ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 406,730 Views

  • 2,083 Comments

  • 9,321 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    471

    Overall
    406,730

ตอนที่ 53 : ภาค 2 บทที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5967
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    1 พ.ค. 60





เฟยหลงที่หลังจากไล่ลูกศิษย์ทั้งสองคน กลับไปนอนแล้ว เดินออกจากห้องปรุงยา ตรวจดูคนไข้แต่ล่ะห้องอีกหนึ่งรอบ จนกระทั่งมาถึงห้องที่มีนายน้อยตระกูลมู่ได้นอนพักรักษาตัวอยู่ เฟยหลงยืนทำใจอยู่หน้าห้องอยู่นาน กว่าที่จะตัดสินใจเดินเข้าไป

        เฟยหลงมองดูหนีหวงที่กำลังคอยเช็ดตัวให้น้องชาย มีสองอ่างไม้วางไว้อยู่บนโต๊ะ อ่างไม้หนึ่งบรรจุเต็มไปด้วยเหล้าและอีกหนึ่งเป็นน้ำสะอาด หนีหวงหันไปมองดูเมื่อรับรู้ว่ามีคนเดินเข้ามา

        “เฟยหลง.......”หนีหวงเอ่ยเสียวออกมาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะสังเกตเห็นว่าบนหน้าของเฟยหลงเวลานี้ไม่ได้สวมหน้ากากอยู่เหมือนอย่างเคย

        “ข้าขอตรวจดูอาการน้องชายท่านก่อน แล้วเราค่อยคุยกัน ข้ามีเรื่องไหว้วานให้ท่านช่วยเหลือด้วย”เฟยหลงจับใบหน้าตัวเองเล็กน้อย เมื่อเห็นสีหน้าของหนีหวงที่ดูตกใจ ว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมเขาถึงถอดหน้ากาก

        “ได้ เมื่อครู่นี้ตัวของมู่หวังร้อนมาก ข้าเช็ดตัวแบบที่ไป๋จื่อสั่ง แต่ความร้อนยังไม่ลดลงเลย เขาจะเป็นอะไรหนักหรือไม่เฟยหลง”

        “ไม่ได้เป็นอะไรมาก ชีพจรของมู่หวังตอนนี้ดีขึ้นกว่าเดิมแล้ว เหลือเพียงแค่ให้เขาฟื้นเท่านั้น ส่วนเรื่องตัวร้อนนั้นท่านไม่ต้องห่วง แค่คอยเช็ดตัวอย่างที่ทำก็พอ ท่านไม่ต้องกังวลแล้ว”เฟยหลงล่วงเอาขวดยาที่เขาพกติดตัวออกมาจากแขนเสื้อ ก่อนยื่นส่งให้หนีหวงป้อนยาให้น้องชาย

        “ว่าแต่เจ้ามีเรื่องอะไรจะคุยกับข้า”หนีหวงหลังจากป้อนยาให้น้องชายเสร็จ นึกขึ้นได้ว่าตอนแรกที่เฟยหลงเดินเข้ามาในห้องนั้นบอกว่ามีเรื่องที่ต้องการคุยกับนาง

        “ข้าจะเข้าใจความเลยนะ ข้าต้องออกเดินทางไปจากเมืองนี้ และข้าอยากจะไหว้วานให้ท่านคอยช่วยเหลือดูแลโรงหมอแห่งนี้แทนข้าด้วยในระหว่างที่ข้าออกเดินทาง”

        “ทำไมล่ะเฟยหลง หรือว่ามีใครมาเรื่องเจ้า บอกข้ามาได้นะ ข้าพร้อมจะช่วยเจ้าทุกเรื่อง”เฟยหลงมองดูท่าทางร้อนรนของหนีหวงด้วยความซึ้งในน้ำใจ ที่นางมีต่อเขาเสมอมา

        “ข้าไม่ได้มีเรื่องกับใคร แต่ข้าต้องทำตามคำสั่งของท่านอาจารย์ ที่ให้ข้าออกเดินทางรักษาผู้คนเป็นเวลาสิบปี นั้นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ข้าไม่สามารถอยู่ที่เมืองนี้ตลอดไป”หนีหวงรับฟังคำอธิบายของเฟยหลงอย่างเข้าใจ เมื่อรู้ว่าเหตุผลที่เฟยหลงต้องออกเดินทางคืออะไร ไม่ใช่เพราะถูกใครมาหาเรื่อง หนีหวงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แต่พอนึกถึงนิสัยของเฟยหลงแล้ว หนีหวงก็อดห่วงไม่ได้จึงเอ่ยตักเตือน

        “ข้าสัญญา ข้าจะแวะมาช่วยเหลือเซียวจงและไป๋จื่อ ดูแลที่นี้แทนเจ้าเอง แต่เจ้าต้องสัญญากับข้า เจ้าต้องส่งจดหมายมาบอกข้าทุกเดือนว่าเจ้าอยู่ที่ไหน ข้าจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง และที่สำคัญเจ้าต้องระมัดระวังให้ดีอย่าได้เชื่อใจผู้ใด และเรื่องผู้หญิงเจ้าต้องระวังตัวให้ดี อย่าคิดว่าเป็นหญิงแล้วจะไม่สามารถทำอันตรายเจ้าได้ ข้าหวังว่าเจ้าจะยังไม่ลืมเรื่องของเจี่ยงซู่ซู่  อีกเรื่องแหวนเจ้าก็เหมือนกัน หากไม่จำเป็นอย่าได้ใช้ต่อหน้าผู้คน เพราะมันจะนำปัญหามาสู่ตัวเจ้าได้”หนีหวงเดินเข้ามาจับมือของเฟยหลง นิสัยของเฟยหลงเป็นสิ่งที่หนีหวงอยากให้ระวังที่สุดเวลาออกเดินทาง

