Full Love เติมรักให้เต็มไร่

ตอนที่ 15 : Ep. 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    28 ธ.ค. 61

EP.15





...................... 






พอลลี่ตื่นมากลางดึก เธอไม่เห็นเพื่อนสาวจึงรู้สึกแปลกใจ เลยลุกขึ้นมาหาดูว่าเพื่อนสาวจะเป็นอะไรไปหรือเปล่า แต่เมื่อลงมาชั้นล่างของบ้านและมองไปที่บ้านหลังเล็กข้าง ๆ ที่ห้องรับแขกเปิดไฟอยู่ และเห็นเพื่อสาวของเธอกำลังนั่งทำแผลให้ร่างสูงอยู่ในนั้นก็ยิ้มมุมปาก




“แหม ๆ ยัยเอม ปากบอกไม่ได้รัก ไม่ได้ชอบ แต่งเพราะผู้ใหญ่ ผลประโยชน์ทางธุรกิจ แล้วนี่อะไร ลงมาหาเค้าถึงบ้านเค้าเนี้ยนะ งั้นแบบนี้ชั้นก็หายห่วงละ ไปนอนดีกว่า”



.................. ................ ..





    ร่างบางหลับตาแน่น ใบหน้าคมซบลงที่อกกว้างของร่างสูง พร้อมกับกอดเขาเอาไว้แน่นเหมือนกัน ก็เธอกลัวตกนี่




          “พื้นนุ่มดีมั้ยคุณ.... นี่กอดคุณนี่ก็อุ่นดีเหมือนกันนะ”




          “บ้า ...”




    ร่างบางเอ่ยว่าเขาไม่จริงจังนัก โดยตัวเองที่ยังซุกหน้าลงที่อกกว้างของเขา ไม่กล้าเงยหน้ามามองเขา ได้แต่นอนนิ่ง ๆ  


     แต่จะว่าไปมันก็อุ่นอย่างที่เขาว่าจริงๆ แหละ ความเงียบเข้ามาปกคลุมอีกครั้ง ไม่มีใครพูดอะไรออกมา ปล่อยให้ไออุ่นของร่างกายได้สัมผัสกัน และหัวใจทั้งสองดวงที่เริ่มเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน






.......................................................................................



        เวลาผ่านไปสักยะยะกับความเงียบ และก็เป็นร่างสูงที่เอ่ยเรียกทำลายความเงียบก่อน




              “คุณ .... คุณเอม ...... นี่ยัยคุณหนู”




          ร่างสูงเห็นว่าร่างบางที่นอนนิ่งอยู่บนกายของเขานั้น ตอนนี้เธอเงียบไปนานแล้ว จึงเอ่ยเรียก เพื่อให้เธอลุกได้แล้ว เขาจะได้ไปอาบน้ำ และตัวร่างบางเองก็ควรจะไปนอนพักซักที แต่เรียกเท่าไหร่เธอก็ไม่ไหวติง........  อ้าวยังไงละเนี้ย อย่าบอกนะว่ามาหลับเอาตรงนี้



        ร่างบางที่เริ่มง่วง บวกกับที่นอนพิเศษที่ทั้งนุ่มและอบอุ่นแบบนี้ ทำเอาคนที่หลับยากเคลิ้ม และเผลอหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ก็ไม่รู้ตัวเองแถมยังหลับลึกอีกต่างหาก เพราะที่อยู่คนใต้ร่างบางเรียกเธอเท่าไหร่เธอก็ไม่รู้สึกตัว




              “หลับง่าย ๆ อย่างนี้เนี้ยนะ..... ยัยคุณหนูเอ้ย”




          ปากก็ทำเป็นบ่นร่างบาง แต่เขาก็ลอบยิ้มเอ็นดูในความน่ารักของเธอ ร่างสูงค่อย ๆ ขยับตัวเอง และค่อย ๆ ประคองพลิกร่างบางของคนที่อยู่บนตัวเขาช้าๆ จนเขาลุกขึ้นนั่งและร่างบางที่นอนหลับพริ้มอย่างมีความสุขในอ้อมแขนของเขา ปากจิ้มลิ้มยกยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ช้อนแขนแข็งแรงอุ้มร่างบางขึ้นไปนอนบนโซฟากว้างอย่างสบาย




