♡ Faculty of Love . 1 My Dear ; รักของผม ผมจัดเอง ♡ [Boy's Love] ll [สนพ. Bookish House]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 285,345 Views

  • 3,093 Comments

  • 11,666 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    2,727

    Overall
    285,345

ตอนที่ 13 : บท12 l "ชอบ...เหรอ"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16563
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 374 ครั้ง
    3 ก.พ. 61


Cr. Pic [F.GC]

say-hi ในทวิตเตอร์ ฝากติด #พี่กันต์สายอ่อย ด้วยนะคะ





บท12 l “ชอบ...เหรอ

 

กวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องก่อนจะถอนหายใจออกมา ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วในช่วงเวลาประมาณครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมานี้

 

“จะมาที่ห้องเพื่อมานั่งมองหน้าใช่ไหม” สุดท้ายก็ทนไม่ไหวจนต้องเอ่ยถามออกไป ก่อนที่กันต์จะถอนหายใจอีกรอบ

 

“ก็รอมึงตอบคำถามของพวกกูอยู่นี่ไง มึงอุบอิบเองไหมหล่ะพวกกูก็เลยต้องนั่งมองหน้ามึงแบบนี้เนี่ย” ไข่เจียวพูด โยนความผิดให้กับเจ้าของห้องที่เอาแต่นั่งเงียบไม่ยอมพูดยอมจาอะไร เล่นสงครามประสาทกันมาเกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้ว

 

ฝั่งเขามีสี่คนคือเขานายไข่เจียว ป่าไม้ ใบบัวแล้วก็ใยไหม อีกฝั่งก็มีเจ้าของห้องอย่างกันต์แค่คนเดียว ส่วนดิวเจ้านั่นก็นั่งอมยิ้มไม่เข้าข้างใครสักคน

 

“คำตอบอะไรของมึง” กันต์ถามกลับไป เลิกคิ้วมองเหมือนกับว่าไม่เคยได้ยินคำถามที่อีกฝ่ายพูดเลยสักนิดเดียว

 

แอบเห็นหางคิ้วของไข่เจียวกับป่าไม้กระตุกเมื่อโดนเพื่อนรักกวนประสาท นี่ถ้าไม่ใช่เพื่อนกลุ่มเดียวกันคงได้วางมวยกันไปแล้วหลายรอบแน่นอน

 

“มึง ชอบ น้อง เดียร์ ใช่ ไหม” พูดช้าๆ ชัดๆ เน้นทุกคำให้มันได้ยิน ถ้าหากยังไม่ได้ยินอีกคงต้องพาไปส่งโรงพยาบาลแล้วล่ะ

 

กันต์ถอนหายใจแบบที่ดูก็รู้ว่าแสร้งทำ “ดูมึงจะชอบเสือกเรื่องของกูจังเนอะ”

 

“เออ!!” ทั้งป่าไม้และไข่เจียวก็ตอบรับเสียงดังอย่างไม่รู้สึกสะทกสะท้านอะไร ใบบัวกับใยไหมก็อดจะหัวเราะขำไม่ได้ที่เห็นสามคนนี้เถียงกัน ตอนนี้เลยเปลี่ยนมาเป็นผู้ชมกับดิว แล้วปล่อยให้ป่าไม้กับไข่เจียวไต่สวนต่อไปแทน

 

“เสือกเรื่องของกูให้ได้อะไรวะ”

 

“ได้ความพอใจ”

 

“ได้ความสุข”

 

“ได้ความแฮปปี้”

 

“ได้ความบันเทิง”

 

“จบไหม!!

 

สลับกันตอบเป็นประโยคๆ ไป ก่อนจะประสานเสียงกันในตอนท้ายเหมือนกันนัดแนะกันมาแล้วเรียบร้อย

 

“แล้วได้อะไรวะ ถ้ามึงรู้ว่ากูชอบหรือไม่ชอบน้องเขา” คนเล่นตัวก็ยังเล่นตัวต่อไปไม่ยอมตอบคำถามสักที นี่ก็เข้ามาวันที่สี่แล้วที่พวกเขาสืบสวนสอบสวนกันว่ากันต์แอบชอบรุ่นน้องปีหนึ่งหรือเปล่า แต่ก็ยังไม่ได้ความอะไรสักอย่าง นอกจากความกวนตีนกวนประสาทกันไปมาแบบนี้

 

“อ๊าว! พวกกูก็จะได้สนับสนุนแล้วก็ช่วยเหลือเพื่อนผู้น่ารักของไง” ป่าไม้ตอบด้วยความจริงใจ ที่มองยังไงก็ไม่เห็นจะมี

 

“ถ้าพวกมึงไม่รู้นี่จะตายกันเลยใช่ไหม”

 

ทั้งสองคนพยักหน้ารับทันที “กูจะต้องเป็นบ้า เป็นกังวลตายห่าแน่นอนถ้ากูไม่ได้รู้เรื่องนี้”

 

“เออ กูก็เหมือนกัน กูคงดิ้นรนทรมานชิบหายเพราะอยากเสือกเรื่องของมึงเนี่ย”

 

ไม่มีหรอกคำว่าสลด กวนมาแบบนี้ก็กวนกลับไปเหมือนกัน ไม่โกงหรอกบอกเลย

 

“หึๆ... บอกๆ ไปเถอะ ไม่อย่างนั้นอีกวันสองวันนี้พวกมันสองคนคงทุรนทุรายจนตายแน่นอน” ดิวพูดไปก็หัวเราะไปกับท่าทางของเพื่อนทั้งสองคน

 

กันต์หันไปมองหน้าดิวก่อนจะเบะปาก “กูอยากให้มันทุรนทุรายก่อนแล้วค่อยตอบอะ ยังเห็นมันเป็นบ้าไม่สะใจเลย”

 

ป่าไม้กับไข่เจียวโวยวายยกใหญ่ทำท่าจะเข้ามาทำร้ายร่างกายกันต์เสียด้วยซ้ำข้อหาทำตัวได้น่าหมั่นไส้เหลือเกิน แต่ก็ทำอย่างนั้นไม่ได้เพราะมีใยไหมกับใบบัวอยห้ามทัพเอาไว้

 

หลังจากเล่นตัวจนพอใจแล้วกันต์ก็ขยับตัวนั่งดีๆ “โอเค กูบอกก็ได้”

 

“ดีมาก! อย่างนั้นมึงก็บอกมาเลย”

 

“ให้กูบอกอะไรเหรอ...” ทำหน้าไร้เดียงสาใส่อีกรอบ

 

“ไอ้สลัด!!” ทั้งป่าไม้และไข่เจียวที่ตั้งหน้าตั้งตาฟัง สถบออกมาพร้อมกันจนกันต์หัวเราะลั่นอย่างชอบใจที่ได้แกล้งเพื่อน

 

“เอ่อๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้” กันต์พูดขำๆ เมื่อเห็นสายตาขวางๆ ของเพื่อนทั้งสองคน “ก็อย่างที่ทุกคนคิดนั่นแหละ...”

