หัวใจบ่มรัก (ทำมือ)

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 4 พนักงานใหม่กับตำแหน่งที่คาดไม่ถึง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 762
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 ต.ค. 58

ตอนที่ 4 พนักงานใหม่กับตำแหน่งที่คาดไม่ถึง (ต่อ)


พี่ว่าเราไปคุยเรื่องงานกันต่อในห้องดีกว่านะ คุณนุชขอกาแฟขอผมกับเปรี้ยวด้วยนะครับ

 

ค่ะ

 

สิ้นเสียงรับคำสั่งจากเลขาสาวใหญ่ พศวัตก็แตะศอกและพยักหน้าเป็นการเรียกให้วรรณวลีเดินเคียงคู่เข้าไปในห้องทำงาน

 

และทันทีที่ประตูห้องทำงานถูกปิดลง วรรณวลีก็เปิดฉากถามเรื่องงานขึ้นทันที

 

          “คุณจะให้ฉันทำงานในตำแหน่งไหนคะ

 

          พศวัตที่กำลังเดินไปที่โต๊ะทำงานหันหรี่ตามองร่างบางที่ยืนนิ่งสวยเริดเชิดหยิ่งเป็นคุณหนูเอาแต่ใจอยู่กลางห้อง เห็นแล้วมันน่าแกล้งเสียให้เข็ด และปากก็ไวกว่าความคิด

 

          ตำแหน่งแม่บ้านทำได้ไหม

 

          ฮ้า! แม่บ้าน!”

 

          วรรณวลีอุทานเสียงหลงหันขวับมองตามร่างสูงที่ตอนนี้เดินยิ้มกริ่มอารมณ์ดีไปทิ้งตัวลงนั่งไขว้ขากระดิกเท้าดิกๆ อยู่บนเก้าอี้ประจำตำแหน่ง อย่างไม่อยากจะเชื่อ หูฝาดไปใช่ไหมเธอจบปริญญาตรีด้านบริหารจากมหาวิทยาลัยชื่อดังจากอังกฤษแต่จะให้มาเป็นแม่บ้านเนี่ยนะ

 

ถูกต้อง ตำแหน่งแม่บ้าน

 

แต่ฉันจบบริหาร

 

วรรณวลีแย้งเสียงเข้ม แต่พศวัตกลับยักไหล่อย่างไม่สนใจ

 

          แล้วไง ไม่มีกฎหมายหรือกฎบริษัทข้อไหนห้ามคนจบบริหารมาทำงานตำแหน่งแม่บ้านบ้าง ไม่มี ร่างสูงลุกขึ้นลอยหน้าลอยตาพูด ก่อนจะหันมายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ใส่ตาคนที่ยืนเม้มปาก แล้วพูดต่อไปว่า แต่จะว่าไปคืนนั้นใครน้าที่บอกพี่ว่าสามารถทำงานตำแหน่งไหนก็ไม่เกี่ยง ดีเสียอีกจะได้เรียนรู้งานในหลายๆ ด้าน หรือนั่นคือการดีแค่พูด

 

          ฉันไม่ได้ดีแต่พูด และไม่ใช่พวกคุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อด้วย งานแม่บ้านมีหรือคนอย่างฉันจะทำไม่ได้

 

          ใบหน้าสวยเชิดขึ้นตอบอย่างถือดี ริมฝีปากบางถูกกัดเม้มอย่างหมายมาด เรื่องอะไรจะยอมแพ้ เธอจะทำให้เขาได้รู้ว่า เขารู้จักคนอย่างวรรณวลีน้อยไปเสียแล้ว

 

          “ดี งั้นลองทำสักวันก่อนเป็นไง ท้าทายอย่างรู้สึกสนุก

 

          อย่าว่าแต่วันเดียวเลยเป็นเดือนฉันก็ทำได้

 

          ดีงั้นเราไปแผนกแม่บ้านกันเลย

 

