สเปเชียลลูกชายยอนิม [Yaoi]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 42,287 Views

  • 357 Comments

  • 1,181 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    99

    Overall
    42,287

ตอนที่ 9 : ตอนพิเศษ เรียวม่อน (เสพรักร้าย...ผู้ชายพันธ์ S!)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2949
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    18 ก.ย. 57





ตอนเรียวม่อน

Author :   (ยอนิม)

                        

                                              

 

         

 

“เบื่ออ่ะ” เสียงของม่อนดังขึ้นในช่วงบ่ายๆของวันเสาร์ ซึ่งเป็นวันหยุดทั้งสองไม่ได้ไปมหาวิทยาลัย แต่มานอนเล่นอยู่ในห้องนอนของเรียว ที่บ้านของเรียวเอง

 

 

“เบื่ออะไร” เรียวถามกลับ ขณะนอนดูหนังกันอยู่

 

 

“ก็มันไม่มีอะไรทำนี่ ดูหนังอย่างเดียวมันก็เบื่ออ่ะ” ม่อนบ่นออกมาอีก เรียวยิ้มมุมปากนิดๆ ก่อนจะพลิกตัวไปคร่อมคนรักเอาไว้

 

 

“งั้นมาทำอย่างอื่นแก้เบื่อกันมั้ย” เรียวถามกลับ พร้อมกับงับจมูกของม่อนอย่างหยอกล้อ

 

 

โป๊ก!

ม่อนยกหัวตัวเองไปโขกหัวคนรักไม่แรงมากนัก

 

“โขกมาทำไมเนี่ย” เรียวพูดบ่นอุบพร้อมกับลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ

 

 

“ก็ใครใช้ให้มึงมาหาเรื่องหื่นตอนกลางวันแสกๆล่ะห้ะ!” ม่อนว่าคนรักเสียงเขียว

 

 

“กูเปล่าหื่นสักหน่อย กูยังไม่ได้พูดเลยนะ ว่าทำอะไร มึงคิดไปเอง ใครกันแน่ที่หื่นน่ะ หืม” เรียวแกล้งพูดแซวกลับไป ม่อนย่นจมูกใส่นิดๆ

 

 

“เห็นหน้าเห็นตามึงกูก็รู้แล้วเรียว ไม่ต้องมาแถไปทางอื่นเลยนะ” ม่อนพูดดักทาง เรียวหัวเราะขำพร้อมกับหอมแก้มใสแบบฟัดแรงๆ สองข้างสลับไปมา

 

 

“รู้ทันนะมึงเนี่ย” เรียวพูดบอกออกมาก่อนจะขยับตัวลงมานอนข้างๆม่อนเหมือนเดิม

“อยากไปไหนรึเปล่าล่ะ จะได้พาไป” เรียวถามอย่างเอาใจ

 

 

“ไม่รู้อ่ะ จะไปต่างจังหวัดก็ไม่ไหว มีวันหยุดพรุ่งนี้อีกวันเดียวเท่านั้นเอง” ม่อนพูดพึมพำออกมา

“ช่วยคิดหน่อยดิเรียว ว่าพรุ่งนี้เราจะไปไหนกันดี จะให้มานอนเล่นอยู่เฉยๆแบบนี้ไม่เอาหรอกนะ” ม่อนพูดถามคนรัก เรียวนอนมองเพดานแล้วคิด ก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา

 

 

“กูรู้แล้วว่าจะพามึงไปไหน แต่มึงจะกล้าไปกับกูรึเปล่าแหละ” เรียวพูดยิ้มๆ ม่อนขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างสงสัย

 

 

“ไปที่ไหนล่ะ” ม่อนถามกลับ

 

 

“ไม่บอก ถ้าไปถึงแล้วจะรู้เอง” เรียวพูดพร้อมกับยักคิ้วให้ ม่อนทำหน้างง

 

 

“ไม่บอกแล้วกูจะรู้ได้ไงเล่า ว่ามันน่าไปรึเปล่า” ม่อนโวยขึ้นมาเล็กน้อย

 

 

“งั้นมึงก็คิดเองล่ะกัน ว่าจะไปไหน” เรียวทำเป็นไม่สนใจ ม่อนมองคนรักอย่างเคืองๆ

 

 

“เออๆ ไปกับมึงก็ได้ ชอบมีลับลมคมนัยนักนะมึงน่ะ” ม่อนว่าคนรักกลับไป เรียวยิ้มนิดๆ ก่อนจะนอนดูหนังกับม่อนต่อ เพราะเขาคิดเอาไว้แล้วว่าจะพาม่อนไปที่ไหน แต่ถ้าขืนบอกไปก่อน ม่อนมีหวังงอแงไม่อยากไปแน่นอน

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

เช้า

 

เรียวปลุกม่อนให้ลุกอาบน้ำเตรียมตัวและลงไปกินข้าวเช้าพร้อมกับพ่อแม่ของเรียว

 

 

“แต่งตัวแบบนี้จะออกไปไหนกัน” แม่ของเรียวถามขึ้นยิ้มๆ เมื่อเห็นว่าลูกชายตัวเองและคนรักของลูก แต่งตัวเตรียมพร้อมออกไปข้างนอก

 

 

“จะพาเด็กขี้เบื่อไปเที่ยวครับแม่” เรียวตอบกลับ ม่อนหันมาหยิกเอวคนรักเบาๆ

 

 

“ว่าใครเป็นเด็กขี้เบื่อ” ม่อนถามกลับเสียงเข้ม พร้อมกับถลึงตาดุๆใส่เรียว

 

 

