์ธีนร่ายเวทด้วยคำย่อ ยิงเปลวไฟจากหมัดใส่หน้าอมนุษย์จนเสียหลักถอย ก่อนจะร่ายเวทมนตร์มือยิงกระสุนลมอัดกระแทกศัตรูจนกลิ้งไปกับพื้น

ในพริบตาที่สถานการณ์พลิก

ออกไปจากที่นี่! ” คิไตลันร้องเตือน เขากลับร่างเป็นมนุษย์อีกครั้งทั้งที่ตัวเต็มไปด้วยบาดแผล เพโลวีก็รีบคาบคัลลัคที่นอนเจ็บและวิ่งสวนไปยังทางออก ซาร์ธีนเองก็รีบกระโจนเกาะเสือเพโลวีไปด้วย ในขณะที่เดธิเลียยังยืนนิ่ง

เขาคือ... ไม่นะท่านพ่อเดธิเลียไม่ยอมหนี แต่คิไตลันวิ่งเข้ามาเอาตัวเธอออกไป แม้เดธิเลียจะโตสำหรับเด็กวัยเดียวกัน แต่ก็ยังไม่เท่ารุ่นพี่คนนี้ เขาลากเธอไปจนถึงวงเวทแรกที่ไม่ได้ถูกใช้งานและรีบเปิดมันขึ้น

ปึง! อมนุษย์กระโจนตามมา ตวัดกรงเล็บใส่เดธิเลีย ก่อนจะชนกำแพงอากาศเข้าอย่างจัง เซถอยไปและเริ่มข่วนอากาศ

เฮ้! นังหนู! อย่าเอาตัวเองไปเสี่ยงตายจะได้ไหม?! ” คิไตลันจับไหล่เดธิเลียและเขย่าเรียกสติ ก่อนจะต้องโอดครวญเพราะแผลของตัวเอง วงเวทนี้อาจจะต้านไม่อยู่ พวกเราไม่ปลอดภัยที่นี่

เดธิเลียยังคงจ้องมองอมนุษย์นิ่ง เธอแน่ใจว่าตัวเองได้ยิน เสียงเรียกของเขา พ่อของเธอในร่างแสนอัปลักษณ์นั้น

พวกเราต้องออกไปคิไตลันเตือนครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินเซออกไป เดธิเลียจึงยอมตามเขาไป เพราะเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าอมนุษย์ตนนี้จะเป็นพ่อเธอเต็มร้อย

เกิดอะไรขึ้น?! ” มีคนไปตามครูมา นั่นเป็นฝันร้ายที่สุดของคิไตลัน เสียงกรีดร้องภายในแว่วมาถึงพวกนักเรียนที่เฝ้าทางเข้ากันอยู่ แฟเรลจึงไปตามครูดูโค ซึ่งเป็นครูห้องพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุด และซาร์ธีนก็บอกเล่าเรื่องที่เห็นอมนุษย์หลุดเข้ามาในโรงเรียน

แล้วก็เรื่องที่มีอาณาเขตเขาวงกตตึกเรียนอยู่ข้างใน

คิไตลันจำต้องนำทางครูไปยังห้องที่ขังอมนุษย์เอาไว้ หลังจากได้รับการรักษาเบื้องต้นจากเวทมนตร์ของครูดูโค เพราะเห็นแก่ความปลอดภัยในโรงเรียน

แต่เมื่อไปถึง... อมนุษย์ก็หายไปแล้ว

เหลือทิ้งไว้เพียงวงเวทเคลื่อนย้ายที่ถูกทำลาย แต่ก็ยังเป็นหลักฐานถึงการทำผิดกฎโรงเรียน คิไตลันจึงโดนส่งกักบริเวณในโพรงมืดช่วงหลังเลิกเรียน ทุกวัน... ตลอดหนึ่งเดือนเต็มหลังจากนี้