    ร่างสูงหายไปซักพัก ก่อนจะเอาผ้าห่มหนามาห่มให้ร่างบาง ไม่อย่างนั้นคงได้แข็งตายแน่ ๆ คืนนี้ ครั้นเขาจะพาร่างบางขึ้นไปนอนในห้องของเขาก็ดูจะไม่เหมาะนัก เพราะเขาและเธอยังไม่ได้แต่งานกัน เกิดใครมาเห็นเข้าจะมองร่างบางยังไง เขาจึงตัดสินใจให้เธอนอนที่โซฟาแทน 


         ก่อนที่ร่างสูงจะหายขึ้นไปชั้นบนของบ้าน อาบน้ำชำระร่างกาย พร้อมกับหอบที่นอนผ้าห่มมาปูที่พื้นในห้องรับแขกเล็กนี้ แล้วล้มตัวลงนอน และหลับไปอย่างรวดเร็ว เพราะด้วยความเหนื่อยล้าของร่างกาย





...........................................................................................



   

   

    เช้าวันใหม่กับอากาศที่หนาวเย็น แต่ก็สดชื่นด้วยอากาศที่บริสุทธิ์ของบ้านบนที่สูงอย่าง "ไร่เติมรัก" แบบนี้ ทำเอาร่างบางหลับสนิทด้วยความสบายกายสบายใจ 



   ส่วนร่างสูงเหรอ เขาตื่นแล้วเพราะความเคยชินที่ต้องตื่นเช้าและต้องไปดูงานที่ไร่แต่เช้า เพราะคนงานจะต้องเก็บพืชผลทุกเช้ามืดเพื่อจะต้องเอาไปส่งให้ลูกค้าในเมืองให้ทันเวลา ด้วยเหตุนี้เองผลผลิตในไร่เติมรักจึงเป็นที่ต้องการของบรรดาลูกค้า เพราะของที่สดใหม่และเขาขยันส่งให้กับลูกค้าเป็นประจำ จึงทำให้ลูกค้าไม่เคยผิดหวังในพืชผลที่เป็นของไร่เติมรักเลย รับประกันได้ทั้งคุณภาพและความสดใหม่ ทั้งความใส่ใจของเจ้าของที่ต้องมาเช็คดูสินค้าเป็นประจำ




ร่างบางค่อย ๆ รู้สึกตัวตื่นเมื่อรู้สึกว่ามันเริ่มเช้าแล้ว ตาคมโตค่อย ๆ ปรับกับแสงและภาพที่เธอเห็น นี่ไม่ใช่ในห้องนอน แล้วเมื่อคืนเธอ หลับไปตอนไหน นี่มันบ้านหลังเล็กของไอ้คนเจ้าเล่ห์เมื่อคืนนี่หน่า แล้วนี้ไอ้บ้านั่นปล่อยให้ชั้นนอนในห้องรับแขกนี่อ่ะนะ ไม่คิดจะปลุกยังไม่พอ ยังปล่อยให้ .... แต่ก่อนที่ร่าบางจะหัวเสีย ก็หันไปเห็นที่นอน หมอนและผ้าห่มที่ยังไม่ได้เก็บแต่ก็พับกองไว้ที่พื้นห้องอย่างเป็นระเบียบ .... แสดงว่า เมื่อคืนเขานอนที่พื้นห้องนี้เป็นเพื่อนเธอเหรอเนี้ย .....


ร่างบางยกยิ้มน้อย ๆ อย่างไม่รู้ตัว ... แอบประทับใจในตัวเขาไม่น้อย จะว่าไปเขาก็ให้เกียรติเธอเหมือนกันนะ ร่างบางลุกขึ้นพับผ้าห่ม แล้วก็เดินไปที่ห้อง เปิดประตูเข้าไปก็เจอพอลลี่เพื่อนสาวที่กำลังนั่งแต่งหน้าอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง และร่างบางก็ต้องยิ้มเขินให้กับคำแซวของเพื่อนสาว ทำเอาไปไม่เป็นเลยทีเดียว




“แหม ๆ หายไปทั้งคืน กลับมาซะเช้าเลยนะยะ”



