บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,193 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    68

    Overall
    244,193

ตอนที่ 41 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย]......18 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4258
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    12 ก.ย. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 18

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“ภาคิน” จีเรียกชายหนุ่มที่กำลังนั่งเช็ดเหงื่ออยู่ข้างสนามบาส ภาคินหันมามองพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น

 

 

“มาด้วยกันได้ไง” ภาคินถามเสียงเรียบ

 

 

“พอดีเจอกันหน้าโรงยิมน่ะครับ” พระพายรีบตอบออกมา เพราะกลัวว่าจีจะเล่าเรื่องที่มีคนมาหาเรื่องตัวเองให้ภาคินฟัง จีหันมามองหน้าพระพายนิดๆ พระพายก็รีบส่งสายตาอ้อนวอนไปให้ จนหญิงสาวเข้าใจ

 

 

“อืม เจอกันหน้าโรงยิม”จีพูดบอกออกมาอีกคน ภาคินมองหน้าพระพายนิ่งๆ ทำไมภาคินจะมองไม่ออก ว่าพระพายกำลังโกหก เพราะพระพายมักจะแสดงออกทางสีหน้าโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

 

 

“นั่งก่อนสิ” ภาคินพูดบอก ก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อพระพายเดินไปนั่งตรงที่นั่งด้านหลังของเขา ส่วนจีก็นั่งข้างๆเขา

“แล้วนี่เธอมาทำอะไรจี” ภาคินถามหญิงสาวขึ้นมาทันที

 

 

“ว่าจะมาชวนไปกินชาบู คินว่างมั้ยอ่ะ” หญิงสาวถามขึ้นมายิ้มๆ

 

 

“เพื่อนไม่คบ?” ภาคินแกล้งถาม ทำให้จีทำแก้มพองลมอย่างงอนๆ โดยที่พระพายแอบลอบมองคนทั้งคู่อยู่

 

 

“ใจร้ายยยย ชั้นมีเพื่อนคบ แต่ชั้นอยากชวนคินไปกินด้วยกันไม่ได้รึไงล่ะ” จีว่าออกมาด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอด

 

 

“จะให้ชั้นเลี้ยงก็บอกมาเถอะ” ภาคินบอกกลับ จียิ้มขำออกมา

 

 

“รู้ทันอ่ะ” จีพูดขึ้นยิ้มๆ

“เออ ว่าแต่ คินต้องทำธุระอะไรกับพระพายก่อนมั้ยอ่ะ ลืมไปเลย เห็นพระพายบอกว่ามีธุระกับคิน” หญิงสาวถามขึ้นมาเมื่อนึกได้ ภาคินหันไปมองพระพายด้วยสายตานิ่งๆ

 

 

“ไม่มีอะไรมาก พระพายต้องกลับพร้อมชั้นเท่านั้นเอง” ภาคินบอกกลับ ทำให้หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“กลับด้วยกันเหรอ” จีถามย้ำออกมา ภาคินก็พยักหน้ารับ

“งั้นพาพระพายไปกินด้วยกันสิ นะนะคินนะ” หญิงสาวพูดพร้อมกับเขย่าแขนภาคินไปมา ภาคินลุกขึ้นยืนทำให้มือของหญิงสาวหลุดออกจากแขนของภาคิน

 

 

“อืม เดี๋ยวชั้นเอาลูกบาสไปเก็บก่อนละกัน” ภาคินบอกกลับ พร้อมกับมองหน้าพระพายอีกครั้ง ทำไมเขาจะมองไม่ออกว่าพระพายกำลังคิดมาก

 

 

“เย้” หญิงสาวร้องออกมาอย่างดีใจ ภาคินก็เดินถือลูกบาสที่ห้องด้านหลังโรงยิม เหลือเพียงจีกับพระพายที่นั่งอยู่ด้วยกัน

“เดี๋ยวไปกินชาบูด้วยกันนะพระพาย” จีพูดขึ้นยิ้มๆ พระพายรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

 

 

“ผมไม่อยากรบกวนเลยครับ ผมว่าผมกลับก่อนดีกว่า พี่จีไปกับพี่ภาคินสองคนดีกว่านะครับ” พระพายพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน เพราะไม่อยากไปเป็นก้างขวางภาคินกับจี และที่สำคัญพระพายไม่อยากเห็นภาพบาดตา ถึงแม้ว่าตนเองจะไม่ได้เป็นอะไรกับภาคิน แต่พระพายก็ไม่อยากเห็นภาพที่ภาคินกับจีสนิทสนมกันคุยหัวเราะเล่นกัน

 

 

“ไม่บอกภาคินก่อนเหรอ” จีรีบถามออกมา พระพายมองไปทางด้านหลังของโรงยิมแล้วลังเลเล็กน้อย ครั้นจะเดินไปเลยก็กลัวว่าภาคินจะโกรธที่ไม่ยอมบอกกล่าว แต่ไม่ทันได้ตัดสินใจ ภาคินก็เดินออกมาพร้อมกับมองพระพายที่ยืนอยู่ด้วยสีหน้าสงสัย

 

 

“มีอะไรกัน” ภาคินถามขึ้น

 

 

“พระพายบอกว่าจะกลับก่อนอ่ะคิน” จีพูดบอกออกมา ภาคินมองหน้าพระพายด้วยสีหน้าดุๆ แต่ยังไม่พูดอะไรออกมา