ทุกอย่างเหมือนจะกลับมาเป็นปกติ ยกเว้นแต่ความหวาดระแวงที่เกิดขึ้นในใจเหล่านักเรียนที่ได้เห็นอมนุษย์มากับตา และอาณาเขตเขาวงกตชิ้นโบแดงของคิไตลันถูกพวกครูช่วยกันลบอย่างถอนรากถอนโคน มันกลับคืนเป็นตึกเรียนร้างธรรมดา

ถ้ามันไม่อยู่ในนั้นแล้วเพโลวีเอ่ยถามขึ้นในวันหนึ่ง แล้วมันหายไปไหน ข้าไม่คิดว่ามันจะใช้วงเวทเองเป็นหรอก

มันน่าจะยังอยู่แถว ๆ นี้คัลลัคตอบ นอนนิ่งรักษาตัวอยู่บนฟูก ครูดูโคร่ายเวทรักษาให้คิไตลันคนเดียว เพราะเขาอาการสาหัสที่สุด น่าเสียดายที่เวทรักษาเป็นเวทมนตร์อันตรายต่อตัวผู้ใช้ เพราะจะแบ่งเอาบาดแผลเหล่านั้นมาที่คนร่าย หากร่ายเวทมากไป คนรักษาก็อาจจะตายเสียเอง

แต่ครูไม่เชื่อพวกเรา เขาบอกว่า สิ่งที่พวกเราเห็นเกิดจากภาพลวงตาในอาณาเขตเวทมนตร์เพโลวีส่ายหัว ภาพลวงตาบ้าอะไรสร้างแผลให้ขนาดนี้

ครูคิดว่าพวกเราสู้กันเองคัลลัคตอบ

แล้วทำไมพวกเราจะต้องทำร้ายกันเองด้วยล่ะเพโลวีไม่เข้าใจ นี่มันบ้า ข้าจะบ้าตายอยู่แล้ว

กล้าพูดนะคัลลัคมองคนที่บาดเจ็บน้อยกว่า มีเหตุผลมากมายเลยล่ะที่นักเรียนจะทำร้ายกันเอง

หนึ่งในนั้นก็คือเพราะคัลลัคเป็นตาเงิน ความลับนี้เธอปิดไม่มิดอีกต่อไป เพราะครูดูโคได้เห็นตาเงินของเธอแล้ว และเขาก็แสดงออกชัดทันทีถึงความรังเกียจ ยิ่งในวิชาเรียนก็ยิ่งทำเหมือนไม่เห็นหัวเธออยู่ แม้ว่าจะปิดตาเงินไม่ให้ขัดตาเขาแล้วก็ตาม

ข่าวยังไม่ลือออกไป แต่คัลลัคเชื่อว่าอีกไม่นานก็คงรู้ถึงหูครูทุกคนแล้ว และไม่รู้อีกนานแค่ไหนกว่าจะรู้ถึงนักเรียน

คัลลัคลืมไป... ว่าเพื่อนของเธอเป็นลูกครู

+++

มีอมนุษย์หลุดเข้ามาในโรงเรียนจริงรึ

ภายในห้องหลังเคาท์เตอร์กิลด์โรงเรียน นักเรียนบางคนมักจะถูกเรียกตัวเข้ามาที่นี่เพื่อรับภารกิจพิเศษ

แรงค์ของภารกิจที่ติดตามกระดานจะมีการจัดหมวดหมู่ออกเป็น 6 หมวด นั่นคือการล่า การเก็บเกี่ยว การสร้าง การใช้แรงงาน การบริการ และภารกิจพิเศษ ซึ่งภารกิจพิเศษนั้นมีคะแนนมากที่สุด ทว่าไม่ถูกติดเอาไว้ตามกระดานรับสมัคร เพราะมันคือการเรียกใช้งานส่วนตัวจากพวกครู และหลายภารกิจที่ได้รับจะต้องเก็บเป็นความลับสำคัญ

