หลังจากการไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนในปี 2007-2008
ก็อยากกลับไปที่อเมริกาอีกครั้งด้วยความรู้สึกดีดีต่อแผ่นดินมะกัน..
และเพราะครั้งนั้นเองที่ทำให้เจนรู้จักกับโครงการที่ชื่อว่า Work&Travel
:: Work&Travel (WAT) คืออะไรนะ
เท่าที่เจนทราบมา โครงการนี้เป็นโครงการที่เปิดโอกาสให้นักศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย อายุตั้งแต่ 18-28 ปี ได้เข้าร่วม เพื่อแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม เรียนรู้การทำงาน การใช้ชีวิต อีกทั้งยังสามารถท่องเที่ยวได้ 30 วันหลังจากทำงานแล้ว ซึ่งมีระเวลาประมาณ 3 เดือน
:: ช่วงตัดสินใจ
และเพราะครั้งนั้นเองที่ทำให้เจนรู้จักกับโครงการที่ชื่อว่า Work&Travel
:: Work&Travel (WAT) คืออะไรนะ
เท่าที่เจนทราบมา โครงการนี้เป็นโครงการที่เปิดโอกาสให้นักศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย อายุตั้งแต่ 18-28 ปี ได้เข้าร่วม เพื่อแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม เรียนรู้การทำงาน การใช้ชีวิต อีกทั้งยังสามารถท่องเที่ยวได้ 30 วันหลังจากทำงานแล้ว ซึ่งมีระเวลาประมาณ 3 เดือน
:: ช่วงตัดสินใจ
ตอนนั้นอยากไปมากกกกกก ถึงมากทีุ่สุด คิดแต่ว่าอยากจะไป แต่ไปในคราวนี้อยากลองไปรัฐอื่น ที่ไม่ใช่รัฐที่เคยไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน..
อยากรู้อเมริกาในหลากหลายมุม ซึ่งตอนนั้นเองเพื่อนเก่าสมัยมัธยมก็สนใจที่จะไป WAT เช่นเดียวกัน การหาข้อมูลจึงเริ่มขึ้น.. เราได้ดูโครงการอยู่หลายบริษัท ทั้ง Acadex,Click,CCUSA ฯลฯ แต่สุดท้ายเพื่อนเราก็ไม่สนใจบริษัทไหนเลย จนเมื่อเพื่อนเป็นคนได้เจอกับบริษัทที่ชื่อว่า KUSADe ซึ่งเราไม่รู้จักมาก่อนเลย..และก็มีความรู้สึกกลัวว่า "เห้ย บริษัทมีจริงหรือเปล่า? เราจะโดนลอยแพกันมั้ยเนี่ย? " เมื่อถามเพื่อนเกี่ยวกับบริษัทนี้ เพื่อนก็ยืนยันเสียงแข็งว่ามีอยู่จริง เคยไปสำนักงานมา พี่เขาพูดดีมาก เชื่อใจได้แน่นอน !!! เราเลยตัดสินใจไปกับบริษัทนี้...
:: เลือกงาน
ตอนนั้นเรากับเพื่อนรีเควสงานว่า ขอทำร้านอาหารไม่ก็งาน Fastfood ไปทำงานที่ South Carolina ไม่ก็ขอ North Carolina เพราะเคยได้ยินมาตอนไปเ็ป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากเพื่อนนักเรียนแลกเปลี่ยนด้วยกันว่าชีวิตสนุกมาก ฮ่าๆๆๆ เราเลยอยากลองไปดูกับเค้าบ้าง...
ส่วนเพื่อนก็บอกแค่ว่าอยากไปไหนก็ได้ที่ใกล้ๆ New York เพราะอยากไปเที่ยว NYC
แต่ไม่รู้ยังไง สุดท้ายเพื่อนก็มาบอกเราว่า "เห้ยเจน! ตกลงเราได้งานแล้วนะ ทำงาน Mcdonald's ที่เมือง Wildwood รัฐ New Jersey "
ไอ้เราก็ ห๊ะ! นิวเจอซี่หรอ ? เราไม่ได้เลือกไว้นี่นา แต่เพื่อนก็บอกว่า เออที่นี่แหละๆๆๆ โอเคนะ...... เราก็ เออๆ ออๆ ไปด้วย " เออๆ ที่ไหนก็ได้ " หลังจากนั้นไม่นานก็ต้องบินแล้ว..
