จักรพรรดิอันธพาล (พร้อมจัดส่ง)

ตอนที่ 20 : กุ้ยฮวาซ่อนพิษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 502 ครั้ง
    2 มิ.ย. 61

          พอเท้าสัมผัสพื้นเงามันขลับของตำหนัก ดวงตากลมโตของเธอก็ปะทะเข้ากับอาหารคาวหวานบนโต๊ะของฝ่าบาท ทั้งกลิ่นยังหอมยั่วยวนใจเสียนี่กระไร เฮ้อ...อยากลิ้มรสของพวกมันอีกครั้งให้เป็นบุญลิ้น

          “มาแล้วหรือเจ้าฮุ่ย หากเจ้ายังไม่กลับอีกภายในครึ่งก้านธูปข้าจะจัดทัพเข้าไปตามเจ้ากลับมาเสียแล้ว” พระโอษฐ์ที่มักจะเม้มสนิทวันนี้มีกระจิตกระใจเอ่ยแซวเธอ หรือว่าวันนี้ชมรมขุนนางเฒ่าจะสำนึกผิดหรือนัยว่ายังตื่นตระหนกอยู่กับกิริยาของฝ่าบาทเมื่อวานนี้ จึงสามัคคีกันไม่ก่อกวนพระทัย ถึงได้กลับมานั่งยิงฟันขาวจั๊วะเช่นนี้

          “นั่นอะไรน่ะพะย่ะค่ะ” ร่างเล็กถลาเข้าไปยังสำรับของหวาน ที่ฝ่าบาทกำลังละจากของคาวน่าอร่อย  แล้วเบนความสนใจมาหามัน ขนมกุ้ยฮวา...จะบังเอิญเกินไปหรือไม่ที่วันนี้เหอหวงกุ้ยเฟยบอกว่าจะส่งขนมมาที่ตำหนัก แล้วยังให้เธอลิ้มรสความอร่อยของมัน

          “นี่เป็นขนมจากตำหนักของเหอหวงกุ้ยเฟยหรือไม่พะย่ะค่ะ” ดวงตากลมโตจ้องเป้งไปยังขนม หยางหยุนอู้จึงพยักพระพักตร์ตอบรับอย่างเสียมิได้ เมื่อได้รับการยืนยัน มือขาวผ่องจึงยกขนมออกจากสำรับก่อนจะเผยท่าทีแปลกประหลาดอีกมากมายจนเจ้าของตำหนักอดที่จะสงสัยไปด้วยมิได้

          “อะไรของเจ้า อย่าบอกว่าจะตลกบริโภคอีกแล้ว หากเจ้าหิวก็กินของคาวให้เรียบร้อยก่อนเถิด หากรับของหวานเข้าไปก่อนเจ้าจะกินอาหารได้น้อย” ร่างสูงตรัสด้วยความประสงค์ดี แต่ร่างบางกลับทำตัวประหลาดทั้งยังดมขนมฟุดฟิดจนน่าฉงน ที่น่าแปลกใจไปยิ่งกว่านั้นมือบางล้วงเข้าไปในแขนเสื้อแล้วหยิบซากขนมกุ้ย ฮวาที่ถูกกัดแหว่งไปครึ่งคำออกมาพิจารณาด้วยกัน

          “เจ้าแอบขโมยขนมมาจากตำหนักหลานฮัวอย่างนั้นหรือ ถึงทำท่าแปลกประหลาดพิกล” ฮุ่ยอันตวัดค้อนขวับก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาอธิบายที่มาที่ของขนมในแขนเสื้อกับขนมในสำรับอย่างละเอียด ทั้งยังเล่าเหตุการณ์ของขันทีที่เดินมาส่งเพื่อประกอบการตัดสินพระทัยของฝ่าบาท ในการสั่งให้ท่านเหยากงกงไปยกเข็มทดสอบพิษเข้ามา

          “นางวางยาพิษข้าแล้วนางจะได้ประโยชน์อันใด สิ่งที่เหอหวงกุ้ยเฟยต้องการคือตำแหน่งฮองเฮา ถ้าข้าตายไปสักคน คงได้เดือดร้อนกันทั้งแคว้น” ร่างสูงพึมพำราวกับจะปลอบใจให้เจ้าฮุ่ยไม่กลายเป็นคนวิตกจริต แม้จะรู้สึกดีเพียงใดที่เจ้าฮุ่ยแสดงความห่วงใยอย่างออกนอกหน้า

          “กระหม่อมไม่คิดว่าเป็นยาพิษหรอกพะย่ะค่ะ แต่กลับจะเป็นยาเสน่ห์มากกว่า แบบว่าเสวยแล้วเอาแต่คิดถึง เสด็จเช้า สาย บ่าย ค่ำ” สีหน้าของเจ้าตัวป่วนยามนี้ช่วยคลายความเบื่อหน่ายให้แก่พระองค์ได้มิใช่น้อย พระหัตถ์จึงตวัดร่างบางเข้าสู่อ้อมอุระเพื่อปรารถนาความหรรษามากยิ่งขึ้น

