[8018]-Smiley Face Necklace ความรักที่ต้องแปรเปลี่ยน

ตอนที่ 43 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 พ.ค. 55

Title: Smiley Face Necklace ความรักที่ต้องแปรเปลี่ยน
Author: Near_zAA
Chapter: Special เดทกับคุณกระต่าย
Pairing: Yamamoto x Hibari [8018]
Rating: R13 
Warning: Yaoi 
Genre(s):  Drama / 
............................................................................................

 

::Special :: เดทกับคุณกระต่าย ::

 

 

 

 

 

                ท่ามกลางบรรยากาศภายในดิสนี่แลนด์ ผู้คนต่างพลุกพล่านไม่ขาดสาย เสียงเครื่องเล่นตามซุ้มต่างๆตีกันไปมา ภายในบรรยากาศหน้าร้อนแบบนี้กำลังเป็นที่คายร้อนอย่างดีถ้าหากได้ลิ้มลองความสนุกสนาน

          เด็กหนุ่มผมสีดำขลับในเสื้อยืดธรรมดากับกางเกงยีนส์ตัวยาวกำลังยืนพิงกำแพงหน้างานด้วยความใบหน้าที่นิ่งสงบ แต่ภายในใจกำลังเดือดผุๆขัดกับสีหน้าอยู่

ไอ้เจ้าสัตว์กินพืชงี่เง่า…”
เจ้าตัวบ่นออกมา พลางยกข้อมือมาดูนาฬิกาของตัวเองไปมา

     เขามาถึงที่นี่ได้สักพักแล้วเพียงเพราะเขาได้บัตรมาเที่ยวสวนสนุกฟรีมาแต่ทว่า

 

 

          ย้อนอดีตในเมื่อสองวันที่แล้ว

เห!! บัตรฟรีงั้นหรอ!!”
คนตัวสูงถึงกับยืนขึ้นมาเบิกตากว้างมองคนตัวเล็กทันที

เงียบๆหน่อยได้ไหม นี่มันในร้านอาหารนะ
ร่างบางเอ็ดเตือนขึ้นมา เพราะตอนนี้ภายในร้านกำลังจับจ้องมาที่พวกเขาอยู่

..ขอโทษที แล้วนายไปได้มายังไงน่ะหรอฮิบาริ

ก็..เห็นในตู้จดหมายน่ะ

สุดยอดไปเลยน้า แสดงว่านายต้องดวงดีมากแน่ๆ~”

เรื่องนั้นช่างมันเถอะ แล้วนายจะไปรึเปล่า

วันไหนหรอ

วันเกิดฉันน่ะ

“…..เอ่อ..คือ..”

     ร่างบางสังเกตเห็นอีกคนทำท่าตะกุกตะกักจึงจ้องเขม็งไปด้วยความสงสัย

หรือนายจะบอกว่าไม่ว่าง?”

..จะว่าใช่ก็ใช่ จะว่าไม่ใช่ก็ไม่ใช่นะ
คำตอบที่ซับซ้อนกำกวมของอีกฝ่ายทำเอาฮิบาริแทบจะเอาทอนฟาแสกหน้า

ขอคำตอบ..”

   ยามาโมโตะรีบพนมมือก้มหน้าก้มตาด้วยความสำนึกผิด

ขอโทษนะฮิบาริ วันนั้นฉันติดธุระน่ะไปไม่ได้หรอก

“…!!”

แต่ถ้าเป็นวันอื่นล่ะก็…”

ไม่ไปก็เรื่องของนายฉันไม่ได้บังคับ เอาไปให้เพื่อนนายใช้แล้วกัน

..ฮิบาริ!!”

     ร่างบางไม่สนคำพูดอีกคน พลางทิ้งบัตรเข้างานทิ้งไว้ให้ใบหนึ่งก่อนจะเดินออกจากร้านไม่อย่างไม่สนใจฟังคำแก้ตัวอะไรจากอีกคนทั้งสิ้น

 

 

          กลับมาสู่ปัจจุบัน

          ฮิบารินึกย้อนถึงเรื่องราวเมื่อสองวันที่แล้วก็อดฉุนเฉียวไม่ได้ เขาไม่ได้น้อยใจสักนิดที่เจ้าบ้านั่นไม่มา ก็แค่ยืนรับลมเล่นเท่านั้นนั่นแหละ

ว่าพลางก็ยกนาฬิกาขึ้นมาดูอีกรอบ

ทำไมเขาต้องมายืนรอเจ้าสัตว์กินพืชนั่นด้วย

ก็เจ้านั่นบอกว่าติดธุระนี่นา

บ้าจริง!...

