งานปัจฉิม

วันที่ 16- 18 มกราคมคืองานปัจฉิม ซึ่งทางรร.ให้ไปปัจฉิมที่จ.จันทบุรีที่สวนอัสสัมพาราพไดซ์ ชื่อฟังดูหรูหรามาก แต่เมื่อไปถึงห้องอาบน้ำรวม..ไร้แอร์ ห้องรวมนอนสิบห้าคน เฮ้อ...ม.หกทั้งทีขอสบายๆ หน่อยก็ไม่ได้นะเนี่ย

วันแรกที่ไปแวะทะเลที่หาดจ้าวหลาว งน้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลา' เหมาะกับที่นี่ที่สุดแล้ว น้ำใสมาก...เห็นปลาตัวเล็กๆ ว่ายต่อหน้าต่อตา รร.ปล่อยให้เห็นสามชั่วโมงนับจากบ่าย แดดร้อนเปรี้ยงๆ แต่ก็ยังเล่นจนตัวดำ...ข้าพเจ้านั่งเล่นนอนเล่นบนห่วงยางให้เพื่อนราด ช่างสนุกจริงๆ ฮ่าๆ

ถึงที่พักก็เเยกกลุ่มเข้าที่พัก คืนแรกเป็นพิธีเปิดง่ายๆ ไม่มีอะไรก็แยกย้ายเข้านอน อาบน้ำตอนกลางคืนเย็นสุดๆ จนต้องกระโดดดึ๋งยังกะปลาโดนน้ำร้อน อาบเสร็จเพิ่งแค่สามทุ่มเท่านั้น ปรากฏว่าผู้ชายที่นอนห้องรวมเปิดห้าแพร่งที่หอประชุม เลยไปนั่งดูสนุกสนานกับเรื่องที่ห้า แม้ว่าจะดูสองรอบก็ยังขำ แต่ตอนดูครั้งแรกขำกว่าเเฮะ...เล่นซะกลิ้งคาโรงเลย

ตอนเช้าตื่นมาสลึมสลือสุดๆ ง่วงชะมัดยาก ตื่นมากินข้าวต้มขิง อ๊ากกก ขิงลอยอืดเต็มชาม อย่างจะบ้าตาย นั่งเขี่ยขิงไปเติมชามที่สองแล้วเขี่ย่ยต่อ ช่างน่าเศร้าจริงๆ มีวิทยากรเป็นบราเดอร์ช่วยคิดกิจกรรมให้ เบื่อเล็ๆ เพราะดูไม่มีอะไรเท่าไหร่ แต่กสนุกดีเพราะมีเกมที่ให้ตามล่าหาลายเซ็นเพื่อนตามช่องที่เขยนกำหนดเอาไว้

สำหรับข้าพเจ้า โดนเซ็นเยอะที่สุดก็ไม่พ้น...'ผอมที่สุด'

ต่อมาก็เล่นขมวดปม ลากสองเเถวเดินขดไปดมาม้วนๆ แลวให้หัวเเถวเดินออก ทุลักทุเลมาก แต่ก็แอบฮาเล็กๆ เหมือนกัน มีเเข่งเล่นเอ็กวาย ที่เคยเล่นในโรงเรียนเก่า เต้นรำไปรอบๆ ( อันนี้สนุกมาก )แล้วก็เล่นโจมตีเรือรบ ห้องหกชนะใสสิบเอ็ดลำขณะที่ห้องอื่นได้ประมานหกลำ ต่อด้วยเขียนซองจดหมายให้เพื่อน

ตอนเย็นไปนอนเล่นในห้อง เรากับคิลนอนใกล้กันกลิ้งไปกลิ้งมา อยู่ดีๆ ก็มีเสียงตุ้บกับดำๆ หล่นมาอยู่ตรงกลาง เนื่องจากสายตาสั้นทั้งคู่เลยก้มมองพร้อมกัน ปรากฏว่าเป็น..จิ้งจก!

