Zen กับสายเลือดที่สาบสูญ

  • 98% Rating

  • 13 Vote(s)

  • 112,978 Views

  • 1,198 Comments

  • 2,051 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    19

    Overall
    112,978

ตอนที่ 3 : ชีวิตประจำวัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    6 ม.ค. 58

..เคร้ง..เคร้ง..เคร้ง..เสียงดาบฟันกระทบกันดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง หากใครได้ยินก็คงคิดว่าเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดของเหล่าอัศวินเป็นแน่ แต่ความจริงนั้น...

มีใครอีกมั้ยครับเสียงเล็กเจื้อยแจ้วของเด็กชายคนหนึ่ง ซึ่งกำลังเรียกหาผู้ท้าดวลคนต่อไป เนื่องจากเขาสู้กับทหารเอลฟ์ชนะติดต่อกันเป็นคนที่ 17 แล้ว

โอยย..ท่านเซนครับ เก่งขนาดนี้จะยังให้พวกผมสอนอะไรอีกเหรอครับ กลับกันท่านเซนนั่นแหละที่ต้องมาสอนพวกผม เหล่าทหารต่างร้องโอดโอยครวญครางเพราะไม่คิดว่าเด็กชายตัวเล็กที่เป็นบุตรบุญธรรมของเวนเดอลา เจ้านายของพวกเขาจะมีฝีมือมากถึงขนาดนี้

เอางี้ล่ะกันครับคุณชาย ผมขอแนะนำให้คุณชายไปเรียนกับท่านแม่ทัพลูคัสล่ะกันนะครับ เพราะฝีมือเรื่องฟันดาบของเค้านั้น ต่อให้ในเมืองหลวงก็เถอะ ยังหาคนประมือยากเลย ถ้าได้ท่านลูคัสสอน คุณชายจะต้องเก่งขึ้นมากแน่ๆทหารนายหนึ่งเสนอเพื่อที่ตนจะได้ไม่ต้องมาเจ็บแบบนี้ซ้ำสอง

งั้นข้าจะไปบอกท่านพ่อเรื่องนี้ละกัน แต่อย่าเรียกว่าคุณชายเลยนะ เรียกข้าว่าเซนเฉยๆก็พอ ฟังแล้วมันตะหงิดๆยังไงไม่รู้เซนตอบรับข้อเสนอแนะอย่างว่าง่าย แต่เขาก็อดที่จะตะขิดตะขวงใจที่มีคนเรียกเขาว่าคุณชายไม่ได้ จึงขอให้ทหารเปลี่ยนสรรพนามเรียกชื่อใหม่

                เมื่อการฝึก(?) ใช้อาวุธกับเหล่าทหารจบลง ผลปรากฏว่าเซนสามารถใช้อาวุธได้หลายแบบมาก ขนาดเรื่องธนูที่ชาวเอลฟ์ถนัดที่สุด เซนยังทำได้ดีกว่าทหารหลายๆนายซะอีก ส่วนเรื่องฟันดาบกับปามีดนี่... ไร้เทียมทาน สำหรับพวกทหารยศไม่สูงล่ะนะ

……………………

หยิบดาบขึ้นมาใหม่!” เสียงห้าวดุดันของชายวัยกลางคนท่าทางทรงพลังดังขึ้น เพื่อเรียกสติลูกศิษย์คนใหม่ที่แรงและสติแทบจะหมดไปอยู่ร่อมร่อ

และแน่นอนลูกศิษย์ของเขานั้น ก็คือเด็กชายผมขาวผู้มีนามว่าเซนนั่นเอง ตอนนี้เขาเป็นลูกศิษย์กับทหารอาวุโสผู้หนึ่งซึ่งมีศักดิ์เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งกองพันแดนใต้ชื่อลูคัส โดยผ่านการไหว้วานจากเวนเดอลาผู้เป็นนายเหนือหัวของลูคัส การจะปฏิเสธนั้นช่างเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะทำได้ ลูคัสจึงต้องยอมรับเด็กชายผมขาวมาเป็นลูกศิษย์ด้วยความจำใจ

