[8018]-Smiley Face Necklace ความรักที่ต้องแปรเปลี่ยน

ตอนที่ 32 : ::+::-Chapter : 26 -เพราะเชื่อมั่น...(หรอ?)-::+::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 709
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 เม.ย. 54

Title: Smiley Face Necklace ความรักที่ต้องแปรเปลี่ยน
Author: Near_zAA
Chapter: 26 – เพราะเชื่อมั่น…(หรอ?)
Pairing: Yamamoto x Hibari [8018]
Rating: R13 
Warning: Yaoi 
Genre(s):  Drama / 
............................................................................................

 

::Chapter 26 :: เพราะเชื่อมั่น…(หรอ?) ::

 

 

 

 

                ในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง มีคนผู้ป่วยคึกคักเป็นจำนวนมาก บุรุษพยาบาลหลายท่านกำลังเข็นเตียงคนไข้ที่โดนรถชนอย่างเร่งด่วนเข้าไปในห้อง ICU เนื่องจากมีเลือดออกเป็นจำนวนมาก และคนไข้ก็ไม่ได้สติซะด้วย

     นัยน์ตาที่แดงก่ำไปด้วยน้ำตาก็วิ่งตามเรือนร่างที่ถูกเข็นนั้นไป ในขณะที่หัวใจของเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ ความรู้สึกมันเหมือนหายวาบไปในพริบตา

ไม่นะ นายจะต้องไม่เป็นแบบนี้สิ !...

 

     ดวงตาสีนิลจับจ้องไปที่ร่างเดิมนั่นจนร่างนั้นถูกเข็นเข้าไปในห้อง ฉุกเฉินเหมือนทุกอย่างต้องขึ้นอยู่กับฝีมือแพทย์ในการทำการรักษา

   บุรุษพยาบาลได้เข้าห้องไปกันหมดแล้ว และตามมาด้วยคุณหมอที่เดินมาเห็นใบหน้าที่หมดหวังของฮิบาริก่อนจะเข้าไปในห้องฉุกเฉิน เขาจึงหยุดพูดสร้างขวัญกำลังใจแก่คนสนิทของคนไข้เสียก่อน

ไม่ต้องไปกังวลนะครับ ทางเราจะทำการรักษาอย่างสุดฝีมือ

“…”

   ไม่มีเสียงตอบรับจากปลายทาง ไม่ใช่เพราะว่าเขาไม่ไว้ใจ แต่เขาเหมือนไม่มีเหตุผลที่จะต้องเชื่อมั่นในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลย

จริงสิ !”
คุณหมอเอ่ยขึ้นมา พลางเอามือล้วงหยิบสิ่งของบางอย่างในกระเป๋าเสื้อของตัวเอง

 

คุณช่วยเก็บรักษาของของคนไข้ไว้ก่อนได้รึเปล่าครับ
สิ่งที่เห็นตรงหน้าเป็นสร้อยจี้รูปหน้ายิ้มที่เป็นต้นเหตุ ให้สัตว์กินพืชตัวโตต้องได้รับบาดเจ็บ
…. เพียงของชิ้นเดียวที่เขาทำหล่นไว้

คนไข้น่ะกำมันไว้แน่นเลย ผมเห็นว่าน่าจะเป็นของสำคัญเลยไปล้างคราบเลือดให้แล้ว

“… ขอบคุณ

ไม่เป็นไรครับ ผมขอไปทำหน้าที่ก่อนแล้วกัน ผมหวังว่าเขาจะปลอดภัย

 

          เมื่อคุณหมอที่เขาฝากความหวังไว้ได้เข้าไปในห้องฉุกเฉิน ที่มีไฟสีแดงสดบอกให้รู้ว่า กำลังดำเนินการเร่งช่วยชีวิตอยู่ร่างบางๆได้ทรุดตัวนั้งลงบนเก้าอี้ข้างหน้าห้องฉุกเฉิน

ริมฝีปากเริ่มสั่นขึ้นอย่างบอกไม่ถูก

ฝ่ามือที่กำสร้อยนั้นไว้เหมือนอยากจะขว้างสร้อยเส้นนี้ทิ้งไปให้ไกลๆ

สร้อยที่ทำให้เขาต้องมานั้งทำหน้าน่าสมเพชแบบนี้

ฮึก

 

          เคียวยะ !”

