Don't to be my husband

ตอนที่ 47 : Chapter 42 mother of my daughter

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 389 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

Don't to be my husband

อยากมีลูกแต่ไม่อยากมีผัว

*****

Chapter 42 mother of my daughter

****


ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

ไดมอนด์เดินลงมาจากห้องนอน เขาไม่ได้สนใจเพื่อนทั้งสองคนเนื่องจากสมองมันตื้อไปหมด ไม่รู้จะคุยอะไร จากเมื่อก่อนที่มีเรื่องคุยเยอะแยะ ตอนนี้เขากลับไม่อยากพูด ไม่อยากทำอะไรเลยด้วยซ้ำ


ไดมอนด์เดินเอื่อยเฉื่อยเข้าไปในห้องครัวเพื่อจะไปดื่มน้ำเย็นๆ สักหน่อย เผื่อตัวเองจะรู้สึกกระปี้กระเป่าขึ้นมาบ้าง (สักนิดก็ยังดี) แต่มันไม่เป็นอย่างนั้น...


แค่เขาเปิดตู้เย็นยังเจอจุกดูดนมลายการ์ตูนน่ารักของไดอาที่แช่ไว้ในตู้เย็น ในช่องฟรีซแช่แข็งก็ยังมีนมที่เอพริลปั้มใส่ถุงไว้อีกสองถุง


เฮือก~ ไดมอนด์ลอบถอนหายใจออกมาครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้...


ไดมอนด์ถือขวดน้ำเดินมานั่งที่หน้าเคานท์เตอร์ครัว ท่ามกลางสายตาของเพื่อนทั้งสองคนที่จับจ้องอยู่ ชินและคาลปาสมองหน้ากันไปมาสื่อสารสายตาว่า 'จะเอายังไงดี? ' คาลปาสจึงพยักหน้าส่งคำตอบบางอย่างให้ชิน


"กูมีเวลาให้มึงทบทวนตัวเองหนึ่งคืน ถ้าความรู้สึกมึงชัดเจนมึงรู้ตัวตั้งแต่ตอนนี้แล้ว! อย่าถือทิฐิเยอะ สมองมึงน่ะทิ้งไว้นี้แล้วให้หัวใจมันพาไป"


ชินวางกระดาษแผ่นเล็กๆ ไว้บนเคานท์เตอร์ ไดมอนด์มองอย่างสงสัยว่าเพื่อนตัวเองกำลังจะทำอะไร


"ก่อนอะไรจะสายไปอย่างที่มันว่า กับเอพริลกูไม่ห่วงหรอก คนที่น่าห่วงสุดมึงคงรู้ว่าใคร"


"มึงเอามาให้กูทำไม"


"ถามหมาๆ ไม่ไปตามใช่ไหม? กูกลับไปจีบเแม่ของลูกมึงและให้ไดอาเรียกกูพ่อนะเว้ย"


ชินเห็นท่าทีของไดมอนด์ไม่เข้าใจคำพูดและสิ่งที่ชินหยิบยื่นให้ ชินจึงจับมันยัดใส่มือไดมอนด์ สมองของไดมอนด์อาจจะประมวลผลช้าไปหน่อย แต่เขาเข้าใจแล้วว่ามันน่าจะคืออะไร ไดมอนด์ถามชินออกไปเพราะเห็นว่าชินยังโกรธเขาอยู่ไม่ใช่หรือยังไง?


"มึงโกรธกูไม่ใช่ไง? "


"กูลดระดับมาเคือง! เห็นแล้วสมเพชเฉยๆ หรอกถึงยอมช่วย แล้วก็เห็นแก่หลานกูหรอกนะ แม่ก็สวยหวานซ่อนเปรี้ยวไม่เปลี่ยน ลูกก็น่ารักชะมัด แม่ลูกติดกูก็เอานะเว้ยแบบนี้น่ะ"


ชินบ่นให้ไดมอนด์ตอนแรกกะจะพูดว่าสงสารเพราะสมเพชมันดูแรงไปแต่คิดไปคิดมาไดมอนด์เหมาะสมกับคำนี้แล้วแหละชินจึงพูดออกไปตามความรู้สึก มิหนำซ้ำชินยังพูดยั่วน้ำโหไดมอนด์อีก


