จอมนางเคียงหทัย ดวงใจจักรพรรดิ [จบ] ลบ 23 สค.

  • 98% Rating

  • 6 Vote(s)

  • 4,143,308 Views

  • 36,984 Comments

  • 37,495 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    844

    Overall
    4,143,308

ตอนที่ 1 : คุณหนู่สี่แห่งจวนแม่ทัพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 392 ครั้ง
    2 มี.ค. 60



“มี่อิงคาระวะแม่สามเจ้าค่ะ” ร่างระหงย่อกายอ่อนช้อยงดงาม กิริยานุ่มนวลอ่อนหวาน ทว่าแฝงด้วยความสง่างาม  ยากที่ใครจะสามารถเบนสายตาออกห่างได้ แต่หากจะมีสักคน คนผู้นั้นคงหนีไม่พ้นคนตรงหน้า

ผู้สูงวัยปรายตามองเด็กสาวแล้วจึงเบนหนีคล้ายไม่อยากมองให้ระคายตา ไม่มองไม่พอ ใบหน้ายังเชิดขึ้นอีกสองส่วน ลำคอตั้งตรงจนไม่สามารถตรงกว่านี้ได้อีกแล้ว หากมากกว่านี้อีกนิด คาดว่ามันคงต้องหักแล้วกระมัง “แม่นมเสวี่ยนแจ้งข้าว่าเจ้ามิยินยอมจะมอบกุญแจให้ข้าดูแล นางว่าเจ้าอ้างว่าข้าคิดจะยึดทรัพย์มารดา เช่นนั้นรึ”

“หามิได้เจ้าค่ะแม่สาม มี่อิงย่อมมิกล้ากล่าวเช่นนั้น” เด็กสาวเอ่ยด้วยเสียงหวาดกลัว ก้มหน้างุดไม่กล้าสบสายตาคาดคั้น ไหล่บางสั่นไหวราวกลั้นสะอื้น น่าสงสารราวกับลูกนกหลงฝูง

“เอาเถอะ ข้าจะถือว่าไม่เคยได้ยินก็แล้วกัน ที่ข้ามาเอากุญแจก็เพราะถือว่าเจ้ายังเด็กนัก หากขืนปล่อยให้ดูแลทรัพย์สินเองเช่นนี้ ข้ากลัวว่าคนโง่...เอ่อ คนซื่ออย่างเจ้า จะโดนบ่าวพวกนี้หลอกเอาสมบัติไป ให้ข้าดูแลเอาไว้จะดีกว่า”

“มี่อิงขอบพระคุณแม่สามเจ้าค่ะ ป้าหยู...รีบส่งกุญแจให้แม่สามสิ”

“แต่คุณหนูเจ้าคะ...” หญิงชราที่ยืนอยู่ข้างๆทำท่าจะห้ามปราม

“บ่าวคนนี้นี่ยังไง นายพูดแล้วกลับไม่ฟัง รึเจ้าคิดจะยักยอกเงินไว้เสียเอง อย่างนี้คงต้องสั่งสอน”

“เอ่อ...แม่สามเจ้า อย่าลงโทษแม่นมเลยนะเจ้าคะ” เด็กสาวผวาเป็นหยิบกุญแจในมือบ่าวแล้วรีบส่งให้แม่สามราวกับของร้อน

“ฮึ...ข้าจะเห็นแก่เจ้าสักครั้ง” ฮูหยินสามปรายตามองบ่าวแก่ที่ขัดหูขัดตา เชิดหน้าขึ้นอีกนิด เอ่ยสั่งเสียงเฉียบขาด “นำทาง”

ร่างบางเดินนำทางอี้เหยียน ฮูหยินสามแห่งจวนแม่ทัพเข้าไปในเรือนท้ายจวน แต่ละก้าวแช่มช้าราวกับกำลังเข้าสู่ประตูปรโลก เรือนประดับดาราแห่งนี้ เดิมทีเป็นที่พักของฮูหยินสี่ เป็นเรือนขนาดใหญ่ที่ตั้งแยกออกมาอยู่ด้านหลังจวน แม้ห่างไกลแต่ทว่ากว้างใหญ่และเงียบสงบ ไม่มีผู้คนเข้ามารบกวน หลังจากเจ้าของเรือนสิ้นแล้ว อี้เหยียนพยายามจะขอย้ายมาอยู่เรือนนี้ ไม่ว่าเทียวขอเท่าไร ยกเหตุผลใดมาอ้าง ท้ายสุดยังทำได้เพียงยืนมอง ไม่ได้รับสิทธิ์ให้ย้ายของเข้ามาอยู่