ค่ะ ดูจากหน้าตาคาดว่าเป็นผู้ติดเชื้อคำสาประบาดเด็กสาวเอ่ยตอบ มันทำร้ายนักเรียนไปสองคน

พี่น้องตระกูลลัตช์สินะชายวัยกลางคนพยักหน้ารับ เขาคือครูใหญ่ธารีส คนพี่ถูกกักตัวในโพรงมืดแล้ว ข้าจะให้ครูดูโคปรุงยารักษาให้เร็วที่สุด ส่วนเจ้าแค่จับตาดูนางต่อไป

ค่ะ...เด็กสาวขานรับ ก่อนจะทำสีหน้าครุ่นคิด

มีคำถามสินะครูใหญ่ถาม ถามมาสิ

ทำไมเด็กตาเงินคนนั้นถึงสำคัญกับท่านขนาดต้องจับตาดูเด็กสาวถาม นางไม่ใช่แค่นักเรียนรับเชิญ... ใช่ไหมคะ? ”

ครูใหญ่ธารีสยิ้มมุมปาก

ถ้าข้าบอกเจ้าเขาพูดติดตลก ข้าก็คงต้องฆ่าเจ้า

+++

พักเที่ยง โดมโรงอาหาร

นี่ริสต้าคัลลัครู้สึกได้ว่าบรรยากาศบนโต๊ะอาหารต่างไปจากทุกวัน สัมผัสได้ตั้งแต่ช่วงเช้าที่เพื่อนทั้งสองไม่คุยกับเธอแล้ว ข้ามีเรื่องสำคัญ... ที่คิดว่าเจ้าควรรู้

หรือบางที อาจจะรู้ไปแล้ว

เหยแกร ฮันนิบาลเขายิ้มให้ฉันด้วยล่ะแต่ริสต้าไม่ได้สนใจ และยังคงความบ้าผู้ชายอยู่วันยังค่ำ

เขาอาจจะไม่ได้ยิ้มให้เจ้าก็ได้คัลลัคหงุดหงิดที่โดนขัด แต่ความจริงเธอสังเกตเห็นอะไรบางอย่างมาสักพักแล้ว รู้สึกว่าฮันนิบาลน่าจะยิ้มให้ไฮโอมากกว่า แต่เธอไม่มีโอกาสได้พูดต่อ

แล้วจะยิ้มให้ใคร เจ้ารึ? ” น้ำเสียงของริสต้าเปลี่ยนไปในทันที อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย ไม่มีใครเขาจะมายิ้มให้ตัวซวยอย่างเจ้าหรอก

คัลลัคหน้าชา ราวกับถูกฟาดด้วยพจนานุกรม

อื้ม แรงไฮโอนั่งซดซุปของตัวเองต่อไปอย่างไม่ใส่ใจ แต่ในมุมก้มนั้น คัลลัคแน่ใจว่าเขาแอบยิ้มสะใจ

สังหรณ์ใจไม่ผิดจริง ๆ ริสต้ารู้เรื่องตาเงินแล้ว

ข้าจะไปคิดแบบนั้นทำไม เฮลโหลริสต้า ข้าไม่ได้บ้าผู้ชายแบบเจ้าแม้จะรู้ว่าตัวเองไม่ควรราดน้ำมันลงกองไฟ แต่เธอก็ไม่ชอบที่จะต้องก้มหน้ารับคำพูดเหล่านั้น

อ้อ พวกตีฉิ่งสินะริสต้าทาย

เฮ้ อย่าใช้คำนั้น และเออ! ข้าชอบผู้หญิงแล้วจะทำไมคัลลัคตอบ ทำเอาไฮโอสำลักซุป ส่วนริสต้ายกแขนขึ้นมาบังหน้าอกตัวเอง ไม่ต้องมาทำท่าแบบนั้นเลย ใครมันจะไปชอบผู้หญิงทุกคนที่ผ่านสายตามิทราบ หรือเจ้าชอบผู้ชายทุกคนไม่เลือกกันล่ะ

เจ้าหาว่าข้าไม่สวยรึ?! ” ริสต้าลุกขึ้นตบโต๊ะและปึง!