“เด็กแถวนี้แหละ” เรียวพูดหยอกกลับไป

 

 

“พอแล้วเลิกล้อม่อนได้แล้วเรียว ว่าแต่จะไปไหนกันล่ะ” แม่ถามกลับในขณะที่ม่อนหันไปยักคิ้วให้เรียวเมื่อแม่ของเรียวเข้าข้างตนเอง

 

 

“ไปแถวๆนี้แหละครับ” เรียวไม่บอกออกมาตรงๆ พ่อของเรียวทำหน้างง

 

 

“แถวนี้ของแก มันคือที่ไหนกัน” พ่อถามกลับมาบ้าง

 

 

“นั่นสิครับพ่อ ผมถามตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ไม่ยอมบอก บอกว่าไปถึงแล้วจะรู้เอง ไม่รู้ว่าจะมีความลับอะไรนักหนา” ม่อนพูดฟ้องพ่อของคนรัก

 

 

“ได้ทีฟ้องใหญ่เลยนะ” เรียวพูดพร้อมกับเอามือไปขยี้หัวม่อนไปมา ม่อนก็ตีแขนคนรัก

 

 

“ผมยุ่ง” ม่อนว่าเสียงกระเง้ากระงอด พร้อมกับจับทรงผมของตนเองให้เข้าที่ พ่อกับแม่ของเรียวหันมามองหน้ากันยิ้มๆ เมื่อเห็นทั้งสองคนหยอกล้อกัน

..

..

..

“ขับรถดีๆนะเรียว” แม่พูดขึ้นเมื่อเรียวพาม่อนมาขึ้นรถ

 

 

“ครับแม่ ผมสองคนอาจจะกลับมาเย็นๆหน่อย แม่ไม่ต้องทำอาหารเย็นเผื่อก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมสองคนหากินจากข้างนอกเข้ามาเลย” เรียวพูดขึ้น แม่พยักหน้ารับยิ้มๆ ก่อนที่เรียวจะขึ้นรถ แล้วขับรถพาม่อนไปยังจุดหมายที่ตนเองจะไป

 

 

“เรียว บอกหน่อยไม่ได้เหรอ ว่าจะพาไปไหน” ม่อนหันไปถามคนรัก เรียวยกยิ้มนิดๆ ก่อนจะชี้มาที่แก้มของตนเอง

 

 

“หอมก่อน” เรียวพูดเสียงเรียบ

 

 

“ทำไมต้องหอมเล่า บอกเลยไม่ได้รึไง” ม่อนโอดครวญขึ้นมา เรียวทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ม่อนเม้มปากเข้าหากันนิดๆ ก่อนจะตัดสินใจยื่นหน้าไปหอมแก้มคนรักที่กำลังขับรถอยู่

 

 

ฟอด...

หอมเสร็จก็รีบกลับมานั่งหน้าแดงอยู่ที่เดิม เรียวอมยิ้มเล็กน้อย

 

 

“บอกมาสิ” ม่อนทวงคำตอบ เรียวเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“บอกอะไร” เรียวถามกลับ ม่อนขมวดคิ้วเข้าหากัน

 

 

“ก็บอกว่าจะพาไปไหนไง เมื่อกี้มึงบอกว่าถ้ากูหอมมึงแล้วมึงจะบอกอ่ะ” ม่อนพูดทวนความจำให้คนรัก

 

 

“กูบอกตอนไหนว่าถ้าหอมแล้วจะบอก กูแค่บอกให้มึงหอมกูก่อนเท่านั้นเอง พอมึงหอมกูก่อนปุ๊บ กูก็...” เรียวพูดจบก็ยื่นหน้ามาหอมแก้มใสที่นั่งหน้าเหวออยู่ข้างๆ

 

 

ฟอด...

“กูก็หอมมึงกลับบ้างไง” เรียวพูดบอกออกมาอีก

 

 

“ไอ้เรียว ไอ้บ้า ไอ้ขี้โกง” ม่อนโวยลั่นรถก่อนจะชกไหล่คนรักอย่างหมั่นไส้ใบหน้าก็ขึ้นสีระเรื่อ เรียวหัวเราะขำออกมาที่หลอกล่อคนรักสำเร็จ

“ชิส์ ไม่อยากรู้ก็ได้วะ ไปถึงก็รู้เองแหละ” ม่อนพูดออกมาเสียงงอนๆ แต่ก็ไม่ได้งอนจริงจังอะไรนัก เรียวยิ้มนิดๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก ทั้งสองนั่งฟังเพลงในรถมาเรื่อยๆ จนม่อนเริ่มสังเกตุทางที่เรียวกำลังขับรถไป และเริ่มตะหงิดๆ รู้แล้วว่าเรียวจะพาตนเองไปที่ไหน ม่อนหันไปมองหน้าคนรักอย่างรวดเร็ว

 

 

“รู้แล้วใช่มั้ย ว่าจะพาไปไหน” เรียวถามยิ้มๆ เพราะเดาท่าทางคนรักออก

 

 

“มึงจะพากูไปดรีมเวิร์ลใช่มั้ยเรียว” ม่อนถามทันที เรียวพยักหน้ารับ

“ไม่เอาอ่า ไม่อยากไป มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบเล่นเครื่องเล่น กูกลัวความสูงมึงก็รู้นี่” ม่อนงอแงออกมาทันที เพราะแบบนี้เรียวถึงไม่อยากบอกตั้งแต่แรกว่าจะพาไปที่ไหน

 

 

“เครื่องเล่นแบบอื่นก็มี ไปเล่นเมืองหิมะกันก็ได้” เรียวพูดบอก ม่อนนั่งหน้ามุ่ยเหมือนอยากจะร้องไห้