จิ้งจกเร็วมาก ดิ้นกระโดดขึ้นมาทั้งเราและคิลเลยร้องจ๊ากทำเอาเพื่อนทังห้องลุกขึ้นกันหมด ไล่จับจิ้งจกดวยเสียงหวีดว้ายแทบายจนเหนื่อย เหงื่อออกทีเีดียว ปราฏกว่าหายไปในที่นอนเรา แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ พอลองหาอีกฝั่งก็เจอเข้าโดยบังเอิญ และไล่ออกนอกห้องสำเร็จ

ทุกคนร้อง" เฮ็" ออกมาพร้อมกันด้วยความดีใจสุดซึ้ง ก่อนจะมีคนสังเกตว่า ตัวเมื่อกี้มันไม่มีหาง หรือว่าหางมันจะขาด
คิลเลยบอกว่า "หางจิงจกเเม้จะโดนตัดก็ดิ้นได้ ต้องระวังเพราะมันจะดิ้นเข้าหูตอนนอน"

ด้วยเหตุนี้เลยตามหาหางจิ้งจกต่อ แต่หางเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ เลยนั่งเก็บของที่เละเทะจากการหาแทน ขณะที่ขัดที่นอนของเราเข้าที่ อยู่ๆ ก็เจอจิ้งจกตัวเดิมกระโดนออกมา...จิ้งจกมีสองตัว!!

เกิดเสียงหวีดว้ายอีกรอบกว่าจะไล่สำเร็จ ซึ่งโดนไล่ไปกินข้าวพอดี พอเปิดประตูตัวต่อก็เข้าห้องไปอีก เล่นเอ่หมดแรง เลยไปบอกครูแล้วทิ้งไว้อย่างนั้น พอกลับเข้ามาก็หายไปแล้ว เฮ้อ...เหนื่อยแทบตาย

ภาคค่ำสนุกสนาน เพราะเเต่ละห้องจะต้องแสดงและร้องเพลงอย่างละสามนาที ห้องสองส่งนักมายากลออกมาได้สุดยอดมาก เพราะคนนี้เล่นเก่งอย่างกับมืออาชีพ อย่างตอนงานคริสมาก็มาเล่นกลไพ่ที่ให้ทาย ซึ่งหยิบขึ้นมาแล้วไม่ใช่ใบที่เพื่อนเลือก ก็เลยโดนโห่ อยู่ๆ ก็ไอออกมาเป็นก้อนเล็กๆ พอคลี่อกมากลายเป็นไพ่ที่เพื่อนเลือกแล้วมีลายเซ็นเพื่อนอยู่ สุดยอดมาก! คนที่เลือกไพ่อึ้งไปเลย

คราวนี้ไม่ได้เตรียมมาเลยไม่มีไพ่ มีแต่ไพ่เกมที่เป็นลายตัวอะไรสักอย่างเป็นสีๆ เขาก็กำหนดเป็นไพ่ปกติแล้วให้เลือกไพ่เหมือนเดิม ให้เขียนไพ่ไว้บนกระดาษ แลวเอาตะเกียบเสียบแล้วเผาไฟจนกลายเป็นขี้เถ้า เสร็จเอาเอาขี้เถ้าที่ว่าทาที่เเขน ปรากฏเป็นเลขไพ่ที่เพื่อนเลือก อ๊ากกก สุดยอดมา อึ้งตาค้าง คนถ่ายรูปกันเต็มที่เดียว

ต่อมาเป็นการแสดงถึงตอนเช้าของห้องผู้ชาย เป็นผู้ชายนอนเรียงสี่คน แล้วมีเสียงโทรศัทพ์ แต่ละคนก็นอนๆ ไม่สนใจ จนกระทั่งมีคนมากดปิดก็โล่งใจแล้วอยู่ก็มีเสียงคนเปิดประตู..."Let's go! wake up! get out!"
มิสเตอร์ฮ...ฮาก๊าก ล้อเลียนได้ฮามาก อาจาร์คนนี้เสียงเป็นเอกลักษณ์จริงๆ แต่ละคนสะดุ้งๆ

ต่อมาเป็นห้องเรา เเสดง...แสงดาว หญฺิงสาวที่ควรมีความสุขมากท่สุดในโลก เธอป่วยเป็นโรคริดสีดวงระยะสุดท้าย โรคจับ โรคไส้เลื่อน และอีกสารพัด ( ก.แสดง ) ่ต่อมา...ศรัทธา ชายหนุ่มที่รักแสดงดาว เขาเดินเข้ากอดเธอและ...

