[นิยายแปล]Descent of the Phoenix

ตอนที่ 27 : ใครกันแน่ที่กลัว?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    29 มิ.ย. 59


Chapter 27 – ใครกันแน่ที่กลัว?


เสียงเย็นที่กล่าวออกมาโดยชิวเหินทำให้องค์ชายเจ็ดดวงตาเปิดกว้างขึ้นและกว้างขึ้น ในหน้าเบื้องหลังก่อนหน้านี้ของเขาแสดงออกอย่างภาคภูมิใจ มันมีประกายของความรู้สึกโมโห, แต่พวกเขากลับเปลี่ยนเป็นตกใจแทน


นี่คือความร่ำรวยทั้งหมดของพี่สาม


แต่ว่า 4,470,000 ทองคำ...ถ้าหากเขาเสียมันไปด้วยตัวเขาเอง เขาก็ไม่คุ้มค่าอย่างมาก


หญิงผู้ดูแลกำลังสนุกสนานกับละครตรงหน้าตกใจอย่างที่สุด มีแม้กระทั่งผู้ที่ตกใจจนหมดสติไป


สวรรค์, 4,470,000 ทองคำ นี่, ถ้าเป็นคนธรรมดาสามารถมีชีวิตอยู่ 10 ชาติพวกเขาก็ไม่สามารถจะร่ำรวยได้ขนาดนี้เลย


บรรยากาศกลายเป็นร้อนระอุขึ้นมาทันที


ซวนหยวนเช่อกอดร่างเล็กๆของหลิวเย่ไว้และจ้องมองไปที่ผู้อื่นที่หน้าซีดเหมือนคนตาย แม้ว่าเขาจะรู้ว่าหลิวเย่จะปล่อยการโจมตีสุดท้าย เขาก็ไม่ได้คาดว่านางจะลงเดิมพันด้วยทุกสิ่งของเขา ตอนนี้ ถ้าเขาชนะ น้องสอง, น้องห้า, น้องเจ็ด จะต้องมอบสมบัติทั้งตระกูลเพื่อจ่ายหนี้ให้เขา


“แม่นางมู่หรง, ไม่คิดว่าท่านวางเดิมพันสูงไปหน่อยหรือ?” องค์ชายสองผู้หนึ่งที่ยังคงใจเย็น ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาควรจะถามให้หลิวเย่ใจเย็นลง


“งั้นหรือ? ทำไมข้าไม่เห็นว่ามันจะมาก?” หลิวเย่หันไปที่องค์ชายสองแล้วหัวเราะ “ตอนนี้ข้าเป็นเจ้ามือ, ข้าไม่กลัวที่จะวางเดิมพันที่สูงเลย”


ในขณะที่นางกล่าว หลิวเย่ก็หันไปจ้องมององค์ชายเจ็ด


“ข้า, ข้าไม่มีมาก...ไม่ได้ร่ำรวยขนาดนั้น” องค์ชายเจ็ดหายใจสั้น พูดติดอ่างเล็กน้อย


“หยางฮู” หลิวเย่ออกคำสั่งในน้ำเสียงที่ต่างออกไปทันที


หยางฮู, องครักษ์ที่อยู่นอกประตู ก้าวเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็ว มอบกระดาษและพู่กันให้เขา


เมื่อเห็นสิ่งนี้ แม้ว่าซวนหยวนเช่อจะดูน่ากลัวและโหดร้าย ดวงตาเขากลับหัวเราะอย่างคุมไม่อยู่ มันกลับกลายเป็นว่าหลิวเย่ได้ตระเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว


“พวกเราสามารถทำสัญญากู้ยืม” หลิวเย่หัวเราะเบาๆที่องค์ชายเจ็ดนั้นสีหน้านั้นไม่ต่างไปจากคนตายเลยในตอนนี้ นางโน้มเอียงร่างไปยังองค์ชายเจ็ดช้าๆ “จะเกิดอะไรขึ้นถ้า...ท่านชนะในรอบนี้? มันสามารถทำให้ความมั่งคั่งนี้ส่งผ่านไปยังตระกูลท่านในรุ่นต่อๆไปได้ ความมั่งคั่งขนาดนี้, ใครจะกล้ามองข้ามท่านองค์ชายเจ็ดในอนาคต?”


ดวงตาสีดำลึกมองอย่างเบื่อหน่ายไปที่องค์ชายเจ็ด ดวงตาที่ชัดเจนของนางดูเหมือนเหวลึกที่สูบเขาลงไปได้


คำพูดที่อ่อนโยนของนางล่อให้เขามาติดกับดัก


องค์ชายเจ็ดที่ลังเลมองไปยังดวงตาของหลิวเย่และฟังคำพูดของนาง จากนั้นเข้าขบฟันแน่นและคว้าพู่กัน “ควับ ควับ” เขาร่างสัญญา


“น้องเจ็ด” เห็นเช่นนี้ องค์ชายยห้าขมวดคิ้วและเตือนเขาเงียบๆ


“องค์ชายห้ารอนานเกินไปและกลายเป็นใจร้อน? ข้าต้องขออภัย เราจะเริ่มกันโดยเร็ว” หลิวเย่หันไปยิ้มให้องค์ชายห้า


นางจ้องไปที่เขาอย่างรวดเร็ว


องค์ชายห้าหุบปากของเขาทันที เขาไม่กล้าพอที่จะเอ่ยคำใดออกมา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

609 ความคิดเห็น

  1. #584 veraya2099 (@veraya2099) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 19:32
    นางเอกเราเตรียมไถเต็มที่ น่าจะรอดยากร่ะองค์ชายเจ็ดเอ๋ย
    #584
    0
  2. #495 papui (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 09:59
    เตรียมหมดตูดกันได้แล้ว555
    #495
    0
  3. #465 เอเอ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 16:39
    ขอบคุณครับ
    #465
    0