 

 

“นิสัยไม่ดี รู้ว่ากูไม่ถูกกับเครื่องเล่น แล้วยังจะพามาอีก” ม่อนว่าเสียงอุบอิบ

 

 

“ก็พามาแก้เบื่อไง ไม่อยากนอนอยู่บ้านเฉยๆไม่ใช่เหรอ” เรียวถามกลับ

 

 

“แล้วทำไมไม่พาไปดูหนังไปเดินห้างอะไรแบบนั้นล่ะ ทำไมต้องพามาที่นี่ด้วย” ม่อนโวยใส่คนรักอีก พร้อมกับนั่งกอดอกมองออกไปนอกรถอย่างงอนๆ

 

 

“เอาน่า ไหนๆก็มาแล้ว ก็เข้าไปเดินเล่นถ่ายรูปเล่นก็ได้ แก้เบื่อได้เหมือนกันแหละ” เรียวพูดกล่อม ม่อนถอนหายใจออกมาหนักๆ เพราะหลงกลมากับคนรักแล้ว ก็คงต้องปล่อยเลยตามเลย จนในที่สุดก็มาถึง ดรีมเวิร์ล เรียวขับรถไปจอดที่ลานจอดรถมีคนและทัวร์มาเที่ยวกันเยอะพอสมควรเนื่องจากเป็นวันหยุด เรียวเดินเข้าไปซื้อบัตรเข้าแบบสายรัดข้อมือที่สามารถเล่นเครื่องเล่นตามที่รายการกำหนดจำนวนกี่รอบก็ได้

 

 

“ทำไมต้องซื้อแบบนี้มาอ่ะ ซื้อบัตรเข้าธรรมดาก็ได้ กูไม่ใช่พวกที่เล่นเครื่องเล่นได้ทุกอย่างสักหน่อย” ม่อนบ่นพึมพำ หน้ายังคงบึ้งตึงอยู่

 

 

“เอาน่า ยิ้มหน่อยสิอุตส่าห์พามาเที่ยวกันแค่สองคนนะ” เรียวพูดพร้อมกับหยิกแก้มคนรักเบาๆอย่างหยอกล้อ

 

 

“เรียว คนมอง” ม่อนตีมือคนรักเบาๆอย่างขัดเขินเมื่อมีคนหันมามองทั้งคู่พร้อมกับยิ้มให้

 

 

“ก็ยิ้มให้กูก่อนสิ กูเริ่มรู้สึกผิดแล้วนะเนี่ย” เรียวแกล้งพูดเสียงเครียด

“ถ้ามึงไม่อยากเข้าไปก็ไม่เป็นไร กลับไปดูหนังที่ห้างก็ได้ป่ะ” เรียวทำท่าจะพาม่อนกลับรถ แต่ม่อนก็ยื้อเอาไว้

 

 

“จะบ้ารึไง มาแล้วซื้อบัตรแล้ว จะกลับทำไม” ม่อนพูดทักท้วงขึ้น

 

 

“ก็มึงดูเหมือนไม่พอใจ” เรียวบอกกลับ ม่อนจึงส่งยิ้มให้คนรัก

 

 

“ยิ้มแล้ว พอใจยัง เข้าไปข้างในเหอะ” ม่อนพูดบอกคนรักอย่างเอาใจ ทำให้เรียวยิ้มออกมานิดๆ ก่อนจะเดินกอดคอม่อนเข้าไปด้านในด้วยกัน

..

..

“เรียวๆ ถ่ายรูปตรงนี้ให้กูหน่อย”

“เรียวๆ มึงไปยืนตรงนั้น เดี๋ยวถ่ายรูปให้”

“เรียว มานี่ๆ มาถ่ายรูปคู่กัน”

 

 

เรียวยิ้มขำ เมื่อเห็นว่าคนรักที่ทำท่าไม่อยากเข้ามาในตอนแรกกลับกลายเป็นตื่นตาตื่นใจวิ่งถ่ายรูปตรงนั้นทีตรงนี้ที

“กูไม่ได้มานาน มีอะไรเปลี่ยนเยอะแยะเลย” ม่อนพูดยิ้มๆ พร้อมกับถ่ายรูปไปเรื่อยๆ

 

 

“เดี๋ยวค่อยมาถ่ายรูปก็ได้ ไปเล่นเครื่องเล่นกันก่อน” พอเรียวพูดชวน ม่อนก็ชะงักกึก

 

 

“เล่นอะไรอ่ะ ไปเล่นเมืองหิมะกันนะ เข้าบ้านยักษ์ก็ได้” ม่อนพูดชวน เรียวส่ายหน้าไปมาที่คนรักเลือกแต่ละอย่าง

 

 

“เอาแบบพื้นๆ ก่อนล่ะกัน ไปเล่นเอเลี่ยนกัน” เรียวพูดบอกพร้อมกับลากแขนม่อนไปยังทางเข้าเครื่องเล่นเอเลี่ยน ซึ่งม่อนก็พอจะเล่นได้อยู่ ทั้งสองเข้าไปด้านในพร้อมกับคนอื่นๆ

..

..

..

..