     นัยน์ตาสวยสะบัดหน้าแล้วรีบจ้ำเข้าไปในงานทันที เขาไม่รอคนๆนั้นอีกแล้ว เพราะเขาไม่รู้ว่าจะรอไปทำไมในเมื่ออีกฝ่ายติดธุระมาเที่ยวในวันเกิดเขาไม่ได้

ถึงเขาจะรอจนผ่านไปแค่หนึ่งชั่วโมงเองก็เหอะ

 

          ร่างบางเข้าไปในงานพบกับเสียงที่ดังกึกก้องมากขึ้น คนที่พลุกพล่านทำให้เขารู้สึกไม่ชอบเอามากๆ ที่เขามาก็เพราะคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะตามมาเซอร์ไพซ์ด้วยเท่านั้น

จำไว้นะ

 

     คนหน้างอเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปภายในงาน เขาเพียงแค่เดินไปเรื่อยๆจนกว่าจะเจออะไรที่น่าสนใจ แต่ก็ไม่มีอะไรที่เตะตาเขาเข้าเลยซะเท่าไหร่

หรือเพราะยามาโมโตะไม่ได้มาด้วยนะ

ไม่สิ ไม่ใช่!...

พลั่ก!!

 

          ร่างบางเดินไปชนกับบางอย่างเข้า เมื่อเหลือบขึ้นไปมองก็พบกับคนใส่ชุดมาสคอตกระต่ายสีชมพูร่างใหญ่ถือลูกโป่งหลากสีกำลังหันมามองเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มตามฉบับของมัน

โทษที..”

 

   ขณะที่กำลังจะเบี่ยงตัวหลบเดินตรงไป เจ้ามาสคอตกระต่ายตัวเดิมก็วิ่งมาดักหน้าพร้อมกับยื่นลูกโป่งสีแดงให้เขา ทำเอาเด็กๆที่อยู่รอบๆบริเวณนั่นพากันอยากได้

   ดวงตาเฉียบคมมองลูกโป่งนั่นสักพักก่อนจะเบือนหน้าหลบพร้อมกับเดินไปอีกทาง แต่เจ้ามาสคอตนั่นก็ยังคงยื่นลูกโป่งให้พลางเดินตามตลอดจนเจ้าตัวทนไม่ไหว

อะไรของนาย!”

ไม่มีเสียงตอบรับจากอีกฝ่าย

 

แม่คะหนูอยากได้ลูกโป่งบ้าง

คุณกระต่ายน่ารักจังเลยค่ะ

อยากได้ลูกโป่งสีเขียวนั่นอะแม่

อยากได้

อยากได้จัง

     บรรดาเด็กๆวิ่งกรูเข้ามาล้อมเจ้ากระต่ายที่มีลูกโป่งหลากหลายสีในมือไว้จนไม่สามารถขยับไปไหนได้ ฮิบาริใช้จังหวะนั่นเดินฝ่าฝูงชนออกมาโดยไม่สนใจใคร

ท่าทางเจ้านั่นจะบ้า

ฉันไม่ใช่เด็กๆซะหน่อย

 

พลั่ก!!

คราวนี้อะไรอีกล่ะ

โทษที..”

     ขณะที่กำลังจะเดินเบี่ยงหลบ มือหนาก็มาจับรั้งไว้ที่ข้อมือของเขา ทำให้เจ้าตัวต้องหันไปมองด้วยความโมโห บุคคลที่เขาเห็น..คือกลุ่มวัยรุ่นเหมือนพวกกุ๊ย 3-4 คนกำลังจ้องหน้าเขาอย่างหาเรื่อง

แค่คำขอโทษมันไม่พอหรอกนะน้องสาว~”
คนที่จับข้อมือของเขาไว้เอ่ยขึ้นมา พลางใช้มือรัดข้อมือของเขาแน่นกว่าเดิม

ปล่อย…”

ว่าอะไรนะจ๊ะพวกพี่ไม่ได้ยินเลย~”

ปล่อยเจ้าพวกสุมหัว…”
สายตาที่มองอย่างเลือดเย็นไม่อาจทำให้พวกเขาเหล่านั่นสะพรึงกลัวกันได้