 

 

“จี เธอเอารถตัวเองไปใช่มั้ย” ภาคินถามจีเสียงเรียบ

 

 

“อืม” จีชะงักไปนิด แต่ก็ตอบกลับมาในลำคอ

 

 

“งั้นเธอไปเอารถเธอแล้วขับไปรอที่ร้านก่อนเลย ชั้นจะขับตามไป ตกลงกินร้านไหน”ภาคินถามขึ้น

 

 

“ร้าน ” จีบอกชื่อร้านออกมา ภาคินพยักหน้ารับ

 

 

“งั้นเธอนำไปก่อนเลย” ภาคินบอกอีก จีลังเลเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้ารับ ก่อนที่หญิงสาวจะเดินออกไปจากโรงยิม ส่วนพระพายก็ยืนก้มหน้างุด

 

 

หมับ..

 

“อ๊ะ..พี่ภาคิน” พระพายร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อภาคินจับแขนของเขาและลากเดิน ทำให้พระพายต้องรีบก้าวเท้าตามเร็วๆ พระพายรู้สึกกลัวๆขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เพราะรู้สึกเหมือนถูกภาคินโกรธ

“พี่ภาคิน ผมเจ็บครับ” พระพายพูดขึ้นเพราะภาคินเผลอบีบแขนของเขาแรงไปนิด เมื่อได้ยินที่พระพายพูดบอก ภาคินก็ลดแรงลงมา แต่ก็ยังคงลากพระพายไปที่รถของตนเอง ภาคินเปิดประตูรถฝั่งคนนั่ง

 

 

“ขึ้นรถ” ภาคินพูดเสียงนิ่ง พร้อมกับปล่อยแขนเด็กหนุ่ม พระพายก็ยอมขึ้นรถแต่โดยดี ภาคินปิดประตูรถแล้วขึ้นไปประจำที่คนขับ ภาคินติดเครื่องยนต์ แต่ยังไม่ได้ขับออกไป

“ทำไมถึงจะกลับก่อน” ภาคินถามขึ้น พระพายก้มหน้าเล็กน้อย

 

 

“คือ..ผมไม่อยากกวน..” พระพายกำลังจะพูดบอก

 

 

“พี่พูดเหรอ ว่ามันเป็นการรบกวนพี่น่ะหะ” ภาคินว่าออกมาเสียงนิ่งๆ พระพายกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ

“อย่าคิดอะไรไปก่อนได้มั้ยพระพาย” ภาคินว่าออกมาอีก พระพายนั่งบีบมือตนเองก้มหน้างุด

“พี่ไม่ได้ดุเรานะ” ภาคินพูดเสียงอ่อนลงนิด เมื่อเห็นท่าทีหวั่นๆของเด็กหนุ่ม

 

 

(ขนาดไม่ดุ ยังน่ากลัวขนาดนี้เลย) พระพายแอบคิดในใจ

“แต่วันนี้ผมต้องรีดเสื้อผ้าให้พี่ภาคินด้วยนะครับ” พระพายลองอ้างออกมา

 

 

“กินชาบูกับพี่ก่อน แล้วค่อยกลับไปรีด” ภาคินพูดขึ้น พระพายนิ่งไปนิด ก่อนจะยอมพยักหน้ารับ เพราะคิดว่าตนเองคงปฏิเสธไม่ได้แน่ๆ เพราะภาคินคงไม่ยอมให้ตนเองกลับไปก่อน พระพายถอนหายใจเบาๆ เมื่อรู้ว่าตนเองจะต้องไปนั่งมองภาพบาดตา

“แล้วกลับห้องเมื่อไร เรามีเรื่องคุยกันอีก” ภาคินพูดทิ้งท้าย ก่อนจะขับรถออกไป พระพายหันมามองหน้าภาคินทันที เพราะงงว่ามีเรื่องอะไรต้องคุยกัน แต่พระพายก็ไม่กล้าถาม ภาคินขับรถออกจากมหาวิทยาลัยสักพัก ก็มาถึงร้านชาบูที่จีบอกไว้ จีเข้าไปนั่งที่โต๊ะเรียบร้อยแล้ว  รู้สึกว่าจีจะสั่งเครื่องดื่มเตรียมไว้ให้แล้วด้วย โดยที่ฝั่งที่จีนั่ง มีจานชาม อีกชุดตั้งอยู่ ส่วนฝั่งตรงกันข้ามของจี มีจานชามตั้งอยู่ชุดเดียว นั่นหมายความว่าต้องมีคนไปนั่งข้างจีหนึ่งคน พระพายเห็นดังนั้น จึงนั่งฝั่งตรงกันข้ามกับจี เพราะคิดว่ายังไง ภาคินก็ต้องไปนั่งข้างๆหญิงสาวแน่นอน

 

 

“นั่งสิคิน” จีบอกภาคินยิ้มๆ ก่อนที่พระพายจะอึ้งเล็กน้อย ไม่ต่างจากจี เมื่อภาคินเลื่อนเก้าอี้ข้างๆพระพาย แล้วเลื่อนจานชามที่อยู่ข้างหญิงสาว มาไว้ตรงด้านหน้าฝั่งที่เขานั่ง พระพายมองหน้าจีด้วยความรู้สึกอึดอัด กลัวจีจะไม่พอใจ  แต่หญิงสาวก็ยิ้มในเวลาต่อมา อาหารที่สั่งถูกนำมาเสริฟ

