สเปเชียลลูกชายยอนิม [Yaoi]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 42,293 Views

  • 357 Comments

  • 1,181 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    105

    Overall
    42,293

ตอนที่ 2 : ตอนพิเศษ แพทบอส (แรงปะทะร้าย...สุดท้ายก็??)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4750
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    1 ส.ค. 57





ตอนพิเศษ แพทบอส

Author :   (ยอนิม)

                        

                                              

 

         

 

“แพท!! ไปเรียนได้แล้ว” เสียงโวยวายของบอสดังขึ้นเมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มยังนอนเล่นเกมในมือถืออยู่บนโซฟาทั้งๆ ที่ใส่ชุดนักศึกษาเรียบร้อยแล้ว

 

 

“แป๊บหนึ่งครับ รอเล่นด่านนี้ให้จบก่อน” แพทตอบกลับ ตาก็จ้องอยู่ที่หน้าจอมือถือเขม็ง

 

 

“แพท ถ้ายังไม่เลิกเล่นเกม พี่จะไม่ให้แพทมานอนที่นี่แล้วนะ พี่จะโทรไปบอกม๊าของเรา ว่าเราเกเรไม่ยอมไปเรียน” บอสพูดขู่ขึ้นมา ทำให้แพทรีบวางมือถืออย่างรวดเร็ว พร้อมกับดีดตัวขึ้นมานั่ง

 

 

“ไม่เอานะครับ ผมไปเรียนก็ได้ แต่พี่บอสต้องให้ผมนอนที่นี่ด้วยนะ”    แพทพูดเสียงอ้อน บอสมองหน้าแพทอย่างเหนื่อยใจ ถ้าเป็นเมื่อ 12 ปี ก่อน บอสอาจจะเคลิ้มไปกับน้ำเสียงและหน้าตาอ้อนๆ ของแพทก็เป็นได้ แต่ตอนนี้   บอสกลับรู้สึกว่ามันไม่เข้ากับผู้ชายร่างสูงใหญ่คนนี้เลยสักนิด

 

 

“จะมานอนอะไรทุกวัน กลับไปนอนบ้านบ้างเหอะ เดี๋ยวม๊าก็บ่นเอาหรอก” บอสว่าออกมาไม่จริงจังนัก

 

 

“ม๊าไม่ว่าอะไรหรอกครับ ม๊ารู้หรอกว่าผมมานอนกับพี่บอส อ่า...หรือว่าที่พี่บอสไม่อยากให้ผมมานอนด้วย เพราะกลัวผมรึเปล่า” แพทแกล้งพูดหยอกกลับไป ทำให้บอสชะงักไปนิด รู้สึกร้อนหน้าวูบวาบเมื่อเห็นสายตากรุ้มกริ่ม ของแพท

 

 

“กลัวบ้าอะไร อ๊ะ!” บอสที่ถามกลับต้องร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่ออยู่ๆ แพทก็ดึงบอสที่ยืนอยู่ข้างๆ โซฟา ให้นั่งลงบนตักแกร่งของตนเอง พร้อมกับกอดเอวของบอสเอาไว้แน่น

 

 

“ก็กลัวผมจะทำแบบนี้ไงครับ” แพทบอกพร้อมกับใช้จมูกโด่งคลอเคลียแก้มใสและซอกคอของบอสอย่างหยอกล้อ ทำให้บอสหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ และ  ขนลุกซู่ไปทั้งตัว

 

พลั่ก!!

“โอ๊ยย” แพทร้องออกมาเมื่อบอสศอกเข้าที่ท้องแต่ไม่แรงมากนัก    ทำให้แพทเผลอ ปล่อยอ้อมแขน บอสจึงรีบลุกขึ้นมายืน

 

 

“แก่แดดนะเราน่ะ พี่ไม่ได้กลัวเรื่องนี้เว้ย...ก็แค่...แค่..กลัวว่าม๊าเราจะเป็นห่วงเท่านั้น พอเลย เลิกสำออย ไปเรียนได้แล้ว เดี๋ยวพี่ก็จะออกไปเปิดร้านเหมือนกัน” บอสพูดโวยกลบเกลื่อนความเขินของตนเอง ร้านที่บอสรับช่วงต่อมาจากโอ๊ต จะเปิดถึงเที่ยงคืนเท่านั้น และจะเปิดอีกทีตอน 7 โมงครึ่ง

 

 

“พี่บอสใจร้ายว่ะ ทำผมเจ็บแล้วยังไล่ผมอีก” แพทแกล้งว่า บอสจึงมองหน้าแพทอย่างดุๆ ทำให้แพทรีบหยิบกระเป๋าของตนเอง

“ไปก็ได้ครับ เดี๋ยวผมโทรหานะ รับโทรศัพท์ผมด้วยล่ะ” แพทพูดบอกยิ้มๆ  บอสพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินมาเปิดประตูให้แพทออกไปเรียนก่อน

 

 

“ตั้งใจเรียนล่ะ” บอสพูดบอก แพทยิ้มรับ แต่ไม่ทันจะก้าวออกจากประตู เด็กหนุ่มก็ก้มหน้ามาหาบอส

 

 

ฟอด..

“มีกำลังใจไปเรียนแล้วล่ะครับ” แพทบอกยิ้มๆ ก่อนจะรีบออกจากร้านทันที บอสยืนเม้มปาก ใบหน้าเห่อร้อนกับการแสดงออกตรงๆ ของแพท

 

 

“เด็กบ้า” บอสพูดบ่นคนเดียว ก่อนจะเข้ามาจัดร้านและเปิดร้านใน  เวลาต่อมา

..

..

..

..

..

