ย้อนเวลามาเป็น.....หมอเทวดา (จบแล้ว) (เปิดสั่งจองหนังสือ ถึงวันที่ 30 เมษายน 2561 )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 407,214 Views

  • 2,084 Comments

  • 9,322 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    366

    Overall
    407,214

ตอนที่ 80 : ภาค 3 บทที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    17 พ.ค. 60




“ทำไมเจ้าไม่บอกพวกนั้นไปตรงๆล่ะ ว่าแท้ที่จริงเกิดอะไรขึ้นที่เมืองชิงอันเฟยหลง”หนีหวงเอ่ยสอบถามเฟยหลงเบาๆ พลางหันไปมองอีกสามคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม

       “ข่าวที่เราได้รับมากับที่ฟางเซียนสั่งให้เจิ้นหู่ไปสืบ อาจจะได้เพิ่มมากกว่าที่พวกเรามีอยู่ก็ได้”อันที่จริงเขาก็ไม่อยากจะทำแบบนี้ เขาเชื่อว่าถ้าเขาขอร้องฟางเซียนให้ส่งคนไปสืบข่าวที่เมืองชิงอัน ยังไงนางก็ต้องยอมทำตามที่เขาได้ขอร้อง แต่เขายังไม่ไว้ใจฟางเซียน ขนาดห้าคนที่เจิ้นหู่จับได้นั้น จากจดหมายที่สหายอาจารย์ส่งมาให้นั้น บอกว่ายังค้นหาไม่เจอเลยว่าเวลานี้ถูกจับกุมเขาไว้ที่ไหนกันแน่

        “เฟยหลงข้าว่าพวกเราน่าจะซื้อม้ามาใช้ในการเดินทางไปเมืองชิงอัน อย่างน้อยจะได้ประหยัดเวลาที่เราต้องเสียไปด้วย”หนีหวงบอกให้เฟยหลงรู้ถึงข้อดีการมีม้า การต้องเดินเท้าหรือใช้วิชาตัวเบาไปตลอดทางนั้นนางมองว่ามันเหนื่อยเกิน สู้เราเก็บแรงเอาไว้รอรับมือกับสถานการณ์ที่เมืองชิงอันไม่ดีกว่าเหรอ

        “ถ้าเจ้าคิดว่าดี ก็เอาตามนั้น เดี๋ยวข้าจะส่งสัญญาณไปบอกให้คนที่ติดตามเรารู้ พรุ่งนี้เช้าพวกเราทุกคนน่าจะได้ม้า”เฟยหลงพยักหน้าให้หนีหวงเป็นเชิงเห็นดีกับความเห็นของนาง พร้อมกับบอกให้หนีหวงอยู่รับมือทั้งสามคนไปก่อน

        “เจ้าไปเถอะ ไม่ต้องห่วง”หนีหวงทำสีหน้าบอกให้เฟยหลงไม่ต้องห่วงนาง อีกอย่างการที่ไม่มีเฟยหลงอยู่ด้วยอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้เพราะนางมีเรื่องต้องการสอบถามทั้งสามคนอยู่

        “ข้าจะรีบกลับมานะ”เฟยหลงกระซิบบอกหนีหวง พลางลุกขึ้นยืน พร้อมกับสายตาของทั้งสามคนที่จ้องมองมาที่เขาด้วยความสงสัย ว่าเขาลุกขึ้นจะไปไหน

        “เจ้าจะไปไหนนะเฟยหลง”ฟางเซียนเอ่ยถามออกมา เมื่อเห็นเฟยหลงลุกขึ้นยืนแล้วทำท่าทางเหมือนจะเดินออกไป

