unconditionally ∞ markbam (end)

ตอนที่ 17 : unconditionally - 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    29 มิ.ย. 57




Unconditionally

 

เธอเห็นขอบฟ้านั้นไหม สักวันจะพาเธอไป
บนทางที่มีบางทีก็หกล้มไม่เป็นไร


 

 

            “จับกลุ่มสามคนแล้วลงชื่อในกระดาษใบนี้นะ” เสียงหัวหน้าห้องตะโกนสั่งอยู่หน้าห้องก่อนจะส่งกระดาษให้กับคนที่วิ่งมาถึงเร็วสุด


 

            ผมกับยูคยอมนั่งนิ่งสองหัวกระเทียมลีบ รอเศษเกินเดี๋ยวก็เดินมาหาพวกผมเองแหละ


 

            พรุ่งนี้ห้อง A กับ B ปีหนึ่งและปีสองจะไปเข้าค่ายกันที่ไหนสักที่ รู้แค่ว่ายูคยอมมันลงชื่อให้ผมไปด้วยกันผมก็เออออไปกับมัน นี่เรากำลังตกลงแบ่งห้องพักกันอยู่ บ้านหนึ่งหลังอยู่หกคนสองห้อง


 

            “นายสองคนอยู่กับพวกเราเปล่า”


 

            เอาล่ะครับ มีคนเดินมาหาแล้ว


 

            “เอาไงแบม”


 

            “แล้วแต่ยูคเหอะ”


 

            “เอออยู่ แต่กูนอนกับแบมนะ” ยกตำแหน่งเพื่อนรักยอดเยี่ยมแห่งปีให้คิมยูคยอมด้วยครับ...


 

            “ได้เลย งั้นเดี๋ยวกูมานอนกับพวกมึงนะ...เอ่อ สนใจกูหน่อย”


 

            ผมเงยหน้ามองฮันบินแล้วก็ส่งยิ้มให้ไปแบบส่งๆ ก่อนจะหันมามองไลน์ที่ค้างหน้าแชทพี่มาร์คอยู่


 

            จะบอกตอนนี้ดีเปล่าวะ หรือค่อยบอกตอนเย็นดี หรือว่าพี่เขารู้แล้วไม่ต้องบอกดีนะ


 

            “พวกนายมัน... -__-


 

            ชักจะสงสารฮันบินแล้วสิที่ต้องมาอยู่กับพวกผมอ่ะ .___.



 

            .

 

            .

 

            .


 

            “ถึงแล้วไลน์มาบอกด้วยนะ”


 

            “คร้าบ คุณพ่อ”


 

            ผมลูบหน้าผากตัวเองหลังจากโดนพี่มาร์คดีดเข้ามาเต็มแรง อยู่กับเขามาหลายวันพอสมควรทำให้รู้ว่าถ้าผมเล่นอะไรนิดอะไรหน่อยก็จะโดนใช้ความรุนแรงข่มตลอด จริงๆ ผมก็สงสัยแหละว่าทำไมรุ่นพี่ถึงขับรถได้แล้ว คำตอบก็คือเขาอายุมากกว่าเด็กในชั้นปีกว่าเพราะเขาย้ายโรงเรียนมาจากอเมริกาบลาๆ ที่เหลือไม่ได้ฟังหรอกครับ พี่เขาพูดพึมพำอยู่คนเดียวบางทีก็หลุดออกมาเป็นประโยคภาษาอังกฤษ คือผมไม่ได้ปลุกให้เขามานะครับ นี่เขายืนยันจะขับรถมารับผมเอง


 

            ว่าแต่...อืมมม แก่จริงๆ


 

            “เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งไป” ผมชะงักมือที่กำลังจะเปิดประตูรถไว้ คนในชุดนอนสวมหมวกไหมพรมออกจากบ้านมาพร้อมหน้าสดเรียกผมไว้แล้วหันไปหาอะไรบางอย่างจากด้านหลัง ผมนั่งมองพี่เขาหันไปหาของ แอบดึงหมวกออกดีมั้ย แต่สงสัยจะโดนเอาคืนแบบเจ็บตัวแหง


 

            “อ่ะ เอาไปด้วย”


 

            ผ้าพันคอสีแดงสดถูกยื่นมา...ไม่สิ ต้องเรียกว่ายัดใส่มือเลยต่างหาก ผมว่าผมเอาโค้ทไปแล้วนะยังต้องใช้ผ้าพันคออีกเรอะ


 

            “มันไม่น่าจะหนาวขนาดนั้นนะพี่มาร์ค”


 

            “ลงไปได้แล้วครับ J


 

            นี่พี่เขาตื่นยังเนี่ย...