:: KUSAde
บริษัทนี้เป็นบริษัทไม่ใหญ่มากนัก แต่พี่ปรา ช่วยเหลือทุกอย่างดีมากๆ พี่ปราบินตามไปที่ Wildwood ไม่นานนักหลังจากที่พวกเราไปถึง และอยู่้ด้วยนานพอสมควร รวมถึงทำอาหารไทย ให้เด็กไทยผู้หิวโหยอย่างเราๆได้ทาน.. ตอนนั้นรู้สึกดีจริงๆ ทำให้ตอนนี้รู้สึกเสียใจที่ตัวเองตัดสินใจบินกลับเมืองไทยก่อน หลังจากอยู่ได้เพียงเกือบ 2 เดือน เพราะรู้สึก Fail กับ Job offer ที่ได้มา ที่มันไม่ตรงกับความเป็นจริง ณ ช่วงเวลานั้น กับความงี่เง่าของเราเอาแต่ใจของตัวเรา และการวาดฝันภาพที่สวยหรูจนเกินไป...
...ได้มาจริงๆนะ >< @Wildwood,NJ ...
...ละแวกบ้าน...
:: บ้านพัก
เมื่อไปถึงเรากับเพื่อนมาช้ากว่าอีกหลายๆคน ทำให้ไม่เหลือห้องนอนให้เราได้เลือกเลย.. เราได้ห้องที่ไม่ค่อยดี หลังคารั่ว เตียงเหมือนจะพังอยู่ตลอดเวลา กับค่าบ้านราคา 65/weeks แต่ในความโชคร้ายก็มีความโชคดีอยู่เสมอ ในห้องเราที่ทำครัว ตู้เย็น และอุปกรณ์ทำครัวเพียบพร้อม รวมถึงโต๊ะอาหาร และระเบียงให้ได้ออกไปสูดอากาศ
... Shopping @ Atlantic City,NJ ...
... รถสวยดี ฮ่าๆๆ ...
:: การเดินทาง
การเดินทางค่อนข้างสะดวก มีรถเกรฮาวด์(ประมาณรถทัวร์บ้านเรา แต่ดีกว่า) ให้ใช้บริการอย่างต่อเนื่อง รวมถึงมี Taxi ด้วย มีสภานที่ให้ Shopping หรือเที่ยวหลายแห่ง เช่น Atlantic City,NJ รวมถึงการเดินทางไป Newyork ซึ่งใช้เวลาเพียง 2 ชั่วโมงเท่านั้น..
... Board Walk ...
.. @ Board Walk ...
...ร้านที่เราได้ไปทำ..
...วันที่รับชุดทำงาน และฟังกฏต่างๆ (จัดที่อีกสาขานึงซึ่งตอนนั้นยังไม่เปิดบริการ) ....
:: งาน Mcdonald's @Wildwood,NJ
เจ้าของMc มีร้านMcdonald's อยู่หลายสาขา (5สาขา) ซึ่งเรากับเพื่อนได้แยกกันทำคนละสาขา เจอกันแต่ละวันก็เพียงตอนจะนอนเท่านั้น และบางทีก็แทบจะไม่ได้เจอกันเพราะเวลาในการทำงานที่ไม่ค่อยตรงกันนั่นเอง..