“อารมณ์ดีจังนะมึง” เสียงทักของเพื่อนในกลุ่มดังขึ้นเมื่อเห็นแพทเดิน  ฮัมเพลงเข้ามาหา

 

 

“แน่นอน คนมันมีความสุข” แพทบอกกลับพร้อมกับนั่งลงข้างๆ เพื่อน

 

 

“อย่าบอกนะว่าไปเติมความสุขจากคนที่มึงเคยเล่าให้ฟัง ว่าแอบชอบตั้งแต่อายุ 14 น่ะ” ตังค์ เพื่อนของแพทถามขึ้นอีก

 

 

“ถูกต้อง” แพทบอกยิ้มๆ

 

 

“กูล่ะอยากเห็นจริง ว่าสาวที่อายุมากกว่ามึงตั้ง 10 ปี คนนั้นจะร้อนแรงแค่ไหนวะ ถึงทำให้มึงคลั่งจนต้องบินกลับมาเรียนที่ไทยน่ะ” ตังค์ถามออกมาอีก เพราะว่าแพทเคยพูดให้เพื่อนฟังว่าที่กลับมาเรียนที่ไทย เพราะอยากมาอยู่ใกล้ๆ คนที่ตนเองแอบรักซึ่งอายุมากกว่าตั้ง 10 ปี แต่แพทไม่ได้บอกใครเช่นกันว่าคนที่ตนเองแอบรักคือผู้ชาย เพื่อนๆ จึงเข้าใจไปกันเองว่าเป็นผู้หญิง ซึ่งแพทก็ยังไม่คิดจะแก้ข่าวอะไร เพราะต้องการพัฒนาความรักของตนเองกับบอสให้มากกว่านี้เสียก่อน อีกอย่าง เขากับบอสเพิ่งจะปรับความเข้าใจกันถึงเรื่องราวเก่าๆ         เมื่อวานซืนนี้เอง แต่จะมีคนที่รู้เรื่องนี้ 1 คน คือ..

 

 

“คุยอะไรกันวะ” ชายหนุ่มร่างโปร่งบางเดินเข้ามาถาม พร้อมกับนั่งข้างแพท

 

 

“ไอ้โชกุน มึงได้ซื้อของมาให้กูไหม” ตังค์ถามขัดขึ้นก่อน โชกุนจึงส่งถุงใส่ของให้เพื่อนไป

 

 

“ไงมึง ใครมาส่งวะ” แพทถามกลับ และถ้าทุกคนจำได้ โชกุนกับแพทเคยเรียนด้วยกันมาก่อนสมัยอนุบาล จนถึงมัธยมต้น และเป็นเพื่อนกันมาตลอด

 

 

“ไม่ต้องอยากรู้หรอก” โชกุนบอกเสียงเรียบพร้อมกับทำหน้าเซ็ง

 

 

“เห็นมึงแล้วแมร่ง หงุดหงิดฉิบหาย เมื่อก่อนตัวเล็กนิดเดียว กูแกล้งหน่อยก็ร้องไห้วิ่งไปฟ้องครู แต่ตอนนี้ทำไมมึงถึงตัวใหญ่แบบนี้วะ” โชกุนพูดถึงเรื่องสมัยเด็ก ซึ่งตอนอนุบาลโชกุนมักจะชอบแกล้งแพทอยู่บ่อยๆ เพราะเห็นว่าแพทตัวเล็กกว่าตนเอง แต่ก็เป็นเพื่อนที่ดีกันมาตลอดจนถึงมอต้น แต่พอขึ้นมอปลาย แพทไปเรียนต่อเมืองนอกและกลับมาเจอกันอีกครั้งในมหาลัยนี้แถม   ยังเรียนคณะเดียวกันห้องเดียวกันอีกตะหาก

 

 

“กูจะรู้ไหมล่ะ สงสัยกูได้พ่อกูมาเยอะ พ่อกูเค้าสูงใหญ่แบบกูเนี่ยแหละ” แพทบอกกลับอย่างขำๆ ก่อนที่จะนั่งคุยเรื่องอื่นๆ กันไปเรื่อยๆ จนได้เวลาเข้าเรียน จึงพากันขึ้นห้องเรียน

 

 

//มึงเอารถมาเองใช่ไหมไอ้แพท// โชกุนกระซิบถามเพื่อนรัก

 

 

//อืม// แพทตอบรับในลำคอ

 

 

//งั้นตอนเลิกเรียน มึงไปส่งกูที่บ้านหน่อยสิ// โชกุนพูดขอเพราะบ้านของโชกุนกับบ้านของแพทไปทางเดียวกัน

 

 

//กูไม่ได้กลับไปนอนบ้าน กูไปนอนร้านพี่บอส// แพทกระซิบกลับไป

 

 

//พี่บอสให้มึงนอนด้วยเหรอวะ// โชกุนถามกลับไปอย่างสงสัย เพราะ  โชกุนเป็นคนหนึ่งที่รู้เรื่องของแพทกับบอสดี

 

 

//แน่นอน กูปรับความเข้าใจกับพี่บอสแล้วเว้ย// แพทพูดยิ้มๆ

 

 

//มิน่าล่ะ ยิ้มปากจะฉีกถึงหู สัส หมั่นไส้เว้ย เดี๋ยวกูกลับเองก็ได้// โชกุนพูดว่าออกมาไม่จริงจังนัก

 

 

//แล้วทำไมมึงไม่ให้คนที่มาส่งมึง มารับมึงตอนเลิกเรียนล่ะ// แพท  แกล้งถามกลับไป โชกุนทำหน้างอ

 

 

//หยุดพูดเรื่องนี้เลยนะมึง ทำกูหงุดหงิดตั้งแต่เช้า พูดแล้วของขึ้น//      โชกุนเดินบ่นงึมงำ แพทก็ได้แต่หัวเราะขำเบาๆ ไม่ได้ถามต่อแต่อย่างไร

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

Tru..Tru…Tru

เสียงโทรศัพท์ของบอสดังขึ้นในช่วงบ่าย 3 ชายหนุ่มหยิบขึ้นมาดู พร้อมกับถอนหายใจเบาๆ วันนี้ทั้งวัน แพทโทรเข้ามาพร้อมกับส่งข้อความมา แทบ    ทุกช่วงเวลาที่ว่างกันเลยทีเดียว บอสเลยตัดสินใจไม่รับสายนี้ แต่แพทก็โทรเข้ามาอีกรอบ จนบอสจำต้องกดรับสาย

 

 

(“ทำไมรับโทรศัพท์ผมช้าจัง ผมโทรรอบที่ 2 แล้วนะ”) เสียงบ่นดังขึ้นให้ได้ยิน

 

 

“หรืออยากให้พี่รับรอบที่ 4 ที่ 5 ดีล่ะ” บอสแกล้งถามกลับไป พร้อมกับได้ยินเสียงฮึดฮัดจากทางแพท

 

 

(“ไม่อยากคุยกับผมใช่ไหมล่ะ”) แพทตัดพ้อออกมา

 

 