 

            ผมโบกมือลาให้พี่เขาตอนที่ลงจากรถพร้อมกับลากกระเป๋าเดินทางลงมาด้วย กว่าจะหาของครบก็เที่ยงคืนกว่าแล้ว เอาจริงๆ คือผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสามวันนี้ผมต้องไปทำอะไรบ้างเลยกะมาพอดี


 

            “ไงสหาย”


 

            ยุคยอมที่ยืนรออยู่ข้างรถบัสถอดแว่นกันแดดออกราวกับนายแบบมืออาชีพ ผมได้ยินเสียงผู้หญิงที่มายืนรอกันแอบกรี๊ดด้วยนะ กรี๊ดผมนี่ ผมแมนกว่ามันอีกเหอะ -__-


 

            “ง่วง”


 

            “ไรวะ ไหนบอกจะนอนตั้งแต่สามทุ่ม”


 

            “ง่วง”


 

            “โอเคซึ้ง”


 

            “เราไปไหนกันอ่ะ”


 

            “ไปทะเลหน้าหนาวไงน้องรัก” ผมว่าถ้าเรื่องนี้มีใครสักคนตายยากก็คงเป็นพี่แจ็คสันล่ะครับ โผล่มาได้ทุกเวลาราวกับจับวาง ผมกับยูคยอมมองแฟชั่นหน้าหนาวของพี่เขาแล้วก็ปลงครับ ได้ข่าวว่าออกค่ายไม่ได้ไปเดินแฟชั่นวีคนะเฮ้ย


 

            “เสื้อพี่มันยาวหรือขาพี่มันสั้นวะ”


 

            “ยูคยอมน้องรัก ต่อยกันป่ะ” ผมรีบดึงยูคยอมถอยตอนที่พี่แจ็คสันแกยื่นหน้ามาเหมือนจะหาเรื่องจริงๆ เหมือนเด็กจะรังแกผู้ใหญ่มากกว่านะครับ จะมองหน้ายังต้องเขย่ง...เฮ้ย ไม่ใช่หมายถึงต้องใช้ความสูงเข้าข่มครับ


 

            พี่แจ็คสันแกฮึดฮัดแล้วก็หันมาฉีกยิ้มเหมือนเดิมเมื่อผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ไม่บ้ากล้องเท่าไหร่เลยเนอะ...


 

            “เอารูปนี้ส่งไลน์มาด้วย เคนะ”


 

            จ้า...


 

            .

 

            .

 

            .


 

            เพราะปีหนึ่งกับปีสองไปเข้าค่ายกันต้องใช้อาจารย์สายวิทย์เกือบทั้งหมด ปีสามทุกห้องจึงได้อานิสงส์ในการหยุดเรียนไปด้วย เพราะอีกไม่กี่เดือนก็จะจบการศึกษากันแล้ว ตอนนี้ที่พวกเขากำลังทำกันอยู่คือทำโปรเจ็คจบและก็รอสอบเก็บคะแนนครั้งสุดท้าย...สำหรับเด็กปีสามห้องเอมันคือคำว่า ว่าง


 

            “มาร์คออกไปไหนป่ะวะวันนี้”


 

            “ไม่อ่ะ ง่วง”


 

            อิมแจบอมเปิดประตูเข้าห้องนอนของเจ้าของที่ยังคงนอนหลับอยู่บนเตียงแม้มันจะเป็นเวลาสายมากแล้วก็ตาม


 

            "แหมมม ลุกไปส่งแฟนแต่เช้ามืดนี่ครับคุณชาย นี่หึงนะเนี้ย" พูดยังไม่ทันจบประโยคดี แจบอมปิดปากสนิทแทบไม่ทันเมื่อมือคุณชายของเพื่อนฟาดลงมาแทบโดนปาก แหมถ้าฟันยุบเข้าไปแล้วจินยองงี่จะเรียกเขาว่าอะไรล่ะ


 

เขินแล้วทำฟาดตลอด...นังช้างต้วน -__-


 

"เออมึงมาก็ดีละ กูถามหน่อย"


 

"ไรจ้ะสุดหล่อ ถ้าถามว่ากินข้าวยังขอตอบว่ากินแล้วอิ่มมว้าก ถ้าถามว่าอาบน้ำยังก็อาบแล้ว ไม่ต้องขอร้องให้ไปอาบด้วย ถ้าจะถามว่าจะออกไป..."