 

 

“เอาอะไรเพิ่มมั้ยพระพาย” ภาคินถามพระพายที่นั่งมองเมนู

 

 

“ขอข้าวผัดกระเทียมครับ” พระพายตอบกลับ เพราะอาหารสดอื่นๆ ภาคินกับจีก็สั่งมาบ้างแล้ว ภาคินหันไปสั่งข้าวผัดกระเทียมเพิ่มให้พระพาย แล้วเริ่มลงมือกินอาหารตรงหน้า

 

 

“อ่ะ เนื้อหมูอันนี้สุกแล้ว” เสียงของจีดังขึ้น พร้อมกับตักหมูใส่ชามให้ภาคิน

 

 

“ขอบใจ” ภาคินพูดเสียงนิ่ง พระพายหน้าหม่นลงนิด แต่ก็พยายามนั่งกินไปเงียบๆ ก่อนจะชะงักแล้วหันไปมองคนข้างๆ เมื่อภาคินคีบตับหมูมาใส่ชามของเขา แล้วตามด้วยเนื้อสัตว์ต่างๆที่สุกดีแล้ว

 

 

“เอ่อ..พี่ภาคิน พอก่อนครับ” พระพายรีบห้ามภาคินทันที

 

 

“กินเข้าไปเยอะๆ จะได้โตกว่านี้” ภาคินพูดเสียงเรียบ พระพายเหล่มองจีนิดๆ ก็เห็นว่าหญิงสาวนั่งกินอยู่ด้วยท่าทีปกติ ไม่ได้มีสีหน้าไม่พอใจพระพายแต่อย่างไร

 

 

“ขอบคุณครับ” พระพายตอบกลับ ก่อนจะตัดสินใจ ตักกุ้งในหม้อใส่ชามให้จีบ้าง จีเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

“คือ ผมเห็นพี่จีชอบกินกุ้งน่ะครับ” พระพายบอกกลับไป

 

 

“อืม ขอบใจนะ” หญิงสาวยิ้มให้พระพายอ่อนๆ

 

 

“ตักให้พี่บ้าง” เสียงของภาคินพูดบอกออกมา ทำให้ทั้งพระพายและจีหันไปมองหน้าภาคินทันที

 

 

“อะ...อะไรนะครับ” พระพายถามขึ้นอีกครั้ง เผื่อว่าตนเองฟังผิดไป

 

 

“พี่บอกว่าตักมาให้พี่บ้าง” ภาคินบอกออกมาอีก พระพายงุนงงเล็กน้อย แต่ก็ตักของในหม้อชาบูใส่ชามให้ภาคินอีกคน

“อืม ขอบใจ” ภาคินบอกกลับมา พระพายใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ แล้วหันมานั่งกินข้าวผัดกระเทียมต่อ จีก็ชวนภาคินคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเรื่อย ซึ่งเป็นเรื่องที่พระพายไม่รู้ จึงได้แต่นั่งฟังเงียบๆ

“เอาเพิ่มมั้ย” ภาคินถามขึ้นเมื่อเห็นพระพายกินข้าวผัดกระเทียมหมดถ้วยไปแล้ว

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับไป เพราะถูกใจข้าวผัดกระเทียมของที่นี่ ภาคินจึงสั่งให้พระพายอีกถ้วย แล้วหันมาคุยกับจีต่อ พอข้าวมา พระพายก็นั่งกินไปเรื่อยๆ จนจีขอตัวไปห้องน้ำ

 

 

“อร่อยรึไง” เสียงของภาคินถามขึ้นมา

 

 

“อะไรเหรอครับ” พระพายถามขึ้นเพราะไม่รู้จริงๆว่าภาคินหมายถึงอะไร

 

 

“ข้าวผัดกระเทียมน่ะ” ภาคินถามออกมาอีก

 

 

“อ่อ อร่อยครับ หอมเนยด้วย” พระพายตอบยิ้มๆ

 

 

“พี่ชิมบ้างสิ” ภาคินพูดขึ้น พระพายอึ้งอีกครั้ง

 

 

“สั่งใหม่มั้ยครับ” พระพายบอกออกมาเพราะไม่อยากให้ภาคิน กินของที่เหลือของตนเอง

 

 

“ไม่ต้อง พี่แค่อยากชิม ป้อนพี่หน่อย เอาช้อนเรานั่นแหละ พี่ไม่ถือ” ภาคินบอกออกมาอีก ทำให้ใบหน้าของพระพายร้อนวูบ แก้มใสซับสีเลือดจางๆ

 

 

(พี่ไม่ถือ แต่ผมเขิน) พระพายแอบคิดในใจ หัวใจก็เต้นระรัว

 

 

“เร็วสิ” ภาคินพูดขึ้น พระพายแปลกใจท่าทีของภาคินในวันนี้มาก แต่ก็ไม่กล้าถามออกไปว่าภาคินเป็นอะไร พระพายตักข้าวผัดในถ้วยขึ้นมา แล้วป้อนให้ภาคินกิน ภาคินอ้าปากรับ โดยที่สายตาก็มองหน้าพระพายอยู่ตลอด ทำให้พระพายต้องหลบสายตาคมของภาคินทันที