“บ้าไปใหญ่แล้วแพท  พี่ไม่อยากให้แพทโทรมาหลายๆ รอบ มันเปลืองค่าโทร แล้วอีกอย่าง เอาเวลาว่างไปทำอย่างอื่นบ้าง ไม่ใช่โทรหาพี่อย่างเดียว เดี๋ยวเพื่อนก็เลิกคบเอาหรอก” บอสพูดเตือนกลับไป

 

 

(“ไม่มีใครคบก็ช่าง ผมมีพี่บอสคนเดียวก็พอแล้ว”) แพทบอกกลับมาเสียงจริงจัง บอสถอนหายใจเบาๆ

 

 

“แล้วโทรมามีอะไร เลิกเรียนแล้วเหรอ” บอสเปลี่ยนเรื่องคุย

 

 

(“เลิกแล้วครับ กำลังจะกลับ ก็เลยจะโทรมาถามพี่บอส ว่ากินอะไรไหม ผมจะได้ซื้อกลับเข้าไปให้”) แพทถามกลับมา

 

 

“ไม่ต้องหรอก ที่ร้านของกินเยอะแยะ” บอสบอกกลับ เพราะเขาซื้อของมาตุนเอาไว้เยอะพอสมควร

 

 

(“ก็ได้ครับ งั้นผมจะรีบกลับนะ”) แพทบอกอีก

 

 

“อืม ขับรถดีๆ ล่ะ” บอสบอกอย่างเป็นห่วง ก่อนที่แพทจะวางสายไป และนั่งดูร้านดูลูกค้าไปได้สักพักใหญ่ๆ

 

 

กริ๊ง.

เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น ทำให้บอสเงยหน้าจากโต๊ะคอมหลักในร้านขึ้นมาดู พร้อมกับขมวดคิ้วมุ่น เมื่อเห็นรุจน์ คู่นอนเก่าของตนเองเดินตรงเข้ามาหา

 

 

“ทำไมบอสไม่ติดต่อไปหาผมเลย ไหนวันก่อนบอกว่าจะโทรหาผมไง” รุจน์ถามเสียงเครียด

 

 

“เข้ามาคุยกันข้างในก่อนรุจน์” บอสบอกกลับ เพราะไม่อยากให้ลูกค้าสงสัยและรับรู้ บอสเดินนำรุจน์เข้ามาที่ห้องนั่งเล่นด้านใน

“รุจน์ต้องการอะไรกันแน่” บอสเปิดประเด็นถามขึ้นมาทันที เมื่อเข้ามาด้านในแล้ว

 

 

“ผมต้องการบอส ผมรักบอส บอสก็รู้ ทำไมบอสถึงใจร้ายกับผมนัก ทำไมไม่ยอมติดต่อผม ทำไมไม่ยอมให้ผมมาหาบอสบ้าง ถ้าผมไม่ดื้อมาผมก็คงไม่ได้เจอบอสเลยใช่ไหม” รุจน์พูดบอกออกมาอย่างตัดพ้อ พร้อมกับคว้ามือของบอสไปกุมเอาไว้ บอสก็จำต้องดึงออกมาอย่างเนียนๆ

 

 

“รุจน์ ผมว่าเราสองคนเคยคุยเรื่องนี้กันแล้วนะครับ” บอสบอกออกมาเสียงจริงจัง รุจน์มองบอสด้วยสายตาผิดหวัง

 

 

“เรื่องที่เราสองคนแค่สนุกด้วยกันเท่านั้นน่ะเหรอ” รุจน์ถามย้ำ บอสเองก็รู้สึกไม่ค่อยดีนักกับเรื่องนี้ แต่ก็ต้องพยักหน้ารับไป

“ผมยอมรับ ว่าตอนแรกเราก็แค่สนุกๆ กันเท่านั้น แต่ตอนนี้ผมจริงจังกับบอสมากนะ ทำไมบอสไม่เปิดใจให้ผมบ้าง ผมรู้นะว่าตอนนี้บอสเองก็ไม่มีใคร” รุจน์ยังคงพูดออกมาเรื่อยๆ บอสยกมือขึ้นมาลูบหน้าตนเองอย่างหน่ายๆ

 

 

“ผมมีคนที่ผมรักอยู่แล้ว ผมขอโทษด้วยนะรุจน์ ผมคบกับคุณไม่ได้จริงๆ แล้วเรื่องของเราสองคน ผมขอให้จบลงแค่นี้เถอะครับ คุณเป็นคนดี คุณต้องเจอคนที่ดีกว่าผมแน่นอน” บอสพูดบอกอย่างนุ่มนวลที่สุด เพื่อจะได้ไม่มีปัญหากระทบกระทั่งกัน

 

 

“บอสรักใคร!! ใครเป็นคนที่บอสรัก บอสบอกผมมาสิครับ มันเป็นใคร บอสโกหกผมใช่ไหม” รุจน์คว้าไหล่ทั้งสองข้างของบอสแล้วถามออกมาเสียงค่อนข้างดัง

 

 

“รุจน์! ผมเจ็บ ปล่อยผม” บอสโวยกลับอย่างไม่พอใจเช่นกัน ที่อีกฝ่ายทำแบบนี้ บอสผลักอกของรุจน์ให้ออกห่างตัวเอง แต่อีกฝ่ายไม่ขยับเลยสักนิด

 

 

“บอสต้องเป็นของผมคนเดียว” รุจน์โวยออกมาอีก ก่อนจะผลักบอส  ล้มลงไปนอนหงายบนโซฟา ก่อนที่รุจน์จะทาบทับลงมา

 

 

“หยุดนะรุจน์!!  คุณทำบ้าอะไร!” บอสโวยลั่น พร้อมกับดิ้นไปมา

 

 

“อื๊อออ” ฝ่ามือหนาปิดลงบนปากของบอสเพื่อไม่ให้เสียงโวยวายรอดออกไป มือแกร่งอีกข้างก็ทำท่าจะถอดตะขอกางเกงของบอสออก ห้องพักด้านใน ถ้าไม่ใช่คนสนิทกันจริงๆ จะไม่มีใครกล้าเข้ามา

 

 

พรึบ!!

 

ก่อนที่บอสจะหาทางรอดของตนเอง ร่างแกร่งของรุจน์ก็ลอยหวือ       ลงไปกองที่พื้นห้อง

 

พลั่ก!!