อ๊ากก ไอโป้ ตอนตกลงแค่กอด แต่แสดงจริงมันขึ้นคร่อมแสงดวเลยเฮ้ย!

คร่อมๆ กันไปแสงดาวก็ตะโกน "ออกไป!"

ผ่านไปหลายวัน ศรัทธากลับมาขอแต่งงาน ( คร่อมอกรอบ ) แสงดาวเกิดริดสีดวงแตกขึ้นมา แล้วเดี้ยง...จบ

หองอื่นก็สนุกสนกดี มีอกมาเต้นซอรี่ๆ ด้วย มีคนหนึ่งร้องบีทบ็อกเก่งจนน่าตะลึงมาก สุดยอดๆ

จบก็เป็นแสงเทียนของครู ไล่พูดกันทีละคน แล้วต่อด้วยผูสายสินอ์ คนร้องไก้เยอะมาก ไอ้เราก็อยากเศร้าแต่อารมณ์ไม่บิ้วพอ เลยได้แต่ทำตาซึ้งๆ ตามประสา มีใครไม่รู้ให้ผูกสายสินท์ให้ด้วย ต่อมาก็เปิดใจ นั่งเ็ป็นวงกลมแล้ววางไมค์ตรงกลางให้ออกมาพูด ตอนแรกก็ซึ้งดีหรอก แต่โรบอทอยู่ๆ ก็ออกมา

"ผมอยากจะบอกทุกคนว่า...เธอ เธอ เธอ เธอ และเธอ ( ชี้นิ้วไปรอบๆ จนครบวงกลม )

เธอ...คอสิ่งสำคัญ ที่เรายังอยู่ด้วยกัน สิ่งอ่นใดนั้นมันยังไม่มาถึง..."
อ๊าก เด็ดมากโรบอท เล่นมุกนี้มาร้องทั้งห้องเลย

ต่อมาก็มีคนมาต่ออีก "ผมอยากบอกทุกคนว่า เธอ เธอ เธอ เธอ และเธอ ( ชี้นิวรอบๆ ) เธอ...เธอทั้งนั้นที่ทำ ให้ชีวิตของชั้น่าจดใจ ตั้งแต่ได้เจอเธอ..."

และมีอีกคน จำไม่ได้ร้องเพลงอะไร แต่เด็ฏชาติออกมา้องคนบานเดียวกันด้วย แล้วก็ฌรียกแต่ละคนที่ไม่ยอมออกให้ไปพูด ตลกดี กว่าจะจบก็ปาไปตีหนึ่งเเน่ะ

อาบน้ำ...เย็นเฉียบจับขั้วหัวใจ เข้ามาในห้องก็ปิดไฟเล่นไฟฉายเปิดเพลงเต้นๆ กัน ไปๆ มาๆ เริ่มเบื่อเลยนอนก่อนคนอื่นทั้งๆ ที่เต้นคนแรก...( ซึ่งวันต่อมาโดนด่าที่ชิงนอนก่อน ก๊าก )

ตอนเช้า...นอนหลับสบายมาก อยู่ๆก็มีเสียงเคาะประตู.."Let's go! wake up! get out!"
โอ็ย...เเทบตาย ห้องหนึ่งมีสี่ประตู เล่นเคาะเรียงงสี่ประตูซะไดยินเสียงร้องโวยวายดังมาจากทุกห้องเลย ตากนอนๆ อยู่เลยต้องตื่นกันหมด สุดยอดมาก..เข้าใความรู้สึกที่มันแสดงกันเมื่อวานเลยทีนี้ ต่อมาก็กินข้าวเชา ...ข้าวต้มขิงเช่นเดิม ฮือๆ

ออกรถ มีช่วงหนึ่งเปิดเพงเสียงดังก็เต้นกันแบบฮาๆ กันไป เล่นเกมต่อชื่อสุภาษิตกับชื่อจังหวัด กินขนมไปเรื่อย ตอนครึ่งทางมีเปิดใจจูนกับบี ฮามาก ตลกสุดๆ กว่าจะถึงรร.ก็ปาไปทุ่มกว่า กลับบ้านโดยปลอดภัย

จะจดจำวันนี้ไปอีกนาน..รักเืพื่อนทุกคนมาก^ ^