ฮ่าๆๆ ดูๆไปเธอก็น่าสนใจเหมือนกันน่า~”
มือหนาของอีกคนค่อยๆเลื่อนขึ้นมาเชยคางร่างบางเอาไว้อย่างสนใจ

 

          ขณะที่ฮิบาริกำลังจะชักทอนฟาออกมาพร้อมกับพุ่งเข้าไปจัดการพวกนั้น ข้อมือของเขาอีกข้างก็ถูกมาสคอตกระต่ายตัวเดิมวิ่งเข้ามาดึงพาตัวออกไปจากบริเวณนั้น

     เขามองไปเห็นลูกโป่งหลากสีกำลังลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า สงสัยจะเพราะกระต่ายตัวนี้ปล่อยมันเพื่อมาลากเขาออกไป

ว่าแต่..

มาช่วยเขาทำไมกันนะ

 

          กระต่ายสีชมพูได้จูงฮิบาริมายันบริเวณน้ำพุ ร่างบางหอบออกมาด้วยความเหนื่อย เพราะเขาวิ่งออกมาไกลจากบริเวณนั้นมากพอควร ด้วยความเหนื่อยเจ้าตัวจึงต้องทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ม้านั่งเพื่อพักหายใจ

ขณะที่กำลังหอบหายใจ ก็มีสัมผัสเย็นๆมาแตะบริเวณแก้มของเขา

 

     เจ้าตัวหันไปเห็นกระป๋องโคล่าแตะแนบแก้มของเขาไว้ด้วยฝีมือเจ้ากระต่ายตัวเดิม เจ้าตัวหันไปมองเล็กน้อยก่อนจะรับมาเปิดกระป๋องดื่ม โดยที่มีสายตาของอีกฝ่ายจับจ้องอยู่ตลอด

นายพาฉันหนีมาทำไม

“…”

นี่นายไม่ได้ยินที่ฉันถามรึไง?”

“…”

   อีกฝ่ายยังคงยืนนิ่งไม่โต้ตอบอะไร ฮิบาริถอนหายใจยาวก่อนจะลุกขึ้นมานำกระป๋องไปโยนลงถังขยะ

ขอบใจสำหรับเครื่องดื่มฉันไปล่ะ…”

หมับ

         
     สัมผัสเดิมจากตัวมาสคอตได้มารั้งข้อมือของเขาไว้อีกครา จนเจ้าตัวต้องหันไปตะเบ็งเสียงใส่

มีอะไรอีก?”

“…”
อีกฝ่ายไม่ตอบดังเดิม แต่กลับจูงมืออีกฝ่ายเดินไปที่อื่นต่อ

..อะไรของนายเนี่ย!”
ร่างเล็กพยายามแกะมืออีกคนออกแต่ก็ไม่สามารถแกะออกมาได้ เพราะมือของกระต่ายตัวนี้มันจับไว้เหนียวหนึบยังกับปลาหมึก

อะไรของมันเนี่ย

 

          ทั้งสองคนเดินมาจนถึงบ้านผีสิงนัยน์ตาสีเข้มเหลือบคนที่จูงมือเขามาก่อนจะสะบัดออกจนหลุดจากมืออีกคน

นายพาฉันมาที่นี่ทำไม

“…”

ฉันถามว่านาย ด..เดี๋ยว!”

อีกฝ่ายไม่ตอบอะไรทั้งสิ้นพลางดันหลังให้ฮิบาริเดินเข้าไปในบ้านผีสิงทันที
เจ้านี่บ้าไปแล้วหรือไงนะ

     ภายในบ้านผีสิง ทั้งสองเดินเข้าไปอย่างเรียบเฉย ไม่ได้กลัวต่อผีปีศาจในบ้านนั่นเลย กลับเบื่อด้วยซ้ำสำหรับฮิบาริ

ถ้าคิดจะแกล้งฉันด้วยวิธีนี้ขอบอกว่าไม่มีทาง…”

“…”

เพราะฉันไม่ได้กลัวผีหรอกนะเจ้ากระ…”

     ขณะที่กำลังเดินอยู่นั่นได้มีหุ่นผีซอมบี้โผล่ออกมาเข้าหาฮิบาริตรงตัว ทำให้เจ้าตัวตกใจเผลอคว้าแขนกระต่ายที่อยู่ข้างๆไว้แน่น

     คนที่ถูกเกาะแขนหันไปมองผู้ชายร่างบางที่ตอนนี้ได้หันขวับมาจ้องหน้าเขาด้วยใบหน้าถมึงทึงแทนเสียแล้ว

..ฉันแค่ทำให้คนจัดซุ้มนี่ไม่ขายหน้าน่ะ
ว่าแล้วก็ปล่อยแขนออกมาแล้วยืดอกเดินแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้นเจอยืนยังคงจับหางสั้นๆของคนตรงหน้าไว้แน่น

“…”

..อย่าหัวเราะนะ!”

