หัวใจบ่มรัก (ทำมือ)

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 4 พนักงานใหม่กับตำแหน่งที่คาดไม่ถึง 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 721
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 พ.ค. 60

ตอนที่ 4 พนักงานใหม่กับตำแหน่งที่คาดไม่ถึง (ต่อ)


เช้าวันแรกของสัปดาห์และเป็นเช้าวันแรกของการเริ่มทำงาน วรรณวลีในชุดสูทและกระโปรงสีดำพอดีตัวก็เดินยิ้มอารมณ์ดีเข้าไปกอดและหอมแก้มคนเป็นพ่อและแม่ที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะรับประทานคนละฟอดสองฟอด

 

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณพ่อคุณแม่

 

อรุณสวัสดิ์จ้ะ ว้าวลูกแม่ในชุดนี้สวยและดูดีจัง

 

จริงเหรอคะ

 

ว่าแล้วหญิงสาวก็ยืนหมุนตัวหนึ่งรอบ แล้วหันมาฉีกยิ้มให้บุพการีทั้งสอง โดยเฉพาะคนเป็นพ่อที่ปากก็จิบกาแฟ หากสายตายังคงจับจ้องที่ร่างบุตรสาวไม่วางตา

 

เป็นไงคะคุณพ่อ

 

ลูกของพ่อสวยและดูดีมาก พ่อว่าหนูแต่งเรียบร้อยแบบนี้น่ารักกว่าแต่งแบบวับๆ แวมๆ อย่างเมื่อคืนก่อนเยอะ

 

ในตอนท้ายเสียงของนายอายุธฟังดูห้วนๆ สองแม่ลูกจึงหันมามองหน้ากันแล้วหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ

 

แหมคุณพ่อ ใช่ว่าเปรี้ยวจะแต่งตัวแบบนั้นบ่อยๆ ซะที่ไหนกันคะ นานๆ ทีเท่านั้นแหละค่ะ ไม่เอาไม่คุยเรื่องนี้แล้ว เปรี้ยวขอเติมพลังเพื่อไปลุยงานวันแรกก่อนนะคะ เดี๋ยวจะสายเจ้านายจะดุเอาได้

 

ว่าแล้วก็แอบเหน็บเจ้านายคนใหม่เล็กน้อยพอเป็นกระษัย จากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาตักข้าวต้มหอมกรุ่นเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

 

อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน

 

เสียงทักทายที่แสนจะคุ้นเคยดังมาจากด้านหลัง ทำเอาวรรณวลีที่ทานข้าวต้มในชามเกือบจะหมดชะงักค้าง ขยับยืดตัวนั่งหลังตรงหน้าเชิดวางช้อนในมือแทบจะทันที

 

อ้าว ตาพตมาๆๆ มานั่งก่อน ทานอะไรมาหรือยังจ๊ะ ข้าวต้มหรือกาแฟไหม

 

นางอมลวรรณกุลีกุจอต้อนรับชายหนุ่มราวกับเป็นแขกคนสำคัญ ทำให้ลูกสาวตัวจริงแอบเบ้ปากอย่างไม่ชอบใจและพานอิ่มเอาเสียดื้อๆ

 

เรียบร้อยแล้วล่ะครับ ผมแค่แวะมารับเปรี้ยวไปทำงานพร้อมกันน่ะครับ

 

ฉันไปเองได้ รีบปฏิเสธทันควัน

 

แต่เปรี้ยวไม่เคยไปบริษัทของพี่เลยนะ จะไปเองได้ยังไง

 

นั่นสิลูก ไปกับพี่เขาน่ะดีแล้ว บอกว่ากลัวไปทำงานวันแรกสายไม่ใช่เหรอ ถ้าขืนลูกขับรถไปเองทั้งที่ไม่รู้เส้นทางได้ไปสายสมใจแน่ๆ

 

พ่อก็เห็นด้วยนะ

 

นายอายุธเอ่ยสนับสนุนความเห็นของพศวัตและภรรยาอีกแรง ทำเอาคนหัวเดียวกระเทียมลีบหน้าบึ้งตึงหนักขึ้นกว่าเดิมอีกเป็นเท่าตัว หันไปค้อนให้คนตัวโตที่นั่งยิ้มอย่างเป็นต่อตาคว่ำ

 

แต่ว่า…”

 

วรรณวลีจะเอ่ยปากค้านแต่พูดได้ไม่กี่คำ พศวัตที่เหมือนจะรู้ทันความคิดก็รีบเอ่ยแทรกขึ้นมาเสียก่อน

 

เปรี้ยวไปกับพี่แค่วันนี้วันเดียวก็ได้ รู้เส้นทางแล้วพรุ่งนี้ค่อยขับไปเองนะ

 

แม่เห็นด้วยนะ

 

เป็นอีกครั้งที่นางอมลวรรณเอ่ยปากสนับสนุนความคิดของพศวัต ไม่เว้นแม้แต่นายอายุธ

 

ใช่ๆ พ่อก็เห็นด้วย

 