 

"อยากโดนอีกทีป่ะ"


 

"เชิญถามตามสบายเลยครับเพื่อน"


 

อิมแจบอมรีบถอยฉากออกจากเตียงเพื่อนทันทีเมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของเพื่อนรักแถมยังผสมความหงุดหงิดยามเช้าไว้ด้วย เกือบตายแล้วมั้ยล่ะไอ้บี -O-


 

"แบมแบมเป็นคนเกาหลีป่ะ"


 

"เปล่านี่ น่าจะคนไทยนะถ้าจำไม่ผิด" แจบอมหรี่ตามองเพื่อนอย่างจับสังเกตเมื่อเพื่อนถามคำถามที่ไม่น่าจะถามแบบนี้ "มึงไม่รู้เรื่องแฟนมึงหรอวะ"


 

"...น่าจะมีที่ไม่รู้อีกเยอะด้วย"


 

ไอ้ท่าทางครุ่นคิดเหมือนคนนอนคิดมาทั้งคืนนั่นคืออัลไร...แจบอมได้แต่เก็บความสงสัยไว้แต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป มาร์คต้วนมันก็เป็นคนแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร ไม่มีใครเดาอารมณ์ถูกหรอกว่าไอ้คุณชายมันคิดมันทำอะไรของมัน ปากแข็งไม่พอปากหนักที่สุดในแผ่นดิน ถ้าไม่เค้นออกมาจนไปสะกิดต่อมอารมณ์ที่คงเก็บไว้ในสมองส่วนลึกที่สุด ก็คงไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นอะไร จริงๆ ตอนเรียนเขาก็กลัวมันจะระเบิดตัวเองตายเพราะความเครียดนะแต่สามปีที่รู้จักกันมาสามารถยืนยันได้อย่างดีเลยว่ามาร์คต้วนแม่งมีแต่ไอคิวระดับเทพ ส่วนอีคิวน่ะเหรอ ก็ต่ำระดับก้นมหาสมุทรเลยเหอะ ถ้าไม่ได้เพื่อนดีๆ อย่างเขา ซอกจินและซึงยุนอ่ะนะ มันก็ไม่มีวันยิ้มเป็นหรอกนี่พูดเลย


 

ไม่ได้อยากโอ้อวดหรอกนะ แต่มาร์คต้วนแม่งยิ้มเป็นครั้งแรกหลังจากรู้จักกันได้เกือบปี ตอนนั้นถ้าไม่ชวนให้มันทำกิจกรรมบ้างมันก็คงเป็นเด็กเรียนใส่แว่นหนาเตอะแล้วก็แห้งเหี่ยวตายคาเท็กซ์ฟิสิกส์แน่ๆ ไอ้บีสาบาน


 

"มึงจะคิดมากทำไมวะ"


 

อิมแจบอมเอ่ยแทรกความเงียบหลังจากแต่ละคนตกอยู่ในความห้วงความคิดของตัวเองได้สักพัก มาร์คกลอกตาไปมาเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างเหมือนเดิม


 

"สงสัยอะไรก็ถามน้อง อย่าเก็บมาคิดคนเดียว คนรักกันมันก็ต้องพูดกันให้เข้าใจกัน ไม่งั้นมันจะมีปัญหาตามมาทีหลังนะเว้ย"


 

"รัก...หรอ"


 

"อ้าว นี่มึงไม่ได้รักน้องเขาหรอ"


 

"กู...ชอบน้องเขานะ เวลาไม่ได้เจอมันก็ชอบคิดถึง อยากอยู่ใกล้ๆ ตลอด แล้วก็ไม่ชอบให้ไปอยู่กับคนอื่น มันเรียกว่าหวงป่ะวะ แต่กูก็ห่วงน้องเขาด้วยนะ กลัวว่าน้องเขาจะเป็นลมเพราะกูอีก แล้วก็"


