「นิยายแปล」 Hail the King

ตอนที่ 188 : ชายหนุ่มผู้เป็นปรปักษ์ในชุดเกราะทอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,383
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    19 ต.ค. 60


"ยอดคนคิดเหมือนกัน ผู้จัดการแฮรี่ ข้าก็สังเกตุเหมือนกัน พวกจิ้บจ้อยพวกนี้ไม่กล้าโจมตีเราตรงๆ พวกมันรู้ว่าไม่สามารถสู้เราได้ เพราะงี้นี้เองมันเลยใช้วิธีนี้     .... " เฟยคิดถึงวิธีที่ราชาแบล็กสโตนเคยใช้ก่อนหน้านี้ ทุกๆค่ำคืนก็จะทำเป็นลอบโจมตี ราชาแบล็กสโตนส่งเจ้าชาย อิเก้ นำกองทหารม้าเข้าทำการก่อกวนแคมป์ของเฟย 

"แต่พวกมันก็รู้ว่าการโจมตีเพียงแค่นี้ไม่สามารถฆ่าท่านได้ , ทำไมพวกมันยังจะทำอีก?"

ผู้จัดการแฮรี่ เรดคแนบก็เข้าใจว่าการโจมตีมุ่งเป้าไปที่ ราชาแชมบอร์ด , เขากับคาราวานโซรอส นั้นก็แค่บังเอิญรวมทางด้วยเท่านั้น ยังไงก็ตามนอกจากความสงสัยแล้วถึงยังไงเขาก็เป็นพ่อค้าย่อมมีความโลภเข้าถึงกระดูก มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่จ่ายค่าตอบแทนอะไรบอกไปเลย ความเสี่ยงสูงก็ย่อมได้รับผลประโยชน์สูงไปด้วย ก่อนที่จะลงทุน พวกเขาก็ใคร่ครวญดูแล้วว่าจะได้ผลตอบแทนเท่าไหร่ โดยเฉพาะราชาแชมบอร์ดนั้นแสดงความแข็งแกร่งให้เห็นแล้วระหว่างการต่อสู้กับกลุ่มทหารบลัดเอจ แม้แต่องค์รักษ์ เฟอนันโด เตอเรส และ ภูเขาเนื้อ โอเลก ก็ได้แสดงพลังความสามารถ . เรดคแนบยิ่งมั่นใจว่าความเสี่ยงที่ คาราวานโซรอสได้รับนั้นคุ้มค่ากับความเสี่ยงจริงๆ

ตราบใดที่มีกำไรพ่อค้าอย่างเขาก็ย่อมมีความกล้าเหมือนกันพวกทหารรับจ้าง

"ใครจะรู้บางที่พวกมันอาจจะถ่วงเวลาเพื่อเตรียมการอะไรสักอย่าง พวกมันอาจจะต้องการให้พวกเราเหนื่อยตายก็ได้" เฟยยักไหล่พูดแบบอย่างกับไม่ใช่เรื่องใหญ่ "พูดอย่างง่ายๆคนพวกนี่คือคนร้าย คิดเรื่องพวกนี้ไปทำไมให้ยุ่งยาก ความจริงจะปรากฏในไม่ช้า  แฮรี่ ข้ามีความรู้สึกว่ากำลังมีใครรอคอยพวกเราอยู่  เราคงได้พบกันเร็วๆนี้"

หลังจากรักษาคนบาดเจ็บ เฟยออกคำสั่งให้เคลื่อนพลต่อไป

เฟยบอกแองเจลล่าให้กลับไปอยู่ในรถม้ากับองค์หญิง ในเวลาเดียวกันเพื่อป้องกันไม่ให้มีการบาดเจ็บอีก เฟยเรียกเหล่าเซนเซย่ากลับมา แล้วเปลี่ยนโหมดเป็น ดรุยอิด ด้วย lv 32 สามารถเสก หมาป่าได้ 5 ตัว อีกา 3 ตัว เฟยส่งพวกมันออกไปสำรวจรอบๆ

ดรุยอิดนั้นสามารถเปลี่ยนวิสัยทัศน์ไปมาระหว่างหมาป่าหรืออีกาได้ เฟยมีดวงตาเพิ่มขึ้นมาเหมือนกับมีดาวเทียมทหารและเรดาห์ เขาสามารถตรวจการเคลื่อนไหวในระยะ 10 กิโล