          “ฝะ ฝ่าบาท ทำอย่างนี้มิได้นะพะย่ะค่ะ หากท่านขันทีหยูเข้ามาพบกระหม่อมจะสู้หน้าเขาได้อย่างไรเล่าพะย่ะค่ะ” พระขนงขมวดพันกันจนยุ่งเหยิง เหมือนกำลังแปลกใจกับบางอย่างที่ได้ยิน

          “เหตุใดเจ้าถึงสนิทสนมกับขันทีหยู และเกรงกลัวว่าเจ้านั่นจะเข้ามาเห็น” คราวนี้ไม่ใช่แค่พระขนงขมวดมุ่นแต่พระเนตรคมมีแววขวางโลกอยู่อีกนิด เกิดจะมาคิดว่าเธอพิศวาสขันทีด้วยกันขึ้นมาแล้วสินะ เธอไม่ใช่โรคจิตอย่างเขาเสียหน่อย

          “ก็เขาเป็นเพื่อร่วมห้องของกระหม่อม ย้ายมาวันแรกแทนที่จะสร้างความประทับใจ...เอ่อ” ร่างบางเริ่มขืนตัวออกห่างเล็กน้อย เมื่อพระหัตถ์หนาสอดเข้ามาใต้ชุดของเธอ พร้อมทั้งขยุกขยิกจนน่าจั๊กจี้ คุณพระ! มันเข้ามาตั้งแต่เมื่อไรกัน!

          “ข้าไม่ให้เจ้าพักกับบุรุษผู้ใดเป็นแน่ เจ้าจะมีขันทีหยูเป็นเพื่อร่วมห้องย่อมได้ แต่ตอนกลางคืนเจ้าต้องปรนนิบัติข้า” ฮุ่ยอันสะบัดหนวดปลาหมึกหื่นออกไปได้ พร้อมกับกระโดดออกจากอกแกร่งมาหยุดยืนหอบหายใจอยู่หน้าสำรับอาหาร

          “จัดการสำรับเถิด เจ้ายังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าคงหิวแย่” ร่างสูงหยิบฎีกาขึ้นมาตัดบทสนทนาทั้งหมด ฮุ่ยอันจึงสวาปามของอร่อยที่ไม่ได้ตกถึงท้องมานานจนอิ่มหนำสำราญ นางกำนัลจึงเข้ามายกสำรับออกไป แต่ที่น่าสนใจคือแต่ละนางล้วนเป็นคนที่เธอไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเอาเสียเลย

          “ฝ่าบาททรงเปลี่ยนนางกำนัลหรือพะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่เคยเห็นหน้าพวกนางมาก่อน” ริมพระโอษฐ์กระตุกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะไม่สนใจเจ้าร่างน้อยดำดิ่งลงไปยังปัญหาต่าง ๆ ที่ถูกเขียนร้องเรียนเข้ามา ฮุ่ยอันจัดเก็บฎีกาที่ตนบันทึกวันที่ลงไปในสมุดแล้วรู้สึกไม่สบายใจจึงค่อย ๆ คลานออกมาจากห้องทรงพระอักษร ก่อนจะหอบเอาขนมจากสำรับและขนมจากตำหนักหลานฮัวตรงไปยังลานประลอง ที่สิงสถิตของแม่ทัพทั้งสี่ทิศ เมื่อเดินมายังประตูค่ายทหารที่เคยประมือกับเธอยอมให้ผ่านเข้าไปอย่างง่ายดาย ก่อนจะเดินเข้าไปยังกระโจมของท่านแม่ทัพโอวหยางจาวอย่างคุ้นเคย

          “ท่านแม่ทัพ...อ้าวท่านแม่ทัพโอวหยางจาวไม่อยู่หรือขอรับ” บุรุษที่นั่งอยู่ในกระโจมของผู้อื่น ทั้งยังทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของด้วยการชงชาเลิศรสแจกจ่ายกันจนหนำใจ

          “เจ้าเต่าน้อย ท่านเหนือกับท่านใต้ไม่อยู่ ไปราชการ เหลือแต่ข้าทั้งสอง ว่าแต่ฝ่าบาทมีเหตุอันใดเรียกใช้ข้าหรือ” ซือหม่าเซียงแม่ทัพทิศตะวันออกหันมาสนทนาอย่างใจดี ดูแล้วท่านแม่ทัพจางเหลียงที่อยู่ด้านข้างก็ดีใจไม่แพ้กัน พวกเขาสลับกับพี่น้องตระกูลโอวหยางเพื่อไปสืบราชการลับ ครั้งนี้กลับมาคงได้พักนานสักนิดกระมัง