 

"เออกูเข้าใจๆ"


 

แจบอมล่ะมึนตึ้บกับสิ่งที่เพื่อนรักพูดออกมากแต่ละอย่าง เขาก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านความรัก แต่สำหรับมาร์คต้วนแล้ว แจบอมคิดว่ายังคงอีกไกลโข และไอ้นิสัยที่มันเป็นอยู่นี่อาจจะส่งผลกับชีวิตมันในอนาคตแน่ถ้ามันยังเป็นอย่างนี้อยู่


 

"กูบอกได้แค่ว่ามึงควรจะถามเพื่อให้เข้าใจกันนะเว้ย อย่าปล่อยให้ความสงสัยกันมาทำลายความสุขของพวกมึง กูดีใจนะที่เห็นมึงยิ้มบ่อยขึ้นอ่ะช่วงนี้ โหยนี่พูดแล้วขนลุกเลยนะเนี้ย"


 

แล้วเจ้าของห้องก็ปาหมอนใส่คนบุกรุกโทษฐานทำท่าทางน่าหมั่นไส้เกินควร บุคคลผมสีเงินร้องลั่นก่อนจะรีบวิ่งกลับห้องตัวเองที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ปล่อยให้เจ้าของเรือนผมสีแดงนั่งครุ่นคิดต่อไป


 

บางทีอิมแจบอมก็ได้แต่หวังว่าเด็กไทยคนนั้นจะช่วยเปิดโลกใหม่ให้กับมาร์คต้วนได้ไม่มากก็น้อยล่ะนะ



 

.

 

.

 

.


 

ห้องพี่แจ็คสันที่ไม่ได้มีแต่พวกพี่แจ็คสัน...


 

นี่มันรวมสายรหัสห้อง B ชัดๆ!


 

"เอ้า ชนนน" เสียงเจ้าของห้องยกแก้วโค้กขึ้นมากลางวงตามด้วยแก้วของทั้งเพื่อนทั้งน้องที่มาตามคำเชิญ ขนมกองใหญ่ถูกวางรวมกันกลางห้องให้มนุษย์ทุกตนหยิบฉวยกันตามใจชอบ


 

"พรุ่งนี้ปีสองก็ต้องไปแล้ว น้องๆ ช่วยเลี้ยงส่งพวกพี่หน่อยยยย"


 

ผมกระดกแก้วใส่น้ำสีดำเข้าปากเงียบๆ ในขณะที่ยูคยอมเพื่อนรักออกไปแดนซ์ไทม์กับพวกรุ่นพี่ บางส่วนก็เล่นเกมส์กันเสียงดังส่วนผมน่ะหรอ


 

นั่งมองโทรศัพท์ไง


 

"อ้าว แบมไม่มาเล่นด้วยกันหรอ"


 

"ไม่อ่ะ เราเพลียๆ"


 

ผมบอกปัดฮันบินที่เดินเข้ามานั่งขัดสมาธิข้างๆ ผม เหมือนหมอนี่จะไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยนั่งเล่นเกมในโทรศัพท์จริงจังจนน่ากลัว จริงจังไปมั้ย -_-


 

"อ้าวหรอ กลับห้องมั้ย เดี๋ยวเราไปส่ง"


 

แต่ตายังไม่เลิกจ้องโทรศัพท์เลยครับ...


 

"ไม่เป็นไรอ่ะ ที่ห้องไม่มีคนอยู่นี่"


 

"อ่า ให้ไปอยู่เป็นเพื่อนมั้ย"


 

"ไม่ต้องหรอก" ผมรีบปฏิเสธเมื่อฮันบินเก็บโทรศัพท์แล้วทำท่าเหมือนจะเดินไปส่งผม ฮันบินเลยกลับมานั่งข้างๆ ผมเหมือนเดิม "เดี๋ยวรอยูคยอมไปด้วยกัน"


 

บอกตรงๆ ครับว่ายังไม่ชิน


 

ฮันบินเป็นคนจริงจังและท่าทางก็ดูจริงใจมากด้วย แต่ผมอยู่กันสองคนกับยูคยอมมาตลอด...เข้าหาคนอื่นไม่เก่งหรอกครับ กลัวฮันบินกัด .___.