บนพื้นดิน เฟยทำตัวปกติ แต่ภายในใจของเขาเริ่มปรากฏรังสีฆ่าฟัน

ภูเขาถล่มก่อนหน้านี้ทำร้ายเซนเซย่าไปถึง 5 คน และ หน่วยทหารใช้กฏหมายไปอีกหลายคน บางคนบาดเจ็บร้ายแรง นี้เป็นความเสียหายมากที่สุดตั้งแต่ออกมาจากแชมบอร์ด ถ้าไม่ได้โพชั่นจากโลก Diablo ในการรักษา คงมีผู้รับบาดเจ็บมากกว่านี้ และ ความเสียหายก็กระจายไปที่กลุ่ม คาราวานโซรอส มีผู้เสียชีวิตถึง 5 คน ช่างเป็นการแอบโจมตีที่น่ารังเกียจ ใครจะรู้ว่าพวกมันจะลอบโจมตีอะไรต่อไป ? แล้วถ้ามีคนตายอีกล่ะ ?

จะมาล้อเล่นกับข้ารึ ? นักรบของข้าจะต้องไม่มาตายที่นี้

เฟยตัดสินใจในใจเขาต้องทำอะไรสักอย่างกับพวกไร้ยางอายในการลอบโจมตีนี้

พระอาทิตย์ตกดินสีเลือด พื้นหญ้าสีแดงปรากฏต่อสายตา

ทัศนียภาพข้างหน้าช่างเหมือนกับภาพวาด

ทันใดนั้น  มีร่างสูงผอม ค่อยๆปรากฏกายเหนือพื้นหญ้าสีเหลือง

เขาใส่มือที่สั่นเทาถอดหมวกดำ ภายใต้นั้นปรากฏหน้าตาพร้อมดวงตาที่ปริ่มไปด้วยน้ำตา มองไปที่แม่น้ำข้างปราสาท เขาไม่สามารถกลั้นน้ำตาได้อีกต่อไป เขารีบสูดลมหายใจเอากลิ่นบ้านเกิดเข้าไปอย่างตะกละตะกลาม และคุกเข่ากับพื้นเขาเริ่มบรรจงจูบไปที่พื้น และร่างกายเริ่มสั่นอย่างตื่นเต้น

"เมืองแชมบอร์ด,ในที่สุดข้ามีชีวิตกลับมาแล้ว"

ชายผู้นี้ลุกขึ้นทันทีชูมือขึ้นฟ้าเขาร้องตะโกนอย่างโกรธแค้น

ด้วยเสียงร้อง ปรากฏร่างคนมากขึ้นๆ เบื้องหลังชายปรากฏคนวิ่งขึ้นไปบนเขา พวกเขาใส่เสื้อผ้าเก่าขาดชุดเกราะดำ ที่ไม่พอดีกับขนาด หลังจากที่เดินทางไกลพวกเขาหมดแรง ใช้หอกดาบที่เอาไว้ใช้สำหรับเข่นฆ่า เอามาใช้แทนไม้เท้า กำลังกายพวกเขาหมดเกลี้ยง พวกเขาเพิ่งพาใจและความศรัทราถึงได้เดินกลับมาที่นี้ได้

"กลับมาแล้ว ข้ากลับมาแล้ว!"

"แชมบอร์ด เมืองของข้า ในที่สุดข้าก็กลับมาแล้ว..."

"โอ้ๆๆ พระเจ้า ข้าไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?"

กลุ่มคนพวกนี้คือทาสขุดเหมืองที่ถูก แลมพาร์ด ดอกบา เพรียช และ ทั้ง 20 เซนเซย่าพากลับมา

หลังจากที่ประสบเหตุการณ์เหมือนกับนรกในอาณาจักร แบล็กสโตน มีชีวิตอยู่ในความกลัวทุกวัน ความตายแค่ชั่ววินาที ได้เห็นเพื่อนๆถูกเหมืองถล่มหรือตายภายใต้ทหารควบคุม. พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าจะได้กลับมาดื่มน้ำในแม่น้ำ ซูลี หรือ เห็นกำแพงเมืองแชมบอร์ดอีกครั้ง แต่ตอนนี้ทัศนียภาพที่เห็นต่อหน้าทำให้พวกเขาแทบเป็นบ้า