“อะไรเล่า”




“อย่างว่านะ นอนกับเพื่อน ไม่เหมือนนอนกับคู่หมั้น”



“นี่... พูดอะไรน่าเกลียดแก”




ร่างบางใบหน้าร้อนขึ้นมาเมื่อเพื่อนสาวแซวหนัก




“อ๊ะ ! หรือว่าไม่จริง อย่าคิดว่าชั้นไม่เห็นนะ ที่บ้านหลังเล็กข้าง ๆ นี่อ่ะ”





พอลลี่แซะร่างบาง ยิ่งเห็นเพื่อนสาวเขินยิ่งชอบ




“ไม่เอาแล้ว ชั้นไม่พูดกับแกละ ไปอาบน้ำดีกว่า”




“แหม ๆ ทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง อย่าให้ชั้นรู้นะว่าไปทำอะไรกันมา”




................ ............. 




ร่างสูงยืนเช็คของทุกอย่างจนแน่ใจว่าครบแล้วตามออเดอร์ที่สั่งมา จึงให้รถของไร่ออกไปส่งของในเมืองตามโรงแรม และห้างใหญ่ๆ พร้อมกำชับฝากให้ลูกน้องเข้าไปเช็คของตามห้างด้วย เพื่อจะได้เตรียมของไปส่งให้ในลูกค้าในวันพรุ่งนี้




“นายครับหมอกิ่งจะมากี่โมงครับวันนี้”




“ก็น่าจะตามเวลาปกตินะ แกถามทำไมไอ้ป๋อง”




“พอดีผมเห็นแม่วัวที่ฟาร์มมันเหมือนดูป่วย ๆ อยู่ตัวหนึ่งครับ ผมเลยไม่รีดนมมัน และจับมันขังแยกไว้แล้วอย่างที่นายเคยสอน”




“อื้มดีแล้วล่ะ อย่าเอาตัวที่ป่วยมาปนกับตัวอื่น กันไว้ก่อนเกิดเป็นโรคติดต่อแล้วจะยุ่งทั้งฟาร์ม แล้วเดี๋ยวชั้นจะให้หมอกิ่งเค้าตรวจมันให้ละเอียดอีกที”





“ครับนาย”




ป๋องที่เป็นคนดูแลฟาร์มวัวนม สังเกตว่าสองสามวันมานี้ มีวัวตัวแม่ตัวหนึ่งที่ดูเหมือนจะซึม ๆ กินอาหารได้น้อย ป๋องจึงจับมันขังแยกและไม่ได้รีดนมตัวนั้นมาสองวันแล้วเหมือนที่ร่างสูงเคยสอนเขาเอาไว้ วันนี้เขาจึงรายงานให้เจ้านายได้รับทราบ




ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในบ้านหลังเล็ก ก็ไม่เห็นร่างบางแล้ว...... คงตื่นแล้วสินะ......  ร่างสูงยิ้มบางก่อนจะเก็บหอบเอาผ้าห่มและที่นอนที่เขาใช้นอนเมื่อคืนขึ้นไปเก็บตามเดิม ก่อนจะอาบน้ำชำระร่างกายอีกรอบเพื่อเข้าไปทานข้าวที่บ้านหลังใหญ่เหมือนเช่นเคยที่เขาเคยปฏิบัติมา





..........................บนโต๊ะอาหาร........................




“ไงลูกเมื่อคืนหลับสบายดีมั้ย นี่เจ้าน้ำไม่บอกพ่อเลยนะว่าหนูเอมกับหนูพอลลี่จะมาเที่ยวด้วย นี่พ่อเซอร์ไพร้พ่อเลยนะเนี้ย”



พ่อเลี้ยงเอ่ยกับเด็กๆ อย่างเป็นกันเอง



“พอดีมากันกระทันหันน่ะคะ เห็นน้ำเค้าบอกเอมว่ามีงาน และพอดียัยพอลลี่เพื่อนเอมเค้าอยากมาเที่ยวที่ไร่ตั้งนานแล้ว น้ำเค้าเลยชวน ก็เลยมากันค่ะ สองวันนี้คงต้องรบกวนคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะคะ”