“…”

บ้าจริงกระต่ายจะไปหัวเราะได้ยังไง

ถ้าเจ้าสัตว์กินพืชนั่นมาเห็นต้องหัวเราะฉันแน่ๆ

 

          เมื่อออกมาจากบ้านผีสิงทั้งสองก็เดินทางไปยันซุ้มยิงปืน เต็มไปด้วยของน่ารักๆหลายอย่าง รวมถึงตุ๊กตาที่เด็กๆชอบด้วย

ฉันไม่เล่นนะ…”
ขณะที่จะเดินออกไปจากซุ้มนั่นเขาก็ถูกกระต่ายตัวนั้นรวบแขนไว้ พร้อมกับส่งเงินให้แก่พ่อค้าแล้วส่งปืนให้อีกฝ่ายทันที

นี่นาย..ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง..”

“…”
 อีกฝ่ายพูดพลางชี้ไปยังตุ๊กตาตัวเล็กๆที่ตนอยากได้

นี่นายอยากได้ของพวกนี้รึไง

“..(พยักหน้า)..”

     ร่างบางทำการเล็งเป้าไปที่ตุ๊กตาตรงกลางสุดแล้วทำการยิงออกไปแต่พลาดเป้า ทำเอาพ่อค้าจอมกวนหัวเราะเยาะอย่างสะใจ

ฮ่าๆๆ แค่เป้าแรกก็พลาดซะแล้วนะเจ้าหนู

     เสียงหัวเราะชวนยั่วโมโหของคนขาย ทำให้ฮิบาริเปลี่ยนเป้าทั้งหมดไปยิงใส่คนขายแทน จนมาสคอตกระต่ายต้องมารวบแขนทั้งสองข้างเพื่อห้ามเอาไว้

ฉันจะขย้ำแก..”
เสียงเรียบเย็นของเขาทำเอาพ่อค้าถึงกับสะดุ้งเฮือกทันทีด้วยความกลัว

แม่ขา~ หนูอยากได้ตุ๊กตาตัวนั้นจังเลยค่ะ

ไม่ได้นะลูก..ตัวเล็กขนาดนั้นใครจะไปยิงโดนกันล่ะ เขาทำวิธีนี้เพื่อดูดเงินชัดๆ

แต่หนูอยากได้นี่คะ

 

     เสียงแม่ลูกคู่หนึ่งคุยกัน ไม่รู้อะไรดลใจให้กระต่ายตัวสีชมพูนั้นถึงกับควักตังออกมาเพื่อที่จะลองยิงปืนบ้าง

นายแน่ใจแน่…”

ป๊อก!!

หรอ..”

ป๊อก!!

   เสียงการเล็งเป้าที่แม่นยำของกระต่ายตัวนั้นทำเอาผู้คนต่างมามุงดูด้วยความสนใจ เล็งโดนทุกเป้าเป็นเสียงดังชวนให้มอง แม้แต่พ่อค้าก็ถึงกับอึ้งไปกับภาพที่ตนเองเห็น

   หลังจากได้ตุ๊กตามาเป็นจำนวนมาก กระต่ายตัวนั้นก็นำตุ๊กตามาแจกให้กับเด็กๆที่อยากได้โดยไม่คิดเงิน เป็นที่พอใจสำหรับเด็กๆเหล่านั้นมาก

นายนี่ก็ใจดีเหมือนกันนะ..”
สายตาของฮิบาริมองพิจารณาอีกคนดู เขาว่าเขารู้สึกคุ้นๆนะ
หรือเขาคิดไปเอง

ช่างเถอะ

 

งั้นฉันไปก่อน..เดี๋ยวสิ!!”