 

หันมองเพื่อนแต่ละคนที่จับจ้องมาที่เขา “ชอบเพื่อนน้องไอ้ป่า”

 

“ใช่จริงๆ ด้วย!” ใบบัวพูด “กันต์น่ะชอบมองน้องเขาตลอด ตั้งแต่ยังรับน้องแล้ว เราอยู่วงนอกเราเห็น ยิ่งหลังๆ มา เวลาบังเอิญเจอกัน กันต์ก็เอาแต่มองน้องเขาแบบไม่ละสายตาเลย”

 

พอพูดออกไปก็รู้สึกเขินๆ ยิ่งได้ยินใบบัวพูดแบบนั้นก็ยิ่งเขินเลยได้แต่หัวเราะออกมา ยกมือเกาแก้มแก้เขินไปด้วย “ก็... คงงั้นละมั้ง”

 

“ถามจริง... ทำไมถึงชอบวะ” ป่าไม้ถาม “ดูไม่มีทีท่าว่ามึงจะไปชอบน้องเขาได้เลยนะโว้ย แถมน้องยังเขม่นมึงซะ แม้ว่าตอนนี้จะไม่ใช่แบบนั้นแล้วก็เถอะ”

 

“เอ่อ นั่นดิ” ไข่เจียวเห็นด้วยกับเพื่อน ไม่รู้ว่าเพื่อนของเขามันไปรู้สึกสปงสปาร์คกันตอนไหนยังไง ดูแล้วไม่มีวี่แววเลย

 

แรกๆ... ไอ้เพื่อนตัวดีก็ดุเอาดุเอาเพราะเป็นถึงพี่วินัย สั่งลงโทษน้องไปไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ น้องเองก็คงหมั่นไส้ โกรธ อคติ เขม่นหน้ากันมาตั้งแต่แรกๆ เลยมองไม่เห็นเลยว่าเพื่อนเขามันจะไปตกหลุมรักน้องได้อย่างไรกัน

 

หรือมันชอบอกชอบใจที่โดนน้องเกลียดมันเลยหลงรักน้องวะ...

 

“จริงๆ แล้ว... กูเคยเจอน้องมาก่อน ตั้งแต่สมัยเด็กๆ แล้วล่ะ” กันต์ตอบ “ไม่รู้ทำไมถึงได้อยากเจอตลอด พอมาเจออีกทีก็เลย... ชอบไปแล้วละมั้ง”

 

“โห... นี่มึงหน้าหม้อตั้งแต่ละอ่อนเลยเหรอวะ ไม่เบานะมึงน่ะ”

 

“สัส!” แซ็วมาก็ด่ากลับแบบทันท่วงทีให้ป่าไม้หัวเราะชอบใจ

 

“แล้วไงมึง ตอนนี้ความสัมพันธ์ของมึงกับน้องคืบหน้าไปขนาดไหนแล้วล่ะ กูจะได้เพื่อนสะใภ้เมื่อไหร่วะ”

 

“เพื่อนสะใภ้ห่าไรของมึงล่ะ!”

 

ไข่เจียวทำหน้าตาเหลอหลาก่อนจะถามออกมาอย่างไม่แน่ใจ “อ้าว... กูจะไม่ได้เพื่อนสะใภ้เหรอวะ ห หรือว่า... ม มึงจะไปเป็นเมียน้อง”

 

“โอ้... ไม่นะ...”

 

“เมียก็เชี่ยหล่ะ! น้องมันต้องเมียกูไหม... ไอ้เชี่ย!!” กันต์เถียงกลับก่อนจะชะงักไปเมื่อรู้ตัวว่าพูดอะไรออกมาก่อนจะด่าเพื่อนตัวดีเสียงลั่นพร้อมกับยื่นมือไปโบกหัวเพื่อนรักทั้งสองคนที่หัวเราะเอิ้กอ้ากชอบใจ ไม่ใช่แค่มันสองคนเท่านั้นแต่ผู้ชมอย่างดิว ใบบัวแล้วก็ใยไหมก็หัวเราะกันไปด้วย

 

“ว้าย~ พี่กันต์ทะลึ่งนะเนี่ย คิดอย่างนู้นอย่างนี้กับเขาแล้วอ่ะ ว้ายๆๆๆ”

 

ไอ้สองตัวประสานเสียงกัน จัดเต็มทั้งสีหน้า ท่าทาง และน้ำเสียงจนคนมองหมั่นไส้ลุกไปเตะมันคนละที แบบที่ไข่เจียวกับป่าไม้ก็แกล้งร้องวี้ดว้ายหลบซ้ายหลบขวา

 

“พอๆ พวกนายก็เลิกกวนกันต์ได้แล้วน่า” เป็นสองสาวต้องยื่นมือเข้ามาช่วย เพราะถ้าขืนปล่อยเอาไว้ต่ออาจจะมีการนองเลือดกันของจริง

 

กันต์ได้แต่ยกมือชี้หน้าเพื่อนรักที่ยังทำลอยหน้าลอยตาให้น่าโดนดีอีกสักรอบ เจ้าตัวเลิกสนใจเพื่อนทั้งสองคนที่โดนใบบัวกับใยไหมดุเรื่องที่มากวนประสาทเขา แล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ดิวแทน

 

“ขำนะมึง ไม่ช่วยกูเลย” หันไปมองเพื่อนตั้งแต่เด็กตาขวาง

 

“อย่าพาลกูสิ” ยกมือกอดคอเพื่อน “น้องกันต์ของพี่ดิวไม่งอแงเนอะ”

 

“สัส! แก่กว่ากูแค่สามสี่เดือนมาทำเป็นเรียกพี่เรียกน้อง” กันต์พูดแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรที่อีกฝ่ายพูดเหมือนกับเขาเป็นเด็กน้อย

 

“เนี่ย... ก็กันต์กับดิวเป็นแบบนี้อ่ะจะไม่ให้เราจิ้นได้ไง” ใบบัวหันมาพูดอมยิ้มจนแก้มพอง “รักกันหวานขนาดนี้ใครมองก็แอบคิดเหมือนเราแหละน่า”

 

กันต์หันไปทำหน้าเบื่อใส่เพื่อนสาวส่วนดิวก็แค่หัวเราะ เพราะเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วตอนเด็กก็เข้าใจว่าอายุต่างกันเยอะกันต์ก็เคยเรียกดิวว่าพี่มาก่อน ส่วนดิวก็เรียกกันต์ว่าน้องตามที่ได้ยินพ่อของกันต์เรียก

 

แต่พอโตมาถึงได้รู้ว่าอายุที่ตอนเด็กเข้าใจว่าห่กันเยอะแท้จริงแล้วก็ห่างกันแค่สี่เดือนหลังจากนั้นก็เลยเปลี่ยนการพูดการเรียกแล้วก็กลายมาเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่ประถมจนถึงตอนนี้

 

“ถ้าเพื่อนกันต์ของใบบัวน่ารักเหมือนตอนเด็กๆ เราก็คงจะหวั่นไหวอ่ะ พอโตมาแล้วเรารับไม่ไหว” ดิวพูดไปหัวเราะไป ยังจำเพื่อนตอนเด็กๆ ได้ หัวเห็ดวิ่งดุ๊กดิ๊กตอนนั้นก็น่ารักมากแท้ๆ เลย

 

หันไปโบกหัวเพื่อนรักหนึ่งทีเพราะหมั่นไส้ ก่อนเจ้าตัวจะลุกไปเตรียมมื้อเย็นให้เพื่อนๆ วันนี้ตั้งใจจะมาทำงานกันแท้ๆ เลย แต่พวกนี้ก็ใช้เวลาให้หมดไปอย่างเปล่าประโยชน์ด้วยการมาอยากรู้เรื่องของเขากับน้องตัวเล็กเลยยังไม่ได้ลงมือทำงานกันสักที

 

 

 

 

 

“วันนี้คิวมึงว่ะกันต์” ไข่เจียวพูดพร้อมกับเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ หันหน้าจอไปให้เพื่อนดู

 

คงเป็นเรื่องปกติที่ทุกมหา’ลัยจะมีเพจ cute boy cute girl หรือว่าเพจพวก sexy boy sexy girl มหา’ลัยของพวกเขาก็มีเช่นกัน แล้วคนที่ติดอันดับที่แอดมินลงรูปบ่อยสุดก็มีกันต์อยู่ในนั้นด้วย ด้วยความที่หน้าตาดี เรียนเก่ง กีฬาก็ได้ บ้านรวยจึงไม่แปลกเลยที่สาวแท้ ไม่แท้จะให้ความสนใจ

 

