มอบรัก ฉบับ รีไรท์ (สนพ.เขียนฝัน ในเครือไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 5 : วันหยุด 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    29 มี.ค. 60




ตอนที่ 2 วันหยุด

การเดินทางกลับบ้านในช่วงเทศกาลสงกรานต์ มันทำให้ร่างอวบของมอบรักนั้นโชกไปด้วยเหงื่อ แม้จะเป็นเวลาค่ำแล้วก็ตาม

ทำไมคนเยอะอย่างนี้นะ ขนาดว่ามาตั้งแต่วันที่แปด ก่อนวันสงกรานต์หลายวัน 

ระหว่างรอรถที่ชานชาลา ภาพผู้คนที่มารอขึ้นรถทำให้มอบรักยิ่งรู้สึกท้อแท้กับการทำงานมากขึ้นอีกเท่าตัว ผู้คนกี่ร้อยกี่ล้านคน ที่ต้องมาแย่งกันทำงาน แย่งกันแข่งขันในเกมส์ชีวิต ต้องมาเป็นลูกจ้างของบริษัทเอกชนต่างๆ แล้วพอจะกลับบ้านทีก็ต้องรอช่วงเทศกาล แม้แต่รถที่จะกลับก็ยังต้องแย่งกันจองตั๋วอีก

นี่ขนาดว่าเธอจองตั๋วรถตั้งแต่คราวที่กลับบ้านไปรอบที่แล้ว ขากลับจะมีตั๋วรึเปล่ายังไม่รู้ เพราะตอนนั้นยังไม่แน่ใจว่าจะกลับวันไหนดี เธอจึงไม่ได้จอง

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น มอบรักจึงหยิบขึ้นมาดูก่อนจะอมยิ้มเมื่อเห็นว่าใครโทรมาว่าไงคะ? คุณสมศรี”

ปลายสายทำเสียง ฮึ.. ก่อนจะทักทายเพื่อนตามประสา

'แกขึ้นรถรึยังปอบ ฉันจะไปทันแกไหมเนี่ย'

“อ้าว...แกเปลี่ยนใจจะกลับบ้านแล้วเหรอ ไหนว่าไม่กลับ” มอบรักถามเพื่อนด้วยความแปลกใจ

'เปล่า!....แค่จะเอาของฝากแกไปให้แม่หน่อย คุณนายเขาโทรมาสั่งเมื่อเย็นนี้นี่เอง ฉันปวดหัวจริงๆ นะ'สมศรีบ่นมาตามสาย

มอบรักได้แต่ขำ คิดท่าทางของเพื่อนออก ป่านนี้คงกำลังฮึดฮัดอยู่บนรถไฟฟ้า หรือไม่ก็บนรถเมล์สักคัน มอบรักก้มมองนาฬิกาข้อมือ ก่อนจะบอกเพื่อนว่ายังเหลือเวลาอีกเกือบหนึ่งชั่วโมง เพื่อนคงมาทันเวลากว่ารถจะออก

“โอ้ย....เหนื่อยอ่ะแกร๊ วิ่งสี่คูณร้อยมาเลยนะเนี่ย” สมศรีที่ยังหอบอยู่ ขณะเอ่ยกับเพื่อนเสียงหอบ

“ไหนล่ะของฝากแม่แก” มอบรักแบมือทวงถามธุระของเพื่อนก่อนเป็นอย่างแรก เพราะพวกเธอเคยคุยกันจนลืมธุระจริงๆ ดังนั้นการจัดการของฝากใส่กระเป๋าให้เสร็จเรียบร้อยเสียก่อนจึงเป็นเรื่องที่ควรทำอย่างยิ่ง จากนั้นสองสาวก็เริ่มพูดคุยกันอย่างออกรสระหว่างรอให้มอบรักขึ้นรถ

“ปอบ...แกอย่าลืมแวะไป เซย์ฮัลโลว อาจารย์หมอของฉันด้วยนะ” สมศรีจีบปากจีบคอสั่งเพื่อนหน้าเป็น

มอบรักยิ้มขำเพื่อน “ของแกเลยเหรอ”

สมศรีพยักหน้าอย่างมั่นใจ

“แน่นอนอยู่แล้ว อะไรที่ฉันหมายตาเอาไว้ ก็ย่อมต้องเป็นของฉันแน่นอน”

มอบรักกลอกตามองบนอย่างระอา แต่สิ่งที่พูดกับเพื่อนกลับตรงกันข้าม

“อือ...เอาใจช่วยนะเพื่อน นั่น!!...รถมาพอดีเลย ฉันไปขึ้นรถก่อน ส่วนแก....กลับไปฝันต่อที่ห้องนะไอ้ศรี”