“อืม..อร่อยดีนี่ เรากินต่อเถอะ” ภาคินพูดเมื่อชิมข้าวผัดไปแล้ว พระพายก้มหน้าตักข้าวผัดขึ้นมาเพื่อจะกินต่อ เพื่อกลบเกลื่อนความเขิน แต่ก็ต้องชะงักช้อน เมื่อนึกได้ว่าภาคินพึ่งกินช้อนคันนี้ไป

 

 

(จูบทางอ้อม) พระพายแอบคิดขึ้นมาอีก ก่อนจะสะบัดหน้าไปมาเพื่อไล่ความคิดทะลึ่งๆของตนเอง โดยไม่รู้เลยว่าทุกการกระทำอยู่ในสายตาของภาคินทั้งหมด ภาคินยกยิ้มนิดๆอย่างพอใจกับท่าทางของพระพายที่แสดงออกมา ไม่นานนักจีก็กลับมาด้วยสีหน้าเจื่อนๆ

 

 

“เป็นอะไรรึเปล่า” ภาคินถามหญิงสาว

 

 

“เปล่า แค่มึนๆหัวน่ะ สงสัยหิวมากไปหน่อย” จีบอกยิ้มๆ

 

 

“อืม งั้นกินเข้าไปเยอะๆ หลีกเลี่ยงของมันๆ เดี๋ยวจะอ้วนไปมากกว่านี้” ภาคินพูดบอกออกมา ทำให้จีมองค้อนภาคินไปหนึ่งครั้ง

 

 

“ชั้นไม่อ้วนหรอกย่ะ เนอะ พระพายเนอะ พระพายว่าพี่อ้วนมั้ยอ่ะ” หญิงสาวหันมาถามพระพายบ้าง

 

 

“ไม่อ้วนหรอกครับ พี่จีหุ่นดีอยู่แล้ว” พระพายบอกออกมาตรงๆ ไม่ได้เอาใจแต่อย่างไร เพราะหญิงสาวหุ่นดีจริงๆ สามารถไปเป็นนางแบบได้สบายๆ ในความคิดของพระพาย

 

 

 

+++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++++

 

“เห็นมั้ย นายตาถั่วนะภาคิน” จีว่าออกมาพร้อมกับเอื้อมมือมาตีแขนแกร่งของภาคินอย่างหยอกล้อ ภาคินส่ายหน้าไปมายิ้มๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ทั้งสามคนนั่งกินกันไปจนอิ่ม ภาคินก็เรียกพนักงานมาคิดเงิน แล้วก็พากันเดินออกมาจากร้าน

“แล้วนี่จะกลับเลยรึเปล่า” จีถามขึ้นมา

 

 

“อืม อยากอาบน้ำเต็มทีแล้ว” ภาคินตอบกลับ เพราะเขามาทั้งชุดกีฬาบาส ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดแต่อย่างไร

 

 

“แล้วพระพายล่ะ” จีถามต่อ

 

 

“ก็กลับกับชั้นไง เธอขับรถกลับดีๆล่ะกัน” ภาคินพูดตัดบท หญิงสาวนิ่งไปนิด ก่อนจะพยักหน้ารับยิ้มๆ

 

 

“งั้นแยกกันตรงนี้เลยนะ ชั้นจะไปซื้อของที่วัตสันสักหน่อย” หญิงสาวพูดบอกออกมา

 

 

“ขอบคุณครับพี่จีที่ชวนผมมาด้วย” พระพายพูดบอกออกมายิ้มๆ จียิ้มให้พระพายก่อนจะเดินแยกไปทันที มีอยู่วูบหนึ่งที่พระพายรู้สึกเหมือนมีรังสีของความขุ่นเคืองใจออกมาจากตัวของจี แต่ก็พยายามไม่คิดมากอะไร

 

 

“กลับกันเถอะ” ภาคินพูดขึ้น ก่อนที่ทั้งสองจะเดินไปที่ลานจอดรถ แล้วพากันกลับมาที่คอนโดของภาคิน

 

เมื่อมาถึงคอนโด  ภาคินก็เข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนพระพายก็เอาเสื้อผ้าของภาคินที่ซักไว้เมื่อวาน มารีดทีละตัว จนภาคินอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็เดินออกมาหาพระพายที่ห้องซักล้าง ซึ่งมีที่ให้รีดผ้าด้วย

“ปิดเตารีด แล้วมาคุยกับพี่ก่อน” ภาคินพูดบอกออกมา ทำให้พระพายชะงักงง

 

 

“คุยอะไรเหรอครับ” พระพายถามกลับ

 

 

“พี่บอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่ากลับมาถึงห้อง เรามีเรื่องต้องคุยกัน” ภาคินบอกเสียงจริงจัง ทำให้พระพายหวั่นๆในใจ คิดว่าตนเองไปทำอะไรให้ภาคินไม่พอใจรึเปล่า พระพายปิดเตารีดแล้วเดินตามภาคินออกมาที่ห้องรับแขก พระพายนั่งลงที่โซฟา ไม่กล้าสบตาภาคิน

 

 

“พี่ภาคินมีอะไรเหรอครับ” พระพายถามเสียอึกอัก

 

 

“ก่อนที่จะเข้าไปหาพี่ที่โรงยิม มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า” ภาคินถามเสียงนิ่ง ทำให้พระพายชะงักไปนิด พลางคิดว่าทำไมภาคินถึงรู้

 

 