ร่างบางเอ่ยอย่างเด็กที่มีมารยาทกับผู้ใหญ่ทั้งสอง ทำให้ทั้งพ่อเลี้ยงและแม่เลี้ยงยกยิ้มอย่างเอ็นดูในตัวลูกสะใภ้คนนี้




“รบกวนอะไรกันลูก ดีซะอีกบ้านจะได้ไม่เงียบ นี่แม่ยังคิดเลยนะว่าถ้าเจ้าน้ำกับหนูเอมแต่งงานกันแล้ว ว่าจะให้ไปปรึกษาหมอ มีลูกซักสองสามคน บ้านแม่จะได้ไม่เหงา”




“ห๊ะ / ห๊ะ”




สองเสียงอุทานประสานกันด้วยความตกใจ เพราะร่างสูงที่กำลังเดินเข้ามาและได้ยินเข้าพอดี แต่คนที่ร่วมวงอยู่ด้วยต่างพากันยกยิ้มด้วยความพอใจ ยิ่งพอลลี่ที่สนับสนุนเต็มที่





“นายแม่ พูดอะไรอย่างนั้นคะ ... เอาจริง ๆ นะ น้ำกับคุณเอมเราก็เป็นผู้หญิงทั้งคู่จะมีลูกด้วยกันมันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ นะคะ”





“แต่สมัยนี้วิวัฒนาการทางการแพทย์เค้าก้าวหน้าค่ะคุณน้ำ พอลลี่เห็นเพื่อน ๆ ที่เมืองนอกหลายคนที่เป็นคู่รักหญิง ๆ แบบนี้ก็ตั้งท้องกันและมีลูกกันตั้งหลายคน ด้วยวิธีธรรมชาติด้วยนะคะ”





ร่างสูงและร่างบางที่มองหน้ากันด้วยใบหน้าแดงก่ำ ด้วยวิธีธรรมชาติเหรอ บ้าไปแล้ว นี่นายแม่คิดอะไรอยู่เนี้ย แล้วนี่ถ้าเกิดเจ้าสัวก็คิดแบบนี้ ทั้งเขาและร่างบางต้องตายแน่ ๆ ไม่เป็นไปตามแผนซักอย่าง เอาไงดีวะเนี้ย



“เอ่อ น้ำว่าทานข้าวเถอะค่ะ หิวแล้ว เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลังนะคะ”





“นี่เขินเหรอเจ้าน้ำ แม่เค้าแซวนิดเดียวเองนะ 55”






พ่อเลี้ยงเอ่ยด้วยความชอบใ





“นายพ่อก็ เอาเป็นว่าหลังแต่งงานค่อยว่ากันค่ะ เรื่องมีลูกหรือไม่มียังไงเราสองคนก็ต้องพร้อมก่อน ตอนนี้ยังไม่ได้แต่งน้ำว่าเรายังไม่พูดดีกว่ามั้ยคะ”





“แต่พอลลี่ว่าวางแผนไว้ก่อนก็น่าจะดีนะคะ จริงมั้ยคะคุณพ่อคุณแม่”





“ใช่ ๆ ลูกหนูพอลลี่ แม่เห็นด้วย”




ร่างบางใบหน้าแดงก่ำ ไม่พูดอะไรเพราะเขินหนัก ไม่รู้จะพูดอะไรดี ก่อนจะเงยหน้าสบตากับร่างสูงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามที่มองมาที่เธอพอดีด้วยสายตามหวาน ... จงมาส่งสายตาแบบนี้ใส่เธอทำไมเล่าไอ้คนเจ้าเล่ห์เดี๋ยวเถอะจะจัดการซะให้เข็ด






................ในครัว....................







