งานหนังสือเปลี่ยนคน

เรื่องมันมีอยู่ว่า....

ข้าพเจ้าไปมีโอกาสไปงานหนังสือครั้งแรกในชีวิต!
ก็ต้องตื่นเต้นเป็นธรรมดาจริงไหม? พอวันอาทิตย์(ที่ผ่านมา)ปุ๊ป ก็รีบตื่นแต่เช้าลากพ่อแม่ให้ไปงานหนังสือด้วย

พอไปถึงหน้าศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิต คนแน่นเอียด แน่นอนว่าไม่ต้องพูดถึงที่จอดรถ เมื่อเป็นเช่นนั้น พ่อผู้เสียสละได้บอกว่า "ฟางไปกับแม่เถอะ พ่อขอกลับก่อนแล้วกัน"

ด้วยเหตุนี้ข้าเจ้าจึงได้เที่ยวงานหนังสือกะแม่สองคน ถือว่าโชคเข้าข้างข้าเจ้า ถ้าพ่อมาด้วยคงต้องโวยแน่ๆ เพราะเงินเก็บของข้าเจ้าละลายหายไปกับหนังสือหมดแล้ว... (เอามาใช้อยู่สองพัน ดีที่ไม่ได้แคะกระปุกมาหมด... ไม่งั้น... -_-")

แต่หนังสือที่อยากซื้อยังมีอีกเพียบเลย แต่ตังส์หมด บวกกับ บูธที่จะซื้อหนังสือคนห้อมล้อมจนเข้าไปไม่ถึงตัวบูธ (อย่าว่าแต่ถึงตัวหนังสือเลย) ก็เลยต้องกลับ (นั่งแท็กซี่กลับ)

พอกลับถึงบ้าน ปรากฏว่าพ่อยังไม่มาถึง... ไหนบอกจะกลับก่อนไง แต่ก็ช่างเถอะ ข้าเจ้าก็จัดแจงเปิดหนังสือที่ซื้อมาใหม่อ่าน (ซื้อมาทั้งหมดสิบเล่ม แต่แถมที่ขั่นหนังสือเพียบ อยากถามพี่ที่บบูธ 1168 เหลือเกินว่าจะให้มาทำไมตั้งสิบกว่าอัน ทั้งๆที่ซื้อหนังสือบูธเขาไปสองเล่ม =_=")

ข้าเจ้าก็นั่งอ่านไปจนถึงเย็น พอพ่อกลับมาถึงบ้าน เห็นกองหนังสือสิบเล่ม พ่อถามว่า... "ซื้อมาแค่นี้เองเหรอ"

หา! อะไรนะพ่อ ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลยให้ตายเถอะ แต่ก่อนนะ ตอนข้าเจ้าซื้อหนังสือตามห้างแค่สองเล่ม พ่อบอกว่า "จะซื้อมาทำไมเยอะแยะ หนังสือเรียนน่ะอ่านบ้างไหม"

แต่ตอนนี้ ซื้อมาสิบเล่ม พ่อถามว่า "ซื้อมาแค่นี้เองเหรอ" -_-a

ยังไม่หมดแค่นี้ แม่บ่นให้พ่อฟังว่างานหนังสือคนเยอะมาก (ทั้งๆที่ตอนที่เดินอยู่ในงานได้ยินคนคุยกันว่า "ปีนี้คนนน้อยกว่าทุกปีเนอะ" =_=) แล้วพ่อก็เลยบอกว่า "ต้องไปวันธรรมดา ฟางจะไปอีกไหมพ่อจะพาไป"

หา อะไรนะพ่อ... O_o

ถึงตอนนี้ยังงงๆอยู่ว่าทำไมมันกลับตาลปัตรขนาดนี้ =_=a