พูดจบร่างอวบก็รีบวิ่งนำตั๋วไปยื่นให้พนักงานต้อนรับบนรถ ทิ้งให้เพื่อนยืนชี้หน้าอย่างคาดโทษอยู่คนเดียว

“ฝากไว้ก่อนนะไอ้ปอบ”

 

การกลับมาบ้านในช่วงเทศกาลสงกรานต์ของมอบรักสร้างความสงบสุขให้กับเจ้าตัวเป็นอย่างมาก อย่างน้อยสาวโรงงานก็ยังได้พักผ่อนกับธรรมชาติอย่างแท้จริง อย่างที่คนอยู่เมืองใหญ่น้อยคนจะได้สัมผัส หลายๆ คนเลือกไปเที่ยวทะเล หลายคนเลือกไปเที่ยวภูเขา และหลายคนเลือกกลับมาบ้านเกิดเมืองนอนเพื่อเติมพลังให้ตัวเองเช่นเดียวกับเธอ

เปลหวายใต้ต้นชมพู่ม่าเหมี่ยวเป็นที่พักของเธอมาตลอดสามวัน ตั้งแต่มาถึงหญิงสาวก็คลุกอยู่แต่บ้านกับย่า ตอนนี้ย่ากำลังหลับสบายอยู่ภายในห้องโถงของบ้าน เมื่อใกล้ได้เวลาทำอาหารเย็น มอบรักจึงลุกออกจากเปลเพื่อไปหาย่าที่กำลังหลับอยู่เพื่อปรึกษาเรื่องเมนูอาหารเย็นนี้

หลานสาวค่อยๆ ก้าวขึ้นบันไดบ้านที่มีแค่เพียงห้าขั้นไปอย่างเงียบกริบ ไม่สมกับตัวที่มีขนาดเกือบอ้วนของเธอ

“ย่า....ย่าจ๋า”

“ฮึ...ว่าไงไอ้มอบ”

ย่าแม้นขานรับหลานทันที เพราะไม่ได้หลับอย่างที่หลานเข้าใจ ในมือของท่านตอนนี้มีโทรศัพท์บ้านคาอยู่

“ย่าคุยโทรศัพท์ต่อเถอะ มอบรอได้” มอบรักเอ่ยเสียงเบา

ย่าแม้นพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะกลับไปสนทนาธุระกับปลายสายต่อเสียงเบา

“แบบนั้นก็ได้....จ๊ะ..ย่าจะไปกับไอ้มอบสองคน จ๊ะ...เจอกันที่นั่นเลย”

มอบรักเห็นย่าวางสายก็ก้าวเข้ามาหาย่าที่กำลังเอนตัวไปด้วย คุยโทรศัพท์ไปด้วย สบายเสียจริง มือข้างที่ยังมีผ้าพันแผลวางไว้บนตัวอย่างสบายอารมณ์

“เย็นนี้ทำอะไรทานกันดี ตำน้ำพริกอีกดีไหม?” มอบรักขอความเห็น

ย่าส่ายหน้าแทนคำตอบ “มีนัดแล้ว วันนี้กินข้าวนอกบ้านสักวัน”

“ย่าเบื่อฝีมือของมอบแล้วเหรอ” มอบรักถามย่าหน้างอ

“บ๊ะ...อย่ามาทำเป็นงอน ย่าแค่อยากตอบแทนบุญคุณคนเขาหน่อย เขามีน้ำใจกับบ้านเราในช่วงที่เอ็งไม่อยู่ แบบนี้แหละคนแก่อยู่บ้านคนเดียว ตอนกลางวันก็ต้องจ้างคนดูแล แม้จะจ่ายเงินค่าจ้างให้เขาไปแล้ว แต่เราควรมีน้ำใจแบบอื่นให้เขาด้วย” ย่าแม้นอธิบายพร้อมทั้งสอนหลานไปในตัว

มอบรักเข้าไปกอดย่าแรงๆ แทนคำขอโทษ “ย่าอยากให้มอบกลับมาอยู่บ้านไหมจ๊ะ”

“ย่าไม่เคยอยากให้เอ็งไปอยู่ที่อื่น ถึงย่าจะสนับสนุนให้เอ็งไปทำงานที่กรุงเทพก็เถอะ แต่ย่าแค่อยากให้เอ็งไปหาประสบการณ์ ไม่ได้ให้ไปอยู่ชั่วชีวิต” มอบรักกอดย่าแน่นขึ้นอีก สุขใจอย่างประหลาด ใช่สิ ทุกคนที่บ้านต่างก็รักและเป็นห่วงเธอ แต่เธอกลับเลือกที่จะไปดิ้นรนอยู่ในเมืองใหญ่ตามลำพัง มอบรักยิ้มออกมาเมื่อได้คำตอบในใจ

“เราจะไปทานข้าวเย็นกันที่ไหนเอ่ย?”

