♖ Short Fic ♜

ตอนที่ 10 : ✿ My Boss : Episode 5 ✿

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 171
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 พ.ย. 60

B
E
R
L
I
N






- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
✿ My Boss : Episode 5 ✿


ย้อนกลับไปในวัยเด็ก


“ฮื่ออ..” เด็กหญิงตัวเล็กผมสั้นประบ่าร้องไห้งอแง จมูกมีน้ำมูกย้อยอยู่ตลอดเวลา

“ย๊า..ยัยขี้มูกย้อย จะร้องไห้ทำไมนัก ฉันแค่ทำตุ๊กเธอคอขาดแค่นี้เอง”



“ฮื่ออ” เธอร้องไห้ใหญ่โต

“แค่ตุ๊กตาตัวเดียว ซื้อใหม่เอาก็ได้..”



“ไม่ นั่นมันของคุณชายใหญ่ให้ฉันมานะ” เธอแย่งตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลที่หัวขาดออกจากตัวมาจากมือเขา ดวงตากลมใสน้ำตานองหน้า


“ชิ มันสำคัญมากหรือไง สู้สิ่งประดิษฐ์ของฉันไม่ได้เลยสักนิด” เขาวิ่งไปหยิบหุ่นไม้ที่เขาประกอบเองมาโชว์ให้เธอดู

“นายทำเองหรอ” เธอตาโต.. ด้วยความตื่นตาตื่นใจ



“อ่ะ ให้..” เขาบอก แต่พอเธอเอื้อมไปหยิบ เขาก็ห่ดมือกลับ “ซะเมื่อไหร่ล่ะ”


“ฮื่อ...คุณชายรองใจร้ายย” ซันนี่ร้องไห้โฮอีกครั้ง เธอวิ่งไล่ตีเขาด้วยความโมโห หงุดหงิด และเสียใจ ความทรงจำวัยเด็กของพวกเขาไม่น่าจดจำเลยสักนิดในสายตาเธอ แต่กลับตราตรึงอยู่ในความทรงจำเสมอ


ยามที่เขา...ทำดีกับเธอ



“อ่ะ นี่...” ซันนี่เงยหน้าจากสมุดระบายสีขึ้นมาเจอหมีสีน้ำตาล เธอเอื้อมมือไปหยิบอย่างดีใจ ก่อนจะเงยหน้ามองคนให้



แต่แล้วยิ้มสดใสก็เปลี่ยนเป็นบึ้งตึงเมื่อเห็นว่าใคร

“อะไร ไม่คิดจะขอบคุณสักคำหรอ..”



“นายเป็นคนทำมันขาด...” เธอเบะปาก สูดน้ำมูกที่ย้อยเข้าไป

“ก็ซ่อมมาคืนแล้วนี่ไง” ชานยอลพยักพเยิดให้เธอดู เข็มกลัดอันเล็กที่เย็บรอบคอหมีสีน้ำตาล

“น่ากลัวที่สุด”



“เห้อะ ทำอย่างกับเธอเหมาะกับตุ๊กตาน่ารักอย่างงั้นแหละ”

“ไปเลยนะ...”



“ไม่ต้องไล่ฉันก็ไปอยู่แล้วล่ะ”



หลังจากนั้น...เขาก็ไปจริงๆ คุณชายทั้งสองถูกส่งเข้าโรงเรียนประจำชายล้วน ตั้งแต่นั้นมาเธอก็มีโอกาสได้พบเขาน้อยมาก แต่สิ่งหนึ่งที่เขาทิ้งไว้ให้ก็คือหุ่นไม้ที่เขาทำให้ แล้วแปะโน็ตถึงเธอ



หุ่นไม้นี่. ฉันตั้งใจทำให้เธอ ยัยขี้มูกย้อยเธอหยิบมันขึ้นมา หมุนไปรอบๆ ก่อนยิ้มกว้างออกมาเมื่อเห็นว่าทั้งขาและแขนของมันขยับได้