          พศวัตก้มหน้าซ่อนยิ้ม ตอนแรกคิดแค่จะแกล้งแหย่เล่นๆ แต่อีกฝ่ายกลับเดือดดาลรับคำท้าอย่างเป็นจริงเป็นจังก็คิดว่าเอาซะหน่อย งานนี้มันต้องสนุกแน่ๆ คิดพลางเดินนำหญิงสาวออกจากห้องเพื่อไปแผนกแม่บ้านที่อยู่ชั้นล่างสุด

 

แต่ยังเดินไปไม่ถึงไหนกชนุชที่ไปเตรียมกาแฟพร้อมกับของว่างยามเช้าเพื่อจะนำไปเสิร์ฟเจ้านายและพนักงานสาวกิตติมศักดิ์คนใหม่ก็เดินออกมาพอดี

 

          อ้าว คุณพตกับน้องเปรี้ยวจะไปไหนเหรอคะ

 

          ไม่ใช่ถามเพราะความสอดรู้สอดเห็น แต่ถามเพราะหน้าที่จะได้รู้และตามตัวคนเป็นเจ้านายถูกหากมีลูกค้าหรือใครก็ตามที่สำคัญโทร.มาถามเธอซึ่งเป็นเลขาหน้าห้อง

 

          แผนกแม่บ้าน

 

          หือ…”

 

          เลขาคนเก่งครางเสียงหลงพลางเลิกคิ้วมองหน้าเจ้านายสลับกับใบหน้าสวยที่ตอนนี้ยืนกัดเม้มริมฝีปากอยู่ตลอดเวลาอย่างสงสัยระคนงง

 

          แผนกแม่บ้าน ไปทำไมคะ ถ้ามีอะไรให้ดิฉันโทร. ไปเรียกให้ก็ได้นี่คะ ไม่เห็นจะต้องไปเองเลย

 

          ก็ผมจะเอาแม่บ้านคนใหม่ไปส่งนี่ครับ ให้ไปเองคงไปไม่ถูกจริงไหม ท้ายประโยคหันไปถามพลางยักคิ้วให้กับวรรณวลีที่ยืนกำมือเข้ากันแน่นอย่างเจ็บใจ

 

          มะแม่บ้านคนใหม่ คุณเปรี้ยวเนี่ยนะคะ แต่ว่า…”

 

          เปรี้ยวเขาอยากจะเป็นผู้บริหารที่ดีเข้าถึงพนักงานทุกตำแหน่ง จึงอยากจะลองไปสัมผัสกับงานในระดับล่างๆ ดูสักวันก่อนน่ะครับ และผมว่าความคิดนี้มันก็เป็นความคิดที่ไม่เลว เลยไม่อยากขัดศรัทธา ไปกันเถอะ

 

          ท้ายประโยคชายหนุ่มหันมาชวนพร้อมกับพยักหน้าเรียกให้ร่างบางที่ยืนสั่นสะท้านเพราะความโมโห ที่จู่ๆ ก็โดนยัดเยียดว่าเป็นฝ่ายเสนอความคิดและอยากไปทำงานในตำแหน่งแม่บ้านเอง ทั้งที่ตัวร้ายมันก็คือคนที่พูดนั่นแหละ

 

          เล่นอะไรนะคุณพตเนี่ย

 

          กชนุชที่ในมือยังถือถาดกาแฟและของว่างหมุนตัวมองตามหลังเจ้านายและแม่บ้านคนใหม่แล้วส่ายศีรษะอย่างไม่เข้าใจ ว่าเจ้านายกำลังเล่นอะไรอยู่ ทำไมจู่ๆ วรรณวลีที่จะต้องทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยประธานบริษัทอย่างพศวัตถึงได้กลับตาลปัตรไปเป็นแม่บ้านของบริษัทได้ล่ะนี่

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

มีรูปเล่มพร้อมส่งนะคะ
ราคา 299 (จากราคาปก 320 บาท)
ค่าส่ง 20 บาท
(แถมสมุดโน๊ตภาพหน้าปกนิยาย จนกว่าของจะหมด)
สนใจสั่งซื้อได้ที่ แฟนเพจ 
รดามณี ไหมขวัญ หรือที่ kesmani1@hotmail.com

E-book
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

83 ความคิดเห็น