สาบานได้เลยว่าชินไม่ได้รู้สึกอะไรกับเอพริลแล้วจริงๆ แค่อยากแกล้งคนแถวนี้เฉยๆ


"หึหึ ~" คาลปาสหัวเราะเยาะยิ้ม


"ขนาดมึงยังคิดเลยว่าไหม" ชินหันไปถามคาสปาส


"ถูกต้องนะคร้าบ~ กูเห็นกูยังตก..." และคาลปาสก็ร่วมมือแกล้งยั่วน้ำโหไดมอนด์ด้วย ซึ่งคาลปาสพูดยังไม่ทันจบไดมอนด์ก็ชิงลุกเดินผ่านหน้าเพื่อนสองคนขึ้นไปบนห้องนอนอีกครั้ง


ฟิ้ว~


"มึงว่ามันไปไหนวะ" คาลปาสถามกอดคอถามชินด้วยสีหน้าค่อนข้างสะใจ


"คิดเหมือนกูไหมบีหนึ่ง" ชินกอดคอคาลปาสกลับด้วยความสะใจเช่นกัน


"หึหึ~กูว่าได้ผลว่ะบีสอง" คาลปาสคิดว่าสิ่งที่พูดไปทั้งหมดน่าจะทำให้ไดมอนด์คิดได้แล้วล่ะว่าควรทำอย่างไรต่อไป


แปะ~ สองเพื่อนเกลอชินและคาลปาสแปะมือกันด้วยความพอใจ


"ไม่เสียแรงกล่องเสียงกูแทบพัง"


"วันนี้มีสาระจริงๆ นะมึง เหมือนคนผ่านจุดนั้นมาก่อน ประสบการณ์โชคโชน"


"ก็คงอย่างนั้น"


คำตอบของคาลปาสทำให้ชินอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะดึงสติกลับมาขยั้นขยอถามความจริงจากปากคาลปาส แต่คาลปาสบอกว่ามันเป็นอดีตไปแล้วอีกอย่างคาลปาสก็ไม่ได้ยึดติดกับสิ่งที่เคยเกิดขึ้นแค่ใช้มันเป็นบทเรียนอย่างเช่นวันนี้


ชินได้ยินเช่นนั้นจึงไม่ถามต่อ ถ้าเพื่อนอยากเล่าคงเล่าเองแต่ตอนนี้ไปร้านเหล้าดีกว่า อยากปล่อยโว้ยและปล่อยให้ไอ้คุณพ่อมันไปตามทางของมัน ชิ้ว~


จังหวัดกระบี่

ไดมอนด์เดินทางมาตามกระดาษที่ชินยัดใส่มือเขา เขาจองเที่ยวบินที่เร็วที่สุด จองรอบรถที่เร็วและด่วนที่สุดเพื่อที่จะมาที่นี้ แต่มันก็ยังไม่ใช่ปลายทาง...


ใช่แล้ว...ทุกคนคิดไม่ผิด ไดมอนด์มาตามเอพริลและไดอา แม้ไม่ใช่ครอบครัวที่เขาตั้งใจสร้างมันขึ้นมาแต่สิ่งที่คาลปาสพูดมันกลับทำให้เขาฉุกคิดขึ้นมาได้


มันอาจจะช้าไปหน่อยแต่หวังว่ามันคงยังไม่สายเกินไป...


ณ ท่าเรือข้ามไปเกาะ

ไดมอนด์เข้าพักที่โรงแรมหนึ่งคืนเนื่องจากเมื่อวานมาถึงก็ตะวันตกดินแล้ว รุ่งเช้าไดมอนด์กุลีกุจอออกจากโรงแรมมุ่งตรงไปยังท่าเรือเพื่อข้ามไปยังจุดหมายปลายทางที่เขาตั้งใจ แต่ทว่ามันไม่เป็นอย่างที่เขาคิดซะเลย อะไรดูไม่เป็นใจซะหมด



"พายุเข้านะพ่อหนุ่ม มาเที่ยวไม่เช็คสภาพอากาศหรือไง อีกสองสามวันนู้นค่อยจะออกเรือได้" เถ้าแก่เจ้าของท่าเรือบอก อย่าว่าแต่เขาไปไม่ได้เลย นักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวก็อดไปตามๆ กัน แต่มันก็ส่วนน้อยเพราะไม่มีใครมาเที่ยวช่วงฤดูฝนของภาคใต้หรอก?


ไดมอนด์ไม่ได้ตอบโต้อะไรเถ้าแก่ท่าเรือกลับ ก็ไม่ได้มาเที่ยวไง ถึงมาตอนนี้! เขาจึงเดินออกมาจากตรงนั้น...


