Penohew : World of Fantasia

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 ลงจากรถไฟสู่เมืองคานัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 88
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 ก.ย. 54

บทที่ 3

เอาละ ในเวลานี้เราจะต้องแยกกันแล้วละ นายไปข้างหน้าละกันนะ เดี๋ยวฉันจะจัดการด้่านหลังเอง" อเล็กบอก

แล้วฉันละ" ซาร่าถาม แล้วเอานิ้วชี้ขวาชี้ที่ตัวเอง

ไปกับคริสก็แล้วกัน เพราะด้านหลังเหลือแค่ 3-4 ตู้เอง" อเล็กตอบ หลังคำสุดท้ายของเขา ก็มีโจรรถไฟบุกเข้ามาจากทางด้านหลังพอดี

เฮ้ย ยกมือขึ้นเดี๋ยวนี้นะโว้ย ไม่งั้นโดนยิงไส้แตก" หนึ่งในโจรที่เข้ามาตะโกนบอก และหันปืนมาทางพวกเขา

ฉันไปก่อนละ เจอกันเมื่อภารกิจเสร็จสิ้น" ว่าแล้ว อเล็กก็วิ่งไปหาพวกโจรที่เข้ามา ใช้เท้าเตะปืนโจรคนแรกลอยขึ้นกลางอากาศ และใช้ดาบฟันไปที่กลางลำตัว ยกศอกกระแทกหน้าของโจรคนที่สองก่อนจะบุกเข้าไปในตู้รถไฟด้านหลัง แล้วพวกคริสก็ได้ยินแต่เสียงโวยวายดังออกมาเท่านั้น

เราก็ไปกันบ้างเถอะ" คริสบอก แล้วจึงเปิดประตูด้านหน้าตู้รถไฟ ก่อนจะเดินนำเข้าไปก่อน

หลังจากที่คริสและซาร่าเข้ามาที่ตู้รถไฟถัดไป พวกเขารีบเข้าไปหลบอยู่ที่ห้องน้ำของตู้ถัดไป คริสเหลือบมองไปที่ตรงกลางตู้รถไฟ

มีสี่คน เอาไงดี" คริสหันกลับมาบอกซาร่า หลังจากที่นับจำนวนโจรเรียบร้อยแล้ว

ฉันมีแผนละ" ซาร่าบอก คริสขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัยแผนการของเด็กสาว

เมี้ยววววววววววววว" เสียงร้องแมวดังขึ้นจากห้องน้ำ โจรทั้งสี่หันมามองหน้ากันด้วยหน้าตางุนงง

มีแมวอยู่ในรถไฟด้วยเหรอวะ" โจรคนหนึ่่งถาม

ไม่รู้่ดิ แกลองไปดูดิ" โจรอีกคนบอก ว่าแล้วโจรคนที่ถามขึ้นก็เดินเข้าห้องน้ำ และหายไป

ราวๆ 5 นาทีผ่านไป โจรคนนั้นก็ยังไม่กลับออกมา โจรที่เหลืออีกสามคนก็มองหน้ากันอีกครั้ง

เฮ้ย ทำไมมันหายไปนานจังวะ"

ไม่รู้ดิ แกลองตามไปดูดิ"

โจรหนึ่งในนั้นเดินตามเพื่อนเข้าไป และก็หายเงียบไปอีกครั้ง

เฮ้ย ทำไมมันหายไปเลยวะ" หนึ่งในโจรที่เหลืออีกสองคนเริ่มสงสัย

นั้นสิ พวกเราเข้าไปดูด้วยกันเถอะ"

โจรทั้งสองจึงตัดสินใจเดินเข้าไปดูด้วยกัน เมื่อเดินมาถึงห้องน้ำก็พบกับห้องน้ำที่ว่างเปล่า ไม่มีอะไรอยู่เลย

เฮ้ย พวกมันหายไปไหนวะ"

คริสและซาร่าโผล่มาจากเพดานที่ด้านหลังของโจรทั้งสองและเอามือล็อกคอจากทางด้านหลัง

อ็อก"

โจรทั้งสองสลบเหมือด ไม่มีเสียงใดๆ ออกมาจากปากของทั้งสอง พราะโดนล็อกคอ

เมื่อจัดการโจรทั้งสองที่เพิ่งจะเข้ามาได้แล้ว คริสและซาร่าก็กระโดดลงมาจากเพดาน ส่วนโจรอีกสองคนที่เข้ามาก่อนหน้านั้นโดนจับยัดขึ้นไปในเพดานรถไฟเรียบร้อย