“ไม่มีอะไรนี่ครับ” พระพายตอบด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“อย่าโกหกพี่ พระพาย” ภาคินคาดคั้นออกมาต่อ เขามั่นใจว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน

 

 

“ผมไม่ได้โกหก” พระพายเถียงออกมา แต่ก็ไม่กล้าสบตาภาคิน ภาคินถอนหายใจออกมาเบาๆ เพราะพระพายดื้อและปากแข็งกว่าที่คิด

“มันไม่มีอะไรจริงๆครับ พี่ภาคินอย่าคาดคั้นผมเลย” พระพายบอกกลับเสียงจริงจัง ก่อนที่ทั้งห้องจะตกอยู่ในความเงียบ

“เอ่อ ผมว่าผมไปรีดผ้าต่อดีกว่า” พระพายทำท่าจะเลี่ยง

 

 

“เดี๋ยว” ภาคินเรียกดักเอาไว้ ทำให้พระพายไม่กล้าลุกขึ้น

“พี่ถามอะไรอีกสักอย่างได้มั้ย” ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“อะไรเหรอครับ” พระพายถามกลับไป

..

..

..

“เราน่ะ ...ชอบพี่ใช่มั้ย” ภาคินถามออกมา ทำให้พระพายชะงักกึก หัวใจแทบจะหยุดเต้น หน้าซีดหน้าเสียด้วยความตกใจ พลางคิดว่าตนเองไปเผลอทำอะไรโจ่งแจ้งให้ภาคินรู้ ว่าตนเองสนใจและชอบภาคิน

 

 

“คือ...ผม..” พระพายอยากจะปฏิเสธ แต่ก็พูดไม่ออก ทั้งกลัวทั้งหวาดหวั่น ว่าภาคินจะรับไม่ได้ และไม่อยากให้พระพายเข้าใกล้อีก พระพายดวงตาร้อนผ่าว

 

 

“ตอบพี่ตรงๆ ห้ามโกหกนะพระพาย” ภาคินคาดคั้นออกมาต่อ พระพายเหลือบมองภาคินเพื่อดูว่าอีกฝ่ายมีสีหน้ายังไง แต่ภาคินก็ยังคงมีสีหน้าราบเรียบ ยิ่งทำให้พระพายใจเสียมากกว่าเดิม ฟันซี่สวยขบกัดริมฝีปากล่างของตนเอง สมองมึนงงไม่รู้จะตอบภาคินยังไงดี

 

 

“ผมไม่...ไม่..” พระพายจะตอบว่าไม่ได้ชอบเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกับภาคินต่อ แต่ก็พูดออกมาไม่ได้ เพราะใจของพระพายรักภาคินเข้าไปแล้ว เกินคำว่าชอบเสียด้วยซ้ำ

 

 

“เลิกทำแบบนี้ซะทีพระพาย พี่อึดอัด” คำพูดของภาคิน ทำให้พระพายอยากจะร้องไห้ออกมา เพราะคิดว่าภาคินคงไม่พอใจ ที่รู้ว่าพระพายชอบตนเอง และคงอึดอัดกับการที่มีพระพายอยู่ใกล้ๆ

 

 

“ผม..ขะ...ขอโทษครับ” พระพายบอกเสียงสั่นๆ และคิดว่าตนเองคงไม่ได้เจอกับภาคินอีกแล้วแน่ ภาคินมองร่างเล็กที่นั่งก้มหน้าตัวสั่น แล้วส่ายหน้าไปมานิดๆ เขารู้ว่าตอนนี้พระพายเริ่มคิดไปไกลแล้ว

 

 

“พี่หมายถึง เลิกแอบมอง แล้วหันมามองพี่ตรงๆได้แล้ว” เสียงของภาคินที่พูดออกมา ทำให้พระพายแทบหยุดหายใจ สมองมึนงงไปชั่วขณะ พลางคิดว่าสิ่งที่ตนเองได้ยินเป็นเรื่องจริงรึเปล่า ส่วนภาคิน ที่เขาตัดสินใจจะพูดเรื่องนี้ เพราะไม่อยากให้พระพายคิดมากและคิดน้อยใจในความสัมพันธ์ของเขากับจีอีก และอีกอย่างเขาต้องการเป็นเจ้าของพระพายจริงๆสักที เขาปล่อยเวลามานานถึง 5 ปี ภาคินคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว และเด็กน้อยของเขาจะได้ไม่ต้องคิดไปเอง ว่าภาคินคบกับจี

 

 

“พะ..พี่ภาคินว่าอะไรนะครับ” พระพายถามด้วยความมึนงง ภาคินเดินไปหยุดตรงโซฟาที่พระพายนั่ง พร้อมกับเอามือทั้งสองข้างไปเท้าพนักโซฟาโดยคร่อมตัวของพระพายเอาไว้  ร่างสูงก้มลงไปหาพระพาย ทำให้พระพายผงะเอนตัวพิงพนักโซฟาด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว ดวงตายังคงเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำใสๆ

 

 

“แอบมองพี่ตั้งแต่พี่อยู่ ม.4 แอบทำโน่น ทำนี่ให้พี่อยู่เสมอ ไม่เหนื่อยบ้างเหรอ หืม” ภาคินถามเสียงนุ่ม พระพายอ้าปากค้างน้อยๆ เมื่อภาคินรู้ว่าพระพายแอบมองมาตลอด