เรื่องนี้ว่าเลวร้ายแล้ว แต่สามีกลับสามารถทำเรื่องที่เลวร้ายกว่าได้อีก เขาออกคำสั่งให้คนในเรือนดูแลกันเองภายใต้การปกครองของคุณหนูสี่ผู้อ่อนแอ นางร่ำไห้ประท้วงอยู่สามวัน ขอร้องให้อูหยินใหญ่ออกหน้าอยู่ครึ่งเดือน ไม่เพียงไม่ประสบผล ยังถูกสามีทำโทษกักบริเวณอีกสามวัน แต่นางเป็นคนมีความพยายาม โดยเฉพาะเรื่องฉกฉวยผลประโยชน์ของผู้อื่นนั้นเก่งเป็นที่หนึ่ง สบโอกาสสามีออกรบ ปั้นหน้าเศร้าเข้าไปฟ้องแม่สามี ลงทุนลงแรงไปถึงเพียงนี้ ใช้เวลาไปถึงครึ่งปี ท้ายที่สุดก็ยังทำได้เพียงแค่ยืนมอง มิสามารถเข้าครอบครองได้

นั่งคับแค้นใจอยู่หลายเดือนครึ่งปี หันซ้ายมองขวาแล้วให้อึดอัดขัดใจ หากกล่าวว่านางเป็นหนึ่งเรื่องฉกฉวยผลประโยชน์ การกลั้นแกล้งลูกเลี้ยงย่อมไม่เป็นสองรองใคร แม้เด็กน้อยแทบจะไม่ยอมย่างเท้าออกจากเรือน นางกลับเก่งกล้าล้ำเลิศ สามารถยื่นมือเข้าไปบีบคั้นเด็กคนนี้ได้บางครา อย่างเช่นเรื่องในครานี้


“ห้องนี้เจ้าค่ะแม่สาม” เด็กน้อยเอ่ยขึ้น นางเพียงพยักหน้าให้บ่าวของตนเดินไปไขกุญแจ ด้านหน้าเป็นห้องขนาดเล็กที่ค่อนข้างมืด แต่แสงรำไรที่ส่องเข้ามาก็ยังพอให้เห็นว่ามีชั้นหนังสือหลายชั้น และหีบใส่ของหลายหีบวางอยู่

“แม่นม ไปตรวจดูของ” แม้จะแย่งชิงของผู้อื่น แต่อย่างไรก็ต้องวางท่าสงวนกิริยา

“เจ้าค่ะฮูหยิน” บ่าวนายไม่ต่างกัน สตรีสูงวัยร่างท้วมเชิดหน้าเอาอย่างนายเดินเบียดคุณหนูสี่อย่างไม่เกรงใจเข้าไปในห้อง ใช้กุญแจไขหีบสมบัติแต่ละหีบ ไขไปไขมา  รอยยิ้มที่เคยประดับริมฝีปากกลับจางลงๆ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีสัน

“ฮู...ฮูหยินเจ้า....เจ้าคะ แทบจะไม่มีสมบัติเลยเจ้าค่ะ”

“ว่าไงนะ” เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฮูหยินสามก็ถึงกับผวาก้าวตามเข้าไป ลืมสิ้นท่าทีสง่าผ่าเผยไว้ตัว นางกวาดสายตามองหีบต่างๆด้วยตัวที่สั่นเทา

“นี่มันอะไรกันมี่อิง เหตุใดทรัพย์สินมารดาของเจ้าถึงได้ไม่มีเหลือเช่นนี้” เสียงตวาดดังสะท้อนในห้องเล็ก ทั้งเจือด้วยความกรุ่นโกรธและสิ้นหวัง