 

“สัส! มึงทำอะไรพี่บอสของกูห้ะ มึงทำอะไร” เสียงโวยวายของแพทดังขึ้น พร้อมกับหมัดลุ่นๆ ที่ตรงเข้าไปซัดใส่หน้าของรุจน์โดยที่รุจน์ไม่ทันตั้งตัว   ทำให้บอสต้องรีบลุกมาอย่างตกใจ ก่อนจะรีบเข้าไปดึงแพทเอาไว้ ก่อนที่จะทำร้ายรุจน์ไปมากกว่านี้

 

 

“แพท ใจเย็นก่อน...พี่ไม่เป็นไรแล้วแพท ปล่อยเค้า!  บอสรีบห้าม    แพทชะงักกึก ยอมหยุดตามที่บอสขอ ร่างใหญ่หายใจหอบด้วยความโกรธ      ตอนมาถึงร้านไม่เห็นบอสอยู่หน้าร้าน ถามลูกค้าประจำในร้านที่นั่งเล่นอยู่ก็บอกว่าบอสเข้าไปในห้องพักพร้อมผู้ชายอีกคน ทำให้แพทรีบเข้ามาดู พอเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะรังแกคนที่ตนเองรัก เลือดก็ขึ้นหน้าทันที

 

 

“ไอ้เด็กเวร เสือกอะไรด้วยวะ” รุจน์ที่ตั้งตัวได้ ลุกขึ้นยืนแล้วชี้หน้าว่าแพท ก่อนจะมองเห็นมือของบอสที่เกาะแขนแพทเอาไว้ ก่อนจะยิ้มเหยียด

“อ่อ เข้าใจแล้ว ไอ้หมอนี่สินะ ที่บอสพูดถึงน่ะ” รุจน์พูดออกมาเสียงเข้ม บอสรีบขยับไปยืนขวางรุจน์กับแพททันที

 

 

“ไม่ใช่ แพทเป็นน้องชายผม ห้ามคุณยุ่งกับน้องชายผมเด็ดขาด” ด้วยความที่ห่วงแพท ไม่อยากให้แพทโดนรุจน์หมายหัวเอาไว้ ทำให้บอสจำต้องพูดกันไว้ก่อน

 

 

“มีอะไรกันวะ” เสียงของแผนดังขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาหาบอส เขาไปคุยกับลูกค้าจึงแวะมาหาเพื่อนรักที่ร้าน

 

 

“รุจน์ ผมขอให้เราเลิกแล้วต่อกันเถอะนะครับ เรื่องเมื่อกี้ผมจะไม่คิดถึงมันอีก แต่ตอนนี้ผมขอร้อง คุณกลับไปเถอะ แล้วอย่ามาที่นี่อีก แผน มึงส่งแขกให้กูที” บอสพูดบอกออกมาเสียงเครียด แผนจึงขยับเข้าไปหารุจน์

 

 

“ไม่ต้องมาจับผม!! บอส ผมไม่ยอมหยุดแค่นี้แน่ ถ้าผมรู้ว่าคนที่คุณบอกผมคือใคร ผมจะจัดการมัน” รุจน์บอกทิ้งท้าย ก่อนจะเดินออกไปจากร้าน  ของบอสทันที แผนเดินตามออกไปดูให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายออกไปแล้วจริงๆ  บอสถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยๆ ก่อนจะหันมาหาแพท

 

 

“แพท เป็นอะไรไหม” บอสถามขึ้น แต่กลับได้รับสายตาตัดพ้อจากแพทอีกคน

 

 

“ในสายตาพี่บอส ผมก็ยังเป็นแค่น้องชายงั้นเหรอครับ ทำไมพี่ไม่บอก ไอ้หมอนั่นไปว่าผมกับพี่รักกัน ทำไมต้องบอกว่าผมเป็นน้องชายพี่ด้วย” แพทพูดว่าออกมา

 

 

“แพท นี่มันไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้นะ พี่ขอดูมือหน่อย” บอสพูดบอก เพราะอยากดูหลังมือของแพทที่ต่อยรุจน์ว่าเป็นอะไรมากรึเปล่า อาจจะเป็นเพราะบอสเคยถนอมแพทมาตั้งแต่เด็ก ก็เลยไม่อยากให้เป็นอะไรแม้แต่รอยแดงเพียงนิด

 

 

พรึบ..

 

บอสชะงักกึก เมื่อแพทสะบัดมือของตัวเองออกจากมือของบอส

“ผมไม่เป็นอะไร คืนนี้ผมกลับไปนอนบ้านนะครับ” แพทพูดบอกแค่นั้น ก่อนจะเดินออกไปทันที บอสรีบตามออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

“แพท เดี๋ยวก่อน มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน แพท!” บอสตามออกมาแต่แพทก็ไม่ยอมหยุดเดิน ร่างสูงตรงออกจากร้านไปที่รถ พอขึ้นรถได้ก็ขับออกไปทันที แผนที่ยืนอยู่หน้าร้านเพื่อดูว่ารุจน์ออกไปแน่นอนแล้ว ถึงกับยืนงง

 

 

“มีอะไรกันวะ แล้วเจ้าแพทมันจะไปไหน” แผนถามขึ้น บอสยืนหน้าเครียด

 

 

“กลับบ้านน่ะ” บอสบอกเสียงแผ่วก่อนจะเดินเข้ามาในร้าน แผนเดินตามเข้ามา บอสเดินกลับเข้าไปที่ห้องพักแล้วทรุดตัวลงนั่งกุมขมับที่โซฟา แผนเดินมาบีบไหล่เพื่อนเบาๆ

“ทำไมวะแผน ทำไมแพทไม่เข้าใจกูบ้างวะ กูไม่อยากทำให้แพท   เดือดร้อนเพราะอดีตของกู  ทำไมแพทถึงไม่ยอมเข้าใจบ้าง” บอสพูดบอกออกมาเสียงสั่นและเครียด

 

 

“แล้วมันเกิดอะไรขึ้น” แผนถามเรื่องราวทั้งหมด บอสก็เล่าให้ฟังทุกอย่าง

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“ไอ้บอส...ไอ้บอสโว้ย” เสียงเรียกของแผนทำให้บอสที่นั่งมองทีวีในห้องพักสะดุ้งเฮือก

 

 

“มีอะไร” บอสถามกลับ

 

 

“ห่า กูเรียกมึงหลายรอบแล้วนะ นั่งเหม่ออะไรอยู่” แผนว่ากลับ

 

 

“กูไม่ได้เหม่อ กูดูทีวีอยู่” บอสบอกกลับ

 

 