เรียบร้อย" ซาร่ายิ้มให้กับคริส คริสยกนิ้วโป้งให้เป็นการชม

พวกเขาเดินออกมาจากห้องน้ำ ซึ่งก็เป็นจุดสนใจของผู้โดยสารทั้งหลายที่มองพวกเขาเป็นตาเดียว

ไม่ต้องห่วงครับ พวกเราจัดการโจรในตู้นีี้เรียบร้อยแล้ว ขอให้ทุกคนอยู่กับที่เหมือนเดิมแล้วก็อย่าส่งเสียงดังนะครับ" คริสบอกผู้โดยสาร ซึ่งพวกเขาก็ทำตามโดยดี

เอาไงต่อดีละ" ซาร่าหันมาถามคริส

ก็เดี๋ยวทำตามแผนเดิมไปเรื่อยๆก็แล้วกัน ถึงจะเสียเวลาหน่อยแต่ก็ปลอดภัยต่อผู้โดยสารและตัวเธอเอง" คริสบอก

ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกนะ ฉันเองก็มีฝีมือในการต่อสู้นา และอีกอย่างฉันใช้เวทมนต์ได้ด้วย" ซาร่าบอก คริสหันมาด้วยความสนใจทันทีหลังจากที่ได้ยินประโยคสุดท้าย

เวทมนต์เหรอ?"

ช่าย" ซาร่ายิงฟันยิ้ม

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้พูดคุยกันต่อ ก็มีโจรคนหนึ่งเข้ามา

เฮ้ย พวกแกเป็นใคร แล้วพวกข้าที่อยู่ในตู้นี้หายไปไหน"

เออ...” ทั้งสองคนคิดคำพูดที่จะตอบ

ตอบช้าจริงโว้ย ตายไปซะ" ไม่ทันขาดคำ กระสุนก็ถูกปล่อยออกมาเป็นชุด ผู้โดยสารในรถปิดหู ก้มตัวลงกับที่นั่ง เด็กในตู้ร้องไห้ กรีดเสียงร้องแข่งกับเสียงกระสุนที่ออกมาจากลำกล้อง

คริสรีบผลักตัวของซาร่าให้หลบหลังโต๊ะตัวหนึ่งที่ว่างอยู่ด้านขวา ส่วนเขากระโจนหลบไปอยู่ที่โต๊ะด้านซ้าย กระสุนนัดหนึ่งเฉี่ยวหัวของเขาไปอย่างน่าหวาดเสียว

เมื่อโจรคนอื่นจากตู้ถัดไปได้ยินเสียงกระสุน พวกเขาก็วิ่งมาที่ตู้ของพวกคริสกันอย่างพร้อมเพรียง

เอาแล้วไง มากันเป็นฝูงเลย" คริสบอก ระหว่างที่ก้มหลบกระสุนที่สาดกันมาอย่างไม่ขาดสาย ตัวยังลุกขึ้นไม่ได้

ฉันจัดการเอง" ซาร่าบอก

อะไรนะ เธอนะเหรอ"

บอกแล้วไงว่าฉันใช้เวทมนต์ได้"

สิ้นคำ ที่เท้าของเด็กสาวก็มีแสงสีขาวส่องประกายขึ้น ทันใดนั้นเอง ก็ปรากฏเป็นรองเท้าบู้ทสีขาว เงาใส มีลวดลายสีดำเงาเป็นลายคล้ายไฟรอบรองเท้า ขอบรองเท้าสู้ขึันมาเกือบถึงเข่า

“Cambiare (แคมบิอาเร่) Boots"

อะไรนะนั้น" คริสมองรองเท้านั้นตาไม่กระพริบ

เวทมนต์ของฉัน แคมบิอาเร่บูท รองเท้าคู่นี้มีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงรูปแบบและความสามารถ ให้เข้ากับสถานะต่างๆได้ อย่างเช่น ถ้าเจอสถานการณ์อย่างนี้ก็ต้อง Strength Boots”

รองเท้าที่ดูธรรมดาเปลี่ยนเป็นสีเทาและดูแข็งแรงทันที เด็กสาวเตะโต๊ะเหล็กที่เธอใช้เป็นที่กำบังลอยปลิวไปทางโจร กระแทกโจรที่ยืนอยู่สามคนล้มลงไปกองกับพื้น โจรอีกสองคนที่ยืนถือปืนอยู่ ทำหน้าเอ๋อ ยืนอึ้งมองเพื่อนที่นอนหมดสติอยู่ข้างๆ เด็กหญิงได้จังหวะ รีบวิ่งไปเตะท้องของโจรคนแรก และกระโดดหมุนตัวเตะก้านคอโจรคนที่สอง แน่นิ่งไปทั้งสองคน