ภาพความทรงจำนั้นเธอไม่เคยลืมได้เลย ซันนี่นั่งมองหุ่นไม้ที่เธอเก็บรักษาอย่างดี เธอกอดหุ่นตัวนั้นแน่นราวกับกอดสิ่งของที่รัก ดวงตาเหม่อมองออกไปด้านนอกที่มีแสงจันทร์ราตรีสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง




ผ่านมาเกือบสามเดือนได้แล้วหลังจากเรื่องคืนนั้น เธอได้ยินข่าวของเขาผ่านแทมินที่คอยติดตามคุณชายใหญ่ไป ส่วนเธอมีหน้าที่ดูแลคุณหนูโชรงที่ร่างกายอ่อนแอ ทำให้ไม่ได้พบเขาอีกเลย



แต่การที่เขามาช่วยงานเพียงระยะสั้นๆ ก็ทำให้ให้หุ้นของบริษัทพุ่งสูงขึ้น อีกทั้งยังได้ลบคำสบประมาทต่างๆ นาๆ ได้อีกด้วย นั่นคงจะเป็นเรื่องที่ดีมากๆ แล้ว


“ซันนี่.. นายใหญ่เรียกแน่ะ” บอดี้การ์ดคนหนึ่งเอ่ยบอก ขณะที่เธอกำลังเดินเข้าไปในตัวบ้าน



เธอก้าวขาขึ้นบันได้ช้า ๆ  เมื่อมาถึงห้องของคุณชายใหญ่ เธอก็สูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อน เปิดเข้าไป สิ่งที่เธอเห็นคือ..ชานยอล เขากำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอ



ซันนี่พยายามหันไปอีกด้าน คิดว่าเขาคงเกลียดเธอไปแล้วเพราะเธอมันใจง่ายที่ยอมทำทุกอย่างเพียงเพื่อได้อยู่ที่นี่

“มาแล้วหรอ”

“คุณชายมีอะไรหรือป่าวคะ”



“ฉันเป็นคนเรียกเธอมาเอง..” ซันนี่หันไปมองอย่างตกใจ ที่เขายอมพูดกับเธอ

“แล้วคุณชายรอง..มีอะไรงั้นหรอคะ”



“ฉันจะให้เธอแต่งงานกับชานยอล”

“ว่าไงนะคะ” ซันนี่งงเป็นไก่ตาแตก



“เธอนอนกับฉันแล้ว ฉันต้องรับผิดชอบเธอ” ชานยอลเดินเข้ามาใกล้ เขารั้งเธอเข้าหาร่างกายแกร่งของตนเอง

“แต่...คุณเกลียดฉันนี่”


“ครบสามเดือนแล้ว...จัดงานแต่งให้ผมตามที่เราตกลงกันไว้ด้วย ไปกันเถอะ” ชานยอลหันไปบอกพี่ชาย ก่อนพาร่างบางเดินออกจากห้อง ซันนี่ยังคงงงกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ก็ยอมนั่งรถไปกับเขาแต่โดยดี


“จะพาฉันไปไหน..”




“ลองชุดแต่งงาน..”

“ฮ่ะ ตอนนี้เลยหรอ..”


“เธอคิดว่าฉันยอมอุดอู้อยู่ที่บริษัท เพราะอะไรกันล่ะ...” เขาหันมาตะคอกใส่

“แต่...”



“รู้ไหมว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน...” เขาเสียงอ่อนลงขณะที่มองถนนด้านหน้า

“แต่เรื่องแต่งงานนั่นมัน...”


“เราต้องแต่งงานกันไม่ว่ายังไงก็ตาม..”



“แต่ฉัน...” ซันนี่อึกอัก แต่ยังคงไม่มั่นใจว่าควรพูดดีหรือไม่. “ฉันคิดว่านายไม่ควรทำแบบนี้ ถ้าเราไม่ได้รักกัน...”