          “คารวะท่านออกท่านตก ข้าน้อยมิได้มาด้วยพระบัญชาของฝ่าบาทขอรับ แต่วันนี้ได้มีโอกาสไปเยือนตำหนักหลานฮัวมาแล้วเกิดข้อข้องใจเล็กน้อย อยากจะขอให้พวกท่านช่วยข้าสักครั้ง” ร่างเล็กเริ่มเจรจา พร้อมกับเล่าเหตุการณ์ที่ประสบให้แก่ทั้งสองฟัง พวกเขาดูจะเบื่อหน่ายกับวันหยุดที่ต้องมาเฝ้าค่ายหง่าวเป็นแมวเฒ่าเหงาหงอยคงจะตอบตกลงได้ไม่ยาก

          “แล้วข้าสองคนจะได้อะไรกับการเสียเวลาในครั้งนี้” ว่าแล้วต้องมีคำตอบที่ไม่เข้าหูตอบกลับมา ช่างรักษาผลประโยชน์ของตนเองได้ดีเยี่ยมจริง ๆ

          “ความท้าทาย หากเจอสิ่งใดในขนมชิ้นนี้ และมันยิ่งใหญ่มากพอพวกท่านจะกลายเป็นวีรบุรุษ ไม่ก็กลายเป็นศพ” ทั้งสองเริ่มมองตาปรึกษากันอย่างจริงจัง ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ ด้วยประกายตาวับวาว

          “ตกลง เจ้าสงสัยอะไร” แม่ทัพจากเหลียงถามกลับมาทั้งยังไม่สามารถปิดบังแววตาตื่นเต้นของตนเองไว้ได้

          “วันนี้ข้าจดบันทึกวันเวลาของฎีกาหลายสิบฉบับที่ส่งมาจากเจ้าเมืองต่าง ๆ แล้วพบว่านอกจากจะมีปัญหาเรื่องสงคราม ยังมียาพิษชนิดหนึ่งระบาดไปทั่วทุกเมือง มันชื่อว่าพิษหลงใหล” ซือหม่าเซียงหมวดคิ้วหนาพลางพึมพำเบา ๆ

          “เจ้าแอบอ่านฎีกาของฝ่าบาท ข้าเข้าใจถูกต้องใช่หรือไม่?” ฮุ่ยอันกรอกตามองฟ้าแล้วยิ้มให้ตัวเองเบา ๆ พวกแม่ทัพเหล่านี้ช่างเคร่งครัดกฎระเบียบกันเหลือเกิน

          “ข้าน้อยไม่ได้แอบ แต่อ่านตรง ๆ เลยล่ะ เอาเป็นว่าท่านทั้งสองหากต้องการแสวงหาความท้าทาย ได้โปรดข้ามกฎระเบียบเหล่านี้ไปก่อน ได้ไหมขอรับ?” เมื่อถูกร่างเล็กกดดันพวกเขาที่ไม่อยากมีเรื่องกับขันทีคนโปรดของฝ่าบาทต่างยักไหล่ยอมรับ เมื่อฝ่าบาทยอมให้เจ้านี่อ่านฎีกาได้พวกเขาจะไปทัดทานก็ใช่ที่

          “ความน่ากลัวมันอยู่ที่เจ้ายาพิษชนิดนี้ มันยังคงทำหน้าที่เป็นพิษอยู่เช่นเดิม คือการคร่าชีวิต ทำให้มีอาการหยินหยางแปรปรวน ในสตรีนั้นมีพลังหยินไหลเวียนอยู่ในร่างกาย เมื่อได้รับยาพิษเข้าไปสามวันก็จะเกิดอาการตัวเย็นยะเยือกประดุจน้ำแข็ง ส่วนบุรุษมีพลังหยางตัวจะร้อนดั่งถูกไฟเผา ภายในสิบวันหากไม่ได้รับยาแก้พิษ อวัยวะในร่างกายจะหยุดทำงาน ตับ ไต แต่ส่วนใหญ่จะเริ่มจากหัวใจ” แม่ทัพทั้งสองจ้องหน้าฮุ่ยอันอีกครั้ง ก่อนจะมีสีหน้าจริงจังมากขึ้น

          “เช่นนั้นก็ตาย...” แม่ทัพจางเหลียงพยักหน้าขึ้นลง ก่อนจะไขข้อข้องใจของตนเอง

          “แล้วมียาถอนพิษหรือไม่” ฮุ่ยอันพยักหน้าตอบรับ แม่ทัพทั้งสองรู้สึกโล่งใจขึ้นกึ่งหนึ่ง แต่หัวคิ้วของเจ้าเต่าน้อยยังทำให้เขายังไม่วางใจ

          “ยาถอนพิษหนึ่งขวดแลกกับข้าวสารสามสิบกระสอบ หากไม่มีข้าวของไปแลกก็ต้องใช้กำลังของตนเองขายแรงงาน ขายชีวิตให้แก่ผู้คิดค้นยาถอนพิษ”

          กรอบ!