ได้ยินอย่างนั้นวรรณวลีก็หมดคำพูด เพราะไม่ว่าพศวัตจะเอ่ยอะไรออกมาพ่อแม่ของเธอเป็นเห็นด้วยหมด คว้าน้ำในแก้วมาดื่มแล้วลุกขึ้นหยิบกระเป๋ามาสะพายเตรียมพร้อมกับการเดินทางไปทำงาน

 

งั้นเปรี้ยวไปนะคะ

 

ยกมือไหว้บุพการีทั้งสองแล้ว เจ้าของร่างบางจึงเดินกระฟัดกระเฟียดออกมา โดยมีร่างสูงของพศวัตที่บอกลาผู้สูงวัยทั้งสองแล้วรีบตามหญิงสาวมาติดๆ

 

หวังว่าพรุ่งนี้เช้าฉันคงไม่เห็นคุณโผล่มาที่นี่อีกนะคะเอ่ยขึ้นโดยไม่คิดจะมองหน้าคู่สนทนา ที่ตอนนี้เดินเอามือไพล่หลังอย่างอารมณ์ดี

 

คร๊าบบบ น้ำเสียงตอบรับที่ฟังดูยียวนกวนประสาททำให้วรรณวลีหันมามองตาเขียว  พศวัตเลิกคิ้วมองแล้วยักไหล่ ก่อนจะเดินนำไปเปิดประตูรถรอ

 

ยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้น เร็วๆ มาขึ้นรถ เดี๋ยวสาย

 

วรรณวลีทำท่าฮึดฮัดก่อนจะเดินหน้าบึ้งไปขึ้นรถที่เปิดประตูอย่างไม่ค่อยจะเต็มใจนัก จากนั้นก็หันมามองค้อนปะหลับปะเหลือกพศวัตที่กำลังปิดประตู

 

เอาแต่ใจจริงๆ เลย

 

ชายหนุ่มพูดกับตัวเองพลางส่ายศีรษะ ก่อนจะเดินอ้อมไปขึ้นรถฝั่งคนขับ และเมื่อขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่ง สารภีรูปหล่อก็ค่อยๆ เคลื่อนรถออกพาพนักงานสาวสวยคนใหม่ของบริษัทไปทำงานพร้อมกันได้สำเร็จ

 

 

 

อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านประธาน

 

อรุณสวัสดิ์ครับคุณนุช

 

พศวัตทักทายกชนุชเลขาคนเก่งกลับด้วยสีหน้าและน้ำเสียงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

 

รู้สึกวันนี้ท่านประธานจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษนะคะ เอ่ยแซวพลางมองเลยไปยิ้มให้สาวสวยที่ยืนเคียงข้างร่างสูง ซึ่งเธอแน่ใจว่ายังไม่เห็นหน้าค่าตามาก่อน

 

วรรณวลียิ้มตอบกลับเล็กน้อยตามมารยาท ก่อนจะหันมาถลึงตาดุใส่พศวัตที่อมยิ้มหัวเราะเบาๆ อย่างชอบใจ

 

ก็นิดหน่อย อ้อคุณนุชครับนี่เปรี้ยวลูกสาวของเพื่อนคุณพ่อ ที่ผมเคยบอกคุณนุชเอาไว้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วว่าเธอจะมาเริ่มงานวันนี้เปรี้ยวนี่คุณนุชเลขาคนเก่งของพี่

 

สวัสดีค่ะคุณนุช

 

วรรณวลีทักทายพร้อมยกมือไหว้ด้วยรอยยิ้มสดใสอย่างไม่ถือตัว ทำให้กชนุชที่อายุมากกว่าหญิงสาวเยอะพอสมควรรับไหว้และยิ้มตอบรับหญิงสาวอย่างเอ็นดู

 

สวัสดีค่ะคุณเปรี้ยว บริษัทของเรายินดีต้อนรับนะคะ

 

อุ๊ย! คุณนุชเรียกเปรี้ยวเฉยๆ ก็ได้ค่ะ เรียกคุณฟังแล้วรู้สึกจักจี้พิลึก ว่าพลางหลับตาข้างเดียวพร้อมกับย่นคอประกอบคำพูด เห็นอย่างนั้นกชนุชจึงหัวเราะน้อยๆ

 

งั้นเปรี้ยวก็เรียกพี่ว่าพี่นุชแล้วกันนะคะ

 

ค่ะพี่นุช รับคำด้วยรอยยิ้มกว้างสดใส จนทำให้คนเหลือบตามองหญิงสาวอยู่เป็นระยะๆ อย่างพศวัตแอบอิจฉา เพราะตั้งแต่วรรณวลีกลับมาจากต่างประเทศความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอไม่ค่อยจะลงรอยกันสักเท่าไหร่ อย่าว่าแต่ยิ้มให้เลยพูดกันดีๆ ยังไม่เคย แต่ไม่เป็นไรเขาจะใช้ความใกล้ชิดตลอดเวลาที่วรรณวลีทำงานกับเขา ทำให้ทุกอย่างดีขึ้นให้ได้

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

มีรูปเล่มพร้อมส่งนะคะ
ราคา 299 (จากราคาปก 320 บาท)

สนใจสั่งซื้อได้ที่ แฟนเพจ 
รดามณี ไหมขวัญ หรือที่ kesmani1@hotmail.com

E-book

83 ความคิดเห็น