“เมื่อวานคิวไอ้ดิว วันนี้ไอ้กันต์ พรุ่งนี้จะเป็นกูหรือมึงวะไข่” ป่าไม้หันไปถามเพื่อนพร้อมหัวเราะ ไม่ได้ยอหรือหลงตัวเองกันยกกลุ่ม ต้องยอมรับว่าพวกเขาหน้าตาดีกันทั้งหมด ทำอย่างไรได้... คนมันเกิดมาหน้าตาดีเลยมีคนชอบเยอะ

 

กันต์ส่ายหน้า ไม่ได้สนใจอะไรกับการที่โดนถ่ายรูปไปลง เรียกว่าชินแล้วคงจะดีกว่า เพราะมันก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ปีหนึ่ง

 

“ผัวขา~~ เห็นรูปที่เมียขาลงวันนี้หรือยัง เมียขาเลือกรูปที่ผัวขาหล่อสุดๆ มาลงเลยนะ เท่อ่ะ! คนอะไรก้าวขาลงจากรถก็ยังเท่” เสียงของป๋อมแป๋มที่แต่งตั้งตัวเองเป็นเมียขาของกันต์ดังมาแต่ไกล เจ้าตัวเป็นแอดมินเพจ sexy boy รูปส่วนใหญ่ที่ลงเป็นรูปของกันต์ก็เป็นฝีมือของป๋อมแป๋มนี่แหละ

 

นอกจากจะเป็นแอดมินเพจแล้วเจ้าตัวยังเป็นหัวหน้าแฟนคลับของกันต์อีกด้วย

 

“ไม่ต้องลงเลยจะดีกว่า”

 

“ว้าย ไม่ได้สิคะผัวขา ชะนีมากน้อยทั้งหลายอยากเห็นรูปผัวขาของเมียขาทั้งนั้นแหละค่ะ” ขยับมานั่งเบียดข้างๆ ใกล้ๆ จนแทบจะสิงร่าง

 

กันต์ขยับตัวออกห่างแต่อีกฝ่ายก็ตามมาคว้าแขนสุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วปล่อยให้ป๋อมแป๋มลวนลามต่อไป

 

“ป๋อมแป๋ม มึงอย่ากินแขนเพื่อนกู” ไข่เจียวว่ามองเพื่อนร่วมชั้นปีที่สนิทสนมกันดีเพราะเป็นพี่วินัยด้วยกันที่มองเพื่อนเขาตาเป็นมัน ถ้ามันจับกลืนลงท้องได้มันคงกลืนไปแล้ว

 

“อยากกินกล้วยผัวขา... อุ๊ย!”

 

“สัส! มึงนี่มือไวตลอด” กันต์ว่าคว้ามือของป๋อมแป๋มได้ทันก่อนที่เจ้าตัวจะจับเข้าที่เป๋าของเขา

 

คนโดนว่าก็หัวเราะคิกคักชอบใจ หันไปตอดดิวบ้าง กวนไข่เจียวบ้าง หยอดป่าไม้บ้างอย่างสนุกสนานจนพวกเขาขี้เกียจจะพูดอะไรแค่คอยจับมือไวๆ นั้นอย่างเดียวก็เหนื่อยแล้ว หันไปคุยกับอีกคน แต่มือล้วงอีกคน อะไรจะมือไวขนาดนั้น

 

“พี่กันต์คะ” เสียงเรียกชื่อของกันต์ทำให้เจ้าตัวที่กำลังจะเอ่ยว่าป๋อมแป๋มชะงัก หันไปมองตามเสียงที่ได้ยินแล้วก็ไม่ใช่แค่กันต์คนเดียวแต่รวมไปถึงคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่บนโต๊ะด้วย

 

ทุกคนยกเว้นกันต์และป๋อมแป๋มยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าใครเป็นคนเรียก โดยเฉพาะไข่เจียวที่จะออกหน้าออกตาเป็นพิเศษ ยืนขึ้นกวักมือเรียกอีกฝ่ายให้เดินเข้ามาหา คนที่เดินมาใหม่ตกเป็นเป้าสายตาของคนรอบๆ ทันที เนื่องจากชุดนักเรียนมัธยมปลายที่เจ้าตัวใส่อยู่ รวมไปถึงรูปร่างหน้าตาที่สะสวยเสียใครๆ ก็ต้องมอง

 

ป๋อมแป๋มถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้แล้วยกมือไหว้ทุกคนรอบโต๊ะ “ชะนีเด็กมาก เจ๊ล่ะเซ็งจริงเชียว หล่อนเป็นชะนีในไม่กี่คนที่ได้ใกล้ชิดผัวขา แต่หล่อนเป็นชะนีเพียงหนึ่งเดียวที่ผัวขาฉันรัก และฉันก็ทำอะไรหล่นไม่ได้”

 

“พี่ป๋อมแป๋มก็...”

 

“เดี๋ยวกูก็ถีบคว่ำเลย” กันต์ว่าเสียงดุ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองคนที่ยืนยิ้มหวานอยู่ตรงหัวโต๊ะแล้วขมวดคิ้วใส่ “จะมาทำไมไม่โทรหาพี่คะ แล้วมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ไม่มีเรียนหรือยังไงกันคะน้องแพร”

 

คนที่ป๋อมแป๋มนึกอิจฉาที่สุดก็คงจะเป็นน้องแพร น้องสาวคนสวยสุดที่รักของกันต์นี่แหละ เพราะถึงแม้ว่ากันต์จะไม่พูดคำหยาบกับเพื่อนผู้หญิง แต่ก็ไม่ได้พูดจาเพราะน่าฟังเหมือนเวลาพูดกับน้องสาวเลยสักนิด

 

น้องแพรยิ้มหวานเดินมาหาคนเป็นพี่แล้วนั่งลงข้างๆ สองมือกอดแขนของกันต์แน่นก่อนจะพูดอ้อน “น้องแพรไม่ได้โดดเรียนนะคะ วันนี้เลิกเรียนเร็ว เลิกครึ่งวันก็เลยมาซื้อของด้วยกันกับเพื่อนแถวนี้ ใกล้มอพี่กันต์พอดีน้องแพรเลยแวะเข้ามาหา”

 

“แล้วก็... กำลังจะโทรหาพี่กันต์ด้วยค่ะ แต่พอดีเห็นพวกพี่กันต์ก่อนก็เลยเดินเข้ามาเลย” รีบพูดต่อทันทีเมื่อเห็นพี่ชายอ้าปากเตรียมจะพูดเพราะรู้ดีว่าเธอกำลังจะโดนพี่ชายบ่นเรื่องไม่ยอมโทรหา

 

“น้องแพรไม่ต้องสนใจไอ้หมอนั่นมันหรอก มันทั้งดุ ทั้งโหด มาอยู่กับพี่ไข่ดีกว่า พี่ไข่ทั้งรักเดียวใจเดียว แล้วก็ไม่คิดดุน้องแพรคนสวยเลยด้วย” ไข่เจียวพูดเสียงทะเล้น ชอบหนักล่ะได้แกล้งเพื่อนตัวเอง

 

ทุกคนในกลุ่มรู้กันดีว่ากันต์ทั้งรักทั้งหวงน้องสาวคนเดียวคนนี้มากแค่ไหน พอสบโอกาสก็เป็นต้องแกล้งตลอด โดยเฉพาะไข่เจียวกับป่าไม้ที่ชอบเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังน้องแพรแล้วพูดจาเชียงจีบให้กันต์ได้ของขึ้นวิ่งไล่เตะอยู่บ่อยไป แต่ก็รู้กันดีว่าขำๆ แค่อยากแกล้งเพื่อนเล่นเท่านั้น

 

น้องแพรส่ายหน้า ย่นจมูกใส่แลดูน่ารัก “น้องแพรอยู่กับพี่กันต์ดีกว่า พี่กันต์น่ารัก อยู่กับพี่กันต์ได้กินของอร่อยๆ เยอะด้วย พี่ไข่ทำกับข้าวไม่เป็น... ไม่ผ่านค่ะ สเปคน้องแพรต้องทำอาหารเป็น”

 

“พี่ไข่อกหักดังเปราะเลยทีเดียว...”

