(Yaoi:Atem x Yugi) The mission กาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11,335 Views

  • 186 Comments

  • 402 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    309

    Overall
    11,335

ตอนที่ 34 : แผนการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    22 ส.ค. 60

...

...

ในห้องประชุมเล็กๆที่มีโต๊ะกลมหนึ่งโต๊ะและเก้าอี้เพียงไม่กี่สิบตัวโดยแต่ละตัวมีเจ้าของนั่งประจำที่อยู่ยกเว้นเพียงเก้าอี้ที่อยู่ทางเหนือเท่านั้น

“นายท่านขอรับ เราเหลือเวลาอีกไม่มากแล้วขอรับ”   หนึ่งในผู้สมรู้ร่วมคิดเอ่ยขึ้นในความเงียบงันของการประชุม

“ข้ารู้! พวกเจ้าก็ช่วยหยุดส่งเสียงที่น่ารำคาญนั่นเสียทีเถอะ ข้าปวดหัว!!   ผู้ที่เป็นถึงรองหัวหน้าในการกระทำบางอย่างหรืออาจจะเป็นการกบฏตะคอกใส่พวกลูกน้องจนหัวแทบหด

“ใจเย็นๆพระสหายของเรา”

“โอ้.. ฝ่าบาท”

“เอาล่ะเรามาเริ่มประชุมกันอย่างจริงๆจังๆกันเถิดเหล่าสหาย”

“ขอรับฝ่าบาท”

“ในเมื่อเราลอบสังหารเจ้ากษัตริย์นั่นไม่สำเร็จ ทำไมเราไม่ลอบทำร้ายผู้ที่เป็นดั่งกล่องดวงใจของมันล่ะ?”   เหล่าลูกน้องทั้งหลายก็พากันกระซิบถามคนข้างๆตนว่าคนๆนั้นคือใครแต่ก็ไม่มีผู้ใดรู้ถึงความหมายนั้น และก็ต้องมีเหล่าผู้ที่มีจิตใจอันกล้าแกร่งที่พอจะยกมือเอ่ยถามนายเหนือว่า

“แล้วคนผู้นั้นคือผู้ใดเหล่าฝ่าบาท?”   ฝ่าบาทยกยิ้มก่อนจะหันหน้าไปทางผู้ถามและเอ่ยตอบอย่างช้าๆและชัดๆ

“เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง”

...

“เจ้าว่าอย่างไรนะ!?   อิชิสหันไปถามเสียงดังกับเหล่าคนใช้อีกครั้ง ในดวงตาสีสวยของพระนางไม่ได้เชื่อเรื่องที่เหล่าคนใช้สนิทเล่าเลยแม้แต่น้อย

“หม่อมฉันไปเจอองค์ฟาโรห์นั่งเล่นอยู่ในสวนหลังวังและก็มีใครอีกคนที่ละม้ายคล้ายองค์ฟาโรห์มากนั่งอยู่ด้วยกันเพคะ”

“...”   พระองค์ได้แต่เก็บความสงสัยและความแค้นไว้ในพระทัยมิให้ใครได้ล่วงรู้ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปรกติถึงพระหัตถ์ทั้งสองจะกำแน่นจนสั่นก็ตามที

“เอ่อ.. องค์หญิงเพคะ”

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ข้าจะไปพิสูจน์ด้วยตาของข้าเอง!”   องค์หญิงอิชิสตรัสสั่งอย่างมั่นพระทัยแล้วเดินหนีออกจากตรงระเบียงห้องกลับเข้ามานั่งมองตนเองในห้องแทน

/องค์ฟาโรห์มีสองพระองค์หรือพระองค์มีฝาแฝด?/

ห่างออกไป ณ ห้องบรรทมของฟาโรห์

ยูกิยืนมองเหล่าผู้คนและเหล่าทหารจากระเบียงของห้องฟาโรห์ อากาศก็ยังร้อนเหมือนปกติทุกวันเพียงแต่วันนี้สายลมหอบเอาความเย็นมาพัดพาให้คลายร้อนบ่อยมากเกินไปหน่อย ทำให้ร่างบางถึงกับจามออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ สุดท้ายก็ผินกายกลับเข้ามาในห้องแทน

วันนี้ยูกิโดนสั่งว่าให้อยู่แค่ในห้องนี้เท่านั้น เจ้าของร่างบางก็รู้สึกแอบเบื่ออยู่หน่อยเพราะนอกจากนอนกลิ้งเกลือกบนเตียงแล้วก็ไปยืนมองประชาชนหรือทหารที่เดินไปเดินมาจากทางระเบียงเท่านั้น หรือไม่ก็เดินไปห้องทรงน้ำของฟาโรห์แล้วไปนั่งตีขากับน้ำในห้องแห่งนั้นแล้วสิ่งที่ได้กล่าวไปทั้งหมดยูกิก็ได้ทำมันครบทั้งหมดแล้วสุดท้ายก็กลับมานอนเล่นที่เตียงเช่นเดิม