โหหหห" คริสร้องด้วยความทึ้ง

รองเท้าของซาร่าส่องแสงอีกครั้งแล้วกลับเป็นรองเท้าเดิม ผู้โดยสารตบมือกันเกลียว หญิงสาวหันมายิ้มให้กับคริส ใบหน้าแดงเขินเล็กน้อย

แหะๆ คิดว่าไง"

ยอดไปเลย ไม่เคยเห็นเวทมนต์แบบนี้มาก่อนเลย" คริสบอก

เจ๋งใช่ไหมล้าา"

คริสไม่ตอบ แต่พยักหน้าหนักๆแทน

ไปกันต่อเถอะ ดูเหมือนพวกมันจะมากันอีกแล้ว" ซาร่าบุ้ยปากไปทางประตู โจรอีกนับสิบวิ่งมากันอย่างครึกโครม เสียงดังเอะอะ

ไปลุยกับพวกมันกัน" คริสชักดาบออกมาจากฝัก ซาร่าเปลี่ยนรองเท้าเป็น แคมบิอาเร่บูท อีกครั้งก่อนทั้งสองจะลุยกับพวกโจรรถไฟ



ทางด้านของเด็กหนุ่มผมขาว อเล็ก ลอรี่ไนทิส

ย้ากกกกก"

อเล็กกระโดดเตะโจรคนสุดท้ายของรถไฟเรียบร้อยแล้ว รอบๆตัวของเขาเต็มไปด้วยร่างของโจรที่นอนสลบอยู่เรียงราย

เฮ้อ หมดซะที" เด็กหนุ่มถอนลมหายใจออกทางจมูก และนั่งทับโจรคนหนึ่งเหมือนเป็นเก้าอี้นั่ง

ผู้โดยสารทุกคนร้องเฮด้วยความดีใจ บางคนตบมือและผิวปากลั่น

ไม่เป็นไรครับๆ ไม่ต้องตื่นเต้น ได้ลายเซ็นกันทุกคนครับ" อเล็กบอก ก่อนที่ผู้โดยสารจะมาล้อมตัวของเขา เหมือนเขาเป็นดาราดังก็ไม่ปาน

แต่ระหว่างที่เขากำลังจะแจกลายเซ็น เอ้ย พูดคุยกับผู้โดยสาร ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากด้านหลังของรถไฟ

ผับๆๆๆๆ

เสียงใบพัดของฮอลิคอบเตอร์ดังมาแต่ไกล อเล็กรีบมองออกไปนอกหน้าตาและพบกับฮอลำเบ้อเร่อ บินตามด้านหลังของรถไฟ ที่ปีกของมันมีจรวดขนาดใหญ่ติดอยู่ที่ปีกทั้งสองข้าง ที่ลำตัวของเครื่องมีสัญลักษณ์ของกองโจรอาราเรียติดอยู่ และตรงประตูเหล็กทั้งสองข้างของตัวเครื่องเช่นกัน

โห คราวนี้เล่นของใหญ่เลยเว้ย" เด็กหนุ่มผมขาวผิวปากยาว

เอาละครับ ผมขอตัวไปทำธุระก่อนนะครับทุกท่าน" อเล็กพูดพร้อมแหวกผู้โดยสาร แล้วก็เอาดาบตีกระจกรถไฟแตกกระจาย หลังจากนั้นจึงเอาดาบเกลี่ยเศษกระจกออก และปีนขึ้นไปบนหลังคารถไฟ

ลมแรงจริงๆ" ผมสีขาวของอเล็กปลิวไปตามแรงลมจากด้านหลัง เพราะความเร็วของรถไฟ เมื่อตัวเด็กหนุ่มตั้งตัวได้แล้ว เขาก็หันไปมองฮอลำใหญ่ที่บินตามหลังอยู่ติดๆ

ฮอเร่งเครื่องขึ้นไปด้านบนรถไฟ ก่อนจะมีสายเชือกสีดำสี่เส้นห้อยออกมาจากฮอ อเล็กมองมันด้วยความสงสัย แต่แล้วก็มีผู้ชายตัวใหญ่สี่คนไหลลงมาจากเชือกสี่เส้นนั้น

ในตอนนี้อเล็กถูกล้อมด้วยชายร่างโต สวมเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวสีเขียวเข้ม พร้อมชุดเกราะหนา หน้าตาดูดุดัน ที่มือมีไม้เหล็กสีดำเข้มเหมือนไม้เบสบอล