ย่าแม้นมองหลานด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ก่อนจะบอกชื่อห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ซึ่งจะเป็นสถานที่ทานอาหารเย็นในวันนี้

“เปิดใหม่เหรอจ๊ะ” มอบรักถามย่าเสียงตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด

“เกือบปีแล้ว เชยตลอด!” ย่าว่าหลานไม่จริงจังนัก สองย่าหลานมองหน้ากันก่อนจะปล่อยเสียงหัวเราะสดใส ปิงที่เพิ่งกลับจากทำงานมองแม่และลูกสาวอย่างแปลกใจ

“มีเรื่องอะไรให้ขำกันสองย่าหลาน” ผู้ชายคนเดียวในบ้านถามยิ้มๆ

มอบรักวิ่งไปกอดพ่อ ก่อนจะฟ้องพ่อยิ้มๆ “ย่าว่ามอบ”

ปิงขมวดคิ้ว ก่อนจะยิ้มขำท่าทางของลูกสาว

“โดนว่าแล้วหัวเราะกันนี่นะ ไม่ใช่มั้ง”

ตอนนี้กลายเป็นสามเสียงประสานกันหัวเราะ อย่างครื้นเครง

“พ่อปิงไปกับเรานะจ๊ะ” มอบรักชวนพ่อเสียงสดใสหลังจากเล่าเรื่องย่าแม้นมีนัดทานข้าวนอกบ้านวันนี้

ปิงเม้มปากก่อนจะปฏิเสธออกไปเสียงอ่อน เขามีนัดกับช่างในอู่ เนื่องจากวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการทำงาน ก่อนจะหยุดยาวในช่วงเทศกาลสงกรานต์

“มอบพาย่าไปทานกับพวกป้าๆ เถอะ พ่อต้องไปกินกับพวกช่างที่อู่ เลี่ยงมาหลายรอบแล้ว ไว้คราวหน้าพ่อเลี้ยงเอง”

“เย....ได้เจ้ามือล่วงหน้าอีกแล้ว มอบว่าเราไปเตรียมตัวกันดีกว่า วันนี้อยากไปเดินซื้อของด้วย เราไปกันเถอะย่า” 

               สองสาวสองวัยแยกย้ายเข้าห้องส่วนตัว ปิงได้แต่สั่นหน้าระอากับสองสาวในบ้านเขา สาวน้อยของเขาก็บ้าซื้อของ ไม่แตกต่างจากสาวแก่แม่ของเขา พิมพ์เดียวกัน








ช่วงนี้มีเรื่องยุ่งๆ เยอะเลย 

ขอบคุณรีดเดอร์ทุกท่านค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

729 ความคิดเห็น

  1. #647 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 13:20
    ย่า หลาน น่ารักมากๆเลยอะ
    #647
    0
  2. #599 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 11:22
    พ่อไม่ไป งานนี้สองย่าหลานขนของกลับมาล้นบ้านแน่
    #599
    0
  3. #538 k'chan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 07:28
    เป็นกำลังใจให้นะค๊าา

    เล่มออกช่วงงานหนังสือนี้มั้ยคะ
    #538
    1
    • #538-1 lunga (@lunga_nan) (จากตอนที่ 5)
      30 มีนาคม 2560 / 11:19
      ไม่ทันค่ะ รอก่อนเนอะ
      #538-1
  4. #537 daimeaw (@daimeaw) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:06
    ขอให้เรื่องยุ่งๆผ่านไปไวไวนะคะ
    #537
    1
    • #537-1 lunga (@lunga_nan) (จากตอนที่ 5)
      30 มีนาคม 2560 / 11:19
      ขอบคุณค่ะ
      ไรท์ก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น
      #537-1
  5. #48 Tuy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2559 / 23:31
    น่ารักอ่ะ
    #48
    0
  6. #16 อวยพร ตันเดี่ยว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 09:09
    หลงเสน่ห์ ย่า หรือหลานอะหมอ
    #16
    0
  7. #10 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 14:44
    อยู่กันต่างที่แล้วจะลงเอยกันได้ไหมนะ
    #10
    0
  8. #9 nam_tarin (@nam-tarin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 10:52
    ทำไมเขินกับคำว่า หมูน้อย จังงงงง คุณหมอน่ารักกกกกก ????????????????????
    #9
    0