[กูต้องการฮอล์]


[เซเว่นมี ซองละสิบบาท]


[ฟัค!]


[เออสัส! มึงคิดว่ามึงเป็นเจ้าชายไงว่ะ บ้านกูไม่ได้รวยขนาดนั้นเว้ย!]


ไดมอนด์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาชิน เขารู้ว่าเพื่อนตัวเองเคืองอยู่แต่ช่างมันก่อนแล้วกัน ตอนนี้ต้องการตัวช่วย!


ไดมอนด์ต้องการเฮลิคอปเตอร์ ทางบกไม่ได้ ทางน้ำก็ไม่ได้ ทางอากาศก็ได้ว่ะ!


ความจริงไดมอนด์จัดการเรื่องนี้เองได้สบายมากๆ ในด้านธุรกิจครอบครัวเขารู้จักคนมากหน้าหลายตาพอสมควร แต่มันก็ต้องใช้ความเป็นลูกของคุณหญิงดาหรันแห่งไดอาแมนต้า จิวเวอรี่อยู่ดี


นั่นแหละ...เขาจึงต้องให้ชินช่วย


ไดมอนด์ได้ยินชินพูดแบบนั้นเขาตัดสายชินไป มันไม่ใช่เวลามากวนประสาทไหมล่ะ? และไม่นานเบอร์ของชินก็โทรเข้ามาเครื่องเขาอีกครั้งแต่เป็นคาลปาสที่พูดกับเขา


*! *@**+*+ ((+*! ,! ,? + ((+ (*


ณ รีสอร์ทที่เอพริลอยู่

ก๊อก ก๊อก


แกร๊ก~แอ้ด~~


"อ่ะนี้หนู ป้าไปค้นตู้ยามาให้กับไปถามเด็กที่รีสอร์ทมา มันไม่มีของเด็กแก้ขัดไปก่อนนะ"


"ขอบคุณค่ะ เช็ดตัวบ่อยๆ ก็น่าจะดีขึ้นแล้วล่ะคะ"


"ขาดเหลืออะไรบอกป้ากับลุง เด็กๆ ที่นี้ได้เลยนะ กรรมจริงๆ เลยมาป่วยเอาวันพายุเข้า ฝนก็ตกไม่หยุด"


คุณป้าเจ้าของรีสอร์ทผู้ใจดีมาเคาะประตูห้องของเอพริลพร้อมกับเจลลดไข้ในมือสองสามกล่อง ไม่ใช่เธอไม่เตรียมมานะ แต่เธอใข้มันไปหมดแล้ว


เนื่องจากเมื่อคืนไดอาไม่สบาย ไข้ขึ้นสูงมาก จนเธอใจตกไปถึงตาตุ่ม ก็ต้องหมั่นเช็ดตัว เช็คอุณหภูมิร่างกายกันทุกชั่วโมง เรียกได้ว่าเอพริลไม่ได้นอนมาทั้งคืน


จะพาเข้าไปเมืองก็ไม่ได้เนื่องจากสภาพอากาศไม่เป็นใจ นอกจากจะพาไปหาหมอไม่ได้ เอพริลก็ต้องเลื่อนวันกลับอย่างไม่มีกำหนดไปด้วย


"หึๆ ~ เรื่องปกติค่ะป้า เดี๋ยวก็หายไม่ได้เป็นอะไรหนักนี่นา"


"จ้ะ~ งั้นไปแล้วนะ เดี๋ยวตอนเย็นป้าให้เด็กเอาข้าวมาให้ทีนี้เหมือนเดิม ถ้าว่างป้าจะเข้ามาหานะ"


"ค่ะ ขอบคุณค่ะ^^"


เอพริลแค้นหัวเราะออกมา มันก็เป็นเรื่องปกติของเด็กที่จะป่วยง่ายเพราะภูมิต้านทานต่ำกว่าผู้ใหญ่ สาเหตุหนึ่งก็มาจากเธอตามใจลูกมากไป เห็นลูกเล่นน้ำกรี้ดกร๊าดอย่างมีความสุขเธอก็ไม่อยากห้าม


จากเดิมให้เล่นแค่ชั่วโมงเดียวก็ต้องให้เล่นสองชั่วโมง ตั้งแต่มาที่นี้ไดอาเล่นน้ำทะเลทุกวันและดูจะชอบด้วย เธอคงคิดถูกแล้วที่พาลูกมาที่นี้ ที่ไม่ต้องเจอใคร ไม่ต้องรับรู้อะไร