          เสียงเรียกเขาจากไกลๆ ทำให้เขาต้องหันหน้าไปมอง และก็เป็นคนที่เขาคุ้นเคยคนที่อยู่กับเขามาตลอดเวลา

เจ้าม้าชีโอ้

แล้วก็….  คุณพ่อของยามาโมโตะ เหรอนี่

 

หนูเคียวยะ ทาเคชิเป็นยังไงบ้าง
คนที่สูงอายุที่ถูกถามขึ้น เมื่อได้ข่าวว่าลูกชายคนเดียวของเขาได้รับบาดเจ็บจากการถูกรถชน สำหรับคนเป็นพ่อก็ต้องเป็นห่วงเป็นธรรมดา

ยามาโมโตะเขาฮึก !...”

เคียวยะ !”

     เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาทำให้เขาไม่สามารถอธิบายต่อได้ เมื่อได้ย้อนคิดไปยังเหตุการณ์ที่ดูเหมือนจะเพิ่งเกิดขึ้น และเพิ่งหายวับไปในไม่กี่วินาที แต่ความเจ็บปวด

มันยังคงตราตรึงในหัวของเขาตลอด

 

     มือหนาของคนร่างสูงได้ยื่นเข้าไปลูบหัวร่างเล็กๆที่กำลังร้องไห้ที่กำลังใช้มือปิดใบหน้าเอาไว้เพื่อไม่ให้ทุกคนเห็น ความรู้สึกของดีโน่เต็มไปด้วยความเวทนาและสงสารคนที่เขารัก

ยิ่งคนที่เรารักเจ็บ ตัวเขาก็เจ็บเป็น2เท่า….

 

ผมว่า ยามาโมโตะ ต้องปลอดภัยแน่นอนครับ
ดีโน่หันหน้าไปตอบแทนฮิบาริ ถึงแม้เขาจะไม่แน่ใจกับคำตอบนี้ แต่มันก็ทำให้สึโยชิผู้เป็นพ่อโล่งใจขึ้นมาเปราะนึง

อย่างน้อยโอกาสมันก็ไม่ใช่ 0…

 

 

          ผ่านไป 2 ชั่วโมง

          ทั้ง 3 บุคคลนั้งรอด้วยความหวังริบหรี่ การรอที่ไม่รู้ว่าจะรอดหรือไม่มันจะเป็นการรอเก้อหรือเปล่า นานไปเสียงสะอื้นจากบุคคลเดิมยังคงมีให้ได้ยินอยู่ไม่ขาดสาย

   เรือนผมทองหันไปจ้องร่างเล็กที่ตัวสั่นพร้อมกับเสียงสะอื้นไม่หยุด ถึงแม้มือเล็กๆจะปกปิดใบหน้านั่นเอาไว้ แต่เขาก็แอบเห็นสีแดงตามบริเวณแก้มและใบหู

เคียวยะเลิกร้องไห้เถอะ

“…”

ฉันเข้าใจความรู้สึกของนายดีนะ แต่ว่า…”

พูดไม่ทันจบประโยคเจ้าตัวดันไม่รู้ว่าจะพูดยังไงให้คนที่นั้งข้างๆเลิกร้องไห้
ให้ตายเถอะ ดันคิดคำพูดดีๆไม่ได้ เจ้าตัวพึมพำในใจ

   ร่างบางได้ลดมือที่ปิดหน้าของเขาลงแล้วหันไปจ้องเจ้าของประโยคเมื่อสักครู่ ใบหน้าที่แดงระเรื่อไปทั่วบริเวณจมูก แก้ม หู อีกทั้งตาที่บวมไปด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า ทำเอาร่างโตต้องเผลอตกใจ

เคียวยะ ! หน้านาย…”

ม้าชีโอ้…”

หือ?”
  ดีโน่จ้องนิ่งไปในแววตาที่อิดโรยของร่างบางซึ่งน้อยนักที่จะแสดงให้เห็นชัดๆ เขาไม่รู้ว่าทำไม
แต่เหมือนคนตรงหน้ากำลังมีเรื่องที่จะพูดกับเขา

ถ้ายามาโมโตะตายขึ้นมา ฉันจะทำยังไงดี

ทำไมนายพูดอย่างนั้นล่ะ !”