 

"ได้เลย งั้นเดี๋ยวเรากลับด้วยนะ" เขาบุ้ยปากไปที่พวกจุนฮเวที่เต้นกันเมามันอยู่กับพวกพี่เซฮุน ผมยกแขนไขว้กันเป็นรูปกากบาทเมื่อยูคยอมกวักมือเรียกผมไปเต้นด้วย


 

'รุ่นพี่'


 

ฮันบินที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาที่ผมพิงอยู่เงยหน้าขึ้นมามองเมื่อผมลุกขึ้น ผมเลยชูโทรศัพท์ให้ดูว่าจะออกไปข้างนอก ฮันบินเลยพยักหน้ารับรู้


 

"ครับ?"


 

[ยังไม่นอนอีกหรอ ทำไมเสียงดัง] เสียงพี่มาร์คฟังดูงัวเงียเหมือนคนพึ่งตื่นนอน [ไอ้แจบอม ลุกดิ]


 

"อ่า...พี่มาร์คไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะครับ"


 

[ไม่ๆ เดี๋ยวพี่เข้าห้องแล้ว รำคาญมัน]


 

ผมเดินหาที่ที่ไฟส่องถึงเพราะตอนนี้เกือบเที่ยงคืนแล้ว บางบ้านปิดไฟนอนแล้วเพราะเดินทางกันเหนื่อยทั้งวัน ผมฟังพี่มาร์คทะเลาะกับรุ่นพี่แจบอมจนสักพักก็เงียบไปหลังจากเสียงปิดประตู


 

[ไปค่ายสนุกมั้ย]


 

"ก็...สนุกมั้งครับ ยังรู้สึกไม่ดีอยู่เลย" ผมบอกไปตามความรู้สึกจริงๆ เพราะตอนนี้มันรู้สึกหนาวจนชาไปหมด ขอบคุณผ้าพันคอพี่มาร์คครับที่ช่วยต่อชีวิตให้จนถึงตอนนี้...


 

[กินยาแล้วนอนห่มผ้าหนาๆ นะ]


 

"ครับ"


 

เราเดธแอร์ใส่กันพักใหญ่ ผมมองไปรอบๆ ฟังเสียงคลื่นเสียงลม เอาเท้าเขี่ยๆ ดินเข้าไปใต้ต้นไม้ที่กำลังยืนพิง เหมือนพี่มาร์คจะทำอะไรสักอย่างอยู่ ได้ยินเสียงแป้นพิมพ์ดังตลอดเวลา


 

"ผม...ไปนอนแล้วนะพี่มาร์ค"


 

[อื้อ...เดี๋ยวนะ]


 

"ครับ?"


 

[เปิดไลน์หน่อย คำนี้แปลว่าอะไรอ่ะ]


 

ผมลดโทรศัพท์ลงเปิดไลน์ดู ข้อความใหม่ที่เข้ามาเป็นภาษาไทยมันทำให้ผมแปลกใจ...



          Mark B.

คิดถึงจัง   23.22


 

"...พี่มาร์คเล่นอะไรเนี่ย"


 

me\ เขินไปสิบตลบ


 

[ตอบมาก่อนดิว่าแปลว่าอะไร]


 

"เอาจริงอ่อ...มันแปลว่าพี่มาร์คน่าเกลียด"


 

[จริงดิ?]


 

ผมหัวเราะให้กับเสียงตกใจของพี่มาร์คเมื่อพี่เขาขึ้นเสียงสูงอย่างแปลกใจ อยากเห็นหน้าเขาตอนนี้มันคงดูน่าตลกดีนะ


 

"มันแปลว่า...คิด ถึง จัง"


 

ปลายสายเงียบไปเมื่อผมพูดจบ แต่อันนี้ผมขอมโนไปเองนะว่าพี่มาร์คคงไปสรรหาคำใหม่ๆ มาส่งให้ผมอีก...แล้วมันก็จริงซะด้วย


 

Mark B.
แฟนใครทำไมน่ารักจัง   23.26



 

[แล้วอันนี้แปลว่าอะไร]


 

"ผะ-ผมไปนอนแล้วนะพี่มาร์ค ฝันดีนะครับ"


 

[เฮ้ย อย่าเพิ่งดิมาตอบก่อ...]