“และที่มาเข้าเรียนที่นี่ ก็เพราะอยากมาเรียนที่เดียวกับพี่ด้วย ใช่มั้ย” ภาคินถามออกมาอย่างมั่นใจ พระพายอยากจะร้องไห้ออกมาเสียจริงๆ เมื่อได้ยินที่ภาคินพูดออกมา ความเขิน ความอาย มันประทุขึ้นมาจนอยากจะร้องไห้ ตอนนี้พระพายหน้าแดงลามไปถึงหูและลำคอ

 

 

“ผม...ขอ..” พระพายจะพูดขอโทษ เมื่อรู้ว่าภาคินจับได้แล้ว

 

 

“จะขอโทษทำไม ในเมื่อพี่ก็ไม่ต่างไปจากพระพายเลย”

 

 

กึก...

 

พระพายเหมือนโดนสตาฟเมื่อได้ยินที่ภาคินพูดขัดขึ้นมา พระพายเงยมองหน้าภาคินอย่างแปลกใจและสงสัยในคำพูด

 

 

“ไม่ต่างจากผม..” พระพายพูดเสียงลอยๆ ภาคินยกยิ้มน้อยๆ ก่อนจะเกลี่ยเส้นผมของพระพาย ทำให้พระพายร้อนหน้าวูบ นิ้วยาวเกลี่ยเบาๆที่แก้มใส ตอนนี้หัวใจพระพายแทบจะหลุดออกจากอก

 

 

“พี่เองก็แอบมองพระพายมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่พี่เรียนมอปลายเหมือนกัน เราไม่รู้ตัวเลยเหรอ” ภาคินถามขึ้นมา ทำให้พระพายแทบจะช็อค พลางคิดว่าสิ่งที่ตนเองได้ยิน เป็นความฝันหรือความจริงกันแน่

 

 

“แอบมองผม” พระพายพึมพำเบาๆ

 

 

“เรารู้สึกกับพี่ยังไง พี่ก็รู้สึกกับเราแบบนั้น พูดง่ายๆเลยนะ เราสองคนใจตรงกันไงล่ะ” พระพายรู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นลม เมื่อได้ยินคำสารภาพจากภาคิน

“เว้นเสียแต่ว่าพระพายไม่ได้ชอบพี่” ภาคินแกล้งพูดถามเสียงแผ่ว และทำสีหน้าผิดหวังส่งไป

 

 

“ไม่ใช่นะครับ ผมชอบพี่ภาคิน” พระพายรีบพูดออกมา ก่อนจะชะงักใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อรู้ตัวว่าตนเองเผลอบอกความในใจไปเสียแล้ว ภาคินยิ้มออกมาอย่างพอใจ

 

 

“งั้นเรามาคบกันมั้ย” ภาคินถามออกมาอีก พระพายตาโตทันที

 

 

“คะ..คบกันเหรอครับ...คบแบบ...เอ่อ..” พระพายไม่กล้าพูดออกมา เพราะตอนนี้เขากำลังตื่นเต้นสุดๆ รู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นลม หัวใจจะวายเสียให้ได้

 

 

“คบแบบคนรัก พี่อยากให้พระพายมาเป็นคนรักของพี่ ได้มั้ยครับ” ภาคินบอกเสียงนุ่ม พระพายนั่งนิ่งอึ้ง สมองพร่าเลือน เหมือนคนกำลังจะช็อคกับสิ่งที่ได้ยิน ดวงตาทั้งสองข้างร้อนผ่าว

 

 

“ผม...ผมไม่...” พระพายพยายามจะเค้นคำพูดของตัวเองออกมา

 

 

“เราไม่อยากคบกับพี่งั้นเหรอ” ภาคินถามดักขึ้นมาเสียงจริงจัง

 

 

“ไม่ใช่ครับ..คือ..พี่ภาคินจะชอบผมได้ยังไง พี่ภาคินชอบผู้หญิงไม่ใช่เหรอครับ” พระพายถามออกมาอย่างข้องใจ

 

 

“ใช่ พี่เคยชอบผู้หญิง แต่กับผู้ชาย พี่ชอบพระพายคนเดียว พี่ไม่รู้จะอธิบายให้พระพายเข้าใจได้ยังไง แต่เราน่าจะรู้นิสัยของพี่นะ ถ้าอะไรที่พี่ไม่มั่นใจ พี่จะไม่พูดมันออกมา” ภาคินพูดขึ้น พระพายนิ่งไปนิด ไม่คิดไม่ฝันว่า คนที่ตนเองแอบปลื้ม แอบชอบมานานจะมาขอตนเองคบด้วยแบบนี้ ภาคินเห็นสีหน้าที่ปะปนไปด้วยความกังวลและสับสนของพระพายก็พอจะเดาออกว่าพระพายยังไม่มั่นใจในตัวของภาคินมากนัก

“ให้โอกาสพี่ได้แสดงให้เราเห็นได้มั้ย ว่าพี่จริงจังกับเรา และชอบเราจริงๆ” ภาคินบอกออกมาต่อ เขาต้องรุกพระพายเรื่อยๆ

 

 

“เป็นผมดีแล้วจริงๆเหรอครับ...ผมไม่มีอะไรที่เหมาะสมกับพี่ภาคินเลย” พระพายบอกตามที่ตนเองรู้สึก เขาคิดว่า ตนเองต่างกับภาคินดั่งกับฟ้าและเหว