หมดกัน...สมบัติที่นางเฝ้าฝันมาเนิ่นนาน เช่นนี้จะทำอย่างไรดี

“เอ่อ...คือ ว่า..คือ เพราะสองปีมานี่ข้าถูกท่านแม่ใหญ่ และ เอ่อ...พวกท่านลงโทษตัดเบี้ยหวัดทั้งของข้าและบ่าวไพร่ มี่อิงไม่รู้จะทำเช่นไร จึงให้แม่นมนำสมบัติไปขายแลกเป็นเงินเจ้าค่ะ”  

“เจ้า..เจ้า” ฮูหยินสามรู้สึกราวยกหินทุ่มเท้าตัวเอง เจ็บปวดใจจนใบหน้าบิดเบี้ยว สีหน้าซีดเซียวยืนโงนเงนราวกับจะเป็นลมจนบ่าวไพร่ต้องรีบเข้าไปประคอง

“ถึงจะอย่างนั้น แต่ทรัพย์สินมีตั้งหลายหีบ หรือเป็นเจ้าที่ยักยอกสมบัตินาย” แม่นมเสวี่ยนปรายตามองคนเก่าแก่ของเรือนประดับดาว ทั้งยังเริ่มยุแยงนายของตน

“ไม่ใช่นะ แต่เดิม..เอ่อ แต่เดิม” เด็กสาวอ้าปากจะเถียง แต่ก็คล้ายนึกอะไรได้ เลยได้แต่ก้มหน้านิ่ง สองมือกำกระโปรงแน่น

“แต่เดิมอะไรเล่า เป็นบุญกรรมอะไรของตระกูลเว่ย จึงได้มีเด็กโง่เง่าเช่นเจ้า” อี้เหยี้ยนตวาดอย่างรำคาญ

“แต่เดิมมันก็ไม่มีสมบัติอยู่แล้วเจ้าค่ะ เป็นหีบเปล่า ท่านแม่สามก็รู้ว่าท่านแม่ของข้าร่างกายอ่อนแอ หยูกยาที่ใช้ก็ราคาแพง คราใดที่ท่านพ่อออกตรวจกองทัพหลายเดือน พวกเราก็ต้องซื้อหาโอสถเอง สมบัติที่มีจึงต้องนำออกมาขาย...ทั้ง ทั้ง” เด็กสาวหยุดลงกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ “แต่เดิมบ้านท่านแม่ก็มิได้ร่ำรวย ของหลายหีบจึงมีแต่จำนวน ไม่มีมูลค่า ถึงคราจะนำไปแลกเป็นเงินจึงต้องแลกเกือบทั้งหีบถึงจะพอค่ายา ท่านแม่ก็ป่วยมาหลายปีแล้ว...” นางกล่าวไปน้ำตาก็เอ่อท้น ก้มหน้าไหล่สั่นไหว อี้เหยี้ยนยิ่งเห็นก็ยิ่งหงุดหงิด ร่ำๆจะจับเด็กบ้าคนนี้มาตีให้หายแค้น

“พอๆ ข้าขี้เกียจฟัง”

“ฮูหยินเจ้าคะ เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ” จู่ๆก็มีบ่าวอีกคนวิ่งพรวดพราดเข้ามา “นายท่านเจ้าค่ะ นายท่านกลับมาแล้วเจ้าค่ะ”

“ท่านพี่กลับมาแล้วรึ เหตุใดจึงไวอย่างนี้ ไม่ใช่ว่าอีกครึ่งเดือนหรอกรึ” ได้ยินเช่นนี้นางก็เริ่มใจคอไม่ดี ได้แต่โอดครวญในใจ สามีของนาง ยามอยากให้มาไม่เคยโผล่หน้า ยามไม่อยากถามหากลับโผล่มาทันที

“ไม่ทราบเจ้าค่ะ ท่านกลับมาคนเดียว ไม่ได้มาพร้อมกองทัพ หน้าตาดูท่ากำลังอารมณ์ไม่ดี ตอนนี้กำลังเรียกหาท่านเจ้าค่ะ ท่านรีบไปเถอะ ฮูหยินใหญ่กับฮูหยินรองเองก็ออกไปต้อนรับแล้วเจ้าค่ะ”

