Peter F Grandelneriet
ดู Blog ทั้งหมด

20/2/12 "ดราม่า"

เขียนโดย Peter F Grandelneriet
 "คิดถึง"...
เมื่อไหร่เธอจะออน
เมื่อไหร่เธอจะตอบคอมเม้น
เมื่อไหร่เธอจะกลับมาคุยกับฉันอย่างสนิทสนมเหมือนเมื่อก่อน
ถึงแม้ว่าในอดีต ความคิดของพวกเรานั้นต่างกันมาก
แต่ในปัจจุบัน เราก็แทบจะลงรอยกันแล้วนะ
หรือ...เธอไม่พอใจที่ฉันเปลี่ยนความคิดไปคิดแบบเดียวกับเธอ
ทั้งๆที่ในอดีตฉันกับเธอ ความคิดมันคนละขั้วกันเลย
เธอไม่ได้ดีใจหรอกเหรอที่ฉันอุตสาห์พยายามปิดกั้นความรู้สึกของตัวเองถึงขนาดนี้
เธอไม่ได้ดีใจหรอกเหรอที่ฉันศรัทธาในสิ่งๆเดียวกับเธอ
ทำไม...
เมื่อรู้ตัวอีกทีมันก็สายไปแล้ว
ความคิดของฉันได้ผันเปลี่ยนไปแล้ว และจะไม่มีวันให้ความคิด'เดิมๆ'ครอบงำตัวฉันอีก
ฉันตาสว่างแล้ว...
ถึงแม้สิ่งที่ฉันนับถือ'ในตอนนี้'มันอาจจะไม่ค่อยดีในสายตาคนอื่นเท่าไรนักก็เถอะ แต่ฉันตาสว่างแล้วไง...ว่าสิ่งที่ฉันชอบคือ'สิ่งๆนั่น' เช่นเดียวกับเธอ 
ความคิดของพวกเรา...แทบจะบรรจบกันแล้วนะ
แต่ทำไม'ตอนนี้'เธอถึงไม่โผล่หน้ามาให้ฉันเห็นเลย
ฉันเชื่อว่าหากเราได้คุยกัน มันคงดีกว่า'เมื่อก่อน เมื่อที่เราได้คุยกันครั้งแรก' เป็นแน่...
"จงเป็นตัวของตัวเองสิ"
ประโยคนี้...ที่เธอบอกฉัน ฉันจำได้ไม่เคยลืมเืลือน และจะจำ"ประโยคนี้"ที่เธอเคยพูดไว้กับฉัน ไปตลอดชีวิต
แต่ที่ฉันหันมาชอบสิ่งๆเดียวกับเธอในตอนนี้น่ะไม่ได้หมายความว่าฉันต้องการตามกระแส หรือต้องการให้ความคิดลงรอยกับเธอหรอกนะ
แต่ฉันชอบจริงๆ...
จากก้นบึ้งของหัวใจ...
ฉันศรัทธา...
นับถือ...
ฉันก็รู้ว่าเธอมีคนๆอื่นที่'ใช่'มากกว่าฉัน
ฉันก็รู้ว่าเธอมีคนๆอื่นที่สนิทมากกว่าฉัน
ฉันก็รู้ว่าเธอมี'X'ซึ่งใน(X)นั้น ฉันเป็นเพียงแค่ส่วนเกิน
ฉันรู้ดี...รู้อยู่แก่ใจ...แต่...ถึงอย่างนั้น...ฉันก็ยังทิ้งความคิดของฉันไม่ลง...
ความคิดที่ต้องการอยู่กับเธอ ต้องการคุย เล่น ทะเลาะกับเธอ
วันเวลาที่ฉันอยู่กับเธอน่ะมันมีค่าสำหรับหัวใจฉันมากนะ
กลับมาเถอะ...ฉันคิดถึงเธอ
อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวแบบนี้
ฉัน...เหงา...

ความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น