 

 

“พี่เป็นคนตัดสินใจเองนะพระพาย ว่าเราเหมาะสมหรือไม่เหมาะกับพี่ ไม่ใช่ให้คนอื่นมาตัดสิน” ภาคินพูดให้พระพายมั่นใจในตัวเอง พระพายมองหน้าภาคินด้วยสายตาสั่นๆ

“ว่าไงครับ ให้โอกาสพี่หน่อยได้มั้ย” ภาคินพูดเสียงนุ่มทุ้ม พร้อมกับเอาหน้าผากตนเองไปชนกับหน้าผากของพระพาย ทำให้หัวใจของพระพายแทบจะหลุดออกนอกอก พระพายคิดลังเลอยู่ในใจ ใช่ว่าจะไม่รัก แต่อะไรหลายๆอย่าง ยังทำให้พระพายรู้สึกกลัวๆกับความสัมพันธ์ที่กำลังจะขยับขึ้นไปอีกขั้น แต่บางทีพระพายก็อยากจะลองเสี่ยงดูบ้าง

 

 

“ครับ ผมจะคบกับพี่ภาคิน” พระพายตอบกลับมา ทำให้ภาคินยิ้มกว้างด้วยความพอใจ สิ้นสุดกันทีกับการรอคอยที่จะได้เป็นคนรักของเด็กหนุ่มที่ตนเองเฝ้ามองและเฝ้ารอมานาน

 

 

“ตกลงเราเป็นแฟนพี่แล้วนะ” ภาคินย้ำออกมาอีกครั้ง พระพายหลบสายตาด้วยความขัดเขิน

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับ ก่อนจะนิ่งอึ้ง เมื่อริมฝีปากอุ่นๆของภาคินจูบซับเบาๆที่หน้าผากของพระพาย แล้วเจ้าตัวก็ค่อยๆนั่งยองๆตรงหน้าพระพาย พร้อมกับจับมือพระพายทั้งสองข้างมากุมเอาไว้ พระพายมองหน้าภาคินอย่างอายๆ ภาคินเองก็มองหน้าพระพายด้วยสายตาอบอุ่น พระพายรู้สึกว่ามือตนเองเย็นเฉียบ หัวใจเต้นระรัว จนรู้สึกปวดหนึบๆที่หน้าอกข้างซ้ายกันเลยทีเดียว

 

 

“ขอบคุณที่ให้โอกาสพี่นะครับ” ภาคินพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

 

“ผมตะหากล่ะครับ ที่ต้องขอบคุณพี่ภาคิน ที่ให้โอกาสคนธรรมดาอย่างผม” พระพายบอกออกมาบ้าง ภาคินยิ้มอ่อนๆ

 

 

“ในเมื่อเราสองคนคบกันแล้ว เรามาทำข้อตกลงบางอย่างด้วยกันหน่อยดีมั้ย” ภาคินพูดขึ้นมาเสียงจริงจัง ทำให้พระพายงุนงงเล็กน้อย

 

 

“ข้อตกลงอะไรเหรอครับ” พระพายถามกลับไปทันที ภาคินลูบหลังมือพระพายเบาๆ ทำให้พระพายจักกะจี้ในอกไม่น้อย

 

 

“ต่อไปนี้ พายจะเรียกพี่ว่าพี่ภาคิน หรือพี่คินก็ได้ แล้วแต่พายเลย แต่ พระพายต้องแทนตัวเองว่าพาย เหมือนตอนที่คุยกับแม่ ได้มั้ย” ภาคินบอกออกมา เพราะเรื่องนี้เขาอยากพูดกับพระพายนานแล้ว แต่ยังหาโอกาสบอกไม่ได้ พระพายหน้าขึ้นสีนิดๆ เพราะส่วนใหญ่พระพายจะเรียกชื่อแทนตัว เฉพาะกับคนในครอบครัวที่สนิทๆเท่านั้น

 

 

“ได้ครับ...แล้วตอนนี้ พายขอไปรีดผ้าต่อได้มั้ยครับ พี่ภาคิน” พระพายพูดออกมาด้วยความขัดเขิน ใบหน้าเนียนแดงก่ำ ภาคินยิ้มออกมาอย่างพอใจ

 

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

2   Be   Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ฮิ้วววว คบกันแล้ว

ง่ายไปมั้ย ฮ่าๆๆ

ไม่ง่ายหรอกเนอะ เค้ามองกันมาตั้งนาน  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

109 ความคิดเห็น

  1. #3170 Rattanapadanon (@Rattanapadanon) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 21:52

    อ่านไปเรื่อยแล้วจายิ้มกับคู่นี้เลย. ..พี่คินก้อรักน้อง แอบมองน้องมานานแล้วเหมือนกะพายเลย. ใจตรงกันไปอีกกกก

    #3170
    0
  2. #3169 Rattanapadanon (@Rattanapadanon) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 21:50