“เรื่องนี้ไว้ข้าจะกลับมาสะสาง” อี้เหยี้ยนพูดจบก็สะบัดหน้ารีบเร่งจากไปทิ้งให้บ่าวกับนายได้แต่ยืนงง มาไวไปไวราวพายุหมุน


ชายกระโปรงแม่เลี้ยงเพิ่งพ้นประตูเรือน เสียงหัวเราะเริงร่าราวกับเมื่อครู่มิได้มีบทโศกเกิดขึ้น

“ฮ่าๆๆ ป้าหยูทันเห็นหน้านางตอนเห็นหีบเปล่านั้นไหม ตกใจจนหน้าซีดเผือด ดวงตาปูดโปน ตัวข้าแทบจะกลั้นหัวเราะไว้ไม่ไหว ปวดท้องจนน้ำตาซึม” เด็กสาวปาดหยดน้ำข้างหางตา ทั้งร่างปวดร้าวระบมเพราะข่มกลั้น คาดว่าอวัยวะภายในคงบอบช้ำไปหมดแล้ว

“พวกเขาไปหมดแล้วรึเจ้าคะคุณหนู” บ่าวไพร่รุ่นราวคราวเดียวกับนางเดินเข้ามาหาพร้อมยื่นจดหมายในมือส่งให้

“ไปหมดแล้ว เรียกว่าเผ่นแนบจะถูกกว่า ฮ่าๆ เสียดายเจ้าไม่ได้อยู่เห็นหน้าฮูหยินสามที่ตกใจราวกับเห็นผี”

“นางคงหวังไว้มากน่ะเจ้าค่ะ” บ่าวไพร่เก่าแก่กล่าวเสริมพลางกั้นยิ้ม

“นั่นสินะ ความรู้สึกคงไม่ต่างจากการถูกถีบตกเหว เฮ้อ...ข้าคงต้องหาของขวัญชิ้นใหญ่ไปขอบคุณท่านยายเสียแล้ว” นางกล่าวพลางเดินนำไปยังห้องหนังสือ

“เหตุใดบ่าวเห็นว่า การแสดงของคุณหนู นับวันจะยิ่งพัฒนาขึ้นนะเจ้าคะ”

“เจ้าเองก็ไม่ต่าง อยู่ในเรือนนี้ราวกับนั่งอยู่ในโรงงิ้ว ข้าก็ศึกษามาจากท่านแม่ๆทั้งหลายนั่นแล”


แม่เลี้ยงทั้งหลายนั้นเชี่ยวชาญชำนาญทั้งโคลง ฉันท์ หมาก พิณ ทุกสิ่งล้วนถ่ายทอดแก่บุตรตน มิเคยตกหล่นลงมาถึงนาง จะมีก็เพียงการแสดงที่สอนนางได้ดียิ่ง ไม่ว่าจะเป็นแม่ใหญ่ แม่รอง หรือแม่สาม แต่ละคนล้วนมีฝีมือการแสดงชั้นครู ต่อหน้าท่านพ่ออย่างหนึ่ง ท่านย่าเป็นอีกอย่าง แต่เวลาอยู่ต่อหน้านาง กลับแสดงสันดานที่แท้จริง เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ตัวนางจึงต้องเป็นฝ่ายแสดงละครแทน


“ต้องขอบคุณท่านเลี่ยงเฟิ่งนะเจ้าคะ หากไม่ได้คำเตือนเรื่องสกุลหนานของฮูหยินกำลังอับจน ขัดสนเงินทอง แถมติดหนี้สินมากมาย ทั้งเรื่องที่คุณหนูสามลอบมีสัมพันธ์กับคุณชายเฉิน คุณหนูคงเตรียมการไม่ทัน”

“ท่านยายของข้านั้นความสามารถเป็นเลิศ แต่การหาข่าวนั้นนับว่าเลิศล้ำที่สุด ไม่ว่าจะเป็นฮ่องเต้แต่งสนม ขุนนางแต่งอนุ ท่านแม่ทัพรับบุตรบุญธรรม เรื่องราวเร้นลับของชาวบ้านยันฮ่องเต้ ทุกสิ่งที่มิได้เกี่ยวข้องกับตัว ท่านยายของข้าล้วนกระจ่างแจ้งกว่าผู้ใด พรุ่งนี้ข้าจะหาทางออกไปเยี่ยมท่านยายเสียหน่อย อีกอย่าง คงต้องแวะเข้าไปดูกิจการที่ร้านเสียบ้าง” เด็กสาวว่าพลางเอนตัวลงนั่ง เปิดจดหมายออกอ่าน จากนั้นคิ้วเรียวสวยก็เริ่มขมวดมุ่น ยกนิ้วขึ้นเคาะตั่งพลางครุ่นคิด