“คึคึ กูฮาน้องผู้หญิงที่นั่งข้างกูฉิบหาย กรี๊ดได้ทุกโอกาสจริงๆ” ม่อนหัวเราะขำเมื่อเดินออกมาจากเครื่องเล่นเอเลี่ยน เรียวยิ้มนิดๆ

“ส่วนมึงนะ ทำไมชอบหาเรื่องหื่นทุกเวลาเลยห้ะ” ม่อนหันไปว่าคนรักเพราะตอนที่อยู่ด้านในจะมืดสนิท เรียวถือโอกาสแอบหอมแก้มใสของคนรักเป็นระยะ ม่อนจะโวยวายก็ไม่ได้ เพราะคนอื่นกำลังกรี๊ดและตื่นเต้นกับตัวเอเลี่ยนที่หลุดออกมาตามพล็อตของเครื่องเล่น

 

 

“ตื่นเต้นดีไง” เรียวบอกยิ้มๆ ก่อนจะถูกม่อนทุบไปที่กลางหลังอย่างหมั่นไส้ เรียวก็ยิ้มนิดๆ

“ไปเล่นอะไรต่อดี ไวกิ้งดีมั้ย” เรียวพูดชวน ม่อนส่ายหน้าทันที

 

 

“ไม่เอา มันมีช่วงเหวี่ยงขึ้นสูงอ่ะ” ม่อนพูดบอกออกมา

 

 

“ก็นั่งตรงหน้าๆกลางๆอ่ะ ไม่ต้องไปนั่งด้านหลัง” เรียวบอกกลับ ม่อนหน้ามุ่ยลงนิดๆ

 

 

“มึงเล่นคนเดียวได้มั้ยอ่ะ กูไปนั่งดูนะ” ม่อนบอกเสียงอ่อย

 

 

“ไปเล่นด้วยกันดิ มันไม่น่ากลัวหรอกม่อน” เรียวพยายามกล่อมคนรัก

 

 

“ก็กูกลัวนี่ มึงอย่าบังคับกูสิ ไม่งั้นกูร้องไห้จริงๆด้วย” ม่อนพูดขู่ออกมา ทำให้เรียวยิ้มขำกับคำขู่น่ารักๆของคนรัก

 

 

“อ่ะๆ งั้นไปนั่งดูกูล่ะกันนะ” เรียวบอกอย่างจำยอม ม่อนพยักหน้ารับ

 

 

“เดี๋ยวกูอัดคลิปให้นะ” ม่อนบอกกลับเรียวพยักหน้า ก่อนที่ทั้งสองจะพากันเดินไปที่ไวกิ้ง เรียวไปยืนต่อแถวรอเล่น ส่วนม่อนก็นั่งรออยู่ที่เก้าอี้ยาวด้านหน้า พอถึงคิวเรียวก็ขึ้นไปนั่งทางด้านหลัง มีคนขึ้นไปเยอะพอสมควร ม่อนเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ เมื่อมีหญิงสาวไปนั่งข้างๆ เรียว พร้อมกับพูดคุยอะไรบางอย่าง เรียวตอบพร้อมกับหันมามองม่อนแล้วยิ้มให้ ม่อนก็ยิ้มกลับ ไวกิ้งเริ่มขยับม่อนก็อัดคลิป เสียงกรี๊ดเสียงโหวกเหวกของคนบนไวกิ้งดังขึ้น ทำให้ม่อนหัวเราะขำพร้อมกับมองคนรักที่เล่นอยู่ด้านบน ก่อนจะรู้สึกฉุนนิดๆในเวลาต่อมา เมื่อเห็นหญิงสาวที่นั่งติดกับคนรักของตนเองซบลงมาบนไหล่แกร่งของเรียว ไวกิ้งเหวี่ยงอยู่อย่างนั้นสักพักก็ผ่อนแรงลงเมื่อหมดรอบ เรียวเดินลงมาหาม่อนในทันที

 

 

“สนุกว่ะ” เรียวพูดยิ้มๆ

 

 

“กูนั่งดูเฉยๆ ยังเวียนหัวเลยอ่ะ” ม่อนบอกกลับ ก่อนจะเห็นหญิงสาวกลุ่มที่นั่งข้างเรียวเดินตรงเข้ามาหา

 

 

“มากันสองคนเหรอคะ” หญิงสาวถามขึ้น ม่อนหน้านิ่งไปนิด ซึ่งเรียวก็พอจะรู้ว่าคนรักเป็นอะไร

 

 

“ครับ” เรียวตอบกลับ

 

 

“งั้นไปเล่นกับพวกเรามั้ย เล่นกันหลายๆคนสนุกดีนะคะ” หญิงสาวเอ่ยชวน ม่อนมองหน้าเรียวนิดๆ

 

 

“ไม่ดีกว่าครับ ผมอยากเดินเล่นกับแฟนสองคนมากกว่า” เรียวพูดบอกแค่นั้น ก่อนจะพาม่อนเดินแยกออกมาทันที ม่อนหันไปมองกลุ่มของหญิงสาวก็ต้องแอบขำเมื่อเห็นสีหน้าเหวอๆ ของหญิงสาวกลุ่มนั้น

“ตอนอยู่ข้างบนเค้ามาซบกูเองนะ กูไม่รู้เรื่อง” เรียวพูดขึ้น ม่อนหันมามองคนรัก

 

 

“รู้แล้วน่า” ม่อนพูดยิ้มๆ ก่อนที่เรียวจะขอเล่นเฮอริเคน 1 รอบ สกายโคสเตอร์อีก 1 รอบ โดยที่ม่อนขอเป็นคนดูอยู่ข้างล่าง เนื่องจากไม่กล้าเล่นจริงๆ

“มึงอ่ะ สนุกอยู่คนเดียวแหละ” ม่อนแกล้งว่าคนรัก เมื่อเรียวเดินลงจากเครื่องเล่นมาหาตนเอง

 

 