เราได้ทำงานสาขา Park ซึ่งเป็นสาขาที่จะต้องเดินไปทำงาน ซึ่งส่วนมากเราจะได้กะเมนูบ่าย ส่วนเพื่อนเราได้สาขาที่ไกลว่า ไม่สามารถเดินได้จึงต้องนั่งรถไปทำงาน
เมื่อไปถึงที่ร้านวันแรก เราก็เอ๋อๆรู้สึกตื่นเต้นมาก เราได้เจอเด็กเวิร์คคนไทยอยู่หลายคนซึ่งเค้ามาก่อนเราสักพักแล้ว และได้เริ่มงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว.. เมื่อเราไปถึงพร้อมเพื่อนที่มาจากบริษัทเดียวกันอีกคน และเด็กเวิร์คจากโครงการอื่น อีกสาม-สี่คน เราก็ได้รับการเทรนงานตั้งแต่วันแรกเลย โดยเมเนเจอร์ให้เราทำงาน แคชเชียร์ ซึ่งแคชเชียร์เป็นงานฟร้อนท์ อยู่ข้างหน้าร้าน เราก็ห๊ะ! ตอนนั้นก็ประหม่านิดหน่อย ด้วยที่ไม่ค่อยได้ใช้ภาษาอังกฤษเท่าไหร่นักหลังจากกลับจากการไปแลกเปลี่ยนเมื่อครั้งก่อน ตอนแรกก็คิดว่าอ๋อ งานแคชเชียร์ก็คืองานรับออเดอร์ลูกค้า และคิดเงินเท่านั้นแหละ... แต่พอเอาเข้าจริงๆมันไม่ง่ายอย่างที่เคยจินตนาการไว้เลย 5555 โดย
1.เรื่องเมนู : เมนูของร้านแบ่งออกเป็นเมนูตอนเช้า กับเมนูตอนบ่าย (เราได้ทำแต่ตอนบ่าย)ซึ่งต้องจำขั้นตอนการกดเครื่อง พร้อมจำเมนูต่างๆในจอให้ได้ว่าอยู่ตรงไหนบ้าง
2.เราต้องคอยรับออเดอร์จากลูกค้า : ซึ่งบอกได้เลยว่าฝรั่งนั้นเรื่องมากกว่าคนไทยอย่างเราๆเยอะ เพราะการเป็นประเทศเสรีทางความคิด เช่น บางทีฝรั่งสั่ง Filet-O-Fish ไม่เอาแตงกวาดอง เอาชีสเพิ่มอีกแผ่น ไม่เอามายองเนส หรือ เอาเพลนแซนวิส.. เราก็เอ๋อ กดยังไงล่ะทีนี้!บางทีก็ยังมีฟังไม่ทันบาง เนื่องจากบางคนพูดรวบรัดกระทัดรัดเหลือเกิน ซึ่งก็ต้องเรียกเมเนเจอร์มาคุยให้ ซึ่งบางทีแม้แต่เมเนเจอร์เองก็ยังคุยกับลูกค้าไม่รู้เรื่อง เลยต้องทำใหม่อยู่บ่อยครั้ง ส่วนของเดิมที่ทำมาผิดพลาด หรือไม่ตรงความต้องการของลูกค้า เมเนเจอร์ก็
จะโยนลงในถังขยะโดยทันที.. ตอนแรกในใจก็คิดว่า "เสียดายจัง ในเอธิโอเปียยังมีคนที่ไม่มีแม้แต่ข้าวสักเม็ดจะกินเลย แต่นี่โยนทิ้งเฉยเลย.. แต่กระนั้นเราก็ทำให้เพียงแค่คิดในใจ 555 "
3.หน้าที่อื่นๆ นอกจากการรับออเดอร์และการทอนเงินแล้ว เรายังมีหน้าที่ต้องทำ เช่น ทำไอศกรีมโคน/ซันเดย์/Mc Flurry/พวกshakeต่างๆ/ทำชา กาแฟ/เติมเซอส/เติมทิชชู่ หรือแม้แต่เช็ดโต๊ะและกวาดพื้นยามที่ลูกค้าไม่มากนัก
ส่วนใหญ่งานในร้าน Fastfood จะให้หมุนเวียนงานกัน(แต่ส่วนมากเราจะได้อยู่ตรงแคชเชียร์) ซึ่งมีบางครั้งที่เราได้ ทอดFF/ทำโยเกิร์ต/ทำสลัด/เป็น Runner (ส่งอาหารให้กับลูกค้าตรง Drive Thu) บ้าง ซึ่งเราว่ามันก็สนุกดีไม่เหนื่อยกับการทำงานสักเท่าไหร่
...ซึ่งเมนูก็มีประมาณนี้ เริ่มเลยนะ ...