เฮๆ รุมอย่างนี้ไม่แฟร์เลยนา" อเล็กมองไปรอบๆด้วยใบหน้าหวาดเสียว

ชายทั้งสีไม่พูดไม่จา พุ่งตรงเข้าไปหาอเล็กอย่างพร้อมเพรียง คนแรกเหวี่ยงไม้หมายจะตีศีรษะของอเล็ก แต่เขาก้มหลบทัน คนที่สองโจมตีมาจากทางซ้าย อเล็กยกดาบรับ แต่ด้วยความแรงและน้ำหนักที่เหนือกว่าทำให้อเล็กเซหงายหลัง แต่ก็ต้องรีบกลับตัวลุกขึ้นมาเพราะชายคนด้านหลังยกเท้าเหยียบจนเพดานบุบยุบไปตามแรง

โห ถ้าโดนเข้าไปแบนแน่ๆ" อเล็กมองกลืนน้ำลายเมื่อเห็นเพดานที่ชายร่างโตเหยียบยุบลงไป

ไม่ทันได้พักหายใจ โจรที่อยู่ใกล้ตัวเหวี่ยงกระบองเหล็กมาทางขวา อเล็กก้มตัวหลบพร้อมกับเตะไปที่ข้อพับ โจรร่างโตล้มหงายหลังกระแทกเพดาน อเล็กกระโดดเข่ากระแทกหน้าของโจรเต้็มแรง ทำให้โจรนอนเลือดออกจากจมูกทั้งสองข้างนิ่งไป

เสร็จไปหนึ่ง"

อเล็กไม่หยุดโจมตี เขาพุ่งไปหาโจรคนสองที่อยู่ด้านซ้ายมือ เขาเงื้อดาบสุดแขนและฟันลงไปที่เกราะ ส่งผลให้เกราะที่แข็งแกร่งนั้นแตกกระจายเหมือนโดนยิงด้วยปืนใหญ่ โจรคนนั้นล้มลงกับพื้นทันที แต่อเล็กก็โดนต่อยเข้าที่แขนซ้ายเพราะไม่ทันได้ระวังตัวจากโจรที่อยู่ด้านซ้าย ทำให้เขาปลิวหลุดลอยออกจากรถไฟไป แต่ก็ยังดีที่เขาจับขอบรถไฟไว้ได้ทัน


เกือบไปแล้วสิ" อเล็กถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อเขามองขึ้นมาก็พบกับโจรสองคนที่เหลือ ยืนอยู่ที่ขอบรถไฟที่เขาเกาะอยู่ และเงื้อเท้าจะเหยียบมือที่เขาเกาะอยู่

อเล็กรีบดีดตัวขึ้นมาทันที ก่อนที่เท้าอันใหญ่โตจะบดขยี้มือของเขา อเล็กกระโดดและฟันขาของโจรคนที่เงื้อเท้าขาดสะบั้น และเตะไปที่ขมับของโจรคนที่สองทำให้โจรคนที่สองตาเหลือกเพราะโดนจุดสำคัญ ทรุดเข่าหล่นรถไฟไป

หวาย ไม่น่ารอดนะนั้น" อเล็กมองตามโจรที่ตกรถไฟไป และเขาก็ต้องเอามือกุมแขนซ้ายเพราะความปวด เมื่อเขาถลกแขนเสื้อก็พบกับรอยม่วงช้ำขนาดใหญ่

อูยยย เจ็บแฮะ"

เขาฉีกแขนเสื้อและเอามาพันเพื่อเป็นการรักษาแบบขั้นต้น

แต่ระหว่างที่เขากำลังพันแผลอยู่นั้นเอง ฮอที่บินอยู่ก็บินลอยห่างออกไป และมีเสียงออกมาจากฮอ

ผู้ชายผมขาวที่ยืนอยู่ตรงนั้น ทิ้งอาวุธเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นเราจะสอยด้วยจรวด"

อเล็กหน้าตื่นทันที เมื่อได้ยินคำว่า "จรวด" ซึ่งดูเหมือนมันจะไม่ได้ขู่ เพราะมีเลเซอร์สีแดงส่องมาจากฮอ เล็งมาตรงพื้นเพดานด้านหน้าของเขา

สงสัยต้องสอยมันก่อน ที่มันจะสอยเราซะแล้ว" อเล็กบอกกับตัวเอง แล้วเขาก็ทิ้งดาบลงกับพื้น ก่อนจะหยิบอะไรออกมาจากกางเกงด้านหลังที่เหน็บไว้

มันเป็นปืนลูกโม่สีเงินวาว ด้ามจับเป็นไม้สีน้ำตาล สลักลายดอกไม้สีแดงสด

มูนิเทียน" เด็กหนุ่มสะบัดมือซ้าย ฉับพลันระหว่างนิ้วชี้และนิ้วกลางคีบกระสุนสีเหลืองส่องแสงรางๆ