“ก็ชวนเล่นแล้ว มึงไม่ยอมเล่นด้วยกันนี่” เรียวบอกกลับยิ้มๆ

 

 

“รู้อยู่ว่าไม่กล้าเล่น ยังจะมาปากดีอีก” ม่อนว่าคนรักไม่จริงนัก เรียวยิ้มขำนิดๆ

 

 

“อ่ะ งั้นอยากเล่นอะไร” เรียวถามคนรักอย่างเอาใจ

 

 

“อยากเล่นเมืองหิมะ แต่ก่อนจะไปเล่น มึงพากูปั่นจักรยานน้ำก่อน” ม่อนพูดบอก เรียวพยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งสองจะไปนั่งจักรยานน้ำ ทั้งสองช่วยกันปั่นไปที่กลางสระแล้วปล่อยให้หยุดนิ่ง

 

 

“ม่อน ตอนเย็นๆเราขึ้นไปบนนั้นกันนะ” เรียวพูดบอกพร้อมกับชี้ขึ้นไปด้านบน ม่อนก้มมองก่อนจะรีบส่ายหน้าทันที

 

 

“ไม่เอา ฆ่ากูเหอะ ถ้าจะให้กูขึ้นไปบนนั้นอ่ะ” ม่อนโวยขึ้นมาเมื่อคนรักจะพาขึ้นเคเบิ้ลคาร์หรือเรียกกันง่ายๆว่ากระเช้าลอยฟ้า

 

 

“กลัวอะไร ชิงช้าสวรรค์ที่เอเชียธีคมึงก็ขึ้นมาแล้วนะ” เรียวบอกกลับ

 

 

“ก็มึงลากกูขึ้นไปอ่ะ” ม่อนว่ากลับเสียงอุบอิบเพราะนึกขึ้นได้ว่าเรียวจูบม่อนบนชิงช้าสวรรค์ด้วย

 

 

“ครั้งนี้ก็จะลากขึ้นไปเหมือนกัน เตรียมใจเอาไว้ด้วย” เรียวบอกออกมาตรงๆ ม่อนหน้ามุ่ยได้แต่ด่าเรียวเสียงพึมพำ ก่อนที่เรียวจะชวนปั่นเข้าฝั่งเพื่อไปเมืองหิมะต่อ ทั้งสองพากันไปซื้อบัตรและเดินเข้าไปด้านในเพื่อรับเสื้อกับรองเท้า  ม่อนยิ้มกว้างเมื่อเดินเข้าไปในเมืองหิมะ มีคนเล่นอยู่ด้านในพอสมควร ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กๆและผู้ปกครอง ม่อนกับเรียวเดินถ่ายรูปตรงนั้นตรงนี้ไปเรื่อย

 

 

“คึคึ เย็นดี” ม่อนบอกออกมายิ้มๆ เรียวยกมือทั้งสองข้างของตนเองมานาบไปกับแก้มของม่อน ทำให้ม่อนหัวเราะคิกคักเพราะความเย็น

 

 

“หนาวมั้ย” เรียวถามขึ้น

 

 

“นิดหน่อย” ม่อนตอบยิ้มๆ ก่อนที่เรียวจะดึงม่อนมากอด

 

 

“มา เดี๋ยวให้ความอบอุ่น” เรียวพูดขึ้น ทำให้ม่อนร้อนหน้าวูบวาบ ถึงแม้ว่าจะรู้สึกอุ่นจากอ้อมกอดของคนรัก แต่ม่อนก็อายเกินกว่าจะให้เรียวมายืนกอดแบบนี้

 

 

“มึงอ่ะ เนียนตลอดเลยนะ” ม่อนว่าเสียงอุบอิบ เรียวยิ้มขำ ก่อนที่ม่อนจะชี้ไปที่สไลด์เดอร์หิมะ

“เรียวไปเล่นสไลด์เดอร์กัน” ม่อนพูดชวน เรียวพยักหน้ารับ แล้วเดินไปด้วยกัน

 

 

“พี่ครับ ผมสองคนนั่งด้วยกันได้มั้ย” เรียวถามคนดูแลที่อยู่ใกล้ๆ

 

 

“ได้ครับ” คนดูแลตอบกลับเรียวจึงหันมาหาม่อน

 

 

“เรานั่งด้วยกันเหอะ” เรียวพูดชวน ม่อนก็พยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งสองจะเดินขึ้นไปด้านบนด้วยกัน และไปต่อคิวตรงช่องทางลง เรียวให้ม่อนนั่งตรงระหว่างขาของเรียว โดยที่เรียวตั้งขาทั้งสองข้างมาขนาบลำตัวคนรักเอาไว้ เมื่อเตรียมตัวแล้ว เรียวก็ใช้มือกอดเอวคนรักไว้ข้างหนึ่งแล้วดันกระดานสไลด์เดอร์ลงมา

 

 

“โว้วววว” ม่อนกับเรียวตะโกนขึ้นด้วยความสนุกกระดานที่ทั้งสองนั่งเลื่อนลงมาจนสุดทาง

“ฮ่าๆ สนุกอ่ะ เล่นอีกดิเรียว” ม่อนชวนคนรักเล่นต่อ เรียวยิ้มขำกับท่าทางเด็กๆของคนรัก แต่ก็ยอมขึ้นไปเล่นกันอีกรอบ ก่อนที่เรียวจะชวนออกจากเมืองหิมะ เพื่อไปหาอาหารกลางวันกินกัน ทั้งสองเลือกกิน KFC

 

 