“นี่ป้าเห็นคุณหนูเอม ว่าที่เจ้าสาวของนายน้อยหรือยัง สวยมากเลยนะป้า เมื่อกี้ที่ชั้นไปตักข้าวต้มให้คุณ ๆ เค้ามา มองยังไงก็สวยน่ารัก”







เด็กรับใช้ในครัวต่างคุยกันถึงร่างบาง ออกไปทางชมว่าสวย น่ารัก ไม่ถือตัว จนแม่ครัวใหญ่อย่างป้าจันทร์อยากจะเห็นตัวจริง เพราะเมื่อวานพวกนายน้อยมากันค่ำ เธอเลยไม่ได้เห็นวันนี้คงจะได้เห็นบ้างล่ะนะ


ก่อนที่จันทร์จะเดินออกไปก็เป็นเวลาเดียวกับที่ร่างบางเดินตามเข้ามาในครัวกับร่างสูง






“ป้าจันคะ น้ำเข้ามาขอผลไม้ที่ให้เจ้าป๋องเอามาให้เตรียมเมื่อเช้าน่ะค่ะ ... แล้วก็ตามสัญญาค่ะ คุณเอมนี่ป้าจันทร์เป็นแม่ครัวใหญ่ประจำที่ไร่ตั้งแต่นายพ่อกับนายแม่มาก่อร่างสร้างไร่ที่นี่ นี่คุณเอมนะคะทุกคน นายหญิงคนใหม่ที่จะแต่งงานกับน้ำเร็ว ๆ นี้”





    ร่างบางยกมือไหว้ป้าจันทร์ด้วยความนอบน้อม ทำเอาคนแก่รียกมือรับไหว้แทบไม่ทัน และยิ้มรับด้วยใบหน้าปลื้มปริ่ม


     นี่เด็กนอกที่ไปเรียนต่างประเทศเหรอเนี้ย มารยาทงามกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีก น่ารักแบบนี้นี่เองพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงถึงยอมให้นายน้อยของไร่แต่งงานด้วย



     “อุ้ย คุณหนู ไม่ต้องไหว้ป้าก็ได้ค่ะ”



    “ไม่ได้ค่ะ ป้าจันทร์แล้วก็พี่ ๆ ทุกคนอายุมากกว่าเอม เอมก็ต้องไหว้ถูกแล้วค่ะ แล้วที่ตามมานี่เพราะจะมาชมว่าฝีมือทำอาหารของป้าจันทร์อร่อยมากค่ะ”




    เนี้ย สวยน่ารักยังไม่พอ ยังปากหวานชมเอาใจคนแก่อีก น่ารักจริงๆ




    “แหมคุณหนูก็ ปากหวานช่างพูดจริง ๆ นะคะ ชอบก็ต้องทานเยอะ ๆ นะคะ”




    “โหเอมต้องอ้วนแน่ ๆ ถ้าทานกับข้าวของป้าจันทร์ทุกวัน”





    “ช่างพูดช่างเอาใจจริงแม่คุณ คุณน้ำกับคุณหนูไปนั่งที่โต๊ะเถอะค่ะ เดี๋ยวให้เด็ก ๆ พวกนี้ยกไปให้... ไปสาว ๆ ช่วยยกจานผลไม้ไปให้คุณ ๆ เค้าหน่อย”





    ป้าจันทร์เอ่ยสั่งเด็ก ๆ ในครัวให้ช่วยกันยกไป ก่อนจะร่างแขนร่างสูงไว้




    “แบบนี้ป้าจันทร์ให้ผ่านค่ะ น่ารักจริง ๆ มิน่าถึงว่าทำไมนายน้อยถึงยอมแต่งง่าย ๆ เพราะทั้งสวยทั้งน่ารักแบบนี้นี่เอง”





    แม่ครัวใหญ่อดเอ่ยแซวนายน้อยไม่ได้ ร่างสูงไม่ได้พูดอะไรเอาแต่ยิ้มอย่างเดียว ก็คงจะจริงตามนั้น ความจริงเขาก็แปลกใจตัวเองไม่น้อยเหมือนกันว่าทำไมถึงยอมหมั้นยอมแต่งง่าย ๆ ทั้ง ๆ ที่เค้าจะปฏิเสธก็ได้ ถึงแม้จะด้วยสถานการณ์บังคับแค่ไหน แต่ความจริงมันก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องมารับผิดชอบ แต่เขาก็ยอมทำ หรือจะจริงอย่างที่ป้าจันทร์ว่า ว่าเขาหลงเสน่ห์ความสวยของร่างบางอย่างไม่รู้ตัวตั้งแต่แรกเห็นกันนะ