เขายัดกระสุนเข้าไปในลำกล้องและเล็งไปที่ฮอ

ร่วงไปซะ"

ตูม!! เสียงดังก้องเหมือนกับปืนใหญ่ ลำแสงพุ่งออกมาจากปืนของอเล็ก โดนกลางลำตัวของฮอเต็มๆ ฮอระเบิด ไฟไหม้ลุก และร่วงเหมือนโดนจรวด ยิง


คริสและซาร่ากำลังต่อสู้อยู่ยังหันมามองด้วยความตกใจ เมื่อได้ยินเสียงฮอระเบิด

เสียงอะไรนะ เหมือนกับเสียงจรวดเลย" ซาร่าถามน้ำเสียงกังวล

คงไม่ใช่ อเล็กโดนจรวดยิงไปแล้วหรอกนะ" คริสตอบ



เฮ้อ เหนื่อยจัง" อเล็กฟุบตัวนั่งลงกับพื้นเพดานรถไฟ หันมองไปทางด้านหน้า ผมสีขาวปลิวไปทางด้านหลัง

กินพลังจริงๆ กระสุนปราณเนี้ย" เขาเก็บปืนไว้ที่เดิม และหยิบดาบของเขา ปักลงกับเพดานข้างๆตัว ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนด้วยความเหน็ดเหนื่อย

ขอพักก่อนละกันเน้อ สู้ๆละคริส ซาร่า"

แล้วเด็กหนุ่มผมขาวก็นอนหลับเป็นตายอยู่บนรถไฟท่ี่กำลังวิ่งอยู่บนราง




คริสและซาร่าช่วยกันบุกจนพวกเขาเกือบจะมาถึงตู้สุดท้าย เมื่อคริสเปิดประตูตู้รองก่อนสุดท้าย ในตู้นี้่ไม่มีผู้โดยสารเลยแม้่แต่คนเดียว แต่เบื้องหน้าของเขา มีชายสวมเสื่้อสีดำแขนสั้น ผมทรงสกินเฮด ริมฝีปากใหญ่ ยืนอยู่ที่แท่นปืนกล เตรียมต้อนรับพวกเขาอยู่

หลบเร็ว!!!” คริสรีบดึงตัวของซาร่ามาหลบหลังเค้า และเตะโต๊ะเหล็กด้านหน้ามาเป็นที่กำบัง เอามือกดหัวซาร่าให้ก้มต่ำ

ปังๆๆๆๆ

เสียงปืนกลยิงไม่ขาดสาย ในตอนนี้ภายในห้องพรุนไปด้วยกระสุน กระจกหลายบานแตกกระจาย โต๊ะเก้าอี้เละเป็นเศษไม้

ยังดีที่โต๊ะของพวกเขาเป็นเหล็กหนา จึงยังพอกันกระสุนได้ ไม่งั้นพวกเขาก็เละเป็นเศษเหมือนเก้าอี้พวกนั้นแล้ว

ขอบคุณนะคริส" ซาร่ากล่าว

ไม่เป็นไร เอาไงดีละ มันสาดกระสุนมาไม่หยุดเลย" คริสบอก

ซาร่าเหลือบมองไปที่ด้านขวามือของตัวเอง เห็นหน้าต่างที่แตกไปแล้ว เด็กสาวก็เกิดความคิดขึ้นมา

ฉันจัดการเอง คริสช่วยดึงความสนใจมันหน่อยก็แล้วกัน" ซาร่าบอก คริสพยักหน้าตกลง

เด็กหนุ่ม ใช้ดาบตวัดเก้าอี้ใกล้ๆตัวมาได้ตัวหนึ่งและโยนมันอย่างแรงไปทางโจรสกินเฮด ทำให้เขาพุ่งความสนใจมาทางเก้าอี้นั้น และใช้ปืนกลกราดเก้าอี้แหลกเป็นชิ้นๆ แต่นั้นก็เพียงพอสำหรับซาร่า

“Gravity Boots” รองเท้าของซาร่าเปลี่ยนเป็นสีม่วงอ่อน เธอกระโจนออกจากหน้าต่าง คริสเบิกมองตามตาโต

เด็กสาวไต่ไปตามกำแพงรถไฟด้านนอก ด้วยเท้าทั้งสองข้าง เหมือนเธอกำลังวิ่งอยู่บนทางเรียบๆ และเมื่อเธอมาถึงหน้าต่างสุดท้ายที่เจ้าโจรสกินเฮดอยู่ เธอก็ใช้มือทั้งสองจับที่หน้าต่าง