        “ข้าอายุสิบแปดแล้วนะหนีหวง ไม่ใช่เด็กน้อยอย่างมู่ชิง”เฟยหลงที่ได้ยินคำพูดของหนีหวงประท้วงออกมา สำหรับนางแล้วเขาคนนี้อายุเท่ามู่ชิงหรือยังไง

        “แต่สำหรับข้า อายุของเจ้ามันไม่ได้ต่างกับชิงเอ๋อร์สักนิด และเฟยหลงสำหรับข้าเจ้าเป็นเหมือนน้องชายอีกคนของข้า เวลาที่เจ้าคิดว่าไม่เหลือใครหรือว่าเหนื่อยกับเรื่องที่พบเจอ ขอให้จำเอาไว้ว่ายังมีข้า ชิงเอ๋อร์ ที่คอยเป็นห่วงเจ้า และรอคอยให้เจ้ากลับมา”

        “ข้าจะจดจำไว้”เฟยหลงยิ้มออกมา ความอบอุ่นที่รู้ว่ามีคนรอคอยให้กลับมานั้นช่างดียิ่งนัก

        “แล้วเจ้าต้องออกเดินทางเมื่อไหร่”หนีหวงเอ่ยถามถึงวันที่เฟยหลงต้องออกเดินทาง

        “อีกเจ็ดวัน ข้ามีเวลาเหลืออีกเจ็ดวันที่จัดการเรื่องทุกอย่างในเมืองนี้ให้เรียบร้อย”

        “แล้วเจ้าบอกชิงเอ๋อร์ถึงเรื่องนี้หรือยัง”หนีหวงถามถึงน้องชายด้วยความเป็นห่วง นางรู้ดีว่าเฟยหลงและน้องชายของนางสนิทสนมกันเพียงใด หากถึงวันนั้นแล้วน้องชายของนางจะเป็นเยี่ยงไร หนีหวงอดหวาดกลัวไม่ได้

        “ข้าคิดว่าพรุ่งนี้ ตอนเย็นจะบอกเรื่องนี้ให้มู่ชิงรู้”เฟยหลงคิดถึงใบหน้ามู่ชิงแล้วอดเศร้าไม่ได้ กว่าจะถึงวันที่กลับมาเจอกันอีกครั้งมู่ชิงคงจะเติบโต จนเขาอาจจะจำไม่ได้

        “งั้นพรุ่งนี้ข้าจะกลับบ้าน และให้ท่านแม่มาคอยเฝ้ามู่หวัง ข้าจะได้ช่วยเจ้ารับมือกับชิงเอ๋อร์”

        “ขอบคุณหนีหวง”เฟยหลงส่งยิ้มให้กับหนีหวง การรับมือกับมู่ชิงเขาคนเดียวคงไม่จริงๆ

        “เจ้าไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้ามารักษาชาวบ้านอีก”หนีหวงที่เห็นว่าตอนนี้ดึกแล้ว จึงบอกให้เฟยหลงรีบไปพักผ่อน จากการที่หนีหวงได้มานอนเฝ้าน้องชาย ทำให้นางรับรู้ถึงภาระหน้าที่ของเฟยหลงที่แบกไว้อยู่บนบ่าทั้งสองข้าง

        “ท่านก็เหมือนกัน อย่าลืมพักผ่อนล่ะ”

 

...................................................................................................


ฝันดีนะคะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้ค่ะ


เข้าไปพูดคุยในเพจได้นะคะ 

เข้าไปคุยกันในเพจได้นะคะ https://www.facebook.com/Matsuiakira41/



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #1326 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 23:41
    ชิงๆน้อยจะอาละวาดไหมนะ
    #1326
    0
  2. #998 nadsuma7232 (@nadsuma7232) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 18:36
    เย้ เหมือนน้องชายสินะ งั้นเราก็มีโอกาสสินะ 5555 ไม่ใช่ละ //ข้ามเม้นนี้ไปอย่าใส่ใจคนไม่มีสติ หึ๊ย คล้องอ่ะ
    #998
    0
  3. #954 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 12:50
    ขอบคุณมาก
    #954
    0
  4. #953 JomMuD (@JomMuD) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 08:52
    ขอบคุณครับ จะเปนไงต่อเอ่ย
    #953
    0
  5. #952 vantempik (@vantempik) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 07:09
    เศร้าอะ
    #952
    0
  6. #951 PJ_Nn (@Hisoka_Nn) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 02:15
    สั้นจังเลยย ไม่จุใจ
    #951
    0
  7. #950 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 00:11
    #950
    0
  8. #949 miss Iu (@zxto2500) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 00:08
    จะออกผจญเพลิง เอ้ย ผจญภัยแล้ววว เราจะมึ่งสู่แกรนด์ไลน์ ถุ้ย ผิดเรื่อง5555
    ปล.ขอบคุณจ้า
    #949
    0
  9. #948 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 23:39
    สนุกดีครับ
    #948
    0
  10. #947 แว่นใส (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 23:17
    ชิงเอ๋อร์คงไม่แอบหนีตามไปด้วยนะ
    #947
    0