 

“พอลูกสาว... เจ๊ยิ่งฟังก็ยิ่งอิจฉาลูก ทำบุญมาด้วยอะไร๊ถึงได้มาเป็นน้องสาวของผัวเขาของเจ๊” ป๋อมแป๋มยกมือห้ามคนอวดพี่ชาย จนคนอื่นๆ ต้องหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

 

“แล้วนี่กินอะไรมาหรือยังคะ พี่กันต์ไปซื้ออะไรมาให้ไหม แล้วจะกลับตอนไหนจะรอให้พี่กันต์ไปส่งที่บ้านหรือเปล่า แต่เดี๋ยวรอพี่ดีกว่า พี่ขับรถไปส่งเอง” กันต์ก้มลงถามน้องสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ

 

“น้องแพรกินมาเรียบร้อยแล้วค่ะ”

 

“เดี๋ยวพี่กันต์มีเรียนคาบบ่ายอีกสองชั่วโมง นั่งรอพี่กันต์นะเดี๋ยวจะไปส่งที่บ้าน”

 

น้องแพรพยักหน้ารับพร้อมยิ้มกว้าง “นี่เลยค่ะเหตุผลที่น้องแพรมาหา จะมาลากพี่กันต์กลับบ้านนี่แหละ ใกล้สอบทีไรพี่กันต์ไม่ค่อยได้กลับบ้านเลย วันนี้นะน้องแพรไม่ปล่อยให้พี่กลับมานอนคอนโดหรอก บอกเลย”

 

กันต์ยิ้มเอ็นดูกับท่าทางของน้องสาวที่แม้จะเริ่มโตเป็นสาวแล้วแต่ก็ยังเป็นเด็กน้อยน่าเอ็นดูสำหรับเขาเสมอ ยกมือขึ้นบีบปลายจมูกรั้นๆ นั้นอย่างมั่นเขียว

 

นั่งคุยเล่นกันอีกไม่นานทั้งโต๊ะก็พากันเตรียมขึ้นเรียน ตอนบ่ายเป็นวิชาเรียนรวมหลายคณะในห้องบรรยายห้องใหญ่ที่มีนักศึกษาเป็นจำนวนมากและไม่มีการเช็คชื่อ กันต์เลยพาน้องแพรขึ้นไปเรียนด้วยให้เจ้าตัวใส่เสื้อคลุมของใบบัวที่พับใส่กระเป๋ามาด้วยเพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจมากนักเพราะชุดที่น้องแพรใส่อยู่เป็นชุดนักเรียน

 

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังได้รับสายตาจากคนอื่นๆ อยู่ดี เพราะแทบไม่เคยเห็นเลยว่าคนดังที่ใครต่อใครก็เรียกกันว่าเหนือเดินจะเดินจับมือผู้หญิง มีทั้งเสียงซุบซิบ และคนยกมือถ่ายรูปเต็มไปหมด หัวข้อสนทนาก็คงไม่พ้นว่าผู้หญิงที่เดินจูงมือกับเหนือเดือนแห่งสถาปัตยกรรมศาสตร์คือใคร...







* * * ต่อค่ะ 100% * * *





แม้จะไม่ได้กดติดตามเพจของมหาลัย แต่ประเด็นที่กำลังเป็นที่พูดถึงกันอยู่ตอนนี้ก็ถูกแชร์มาอยู่หน้าไทม์ไลน์อยู่ดี ซึ่งประเด็นที่นักศึกษาถกกันก็คงเป็นภาพของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเหนือเดือน กำลังเดินจูงมือผู้หญิงหน้าตาสวยในมหาลัย พร้อมยิ้มกว้างอย่างที่ปกติไม่ค่อยจะได้เห็นเท่าไหร่นัก

 

และก็ไม่ได้มีแค่รูปเดียวแต่มีเต็มไปหมดตั้งแต่ที่น้องแพรเดินไปหาที่โต๊ะ ตอนที่กันต์พาน้องแพรขึ้นไปเรียนด้วย หรือแม้กระทั่งหลังเลิกเรียนที่เจ้าตัวตั้งใจจะพาน้องสาวไปส่งที่บ้านก็ถูกถ่ายเอาไว้หมด เพราะความสนิทสนมที่แสดงออกทำให้สาวๆ หลายคนเอนเอียงไปทางว่าผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นแฟนของเหนือเดือนก็เป็นได้

 

เพราะเอาจริงๆ แล้วก็ไม่ค่อยมีใครรู้เท่าไหร่ว่ากันต์มีน้องสาว เนื่องจากเจ้าตัวไม่ยอมพาน้องแพรมาเปิดตัว เหตุผลข้อเดียวเท่านั้นคือ... หวงน้องมาก จะมีก็แค่เพื่อนๆ ในคณะที่รู้ แต่เสียงส่วนน้อยจากเพื่อนๆ ก็สู้เสียงส่วนใหญ่และความคิดเองเออเองไม่ได้อยู่ดี

 

“เรื่องมึงกับน้องแพรยังถูกแชร์ไม่หยุดเลย” ดิวเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์มาพูด

 

ตอนนี้พวกเขามานั่งรอเวลาขึ้นเรียนอยู่ใต้อาคารเรียนของคณะนิติศาสตร์ วิชาที่จะขึ้นเรียนต่อนั้นเป็นวิชาเลือกบังคับ

 

“ถ้าเยอะเกินไปเดี๋ยวคงต้องให้ป๋อมแป๋มลงเพจให้” กันต์ตอบ เขาเองก็กำลังไล่ดูพวกคอมเมนต์ต่างๆ อยู่เหมือนกัน ส่วนใหญ่จะไปในทางคาดเดาว่าน้องแพรคือแฟนของเขา

 

เพราะไม่ใช่พี่น้องกันแท้ๆ ไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือกเลยสักนิด ใบหน้าก็ไม่มีส่วนใครคล้ายกันเลยจึงไม่แปลกที่ใครต่อใครจะเข้าใจไปแบบนั้น “จะคาดเดาอะไรก็ตามสบาย แต่อย่ามาด่ามาว่าน้องแพรเป็นพอ ไม่งั้นกูเล่นแน่”

 

“แต่เท่าที่ดูก็ไม่มีคอมเมนต์แย่ๆ นะกันต์” ใยไหมตอบ “ส่วนใหญ่จะออกแนวไม่อยากจะยอมรับมากกว่าว่าตัวเองจะนก”

 

“เรื่องคนอื่นคอมเมนต์น่ะไม่เท่าไหร่หรอก แต่ถ้ามีโอกาสกันต์ก็บอกน้องเดียร์ด้วยล่ะว่าน้องแพรคือน้องสาวน่ะ” ใบบัวพูดด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะอธิบายต่อเมื่อเห็นว่ากันต์ยังทำหน้างง ไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอต้องการจะสื่อ “คนนอกมองก็เข้าใจว่าเป็นแฟนอยู่แล้ว ถ้ากันต์อยากจะมีโอกาสเดินหน้าจีบน้องเดียร์ก็ไม่ควรจะให้น้องเข้าใจผิดไปแบบนั้นนะ”

 

“อ่า...”