“Strength Boots” รองเท้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีเทาเข้ม และเตะทะลุหน้าต่างเต็มแรง

โจรสกินเฮดหันมาทางซาร่าอย่างตกใจ ร้องเฮ้ย เขารีบยกมือขึ้นบัง แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว เท้าของซาร่าถีบไปเต็มๆที่หน้าของเขาเต็มๆตีน ส่งผลให้ร่างของโจรลอยกระแทกกำแพง ล้มนอนหน้าคว่ำ

คริสลุกขึ้นจากที่กำบัง ซาร่ายิ้มและยกนิ้วโป้งให้เขา คริสยิ้มให้เธอ แต่ก็ต้องเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งเครียด

ซาร่า หลบเร็ว!!"

เด็กสาวผมสั่้นหันหลังกลับและยกมือทั้งสองขึ้นบังป้องกันตัวเองก่อนที่กระสุนลมกระแทกเข้าเต็มๆ แขนทั้งสองข้าง ทำให้หญิงสาวกระเด็นปลิวตัวลอย คริสรีบพุ่งตัวไปรับตัวของเธอ

เป็นอะไรไหม?” คริสถามอย่างร้อนรน

เจ็บอะ" ซาร่าตอบ แขนของเธอชาไปทั่วแขน "เมื่อกี้โดนอะไร มองไม่ทันอะ"

หึ โดนกระสุนอัดอากาศของข้าแล้วยังไม่สลบ ถือว่าน่าชมเชย" โจรสกินเฮดนั้นเอง ตอนนี้ในมือทั้งสองข้างของมัน มีลมหมุนอยู่รอบๆ

แก คงเป็นหัวหน้ากองโจรสินะ" คริสถามในมือยังอุ้มซาร่าอยู่

ใช่แล้ว ข้าชื่อราสรี่ เป็นคนพาโจรมาบุกรถไฟขบวนนี้เอง หวังจะปล้นให้สะใจไปเลย แต่พวกแกกลับทำมันพังหมด" ราสรี่ปล่อยกระสุนอัดอากาศออกมาจากหมัด แต่คริสก้มหลบได้ทัน

ซาร่า นอนพักอยู่ตรงนี้ก่อนนะ" คริสเดินไปวางร่างของซาร่าให้เธอนอนพักหลังพิงกำแพง ส่วนเขาชักดาบเหล็กไร้คมออกมาจากฝัก ซาร่ามองไปยังหน้าของเด็กหนุ่ม ซึ่งตอนนี้แววตาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง มันแฝงไปด้วยความโกรธ

หึๆ แกคิดจะต่อกรกับข้าอย่างงั้นหรือ เด็กน้อย" ราสรี่เอ่ย หัวเราะในลำคอ

เปล่า"

แล้วแกคิดจะทำอะไร"

โค่นแก"

สามหาว!!” ราสรี่ปล่อยหมัดอากาศออกมาจากหมัดขวา แต่คริสยกดาบป้องกันไว้ มันกระแทกดาบของเขาและสลายไป ราสรี่เบิกตามองอย่างไม่เชืิ่อสายตา

รับมือ" คริสพุ่งเข้าไปหาหัวหน้าโจรอย่างรวดเร็ว ฟาดดาบกระหน่ำอย่างรวดเร็ว จนราสรี่ได้แต่ยกหมัดลมของเขาป้องกันเป็นฝ่ายเดียว

ดะ...เดี๋ยวก่อน" ราสรี่บอกละล่ำละลัก แต่คริสไม่ฟัง เขาเตะเต็มท้องน้อยของโจรสกินเฮดอย่างแรง ราสรี่ก้มกุมท้องด้วยความเจ็บปวด เด็กหนุ่มผมดำตีเข่าซัดเต็มคางของราสรี่หงายหลัง แต่โจรปากหนาก็อึดใช้ได้ เขารีบพลิกตัวลุกขึ้น เอาแขนปาดเลือดที่ไหล่ออกมาจากปาก

หึ ใช้ได้นิหว่า แต่ชัยชนะมันคนละเรื่อง" ราสรี่เหลือบไปมองซาร่าที่นอนพักอยู่ และปล่อยหมัดอัดอากาศลูกใหญ่ไปยังเด็กสาว

ยะ...แย่แล้ว" คริสร้องและรีบพุ่งตัวไปบัง

ตูม!! ฝุ่นคุ้งกระจายเต็มตู้รถไฟ

ฮ่าๆๆๆ เจ้าโง่เอ๊ย" ราสรี่ร้องอย่างสะใจ แต่เมื่อฝุ่นจางลง ก็พบกับคริสยืนเอาดาบไม้บังกระสุนไว้ได้ทัน ตาลุกวาว