        “พอดีข้าปวดเบานะฟางเซียน เดี๋ยวมา”หนีหวงที่นั่งฟังคำแก้ตัวของเฟยหลงนั้นต้องกลั้นไม่ให้ตัวเองหัวเราะออกมา เฟยหลงก้มมองเห็นท่าทางออกหนีหวงได้แต่ข่มกลั้นอาการเขินอายของเขาเอาไว้ จะให้บอกว่าไปเก็บสมุนไพรก็ดูจะเป็นคำโกหกที่ไม่ได้เรื่อง เพราะสมุนไพรมีอยู่เต็มตะกร้า จะบอกว่าไปเก็บผลไม้ก็ไม่ได้ เมื่อเจิ้นหู่เก็บมาแล้ว แถมหลิวเมิ่งก็กำลังย่างไก่ป่าอยู่นั้นอีก

        “งั้นเจ้าไปเถอะ แล้วอย่าลืมระวังตัวด้วยล่ะ นี้ดึกแล้วด้วย”ฟางเซียนไม่ติดใจอะไรพร้อมเอ่ยเตือนให้เฟยหลงให้ระวังตัว แล้วหันหน้ากลับมาคุยกับเจิ้นหู่ต่อ แต่สายตาก็คอยหันกลับไปมองเฟยหลงที่ค่อยๆเดินหายเข้าไปในป่า

        ฟางเซียนรับรู้ตลอดเวลาว่าถูกหญิงสาวที่พึ่งเข้ามาใหม่อย่างหนีหวงจับจ้องอยู่ แต่นางก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ในเมื่ออีกคนอยากจับตามอง ฟางเซียนก็จะปล่อยให้มองจนพอใจ แต่รอให้นางรู้ก่อนว่าหนีหวงเป็นใครและสำคัญขนาดไหนกับเฟยหลงก่อน วันนั้นนางจะเปลี่ยนเป็นฝ่ายที่จับตามองแทน ถ้าคิดจะเข้ามาทำให้หลานชายนางเจ็บ นางไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ    

        ถึงแม้ว่านางจะไม่ได้ใช้ชีวิตใกล้ชิดกับเฟยหลงมาตลอดระยะเวลาสิบกว่าปีที่มา แต่เฟยหลงคือลูกชายของพี่ชายนาง เป็นหลานชายเพียงคนเดียว เป็นผู้สืบทอดคนเดียวที่เหลืออยู่ของตระกูลหลิน หากนางไม่สามารถรักษาพิษนี้ได้ อย่างน้อยตอนตายนางก็ไปพบบิดามารดาและพี่ชายกับพี่สะใภ้ได้ นางจะได้บอกพวกเขาให้รับรู้ถึงความเก่งกาจของหลานชายให้ทั้งหมดฟัง แต่ก่อนจะถึงวันนั้นนางจะต้องจัดการลากเอาศัตรูทุกคนของตระกูลตามนางไปด้วย เฟยหลงจะได้ปลอดภัยและไม่อันตรายหากวันหนึ่งมีคนรู้ความจริง ว่าแท้ที่จริงตระกูลหลินยังมีผู้สืบทอดอยู่อีกคน

        “ข้ามีเรื่องอยากถามพวกเจ้า”หนีหวงเป็นคนประเด็นก่อน นางไม่สนใจว่าอีกสามคนจะมีอายุมากกว่านางแค่ไหนก็ตาม สิ่งที่นางสนใจคือความปลอดภัยของเฟยหลง

        “........”ฟางเซียนหันหน้ามามองหนีหวง นางอยากรู้ว่าหญิงสาวที่นั่งฝั่งตรงข้ามอยากจะเอ่ยคำถามอะไรออกมา พลางพยักหน้าบอกให้เจิ้นหู่ไปช่วยหลิวเมิ่ง ตรงนี้นางจะรับมือเอง

        “พวกเจ้าทุกคนต้องการอะไรจากเฟยหลงกันแน่ ถ้ามาดีก็แล้วไป แต่ถ้าคิดจะหลอกใช้อะไรเฟยหลง ข้าบอกไว้ก่อนว่าต้องข้ามศพข้าไปก่อน”หนีหวงตรงเข้าประเด็นทันที นางไม่คิดอ้อมค้อมอะไร สำหรับนางแล้วเฟยหลงคือคนในครอบครัวคนหนึ่ง นางไม่อยากให้เฟยหลงต้องมาพบเจอการหลอกใช้