“มีปัญหารือเจ้าคะ” บ่าวรับใช้เอ่ยถาม

“อืม...นั่นสินะ เกรงว่าจะเป็นปัญหาใหญ่” กล่าวจบนางก็ยื่นแผ่นกระดาษอย่างเลื่อนลอย ท่วงท่าทีเล่นทีจริงเมื่อครู่เลือนหาย บ่าวรับใช้รีบรับกลับมา ใช้เทียนไขจุดไฟเผาในกระถาง

มี่อิงจ้องมองเปลวเทียนที่สั่นไหวพลางทอดถอนใจ


ปีนี้นางอายุสิบหก จะย่างสิบเจ็ดในเดือนหน้า ว่ากันตามจริงแล้ว หญิงสาวอายุเท่านี้สมควรแก่เวลาออกเรือน สตรีแม้จะหน้าตาธรรมดาดาษดื่นยังมีแม่สื่อมาทาบทาม แล้วนับประสาอะไรกับตัวนางที่มีใบหน้างดงามปานล่มเมืองเช่นนี้ ประตูเรือนที่ควรถูกคนย่ำจนสึกกลับเงียบเหงาราววัดร้าง แม่สื่อสักคนก็มิเคยโผล่มาให้เห็นตัว

หากว่าตัวนางพิกลพิการคงไม่แปลก จะแปลกก็เพราะนางยังมีสุขภาพแข็งแรง ร่างกายสมบูรณ์ กำพร้าแค่เพียงมารดา เพิ่มเติมอีกหน่อยแค่บิดาไม่เคยเหลียวแล ไม่เหลียวแลยังมิว่า แต่ถึงขนาดลืมเลือนนี่สิคือปัญหา สองสามปีที่ผ่านมา บิดาใช้ชีวิตอยู่ในสนามรบที่ชายแดนตลอด ให้หันมองแม่เลี้ยงยิ่งเหนื่อยใจ ขอแค่ไม่รังแกก็นับว่าเป็นบุญแล้ว เพียงแต่ตัวนางมิได้มีบุญ สามวันถูกมารดาเลี้ยงหาเรื่อง ห้าวันถูกพี่น้องกลั่นแกล้ง ชีวิตช่างเต็มไปด้วยสีสัน นับว่าสวรรค์ฝึกปรือให้นางรู้จักเอาตัวรอดแต่เด็ก โชคดีเพียงอย่างเดียวของนางคือมีท่านยาย


เดิมทีมารดาของนางคือฟางเซียงแห่งหอคณิกาฟางซิน สตรีรูปโฉมงดงามที่สามารถมัวเมาผู้คนให้ลุ่มหลง ท่านเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกท่านยายเก็บมาเลี้ยง เติบโตเป็นหญิงคณิกาที่ขายศิลปะไม่ขายเรือนร่าง มิยอมเปิดเผยใบหน้าแก่ผู้ใด ฝีมือพิณเลิศล้ำจนผู้คนเรียกขาน ยอดพิณแห่งแคว้นเย่ว