“แล้วเธอ...จะปล่อยให้เด็กในท้องไม่มีพ่อหรือไง” ชานยอลเลี้ยวรถจอดข้างทาง ก่อนหันมามองเธออย่างหงุดหงิด


“...ทำไม”



“คิดว่าฉันไม่รู้เรื่องของเธอเลยหรอ...คิดว่าฉันไม่รู้หรอว่าเมื่ออาทิตย์ก่อนเธอไปไหนมา” ซันนี่มองหน้าเขา เธอได้แต่นิ่งเงียบ เขารู้ทุกอย่างเลยหรือ.. รู้แม้กระทั่งว่าเธอกำลังท้องอย่างนั้นหรอ



“ถ้านายแค่อยากจะรับผิดชอบ ก็ไม่เป็นไร ฉันดูแลตัวเองได้”



“ให้ตายสิ...เด็กในท้องเธอเป็นลูกของฉันนะ” ชานยอลเริ่มอารมณเสียอีก ทำไมเธอถึงได้ดื้อกับเขานักนะ

“นายจะมั่นใจได้ยังไงว่าฉันจะมีนายแค่คนเดียว”




“เพราะว่าฉันไม่เคยปล่อยให้เธอคลาดสายตาไง... เธอเป็นของฉันแค่คนเดียวตั้งแต่คืนนั้น จนถึงตอนนี้”



“แปลว่านายคงรู้สึกผิด ถ้าเป็นแบบนั้น.. อื้มม” ซันนี่จูบปากเรียวปิดคำพูด เขารั้งเธอมาจูบอย่างเร่าร้อน บดเคล้าด้วยความคิดถึงและห่วงหา จากจูบร้ายค่อยๆ เป็นอ่อนโยน นุ่มนวล มือใหญ่ลูบท้องเธอเบาๆ ด้วยความอบอุ่นจนเธอนึกแปลกใจ



“ฉันไม่ได้ทำเพราะสงสารหรือเห็นใจ ฉันทำ...เพราะฉันรักเธอ” ชานยอลกระซิบบอกกก่อนก้มลงมาบดจูบหนักๆ ลงบนปากสวยอีกครั้ง แม้เธอจะไม่อยากเชื่อว่าเขาจะยอมพูดออกมา แต่ก็ยอมจูบตอบแต่โดยดี


“ฉัน...นึกว่านายจะเกลียดฉันไปแล้ว”




“ฉันไม่เคยเกลียดเธอเลย ตั้งแต่ตอนเด็ก...จนถึงตอนนี้ แล้วเธอล่ะ”


"ฉันเอง..ก็คิดเหมือนกับนาย"


"คิดอะไร พูดสิ"

"ก็แบบที่นายรู้สึก"


"ถ้าไม่พูดแล้วฉันจะรู้ไหม"


"ฉันก็รักนาย"




ทั้งสองมองสบตากันและกัน ท่อนแขนแข็งแรงของเขาโอบกอดเธอเอาไว้อย่างอบอุ่น ราวกับไม่อยากจะพลากจากกันอีกแล้ว ทั้งตอนนี้และตลอดไป...








sugarcafe: ^0^T A L Ksugarcafe: ^0^
แฮปปี้เอ็นดิ้งจ้าาา








97 ความคิดเห็น

  1. #96 manchudabamby (@manchudabamby) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 16:16
    ชานซัน น่ารัก^^
    #96
    0
  2. #90 jinsun (@sunny-sunny-123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 00:40
    จบน่ารักมากรอคู่ต่อไปนะคะพี่กิ๊บ สู้ๆจ้า
    #90
    0
  3. #79 nok5088 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 05:37
    ในที่สุดก้อรักกันน่ารักมากค่า
    #79
    0
  4. #77 bow.baby (@bow_jerapa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 22:07
    รอคู่ต่อไปคร่า
    #77
    0
  5. #75 ictmtk20336 (@ictmtk20336) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 20:58
    โง่ยยยยยดีต่อใจมากค่ะ ขออีกหลายๆตอน หลายๆเรื่องค่ะ ไรท์สู้ๆ^^
    #75
    0
  6. #73 J.June (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 20:37
    อร้ายยยยย. ใจตรงกันก้อไม่พูดตั้งแต่แรก
    #73
    0
  7. #71 love sunny (@speek-now) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 19:24
    ใจตรงกันซะที
    #71
    0