    รถของปสุสัตว์อำเภอ สัตวแพทย์สาวสวยที่วันนี้มาทำงาน และดีใจที่จะได้เจอหน้าเพื่อนสาวที่เธอแอบรักอยู่ แต่เมื่อเข้ามาในตัวบ้านก็ต้องชะงัก และแอบผิดหวังเล็ก ๆ ที่รู้ว่าวันนี้เค้าไม่ได้มาคนเดียว จริงสินะก็เขามีคู่หมั้นและกำลังจะแต่งงานกันอีกไม่กี่วันนี้แล้วด้วย ก็ไม่แปลกที่คู่หมั้นของเขาจะมาเที่ยว มาพักที่ไร่นี้บ้าง หมอสาวปรับอารมณ์ซักพักก่อนจะมีเสียงของป้าจันทร์เอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นคุณหมอสาวยืนอยู่ไม่เดินเข้าไปในห้องรับแขก




    “อ้าวหมอกิ่ง มาแล้วเหรอคะ เข้าข้างในมั้ยคะ นายน้อยกับคุณ ๆ อยู่ในห้องรับแขก”ื





    หมอสาวยกมือไหว้ป้าจันทร์อย่างเคย ก่อนที่ร่างสูงจะเดินออกมาเมื่อได้ยินเสียงป้าจันทร์เอ่ยทักเพื่อนสาวของเขา




    “กิ่ง มาถึงแล้วเหรอคะ”



    “ค่ะ น้ำสะดวกหรือเปล่า ถ้าไม่เดี๋ยวกิ่งพาพี่ ๆ เข้าเข้าไปตรวจเองก็ได้”




    “สะดวกสิ ก็น้ำกลับไร่มาก็เพราะจะมาช่วยกิ่งตรวจที่ฟาร์มนั่นแหละ อีกอย่างเห็นป๋องบอกว่ามีแม่วัวป่วย ว่าจะให้กิ่งตรวจละเอียดให้หน่อยค่ะ”






    ร่างสูงเอ่ยกับเพื่อนสาวยิ้ม ๆ ก่อนจะพาหมอสาวเดินเข้าไปในห้องรับแขกของบ้านด้วยกัน หมอสาวเดินเข้ามาในห้องรับแขกเมื่อพบผู้ใหญ่ก็ยกมือไหว้เช่นเคย




    “อ้าวหมอกิ่งมาแล้วเหรอลูก มาๆ เข้ามาก่อน มานั่งทานของว่างก่อนแล้วค่อยทำงานกันนะ อ้อ ... นี่รู้จักกันหรือยังล่ะลูก”




    “ค่ะ กิ่งเคยไปร่วมงานหมั้น แต่ยังไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัว”




    ร่างบางมองยังหมอสาวยิ้ม ๆ แต่ในใจคิดนึกถึงภาพที่ที่อาภพเคยให้เธอดูตอนนั้น มันคล้าย ๆ นะ เพราะรูปมันไม่ค่อยชัดอาจจะถ่ายในระยะไกล แต่รูปร่างและเค้าโครงดูเหมือนมาก




    “กิ่งคะ นี่คุณเอมคู่หมั้นน้ำ และก็คุณพอลลี่เป็นเพื่อนสนิทคุณเอมเค้า .... คุณนี่หมอกิ่งเป็นสัตวแพทย์ประจำอำเภอนี้ และเขามาบริการที่ไร่เป็นประจำ แล้วก็เป็นเพื่อนสนิทของชั้นด้วยค่ะ”




    “ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการนะคะคุณเอม คุณพอลลี่ กิ่งเห็นคุณเอมใกล้ ๆ แบบนี้แล้วยิ่งเห็นว่าคุณเอมสวยมากค่ะ”




    คุณหมอสาวเอ่ยชมด้วยความจริงใจ ถึงแม้เธอจะรักร่างสูง แต่เธอก็เป็นคนมีคุณธรรมพอที่จะไม่คิดยื้อแย้งใคร เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นเธอเองก็ตั้งใจว่าจะอยู่ในที่ที่ตัวเองควรอยู่ ถึงแม้จะเลิกรักเขาไม่ได้ แต่ก็ขอแค่ได้เห็นว่าเขามีความสุข และเธอก็มีความปรารถนาดีให้เขาก็พอ





