ชีวิตของทั้งคู่2

“ฉันหัวเสียมากจนตีเขาไปหลายที อะไรจะเกิดขึ้นกับเขา ถ้าฉันกลับมาไม่ทันและฉันก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าฉันจะทำอะไรได้บ้าง” นางเฟรนช์กล่าว “หมอให้ข้อมูลเกี่ยวกับผู้ป่วยรายอื่นมาบ้าง แต่ผู้ป่วยโรคนี้แต่ละคนจะมีอาการแตกต่างกันไป”
 ฝันร้ายของเธอเกิดขึ้นจริงในเดือนพฤษภาคม ปี พ.ศ. 2552 เมื่อวันหนึ่งในขณะที่เธอออกจากอพาร์ทเมนท์ไปทำงาน สามีของเธอประสบอุบัติเหตุตกบันไดจนเป็นเหตุให้กระโหลกศีรษะร้าว นับตั้งแต่นั้นมา เขาต้องอยู่ในรถเข็นตลอดเวลาและสุขภาพของเขาก็อ่อนแอลงเรื่อย ๆ จนไม่สามารถทำอะไรได้ด้วยตัวเองอีกเลย

  แม้นางเฟรนช์จะตัดสินใจจ้างผู้ช่วยมาคอยดูแลเขาอีกแรง แต่ผู้ช่วยก็มิได้ทำงานเต็มเวลา ดังนั้น ภาระส่วนใหญ่ในการดูแลผู้เป็นสามีจึงยังคงตกอยู่ที่เธอ

 เธอแปรงฟันให้เขา เธอพาเขาขึ้นเตียงเพื่อนอนหลับ เธอป้อนอาหารเขาและปรนนิบัติผู้เป็นสามีอย่างเต็มความสามารถ แม้ว่าเธอจะเป็นผู้หญิงรูปร่างบอบางที่มีปัญหาอย่างมากกับการเคลื่อนย้ายผู้ชายที่มีน้ำหนักตัวมากกว่า
 นางเฟรนช์ข้อมือเจ็บ มีแผลในกระเพาะอาหาร เครียดจนคุมการขับถ่ายปัสสาวะของตัวเองไม่ได้และน้ำหนักลดอย่างน่าใจหาย