ไม่ทันที่จะได้เดินจากไป เจ้ากระต่ายตัวเดิมก็มาคว้าข้อมือจูงไปที่อื่นอีก

ทำไมเขาต้องมาเที่ยวเล่นกับเจ้าตัวติ๊งต๊องนี่ด้วย

เฮ้อ

 

          คราวนี้ฮิบาริถูกดึงมาหยุดอยู่ที่หน้าร้านสายไหม มีทั้งสีชมพู สีฟ้า สีเหลือง สีเขียว เลือกสีได้ตามใจชอบ แต่สำหรับเขาไม่สนของพวกนี้อยู่แล้ว

     สายไหมสีชมพูถูกยื่นมาให้เขาตรงหน้า

ใครบอกว่าฉันอยากกิน
เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นถามเจ้าเก่า แต่ก็ไม่ได้เสียงตอบกลับมาอีกเช่นเคย เขาจึงจำใจรับมากินอย่างเลี่ยงไม่ได้

     ไม่ทันที่จะได้กินเสร็จ เขาก็โดนลากไปที่น้ำพุอีกรอบ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีส้ม บ่งบอกเวลาว่าเย็นแล้ว

นี่นาย!”

“…”

เดี๋ยวสิ !!”

“…”

     กระต่ายตัวโตค่อยๆปล่อยมือเล็กอีกคนออกแล้วหันไปจ้องหน้าเหมือนจะรับฟังคำพูดของอีกฝ่าย คนตัวเล็กจ้องใบหน้ากระต่ายที่ยิ้มแย้มอีกคนนิ่งก่อนจะเอ่ยออกมา

ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายเป็นใคร มาพาฉันไปเที่ยวทำไม

“…”

แต่นายไม่ต้องมาสงสารฉันหรอก

“…”

ถึงฉันจะมีเรื่องน้อยใจแต่เดี๋ยวก็หายน่ะ

“…”

     แววตาที่เศร้าหมองของฮิบาริทำให้กระต่ายจ้องไม่ขยับ ก่อนจะจับข้อมืออีกคนดึงไปให้นั่งบนเก้าอี้ม้านั่งตัวเดิม แล้วทำท่าบอกว่าให้รออยู่ที่นี้

ให้ฉันรอนาย?”

“..(พยักหน้า)..”

ทำไมฉันต้องรอ?”

“..(เอามือมาปิดที่ตาตัวเอง)..”

นายจะเล่นซ่อนแอบ

“..(ส่ายหัวแล้วเอามือมาปิดที่ตาตัวเอง)..”

ให้ฉันหลับตา

“..(พยักหน้าแล้วทำนิ้วชี้ขึ้นมาพร้อมกับโชว์กำปั้นตัวเองเคาะสองที)..”

ฉันไม่เข้าใจ

“..(ชูนิ้วชี้)..”

หนึ่งหรอ?”

“..(โชว์กำปั้นเคาะไปข้างๆสองที)..”

ศูนย์สองตัว?”

“..(ทำนิ้วชี้ขึ้นมาพร้อมกับโชว์กำปั้นเคาะไปข้างๆสองที)..”

หนึ่งร้อย..ให้ฉันปิดตายตัวเองนับถึงหนึ่งร้อย?”

“..(พยักหน้า)..”

พวกบ้า..”

     ร่างเล็กมุ่ยหน้าหลบไปทางอื่นอย่างไม่สนใจ จนกระต่ายตัวนั้นต้องเดินเข้ามากุมมือทั้งสองของเขาไว้เพื่อให้ช่วยทำตาม

เพื่ออะไรน่ะ?”

“..(เขย่ามือ)..”

เฮ้อ..ก็ได้..”

 

          เรือนผมสีดำขลับค่อยๆหลับตาเอาไว้แล้วนับหนึ่งออกมาเบาๆ กระต่ายตัวนั้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังนับก็รีบวิ่งออกไปทันที โดยทิ้งให้อีกคนนับเลขต่อไปเรื่อยๆ..

เขาไม่รู้หรอกนะว่าเจ้ากระต่ายติ๊งต๊องปัญญาอ่อนนี่เล่นอะไร

แต่ถ้านับแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้นเขาค่อยไปฆ่าเจ้านั่นแทนแล้วกัน

 

“95..”

“96..”

“97..”

“98..”

“99..”

“100..”

ฉันจะลืมตาแล้วนะ..”

 

          สิ้นเสียงกล่าวครั้งสุดท้าย ดวงตาสีนิลก็ค่อยๆเปิดขึ้น พบกับภาพตรงหน้าของเขาที่เป็นเค้กวันเกิดครีมสดตกแต่งด้วยสตอเบอร์รี่ลูกโต เขารับเค้กนั่นมา แล้วเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ถือเค้ก

เจ้ากระต่าย.. ไม่สิ..”