แต่เพราะรูปโฉมเช่นนั้น ความสามรถเช่นนี้ ล้ำเลิศเช่นนี้ย่อมมีผู้ริษยา แต่ผู้ใดจะคิดริษยาท่านหาได้เก็บมาใส่ใจ มิใส่ใจจนถูกเพื่อนรักทรยศ วันดีคืนดีก็ถูกลวงพาไปหมายจะให้พวกโจรย่ำยี โชคยังดีท่านพ่อที่บังเอิญพบเห็นยื่นมือช่วยเหลือได้ทัน วาสนาก่อเกิดเป็นบุพเพ สาวงามอันดับหนึ่งยอมละทิ้งเสียงพิณไว้เป็นเพียงตำนาน ไถ่ถอนตัวเอง แต่งออกมายังจวนแม่ทัพเว่ย อาศัยความฉลาดเฉลียวของท่านยายและท่านแม่ นางจึงแต่งเข้ามาในฐานะหญิงชาวบ้านลูกคหบดีต่างเมืองที่เคยช่วยเหลือท่านพ่อ ด้วยเหตุนี้ สกุลเว่ยที่ยามนั้นยังมึนงง จึงต้องรับท่านแม่เข้ามาเป็นสะใภ้ด้วยความมึนงงยิ่ง แม้จะผ่านไปหลายปี ฮูหยินสี่มีประวัติเป็นมาเช่นไร คาดว่าผู้คนยังต้องใช้เวลาคิดถึงสามวัน แม้ใช้เวลาไปสามวันก็ยังนึกไม่ออกว่าแซ่เดิมของนางนั้นเรียกขานว่าเช่นไร

ท่านพ่อได้แต่งกับหญิงงามนางในดวงใจ ผู้ที่มีส่วนช่วยเหลือมากที่สุดก็คือท่านยาย มาม่าใหญ่แห่งหอคณิกาอันดับหนึ่งของเมืองหลวงแคว้นเย่ว มี่อิงได้รับอนุญาตให้ไปเยี่ยมท่านยาย แม้ท่านพ่อจะมิใคร่ชอบใจ แต่บุญคุณครั้งนั้นยากจะทดแทน ได้แต่กัดฟันกลืนความหงุดหงิดลงท้อง ส่งบุตรสาวออกไปไหว้ท่านยายที่หอคณิกาทุกเดือน เด็กน้อยชอบท่านยายมาก ท่านยายทั้งใจดีกว้างขวาง นางชอบฟังเรื่องชาวบ้านที่ท่านยายเล่าเป็นที่สุด เรื่องโปรดที่ฟังเท่าไรก็ไม่เคยเบื่อ คือตอนที่ฮูหยินเอกของขุนนางกรมพิธีการจับได้ว่าสามีแอบหนีมาเที่ยวหอคณิกา แล่นตามมาจะเอาเรื่อง มาถึงก็พุ่งพรวดพราดขึ้นด้านบนหอ ขณะที่ลูกค้าทั้งเหล่าขุนนางและคหบดีกำลังนั่งหยอกล้อหญิงงาม นางกลับตะโกนเสียงดังเรียก ไอ้แก่!!! เพียงเท่านั้นทั้งขุนนางคหบดีต่างสะดุ้งตัวโยน พากันก้มหน้ามุดใต้โต๊ะคลานหนี วุ่นวายอยู่เป็นครึ่งชั่วยามกว่าจะสงบ

ข่าวสารของท่านยายว่องไวแม่นยำ ยามเด็กนางฟังเรื่องชาวบ้านเพื่อขำขัน โตมานางกลับฟังเพื่อคิดวิเคราะห์ คิดไปคิดมาจึงได้ร้านขายเครื่องประดับมาหนึ่งร้าน ฟังเรื่องขุนนางนินทาฮูหยิน นินทาไปมาจนนางทราบว่าฮูหยินท่านนั้นชอบผลาญเงินไปกับไข่มุก อีกท่านชอบใช้เงินซื้อเครื่องทอง ฟังไปฟังมาเลยได้ลูกค้าเพิ่มมากมาย หญิงในหอคณิกามักได้ยินได้ฟังเรื่องราวมากมายจากขุนนาง ขุนนางในแคว้นเย่วยังมิพอ บางครายังได้เรื่องของขุนนางจากแคว้นอื่นติดมาด้วย หากเจ้ากรมข่าวแฝงตัวเข้ามาเป็นหญิงคณิกา คาดว่าคงทุ่นแรงในการทำงานไปได้มากโข นั่งๆนอนๆอยู่เฉยๆก็มีคนวิ่งเข้ามาแจ้งข่าว บางเรื่องฮ่องเต้ยังรู้ช้ากว่าหญิงคณิกาในหอนางโลมเป็นครึ่งเดือน อย่าว่าแต่ฮ่องเต้เลย ดูอย่างเรื่องในจวนของนางนั่นปะไร