“ดูทีวีบ้าอะไร ไหนบอกกูสิว่าเมื่อกี้รายการอะไร” แผนแกล้งถาม  บอสอึกอัก เพราะตอบไม่ได้ แผนถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“แล้วมึงเข้ามา ใครดูร้านล่ะ เดี๋ยวกูออกไปดูแทนมึงก็ได้” บอสถามพร้อมกับทำท่าจะลุกขึ้น แต่แผนจับไหล่เพื่อนเอาไว้

 

 

“ถามจริง มึงเป็นอะไรของมึงวะ มึงเหม่อมาหลายวันแล้วนะ” แผนถามเสียงจริงจัง  เพราะเขาห่วงว่าเพื่อนจะถูกรุจน์เข้ามาทำอะไรจึงแวะเข้ามาอยู่   เป็นเพื่อนตลอด ส่วนอีกคนก็ไม่เห็นแม้เงา

 

 

“ตั้งแต่วันนั้น แพทก็ไม่มาหากูเลยว่ะแผน กูโทรไปก็ไม่รับ กูไม่กล้าโทรไปที่ม๊าของแพท กลัวเค้าถามว่ามีปัญหาอะไรกัน” บอสบอกออกมาเสียงเครียด แผนพยักหน้ารับรู้

 

 

“น้องมันคงงอนน่ะ ให้เวลามันหน่อย เดี๋ยวมันหายงอนมันก็มา” แผนบอกให้เพื่อนสบายใจ

 

 

“แต่แพทไม่เคยหายไปไหนหลายวันแบบนี้นะ อย่างน้อยก็ต้องโทรมา แต่นี่ไม่คิดจะโทรมาหากูเลย” บอสบ่นออกมาอีก

 

 

“เอาน่า อย่าเครียด คืนนี้ปิดร้านเสร็จเราไปท่องราตรีกันดีไหม กูอยากแดกเหล้า อยากเต้นว่ะ” แผนพูดชวน

 

 

“แล้วมึงไม่ไปหา..” บอสกำลังจะถามกลับ แต่แผนโบกมือขึ้นมาก่อน

 

 

“เห็นว่าทำกิจกรรมอะไรกับเพื่อนไม่รู้ ยืนยันจะกลับเอง กูก็เลยว่างไง” แผนบอกยิ้มๆ บอสนิ่งไปนิด ก่อนจะยอมพยักหน้า อย่างน้อยก็ออกไปเห็นแสงสีบ้างก็ยังดี เพราะอยู่ห้องคนเดียว บอสก็อดที่จะคิดเรื่องแพทไม่ได้

..

..

..

“ดื่มอะไรดีวะ” แผนถามขึ้นเมื่อพาเพื่อนรักมาที่ผับใจกลางเมือง และหาโต๊ะนั่งได้แล้ว

 

 

“อะไรก็ได้ กูแดกได้หมด” บอสบอกกลับ สายตาก็มองดูนักท่องเที่ยวราตรีไปเรื่อยๆ แผนก็หันไปสั่งเครื่องดื่มกับพนักงานทันที

 

 

“คิดอะไร” แผนถาม เมื่อเห็นสีหน้าครุ่นคิดของบอส

 

 

“กูกำลังคิดว่า รุจน์จะวางแผนหาเรื่องอะไรอยู่รึเปล่า เพราะเห็นว่าเงียบๆ ไป” บอสพูดบอก เพราะกังวลเรื่องนี้อยู่

 

 

“อย่าคิดมากเลย กูว่านะ ไม่แน่ไอ้รุจน์นั่นมันอาจจะเลิกล้มความตั้งใจเรื่องมึงไปแล้วก็ได้” แผนพูดบอก

 

 

“เลิกล้มอะไร มึงก็ได้ยินที่เค้าพูด กูกลัวว่าที่เงียบหายไปแบบนี้ จะกลับมาทำเรื่องอะไรใหญ่โตน่ะสิ ลำพังกูคนเดียว กูไม่คิดอะไรหรอก แต่กูกลัวว่าจะไปพาลถึงแพทเข้า”  บอสบอกออกมา

 

 

“บอส มึงเลิกคิดว่าแพทมันจะเดือดร้อนได้แล้ว แพทมันโตแล้วนะ      ตัวใหญ่กว่ามึงด้วย มึงเลิกปกป้องน้องมันได้แล้ว ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ แพทมันก็ดูแลตัวเองได้ อาจจะดูแลตัวเองได้ดีกว่ามึงอีก” แผนพูดขึ้น แต่บอสก็ยังคงนั่งหน้าเครียด

 

 

“ก็กูบอกแล้วไง ว่ากูไม่อยากให้อดีตของกูมาทำให้ใครเดือดร้อน”      บอสบอกออกมาเสียงแผ่วๆ แต่แผนก็ได้ยิน

 

 

“มึงนี่ยึดติดกับอดดีตจังเลยนะ เลิกมองอดีต หันมามองปัจจุบันและอนาคตของมึงได้แล้ว แพทคือปัจจุบัน อดีตน่ะช่างหัวมัน” แผนพูดสอนเพื่อน บอสก็ได้แต่นั่งฟังนิ่งๆ พอเครื่องดื่มมาเสิร์ฟทั้งสองก็นั่งดื่มกันไปเรื่อยๆ นักท่องเที่ยวก็เข้ามาจนแน่นร้าน เสียงเพลงก็เร้าใจขึ้นกว่าเดิม  บอสนั่งดื่มและมองนักท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ ก่อนจะชะงักและเพ่งตามองผ่านแสงไฟวับๆ แวมๆ   ไปที่โต๊ะที่อยู่ไม่ไกลนัก

 

 

“แพท” บอสพูดกับตัวเองเมื่อเห็นร่างสูงของแพทกำลังดื่มและหัวเราะกับกลุ่มเพื่อน บอสทำท่าจะลุกไปหา แต่ก็ต้องชะงักอีกครั้ง เมื่อเห็นว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งเอียงหัวมาซบไหล่แกร่งของแพท พร้อมกับกระซิบกระซาบพูดคุยกันอย่างยิ้มแย้ม บอสหน้าซีดลงนิดๆ

 

 

“มีอะไรวะ” แผนถามขึ้น บอสส่ายหน้าไปมาไม่บอกเพื่อนว่าตนเอง  เห็นใคร บอสหันมานั่งดื่ม ดื่ม และก็ดื่ม จนแผนต้องคอยเตือน