“ไปนั่งรอที่โต๊ะไป คนมันเยอะเดี๋ยวซื้อให้” เรียวพูดบอก ม่อนจึงเดินมานั่งรอที่โต๊ะ เพราะไม่อย่างนั้นอาจจะไม่มีโต๊ะนั่งได้ ไม่นานเรียวก็ยกของที่สั่งมาวางทั้งสองก็นั่งกินกันไปเรื่อยๆ

 

 

Tru…Tru…Tru…

 

เสียงโทรศัพท์ของม่อนดังขึ้น ร่างบางจึงหยิบออกมากดรับ

“ว่าไงมึง............กูอยู่ดรีมเวิลด์กับเรียว...ฮ่าๆ เรื่องอะไรมึงก็ให้พี่ดินพามาเที่ยวดิ  คึคึ .......เออๆ แค่นี้แหละ” ม่อนพูดคุยกับอีกฝ่ายแล้ววางสายไปเมื่อคุยไปได้สักพัก

 

 

“ไอ้ป๋องเหรอ” เรียวถามขึ้น

 

 

“อืม มันโวยวายใหญ่เลย หาว่าเราสองคนมาเที่ยวที่นี่แล้วไม่ยอมบอกมัน คึคึ” ม่อนบอกออกมาขำๆ

 

 

“มึงเองก็ไม่ได้อยากมาตั้งแต่แรกไม่ใช่รึไง” เรียวแกล้งแซวคนรัก ม่อนย่นจมูกใส่นิดๆก่อนจะนั่งกินไก่ไปเรื่อยๆ พออิ่มทั้งสองก็ไปเดินเที่ยวต่อ ถ้าเจอเครื่องเล่นไหนที่หวาดเสียวเรียวก็จะขึ้นไปเล่นคนเดียวส่วนม่อนก็จะรออยู่ด้านล่าง ทั้งคู่พากันเดินเที่ยวเดินเล่นไปเกือบจะทุกเครื่องเล่นเลยก็ว่าได้

 

 

“เรียว เมื่อยอ่ะ ไปนั่งรถไฟกัน” ม่อนพูดชวน ทั้งสองจึงไปนั่งรถไฟวนรอบดรีมเวิลด์

 

 

“ม่อน อ้าปาก” เรียวพูดบอกขณะนั่งอยู่บนรถไฟ ม่อนอ้าปากตามที่คนรักพูด เรียวป้อนบางอย่างใส่ปากม่อนทันที

 

 

“อื๊อออ” ม่อนทำหน้าเหยพร้อมกับหันไปชกคนรักที่ไหล่

 

 

“ฮ่าๆๆ เป็นไงบ้าง” เรียวพูดขึ้นอย่างขำๆ เมื่อเอาบ๊วยเค็มใส่ปากคนรักไป

 

 

“เค็มปี๋เลยอ่ะ แหวะ” ม่อนพูดบอกหน้าเบ้

 

 

“ห้ามคายนะ กินเข้าไปเลย” เรียวพูดสั่งเสียงดุ แต่ก็ไม่ได้ดุจริงจังอะไรนัก

 

 

“นิสัยไม่ดี ชอบแกล้ง” ม่อนว่ากลับ เรียวก็ยิ้มรับ ทั้งสองนั่งพักอยู่บนรถไฟ มองวิวมองคนที่เดินอยู่ในดรีมเวิลด์ไปเรื่อยๆ

“สนุกดี” ม่อนพูดขึ้นลอยๆ

 

 

“หายเบื่อรึเปล่า” เรียวถามขึ้น ม่อนพยักหน้ารับยิ้มๆ

 

 

“ขอบคุณนะที่พามา” ม่อนบอกกลับไป เรียวจับมือม่อนแล้วบีบเบาๆ เมื่อรถไฟวนมาถึงจุดเริ่ม ทั้งสองก็ลงจากรถไฟเพื่อไปดูขบวนพาเหรด ม่อนกับเรียวถ่ายรูปขบวนพาเหรดอย่างสนุกสนาน ก่อนจะพากันไปเข้าบ้านยักษ์ ทั้งสองถ่ายรูปกันทั่วทุกซอกทุกมุมในบ้านยักษ์ก็ว่าได้

 

 

“ไปไหนต่ออ่ะ” ม่อนถามคนรักเมื่อเดินออกมาจากบ้านยักษ์ เรียวดูนาฬิกาข้อมือก่อนจะเงยหน้าขึ้นมายิ้ม ม่อนมองอย่างงงๆ ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นสายตาคนรักมองไปที่เคเบิ้ลคาร์ ม่อนส่ายหน้าไปมาทันที

“ไม่เอาอ่ะเรียว ไม่ขึ้น” ม่อนงอแงขึ้นมาเมื่อรู้ว่าคนรักจะพาไปไหนต่อ

 

 

“มาเถอะ ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก ก็แค่ขึ้นไปนั่งเฉยๆ เหมือนชิงช้าสวรรค์นั่นแหละ” เรียวบอกพร้อมกับดึงแขนคนรักลากไปทางเคเบิ้ลคาร์

 

 

“แต่ชิงช้าสวรรค์มันมีกระจกล้อมรอบด้านเลยนะ แต่ไอ้นี่มันไม่มีกระจกเลยนะ มีแค่เหล็กกั้นเท่านั้นเองอ่า” ม่อนโอดครวญพร้อมกับยื้อตัวเอาไว้ แต่เรียวก็ลากเดินไปเรื่อยๆ

 

 

“นั่งกับกูจะกลัวอะไร” เรียวบอกกลับมา ก่อนจะหันมามองหน้าคนรักที่ทำหน้าอยากจะร้องไห้เต็มที