มือใหญ่ๆได้จับไปที่แขนทั้งสองข้างของร่างบางอย่างเต็มแรง ไม่ใช่เพราะอะไร
ก็เพราะร่างบางไปพูดประโยคแบบนั้น

ฉันคิดมาตลอดที่ร้องไห้ แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี ถ้า…”

นายไม่ควรที่จะคิดไปก่อนที่จะรู้ผลนะ

แต่…”

เคียวยะเชื่อมั่นในตัวเองหน่อยสิ

“…”

นายคงไม่อยากให้ยามาโมโตะต้องตายใช่ไหม

แววตาสีดำอึ้งไปกับประโยคเมื่อสักครู่ เพราะมันตรงกับความรู้สึกของเขาจริงๆ และก็ถูกอย่างที่เจ้าม้าชีโอ้ว่าเขาไม่มีความเชื่อมั่นในตัวเองเลย

เขากลับคิดไปแต่ในทางลบ

          เมื่อเห็นว่าร่างบางเริ่มคิดขึ้นมาได้แล้ว รอยยิ้มที่อ่อนโยนก็ปรากฏบนใบหน้าของนัยน์ตาสีทอง เขาได้ใช้มือลูบไปบนศีรษะของคนตรงหน้า

ยามาโมโตะต้องไม่เป็นอะไรแน่ๆ เชื่อฉันสิ

“…”

คนตัวเล็กครุ่นคิดสักครู่ สายตาได้เหลือบไปมองสร้อยที่เขากำไว้ก่อนจะเผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นและความหวังออกมา

อืมนั้นสินะ

 

          ติ่ง…’

          เสียงจากประตูห้องฉุกเฉินดังขึ้น พร้อมกับตัวอักษรสีแดงที่เขียนว่า ห้องฉุกเฉินได้ดับลงไป ประตูที่ถูกปิดมาเป็นเวลานาน ได้ถูกเปิดออกพร้อมกับคุณหมอเมื่อสักครู่

ร่างบางที่ทั้งตาทั้งตาคอยรีบลุกขึ้นวิ่งไปหาคุณหมอทันที

ยามาโมโตะเป็นยังไงบ้าง

คนไข้ปลอดภัยพ้นขีดอันตรายแล้วครับ แต่…”

อยู่ห้องไหน

อ๋อ! ห้อง 8018 ครับ

 

     ไม่ทันที่คุณหมอจะได้เอ่ยอะไรต่อจากนั้น เจ้าตัวก็ชิงถามตัดหน้าและรีบวิ่งตรงไปทางลิฟท์ทันที โดยไม่รอคนอื่นๆเลย

เดี๋ยวสิเคียวยะ ! คุณลุงตามมากับผมนะครับ

อาได้ๆ

 

 

          . 8018

          ร่างบางได้เปิดประตูเข้าไป สิ่งที่เค้าภาวนามาตลอดก็สมหวัง เมื่อเขาได้เห็นร่างที่ขยับเขยื้อนและมีสติของเจ้าของรอยยิ้มทรงเสน่ห์กำลังนั้งคุยกับนางพยาบาลเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถึงแม้จะมีสายน้ำเกลือ และผ้าพันแผลก็ตาม

ทาเคชิ !”

ผู้เป็นพ่อรีบสิ่งตรงเข้าไปหาผู้เป็นลูก โผล่เข้ากอดจังๆ แถมกอดรัดแน่นจนลืมไปว่าลูกตัวเองกำลังเจ็บอยู่

โอ้ย ! เจ็บนะพ่อ

โทษทีๆ แกนี่ดวงแข็งจริงๆ

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ผมไม่ตายง่ายๆหรอกน่ะพ่อ

 

   รอยยิ้มของคนที่นั้งอยู่บนเตียงทำให้ฮิบาริโล่งใจขึ้น เขารู้สึกเหมือนสิ่งที่ถูกทับมาบนอกได้ถูกยกออกไป ไม่มีอะไรที่เขาต้องไปกังวลอีกแล้ว

เพราะคนตรงหน้าของเขามีชีวิตอยู่

ดีใจด้วยนะเคียวยะ

หือ ?”