    ร่างบางเองก็พอจะมองออกว่าหมอสาวคนนี้คิดยังไงกับคู่หมั้นตัวดีของเธอ แต่เธอก็นับถือน้ำใจ และดูยังไงก็ไม่เห็นความร้ายของผู้หญิงคนนี้ เธอดูจะอ่อนหวาน น่ารัก และเป็นใจดีเอามาก ๆ และเธอก็นับถือในน้ำใจของหมอสาวคนนี้จริง ๆ จึงยิ้มรับหมอสาวด้วยความจริงใจเช่นกัน




    “เช่นกันค่ะคุณหมอ ยังไงหากคุณหมอสะดวกเอมเชิญร่วมงานแต่งด้วยเลยนะคะ”





    “กิ่งไปแน่นอนค่ะ เพื่อนสนิทกิ่งแต่งงานทั้งที กิ่งไม่ไปยินดีด้วยก็ดูจะใจร้ายไปหน่อย”





    หมอสาวยิ้มกว้างอีกครั้งให้กับร่างบางที่อัธยาศัยดี และเป็นมิตรกับเธอ เพราะคุณเอมน่ารักแบบนี้สินะ น้ำถึงยอมแต่งงานด้วย เธอไม่แปลกใจเลยจริงๆ





    “ว่าแต่พวกเราขอไปดูหมอกิ่งทำงานด้วยได้มั้ยคะ อยากไปเดินเที่ยวในฟาร์มตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ”




    พอลลี่ที่พอจะดูออกเหมือนกันว่าหมอสาวคนนี้ต้องมีอะไรในใจกับคู่หมั้นเพื่อนเธอแน่นอน ดังนั้นจะปล่อยไปทำงานกันสองคนได้ไง ยัยเอมนี่ก็แปลก ไม่หวงคู่หมั้นตัวเองรึไง ถึงจะดูไม่ได้ร้ายอะไร แต่ก็ไว้ใจไม่ได้




    “พอลลี่ เราไปเกะกะเค้าทำงานกันเปล่า ๆ มั้ยชั้นว่า”





    “ได้สิคะ ไม่มีปัญหาอะไรเลย น้ำว่าไงคะ”





    “ได้สิคะ คุณพอลลี่กับคุณเอมไปด้วยกันได้ค่ะ”





    ร่างสูงเอ่ยยิ้ม ๆ อยากให้ไปด้วยอยู่แล้ว แต่กลัวว่าจะลำบากแค่นั้นเองเลยไม่ได้ชวนตั้งแต่แรก




    “งั้นกิ่งว่าเราไปกันเลยดีกว่าค่ะ จะได้เสร็จงานเร็ว ๆ



    “ค่ะ ไปกันค่ะ”




    พอลลี่เดินเขาไปจับมือหมอสาวและพากันเดินนำไปด้วยกัน ปล่อยให้ร่างสูงและเพื่อนสาวของเธอยืนงง นี่ไปสนิทกันตอนไหนเนี้ย




    “เอ่อ .. ไปกันค่ะ นายพ่อนายแม่น้ำขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ”




    “ไปเถอะลูก”





    “หมอสนิทกับคุณน้ำนานแล้วเหรอคะ”




    “ค่ะ ก็เป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียนแล้วค่ะ เราอยู่กันคนละคณะก็จริง แต่เพื่อน ๆ เรารู้จักกันก็เลยสนิทกันค่ะ”





    พอลลี่ชวนหมอสาวคุย และแอบถามปรกติและความสัมพันธ์ระหว่างหมอสาวกับคู่หมั้นของเพื่อน




    “อ๋อ แบบนี้นี่เอง ถึงว่าพอลลี่ถึงดูว่าหมอจะดูสนิทกับคุณน้ำเค้าเป็นพิเศษ”





    “ค่ะ ... แต่กิ่งก็ไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับน้ำนะคะ เราเป็นเพื่อนกันมาโดยตลอด ถึงแม้ว่ากิ่งจะคิดกับเค้ามากกว่านั้น”




    พอลลี่หันกลับมามองหน้าหมอสาวด้วยความไม่พอใจ นี่ไง คิดแล้วไม่มีผิด นี่เซ้นต์เธอไม่เพี้ยนเลยเชียว