“…”

นายใช่ไหม เจ้าสัตว์กินพืชงี่เง่า

“…”

 

     กระต่ายสีชมพูค่อยๆเอื้อมมือไปถอดส่วนหัวออก และก็เป็นอย่างที่เขาว่าจริงๆด้วย.. ยามาโมโตะ ทาเคชิ

รู้แล้วหรอเนี่ย
รอยยิ้มจากคนตรงทำหน้าทำเอาเขาเขินจนแทบจะบิดตัว

เล่นอะไรของนาย ปัญญาอ่อนจริงๆ

แค่อยากจะเซอร์ไพซ์น่ะเซอร์ไพซ์
ยามาโมโตะยิ้มร่าออกมาก่อนจะนั่งลงข้างๆแล้วใช้นิ้วป้ายครีมแตะเข้าปากตัวเอง

นายชิมก่อนเจ้าของวันเกิดได้ยังไงเจ้าสัตว์กินพืชงี่เง่า

อ๊ะ..! โทษทีๆ

 

     ร่างสูงใช้นิ้วป้ายครีมไปแตะที่ริมฝีปากบางอีกคนแล้วโน้มตัวลงไปประกบปากจูบดูดครีมที่ติดริมฝีปากนั่นพร้อมกับเลียเบาๆ ทำเอาคนที่ถูกจูบหน้าแดงเป็นลูกตำลึง

อืม~แบบเมื่อกี้อร่อยกว่าแหะ

..บ้าหรือไง!! ทำอะไรของนาย…”
คนที่ถูกจูบเบือนหน้าหลบความเขินทันที เล่นมาจูบซะแบบนี้เขาก็เขินแย่
..

เอาอีกรอบไหมล่ะครับ~”
ยามาโมโตะทำท่าจะโน้มตัวลงไปจูบอีกรอบแต่ถูกฮิบาริเอามือยันใบหน้าเอาไว้

ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ

ก็มันอร่อยนี้~”

ไม่ต้องมาทำหน้าอ้อนเลย
มือเล็กดีดหน้าผากอีกคนเสียงดัง แปร๊ะ
! จนร่างสูงต้องกุมหน้าผากของตัวเองไว้

แล้วนี่ไม่โกรธฉันใช่ไหมฮิบาริ

“…ฉันจะไปโกรธนายทำไม

ก็ที่ฉัน..โกหกนายน่ะ

ไม่โกรธหรอก นายมีเค้กมาให้ฉัน ถือว่าหายกัน

ฮิบาริน่ารักที่สุด~”
 ร่างโตโผล่เข้าโอบกอดอีกคนแน่นจนเผลอลืมตัว

..เดี๋ยวก็โดนเค้กหรอกเจ้าบ้า!”

ลืมไปเลยแหะ~”

 

     ยามาโมโตะหัวเราะกลบเกลื่อนเหมือนเช่นเดิม ร่างบางหันไปมองหน้าอีกคนแล้วยิ้มบางๆออกมาด้วยความสุข แค่นี้ก็เพียงพอแล้วล่ะ

แล้วจะกลับรึยัง

เห?? นายรีบหรือไงฮิบาริ

ก็มันมืดแล้ว ฉันขี้เกียจอยู่ต่อ

ฉันยังเซอร์ไพซ์นายไม่หมดเลยนะ~”

ยังมีอีกหรอ..”

อื้ม! ค่อยดูตรงนั้นล่ะ

 

     ฮิบาริมองตามมืออีกคนที่ชี้ไปทางชิงช้าสวรรค์ หลังจากนั้นไม่นานดวงไฟก็ปรากฏอยู่ตามชิงช้าเป็นรูปหัวใจดวงโต รวมถึงแสงไฟหลากสีบริเวณหน้าน้ำพุก็เริ่มปรากฏขึ้นมาเป็นแสงสีสวยตระการตายิ่งนัก

‘Happy Birth Day To You~’

‘Happy Birth Day To You~’

 

     เสียงเพลงที่สุขสันต์วันเกิดที่ดังขึ้นมา ทำให้ฮิบาริต้องหันไปมองเจ้าตัวการที่นั่งข้างๆ

นี่นายก็บอกให้เขาเปิดหรอ..”