เรื่องราวแม่สามของนางนั้นเล่า ล้วนมาจากหอคณิกา ข่าวว่าทั้งพ่อและพี่ชายของอี้เหยี้ยนติดการพนันและหญิงนางโลม ลุ่มหลงมัวเมาจนต้องขายสมบัติหยิบยืมญาติมิตร แม้แต่ลูกสาวที่เปรียบเหมือนน้ำที่สาดออกมาแล้วอย่างอี้เหยี้ยน ยังต้องบากหน้ามาขอความช่วยเหลือ แต่เรื่องนี้ยังนับว่าเล็กหากเทียบกับตอนที่คุณชายเฉินเมาสุราโอ้อวดว่าได้เชยชมคุณหนูสามแห่งตระกูลเว่ยทั้งพรรณาจนเหล่านางคณิกาได้เห็นภาพราวกับนอนอยู่ร่วมเตียง โชคดีเหลือเกินที่ท่านยายคร้านจะเขียน มิเช่นนั้นมี่อิงคงได้อ่านนิยายปกขาว1เป็นแน่

เพียงแต่เรื่องนี้มิใคร่ตลกเท่าไร ออกจะทำให้นางปวดหัวเสียล่ะมาก ความจริงคุณชายเฉินจะแต่งพี่สามเป็นอนุย่อมไม่เกี่ยวกับนาง แต่เมื่อนำสองเรื่องนี้มาปะติดปะต่อกัน เด็กปัญญาอ่อนเช่นนางยังรู้เลยว่าสมบัติของมารดากำลังเป็นที่หมายตา

นิสัยอี้เหยี้ยนนั้นมักจะใช้เงินเกินตัว ซื้อเครื่องประดับและผ้าราคาแพงระยับตลอดเวลา ทั้งยังต้องเจียดเงินไปช่วยเหลือสกุลตัวเองอย่างจนใจเพื่อรักษาหน้าตาไม่ให้จวนขุนนางของบิดาพังครืนลงมาเพราะเหลือแต่เปลือกนอก ไฉนเลยจะเหลือสินเดิมยกให้บุตรสาวเป็นทรัพย์สินฝั่งเจ้าสาว และหากต้องการเงินเร่งด่วนเช่นนี้เล่าแม่สามจะไปหาจากที่ใด...หากไม่ใช่สินเดิมของมารดาตน


--------------------------------------------------------

1 นิยายปกขาว คือหนังสือนวนิยายอีโรติกของจีนโบราณ ซึ่งมีการบรรยายกิจกรรมการร่วมรักระหว่างชายหญิง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 392 ครั้ง

63 ความคิดเห็น

  1. #36978 mali07409 (@mali07409) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:42
    นางเเสดงเก่งมาก
    เคยอ่านจนเกือบจบเเต่ลืมชื่อเรื่องหาไม่เจอเลยอดอ่าน😭
    #36978
    0
  2. #36954 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 16:40