“เบาๆ หน่อยโว้ย เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เปิดร้านไม่ไหวหรอก” แผนพูดขึ้นมา  บอสก็นั่งเงียบ ไม่อยากจะหันไปมองทางโต๊ะของแพทสักเท่าไรนัก เพราะมองไป ทีไรก็เห็นว่าข้างกายของแพทมีหญิงสาวคนนั้นคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง ทำให้บอส  คิดได้ว่า ที่แพทไม่มาหาตนเองอาจจะเป็นเพราะว่าคิดได้แล้วว่าผู้หญิงต้องดีกว่าผู้ชายด้วยกันแน่นอน

“เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่ง แล้วจะพากลับ รอกูอยู่ตรงนี้นะ อย่า   ไปไหน” แผนพูดบอก บอสไม่ตอบรับ แต่ก็นั่งนิ่ง พอแผนลุกไปแล้ว บอสก็ยกเหล้าดื่มไปอีกหลายแก้ว ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นจากโต๊ะ เพื่อไปรอแผนที่รถ     บอสเดินโซซัดโซเซออกจากผับ โดยไม่สนใจว่าตนเองเดินชนใครไปบ้าง    บอสรู้สึกได้ว่าตนเองเมามากจริงๆ เพราะรู้สึกมึนหัวไปหมด ร่างเล็กรู้สึกหัวหมุนเล็กน้อย ทำให้เซไปข้างๆ จนเกือบล้ม แต่ก็มีมือแกร่งของใครบางคนมารับเอาไว้

 

 

“ขอบ...คุณ” บอสบอกด้วยน้ำเสียงยานคาง ไม่รู้ว่าใครมาช่วยตนเอง

 

 

“ทำไมดื่มจนเมาแบบนี้ล่ะครับ” เสียงพูดถามอย่างดุๆ ดังขึ้น ทำให้บอสหันไปมอง ก่อนจะสะบัดแขนตนเองออกจากมือของอีกฝ่าย แต่ก็ส่งผลให้ตัวเองเกือบล้มอีกครั้ง ร่างสูงก็คว้าเอาไว้ได้อีก

 

 

“ม่ายต้องมายุ่ง...อึ่ก....ปล่อย” บอสโวยวายเสียงอ้อแอ้ พยายามจะดิ้นแต่เพราะความเมา ดิ้นไปก็เท่านั้น แพทมองคนในอ้อมแขนพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

 

 

“ปล่อยได้ไงล่ะครับ ผมปล่อย พี่บอสก็ล้มน่ะสิ” แพทบอกกลับ

 

 

“ล้มก็ช่าง.....ม่ายยยต้องมาสนใจ” บอสโวยกลับไปอีก แพทถอนหายใจออกมาก่อนจะจัดการอุ้มคนตัวเล็กกว่า เดินตรงไปที่รถของตนเองอย่างรวดเร็ว บอสโวยวายเสียงอ้อแอ้ตลอดทาง แต่ก็ไม่มีแรงมากนัก แพทจัดการจับบอสเข้าไปนั่งตรงเบาะข้างคนขับแล้วใช้เข็มขัดนิรภัยล็อคเอาไว้ บอสจะถอดก็ไมได้ เพราะมึนหัวจับสายเข็มขัดผิดถูกมั่วไปหมด แพทล็อครถแล้วประจำที่คนขับ พาบอส กลับทันที ไม่นานนักก็มาถึงร้านของบอส ซึ่งเจ้าตัวหลับไปตั้งแต่ยังกลับได้ไม่ถึงครึ่งทาง  แพทจอดรถควานหากุญแจร้านจากกระเป๋าของบอส ก่อนจะเปิดประตู เพื่ออุ้มบอสเข้าไปด้านใน แพทวางบอสให้ลงนอนที่โซฟา แล้วกลับไปปิดประตูให้เรียบร้อย ถึงจะกลับมาอุ้มบอสขึ้นไปบนห้องนอนอีกครั้ง ทันทีที่หลังแตะเตียงนุ่ม บอสก็พลิกตัวตามความเคยชิน แพทส่ายหน้าไปมายิ้มๆ เดินไปหยิบผ้าขนหนู เข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าของตนเองที่ทิ้งไว้ที่นี่ และเอาผ้าขนหนูผืนเล็ก         มาชุบน้ำแล้วเช็ดตัวให้กับบอส

“อือออ” เสียงครางในลำคอของบอสดังขึ้น เมื่อรับรู้ถึงความเย็นที่ลูบไล้ใบหน้าอยู่ มือเล็กปัดป้องไปมาอย่างรำคาญ

 

 

“เช็ดตัวหน่อยนะครับพี่บอส จะได้นอนหลับสบายๆ” แพทพูดขึ้น เสียงพูดของแพท ทำให้บอสรู้สึกตัวขึ้นมาบ้าง ดวงตากลมปรือขึ้นนิดๆ พอเห็นว่าเป็นแพทก็ปัดมือแพทออก

 

 

“ไม่ต้องมายุ่ง จะไปไหนก็ไปเลย” บอสพูดว่าออกมา แต่แพทก็ยังพยายามเช็ดตัวให้

 

 

“จะให้ผมไปไหนล่ะครับ” แพทแกล้งถาม

 

 

“ก็ไปหาแฟนของนายไง หยุดเช็ดเซ่  อื้ออ” บอสโวยขึ้นมาอย่างน้อยใจ แพทก็แกล้งเช็ดหน้าทำให้บอสพูดได้ไม่ถนัดนัก

 

 

“แฟนของผมก็นอนอยู่ตรงนี้ไงครับ” แพทบอกออกมาอีก ทำให้บอสชะงักกึก จ้องหน้าแพทด้วยสายตาตัดพ้อและน้อยใจ

 

 

“ไม่ต้องมาแกล้งพูดดี ออกไปเลย ไป ไม่ต้องมาสนใจพี่ อยากไปมีใครก็ไปเลย ฮึกก...” บอสโวยออกมาพร้อมกับสะอื้น ทำให้แพทต้องคว้าร่างเล็ก    เข้ามากอด บอสดิ้นขลุกขลักแต่ก็ดิ้นมากไม่ได้เนื่องจากมึนหัวอยู่ไม่น้อย

 

 

“อย่าร้องสิครับ ยิ่งร้องยิ่งปวดหัวนะ” แพทพูดบอกเสียงนุ่ม บอสสะอื้นไห้กับอกของแพท

 