ในขณะนี้นั้น เซน นักฆ่าตัวน้อยผู้ที่มั่นใจในการใช้ดาบของตน กลับต้องมานอนแผ่หลาแทบเท้าของชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง ซึ่งในตอนนี้เขาคืออาจารย์ที่จะมาสอนการใช้ดาบให้แก่เขา ถึงเซนจะหมดสภาพขนาดไหน แต่เซนก็ยังไม่ยอมแพ้ เขาพยายามเขยื้อนมือที่อ่อนแรงเต็มทนเพื่อไปจับดาบ ทำให้อาจารย์ที่ลอบมองการกระทำนี้อยู่ รู้สึกชอบใจเซนอยู่ไม่น้อย

แค่แรงจะขยับยังไม่มีเลยแฮะ... เจ้าหมอนี่มัน..เก่งเกินไปเซนพยายามจะขยับไปหยิบดาบ แต่ผลที่ได้กลับกลายเป็นทำได้แค่กระดิกนิ้ว เนื่องด้วยทุกส่วนของร่างกายในตอนนี้มันปวดแปลบไปหมด

การใช้ดาบของเจ้ายังสะเปะสะปะไปมาก ไม่มีขั้นตอนหรือกระบวนท่า ดาบของเจ้านั้นมันเป็นดาบของนักฆ่าไม่ใช่ของนักดาบ ทำได้แค่ปลิดชีวิตผู้คนแต่มิอาจปกป้องใครได้ พื้นฐานเรื่องดาบเจ้ายังพอมีอยู่ การเคลื่อนไหวก็ใช้ได้ งั้นข้าจะสอนศาสตร์แห่งการใช้ดาบขั้นสูงให้เจ้าก็แล้วกันชายวัยกลางคนหนวดเครารุงรังแต่ถูกตัดแต่งอย่างเป็นระเบียบบอกขอเสียการใช้ดาบของเซน และยังจะสอนวิชาดาบขั้นสูงให้ ซึ่งปกตินั้นเขาจะสอนลูกศิษย์คนอื่นแค่ขั้นกลางเท่านั้น แต่กับเซน เขารู้สึกถูกชะตาและมั่นใจว่าเด็กคนนี้จะใช้มันทำประโยชน์ได้ เขาจึงตั้งใจจะสอนวิชาดาบขั้นสูงด้วยใจจริง หาใช่เพราะเป็นลูกบุญธรรมเจ้านายไม่

ในตอนนี้เจ้าคงจะหมดแรงแล้วสินะ งั้นเดี๋ยวข้าจะช่วยเจ้าให้อาการดีขึ้นลูคัสกล่าวพลางคุกเข่าลง แล้วแบมือขวายื่นไปเหนือแผ่นหลังของเซนที่ในตอนนี้กำลังนอนแอ้งแม้งขยับตัวไม่ได้ ลูคัสหลับตาเสี้ยววิและปล่อยมือซ้ายลงสัมผัสพื้นดินจากนั้นก็มีคลื่นพลังสีฟ้าอ่อนออกจากฝ่ามือขวาเหนือแผ่นหลังเซน และคลื่นนั้นก็ทะลุผ่านเสื้อผ้าและผิวหนังของเซนเข้าไปเหมือนมันถูกร่างกายดูดซึมซับเอาอาหาร ผ่านไปซักพัก เซนก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ความหนื่อยล้าที่สะสมก็เริ่มหายไปบ้าง การหายใจก็เข้าสู่สภาวะปกติไม่เหนื่อยหอบเหมือนตอนแรก

ท่านทำอะไรกับข้าน่ะเซนถามอย่างใคร่รู้

ข้าปล่อยพลังปราณที่ซึมซับจากธรรมชาติเข้าสู่ตัวเจ้า เพื่อให้กล้ามเนื้อ เลือดลม และชีพจรเจ้าทำงานปกติ