 

ผมกดตัดสายทิ้งพลางยกมือลูบหน้าตัวเองแรงๆ นี่เฮี้ยนอะไรอีกเนี่ยถึงไปสรรหาคำภาษาไทยแบบนี้มาเล่น


 

บ้าชะมัด -////-


 

"แบม!"


 

"ฮะ?" ผมหันไปตามเสียงเรียกที่มีต้นเสียงมาจากทางบ้านพักปีสอง เสียงแบบนั้นน่าจะเป็น...ฮันบิน?


 

โทรศัพท์สีขาวร่วงตกลงไปบนพื้นดินพร้อมเจ้าของที่ล้มลงไปนอนอยู่กับพื้นอย่างเจ็บปวดเมื่อกิ่งไม้ขนาดกลางหล่นลงมาทับกลางลำตัวอย่างแรง


 

"ระวัง!"


 

ไม่ทันแล้ว...


 

.

 

.

 

.


 

คิดถึง?


 

ซารังเฮ?


 

ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่...


 

มาร์คได้แต่มองรูปที่แอบถ่ายมาจากไลน์ของแบมแบมอย่างสงสัย ภาษาเป็นอุปสรรคใหญ่ที่ทำให้เขาแปลออกมาแบบรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง


 

...หรือบางทีเขาจะต้องถามอย่างที่อิมแจบอมบอกจริงๆ?

           

           


 

 

Until the next chapter .

สวัสดีครับยังมีคนอ่านอยู่หรือเปล่า ทำไมเงียบจังเลยยย55555555 วันหลังคงไม่มาลงเป็นเปอร์เซ็นต์แต่มาลงเป็นตอนๆ ดีกว่าเนอะ ยืดเยื้อไปรีดคงไม่ชอบ นี่ก็ไม่ชอบตัวเองนะ เข้าโหมดนั่งดาร์คไปวันๆ = = นั่งอ่านตอนนี้แบบหลายรอบมากๆ เพราะกลัวไม่ถูกใจคนอ่าน เวลาเครียดมันทำอะไรแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีเลย ถ้าเกิดมันไม่ไหวแล้วบอกกันด้วยโนะ นี่กำลังสับสนในชีวิตขั้นสุด T_T ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกวิวทุกเฟบนะคะ รักเสมอ <3 








 




THANKS : SQWEEZ 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

2,405 ความคิดเห็น

  1. #2397 Jesse Kass (@Monitha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 23:21
    โอ้โห ศึกษาภาษาไทย
    #2397
    0
  2. วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 23:06
    เดาว่าเป็นไลน์ที่แบมคุยกับลลิซแน่ๆเลยง่ะ
    #2377
    0
  3. #2343 toki226 (@toki226) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 17:29
    ขำ นังช้างต้วน 555
    #2343
    0
  4. #2291 Aely (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 22:26
    แบมเป็นอะไรรรร



    #2291
    0
  5. #2253 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 20:07
    เห็นที่คุยกับลลิซหรอ
    แฟนใครทำไหมน่ารักจังก็มาจากของลลิซหรอ
    มาร์คยังไม่รู้ตัวเองเอยอะว่ารักแบม
    งื้ออออออออ
    แบมอย่าเป็นไรนะ
    #2253
    0
  6. #2226 NaNaPinkSmile (@nanamin77) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 21:13
    คำพวกนั้นคือที่อลิซคุยกับแบมแน่ๆเลย ที่แท้มาร์คก็คิดเรื่องนี้อยู่ซินะ โอ๊ยย ต้องรีบเคลียร์นะเดี๋ยวเข้าใจผิดไปกันใหญ่ แต่มาร์คคือเพิ่งรู้ว่าแบมเป็นคนไทย ใส่ใจกันละเกินนนน เข้าใจนะที่บอกว่ารักเหรอ ความรักมันไม่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นได้ง่ายๆ แต่ก็รอให้มีวันนั้นละกัน
    #2226
    0
  7. #2188 poo2momo (@poo2momo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 16:51
    แบมแบมนายต้องไม่เป็นอะไรนะ
    #2188
    0
  8. #1961 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2557 / 22:47
    มาร์คมีไรถามแบมสิ
     อย่าเพื่งคิดไปเองนะ
    #1961
    0
  9. #1900 Tempobear (@tempobear) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 / 00:17
    มาร์คพูดถึงแก้ม แล้วมาจุ๊บแบมทำไม
    #1900
    0
  10. #1820 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 22:11
    พี่มาร์คแอบเห็นที่แบมคุยกับลลิสแน่เลย

    แบมมมมมม ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?

