ถูไถ

ถูไถ

หลายปีก่อนเราย้ายบ้านมาอยู่ที่ใหม่  หอบเอาแมวมาด้วยหนึ่งตัวคือเจ้าชมพู่  มาที่นี่มีแมวตัวหนึ่งวิ่งร้องอยู่บนกำแพงรั้ว  ให้ข้าวมันกินบ่อยเข้า  มันก็เชิญตัวเองมาเป็นขาประจำ  เพียงแต่ไม่ได้นอนหลับในบ้าน

มันเป็นแมวสามสีเพศเมีย  ตาสีเขียว  หน้าตาดูไม่ได้  เพราะเป็นขี้เรื้อนทั้งหน้า  มันช่างประจบแสดงว่าคงเป็นแมวมีเจ้าของมาก่อน  เดากันว่าเพราะเป็นขี้เรื้อนเลยถูกเขาเอามาทิ้ง  แม่ขยันใส่โพลิดีนให้มันบ่อยๆ  ในที่สุดขี้เรื้อนก็หาย  กลายเป็นแมวหน้าตาสะสวย  ขี้อ้อน 

ฉันตั้งชื่อให้มันว่า  ถูไถ

ชมพู่ตามจีบถูไถแต่ไม่สำเร็จ  จนกระทั่งชมพู่หายไป  เจ้าทองมาแทน  เจ้าทองก็จีบถูไถ  แต่ไม่สำเร็จเหมือนกัน  แมวหนุ่มบ้านนี้แต่ละตัวช่างไม่ได้เรื่องเล้ย

ถูไถเลือกแมวใหม่ซึ่งเด็กหลังบ้านเรียกว่า เจ้าด่าง  ออกลูกมาสามตัวคือ  บุญหลาย  บุญล้น  และบุญเลิศ  (เด็กหลังบ้านเรียกว่า  ไอ้ขาว  ไอ้เงิน  และไอ้ถั่วดำ)  ทั้งสี่ตัวเป็นแมวสองบ้าน  แม่แสนจะรำคาญเจ้าแมวพวกนี้  พอกินอิ่มจากบ้านนี้ก็ไปกวนขอบ้านโน้นกิน  แต่ละตัวอ้วนตันทั้งนั้น  ยายหลังบ้านเล่าว่าเคยมีคนมาขอเจ้าบุญหลายไปให้ผัวเขากิน  ถ้ารู้ว่าเป็นใครจะด่าให้เลย  กว่าฉันจะขุนมันอ้วนท้วนขนาดนี้ได้จะมาชุบมือเปิบ  (เปล่านะ  ฉันไม่ได้เลี้ยงแมวไว้กิน   แต่เลี้ยงแมวไว้กอดต่างหาก   แมวผอมๆ กอดไม่เต็มแขน)

บุญล้นกับถูไถตั้งท้องไล่เลี่ยกัน  ตอนนั้นเจ้าแมวใหม่ถูกพ่อกระแตไล่เตลิดหายไปแล้ว  บุญล้นกับถูไถช่วยกันเลี้ยงลูกและหลานด้วยกัน  ถูไถเป็นแม่แมวที่น่ารักมาก  ร้องเสียงหวาน  ช่างประจบ  เวลากระโดดเข้าบ้านมาหาลูก  จะเลียขนให้ตัวโน้นตัวนี้วุ่นวายไปหมด 

นอกจากนั้นยังช่างหาของกินมาฝากลูก  ตอนที่ลูกแมวยังอยู่ชั้นบน  ถูไถจับนกกระจอกมาฝากลูกๆ  ตอนนั้นลูกแมวถูกจับใส่กรงไว้  บุญล้นนอนอยู่พอดีจึงตะปบเล่น  พอฉันปล่อยลูกแมวออกจากกรง  บุญล้นให้โอกาสลูกๆ มองนกกระจอกไม่นาน

ก็รีบเคี้ยวกินจนหมด

คืนหนึ่งถูไถจับหนูมาให้ลูกที่ชั้นบน  แต่ลูกๆ อยู่ชั้นล่าง  ร้องเรียกเสียงแหบเสียงแห้งก็ไม่มีตัวไหนมา  ฉันเลยต้องช่วยมันตามหาลูกแมว  ไปเจอ  โน่น! ปีนไปนอนกองกันอยู่บนหลังตู้กับข้าว  ถูไถคาบหนูลงมาข้างล่าง  ฉันจับลูกแมวโยนลงมา

ส้มจึ๊ดคว้าหนูได้ก่อนเพื่อน  คาบไปจัดการไม่สนใคร

ของฝากของถูไถยังมีอีกหลายครั้ง  ไม่ว่าจะเป็น  จิ้งจก  นกเอี้ยง  ที่ไม่น่าเชื่อก็คือมันจับปลาดุกมาให้ลูก  แม่แย่งเอาไปขังในถังน้ำ  กะจะเอาไปปล่อย  ปลาเจ้ากรรมกระโดดออกจากถัง  กว่าเราจะรู้ตัวสำลีก็เอาไปนอนแทะอยู่บนผ้าเช็ดเท้า  คุณแมวทั้งหลายได้แต่มองตาปริบๆ  สงสารก็แต่ถูไถ  อุตส่าห์จับมาให้ลูกๆ หลานๆ แท้ๆ

๑๐  ธันวาคม  ๒๕๔๙