แล้วมันต่างจากเวทย์มนต์ยังไงเหรอครับ

มันอาจจะยาวไปหน่อยแต่ถ้าเจ้าอยากรู้ข้าก็จะอธิบายให้เจ้าฟังก็ได้ คือพลังปราณกับพลังเวทย์จะต่างกันตรงที่การสัมผัสพลังงาน พลังปราณจะใช้ได้เจ้าต้องสัมผัสพลังจากภายนอกรอบๆตัวและรับเอามันเข้าสู่ภายในตัว มีประโยชน์คือใช้ในการลดความเหน็ดเหนื่อยและเพิ่มพลังเวทย์หากเจ้ามี แต่จะมีข้อจำกัดอยู่ คือเมื่อใช้เจ้าจะต้องอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ส่วนพลังเวทย์นั้นเป็นการสัมผัสพลังจากภายในและปล่อยสู่ภายนอก เจ้าจะใช้เวทย์มนต์ได้เจ้าจำเป็นต้องมีพลังเวทย์ที่ไม่น้อยเกินไป และต้องสัมผัสถึงมันให้ได้ เวทย์มนต์จะใช้เมื่อไหร่ก็ได้ไม่จำกัดสถานที่ และใช้ได้จนกว่าพลังเวทย์ในตัวจะหมด และจะต้องรอให้มันพักฟื้นถึงจะใช้ได้ใหม่อีกครั้ง แต่เจ้ารู้อะไรไหม พลังปราณน่ะมันคือความลับของตระกูลข้าเลยนะ ห้ามไปบอกใครล่ะ คนอื่นเขาไม่รู้วิธีใช้พลังปราณกันหรอก แต่ที่ข้าเล่าให้เจ้าฟังเพราะข้ารู้สึกถูกใจเจ้า หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังนะลูคัสเล่าถึงความแตกต่างของสองพลังและบอกความลับว่าพลังปราณนั้น สามัญชนทั่วไปใช้ไม่เป็นนอกจากตระกูลของเขาที่เล่าให้เซนฟังเพราะเขารู้สึกต้องชะตาด้วย ส่วนเซนที่ตั้งใจฟังก็อึ้งๆไปเหมือนกัน ไม่คิดว่าชายวัยกลางคนคนนี้จะกล้าเปิดเผยความลับของตระกูลให้ฟังทั้งๆที่เพิ่งรู้จักกันแท้ๆ

                “เอาล่ะวันนี้เราพอแค่นี้ก่อนแล้วกัน นี่ก็เย็นมากแล้ว ไปพักผ่อนซะเถอะ เจอกันใหม่พรุ่งนี้นะ เจ้าลูกศิษย์ลูคัสกล่าวลากับเซนด้วยใบหน้ายิ้มแย้มที่ดูขัดกับใบหน้าของเขา ส่วนเซนก็รับคำพร้อมทั้งส่งยิ้มแหยๆให้ จากนั้นเซนจึงเดินไปอาบน้ำและเข้าไปนั่งเล่นรอทานข้าวในห้องที่เพิ่งได้มาใหม่พลางบันทึกสิ่งที่ควรจำไว้ในสมุดบันทึกตามคำแนะนำของท่านแม่โมนาวี่

อืม มีไรบ้างนะที่ควรจด อ๊ะใช่แล้วเมื่อคิดเรื่องที่จะจดได้ เซนก็ลงมือเขียนอย่างรวดเร็วก่อนที่จะลืม ใช้เวลาซักพักก็พอดีกับที่เซน่า เมดสาวชาวเอลฟ์มาเคาะประตูเรียกเซน

ท่านเซนคะ ได้เวลารับประทานอาหารเย็นแล้วค่ะเมดสาวเคาะประตูเบาๆ 3 ทีพร้อมทั้งเรียกเซนที่อยู่ข้างในห้องให้ไปรับประทานอาหาร

ครับๆ จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะครับเซนรีบเขียนบันทึกให้เสร็จจึงลุกออกจากเก้าอี้แล้วเปิดประตูเดินออกจากห้องตามหลังเซน่าไป

เป็นยังไงบ้างเซน เรียนวันแรกเหนื่อยมั้ยลูกโมนาวี่ที่ตอนนี้เป็นแม่บุญธรรมของเซนเอ่ยถามด้วยความรักและเป็นห่วงว่าลูกจะเรียนหนักเกินไป

ไม่มีอะไรที่ต้องเป็นห่วงครับท่านแม่ ท่านพ่อและท่านลูคัสสอนผมดีมากเลยล่ะ แต่ผมอยากให้ท่านพ่อสอนเวทย์มนต์ให้มากกว่าอ่า วิชาการปกครองมันน่าเบื่อจะตายเซนตอบคำถามแม่พลางทำเสียงเหมือนแมวอ้อนเพื่อที่จะทำให้เวนรู้ตัวว่าตัวเองต้องการอะไร