          เสียงจอกชาของซือหม่าเซียงแตกละเอียดด้วยกำลังภายใน เขาคงจะโมโหเจ้าพวกหากำไรกับชีวิตผู้อื่นเช่นนั้น แต่ถ้าพังจนจบรับรองว่าเขาได้คลั่งกว่านี้

          “คนที่คิดค้นยาถอนพิษ โดยส่วนตัวข้าน้อยคิดว่าพวกเขาเป็นคนแจกจ่ายยาพิษออกไป และได้ยินมาว่าเป็นสมุนของจอมโจรจิ้งจอกเหิน ซึ่งกองทัพของผู้ถูกพิษต่างหลั่งไหลกันเข้ามาในเมืองหลวงเพราะคิดว่าจอมโจรจิ้งจอกเหินเป็นพวกเดียวกับพรรคจิ้งจอกเหิน ดูเหมือนจะเป็นศึกกระนาบวังหลวงเสียแล้ว” ร่างสูงทั้งสองลุกขึ้นยืนพร้อมกัน แต่ฮุ่ยอันรั้งเอาไว้ก่อน เพื่อความแน่ใจเธอต้องตรวจสอบพิษในขนมเสียก่อน มิเช่นนั้นฝ่าบาทเองจะเป็นเหยื่อของพิษร้าย

          เมื่อน้ำขนมกุ้ยฮวาผ่านการทดสอบก็ทราบว่าพิษชนิดนี้ไร้สี ไร้กลิ่น ยากต่อกระบวนการตรวจสอบ แต่โชคดีที่ท่านจางเหลียงเก่งกาจด้านการใช้พิษอยู่ไม่น้อย จึงลงมือแยกส่วนผสมออกมาจนทราบว่า ในขนมของฝ่าบาทปลอดภัยไม่มีพิษร่าย แต่ขนมของเธอมี...

          “เวรแล้วเจ้าฮุ่ย ก้าวเท้าเข้าวังหลังตั้งแต่วันแรกก็เจอดีเข้าเสียแล้ว” ฮุ่ยอันนิ่งงันไปพักใหญ่ ภายในใจแอบโล่งอกไปได้เปราะหนึ่งที่ฝ่าบาททรงปลอดภัย แล้วยังคิดถึงหน้าแม่ น้องสาว เจ้าอ๊อด อาม่ากิมจู และอีกหลาย ๆ คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเธอ หากมีโอกาสได้ช่วยชีวิตของผู้คนในแคว้นนี้ได้สักหนึ่งหรือสองคนเธอก็จะทำ เพื่อให้การมาอยู่ผิดที่ผิดเวลาในครั้งนี้ไม่สูญเปล่า

-----------------------------------------------------------

          

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 502 ครั้ง

624 ความคิดเห็น

  1. #599 มูตี้ (@mutiie13) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:35
    Many thanks!!
    #599
    0
  2. #560 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 00:34
    งานหนักกว่าองครักษ์เงาก็คงเป็นขันทีเนี่ยแหละ
    #560
    0
  3. #367 Lingling99 (@Lingling99) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 22:18

    ตกลงฮุ่ยอัน เข้าวังทำงานไรกันแน่ ขันที หรือหน่วยสืบราชการลับ ได้เงินเดือนเพิ่มไหมเนี่ย ^^

    #367
    0
  4. #366 แว่นใส (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 19:20

    หายาแก้ไงล่ะนี่ ถล่มพรรคเลยไหม หาโจรไง

    #366
    0
  5. #365 sdeiei (@sdeiei) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 16:42
    โอวววม้ายยยยยเจ้าฮุยยยยย
    #365
    0
  6. วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 16:04
    แก้พิษยังงัยอ่ะเจ้าฮุ่ย..พลีร่าง
    #364
    0
  7. #363 จิ๊บจิ๊บ (@fassa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 15:33
    เอาละไง เจ้าฮุ่ยจะเอาไงต่อล่ะทีนีิ
    #363
    0
  8. #362 chanee1979 (@chanee_1979) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 15:29
    ซวยแท้ๆ ขนาดอยู่ในคราบขันทีนะนั่น ถ้าบรรดาเมียๆรู้ว่าเป็นหญิงจะขนาดไหน
    #362
    0
  9. #361 nawa-apo (@nawa-apo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 15:15
    แล้วนางจะแก้ไขยังไง
    #361
    0
  10. #360 NatthayaSrichan (@NatthayaSrichan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 14:12
    นางฉลาด
    #360
    0
  11. วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 14:07

    โอ้มายก็อด เจ้าฮุ่ยต้องรอดนะเออ

    #359
    0