:: กลับเมืองไทย
เมื่อเวลาผ่านไป แต่ว่าชั่วโมงการทำงานเท่าเดิม (ไม่เคยถึง30 ชั่วโมงเลย) ซึ่งหมายถึงได้ทำงานน้อยมากๆต่อสัปดาห์ ทำให้เราีมีความคิดไม่อยากอยู่ต่อ แม้จะได้ประสบการณ์การทำงาน การใช้ชีวิตแต่การทำงานก็ทำให้เงินในการใช้จ่ายไม่เพียงพอ(ไม่อยากขอพ่อแม่เพิ่ม) เช่น อาทิตย์แรกๆได้ทำงาน 18ชม./สัปดาห์ T_____________T" เพราะว่าเมืองดังกล่าวเป็นเมืองชายทะเล มี Board Walk ในเมื่ออากาศหนาว ไม่มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยว ชั่วโมงที่ได้ก็ไม่มากนัก รวมถึงในปีที่เราไปนั้นมีเด็กเวิร์คทำงานแมค 5 สาขามากถึง 300 คน OMG ++ Job2ก็หาไม่ได้เพราะแทบจะยังไม่มีร้านค้าไหนเปิดเลย เราเลยเลือกที่จะกลับก่อน ณ เวลานั้น ทุกคนก็ถามคิดดีแล้วหรอ ? ไม่อยู่ต่อก่อนหรอเดี๋ยวก็มี high season แล้ว
ด้วยความที่เรา้้เอาแต่ใจด้วยวัย18ปี เราจึงเลือกที่จะไม่อยู่ต่อ (ซึ่งตอนนี้ย้อนกลับไปคิด เราน่าจะอยู่ต่อ แต่ก็ทำได้เพียงคิด)
:: To Be continue...
ตอนนี้เราอยู่ปี4 แล้ว และอยากไป WAT อีกครั้งโดยจะไปอีกครั้งกับ WAT2014 ในครั้งนี้เราตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะอยู่ให้จบโครงการแน่นอน 55555 การที่กลับมาก่อนในครั้งที่แล้ว เราได้แต่โทษตัวเอง มันเป็นความผิดพลาดของเราเอง ทำให้บางคนมองเราว่างานแค่นี้ยังทำไม่ได้หรอวะ ? แต่จริงๆแล้วสำหรับเรา ไม่ใช่เพราะทำงานไม่ได้ เราสนุกกับการทำงานมาก แต่เพราะเฟลกับชั่วโมงที่ได้อันน้อยนิดมากกว่า TT ปีนี้เลยค้นหาข้อมูลอย่างหนักด้วยตัวเอง กะว่าจะไปทำงานในเมืองที่ไม่มีแสงสี อยากได้บรรยากาศแบบตอนไปแลกเปลี่ยนมากกว่า.. แต่ได้เรตเงินดี ไม่ก็พอมี job2 ให้ทำบ้าง ซึ่งมันจะเป็นยังไงต้องรอติดตามนะคะ...
ปล.ตอนนี้อยู่ในโหมดรอสัมภาษณ์งานอยู่เลย จะได้ไปที่ไหนน้าาา ลุ้นสุดสุดไปเลยค่าาา
ปล.2 สำหรับเรา งานนี้เป็นงานที่สนุก หากไม่สนใจเรื่องเงินๆทองๆซักเท่าไหร่นะคะ ประสบการณ์ที่ได้รับเป็นสิ่งที่มีค่ามาก อาจเป็นเพราะเราสนใจคิดว่าจะหาเงินด้วย ก็เลยรู้สึกเฟลไปเอง :) ใครอยากได้ประสบการณ์และไม่ค่อยแคร์เรื่องเงินมากนัก งานนี้เราว่าก็โอเคนะ เป็นอีกหนึ่งทางเลือก..
:: เลือกงาน
ตอนนั้นเรากับเพื่อนรีเควสงานว่า ขอทำร้านอาหารไม่ก็งาน Fastfood ไปทำงานที่ South Carolina ไม่ก็ขอ North Carolina เพราะเคยได้ยินมาตอนไปเ็ป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากเพื่อนนักเรียนแลกเปลี่ยนด้วยกันว่าชีวิตสนุกมาก ฮ่าๆๆๆ เราเลยอยากลองไปดูกับเค้าบ้าง...