ยามาโมโตะปลอดภัยแล้ว เพราะความเชื่อมั่นของเคียวยะไง

“…”

นั่นสินะ

ขอบคุณพระเจ้า ที่ทำให้เจ้าสัตว์กินพืชติ๊งต๊องฟื้นขึ้นมาด้วยความปลอดภัย

 

เฮ้ ! นี่แกมีผ้าพันที่หัวด้วยหรอเนี่ย
คุณพ่อสึโยชิบอก พลางชี้ไปทางศีรษะของลูกชายที่พันไว้ มีเลือดซับที่ผ้านิดๆ

อ๋อ ! รู้สึกหัวจะแตกน่ะพ่อ ตอนนี้ก็ยังปวดๆแสบๆอยู่เลย

หวังว่าแกคงจะไม่ความจำเสื่อมนะ

ไม่มีทางหรอกพ่อ ผมจะพิสูจน์ให้ดูนะ

   เจ้าตัวถอนหายใจสักครู่ ก่อนจะเริ่มกล่าวประโยคคล้ายกับสัมภาษณ์ออกมา

ผมชื่อยามาโมโตะ ทาเคชิ อยู่โรงเรียนนามิโมริ ห้อง2-A มีเพื่อนชื่อ สึนะ กับ โกคุเดระ มีพ่อชื่อสึโยชิ ทำซูชิได้อร่อยมาก

 

     คำทรงจำทุกอย่างที่เจ้าตัวพูดออกมาไม่มีผิดเพี้ยน เล่าทุกเรื่องได้ถูกต้องครบสมบูรณ์ จนสึโยชิต้องตบมือให้ และสบายใจมากๆที่ลูกของตนไม่ได้ความจำเสื่อมจริงๆ

เห ! นั่นคุณดีโน่นี่นา

เจ้าตัวหันไปทักทาย เมื่อหันไปเห็นคนร่างสูงในเสื้อโค้ดและผมสีทองแบบฝรั่ง

ว่าไง ! รีบๆหายไวๆนะ เดี๋ยวเคียวยะจะเป็นห่วงไม่ได้หลับไม่ได้นอนเอา
อุ๊ก !!..

เจ้าม้าพยศ - - +”

 

เคียวยะ…”
จู่ๆ คนป่วยที่นั้งอยู่บนเตียงก็เอ่ยชื่อของฮิบาริออกมา ทำเอาเจ้าตัวสะดุ้งไปเล็กน้อย
เพราะไม่เคยได้ยินคำนี้จากปากของยามาโมโตะ

นายจะเรียกชื่อเคียวยะก็ได้นะ ไม่ต้องเรียกว่าฮิบาริหรอกแฟนกันทั้งทีนิ

จะบ้าหรอ !”
คนที่ยืนข้างๆ เอาศอกกระทุ้งไปที่ท้องของดีโน่อีหลอบนึง ก่อนจะหันไปหลบสายตาที่กำลังส่งมาทางเขา ไม่ใช่อะไรหรอก เขาอายน่ะ
-///-

 

เคียวยะ…”

ฮิบาริ เคียวยะ…”

สายตาที่งุนงงกับคำพูดที่เอ่ยซ้ำไปซ้ำมาทำให้คนสูงวัยที่สุดในห้อง ต้องแซวออกมาเล่นๆ

ทำเหมือนลืมหนูเคียวยะไปได้งั้นแหละ

ไม่ใช่นะพ่อ !”

ทุกคนในห้องขำออกมาเล็กน้อย รวมถึงร่างเล็กที่แอบขำในลำคอด้วย

แต่ทุกคนก็หารู้ไม่ว่า

ไม่ใช่ว่าลืม

แต่ผมจำไม่ได้ตั้งหาก

ว่าเคยรู้จักคนที่ชื่อว่า ฮิบาริ เคียวยะ’”

มันกำลังกลายเป็นฝันร้ายของฮิบาริ เคียวยะ

ที่กำลังจะขำไม่ออก








=============================================

Talk !!