แก.... จะมากเกินไปแล้ว" ดาบของคริสส่องแสงเรืองจ้า ดวงตาของเขาเปล่งความเคียดแค้น จนราสรี่เหงื่อตกเมื่อสบตากับเด็กหนุ่ม

หนอย งั้นเจอนี้หน่อย หมัดอัดอากาศปืนใหญ่คู่!!” ราสรี่กระโดดไปด้านหลังหนึ่งก้าวชูกำปั้นทั้งสองไปข้างหน้าและปล่อยกระสุนอากาศขนาดใหญ่ออกมาจากหมัดทั้งสอง กระสุนนั้นใหญ่โตพอๆกับลูกปืนใหญ่รัศมีเมตรครึ่ง

คริสเงื้อดาบสุดแขน แสงบนตัวดาบเปล่งประกาย

ดาบปราณเสี้ยวจันทรา"

เขาสะบัดดาบ ปราณพุ่งออกมาเป็นเสี้ยววงกลมขนาดใหญ่ ตัดทะลุกระสุนอัดอากาศของราสรี่ ก่อนจะกระแทกตัวของราสรี่อย่างรุนแรง ร่างใหญ่ของโจรสกินเฮดกระแทกประตูรถไฟกระเด็นลอยไปนอนนิ่งอยู่กับพื้นของอีกตู้ กำแพงกั้นระหว่างตู้พังกระจายด้วยปราณของคริส

ตู้สุดท้ายนั้นคือห้องควบคุมรถไฟ โดยมีโจรอีกสองคนกำลังคุมตัวคนขับอยู่ เมื่อโจรสองคนเห็นหัวหน้าของตนนอนนิ่งอยู่กับพื้นและเห็นคริสเดินมาด้วยใบหน้าน่ากลัว พวกเขาก็มองหน้ากันและทิ้งปืนลงพื้นพร้อมกับยกมือขึ้นยอมแพ้

เมื่อกลุ่มโจรในรถไฟยอมจำนน คนขับรถไฟจึงติดต่อกับกองตำรวจ PPO (Penohew Protector Organization) ให้มาช่วยเหลือ

ว้าว ถึงเมืองคานันแล้ว" อเล็กที่นั่งอยู่บนหลังคารถไฟเอ่ยขึ้น เอามือป้องแสงบังตา ด้านหน้าของรถไฟเป็นเมืองขนาดใหญ่ กำแพงสูงใหญ่ล้อมรอบ รถไฟจอดที่ชานชาลาเมือง ตำรวจหลายนายเข้าจับกุมตัวโจร ซึ่งตอนนี้ถูกมัดหมดทุกคนแล้ว รวมไปถึงหัวหน้าโจรราสรี่

ผู้โดยสารวิ่งออกมาจากรถไฟกันอย่างชุลมน บางคนก็ร้องไห้โล่งอกที่ได้ลงรถไฟอย่างปลอดภัย บางคนก็กอดกัน เด็กน้อยคนหนึ่งวิ่งเข้าสู่อ้อมกอดของพ่อแม่ที่มารับอย่างดีใจ

ทุกคนโปรดอยู่ในความสงบด้วย ทางเราจะส่งตำรวจเข้าดูแลเอง" เสียงของนายกองคนหนึ่งพูดผ่านโทรโข่ง

นายกองคนนั้นเดินเข้ามาดูในตู้รถไฟด้วยความงุนงง เพราะมันเหมือนกับมีพายุโถมกระหน่ำก็ไม่ปาน สภาพรถไฟเละเทะ โต๊ะเก้าอี้วางเกะกะ รอยกระสุนมีอยู่ทั่วรถไฟปนไปกับรอยเลือดที่พื้น

มีใครบาดเจ็บบ้าง" นายกองถามตำรวจนายหนึ่ง

จากที่สำรวจแล้ว ผู้โดยสารไม่มีใครบาดเจ็บครับ มีแต่พวกโจรอาราเรียเท่านั้นเอง"

แล้วใครกันที่ต่อสู้กับพวกโจรอาราเรีย"

จากที่สอบถามมา เป็นวัยรุ่นสามคน ผู้ชายสอง หญิงหนึ่งครับ"

แล้วพวกเขาอยู่ไหนแล้ว"

เออ....หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ครับ"