ส่วนเพื่อนก็บอกแค่ว่าอยากไปไหนก็ได้ที่ใกล้ๆ New York เพราะอยากไปเที่ยว NYC
แต่ไม่รู้ยังไง สุดท้ายเพื่อนก็มาบอกเราว่า "เห้ยเจน! ตกลงเราได้งานแล้วนะ ทำงาน Mcdonald's ที่เมือง Wildwood รัฐ New Jersey "
ไอ้เราก็ ห๊ะ! นิวเจอซี่หรอ ? เราไม่ได้เลือกไว้นี่นา แต่เพื่อนก็บอกว่า เออที่นี่แหละๆๆๆ โอเคนะ...... เราก็ เออๆ ออๆ ไปด้วย " เออๆ ที่ไหนก็ได้ " หลังจากนั้นไม่นานก็ต้องบินแล้ว..
:: KUSAde
บริษัทนี้เป็นบริษัทไม่ใหญ่มากนัก แต่พี่ปรา ช่วยเหลือทุกอย่างดีมากๆ พี่ปราบินตามไปที่ Wildwood ไม่นานนักหลังจากที่พวกเราไปถึง และอยู่้ด้วยนานพอสมควร รวมถึงทำอาหารไทย ให้เด็กไทยผู้หิวโหยอย่างเราๆได้ทาน.. ตอนนั้นรู้สึกดีจริงๆ ทำให้ตอนนี้รู้สึกเสียใจที่ตัวเองตัดสินใจบินกลับเมืองไทยก่อน หลังจากอยู่ได้เพียงเกือบ 2 เดือน เพราะรู้สึก Fail กับ Job offer ที่ได้มา ที่มันไม่ตรงกับความเป็นจริง ณ ช่วงเวลานั้น กับความงี่เง่าของเราเอาแต่ใจของตัวเรา และการวาดฝันภาพที่สวยหรูจนเกินไป...
...ได้มาจริงๆนะ >< @Wildwood,NJ ...
...ละแวกบ้าน...
:: บ้านพัก
เมื่อไปถึงเรากับเพื่อนมาช้ากว่าอีกหลายๆคน ทำให้ไม่เหลือห้องนอนให้เราได้เลือกเลย.. เราได้ห้องที่ไม่ค่อยดี หลังคารั่ว เตียงเหมือนจะพังอยู่ตลอดเวลา กับค่าบ้านราคา 65/weeks แต่ในความโชคร้ายก็มีความโชคดีอยู่เสมอ ในห้องเราที่ทำครัว ตู้เย็น และอุปกรณ์ทำครัวเพียบพร้อม รวมถึงโต๊ะอาหาร และระเบียงให้ได้ออกไปสูดอากาศ
... Shopping @ Atlantic City,NJ ...
... รถสวยดี ฮ่าๆๆ ...
:: การเดินทาง
การเดินทางค่อนข้างสะดวก มีรถเกรฮาวด์(ประมาณรถทัวร์บ้านเรา แต่ดีกว่า) ให้ใช้บริการอย่างต่อเนื่อง รวมถึงมี Taxi ด้วย มีสภานที่ให้ Shopping หรือเที่ยวหลายแห่ง เช่น Atlantic City,NJ รวมถึงการเดินทางไป Newyork ซึ่งใช้เวลาเพียง 2 ชั่วโมงเท่านั้น..
... Board Walk ...
.. @ Board Walk ...
...ร้านที่เราได้ไปทำ..
...วันที่รับชุดทำงาน และฟังกฏต่างๆ (จัดที่อีกสาขานึงซึ่งตอนนั้นยังไม่เปิดบริการ) ....
:: งาน Mcdonald's @Wildwood,NJ
เจ้าของMc มีร้านMcdonald's อยู่หลายสาขา (5สาขา) ซึ่งเรากับเพื่อนได้แยกกันทำคนละสาขา เจอกันแต่ละวันก็เพียงตอนจะนอนเท่านั้น และบางทีก็แทบจะไม่ได้เจอกันเพราะเวลาในการทำงานที่ไม่ค่อยตรงกันนั่นเอง..