 

“ฮึกก...เจ้าเด็กบ้า...ทำไมถึงหายไป..ฮึกก..” บอสสะอื้นถามออกมา อาจจะเป็นเพราะเมามากด้วย ถึงทำให้บอสรู้สึกอ่อนแออย่างบอกไม่ถูก

 

 

“ความจริงผมต้องเป็นคนโกรธพี่นะ ทำไมกลายเป็นพี่มาโกรธผมล่ะ” แพทถามออกมาอย่างขำๆ พร้อมกับกอดบอสเอาไว้แน่น

 

 

“ฮึกก...แล้วทำไมแพทต้องโกรธพี่ด้วย ฮึกก  พี่บอกรุจน์แบบนั้นก็เพราะไม่อยากให้แพทเดือดร้อน ฮึกก ไม่อยากให้รุจน์ทำอะไรแพท”  บอสพูดเสียงสะอึกสะอื้น ขาดๆหายๆ

 

 

“ผมไม่เดือดร้อนหรอกครับ ผมดูแลตัวเองได้ ผมเคยบอกแล้วไง ว่าผมอยากเป็นฝ่ายดูแลปกป้องพี่บอสบ้าง” แพทบอกออกมาอีก บอสยังคงสะอื้นออกมาเรื่อยๆ

 

 

“แล้ว..ฮึกก..หายไปไหนมา” บอสถามอีก

 

 

“ผมไปทำธุระนิดหน่อยครับ ขอโทษที่ไม่ได้รับโทรศัพท์ ไม่ได้โทรมาหา พี่บอส เพราะผมอยากทำธุระให้มันเสร็จๆ ถ้าขืนผมได้ยินเสียงพี่บอส เดี๋ยวผมก็อดใจอ่อนขับรถมาหาพี่บอสไม่ได้อีก” แพทบอกออกมาพร้อมกับหัวเราะในลำคอ

 

 

“ฮึกก..ผู้หญิงคนนั้นล่ะ” บอสถามในสิ่งที่ตนเองอยากรู้

 

 

“คนไหน” แพทแกล้งถาม

 

 

“ฮึกก..คนที่อยู่กับแพทในผับไงล่ะ” บอสพูดเตือนความจำ

 

 

“หึงเหรอครับ” แพทแกล้งหยอกบอสอีกครั้ง ก่อนจะถูกบอสทุบไปที่  แผ่นหลังกว้าง แพทหัวเราะเบาๆ

“อ่าๆ ไม่แกล้งแล้วครับ ผู้หญิงที่พี่เห็นน่ะ เพื่อนผมเอง มันเป็นดี้ มันกำลังรอแฟนทอมของมันอยู่ แล้วมันไม่อยากให้ผู้ชายเข้ามาจีบมัน มันก็เลยให้ผมช่วยแกล้งเป็นแฟนมัน ถ้าพี่ไม่เชื่อไปถามไอ้โชกุนก็ได้” แพทพูดบอก ทำให้บอสเบาใจไปได้บ้าง แต่ด้วยความมึนจากแอลกอฮอล์ก็ทำให้อยากจะหลับ แต่ ใจก็อยากจะคุยอยากจะถามอะไรแพทต่ออีก

 

 

“หายไปทำธุระอะไร” บอสถามเสียงแผ่ว

 

 

“ผมว่าพี่บอสนอนพักก่อนดีกว่านะครับ ผมจะนอนอยู่กับพี่เนี่ยแหละ” แพทพูดขึ้นเมื่อรู้ว่าบอสเริ่มจะฝืนไม่ไหวแล้ว ไหนจะเมาเพราะเหล้า ไหนจะร้องไห้อีก

 

 

“หาย..ไป..ไหนมา” บอสถามเสียงแผ่วลงเรื่อยๆ จนกระทั่งก็ฝืนต่อ     ไม่ไหว หลับลงไปคาอกแกร่งของแพท แพทยิ้มนิดๆ ก่อนจะค่อยๆ เอนตัวบอส   ลงไปนอนบนเตียงให้สบายๆ

 

 

Tru…Tru…Tru

เสียงโทรศัพท์ของแพทดังขึ้น ร่างสูงรีบกดรับเพราะไม่อยากให้รบกวนการนอนของบอส

 

 

“ครับพี่แผน................ถึงแล้วครับ พี่บอสหลับไปแล้ว....................อธิบายไปบางส่วนแล้วครับ ร้องไห้ใหญ่เลย แต่ผมยังไม่ได้เล่ารายละเอียด ตั้งใจจะเล่าให้ฟังพรุ่งนี้ แต่ไม่รู้ว่าผมจะโดนดุมากแค่ไหนน่ะสิพี่.......................หึหึ ยังไงก็ขอบคุณพี่แผนมากนะครับ ที่ช่วยมาอยู่เป็นเพื่อนพี่บอสตอนที่ผมไม่อยู่ ...ครับ....ครับ..แค่นี้นะพี่ ขอบคุณครับ” แพทพูดเสร็จก็วางสาย ก่อนจะหันมามองบอสที่นอนหลับอยู่บนเตียงยิ้มๆ

“ถ้าพี่รู้เรื่องทั้งหมด พี่จะด่าผมไหมเนี่ยพี่บอส” แพทพูดกับตัวเอง เพราะที่แพทกลับไปนอนบ้านส่วนหนึ่งเพราะน้อยใจบอสก็จริง แต่แพทก็เข้าใจบอส และที่สำคัญ แพทกลับไปหาวิธีจัดการกับรุจน์ ไม่ให้มายุ่งเกี่ยวกับบอสอีก        แพทต้องขอให้โอลูกพี่ลูกน้องตนเองมาช่วยในเรื่องนี้ด้วย จนในที่สุดรุจน์ก็ยอมสัญญาว่าจะไม่มายุ่งกับบอสอีก แต่รายละเอียดที่แพทจัดการกับรุจน์ แพทกำลังลังเลว่าจะเล่าให้บอสฟังดีหรือไม่ เพราะแพทจำต้องใช้ความรุนแรงและอิทธิพลเข้าข่มอีกฝ่าย ส่วนเรื่องของคืนนี้ แพทตั้งใจจะกลับมาหาบอสอยู่แล้ว แต่ติดที่ต้องไปงานวันเกิดเพื่อนที่ผับ แพทก็เลยโทรให้แผนพาบอสไปพบกับตนเองที่นั่น แต่ยังไม่ทันจะได้เข้าไปปรับความเข้าใจ บอสก็เมาหนีออกนอกร้านซะก่อน ทำให้แพทต้องรีบตามออกมา และพากลับมาที่ร้าน