 

“ใช่ๆ ถูกของบัว เพราะถ้าเกิดน้องเขาเองก็ชอบกันต์อยู่ล่ะก็ ถ้าเข้าใจผิดว่ากันต์กับน้องแพรเป็นแฟนกัน มันจะยิ่งยุ่ง ยิ่งยากเข้าไปใหญ่นะ ต้องรีบเคลียร์ให้เข้าใจรู้ไหม”

 

กันต์พยักหน้ารับกับคำของเพื่อน พร้อมกับคิดตามไปด้วย เขาเองก็ยังไม่เคยบอกเดียร์เลยว่าน้องแพรคือน้องสาว อาจจะเพราะช่วงนี้ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่เนื่องจากว่าต่างคนต่างก็มีงาน แล้วอาทิตย์นี้ก็เป็นอาทิตย์สุดท้ายของการเรียนการสอนก่อนจะสอบกลางภาคแล้วด้วย

 

แผนการที่จะเดินหน้าจีบก็ถูกพับเก็บเอาไว้มาร่วมเดือน แล้วไม่รู้ว่าตอนนี้อกฝ่ายจะเข้าผิดไปไกลขนาดไหนแล้วเหมือนกัน พอคิดแบบนี้ก็ชักจะกังวล เดิมทีก็ว่ายากแล้ว ตอนนี้คงยากกว่าเดิมอีก...

 

การเรียนในวันนี้ไม่ได้มีอะไรมากนักเนื่องจากอาจารย์สรุปเนื้อหาให้ฟังพร้อมบอกแนวข้อสอบก่อนจะปล่อยให้ทุกคนแยกย้าย พวกกันต์เองก็แยกย้ายกันไปเพื่อเตรียมอ่านหนังสือสอบในสัปดาห์ถัดไป ยังไม่รวมถึงการส่งงานหลังสอบเสร็จและการสอบนอกตารางอีก

 

เจ้าตัวเหวี่ยงตัวขึ้นรถก่อนจะขับออกจากมหา’ลัยเพราะวันนี้ไม่มีเรียนอะไรแล้ว มีอีกทีก็สอบเลย กันต์ขับรถเลยคอนโดไป จุดหมายก็คือร้าน Cake@Time ของพ่อคิน

 

Cake@Time ยินดีต้อนรับค่ะ... อ้าว... น้องกันต์”

 

“สวัสดีครับพี่ดี” กันต์ทักทายปาติชิเย่ประจำร้าน “วันนี้ออกมาอยู่หน้าร้านเองเหรอครับ”

 

“ค่ะ คนไม่เยอะเท่าไหร่พี่เลยออกมาช่วยหน้าร้าน แต่เวลานี้ลูกค้าก็ไม่ค่อยเยอะอยู่แล้วล่ะค่ะ” อีกฝ่ายตอบ “มาหาคุณคินเหรอ คุณคินออกไปข้างนอกแต่เดี๋ยวก็คงกลับเข้ามาเพราะออกไปได้สักพักแล้ว”

 

“ครับ ไม่เป็นอะไร ระหว่างรอเดี๋ยวผมช่วยเอง” กันต์ตอบก่อนจะเดินหายเข้าไปหลังร้านเพื่อเปลี่ยนชุด

 

ตั้งแต่เด็กๆ แล้วกันต์มักจะมาช่วยงานที่ร้านเป็นประจำ คงเพราะเขาชอบและผูกพันกับร้านนี้ ได้เจอพ่อคินครั้งแรกพ่อคินก็พามาที่ร้าน ได้เจอน้องตัวเล็กครั้งแรก... ก็เพราะน้องมาที่ร้าน

 

หลังจากเก็บของแล้วหยิบผ้ากันเปื้อนแบบผูกเอวมาสวมแล้วเขาก็เดินออกไปช่วยหน้าร้าน กันต์ทำได้ทุกอย่างตั้งแต่เก็บโต๊ะ เช็ดโต๊ะ รับออเดอร์ เสิร์ฟ จนถึงขั้นทำเครื่องดื่มและขนมก็ทำได้หมด แต่ส่วนใหญ่เวลามาช่วยเขาจะคอยช่วยเสิร์ฟ รับออเดอร์ เก็บโต๊ะเสียมากกว่า

 

“ช่วงนี้งานเยอะเหรอคะ ไม่เห็นมาที่ร้านเลย” พี่ดีถาม

 

“ครับ จะสอบแล้วก็เลยยุ่งๆ นิดหน่อย เอาไว้หลังสอบเสร็จผมจะแวะมาช่วยนะครับ”

 

ไม่นานหลังจากที่กันต์มาช่วยงานลูกค้าในร้านก็เริ่มเยอะขึ้น คงจะเป็นเพราะนักศึกษาผู้หญิงที่แวะมาเจอพนักงานเสิร์ฟหน้าตาดีก็เลยโพสลงโซเชี่ยลที่ไปไวยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง นักศึกษาสาวๆ เลยพากันแวะเวียนมาที่ร้าน เพราะร้านก็ไม่ได้อยู่ไกลจากมหาวิทยาลัยเท่าไหร่นักเดินทางง่ายแล้วก็สะดวก ยิ่งตอนนี้มีรถไฟฟ้าผ่านก็ยิ่งเดินทางง่ายเข้าไปใหญ่

 

“ก็ว่า... มองจากข้างนอกก็สงสัยว่าทำไมวันนี้คนเยอะกว่าปกติ” เสียงของนคินทร์ เจ้าของร้านหรือพ่อคินของกันต์ทักขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในร้านแล้วเห็นลูกชายเดินเสิร์ฟเครื่องดื่มอยู่

 

“พ่อคิน... สวัสดีครับ” กันต์เดินไปหาพร้อมยกมือไหว้ก่อนจะกอดพ่อคินเอาไว้แน่น เป็นการแสดงความรักแล้วก็ความคิดถึงของบ้านนี้

 

“เป็นไงมาไงถึงมาที่ร้านได้ละเนี่ย” พ่อคินถาม พลางมองหน้าลูกชาย ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเห็นท่าทางของกันต์ “จะให้พ่อทำอะไรให้ ไหนบอกมาสิ”

 

กันต์ถอนหายใจเสียงดังแบบที่ดูก็รู้ว่าแกล้งทำ “ปิดพ่อคินไม่เคยได้เลย... ผมอยากให้พ่อคินทำแพนเค้กคุณหมีน้อยให้ผมหน่อย...”

 

พ่อคินเลิกคิ้วขึ้น “เอาไปให้ใครหล่ะ แล้วเราไม่ทำเองหล่ะ พ่อเทรนมากับมือนะ”

 

“ยังไงผมก็ทำได้ไม่เหมือนพ่อคินเต็มร้อยนี่ครับ นะ... พ่อคินทำให้ผมหน่อย”

 

“ไหนบอกพ่อคินมาก่อนว่าจะเอาไปให้ใคร...” พ่อคินถาม “น้องตัวเล็กหรือยังไงกัน”

 

คนโดนถามชะงักไปนิดยกมือลูบท้ายทอยแก้เขินก่อนจะพยักหน้ารับ “ครับ... พอดีมีเรื่องนิดหน่อย ผมว่าน้องต้องเข้าใจผมผิดไปแล้วแน่ๆ เลย ผมอยากจะไปอธิบาย แต่อยู่ๆ จะให้เดินเข้าไปคุยเลยก็คงแปลกๆ ผมก็เลยมาขอให้พ่อคินช่วยทำเมนูโปรดของน้องให้หน่อย ตอนหาเรื่องคุยน้องจะได้อารมณ์ดี ไม่โกรธผมไง...”

 

“คิดจะเอาขนมไปหลอกน้องหรือยังไงกัน” พ่อคินพูดขำๆ แต่ก็ยอมเดินเข้าไปด้านหลังร้านให้กันต์รีบก้าวตามเข้าไป

 

“กับน้องขนมน่าจะหลอกได้มากกว่าเดินเข้าไปคุยตรงๆ นะครับ” ตอบกลับไปพลางนึกไปถึงน้องตัวเล็กที่เคยทำหน้าอ้อนขอให้เขาซื้อขนมให้ตอนที่เจอกันโดยบังเอิญ

 

“อย่างนั้นก็มาช่วยพ่อคินเลย คิดจะจีบเขาก็ต้องลงมือทำ เดี๋ยวน้องเขาติดใจฝีมือทำขนมพ่อคินแล้วไม่สนใจน้องกันต์ไม่รู้นะ...”