ใช่แล้ว ฉันทำเพื่อนายเลยนะฮิบาริ ทุกอย่างเลย

“…”

     เจ้าของวันเกิดก้มหน้านิ่งด้วยความเขินอาย เขาไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะลงทุนทำเพื่อเขาขนาดนี้ แสงไฟมันสวยงาม สวยมากจริงๆ เสียงเพลงนี่ด้วย

รู้สึกดีจัง

 

ฉันมีอะไรจะให้ด้วยนะฮิบาริ..”
เสียงกระซิบของอีกคนข้างๆหูทำเอาเขาสะดุ้งด้วยความตกใจ

..อะไรอีก

อีกฝ่ายไม่พูดอะไรพลางหยิบสร้อยจี้รูปยิ้มมาสวมใส่ให้อีกคน

นี่นายยังเก็บไว้อยู่อีกหรอ..”

ฉันให้นายนะจะทิ้งไปได้ไงล่ะ

          ร่างบางก้มลงมองสร้อยเส้นนั้นแล้วกำมันไว้แน่น พร้อมกับเผยรอยยิ้มบางๆออกมาเช่นเดียวกับจี้รูปนั้น

ขอบใจนะ..”

เต็มใจครับ เพื่อที่รัก

“…///

          มือหนาเอื้อมมาลูบหัวอีกคนอย่างอ่อนโยน สัมผัสที่อบอุ่นนั่นทำให้คนที่ถูกลูบหัวต้องตกหลุมรักเข้าไปยิ่งขึ้น

เขาไม่เคยคิดว่าเขาจะรักใครสักคนได้มากขนาดนี้

เขาไม่เคยคิดว่าชีวิตของเขาจะรู้จักใส่ใจคนอื่น

เขาไม่เคยคิดว่าชีวิตของเขาจะไม่ได้มีเพียงเขาคนเดียว

ชีวิตของเขามียามาโมโตะ ทาเคชิเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

 

          ไม่ใช่เพื่อนแต่เป็นคนรู้ใจ

          ไม่ใช่คนที่ทำเพื่อประโยชน์ของตัวเอง

          แต่ยามาโมโตะทำทุกอย่างเพื่อเขามาตลอด

          แล้วเขาก็หลังรักรอยยิ้มอันบริสุทธิ์แบบนั้น

 

                   ความรักเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้ตลอด

                   ความรักเป็นเรื่องยากที่จะรักษาให้คงทน

                   ความรักเป็นเรื่องในปัจจุบันไม่มีในอนาคตแบบที่ใฝ่ฝัน

                   แต่สำหรับเขา..ความรักไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำนิยามใดๆ

                   ความรักของเขาคือ ยามาโมโตะ ทาเคชิเขารักในแบบที่ยามาโมโตะเป็น

          คนที่จะทำให้เปลี่ยนแปลงคือตัวเขาและยามาโมโตะ

          ไม่เกี่ยวกับคำนิยามใดๆ

          เพราะเชื่อแบบนั้น

เขาถึงต้องรักยามาโมโตะให้มากที่สุด..

ทำสิ่งดีๆที่พอจะทำให้ได้..

เพื่อที่จะได้ไม่ต้องมาเสียใจภายหลัง..

                  

                             ฉันรักนายนะยามาโมโตะ ทาเคชิ..

                             รักมาก รักที่สุด รักเสมอ รักตลอดไป

                                                  END








=============================================

Talk !!

ตอนพิเศษแต่งมาเพื่อปรุงแต่งรสชาติให้มันหวานๆหน่อย
((หลังจากดราม่าน้ำตานองจอมาหลายวัน))

มันอาจจะดูไม่ค่อยโรแมนติกสักนิด เพราะไรเตอร์คิดมุขไม่ออก ;___;
คิดออกแต่อยากให้ฮิจังไปเดทกับคุณกระต่ายยยยยยย
#โดนถีบ

สุดท้ายนี่ขอขอบคุณรีดเดอร์ที่ติดตามฟิคเรื่อง Smiley Face Necklace ความรักที่ต้องแปรเปลี่ยน จนจบนะคะ
ดิฉันเป็นปลื้มมากที่มียอดคอมเม้น ยอดวิวสูงขนาดนี้ ;__;
ยอมรับว่าฝีมือตัวเองกากมาก ใครมีอะไรติชมฝากกันได้นะคะ

ไว้โอกาสหน้าเราจะมาสานต่อสร้างความสุขให้แก่รีดเดอร์อีก
((ขอให้สอบติดก่อนนะ))

ในวันนี้
ขอกราบขอบพระคุณอีกรอบค่ะ #ก้มลงกราบ

ส่วนใครอยากได้ twitter ไรเตอร์ @LoliIce ฟอลมาได้นะคะ ส่งข้อความบอกก่อนก็ดีจะได้ฟอลกลับ ;3;