เมื่อคุณป้าเจ้าของรีสอร์ทเดินออกไป     เอพริลก็กลับมาเปลี่ยนผ้าชุบน้ำอุ่นและเช็ดตัวให้ลูกใหม่อีกครั้ง เวลาลูกหลับคือเวลาทองของคนเป็นแม่ ของีบสักหน่อยแล้วกัน สองแม่ลูกนอนกอดกันกลมท่ามกลางลมด้านนอกี่กันโชกแรง พายุกำลังจะโหมกระหน่ำเข้ามาอีกครั้ง


ทางฝั่งของไดมอนด์เขาก็ต้องนั่งลุ้นกับสภาพอากาศและธรรมชาติที่คาดเดาไม่ได้ จะสั่งให้ฝนหยุดตกหรือสั่งให้ลมหยุดพัดสักชั่วโมงก็ไม่ได้


ทำได้แค่รอที่พายุฝนซาลง


"ผมแนะนำให้คุณผู้ชายเปิดห้องที่โรงแรมอยู่ก่อนนะครับ"


"ครับ~"


ตอนนี้ไดมอนด์กลับเข้ามาในเมืองอีกครั้ง เขากำลังอยู่ที่โรงแรมระดับห้าดาว ขึ้นชื่ออันดับหนึ่งของจังหวัด เนื่องจากตอนที่คาลปาสโทรกลับมา คาลปาสได้จัดการสิ่งที่ไดมอนด์ต้องการไว้ให้หมดแล้ว


คาลปาสทำธุรกิจโรงแรมจึงมักหน้าคุ้นตาและพออาศัยเส้นสายให้ได้ ไดมอนด์จึงได้สิทธิในการใช้เฮลิคอปเตอร์ของผู้บริหารโรงแรมแห่งนี้ และคนที่นี้ก็รู้กันดีว่าเขาเป็นใคร ไม่แปลกที่จะรับการต้อนรับที่ดีกว่าคนทั่วไป


เหนืออะไรก็เหนือได้เว้นแต่จะเหนือธรรมชาติ!


วันนี้เฮลิคอปเตอร์ขึ้นบินไม่ได้เพราะกระแสลมทางฝั่งที่เอพริลอยู่พัดแรงเกินไป มันเสี่ยงที่เครื่องจะตกอย่างมาก


ดังนั้นไดมอนด์จึงต้องเสียเวลาทิ้งไปอีกหนึ่งวัน


บรรยากาศเมฆมืดครึ้ม ท้องฟ้าไม่สดใสทั้งวัน บวกกับลมและฝนที่ตกลงมาไม่มีท่าทีจะหยุด


'เขาว่าฝนมันทำให้คนเหงา' นี่คงจะจริงสินะและตอนนี้ภายในร่างกายและขั้วหัวใจมันไม่ใช่แค่เหงาอย่างเดียว


กี่ปีมาแล้วที่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้?

กี่ปีมาแล้วที่หัวใจมันหน่วงขนาดนี้?


ไม่รู้ว่าเรียกว่ารักได้หรือเปล่า? เพียงแค่รู้ว่าทุกความรู้สึกมันเป็นเพราะเธอคนเดียว... 'เอพริล'


INSTAGRAM >>> dxxmatin


Like by carlpas, chinnapat, jewvy and 10,357 other

dxxmatin ⛈

see all 431 comments

fany.copt Who is she?!!

        dxxmatin mother of my daughter!

[แปล: แม่ของลูก]

chinnapat อุ๊! อ่านรีพายเม้นบนมือทาบอก อ้าปากค้างเลยกู ผีตนไหนเข้าสิงไอ้ไดมอนด์ออกมานะมึง

carlpas เชรด!! แก้วเหล้ากูตกแตก 

dxxmatin @chinnapat @carlpas <อีโมจิคอนชูนิ้วกลาง>

pair_is ส่งน้องกับหลานฉันกลับมาเดี๋ยวนี้นะ!

toey_lisha ใช่ค่ะพี่แพร เอาเพื่อนฉันคืนมาเลย!

jewvy เอาพี่สะใภ้คนนี้คืนมาด้วย คนอื่นอย่าหวัง!


×× อ่านท็อปเม้นบนจ้า มาเผือกจ้า

×× ไม่อัพไอจีนานมาก็ทิ้งระเบิดเลยจ้า อ้าวทีมไม่ต้องนอนต้องมา!