 

“ผมจะฟ้องมัมพัทธ์” กันต์พูดหน้าบึ้ง ทำเอาพ่อคินหัวเราะขำอย่างชอบใจที่แกล้งลูกชายได้สำเร็จ

 

กันต์ขยับไปยืนข้างๆ พ่อคินก่อนจะช่วยทำแพนเค้กคุณหมีน้อยตั้งแต่ตอนเตรียมแป้งจนกระทั่งทำเสร็จ เจ้าตัวเดินไปหยิบกล่องเก็บอาหารมาจัดการเรียงแพนเค้กลงไปในนั้น เตรียมของตกแต่งเอาไว้พร้อมตั้งใจว่าจะไปจัดจานอีกที

 

“จะกลับไปกินข้าวที่บ้านไหมน้องกันต์ หรือจะไปหาน้องตัวเล็กเลย” พ่อคินถามหลังจากที่ทำแพนเค้กคุณหมีน้อยเมนูพิเศษเสร็จเรียบร้อยแล้ว

 

“อ่า...” คนถูกถามลังเล ก้มมองเวลาที่นาฬิกาข้อมือ ตอนนี้ก็เย็นแล้ว ถ้ากลับไปบ้านก่อนอาจจะกลับถึงคอนโดดึก หรือไม่บางทีก็อาจจะนอนค้างที่บ้านเลยแพนเค้กที่เตรียมเอาไว้ก็คงใช้ไม่ได้

 

“หึหึ โอเค พ่อคินเข้าใจแล้ว เดี๋ยวจะบอกมัมเขาให้ว่าน้องกันต์ติดเด็กเลยไม่กลับมากินข้าวที่บ้าน”

 

“พ่อคิน... ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อยครับ” กันต์แทบอยากจะทำหน้ายู่หน้างอ “เดี๋ยววันศุกร์ผมกลับบ้านนะ... วันนี้มันเย็นแล้ว ผมกลัวกลับไปไม่ทันน้อง...”

 

“ครับๆ พ่อคินก็แกล้งแซวเล่น ไปๆ กลับคอนโดได้แล้วล่ะ ขับรถก็ระวังๆ นะน้องกันต์”

 

“ครับผม พ่อคินก็ขับรถระวังๆ นะครับ แล้ววันศุกร์เจอกันนะครับ ทำข้าวผัดคุณหมีไว้ให้น้องกันต์ด้วยนะ”

 

“ครับๆ ตามนั้นครับลูกชาย” ยกมือตบไหล่ลูกชายไปที ก่อนจะเดินไปส่งกันต์ที่หน้าร้าน

 

เจ้าตัวยกมือไหว้พ่อคินก่อนจะเดินไปที่รถ วางกล่องแพนเค้กเอาไว้ที่เบาะข้างคนขับแล้วจึงขับรถกลับคอนโด กันต์ขึ้นไปที่ห้องของตัวเองก่อนเพื่อเตรียมแพนเค้กให้เรียบร้อย

 

จัดใส่จานกระเบื้องสีขาว วางแพนเค้กที่ทำเป็นรูปคุณหมีน้อยเอาไว้สามชิ้น เทซอสสตรอว์เบอร์รี่กับซอสช็อกโกแลตเป็นตารางหมากรุกเอาไว้ข้างๆ วางผลไม้อย่างสตรอว์เบอร์รี่ที่ตัดขั้วออกแล้วไว้ในช่องหมากรุก มีถ้วยเล็กๆ ที่ไว้ใส่เมเปิ้ลไซรัป ซอสสตรอว์เบอร์รี่ แล้วก็ซอสช็อกโกแลตวางเอาไว้สำหรับราดแพนเค้ก

 

ตกแต่งเรียบร้อยจนเหมือนเมนูแพนเค้กคุณหมีน้อยที่ร้านของพ่อคินก็หยิบโทรศัพท์มาถ่ายรูปเก็บเอาไว้ อดไม่ได้ที่จะอัพเดทรูปที่เพิ่งถ่ายลงโซเชียล แม้ว่าจะไม่ได้ทำเองทั้งหมด แต่ก็ช่วยพ่อคินทำแถมยังมาจัดจานเองด้วย ให้เครดิตตัวเองเป็นคนทำคงจะไม่เป็นไร ลงรูปเรียบร้อยก็เดินถือจานออกจากห้องเพื่อเดินไปห้องข้างๆ กัน

 

กดกริ่งได้ไม่นานประตูห้องก็เปิดออก กันต์ชะงักไปนิดตอนที่ประตูห้องเปิดออกกว้างพลางมองสำรวจคนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

 

“เดียร์... ไม่อยู่เหรอ”

 

คนโดนถามเองก็นิ่งไปมองอย่างแปลกใจก่อนจะตอบ “ครับ”

 

“อ่า... อย่างนั้นฝากให้เดียร์หน่อย” กันต์ส่งจานแพนเค้กไปให้อีกฝ่าย “นายเป็นฝาแฝดเดียร์สินะ เหมือนจะเคยเห็นอยู่”

 

“ครับ ผมเป็นพี่ชายฝาแฝดเดียร์” อีกฝ่ายว่าก่อนจะยื่นมือมารับจานแพนเค้กไปถือเอาไว้ “พี่ชื่อกันต์ใช่ไหม”

 

“อือ...”

 

ฮาร์ทมองคนตรงหน้าอย่างพิจารณา พลางนึกไปถึงเรื่องที่น้องชายฝาแฝดเคยพูดเอาไว้ “แล้ว... พี่เอามาให้เดียร์ทำไมเหรอ”

 

“จริงๆ ก็มีเรื่องอยากคุยกับเดียร์ แล้วก็เห็นเดียร์บอกว่าชอบแพนเค้กก็เลยทำมาให้”

 

“เรื่องที่อยากคุย... ที่คนเขาแชร์กันเยอะๆ ในเพจคิ้วนั่นน่ะเหรอครับ” ฮาร์ทถาม

 

“อือ ใช่ อยากคุยเรื่องนั้นนั่นแหละ”

 

กันต์มองคนที่เป็นพี่ชายฝาแฝดของน้องตัวเล็กอย่างสำรวจ ถ้ามองผ่านๆ ก็คงแยกไม่ออกเพราะเหมือนกันมากที่เดียว แต่ถ้าหยุดมองสักนิดก็จะรู้ทันทีว่าใครเป็นใคร ดูจากสายตาเหมือนคนคนนี้จะสูงกว่าน้องตัวเล็ก อีกทั้งสีตาก็ไม่เหมือน ไหนจะบรรยากาศรอบๆ ที่แตกต่างจากเดียร์อย่างชัดเจน

 

“ทำไมต้องคุยเหรอครับ” ฮาร์ทถามต่อ พวกเขายังคงปักหลักที่จะยืนคุยแบบนั้น ไม่เชื้อเชิญเข้าไปนั่งในห้อง

 

“พี่กลัวเดียร์จะเข้าใจผิดว่าพี่กับคนในรูปเป็นแฟนกัน เพราะจริงๆ แล้วเราไม่ได้เป็นแฟนกัน”

 

“แล้วทำไมพี่ต้องกลัวเดียร์เข้าใจผิดด้วยครับ” ฮาร์ทถามต่อหลังจากได้ยินคำตอบของกันต์ “พี่ชอบ... เดียร์เหรอครับ”

 

ฮาร์ทอยากจะรู้เหมือนกันว่าคนคนนี้คิดอะไรกับน้องชายของเขาหรือเปล่า ชอบจริงๆ หรือแค่อยากจะแกล้งน้องชายของเขาเท่านั้น เขาจะได้รู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไป

 

และกันต์เองก็ตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำเช่นกันกับคำถามนั้น

 

“พี่ชอบเดียร์”

 

“ยังไงฝากแพนเค้กนั่นให้เดียร์ด้วยนะ แพนเค้กคุณหมีน้อยร้านโปรดของเขา” กันต์ชี้ไปที่จานแพนเค้กที่ฮาร์ทถือเอาไว้อยู่

 

ฮาร์ทมองตามคนที่เดินกลับเข้าไปในห้องก่อนที่เขาจะปิดประตูลง วางจานแพนเค้กนั่นบนโต๊ะในครัว เอาไว้รอให้น้องชายของเขามาจัดการเอาเองแล้วกันว่าจะเอายังไง

 

“หือ... กลิ่นอะไรอ่ะ หอมๆ” เดียร์ที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องร้องถามกับพี่ชายเมื่อได้กลิ่นหอมๆ ก่อนจะเดินตามกลิ่นหอมนั้นไปทันที เจ้าตัวตาวาวเมื่อเห็นที่มาของกลิ่นนั้น “แพนเค้กคุณหมีน้อย!! นายทำเหรอฮาร์ท”

 

ถือจานกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหาฮาร์ทที่นั่งดูสารคดีอยู่ คนเป็นพี่เงยหน้ามองก่อนจะส่ายหน้า “มีคนเอามาให้”

 

“หือ... ใครอ่ะ เรากินได้ใช่ไหมอ่ะ”

 

“ได้ เขาเอามาให้เดียร์นั่นแหละ”

 

เดียร์ตาโตทันที “จริงอ่ะ! ใครเอามาเหรอ น่ากินมาก กลิ่นหอมสุดๆ แต่งจานอย่างกับร้านคุณหมีน้อยเลย นายจำได้ไหมที่แด๊ดกับมัมชอบพาเราไปกันน่ะ”

 

“อ๋อ... จำได้ เหมือนขนาดนั้นเลยเหรอ” ฮาร์ทถาม ก้มมองจานแพนเค้กที่ยังอยู่ในสภาพเดิมเหมือนตอนที่กันต์ถือมาให้

 

“ช่าย คุณลุงมักจะแต่งจานให้เราแบบนี้นี่แหละ ถ่ายรูปเก็บไว้หน่อยดีกว่า” ล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเก็บเอาไว้ก่อนจะลงมือตัดแพนเค้กเป็นชิ้นแล้วจิ้มเข้าปาก “ใช่แน่ๆ เราว่ามาจากร้านคุณลุงหมีน้องแน่นอนเลย เราจำได้”

 

“มีใครรู้บ้างว่าเดียร์ชอบแพนเค้กร้านนี้” ฮาร์ทถาม พลางนึกไปถึงคนที่เอามาให้

 

“ก็ไม่ค่อยมีนะ เพื่อนก็มีแค่ไอ้ทัชอ่ะ แต่อย่างหินก็รู้ว่าเราชอบแพนเค้กอยู่ร้านหนึ่งที่เราชอบไปตอนเด็ก” เดียร์เงยหน้าขึ้นมาตอบก่อนจะจิ้มแพนเค้กเข้าปากต่อ

 

“แล้วพวกรุ่นพี่ล่ะ”

 

เดียร์ทำหน้างงใส่พี่ชาย แต่ก็ตอบคำถามนั้น “เราเคยเล่าเรื่องที่เราไปร้านคุณลุงให้ฟังที่เราหลงทางน่ะ เล่าตอนพี่ๆ เขามาช่วยงาน ที่เราเคยเล่าให้ฟังไงว่าพี่กันต์ทำข้าวผัดคุณหมีให้”

 

“อือ”

 

ว่าแต่ว่าใครเป็นคนเอามาให้เราเหรอ

 

กินต่อเถอะ... เดี๋ยวเรากลับห้องละฮาร์ทพูด ยกมือไปยีผมน้องชายฝาแฝดเล่นก่อนจะลุกเดินออกจากห้องไปโดยไม่ได้ตอบคำถามของเดียร์ว่าใครเป็นคนเอาแพนเค้กคุณหมีน้อยมาให้

 

เดียร์เองก็ไม่ได้ทวงคำตอบ หันกลับมาจัดการกับแพนเค้กของโปรดต่อจนหมดเกลี้ยงยกจานไปเก็บล้างให้เรียบร้อย เอาไว้ต้องถามพี่ชายใหม่ว่าใครเอามาให้เพราะจะได้เอาจานไปคืนได้ถูก

 

ที่จริงไม่ต้องรอถามฮาร์ทด้วยซ้ำ เพียงแค่เดียร์เข้าไปในเพจ sexy boy หรือไม่ก็เพจ cute boy ของมหา’ลัย ก็จะรู้ได้ทันทีว่าเจ้าของจานและแพนเค้กนั้นเป็นของใคร เพราะทั้งสองเพจกำลังพูดกันถึงเรื่องแพนเค้กคุณหมีน้อยจนโพสต์เด้งอยู่หน้าฟีดเกือบจะตลอดเวลา

 

 

 

 

 

FGU CUTE BOY ได้เพิ่มรูปภาพใหม่ 2 ภาพ

 

ไม่รู้ว่าระหว่างคนทำแพนเค้ก หรือแพนเค้กกันแน่ที่น่ากินกว่ากัน เพราะคำทำแพนเค้กทำออกมาได้น่ากินไม่แพ้คนทำเลยจ้า~ แต่สาวๆ จ๋า ป้าคงต้องของแสดงความเสียใจด้วย เพราะแพนเค้กจานนี้มีเจ้าของแล้วจ้า...

 

ป้าก็อยากจะคิดว่าน้องซื้อมาเอง แต่ถ้ามันจะเหมือนกันขนาดนี้หลอกตัวเองไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไร อ่ะๆ เรามาลองจับผิดภาพกันดีกว่าว่าแพนเค้กที่คนทำโพสต์ลง กับแพนเค้กที่คนกินโพสต์ลง แตกต่างกันตรงไหน ถ้าต่างป้าก็คงพอจะดีใจว่าเออ!!! เขาซื้อมาร้านเดียวกัน แต่ถ้ามันไม่ต่างกันเลย... ก็คงต้องยอมรับแล้วล่ะจ้าว่าทั้งแพนเค้กและคนทำแพนเค้ก รวมไปถึงคนกินแพนเค้กเขามีเจ้าของหมดแล้วววว

 

#อกหักได้อีก #สาววายก็ฟินกันไปชะนีก็นกกันไป #กันต์เดียร์ #หนุ่มถา’ปัตย์หล่อบอกต่อด้วย

 

ภาพแพนเค้กที่กันต์ถ่ายและลงในโซเชียลพร้อมแคปชั่น

 

ตั้งใจทำสุดฝีมือ

 

ภาพแพนเค้กที่เดียร์ถ่ายและลงในโซเชียลพร้อมแคปชั่น

 

ของโปรด แพนเค้กคุณหมีน้อย ขอบคุณคนให้ครับผม J

 

ยังไม่รวมบรรดาคอมเมนต์ที่เข้ามาแสดงความคิดเห็นกันยกใหญ่ว่ากันต์คงจะทำแพนเค้กให้เดียร์แน่นอน เพราะแพนเค้กทั้งสองรูปแม้จะคนละมุม ฉากหลังคนละฉากแต่องค์ประกอบบนจานนั้นเหมือนกันมากจนหาจุดแตกต่างไม่เจอ สุดท้ายก็เลยเป็นข้อสรุปว่า กันต์ทำแพนเค้กให้เดียร์แน่นอน แล้วหลังจากนั้นก็แสดงความคิดเห็นกันต่อ คอมเมนต์ความคิดเห็นเป็นร้อย ยอดไลก์ ยอดแชร์อีกเป็นพันกับความคิดเห็นนี้

 

Fangiily Gengchul

น้องกันต์ทำแพนเค้กให้น้องเดียร์ทำไม? เขาจีบกันเหรอ...? #ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย •.•?