1,427 ความคิดเห็น

  1. #1427 Misa (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 19:40
    น่ารักจัง อยากได้คุณกระต่ายอ่า >///<

    ท่านฮิโชคดีจริงๆ
    #1427
    0
  2. วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 15:25
    เหมือนหัวใจโดนเติมเต็มมมม
    #1425
    0
  3. #1398 monster (@vomgola80) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 15:25
    อยากได้กระต่ายเเบบนี้ *0*
    น่ารักสวดๆๆ คู่นี้ อิสเรียลลลล
    #1398
    0
  4. #1392 M M (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 13:24
    กรี็ดดดดด บ้านแตก>_< น่ารักอะไรปานนี้>0<

    8018 บันไซๆๆๆๆ
    #1392
    0
  5. #1351 KyorakuUkitake~ (@-kyorakuukitake-) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 21:20
    น่าร๊ากกกกกก 
    #1351
    0
  6. วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 14:59
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #1333
    0
  7. #1300 • Hirasawa Yui • (@tsuna-27) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 16:28
    น่ารักอ่าาาาา>.<!!!!
    #1300
    0
  8. #1296 Hiba Yama (@giphana) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 22:09
    น่ารักมากกๆค่า    จะคอยติดตามนะค้าาาา  
    #1296
    0
  9. #1295 Mayza (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2555 / 07:39
    หนุกม๊า๊กกกกมากกกกก

    เราก็อกหักมาหมาดๆ

    อ่านแล้วน้ำตาไหลท่วมจอTOT(แบลว่าเศร้ามาก)
    #1295
    0
  10. #1288 ~BlacKy FamE~ (@frtghy007) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2555 / 13:44
     ฮ่าๆๆ มุขแจ่มมากรุย >.<
    จบแล้วเหรอ ม่ายยยย TOT
    แต่งต่อนะๆ *อ้อน*
    รักพี่ไอซ์ จุ๊บุๆ >//<
    #1288
    0
  11. #1285 แป้งน้อยกลอยจาย (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2555 / 23:49
    ฮือกว่าจะจบร้องแล้วร้องอีกน้ำตาเต็มหน้าแล้วแง้
    #1285
    0
  12. #1284 Fun_Hyoyeon (@funny16) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2555 / 23:33
    น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ>w<

    ไม่น่าจบเลยอ่าาาาา T^T
    #1284
    0
  13. วันที่ 25 พฤษภาคม 2555 / 20:22
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกก ไม่อยากให้จบเลย อยากให้ไรเตอร์แต่งอีกอ่ะ ขอบคุรไรเตอร์มากๆเลยนะคะ
    ที่แต่งนิยายเรื่องนี้มาให้อ่าน ขอบคุณจริงๆนิยายเรื่องเรื่องนี้สนุกที่สุดใน สามโลกเลยยยยยยยย
    #1283
    0
  14. #1277 8018 Ti Amo (@teamohibari) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 19:48
    โฮะๆ อยากได้กระต่ายเเบนี้บ้างจัง
    ยามะลงทุนมากอ่ะ ทำเพื่อนท่านฮิ TOT (ดีใจแทน)
    #1277
    0
  15. #1272 Last color (@waranya21) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 17:36
    น่ารักจังเลยอ่ะไรเตอร์ ชั้นรักกระต่าย เฮ้ยไม่เกี่ยว
    #1272
    0
  16. #1270 Aofxy&#9829; (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 16:44
    สุดยอดมากค๊าบบ หวานมากเลยไรเตอร์ ติดตามฟิคเรื่องต่อไปนะครับ ถ้าไม่มีฟิคเรื่องต่อไป จะไปตามชีวิตไรเตอร์ถึงที่บ้าน = = หึหึ.. ล้อเล่นๆ!! 55555555555555
    #1270
    0
  17. #1268 ไหมพรมสีฝุ่น (@donut44donut) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 15:10
    คุณกระต่ายยิงปืนแม่นจัง ^^ (ไม่เกี่ยวโว๊ย ) # โดนตบ
    #1268
    0
  18. #1267 ~SAkuRa` (@unlee) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 10:17
     น่ารักอ่ะ อยากเดตกับคุณกระต่ายบ้างจังเลยอ่ะ น่ารักอ่ะ ขอบคุณมากนะคะไรเตอร์รอเรื่องต่อไปนะคะ
    #1267
    0