ฉลอง FC และรีดเดอร์ทั้งหลายที่ขยันอัพจ้า ~
ไอซ์เลยมาอัพให้เป็นรางวัลอย่างด่วนจี๋ วันนี้ไอซ์ฟิตมากก กะว่าจะแต่งวันละ 3 ตอนเลย
เหตุเพราะใกล้เปิดเทอมเดี๋ยวไม่มีเวลา

โอ้วว! สำหรับตอนนี้คงปวดใจแม่ยก8018 กันเป็นแทบๆ
เนื่องจากว่าจู่ๆยามะคุงก็เกิดอาการ ความจำเสื่อมเฉพาะเรื่องฮิจังซะอีก

ความรักจะเจ็บปวดขนาดไหน
จะมีกลิ่นดราม่าขนาดไหนต้องติดตาม

โอ๊ะ ! แต่อย่าได้น้อยใจกันไปเลยนะที่ไรเตอร์แกล้งรีดเดอร์ 555
คนมันคู่กัน ต่อให้เกิดอะไรขึ้นมันก็คู่กัน
ความบังเอิญไม่มีหรอกมีแต่พรหมลิขิตจ้า ; )

กรื๊ดกร๊าด ไอซ์อ่านพล็อตที่ตัวเองเขียนไว้ก็แอบอินตามนะเนี่ย
ยังไงก็ ม.เม้นกันด้วยแล้วกัน ^^ ขอบคุณจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

1,427 ความคิดเห็น

  1. #1377 M M (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 22:44
    เห้ย!!! ยามาโมโตะความจำเสื่อม0 0
    #1377
    0
  2. วันที่ 3 พฤศจิกายน 2555 / 18:46
    ยามะ!! สู้นายตายไปเลยดีกว่า!! ถ้าจะลืมฮิบะเเบบนี้น่ะ!!
    #1324
    0
  3. #1258 นางฟ้ามหัศจรรย์ (@mywa) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 11:31
    ไม่เอาน้า~
    ไรเตอร์ใจร้าย แก้ไขเดี่ยวนี้เลย
    ทำไมฮิจ๊างงงงงกับยามะจ๊างงงง
    ต้องมีแต่เรื่องร้ายยยยย
    ฉันจะฆ่าคนแต่ง
    #1258
    0
  4. #1255 บะเบลน้อย (@babellenoii) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 20:26
    ใครใช้ให้แต่งเรื่องอย่างงี้ฟร๊ะ

    #1255
    0
  5. #1208 [CHaAiM810] (@chaaimm) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:15
    ยามะแกล้งลืมใช่มั้ย ใช่มั้ย มั้ย มั้ย มั้ย(แอคโค่เพื่อ?)
    สงสารท่านฮิง่าาาาาT^T
    #1208
    0
  6. #1191 PlayBoy (@rarola-14) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 มกราคม 2555 / 20:50
     ม่ายยยยยยยยยยยยยย 

    แกจะลืมใครก็ได้ฉันไม่ว่า 

    แต่อยากจะบ้าลืมท่านฮิเนี่ยนะ
    #1191
    0
  7. #1137 Miniazhi (@miniazhi) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 18:37

    อะไรฟระเนี่ยยยยย

    ยามะ นายลืมคนสำคัญได้ไงฮะ!!

    #1137
    0
  8. #1074 OFILLIA (@ofillia) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 20:48
    ยามะจ๋าาาาาาาาาาาาาา  แกลืมใครไม่ลืม ทำไมต้องมาลืใท่านฮิของช้านนนนนนนนนนนนนนน O[ ]O!!!!!!!!!!
    #1074
    0
  9. #992 klows (@kornklow) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 20:06
    รักดีโน่ที่ซู้ดดดดดด

    ทำไมยามะถึงจำไม่ได้ ทูน่าซักตัวมั้ยเผื่อจะได้ทำให้ความจำดีขึ้น TTOTT
    #992
    0
  10. #938 Atarashii Chan (@atarashiichan) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2554 / 01:05
    จำไม่ได้  กับ  ลืม  มันเหมือนกันป่ะ  รีดเดอร์สับสน

    ยามะ  แกแกล้ง  ฮิบะ  ป่าวเนี่ย?
    #938
    0
  11. วันที่ 23 มิถุนายน 2554 / 21:22