ว่าไงนะ รีบไปหาตัวมาสิ!!" นายกองบอกเสียงดัง

ครับๆ จะรีบสั่งการเดี๋ยวนี้เลยครับ" ตำรวจรีบตะเบ๊ะรับคำ และวิ่งออกสั่งการตำรวจนายอื่นๆโดยเร็ว

เฮ้อ ถึงเมืองซักทีเนอะ" คริสบอก ระหว่างเดินอยู่ที่ถนน ห่างจากชานชาลา แบกเป้เดินทางของเขาและของซาร่า ในมือถือดาบที่เก็บเข้าฝักเอาผ้าพันไว้ตามเดิมเรียบร้อยแล้ว

เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว อยากนอนพักจัง" ซาร่าร้อง เดินขาลาก ยังดีที่คริสช่วยแบกเป้ให้ ไม่งั้นเธอคงเดินไม่ไหว

แล้วนายตามมาทำไมเนี้ย" คริสหันไปหาอเล็กที่เดินผิวปากอย่างสบายใจอยู่ข้างๆเขา

ก็บอกแล้วไงว่าฉันหนีออกจากบ้านมา แล้วไม่มีเงินใช้ ได้ยินว่าพวกนายจะไปบริษัทรับจ้างไม่ใช่เหรอ ฉันก็เลยอยากจะตามไปบ้าง เผื่อมีงานที่ได้เงินเยอะๆ" อเล็กบอก

เอาเถอะ แล้วแต่ก็แล้วกัน ฉันเจอพี่เมื่อไรก็กลับเมื่อนั้นแหละ" คริสบอก

ขอนอนพักก่อนนะ เดินไม่ไหวแล้ว คร่อก" ซาร่าล้มตัวนอนกับพื้นอย่างเหน็ดเหนื่อย

เฮ้ย นอนตรงนี้ไม่ได้นะ แล้วบริษัทมันอยู่ที่ไหนก็ยังไม่รู้เลย เธอรู้ทางไม่ใช่เหรอ นอนยังงี้แล้วใครจะนำทางละ" คริสโวยวาย แต่ซาร่าหลับสนิทไปเสียเรียบร้อย

หาที่พักก่อนดีกว่าละมั้ง" อเล็กเอ่ย เอามือข้างหนึ่งดึงคอเสื้อซาร่าทางด้านหลัง แล้วลากเด็กสาวเอา

นั้นสิ แล้วนายจะลากผู้หญิงอย่างนี้เนี้ยนะ"

จะให้ทำไงละ หลังก็แบกเป้อยู่"

อุ้มสิ"

เจ็บแขนอยู่ นายก็อุ้มเองสิ"

ฉันแบกเป้สองใบ อีกมือถือดาบอยู่ จะมีมือได้ไง"

เอาดาบมาให้ฉันถือสิ นายก็มีมือแล้ว"

แล้วนายก็ช่วยแบกเป้ของเธอด้วยละกัน"

ไม่ละ"

แล้วทั้งสองคนก็เถียงกันไปตลอดทาง

ท่านครับ เราจับพวกโจรขึ้นรถหมดแล้ว ให้ออกเดินทางไปยังคุกอิสเวลเลยไหมครับ" ตำรวจเดินมาถามนายกอง

ออกเดินทางได้เลย ติดต่อพันเอกโรเซนด้วย ว่าเรากำลังนำตัวพวกมันไป" นายกองสั่งการ แล้วเดินไปขึ้นรถตำรวจคันที่นำหน้า

ครับท่าน ออกรถได้"





เฮ้อ ถึงโรงแรมซะที" คริสบอก แล้ววางเป้ลงที่โซฟาตรงลอบบี้ของโรงแรม ส่วนซาร่านอนหลับที่โซฟายาวอย่างสบาย

เฮ้ คริส นายมาช่วยเลือกห้องพักหน่อย" อเล็กเรียกคริสระหว่างที่เขากำลังติดต่อพนักงานโรงแรมที่เคาเตอร์

คริสเดินไปหาอเล็ก เค้าเดินผ่านทีวีของโรงแรมที่กำลังประกาศข่าวสดอยู่

เกิดเหตุชิงตัวกองโจรอาราเรียระหว่างนำตัวไปยังคุกอิสเวล คนร้ายหนีไปได้หมด ทางเจ้าหน้าที่คุมรถเสียชีวิตหมดทุกนาย"


80 ความคิดเห็น

  1. #49 ninetail1 (@imsuk5) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2554 / 10:05
    นึกจะหลับพี่ก็หลับเลยเหรอ อเล็ก
    #49
    0
  2. #48 VampirZIce (@takujang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กันยายน 2554 / 04:54
    ลากกันดื้อๆเลย =w="
    #48
    0