ทันใดนั้นเองมีเสียงออกมาจากกลุ่มคน

ชายอายุ 50 ปี ตกม้าและเมื่อมีคนเขาไปอุ้มเขาขึ้นมาก็พบมาว่าไม่มีลมหายใจแล้ว

"พ่อของดิกตายแล้ว ..... จริงๆแล้วร่างกายของเขาผ่านจุดชีวิตไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเขาอดทนกลั้นลมใจหายเฮือกสุดท้ายไว้แล้วเอาไว้เพื่อแผ่นดินเกิด เขาคงตายบนถนนไปแล้ว " บางคนร้องไห้ "ตอนนี้ความปราถนาของเขาลุล่วงแล้ว เขาเสียชีวิตแล้ว ตอนนี้เขาสามารถถูกกลบฝังในแผ่นดินบ้านเกิดแล้ว"

คนเหล่านี้มีความรุ้สึกผสม,มันเหมือนกันฝันไป

แลมพาร์ด ดอกบา เพรียช  ขี่ม้าไปรอบผู้คน พวกเขาไม่รุ้จะช่วยยังไงได้แต่ ถอนหายใจหลังจากเห็นเหตุการณ์นี้  ชายแก่ดิก กลั้นลมหายใจอดทนจนกลับมาถึงบ้านเกิดได้ ก่อนหน้านั้นแม้แต่ความตายก็ถูกเลื่อนออกไปด้วยเฒ่าคนนี้

แลมพาร์ด ส่งม้าเร็วไปที่เมืองแชมบอร์ดเพื่อรายงานการกลับมาของพวกเขา

ณ ตอนนี้เองหน่วยสอดแนมปรากฏข้างหลังพวกเขา , หน่วยสอดแนมเข้ามากระซิบกับแลมพาร์ด ใบหน้าของแลมพาร์ดเปลี่ยนไปทันที เขามองเพื่อนร่วมชาติที่ยินดีกับการกลับบ้านเกิด , เขากล่าวเสียงเบา "ไกลแค่ไหน?"

"พวกมันหยุดอยู่ที่ชายแดน ห่างจากเราประมาณ 1 ชม"

"แม่งพวกโจรกล้าที่จะมาโจมตีเมืองแชมบอร์ดเรา.พวกมันไม่รำคาญในการมีชีวิตอยู่รึไง. แต่ตอนนี้เวลาค่อนข้างกระชั้น พอล เร่งให้กลุ่มคนรีบเดิน รักษาระเบียบไว้  พยายามให้ทุกคนกลับเข้าเมืองภายใน 1 ชมดอกบา ส่งม้าเร็วไปรายงาน ผู้เฒ่าบาส และ ผู้เฒ่าบรู๊ค มีข้าศึกกำลังมาโจมตีให้เตรียมพร้อมสู้รบ จากนั้นเรามากับข้าค่อยป้องกันด้านหลัง"

ไม่นานต่อมาแลมพาร์ดนั้นก็เลือกทางที่ถูกต้อง

ชายแดน อาณาจักร ระดับ 4  ทาเดเกะ  ระแวกภูเขาสายฟ้า มีเส้นทางแคบสั้นภูมิประเทศอันตรายเรียกว่า หนึ่งฟ้า

ทั้งสองข้างทางของ หนึ่งฟ้า  นั้นเป็นภูเขาสูง ผนังเรียบลื่น ไม่สามารถปีนป่ายได้ ไม่มีพืชเจริญเติบโต

ชายในชุดดำกำลังวุ่นกับการเตรียมอะไรบ้างสิ่งบนก้อนหินสูงสุดของ หนึ่งฟ้า  เวลาเดียวกันใครบางคนกำลังยืนอยู่บนที่สูงมองไปทางภูเขา แล้วพูดขึ้นว่า "เร็วเข้า พวกมันกำลังมาถึงแล้ว...."

ระยะห่างระหว่างกลุ่มคนประชิดเข้ามาอย่างรวดเร็ว

แต่ทันใดนั้นเอง เสียงกรีดร้องแหลม เงาสายลมปรากฏออกมาจากม่านหมอก ชายในชุดดำหลายคนเงยหน้ามอง พร้อมกันนั้นเองสายตาก็มืดมนพร้อมกับความเจ็บปวด อีกาสามตัวพุ่งเข้าใส่พวกเขาตรงเขาจิกลูกตาของคนทั้งสามด้วยจะงอยเหล็ก

“อ้ากกก ไม่ๆๆ  ช่วยด้วย!!!!”