    “แสดงว่าหมอยอมรับว่าแอบรู้สึกดี ๆ กับคู่หมั้นของเพื่อนชั้น”





    “ค่ะ กิ่งไม่เคยคิดจะปิดบัง แต่กิ่งก็ไม่ได้คิดจะแย่งชิงใคร อีกอย่างกิ่งก็รู้ดีว่าน้ำเค้าให้กิ่งได้แค่เพื่อน กิ่งไม่คิดไกลหรอกค่ะ”




    หมอสาวพูดตรง ๆ กับพอลลี่ เธอไม่คิดจะปิดบังอยู่แล้ว ในเมื่อพอลลี่เองก็เปิดตรง ๆ กับเธอ เธอก็จะเปิดตรง ๆ เช่นกัน เพราะเธอเองก็บริสุทธิ์ใจพอ เธอไม่ได้คิดทำร้ายใครอยู่แล้ว




    “ดีค่ะ เมื่อหมอคิดได้แบบนี้ก็ดี เพราะในอีกไม่กี่วัน เขาก็จะแต่งงานกันแล้ว แต่ถ้าคุณคิดอะไรไม่ดีกับเขาสองคนล่ะก็ พอลลี่นี่แหละจะจัดการกับหมอเอง”




    หมอสาวส่ายหัว ยิ้มนิด ๆ ให้กับความคิดของพอลลี่  ก่อนจะเดินเลยนำหน้าไป หมอสาวไม่ได้คิดโกรธหรอกนะเพราะเข้าใจดีอยู่ว่าพอลลี่คงรักเพื่อนมาก เป็นเธอ เธอก็คงจะทำแบบนี้เหมือนกัน






.......... ....... 


       มาแล้วค่ะกับตอนที่ 15...  งานไร้ท์ยาวจริงๆ เลยหายไปนาน ต้องขอโทษด้วยนะคะ หวังว่ารีดทุกคนยังรออ่านผลงานของไรท์คนนี้อยู่นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

515 ความคิดเห็น

  1. #214 Kukkai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 00:04

    กลับมาสักทีนะรอๆ

    #214
    0
  2. #213 jum_jump1237 (@jum_jump1237) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 08:54

    เรารอไรท์ได้แน่นอนลุ้นไปกับคู่นี้อยู่

    #213
    0
  3. #212 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 23:24

    รอค่ะนานแค่ไหนก็รอและดีใจมากๆที่ได้อ่านเข้ามาดูทุกวันเลยค่ะที่รอเพราะเชื่อใจตั้งแต่เื่องกลลวงรักแล้วค่ะเป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ

    #212
    0
  4. #211 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 21:37
    รออ่านทุกวันเลยค่ะ ขอบคุณนะคะถึงแม้ว่างานเยอะแต่ก็ยังหาเวลามาอัพให้อ่าน น่ารักที่ซู้ดดดด
    #211
    0
  5. #210 Mookbe (@Mookbe) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 15:37

    ทำดีมากพอลลี่ พ่อกับแม่จะข้ามขั้นไปแล้วท่านผู้ชม

    #210
    0
  6. #209 su11925 (@su11925) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 13:03
    พอลลี่เพื่อนรักกกกก เป็นเพื่อนที่ดีมากๆๆเลยย รักพอลลี่ อิอิ
    #209
    0
  7. #208 Power kids (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 12:15

    รอติดตามเสมอจ้า

    #208
    0
  8. #207 Deknoy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:31

    กำลังน่ารักเลยคะ ค่อยเป็นค่อยไป

    #207
    0
  9. #205 AmonratSuktong (@AmonratSuktong) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 07:47

    ความสัมพันธ์ค่อยไปพัฒนาไปเรื่อยๆ กำลังดีเลย ดูแลสุขภาพด้วยนะไรท์เรารออ่านตลอดเสมอ
    #205
    0
  10. #204 yakumizai (@yakumizai) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 04:42

    ดีๆๆๆๆๆอะ

    #204
    0
  11. #203 pp_zamonji (@pp_zamonji) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 00:19
    รออ่านตลอดเลยน้า
    #203
    0
  12. #202 p_printliltle (@p_printliltle) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 23:45
    รอเสมอค่ะ
    #202
    0