เอาน่าๆเดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อจะสอนวิชาเวทย์ให้ล่ะกัน พออายุถึงเกณฑ์เข้าโรงเรียน ลูกจะได้เก่งกว่าใครเค้าฮ่าฮ่า” เวนรู้ว่าเซนต้องการอะไร เลยสัญญาว่าพรุ่งนี้จะสอนเวทย์มนต์ให้พร้อมทั้งกล่าวถึงเรื่องโรงเรียน ทำให้เซนแอบเฉลียวใจเพราะไม่นึกว่าเวนจะเอาเขาไปเรียนหนังสือเหมือนเด็กธรรมดา

โรงเรียนงั้นเหรอ... จะให้ผมเรียนโรงเรียนเหรอครับ!?” เซนถามเวนด้วยสีหน้าฉงนไม่คิดว่าชีวิตเค้าจะได้เข้าเรียนเหมือนเด็กคนอื่นๆ

ใช่แล้วล่ะ เมื่อลูกอายุครบ 13 พ่อว่าจะพาลูกไปสมัครเรียนโรงเรียนที่ดีที่สุดในแดนมนุษย์ ที่นั่นสอนดีมากเลยน้าสิ่งแวดล้อมก็ดี เพื่อนฝูงก็ดี คนที่จบออกมาต่างก็ประสบความสำเร็จกันทั้งนั้น”  

แม่ขอยืนยันเลยว่าที่นั่นเป็นที่ๆดีมกด้วยคนจ้ะ เพราะทั้งแม่และก็พ่อพบกันครั้งแรกก็ที่นี่นี่แหละ ถ้าลูกเข้าไปเรียนบ้างแม่ว่าลูกต้องได้รู้จักกับคนดีๆเยอะแยะแน่นอนเลย

ท่านพ่อท่านแม่ว่ายังไง ผมก็ว่าตามล่ะครับเซนพยายามตอบเรียบๆแต่ในใจเขากลับตื่นเต้น เพราะถ้าได้ไปเรียนจริงๆ นี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาจะได้มีเพื่อนวัยเดียวกัน ไม่ใช่เพื่อนร่วมงานต่างวัยเหมือนที่ผ่านๆมา แต่ก็ต้องรอถึง5ปีเลยทีเดียว

เอาล่ะงั้นรีบทานแล้วรีบไปนอนเถอะเซน พรุ่งนี้ลูกมีเรียนกับพ่อหนิ เด็กๆนอนดึกมันไม่ดีน้าเวนเดอลาพูดกับเซนตามปกติ แต่สายตาของเวนที่ส่งให้โมนดูเหมือนจะมีเลศนัยแอบแฝงอยู่ เซนจึงพอจะเดาได้ว่าทำไมเวนถึงรีบไล่เขาไปนอน เซนจึงรีบจัดแจงรับประทานอาหารให้เรียบร้อยและเข้านอนอย่างรวดเร็ว ภายในห้วงความคิดของเขาก็นึกถึงแต่เรื่องโรงเรียนและเพื่อน...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #915 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 11:00
    อ้าว? ไม่ใช่ว่าเวทย์ดึงจากธรรมชาติเข้ามา ส่วนปราณมีอยู่ในตัวแล้วดึงออกไปใช้เหรอ อ่านมากี่เรื่องก็ประมาณนี้นี่หน่า หรือเรื่องนี้มีพิเศษอะไรซ่อนอยู่ ติดตามๆ
    #915
    0
  2. #842 Nong'Pleum (@babygang02) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 02:35
    ใช่...แน่นอน
    #842
    0
  3. #808 มิลิน (@sompopy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 10:39
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    #808
    0
  4. #527 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 11:01
    สนุกดีนะ
    #527
    0
  5. วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 01:34
    ตัวอักษรติดกันเกินครับ เห็นแล้วลายตา
    #484
    0
  6. วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 01:33
    ตัวอักษรติดกันเกินครับ เห็นแล้วลายตา
    #483
    0
  7. #302 Nut Retspect (@torasr2600) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:43
    สนุกดีครับ แต่อยากให้เว้นบรรทัดหน่อยอ่ะ ลายตา
    #302
    0
  8. #88 kimurakung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2558 / 19:32
    เซนอายุ 8 ขวบเอง ยังเก่งขนาดนี้ ถ้าเข้าโรงเรียน สงสัยจะไร้เทียมทาน
    #88
    0
  9. #3 KIDno1412 (@kidno1412) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2558 / 18:17
    น่าสนุกค่ะ ติดตามค่ะ
    #3
    0