************************************************

มาต่อแล้วจ้า มาช้ากว่าที่ตั้งใจเอาไว้ขอโทษด้วยค่า ช่วงนี้ไม่รู้อะไร มีประชุมเกือบทุ๊กวัน เลิกเย็นทุ๊กวัน เลยไม่ค่อยได้แต่งนิยายเลยค่ะช่วงนี้ ยังไงก็รอนะ รอเนอะ รอกันเนอะๆๆๆๆ

 

พี่ยังไม่ได้เจอน้องจ้า ไม่รู้ว่าน้องคิดมาก เข้าใจผิดไปบ้างหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ รู้สึกฟินอ่ะ คนหนึ่งอวดที่ทำขนมให้ อีกคนอวดที่ได้ขนม หูยยยย อยากจะมีโมเมนต์แบบนี้บ้างจัง (เพ้อฝัน) เราต้องมารอดูกันว่าน้องจะเข้าใจผิดไหม แล้วพี่จะทำยังไงดี มารอดูกันๆๆๆ

 

ปอลอ. ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกความคิดเห็นนะคะ ขอบคุณที่ติดตามนิยายของฟางจ้า ขอบคุณนะคะ

 

ปล. เหตุการณ์รับน้อง การเรียนการสอน รวมไปถึงข้อมูลบางส่วนที่ใส่ในนิยาย บางส่วนฟางเอามาจากชีวิตจริงที่ฟางได้เจอมาตอนเรียน บางส่วนฟางแต่งเติมเสริมขึ้นมาเอง และได้รับการอนุญาตจากทาง รศ.ดร.นฤพนธ์ ไชยยศ คณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ให้เผยแพร่แล้วค่ะ

 

เจอคำผิด บอกได้ค่า

 

ไม่อยากจะขออะไรมาก แต่ขออย่างเดียวอ่านแล้วเมนต์หน่อยน้า ไม่งั้นพี่กันต์น้อยใจแย่เลย รักพี่กันต์เมนต์ รักน้องเดียร์เมนต์ รักคนแต่งเมนต์ ไม่รักกันก็เมนต์ค่า

 

สำหรับเฟสบุ๊คค่ะ https://www.facebook.com/fgc32yaoi

 

สำหรับทวิตเตอร์ค่ะ https://twitter.com/Fangiily_GC

 

เข้าไปพูดคุย สอบถาม ทวงหานิยายกันได้เลยนะคะ ยินดีตอบทุกคน ทุกข้อสงสัย(ที่ตอบได้จ้า)

 

รัก #พี่กันต์สายอ่อย กันเยอะๆ นะคะ กดเฟบ กดเมนต์ กดโหวด กดแชร์ แล้วแต่สะดวกเลยน๊า คนละนิดคนละหน่อยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ จุ๊บๆ ขอบคุณค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 374 ครั้ง

102 ความคิดเห็น

  1. #3071 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 09:26
    พี่หมีเริ่มแล้วว่ะ 55555
    #3071
    0
  2. #3058 anglefakefake (@anglefakefake) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 01:27

    5555 จังหวะมันได้ น้องเดียร์จะงงไหมลูก จู่ๆก็เป็นกระแส 5555

    #3058
    0
  3. #2938 AnnSK (@AnnSK) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 14:10
    อยากกินบ้าง~
    #2938
    0
  4. #2916 Jezzy Jimmy (@jm_monkey) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 19:54
    น่ารักกกกก
    #2916
    0
  5. #2797 SANSANEE1827 (@SANSANEE1827) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:44
    น่ารักมาก
    #2797
    0
  6. #2612 pk2087 (@0811589885) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 19:13

    คู่นี้น่ารักมากๆ

    #2612
    0
  7. #2416 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 15:20
    คู่นี้กว่าเขาจะได้คุยกัน แลดูยากเนอะอิพี่ก็งานยุ่ง น้องก็ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย แล้วเมื่อไรพี่หมีจะจีบน้องติดอะ นี่ขนาดอยู่คณะเดียวกันห้องก็ข้างกันนะเนี่ย สงสารพี่เขานะคะ5555555555
    #2416
    0
  8. #2234 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 14:57
    กิ้ววว gengchul
    #2234
    0
  9. #1901 CallistoJpt (@CallistoJpt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 19:03
    ชอบเวลาพี่กันต์อยู่กับครอบครัวเหมือนกลายไปเป็นน้องกันต์หัวเห็ดแบบตอนเด็กๆเลย น่าเอ็นดู~~ เรานึกว่าพี่ฮาร์ทจะไม่หวงน้องเดียร์ซะแล้ว แต่..เอ๊ะยังไง 55555555
    #1901
    0
  10. #971 ttangkua (@ttangkua) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:03
    มีคอมเม้นท์พี่ฟางด้วย น่่าร้ากกกก555
    แพนแค้กคุณหมี
    #971
    0
  11. #943 KINGTATTOOCHANCA (@KINGTATTOOCHANCA) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:37
    กรีดร้องงงงง
    #943
    0
  12. #942 KINGTATTOOCHANCA (@KINGTATTOOCHANCA) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:37
    กรีดร้องงงงง
    #942
    0
  13. #941 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:44
    ตายๆๆ พี่ฮาร์ทแอบกันท่าเบาๆ ต้องสแกนให้น้องก่อนด้วย เป็นพี่ที่น่ารักจริงๆ // เดียร์รู้แบบนี้แล้วจะทำไงน้าาาาาาาา
    #941
    0
  14. #939 maimaiwhan (@maimaiwhan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:15
    มัวแต่หวีดพี่กันต์ พอมาอ่านอีกรอบ เอ๊ะ พี่ฮาร์ทมีความกันท่าน้องนะคะ งุยยยย ความพิชิตใจพี่ก็ต้องมาแล้วว
    #939
    0
  15. #938 ลัก_ยิ้ม (@mukmukii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:25
    พี่กันนนนนนนนต์
    #938
    0
  16. #937 Kayja_Giftkay (@Kayja_Giftkay) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:30
    น้องเดียร์จะรู้มั๊ยเนี้ย? พี่ฮาร์ทจะหวงน้องมั๊ยน้าาา??
    #937
    0
  17. #936 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:05
    น้องเดียร์รู้ใช่ไหมว่ามีคนทำให้อ่ะ อิจฉาแทน
    #936
    0
  18. #935 reddevil (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:30
    น่ารักจัง
    #935
    0
  19. #934 Petitcat (@jimmyza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:33
    รอค่ะเป็นกำลังใจให้น้าทำงานหนักก็ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
    #934
    0
  20. #933 Petitcat (@jimmyza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:33
    รอค่ะเป็นกำลังใจให้น้าทำงานหนักก็ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ
    #933
    0
  21. #932 94Pu[244] (@0918874584) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:06
    ตอบคอมเม้นวุดท้าย ใช่คะ
    #932
    0
  22. #931 tpicha96 (@flamphicha) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:23
    ฮื่ออออ พี่กันต์น่ารักอะง้อน้องด้วยขนม
    #931
    0
  23. #930 Lizt (@zealend) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:04
    พี่ฮาร์ทแอบร้าย ฮี่ๆ รอเดียร์รู้เองน่าจะสนุกกว่านะ ฮาาา
    #930
    0
  24. #929 PakkhawanLjs (@PakkhawanLjs) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:10
    พี่ฮาร์ทหวงเดียร์ใช่มั้ย ถึงไม่บอกว่าใครเอามาให้
    #929
    0
  25. #928 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:01
    นี้เขากำลังง้อกันอยู่ บ่รู้รึ
    #928
    0