บุญอ่อน

บุญอ่อนเป็นน้องเล็กสุดท้องในลูกแมวจำนวนห้าตัว

แม่รักบุญอ่อนมากที่สุด

เพราะมันอ่อนแอกว่าใคร

สันนิษฐานว่าคงเพราะแย่งนมตัวอื่นไม่ทัน

บุญอ่อนเป็นลูกแมวที่ชอบเล่นกับคนที่สุด

มันชอบเดินตามแม่ยังกับเป็นแม่ของมัน

บางทีก็เกาะหลังเกาะขาร้องขอกิน

บุญอ่อนเป็นแมวตาแฉะ

ลูกแมวมักจะมีขี้ตาเยอะมาก

บางทีเยอะจนปิดตาลืมตาไม่ขึ้น

เช้าขึ้นมาต้องคอยเช็ดและป้ายยาให้มัน

ซึ่งก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าได้ผลหรือเปล่า

เพราะป้ายยาไปแม่แมวก็จะเลียทำความสะอาดตาให้ลูกด้วย

ไม่รู้ว่าระหว่างตาแมวกับลิ้นแมว

ยาจะติดไปที่ไหนมากกว่ากัน

เพราะบุญอ่อนเป็นแมวตัวโปรด

และเวลากินข้าว

ข้าวมักจะติดฟันให้ต้องนั่งเขี่ยไม่เป็นอันกิน

แม่จึงมักจะให้บุญอ่อนกินอาหารแมวอยู่ตัวเดียว

แต่ลูกแมวตัวอื่นมีหรือจะยอมง่ายๆ

เวลาให้อาหารกันก็กรูแย่งไม่มีใครยอมใครหรอก

ฉันจึงแก้ปัญหาด้วยการ

จับบุญอ่อนมุดหัวเข้าไปกินในขวดโหล

แมวตัวอื่นเลยไม่รู้จะแย่งยังไงดี

ตอนที่แม่แมวคาบลูกแมวหนีไป

แล้วเรากั๊กไว้ได้แค่บุญอ่อนตัวเดียว

เจ้าบุญอ่อนก็จะตามแม่ไม่ห่าง

พันแข้งพันขาหนักเข้า

แม่เลยเตะกระเด็นไปด้วยความรำคาญ

สัญญาณขนาดหนักอย่างนั้น

ทำให้บุญอ่อนเลิกเดินตาม

หนีไปนอนบนกองผ้าอย่างสงบ

อย่างนี้เรียกว่า “การอบรมสั่งสอน”  หรือเปล่าน้อ

๘  ธันวาคม  ๒๕๔๙