    ช๊อกน้ำตาซึม

    #902
    0
  12. #859 spirit of devil (@krious1997) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2554 / 15:07
    "...=[]=!!!"
    #859
    0
  13. #834 moremay (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 12:34
    อะไรกันนี่!!! =[]=!!!!!!!
    #834
    0
  14. #818 Penus Nanni'e (@jitpinunsawada) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 17:53
    -0- ถึงกับช็อคค้างคาคอม

    อ๊ายยย / ไม่เอาน่ะ ยามาโมโตะอย่าทำอย่างงี้สิ !
    #818
    0
  15. #816 Fun_Hyoyeon (@funny16) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 23:59
    อ่านแล้วช็อคเลย

    ทำไมมันเป็นอย่างนี้
    #816
    0
  16. #815 selotojang_MAI (@selotojang) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 20:59
    เฮ้ยยยย~  ยามะ แกแกล้งใช่มั้ย ?  TTOTT

    จำทุกคนได้ แต่จำท่านฮิของหมู่เฮาไม่ได้งั้นเรอะ ?!
    ม่ายยยย ย ยย  (ดิ้นรอบบ้าน)

    ไรเตอร์อัพต่อเร็วๆนะ  ><
    #815
    0
  17. #814 [o]...Three..zZ (@lovepe-ng) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 18:40
    อ๊ากกกกกกกกกกก
    ไม่จิ๊งงง  ยามะจำฮิซังไม่ได้ >.,<

    #.หรือว่าแกล้งจำไม่ได้หว่า ^^


    #814
    0
  18. #811 `kattz..hibari´ (@kattz) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 12:51
    เห้ยยย!!! อึ้ง ทึ้ง ช็อค ค้าง O_O
    #811
    0
  19. #810 D`hibird.? (@garbang) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 10:45
    ยามะจำคุณฮิไม่ได้คนเดียวรึ ?
    สงสารคุณฮิสุดหัวใจ T^T ! !

    #810
    0
  20. #809 Pen pink (@16003) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 เมษายน 2554 / 22:06
    อ๊ากกกกกก
    ช็อตสุดๆ
    ยามะลืมฮิได้ไงอะ
    #809
    0
  21. #808 faraday;nim (@denimmo) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 20:14
    มันต้องไม่ใช่แบบนี้ง่า !!!!!!!!!~
    แงงง ไม่เอาแบบนี้อ้ะ
    สงสารฮิบะ ร้องไห้แทบตายยย
    เศร้าาาา
    #808
    0
  22. #807 +--[ThE A♦M :)]--+ (@aom-555) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 19:38

    ตอนรแกคิดว่าควาจำเสื่อมแหงมๆ = =

    แล้วก้ไม่..

    สุดท้ายก็ใช่!! T^T

    แล้วทำไมสำคัญขนาดนี้!! ลืมท่านฮิได้ไง! ไม่ยอม!! ไม่ยอม!! T[]T

    รีบอัพเดี๋ยวนี้!!T Tขอร้องล่ะค่ะ

    #807
    0
  23. #805 Mp.k (@kalo_lufael) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 19:05
    อ่านแล้วรู้สึกมีลางสังหรณ์ตะหงิดๆ ..และแล้วก็จริง llOTL
    อะไรกัน อะไรกัน อะไรกัน!!!!

    ลืมสนิทแบบนี้มาให้ตบซักทีสองทีสิ - -^
    บังอาจมาก...แง่ง!!! ท่านฮิไปหาเฮียโน่เลยเหอะ ช้ำใจT^T (<<แกแม่ยก8018นะโว้ยยย)

    พี่ไอซ์ขา.. อัพด่วนนะคะ  ค้างงง T/[]T/
    #805
    0
  24. วันที่ 26 เมษายน 2554 / 18:55
    อ้าวนึกว่าอ่าคนแรกซะอีก-*- ยามะจำอะไรไม่ได้ มันคุ้นๆเหมือนละคร- -* ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวยามะก็จำได้
    และก็ 8018 เหมือนเดิม 5555+
    #804
    0
  25. วันที่ 26 เมษายน 2554 / 18:55
    อ้าวนึกว่าอ่าคนแรกซะอีก-*- ยามะจำอะไรไม่ได้ มันคุ้นๆเหมือนละคร- -* ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวยามะก็จำได้
    และก็ 8018 เหมือนเดิม 5555+
    #803
    0