คัลลัคทำหน้าแบบจะร้องอ้าว ซะอย่างนั้น ใครจะไปคิดล่ะว่าคำอธิบายของเธอกลายเป็นราดน้ำมันลงกองไฟ

ริสต้าไฮโอจ้องคัลลัคไม่วางตา พอเถอะ

เจ้าคิดจะปิดเราไปถึงเมื่อไหร่กันริสต้าถาม

เรื่องตาเงินหรือเรื่องชอบผู้หญิงล่ะคัลลัคถาม

เรื่องตาเงิน / เรื่องชอบผู้หญิงริสต้ากับไฮโอดันตอบกันคนละคำตอบ เออ ก็ทั้งคู่นั่นแหละ

แล้วทำไมข้าต้องบอกคัลลัคถามกลับ

ข้าจะได้ไม่มายุ่งกับเจ้าตั้งแต่แรกไงริสต้าตอบ ส่วนไฮโอยักไหล่ให้ราวกับจะบอกว่า ข้าเตือนเจ้าแล้ว

งั้นเจ้าก็ได้คำตอบของข้าแล้วคัลลัคลุกขึ้นจากโต๊ะไปพร้อมอาหารที่ยังกินไม่หมด เพราะข้ารู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ไง

รออะไรเล่า ลุกไปสิริสต้ายกมือไล่

เจ้ารู้จากแม่ของเจ้าสินะคัลลัคถามอีกสักเรื่อง

เปล่าริสต้าตอบเพียงแค่นั้น ทำให้คัลลัคหันไปมองไฮโอ ซึ่งไม่ได้สนใจเธอมากไปกว่าการกิน

ไหนตกลงกันไว้แล้วว่าเขาจะไม่พูดไง

คัลลัคแน่ใจแล้วว่าไม่มีทางได้รับคำสัตย์จากคนที่ไม่คิดว่าเธอเป็นเพื่อนตั้งแต่แรก เธอลุกออกไปอย่างหัวเสีย ทว่ายังไม่ทันจะพ้นเขตโรงอาหารด้วยซ้ำ ริสต้าก็ยืนขึ้นและตะโกนป่าวประกาศ

เจ้ามันตัวซวย! คัลลัค! ” ริสต้าร้อง ตาเงินอย่างเจ้าควรกลับไปอยู่กับพวกตาเงินด้วยกันในแดนคนตาย! อย่าเอาความโชคร้ายมาให้พวกเรา! ใครไม่เชื่อข้าก็บอกให้นางถอดผ้าปิดตาสิ จะได้เห็นกันชัด ๆ ไปเลย! ”

คัลลัคหน้าซีด แน่นอนว่านักเรียนทุกคนอยู่ในโรงอาหารตอนนี้และทุกคนก็ได้ยินริสต้า เธอรีบก้มหน้าต่ำและจ้ำออกไปจากโรงอาหารให้เร็วที่สุด

โครม! แต่ไม่เคยมีครั้งไหนจริง ๆ ที่ไม่โชคร้าย

คัลลัคชนเข้ากับนักเรียนตัวสูงกว่าจนหงายท้อง เมื่อเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นเดธิเลียที่ดูอึ้ง ๆ เหมือนกำลังแปลกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คัลลัครีบลุกขึ้น เพราะการล้มบนพื้นใกล้เท้าเดธิเลียนั้นไม่ใช่เรื่องที่ดี

ว้าวเดธิเลียเพียงแค่อุทาน แต่คัลลัคกำลังจะร้องไห้ออกมาอยู่แล้ว เธอกระชากผ้าปิดตาออก เผยตาเงินให้ทุกคนแถวนั้นได้เห็น ก่อนจะขว้างมันลงบนพื้นตรงปลายเท้าเดธิเลีย