    อืจน้องพายได้ป่ะ.....อิดจริงๆนร้าาาาา

    #3169
    0
  3. #1997 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 17 กันยายน 2558 / 00:37
    กรี๊สส ทำไมชั้นเขิน คึคึ
    #1997
    0
  4. #1964 cerberus (@khontharos) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 21:49
    เคี่ยวกะทิมาตั้งห้าปีจะได้กินของหวานแล้ว!!!
    #1964
    0
  5. #1951 E_LoW (@eng22-atitiya) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 21:21
    กรี้ดดดดดดดดดแ ถ้าพระพายเรียกพี่ค่นนี่จะเขินมากกกกก >~<
    #1951
    0
  6. #1950 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 13:39
    คู่นี้คบกันแล้วๆ เขินมากกก
    #1950
    0
  7. #1949 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 12:22
    อ่านไปลุ้นไปคิดว่าพระพายจะกังวลมากแต่เปล่าเลยพี่ภาคินทำให้พระพายคลายความกังวล พี่ภาคินเป็นผู้ชายที่อบอุ่นมากเหมาะกับพระพายสุด ๆ น่ารัก ๆ

    ถ้าจีรู้เรื่องพี่ภาคินคบกับพระพายนะ แสดงอาการเล็ก ๆ น้อย ๆ แน่ ๆ จะทำอะไรลับหลังพี่ภาคินรึเปล่าก็ไม่รู้
    #1949
    0
  8. #1948 PA'เดoะดาร์ก' { (@kingice_51) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 02:51
    คบกันซะทีหลังจากส่องมานาน ดีมากที่ออกตัวกับจีชัดเจน ..เราว่าจีต้องมีบทฟาดงิ้วเรื่อครอบครัวภาคินแน่เลย
    #1948
    0
  9. #1947 bensipider (@bensipider) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 01:15
    คบกันแล้ว คบกันแล้วววว ฟิรสะบั้นหั่นแหลกกกก
    #1947
    0
  10. #1946 lemonlagoon (@lemonlagoon) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 00:45
    ชอบคู่นี้มาก ฟินนนนน
    #1946
    0
  11. #1945 Haruka Fuji (@haruka15) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 22:38
    กรี๊ดดดดดดด คบกันแล้ว ๆๆ

    ดีใจด้วยน้าาา 


    #1945
    0
  12. #1944 Sn'Fon (@sn-fonfy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 20:45
    โอ๊ยย เขินแทนพายอ่า งื้ออ อะไรจองพี่คินเนี่ยย จู่ๆมาพูดอะไรแบบนี้ อีนี่เขินเหมือนโดนบอกรักเองเลยย >\\\<
    #1944
    0
  13. #1943 cipher (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 20:32
    อ่านมา 3 รอบล่ รู้สึก วันนี้กินไรก็หวานนนนนไปหมดเรย ตอนหน้าคาดว่ามดคงขึ้นมือถือแน่ ๆ ฮาาาาา ตามติดชีวิตคินพาย..ต่อไป
    #1943
    0
  14. #1942 ลิวัลเลย์ (@livanlay) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 20:26
    นี่เขินน่ะบอกตง
    #1942
    0
  15. #1941 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 19:56
    เราคงต้องเป็นแฟนกันนนนนนนนนน 

    #1941
    0
  16. #1940 Lalita Aunsawat Gc (@lalita_tiamo) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 19:11
    เย้ๆๆๆๆคบกันแล้วดีใจแทนอ่าา
    #1940
    0
  17. #1939 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 19:09
    น่อวววววววววววววว ฟินแทนพระพายยยยย จีอย่ามาทำร้ายเลยนะขอร้องงงงงง
    #1939
    0
  18. #1938 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 17:36
    กรี๊ดดดดดดด
    ดีใจด้วยนะพระพาย
    รู้สึกดีมากกกกกก
    คนที่เราชอบและมองมาตลอดมาชอบเรา

    #1938
    0
  19. #1937 Mint Demmy (@mint10) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 17:24
    โอ๊ยยยย เขินแรง -////-
    #1937
    0
  20. #1936 kunjira-rodchun (@kunjira-rodchun) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 15:25
    ฟิน กระจาย กระชากมดลูกเลย--"
    คิ้ๆ
    #1936
    0
  21. #1935 Bks Bongkiz (@bkyib) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 14:45
    โอยยยย น่ารัก><
    #1935
    0
  22. #1934 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 14:27
    น่ารักอ้ะ ต้องแบบนี้สิ พี่ภาคินเจ๋งมาก ไม่ปล่อยให้พระพายต้องคิดมาก ^^
    #1934
    0
  23. #1933 เอลฟ์ปีกขาด (@mublue) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 14:06
    งือ น่ารัก >___< ในที่สุดก็ได้คบกันซะที ดีจังๆ ขอบคุณนะคะมี๊
    #1933
    0
  24. #1932 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 13:44
    โอ๊ยยย เขินแทนนน ><  คบกันแล้วววTT ดีใจ 
    คราวนี้ย้ายมาอยู่ด้วยกันเลยจิ >₩< 
    ตอนหน้าจะหวานแค่ไหนนะ อยากอ่านต่อล้าววว
    แต่ทุกอย่างก็คงไม่ราบลื่นเสมอไปหรอก 
    ไหนจะจี
     ไหนจะครอบครัว
    ไหนจะเรื่องที่ดิน  คงไม่คิดว่าคินเกี่ยวข้องหรอกนะ 
    ปัญหาเยอะจริม ๆ -3-
    #1932
    0
  25. #1931 陈 金娇 (@hanleesun) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 กันยายน 2558 / 13:35
    แอร๊ยยยย คบกันเเย้วๆ รอเวลานี้มานานมากกก.><
    #1931
    0