เราได้ทำงานสาขา Park ซึ่งเป็นสาขาที่จะต้องเดินไปทำงาน ซึ่งส่วนมากเราจะได้กะเมนูบ่าย ส่วนเพื่อนเราได้สาขาที่ไกลว่า ไม่สามารถเดินได้จึงต้องนั่งรถไปทำงาน
เมื่อไปถึงที่ร้านวันแรก เราก็เอ๋อๆรู้สึกตื่นเต้นมาก เราได้เจอเด็กเวิร์คคนไทยอยู่หลายคนซึ่งเค้ามาก่อนเราสักพักแล้ว และได้เริ่มงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว.. เมื่อเราไปถึงพร้อมเพื่อนที่มาจากบริษัทเดียวกันอีกคน และเด็กเวิร์คจากโครงการอื่น อีกสาม-สี่คน เราก็ได้รับการเทรนงานตั้งแต่วันแรกเลย โดยเมเนเจอร์ให้เราทำงาน แคชเชียร์ ซึ่งแคชเชียร์เป็นงานฟร้อนท์ อยู่ข้างหน้าร้าน เราก็ห๊ะ! ตอนนั้นก็ประหม่านิดหน่อย ด้วยที่ไม่ค่อยได้ใช้ภาษาอังกฤษเท่าไหร่นักหลังจากกลับจากการไปแลกเปลี่ยนเมื่อครั้งก่อน ตอนแรกก็คิดว่าอ๋อ งานแคชเชียร์ก็คืองานรับออเดอร์ลูกค้า และคิดเงินเท่านั้นแหละ... แต่พอเอาเข้าจริงๆมันไม่ง่ายอย่างที่เคยจินตนาการไว้เลย 5555 โดย
1.เรื่องเมนู : เมนูของร้านแบ่งออกเป็นเมนูตอนเช้า กับเมนูตอนบ่าย (เราได้ทำแต่ตอนบ่าย)ซึ่งต้องจำขั้นตอนการกดเครื่อง พร้อมจำเมนูต่างๆในจอให้ได้ว่าอยู่ตรงไหนบ้าง
2.เราต้องคอยรับออเดอร์จากลูกค้า : ซึ่งบอกได้เลยว่าฝรั่งนั้นเรื่องมากกว่าคนไทยอย่างเราๆเยอะ เพราะการเป็นประเทศเสรีทางความคิด เช่น บางทีฝรั่งสั่ง Filet-O-Fish ไม่เอาแตงกวาดอง เอาชีสเพิ่มอีกแผ่น ไม่เอามายองเนส หรือ เอาเพลนแซนวิส.. เราก็เอ๋อ กดยังไงล่ะทีนี้!บางทีก็ยังมีฟังไม่ทันบาง เนื่องจากบางคนพูดรวบรัดกระทัดรัดเหลือเกิน ซึ่งก็ต้องเรียกเมเนเจอร์มาคุยให้ ซึ่งบางทีแม้แต่เมเนเจอร์เองก็ยังคุยกับลูกค้าไม่รู้เรื่อง เลยต้องทำใหม่อยู่บ่อยครั้ง ส่วนของเดิมที่ทำมาผิดพลาด หรือไม่ตรงความต้องการของลูกค้า เมเนเจอร์ก็
จะโยนลงในถังขยะโดยทันที.. ตอนแรกในใจก็คิดว่า "เสียดายจัง ในเอธิโอเปียยังมีคนที่ไม่มีแม้แต่ข้าวสักเม็ดจะกินเลย แต่นี่โยนทิ้งเฉยเลย.. แต่กระนั้นเราก็ทำให้เพียงแค่คิดในใจ 555 "
3.หน้าที่อื่นๆ นอกจากการรับออเดอร์และการทอนเงินแล้ว เรายังมีหน้าที่ต้องทำ เช่น ทำไอศกรีมโคน/ซันเดย์/Mc Flurry/พวกshakeต่างๆ/ทำชา กาแฟ/เติมเซอส/เติมทิชชู่ หรือแม้แต่เช็ดโต๊ะและกวาดพื้นยามที่ลูกค้าไม่มากนัก
ส่วนใหญ่งานในร้าน Fastfood จะให้หมุนเวียนงานกัน(แต่ส่วนมากเราจะได้อยู่ตรงแคชเชียร์) ซึ่งมีบางครั้งที่เราได้ ทอดFF/ทำโยเกิร์ต/ทำสลัด/เป็น Runner (ส่งอาหารให้กับลูกค้าตรง Drive Thu) บ้าง ซึ่งเราว่ามันก็สนุกดีไม่เหนื่อยกับการทำงานสักเท่าไหร่
...ซึ่งเมนูก็มีประมาณนี้ เริ่มเลยนะ ...