พอใจเจ้าแล้วรึยังล่ะคัลลัคถาม ก่อนจะวิ่งออกจากโรงอาหารไป ทิ้งให้เดธิเลียยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

+++

โชคร้ายไม่หยุดไม่หย่อนจริง ๆ นะเจ้าเนี่ยท่ามกลางบรรยากาศที่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้คัลลัค เด็กหนุ่มชาวไอดัสกลับเข้ามาทักทายเธอตามปกติ

ข้านึกแล้ว พวกกินพืชน่ะไม่น่าคบเช่นเดียวกับเพโลวี แต่เหมือนเธอจะมีวิธีเรียกริสต้าแบบแปลก ๆ

เอาจริง ๆ นะ ตอนแรกพวกเจ้าก็ไม่น่าคบคัลลัคว่า โรงอาหารมีเวทมนตร์ที่ห้ามนำอาหารออก เธอจึงต้องมานั่งอดข้าวอยู่คนเดียวที่บ้านบุหงาดำ

โอ้โห พูดอย่างกับตัวเองน่าคบตายล่ะอิลว่า ก่อนจะยื่นจดหมายให้ เอ้านี่

จากลุงเหรอคัลลัครีบรับไปอ่าน

ใช่อิลตอบ แล้วนั่นเจ้าทำอะไรอยู่

เจ้าลอกวงเวทของพี่ข้ามาเหรอเพโลวีแปลกใจ แต่พวกครูลบมันไปแล้ว เจ้าลอกมันมาตอนไหน

ข้าจำได้คัลลัคตอบ มองดูม้วนกระดาษขนาดใหญ่ที่มีภาพลอกแบบวงเวทเคลื่อนย้ายในสเกลที่เล็กกว่ามาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังใหญ่เป็นเมตรอยู่ดี

เธออ่านจดหมายให้จบ ก่อนจะยื่นมันให้เทียนเผาทิ้ง

สถานที่นัดพบสินะอิลทาย คัลลัคพยักหน้า

เหมาะเจาะเลยเธอเอ่ย กำลังอยากรู้อยู่พอดีว่าของเลียนแบบนี่จะทำงานได้ไหม

เจ้าอาจจะอยากลองด้วยสิ่งของ...เพโลวีเสนอ แต่แสงสว่างก็แวบขึ้นมาจากวงเวทและดูดร่างคัลลัคหายไป

ทิ้งกระดาษวงเวทให้มอดไหม้กลางอากาศด้วยผลกระทบจากการใช้เวทมนตร์ มันรุนแรงเกินกว่ากระดาษจะทนได้ เพราะแบบนี้คิไตลันจึงใช้ดินเหนียวเผา

หรือไม่... ก็ส่งตัวเองเข้าวงเวทที่อาจจะไม่เสถียรและฉีกร่างของผู้ใช้งานเป็นชิ้น ๆเพโลวียกไม้ยกมือแบบอย่างจะอุทานว่าให้ตายเถอะ ก่อนจะนั่งลงกุมขมับ

ส่วนอิลก็แค่ยักไหล่

เป็นคนดวงซวยที่รนหาที่ตายที่สุดเท่าที่เคยเจอมาเลย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #159 `°Manticore°` (@toylovedk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 00:18
    เนื้อเรื่องดำเนินไวกว่าอันเก่าสินะ แต่ที่เหมือนเดิมคือความซวย 55555
    #159
    2
    • #159-1 Dark Yuri (@darkyuri) (จากตอนที่ 13)
      23 กรกฎาคม 2562 / 08:35
      ประมาณนั้น
      #159-1
    • #159-2 Dark Yuri (@darkyuri) (จากตอนที่ 13)
      23 กรกฎาคม 2562 / 08:35
      แต่ก็… อาจจะไม่ไวกว่ากันมากนักหรอก
      #159-2