ผักบุ้งกับความเป็นไปของไก่

๑๓  พฤษภาคม  ๒๕๕๐

แม่ถามว่าจะกินมาม่าเป็นมื้อเช้าไหม

ตะโกนตอบกลับไปว่า

"ใส่ผักบุ้งด้วยนะคะ"

แม่บอกว่าไม่ได้ซื้อมา

จึงเสนอไปว่างั้นก็ตัดผักบุ้งที่เราปลูกก็แล้วกัน

เปล่านะ

ฉันไม่ได้แย่งผักบุ้งไก่กินหรอก

หลังจากที่ปลูกผักบุ้งแทนหญ้าให้ไก่

ฝนฟ้าเป็นใจช่วยรดน้ำไม่เว้นวัน

ผักบุ้งก็แทงยอดสูงจากดินขึ้นเรื่อยๆ

ตามประสาผักบุ้ง

ไม่ใช่ถั่ววิเศษของแจ๊ค

วันที่ ๘ พฤษภาคม

ตัดอกตัดใจยอมเปิดสุ่มให้คุณไก่เข้าไปกิน

แรกๆ พวกไก่ก็งงๆ

แต่เมื่อแม่ไก่สาวจิกกินแล้วรู้ว่าอร่อย

ไก่ทั้งหลายก็ลุยแปลงผักบุ้ง

จิกกินกันอย่างมีความสุข

กระทั่งฉันเห็นว่าสมควรแก่สภาพ

ที่ผักบุ้งน้อยๆ จะทนไหวแล้ว

จึงไล่คุณไก่ออก

แล้วเอาสุ่มครอบผักบุ้งตามเดิม

ใครจะนึกว่า

คุณไก่จะได้กินผักบุ้งที่ปลูกให้

แค่ครั้งเดียว

วันที่ ๙  พฤษภาคม

เสียงแม่คุยกับใครสักคนแต่เช้า

ปรากฏว่า

เด็กชายตัวน้อยพาพ่อมาถามซื้อไก่แจ้

แม่ตัดสินใจขายไก่แจ้ไปจนหมด

คืนนั้นไก่ร้องตระหนกตกใจ

แม่จับไก่ผูกเชือกครอบไว้ใต้สุ่ม

ย้ายเอาเข่งไปครอบผักบุ้งแทน

วันที่ ๑๐ พฤษภาคม

พ่อลูกคู่นั้นมาเอาไก่ไปตั้งแต่เช้า

ฉันไม่มีโอกาสได้ล่ำลาคุณไก่เลย

คิดถึงวันเก่าๆ ของเจ้าไก่รุ่นหลังๆ

ฉันเห็นมันตั้งแต่แม่ไก่เพิ่งฟักออกจากไข่

เดินตามหลังแม่ๆ ที่ช่วยกันเลี้ยงลูก

พากันคุ้ยเขี่ยหากินบนลานดิน

กระทั่งมันโดนแม่ทิ้ง

ต้องเดินหากินด้วยกันเอง

เห็นเจ้าไก่หนุ่มกำแหงหาญ

ตีกับพ่อของมันที่คุมฝูง

ถูกพ่อไก่ตีจนแน่นิ่ง

เลือดอาบ

จนฉันต้องไปอุ้มมันมาดู

แต่วันต่อมามันก็ตีกันอีก

แม่บอกว่าปล่อยมัน

เรื่องของลูกผู้ชาย

ฉันได้แต่สงสัยว่า

ฉันเลี้ยงไก่แจ้หรือไก่ชนกันแน่เนี่ย

ต่อไปไฟล์ภาพไก่ของฉันคงไม่มีภาพเพิ่มเติม

คิดแล้วก็เหงาในหัวอก

แม่บอกว่า

ดีสิ จะได้ปลูกดอกไม้ได้เสียที

ฉันบอกแม่ว่า

"งั้นปลูกเมล็ดผักบุ้งที่เหลือให้หมดก่อนนะคะ"

เพรางาย  มณีโชติ