    เป็นคลรว้ายๆ

    #36954
    0
  3. #36941 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 20:06
    แสดงงิ้วเก่งมาก อ่านแล้วยังเชื่อเลย
    #36941
    0
  4. #30755 🔱ทามาก๊อต🔱 (@sagotzaa4810) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 22:01
    คุณหนูสี่นี่ร้ายเอาเรื่องเลยนะ5555
    #30755
    0
  5. #29665 นายตัวร้าย (@aom084495) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 13:21
    น่าติดตามดีนะ ????????
    #29665
    0
  6. #29402 Belleเบลล์ (@pninfinity) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 14:17
    อ่านวนไป หลายๆรอบ
    #29402
    0
  7. #25849 karinya1981 (@karinya1981) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 17:11
    ไม่ถามห้องน้ำชั้นบนก็ได้ค่ะ. ว่าแต่ห้องน้ำข้างล่างเป็นไงบ้างค่ะ อิอิ
    #25849
    0
  8. #24095 ant-moxdy (@december32) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 01:27
    พึ่งเริ่มอ่านค่ะ น่าสนุกน่อ~
    #24095
    0
  9. #21423 pranang (@pranang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 16:47
    ท่าทางงานจะเข้า ขอบคุณค่ะ
    #21423
    0
  10. #19270 ITSME08 (@ITSME08) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 10:57
    เนื้อเรื่องสนุกดี รอติดตามนะคะ
    #19270
    0
  11. #18390 ภัทรวดี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 20:46
    ชอบๆ น่าสนุกค่ะ
    #18390
    0
  12. #18309 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 14:00
    ชอบนางเอกฉลาดมาก
    #18309
    0
  13. วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 14:25
    นางเอก  เราไม่ธรรมดา ซะแล้วว  คะ ชอบๆๆ
    #17220
    0
  14. #16698 kik-kik-saranung (@watptr45) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 09:59
    ขอบคุณครับ
    #16698
    0
  15. #16483 yuthharnnoi (@yuthharnnoi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 19:07
    ชอบคะ รอติดตามนะคะ
    #16483
    0
  16. #16254 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 05:41
    เป็นจวนที่แลดูทุกคนอยู่อย่างสงบสุขมากกกก //ถอนหายใจ แค่เมียตายก็ไม่สามารถดูแลลูกได้เลยเหรอ ชายตาแลเมตตาลูกบ้างเถอะ
    #16254
    0
  17. #13685 fahnatee (@fahnatee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 14:21
    ชอบมากค่ะ น่าติดตามมาก ไปอ่านต่อก่อนนะคะจุฟๆ
    #13685
    0
  18. #12097 peudly (@peudly) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 11:04
    ขอตินะครับ เรื่องนี้ถือได้ว่าเนื้อเรื่องน่าติดตามมาก แต่พออ่านไปแล้วสะดุด คือ อ่านไปแปบๆ จบซะแล้ว ไรท์ควรปรับปรุงนะครับ ให้ยาวขึ้นหน่อยในแต่ละตอน

    ปล. เอาฮานะครับไรท์ อย่าคิดมาก   อ่านสนุกมากครับ
    #12097
    1
    • #12097-1 peudly (@peudly) (จากตอนที่ 1)
      1 พฤษภาคม 2560 / 11:08
      ...แก้ไข

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 1 พฤษภาคม 2560 / 11:26
      #12097-1
  19. #10014 Pornlapat_mook (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:18
    เป็นนิยายที่คนไร้สมองอย่างเราอ่านแล้วต้องใช้เวลาคิดอยู่นาน 5555 งานดีมากค่ะ ภาษาสวยมากมาย ชอบมากกกกกกก
    #10014
    0
  20. #9249 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 11:17
    นางเอกฉลาดมาก
    #9249
    0
  21. #8554 witchberry (@witchberry) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 21:51
    ชอบนางเอกอะ เล่นละครเก่ง 555
    #8554
    0
  22. #8070 Jeanettic (@Jeanetic) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 20:19
    หม่อมฉันยิ่งอ่านยิ่งมึนงงเพคะ 55555
    #8070
    0
  23. #7469 LUKTARN19 (@tandie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 14:05
    5555อ่านไปอ่านมาก็ขำตกลงนางชมหรือด่ายายตัวเองเนี้ย55555
    #7469
    0
  24. Columnist
    #7319 P'YinG (@yingzazaza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 12:29
    น่าสนใจ ติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #7319
    0
  25. #7004 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 20:32
    อูหยินใหญ่ ==> ฮูหยินใหญ่
    นั่งคับแค้ใจอยู่หลายเดือนครึ่งปี 
    ชื่อเรือน ประดับดารา หรือ ประดับดาว ?
    ความสามรถ ==> สามารถ
    #7004
    1
    • #7004-1 มนุษย์ทะเล (@golfzila) (จากตอนที่ 1)
      10 กรกฎาคม 2560 / 11:31
      คำอื่นๆ เห็นด้วยนะว่าผิดจริง <br /> แต่ "ประดับดารา" ไรท์ไม่มีสิทธิ์จะใช้เหรอ ???<br /> ต้อง "ประดับดาว" อย่างเดียวเลยเหรอครับ? <br /> จำกัดจำเขี่ยไปหรือเปล่าครับ?

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 กรกฎาคม 2560 / 11:32
      #7004-1