ผ่าปลา

หายจากเน็ตไป 4-5 วันได้(ถึงไหมน้อ)
เพราะโทรศัพท์เจ๊ง หมู่นี้เจ๊งบ่อย ไม่รู้มันเป็นอะไร
ตอนนี้กำลังบ้า เชอร์ล็อค โฮล์มส์
บ้าตามชินอิจิที่ร้าก........ก หุหุ
เพิ่งจะมาบ้านี่แหละ มันเป็นความไม่ตั้งใจ
ตอนแรกไปซีเอ็ด ก็ไปดูๆหนังสือเล่น แล้วก็สงสัยว่า
เอ...เชอร์ล็อค โฮล์มส์ ไม่มีแล้วหรอ   แต่ก็แค่นั้นแหละ

วันต่อมาไปพันทาง(ร้านหนังสือ)
ไปรอนกจะไปเรียนพิเศษ ก็ไปดูหนังสือเล่น
เวลาไม่มีที่ไป ก็ไปที่นี่แหละ เหอๆ
แต่เข้าไปแล้วอบอุ่นดีนะ ร้านก็ว่างๆ คนไม่เยอะ เพราะไปซีเอ็ดกันส่วนมาก
ร้านไม่สว่างเกินไป ชั้นวางหนังสือเป็นไม้ ให้อารมณ์ดีนะ...
มีทีวีด้วย บางครั้งก็แอบดูทีวีเขาซะงั้นแหละ 555+
โฆษณาเขาหน่อย ไปสิงร้านเขาบ่อยๆ

ก็วันนั้นบังเอิญไปเจอหนังสือเชอร์ล็อค โฮล์มส์ ก็เลยว่าเฮ้ย...ซื้อไปอ่านมั่งดีกว่า
ของสำนักพิมพ์สร้างสรรค์ เป็นตอนที่เปิดตัวโฮล์มส์ใช้ชื่อว่า ตอน แค้นพยาบาท
ซึ่งคิดว่าคงจะเนตอนเดียวกันกับ งานวิจัยสีเลือด ที่แปลในโคนัน
อ่านแล้วสนุกดีนะ ชอบๆ ตอนนี้อ่านเป็นเล่มที่ 3 แล้ว ตอน หมาปีศาจแห่งบาสเกอร์วิลส์
ยังอ่านไม่จบเลย.... 


ไม่เกี่ยวกับชื่อเรื่องเล้ย....
เอาล่ะ วันนี้ในคาบชีวะ ได้ทำการชำแหละปลา
อุอุ เพื่อดูระบบย่อยอาหาร 
กลุ่มเราเป็นกลุ่มเลขคี่(กลุ่ม 1เลยล่ะ) ได้ผ่าปลานิล
ถ้าเลขคู่ผ่าปลาดุก...

พอถึงชั่วโมง ทุกคนกระตือรือร้นกันมาก...โฮะๆ
จนอาจารย์อก ยัง...ยังไม่ผ่า เรียนก่อน เหอๆ
จนถึงเวลา เราก็เริ่มทำการชำแหละ ฮ่าๆ
มีดก็คมจริงวะ(จริงๆมันอาจจะคม แต่เราไร้ความสามารถกันเอง)
กรีดเริ่มจากช่องทวารปลา เหมือนกลัวมันจะเจ็บ
กว่าจะกรีดได้ต้องซ้ำตั้งหลายที เพราะกลัวไส้มันแตก
ก็เลยเอากรรไกรช่วยตัด แขวกๆ 

พอล้วงไส้ออกมา โอ้....ยาวสุดๆ
ปลาตัวเล็กอ่ะของกลุ่มเรา หนักแค่ 149 กรัม แต่ใส้ยาว 2 เมตรกว่าๆ
จากนั้นก็ผ่านู่นผ่านี่ จะบอกว่ากลิ่นสุดยอดเลย 
ชาวบ้านเขาเดินมาดูกันให้ควัก ว่าห้องนี้มันทำอะไรกันวะ
กลิ่นกระจ่ายทั่วตึกวิทย์ เหอๆ ผ่าปลากันล่ะค่า
ก็ไม่มีอะไรและ หนุกดีเหมือนกัน เห็นถุงมือยางเปื้อนเลือดแล้วนึกถึงฆาตกรรม...

ป.ล.วันนี้เจอน้องมิ้งค์ตอนเรียนตึกยิม เห็นน้องเขาแล้วคิดถึงพี่มีนอ่ะ จริงๆนะ เป็นมากกว่าทุกวันเลย