ชายสามคนที่สูญเสียดวงตาต่างร้องตะโกนกลิ้งไปกับพื้น พวกเขาเริ่มกลิ้งไปโดยไม่รู้ทิศทางและร่วงตกหน้าผา

มันยุ่งเยิ่ง ในเวลาเดียวกันหมาป่ายักษ์ขนขาวปรากฏออกมาจากไหนไม่ทราบ ล้อมชายที่เหลืออยู่ 4 คน และเริ่มกระโจนเข้ากัดอย่างดุดัน หมาป่าพวกนี้แสดงพลังที่เหนือกว่า หมาป่าลม lv 3 อย่างมาก ไม่นานบนภูเขาก็กระจายเต็มไปด้วยซากกระดูก เนื่อ และ เลือด

หลายจากผ่านไปหลายนาที กลุ่มของแชมบอร์ดและโซรอส ก็มาถึงเทือกเขา หนึ่งฟ้า

"อาาา พบซากศพแถวนี้...." โอเลกชายอ้วนเลียริมฝีปากด้วยความแปลกใจ

"ไปดูสิ" เฟยต้องการเตะตูดอ้วนๆ นี้ไปไกลๆ เพราะว่าเวลาที่เขาเห็นศพที่ไรชอบทำตัวเหมือนกับเห็น ขี้่ในห้องซักผ้า  นี้มันน่าเกลียดเกินไปแล้ว

เรดคแนบจ้องมองไปที่ศพอย่างตั้งใจ และสังเกตุเห็นว่ามันเหมือนกับ ทางที่ผ่านมา 5 ถึง 6 ครั้ง เขาเห็นศพบนถนน ถถึงแม้ว่าศพจะตกมาจากที่สูงกระจายเป็นเสี่ยงๆ แต่มันก็ยังเห็นได้ว่าดวงตาถูกควักออกมาเหมือนกับว่าถูกสัตว์ อะไรสักอย่างโจมตี

เรดคแนบอดคิดไม่ได้ว่า ทั้งมีคนเกือบตายจากเห็นการเมื่อวานก่อน เมื่อมีใครใช้เวทย์ทำให้ภูเขาถล่ม
ราชาแชมบอร์ดไม่แม้แต่จะเพิ่มความระวังแต่ถึงกับถอนกำลังและหน่วยสอดแนมกลับมาหมด ยิ่งกว่านั้นตั้งแต่นั้นมาการเดินทางก็ราบลืิ่นกว่าเดิม เขาไม่ถึงกับไม่พบเจออันตรายหรือการโจมตีอีกเลย และเข้าสู่ชายแดน ทาเดเกะ อย่าง สบาย

นอกจากเห็นศพกลุ่มคนชุดดำ 4-5 กลุ่มแล้ว นอกนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก

"เหมือนกับว่าราชา แชมบอร์ดต้องทำอะไรสักอย่างในที่ลับ และ จัดการกับพวกลอบสังหารที่เตรียมพร้อมโจมตี ..... หรือว่าเขาจะมีกองกำลังลับแอบซ่อนภายใต้คำสั่งของเขาอยู่ ?" เรดคแนบรู้สึกตกใจ

หลังจากผ่านช่องเขา หนึ่งฟ้า ก็เดินทางอีก 2 ชม ก็มาถึงระแวก ภูเขาสายฟ้า

ที่นี้มีภูเขาสองลูกสูงถึง 100 เมตรสูงกว่าเขาลูกอื่นๆ เหมือนกับ เครนสองอันสูงเหนือกลุ่มลูกไก่ ภูเขาทั้งสองลูก ปรากฏอยู่ตรงข้ามกัน เหมือนกับรูปปั้นนักรบสองคนยืนอยู่สุดขอบของระแวกเทือกเขา . รูปร่างน่าเปลือกนัก และเป็นที่มีชื่อเสียงระแวกนี้ ชื่อของมันคือ หอคอยภูเขาคู่  หลังจากผ่าน หอคอยภูเขาคู่ไปเดินทางอีกสักวัน ก็สามารถเข้าเขตของ จักรวรรดิเซนิท

ยังไงก็ตามเมื่อกลุ่มห่างจาก หอคอยภูเขาคู่ ประมาณ 500 เมตร เฟยสังเกตุเห็น มีหน่วยรบอัศวินในเกราะทองยืนขว้างอยู่เป็นระเบียบภายใต้ภูเขา พวกเขาไม่แสดงการเคลื่อนไหวใดๆหลังจากที่เห็นกลุ่มทหารของเฟย และ ชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้าหน่วยรบ ใส่ชุดเกราะทอง ถือหมวกทอง ด้วยผมสีทองสยายอยู่ในสายลม ขี่สัตว์สักษณะแปลกประหลาด กำลังมองมาที่เฟยอย่างไม่เป็นมิตร

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

1,795 ความคิดเห็น