×× ที่เขาว่าทำผู้หญิงท้อง แอบซุกเมียกับลูกนี่จริงสินะ

jewvy จ้าาาาา ซุกตรงไหนจ้ะ ตรงไหนที่เรียกว่าซุก นี่ไม่ได้เข้าข้างพี่ชายตัวเองนะ เขาอยู่เมืองไทยกันจะเป็นเดือนแล้ว ไปข้าว ไปห้างเดินว่อนๆ

×× ก็พูดตามข่าวไหมค่ะน้องจิววี่

jewvy ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ค่ะ แค่พูดความจริงให้ทราบ

×× ทีมจิววี่

×× ด้วย เห็นจิววี่อัพรูปน้องแล้ว น่ารักมากกก #อย่าดราม่ากันสิ

×× ทีมเผือกก็ได้แค่เผือก ยังไงเขาก็ได้กันจนมีลูกแล้ว

×× ชอบเม้นนี้+++


หลังจากที่ไดมอนด์อัพรูปเอพริลและไดอาลงซึ่งเห็นแค่เพียงด้านหลัง มันเป็นรูปที่เขาแอบถ่ายไว้เมื่อตอนกลับมาเมืองไทย ที่แอบถ่ายไว้เพราะ...


เพราะอะไรไม่รู้เหมือนกัน เขาไม่รู้เรื่องหรอกว่าสองแม่ลูกคุยเจี้ยวจ๊าว หัวเราะมีความสุขอะไรกัน รู้แค่ตอนนั้นตัวเองละสายตาจากสองแม่ลูกไม่ได้และเผลอยกโทรศัพท์ขึ้นมาแอบเก็บภาพนั้นไว้


เมื่ออัพรูปลงอินสตาแกรมที่เป็นสาธารณะ ไม่วายเป็นเรื่องเปรี้ยงป้าง แหล่งข่าวก็รีบสรรหาข่าวกันให้ควัก แต่ไดมอนด์เลือกที่จะปิดแจ้งเตือนไม่สนใจคำพูดต่างๆ นานา


#######

To be  continue

ยังไม่แก้คำผิดนะคะ หากผิดพลาดตกหล่นตรงไหนขออภัยไว้ด้วยนะคะ

****ทุกคนไม่ต้องห่วงไดอาค่าา~ น้องเล่นเพลินไปหน่อย หายป่วยจะพาไปเล่นด้วยกันนะ เก็บกระเป๋ามาหาไดอานะค๊าาาา  


ไดอาอาบแดดรอ~ กิกิ


ปล. ขออนุญาตเครคิตรูปภาพบางภาพมาจากครอบครัวน้องพลอยเจนะคะ ทางผู้เขียนไม่มีเจตนาทำให้เกิดความเสียหายแต่อย่างใด หากผิดพลาดตรงไหน ขออภัยไว้ด้วยค่ะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 389 ครั้ง

925 ความคิดเห็น

  1. #667 Ratty Sukhothai (@ratty702) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 01:08
    คุณพ่อรีบไปเร็ววว คุณลูกไม่สบายยยย
    #667
    0
  2. #666 Poppylovely123 (@Poppylovely123) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 00:24
    รอจ้าไดอาจ๋าหายเร็วๆนะลูก
    #666
    0
  3. #665 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 16:35

    เด็กน้อยป่วยซะละ

    #665
    0
  4. #664 Frongkanokpan (@Frongkanokpan) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 16:15
    ลุ้นนนนน
    #664
    0
  5. #663 Jewelry77 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 15:28

    ไดอาน่ารักจังลูก

    แม่เอพริลสู้ๆ

    ส่วนพ่อไดมอนด์นั้น. คิดได้แล้ว ขอให้ทำได้ด้วยนะ


    ลุ้นๆ


    ขอบคุณไรท์ค่า

    #663
    0
  6. #662 Noonaacc (@Noonaacc) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 13:16

    อัพทุกวันได้ไหมคะ
    #662
    0
  7. #661 Plengg pleng (@ttppss) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 13:09
    อยากให้กลับมาเป็นครอบครัวกันเร็วๆจังเลย
    #661
    0
  8. #660 oLINDAo (@oLINDAo) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 12:45
    จะรอนะคะ ขอบคุนคะ&#128149;
    #660
    0
  9. #659 k123456789kk (@k123456789kk) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 12:27
    ไดอาลูก เก็บกระเป๋าเสื้อผ้าหนีไปกะแม่เลยลูก
    อย่าไปยอมอิพ่อง่ายๆ
    #659
    0