“เฮ้อออ.. เบื่อจังเลยน๊า”

“เจ้าเบื่อหรอ ทำไมไม่ไปสวนหลังวังอย่างเคยเล่า”

“มะ—มาน่า”

“อะไรกันเล่า ทำไมต้องทำหน้าเหมือนเจอผีด้วยล่ะ?”

“ก็เธอดันเข้ามาแบบนั่นนิผมก็ตกใจเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่หรอ”   หญิงสาวทำหน้าเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจเสียอย่างนั้น

“ว่าแต่เจ้ายังไม่ได้ตอบคำถามข้าเลยนะยูกิ”

“คำถาม..? อา ผมถูกอาเทมสั่งไม่ให้ออกห้องน่ะ”   ยูกิพูดออกไปพลางถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายเต็มที

“อย่างนั้นเอง”   มาน่าขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนเตียงพลางหลับตาหน้านิ่วคิ้วขมวดแล้วเอียงซ้ายทีเอียงขวาทีเหมือนกำลังคิดบางอย่าง

“มาน่า..”   ยูกิเอ่ยชื่อเบาๆพลางโบกมือไปมาข้างหน้าหญิงสาวนักบวช

“เดี๋ยวน่ายูกิข้ากำลังใช้ความคิดนะ”

“ความคิด?”

“อ๊ะ ข้านึกออกแล้ว! ข้าจะเอาเจ้าออกไปอย่างไรไม่ให้หารรับรู้น่ะ”   มาน่าลุกขึ้นยืนพรวดพลาดโดยไม่ได้ใส่ใจเลยว่าผู้ชายที่กำลังนั่งอยู่จะตกใจได้เหมือนกันแถมยังจะได้เห็นบางอย่างใต้กระโปรงผืนเล็กนั่นด้วย ยูกิหลับตาพร้อมเบือนหน้าหนีไปทางอื่นอย่างเลี่ยงไม่ได้หน้าหวานขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัด

“ระ-รู้แล้วมาน่า นั่งลงก่อนชช่วยนั่งลงก่อนได้ไหม!?”   ยูกิพูดเสียงดังเกินไปหน่อยจึงทำให้ทหารตะโกนจากข้างนอกเข้ามาถาม

“ท่านยูกิขอรับ เป็นอะไรหรือไม่ขอรับกระผมได้ยินเสียงดัง”

“ไม่! ไม่เป็นไรผมแค่ทำของตกนิดหน่อย!   ยูกิโกหกคำโตออกไปถ้าหากทหารเข้ามาเห็นมาน่าในห้องนี้คงเป็นเรื่องใหญ่ทันที

“ชิ เจ้าน่ะพูดเสียงดังเกินไปแล้วนะยูกิ”

“เธอก็อีกคนช่วยนั่งลงก่อนจะได้ไหม”

“ก็ได้ๆ หือ ทำไมเจ้าถึงหน้าแดงล่ะหรือจะไม่สบาย?”   เมื่อมาน่านั่งลงดีๆแล้วก็ตั้งข้อสังเกตทันทีที่เห็นหน้าของยูกิแดงจนลามไปถึงใบหู

“ปะเปล่านะ ผมสบายดี”   ยูกิรีบตอบจนลิ้นพันกันไปหมด หลังจากนั่งหายใจเข้าออกปรับความรู้สึกเสร็จเรียบร้อยก็หันไปถามมาน่าเรื่องแผนการที่เจ้าตัวได้คิดมา(เพียงไม่กี่วินาที)   “ว่าแต่มาน่าคิดแผนอะไรออกหรอ?”

“คิกคิก เจ้าน่ะทำตามที่ข้าบอกก็พอ”




To be continue...

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขอโทษที่ไรท์หายไปนานนะคะ พอดีไรท์มีสอบมิดเทอมค่ะ นี่พึ่งสอบวันสุดท้ายเสร็จ TT โครตจะดีใจเลยค่ะ

หลังจากนี้ไรท์จะพยายามอัพให้บ่อยขึ้นนะคะ อย่าพึ่งนอยด์ไรท์เลย T[]T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #71 Stirasia (@-secreat-) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 23:37
    สู้ๆน้าไรท์ รอต่ออยู่งับ ชอบสุดไรสุดอะ
    #71
    0