 

 

“ทำไมต้องแกล้งกูด้วยล่ะ” ม่อนว่าเสียงสั่น

 

 

“ไม่ได้แกล้ง แต่อยากให้มึงลองขึ้นดู ม่อนกูบอกแล้วไง ว่ามึงต้องเอาชนะความกลัวด้วยตัวมึงเองให้ได้ ตอนที่ขึ้นชิงช้าสวรรค์ ทำให้มึงเห็นวิวในมุมที่มึงไม่เคยได้เห็น มันสวยมั้ย” เรียวถามกลับ

 

 

“สวย” ม่อนตอบเสียงอ่อย

 

 

“วิวที่นี่ก็สวยเหมือนกัน มึงไม่อยากเห็นเหรอ” เรียวถามอีก ม่อนนิ่งเงียบ

 

 

“ก็กูกลัวความสูงนี่” ม่อนพูดเสียงเบาหวิว เรียวจับมือคนรักเอาไว้

 

 

“ม่อน อยู่กับกูไม่ต้องกลัวอะไรนะ มึงไม่ไว้ใจกูเหรอ” เรียวถามเสียงจริงจัง ม่อนมองหน้าคนรักอย่างชั่งใจ

 

 

“กูเชื่อใจมึง แต่กูก็กลัวนี่นา” ม่อนยังบอกคำเดิมว่าตนเองกลัว

 

 

“นะม่อนนะ ขึ้นไปด้วยกัน ถ้ากลัวก็ซุกอกกู ไม่มีใครเห็นหรอก” เรียวบอกอีก ม่อนยืนลังเลก่อนจะยอมพยักหน้าในที่สุด เรียวยิ้มกว้างก่อนจะพาคนรักขึ้นไปที่เคเบิ้ลคาร์ เรียวรับรู้ได้ว่าม่อนกลัวแค่ไหน เพราะมือของม่อนเย็นเฉียบ แล้วม่อนเองก็จับมือเรียวเอาไว้แน่น ทั้งสองยืนต่อคิวสักพัก เมื่อถึงคิวตนเอง เรียวก็จับมือคนรักพาขึ้นนั่ง เจ้าหน้าที่ปิดล็อคประตูเอาไว้แน่น

 

 

กึก กึก

เสียงเครื่องเคเบิ้ลคาร์ดังขึ้นก่อนจะออกตัว ทำให้ม่อนกอดแขนเรียวเอาไว้ ใจของร่างบางเต้นระรัว ใบหน้าเนียนซีดเผือด

“ม่อน มองมาที่กู” เรียวพูดเสียงนุ่ม ม่อนหันมามองหน้าคนรัก

“ไม่ต้องกลัวนะ กูอยู่ข้างๆมึงนี่ไง” เรียวพูดเสียงจริงจัง ม่อนก็พยักหน้ารับ สายลมเย็นๆพัดปะทะใบหน้า ม่อนซุกหน้าไปกับไหล่แกร่งของเรียว

“ม่อน มองออกไปไกลๆสิ เห็นมั้ย สวยรึเปล่า” เรียวพยายามเชยคางมนของม่อนให้เงยขึ้นมา เพราะรู้ว่าคนรักเกร็งไม่น้อย แต่ม่อนก็ไม่ยอมเงยหน้าขึ้น เรียวจึงแกล้งขยับตัว ทำให้เคเบิ้ลคาร์ขยับเล็กน้อย ม่อนเงยหน้าขึ้นมาอย่างตกใจ

 

 

“อะไรอ่ะเรียว มันเป็นอะไร” ม่อนถามเสียงสั่น เรียวยิ้มนิดๆ

 

 

“ยอมเงยหน้าขึ้นมาสักทีนะ” เรียวพูดยิ้มๆ ก่อนจะกอดม่อนเอาไว้ ทำให้ม่อนรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาบ้าง เรียวโอบกอดม่อนพร้อมกับค่อยๆให้คนรักมองดูวิวเบื้องล่างของดรีมเวิลด์ ม่อนเองก็รู้ว่าเรียวอยากให้ตนเองได้ดูและเห็นวิวในมุมเดียวกับเรียว ม่อนจึงหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับมองวิวเบื้องล่าง ม่อนคลี่ยิ้มนิดๆ เมื่อเห็นภาพในมุมสูงแบบนี้ ถึงจะทำให้ใจหวิวๆบ้าง แต่ม่อนก็รู้สึกปลอดภัยเนื่องจากมีคนรักโอบกอดเอาไว้ตลอดเวลา

“สวยมั้ย” เรียวถามขึ้น ม่อนพยักหน้ารับ ก่อนจะเอนหัวไปซบบ่าแกร่งของเรียวเพราะมองวิวนานมากไม่ได้อยู่ดี

 

 

“มึงรำคาญมั้ยเรียวที่กูเป็นคนขี้กลัวแบบนี้” ม่อนถามขึ้น

 

 

“ไม่เคยรำคาญเลยสักนิด” เรียวบอกเสียงจริงจัง

“ไม่ว่ามึงจะชอบงอแง หรือกลัวนั่นนี่ไปหมดทุกอย่าง กูก็ไม่รำคาญมึงหรอกม่อน มึงคิดว่ากูอยู่ข้างมึงมานานแค่ไหนกัน ถ้ากูรำคาญ กูคงไม่อยู่ข้างมึงจนมาถึงทุกวันนี้ได้หรอก” เรียวบอกออกมาอีก ม่อนยิ้มรับ

 

 