แพทถอนหายใจเบาๆ เตรียมใจไว้แล้วว่าตอนบอสตื่นมา ตนเองต้องถูกซักฟอกจนขาวแน่ๆ

“ไหนๆ ตอนเช้า จะโดนดุแล้ว คืนนี้ขอนอนกอดให้หายคิดถึงก่อนนะครับ” แพทพูดกับบอสที่นอนหลับสนิท ก่อนจะขึ้นไปนอนข้างๆ บอส แล้วดึงร่างเล็กมากอดแนบอก กักตุนความหวานไว้ก่อน ก่อนที่จะโดนหนักในตอนเช้า

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++ บอสแพท +++++++++++++++++++++++++

เอาบอสแพทมาเสริฟให้คร่า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

45 ความคิดเห็น

  1. #352 tonkaw_kawjao_narak (@tonkaw-ploy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 20:14
    อยากอ่านเรื่องแยกคู่นี้จัง ชอบๆ ^^
    #352
    0
  2. #343 Malon n (@varisa_daw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 16:03
    บอกอีกรอบ แยกเรื่องเถอะมี๊
    #343
    0
  3. #330 Malon n (@varisa_daw) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 14:08
    ชอบคู่นี้ฟินนนน แต่ทำไมเมะเคะ สลับกะนอ่ะ-.,- แต่งแยกออกมาเลยค้าาา >3<
    #330
    0
  4. #320 cat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 20:57
    โง่ยยย น่ารักมากๆ

    น้องเเพทเปลี่ยนไปแล้ววว
    #320
    0
  5. #316 franz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2557 / 12:46
    แผนโชกุน นี่มีซัมติงมั้ย??? นี่จะจิ้นแผนกับโชกุนแล้วนะ
    #316
    0
  6. #313 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 22:33
    อยากให้แยกเรื่องยี้ออกมาอ่ะค่ะ มันดูมีอะไรมากมายใจเรื่องนี้ที่เราอยากรู้อ่ะค่ะ อยากรู้ว่าเขาดีกันยังไง? ทำไมพอน้องแพทโตมาแล้วกลายเป็นหนุ่มหล่อได้? อะไรงี้อ่ะค่ะ
    #313
    0
  7. #291 ทาสรักวาย #สาววายเลือดผสม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 23:05
    555555555



    แพทเปลี่ยนไปกร๊ากๆๆๆๆๆ ตอนแรกคิดว่าจะเคะกลายเป็นเมะเฉยเลย



    บอสจะเสียสาวให้แพท5555
    #291
    0
  8. #245 meaw meaw (@meaw-007) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 21:10
    อร๊ายยยยยยย น้องแพทดูอบอุ่นจังเลย 

    ชอบคู่นี้มากๆเลยค่ะ น่ารักที่สุด -///////////-
    #245
    0
  9. #216 Aommy (@writerqueen) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 12:30
    เงิบแปบบบบบบบ ไม่น่าเชื่อตอนแรกนึกว่าบอสจะเป็นฝ่ายรุกที่ไหนได้กลับกันซะงั้นOO
    #216
    0
  10. #166 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2557 / 00:57
    ผิดแผนซะงั้น ฮ่าๆ
    จริงๆชอบคู่นีมากเหมือนกันนะ
    แยกเรื่องเมื่อไรบอกนะคะ อิอิ

    ปล.สงสัยว่าเนื้อหาที่เหลือนี่คือต้องอ่านในเล่มใช่ไหมคะ?
    #166
    0
  11. #136 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 02:25
    แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    น้องแพทที่น่ารัก
    กลายเป็นคนดูแลปกป้อง
    #136
    0
  12. #132 zaqqaz (@zaqqaz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2557 / 18:00
    ว้าว แพทเปลี่ยนไปแว้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า จากเด็กน่ารักมาเป็นชายมาดแมน บอสอดกินเด็กล่ะแต่จะโดนเด็กกิน ฮิฮิ
    #132
    0
  13. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #112 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 05:10
    อร๊ายยยยยยยยยยย น้องแพทน่าย๊ากกกกกกกกก
    #112
    0
  15. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  16. #105 onuma781998 (@onuma781998) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2557 / 22:28
    กรี๊ดดดดดดดด ชอบอ้ะๆๆๆๆๆ อยากอ่านต่ออออออออออออออออ 
    #105
    0
  17. #103 Verdaler' (@verda) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 22:41
    อ้าวนึกว่า บอสแพทซ่ะอีกกกกกกกกกก 5555555 หลงนึกซะตั้งนาน
    #103
    0
  18. #93 PheonixPim (@phoenix-exokris) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 19:40
    ที่แท้ก็แพทบอสนี่เอง หลงเป็นบอสแพทมาตั้นาน อร้ายยยยย ฟิน~ อยากอ่านคู่นี้ต่ออ่ะ ^^
    #93
    0
  19. #92 Noname (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 19:28
    ตอนแรกนึกว่าพิมผิด แพทบอส แต่ที่แท้ๆๆๆๆๆๆๆ
    #92
    0
  20. #89 pimppim (@pimpimms) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 11:17
    อยากอ่านคู่นี้ต่อออ่าาาาาาา ><
    #89
    0
  21. #81 Gamemie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 22:27
    อร๊ายยยยย น้องแพท พี่บอส น่ารักมากอ่ะ
    #81
    0
  22. #60 burgundyiceberg (@saowalakkhammoon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 20:04
    อ้ากกกกกกก น้องเเพทททท เฮือออกกกๆๆๆ ละลายยยๆๆ
    #60
    0
  23. #57 HayLay (@onmyfaith) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2557 / 06:24
    กำ 555555555555 โอ้โห พลิกโผมากค่า เงิบเลย แต่มุ้งมิ้งจริง
    #57
    0
  24. #56 Potay (@tatpicha5469) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 20:17
    รู้สึกเงิบ.....
    #56
    0
  25. #55 meyj4ever (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 15:20
    อั๊ยย่ะ!! น้องแพทโตมาไหงเมะเต็มตัวแบบนี้ล่ะคะ

    พลิกโผมากอ่ะค่ะ ตอนเล็กๆ เป็นเด็กน้อยใสๆ แท้ๆ 5555
    #55
    0