:: กลับเมืองไทย
เมื่อเวลาผ่านไป แต่ว่าชั่วโมงการทำงานเท่าเดิม (ไม่เคยถึง30 ชั่วโมงเลย) ซึ่งหมายถึงได้ทำงานน้อยมากๆต่อสัปดาห์ ทำให้เราีมีความคิดไม่อยากอยู่ต่อ แม้จะได้ประสบการณ์การทำงาน การใช้ชีวิตแต่การทำงานก็ทำให้เงินในการใช้จ่ายไม่เพียงพอ(ไม่อยากขอพ่อแม่เพิ่ม) เช่น อาทิตย์แรกๆได้ทำงาน 18ชม./สัปดาห์ T_____________T" เพราะว่าเมืองดังกล่าวเป็นเมืองชายทะเล มี Board Walk ในเมื่ออากาศหนาว ไม่มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยว ชั่วโมงที่ได้ก็ไม่มากนัก รวมถึงในปีที่เราไปนั้นมีเด็กเวิร์คทำงานแมค 5 สาขามากถึง 300 คน OMG ++ Job2ก็หาไม่ได้เพราะแทบจะยังไม่มีร้านค้าไหนเปิดเลย เราเลยเลือกที่จะกลับก่อน ณ เวลานั้น ทุกคนก็ถามคิดดีแล้วหรอ ? ไม่อยู่ต่อก่อนหรอเดี๋ยวก็มี high season แล้ว
ด้วยความที่เรา้้เอาแต่ใจด้วยวัย18ปี เราจึงเลือกที่จะไม่อยู่ต่อ (ซึ่งตอนนี้ย้อนกลับไปคิด เราน่าจะอยู่ต่อ แต่ก็ทำได้เพียงคิด)
:: To Be continue...
ตอนนี้เราอยู่ปี4 แล้ว และอยากไป WAT อีกครั้งโดยจะไปอีกครั้งกับ WAT2014 ในครั้งนี้เราตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะอยู่ให้จบโครงการแน่นอน 55555 การที่กลับมาก่อนในครั้งที่แล้ว เราได้แต่โทษตัวเอง มันเป็นความผิดพลาดของเราเอง ทำให้บางคนมองเราว่างานแค่นี้ยังทำไม่ได้หรอวะ ? แต่จริงๆแล้วสำหรับเรา ไม่ใช่เพราะทำงานไม่ได้ เราสนุกกับการทำงานมาก แต่เพราะเฟลกับชั่วโมงที่ได้อันน้อยนิดมากกว่า TT ปีนี้เลยค้นหาข้อมูลอย่างหนักด้วยตัวเอง กะว่าจะไปทำงานในเมืองที่ไม่มีแสงสี อยากได้บรรยากาศแบบตอนไปแลกเปลี่ยนมากกว่า.. แต่ได้เรตเงินดี ไม่ก็พอมี job2 ให้ทำบ้าง ซึ่งมันจะเป็นยังไงต้องรอติดตามนะคะ...
ปล.ตอนนี้อยู่ในโหมดรอสัมภาษณ์งานอยู่เลย จะได้ไปที่ไหนน้าาา ลุ้นสุดสุดไปเลยค่าาา
ปล.2 สำหรับเรา งานนี้เป็นงานที่สนุก หากไม่สนใจเรื่องเงินๆทองๆซักเท่าไหร่นะคะ ประสบการณ์ที่ได้รับเป็นสิ่งที่มีค่ามาก อาจเป็นเพราะเราสนใจคิดว่าจะหาเงินด้วย ก็เลยรู้สึกเฟลไปเอง :) ใครอยากได้ประสบการณ์และไม่ค่อยแคร์เรื่องเงินมากนัก งานนี้เราว่าก็โอเคนะ เป็นอีกหนึ่งทางเลือก..
ความคิดเห็น