“ขอบคุณนะ สำหรับทุกอย่างที่มึงทำให้กู วันนี้กูสนุกมากจริงๆ ถึงแม้ว่าตอนแรกกูจะไม่อยากมาที่นี่ก็ตามเถอะ แต่พอมาคิดดูแล้ว ไม่ว่าจะไปที่ไหน ขอแค่มีมึงอยู่กับกูแบบนี้ กูก็มีความสุขและสนุกทุกที่แหละ” ม่อนบอกออกมายิ้มๆ เรียวยิ้มรับ ก่อนจะเชยคางมนของม่อนให้มองตนเอง แล้วค่อยๆประทับริมฝีปากของตนเองไปที่กลีบปากบางของคนรัก ม่อนเองก็เปิดปากรับลิ้นร้อนของเรียวให้เข้ามาเกี่ยวพันลิ้นเล็กของตนเองแต่โดยดี เรียวจูบคนรักอย่างนุ่มนวลสายลมเอื่อยๆที่พัดมาทำให้ทั้งสองรู้สึกเป็นสุขในหัวใจ ก่อนที่เรียวจะผละริมฝีปากออกมาช้าๆ แล้วส่งยิ้มให้คนรัก ม่อนก็ยิ้มกลับ ก่อนจะรู้สึกเหมือนมีสายตาของใครหลายคนมองอยู่ ทั้งสองหันไปมองนอกเคเบิ้ลคาร์

 

 

“เอ่อ...หมดรอบแล้วครับ” เสียงเจ้าหน้าที่พูดบอกเสียงอึกอัก ใบหน้าขัดเขิน ทำให้ม่อนกับเรียวหน้าแดงก่ำ เคเบิ้ลคาร์วนมาถึงจุดเดิมตั้งแต่เมื่อไร ทั้งคู่ก็ไม่รู้ตัวซึ่งมีคนมายืนรอต่อคิวขึ้นอยู่พอสมควร และทุกคนก็เห็นทั้งสองจูบกันแล้วด้วย ม่อนรีบดันให้เรียวลงจากเคเบิ้ลคาร์ในทันที เรียวยิ้มให้ทุกคนนิดๆแก้เขิน ส่วนม่อนก้มหน้างุดจนลงมาถึงด้านล่าง

..

..

..

“กูจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว ไอ้บ้าเรียว!! ” ม่อนโวยขึ้นมาด้วยความเขิน พร้อมกับเดินหนีไปที่ทางออกทันที โดยมีเรียวเดินหัวเราะขำตามหลังมา  เรียวหันกลับไปมองดูสวนสนุกแห่งนี้อีกครั้งพร้อมกับส่ายหน้าไปมายิ้มๆ

 

..

ดูท่าเรียวจะไม่ได้มาเที่ยวที่นี่กับม่อนอีกนาน

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++ เรียวม่อน ++++++++++++++++++++++++++++++
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #326 cat (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 23:30
    เขินนนน
    #326
    0
  2. #309 sp1343 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 20:26
    ง่าาาา ตัวเองมาต่อได้แล้ว เค้ารอตัวเองอยู่น่าาาา *^*
    #309
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #307 bestshine (@chanunchanun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 16:54
    อยากอ่านอีกอ่~
    #307
    0
  5. #303 may (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 04:19
    เรียว เจ้าเล่ห์เหมือนเดิม

    อิจฉาอ่ะม่อน เรียวน่ารักไปป่ะ อบอุ่นชะ
    #303
    0
  6. #297 เมียอาลู๋ (@nutluky12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 16:57
    ม่อนนะ เรียวอุสาพามา อายแค่วัน2วันเองนะ
    #297
    0
  7. #293 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 04:47
    อิอิ
    ม่อนยังน่ารักไม่เสื่อมคลาย

    #293
    0
  8. #289 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 22:24
    จูบกันเพลินไปหน่อย ^^
    #289
    0
  9. #288 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 21:35
    ว้ายยย คนดูเพียบเลยย มีเค้าด้วยแหละ คึๆๆ 

    น่ารักกกจริงๆๆ
    #288
    0
  10. #284 raffin (@raffin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 15:42
    ชอบคู่นี้มากกกกกก
    เรียวอบอุ่น ตามใจม่อนสุดๆๆๆ
    >.,<
    #284
    0
  11. #283 Vvzvi (@vvzvi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 11:35
    เรียวนี้น่ารักจิง เทคแคร์



    จนม่อนเปนเดกน้อยเลย
    #283
    0
  12. #282 Lalita Aunsawat Gc (@lalita_tiamo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 11:28
    หวานคะหวาน
    #282
    0
  13. #280 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 04:43
    โอ๊ย มดกัดๆๆ หวานกันจนลืมดูเลยว่าหมดรอบแล้ว คนเห็นเต็มเลย กิ๊วววววววววว แต่ไม่ต้องซีเรียสหรอก เราไม่รู้จักเขานี่นา ฮ่าๆๆ
    #280
    0
  14. #278 kim (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 01:47
    โอ้ย ตลก 5555555555



    ม่อนเอ้ยม่อน

    ไม่่อยากมาอีกนานเลยนะ
    #278
    0
  15. #276 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 00:12
    555555555555555555 จูบกันแบบลืมโลกเลยทีเดียว -,.-
    #276
    0
  16. #275 amymy1994 (@suparat9496) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 23:29
    น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก
    #275
    0
  17. #274 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 23:13
    5555จูบกันไม่รู้เวลาเลย มีสักขีพยานเพียบ อายมั้ยม่อน 55555
    #274
    0
  18. #273 May (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 23:11
    555555555 งานง้อต้องมา
    #273
    0