    ขอหละๆๆ ปลอดภัยนะๆ
    #1820
    0
  11. #1619 เมียหลวงกีกวัง (@melohyun93) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 18:43
    ไม่เอา ไม่เศร้านะแบมแบม
    #1619
    0
  12. #1595 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 07:34
    อะไรของต้วนเนี่ย ยิ้มกลับให้น้องสักนิดก็ไม่ได้หรอ แบมต้องกลับไทยแล้วนะ
    #1595
    0
  13. #1577 wonder violet (@wonderant) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 23:27
    ไปตายซะพี่มาร์ค ทำไมเป็นคนแบบนี้วะ อย่าเห็นมาอ้อนวอนขอให้แบมกลับมาคบกันเหมือนเดิมตอนจบเรื่องนะ หมั่นไส้วะ เป็นไรมากป่ะ คิดว่าตัวเองเจ็บเป็นคนเดียวหรืองัย #ยกแบมให้ยูค #ยกแบมให้ฮันบิน #ทีมยูคบิน เรื่องนี้มาร์คไม่ใช่พระเอกค่ะ บอกเลย.
    #1577
    0
  14. #1557 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 16:37
    เห้ยยยย แบมเจ็บมั้ยลูก TT
    #1557
    0
  15. #1526 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2557 / 13:07
    เย้ยยยยยยยมาร์คน่ารักอ่ะ ลงทุนหาคำไทยด้วยอ่ะกรี๊ดดด ว่าแต่แบมแบมจะเป็นไรไหม แล้วก็คาใจมากคือตอนจบพาร์ทมันอะไรยังไง
    #1526
    0
  16. #1496 ZhuangYiping (@ypz-s) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 15:41
    หดหู่ชรุงเบย
    #1496
    0
  17. #1495 Look_So (@arisa0018) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 14:52
    TTTTTTTTTTTTT_TTTTTTTTTTTTTTT สภาพตอนอ่านเลย โอ๊ยเจ็บแทนแบมเลยอ่ะ ไอ่พี่มาร์คTTTT^TTTT
    #1495
    0
  18. #1415 Tooktaja (@tooktaja) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 04:47
    อ้าวกิ่งไม้ตกใส่ใครอ่า
    #1415
    0
  19. #1288 เมียหลวงกีกวัง (@melohyun93) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 กันยายน 2557 / 11:24
    มันช่างละมุนอะไรเช่นนี้
    #1288
    0
  20. #1174 stepx99 (@cher-16) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 15:37
    นี่ไม่อยากให้ทำงี้อ่ะ อยากให้ฟังเหตุผลกันก่อน แงงงงง TT
    #1174
    0
  21. #1144 ♡ กำลังใจ ♡ (@onyxdaimond) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 17:15
    หา? รูปใคร? รูปผู้หญิงในไลน์แบม? บ้าาาาา เค้าอุส่าบอกให้แบมลบไปนานแล้วนะ จบนานแล้วต้วนอย่าขุด #เดี๋ยวๆๆๆๆ ฮาา
    #1144
    0
  22. #1113 soall (@parpaa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กันยายน 2557 / 01:20
    พี่ต้วนสงสัยอะไรแบมเนี่ยยย
    #1113
    0
  23. #1095 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 22:18
    พี่มาร์คสงสัยอะไรก้อถามน้องไปเลยสิ
    บางทีอาจจะไม่มีอะไรก็ได้นะ
    #1095
    0
  24. #1092 MandM (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 22:01
    แบมแบมจะเป็นไรมากรึป่าวอ่าาาา
    #1092
    0
  25. #1021 PatChaa (@lisa1994) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 03:50
    สงสัยก็ถามเลยค่ะพี่มาร์ค
    ผญ.ที่ว่านี่ แอบสงสัยว่าเป็นเบบี้ป่าว
    #1021
    0