        “ถามได้ดี แต่ข้าไม่เคยมีความคิดแบบนั้นอยู่ในหัวเลยสักนิด เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง ว่าแต่เจ้าเถอะเป็นแค่สหายของเฟยหลงจริงเหรอ”ฟางเซียนจ้องมองดูหนีหวงอย่างจริงจัง จากคำพูดที่เอ่ยออกมานั้นบ่งบอกว่าหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามนั้น มีความสนิทสนมกับหลานชายนางมาก ถึงกับบอกว่าต้องข้ามศพนางก่อนถ้าคิดจะทำร้ายเฟยหลง

        “สำหรับข้าเฟยหลงเปรียบเสมือนคนในครอบครัว ข้าไม่ต้องการให้ใครมาคิดร้ายกับคนในครอบครัวของข้า”หนีหวงบอกความรู้สึกของตัวนางที่มีต่อเฟยหลงให้อีกฝ่ายรู้

        “ที่เจ้าจะถามมีเท่านี้ใช่หรือไม่ ข้าจะได้คุยธุระกับเจิ้นหู่ต่อ”ฟางเซียนเอ่ยขึ้นมา เมื่อเห็นว่าหนีหวงไม่ยอมพูดอะไรเอาแต่มองนางอยู่ได้ รู้บ้างไหมว่ามันเสียเวลาที่นางจะพูดคุยธุระกับเจิ้นหู่

        “ข้าอยากรู้ว่าห้าคนที่เจ้าพาตัวไปนั้น จะสามารถส่งคนพวกนั้นมาให้ข้าได้หรือไม่”หนีหวงเข้าเรื่องที่ได้รับคำสั่งมา หลังจากมาถึงเมืองเสินตูมีคนของท่านแม่ทัพใหญ่รอนางอยู่แล้ว พร้อมกับมอบคำสั่งเพิ่มเติมให้นาง     

        “เจ้ารู้เรื่องนี้ได้ยังไง เฟยหลงบอกเจ้า”ฟางเซียนไม่ได้มีน้ำเสียงล้อเล่นอีกต่อไป ในเมื่อเรื่องห้าคนนั้นไม่สมควรจะมีคนนอกรู้เรื่องนี้

        “ข้ารู้เรื่องนี้มาก่อนเจอเฟยหลงอีก ท่านลุงของเฟยหลงต่างหากที่เป็นคนบอกข้า”ฟางเซียนรู้สึกงงที่หนีหวงบอกว่ารู้เรื่องนี้มาจากท่านลุงของเฟยหลง แต่เมื่อคิดดูแล้วคนที่เข้าข่ายว่าเป็นท่านลุงที่นางเอ่ยมานั้น จะเป็นใครไม่ได้เลยนอกจากเจ้าสำนักกระบี่เทียนจง ที่คอยส่งคนติดตามเฟยหลง

        “มีเหตุผลอะไรที่ท่านลุงของเฟยหลงต้องการตัวคนพวกนั้น”ก่อนจะส่งคนให้ใครนางย่อมอยากรู้เหตุผล เพราะห้าคนที่จับมาได้นั้นจะนำสำนักของนางไปสู่การทวงความเป็นธรรมให้กับเหล่าบุคคลที่เสียชีวิตไปแล้ว จากการถูกใส่ร้าย

        “เรื่องนี้ ข้าบอกเจ้าไม่ได้”หนีหวงไม่กล้าที่จะบอกเรื่องราวของท่านอาจารย์ของเฟยหลงให้คนนอกอย่างพวกฟางเซียนรู้ เรื่องนี้ต้องรอให้เฟยหลงเป็นคนพูดเอง

        “มันสำคัญกับเจ้ามากนักหรือไง เจ้าถึงต้องการตัวพวกมันทั้งห้าคน”ฟางเซียนไม่ได้เอ่ยคาดคั้น ถึงแม้ว่านางจะสงสัยก็ตามว่าหนีหวงต้องการคนพวกนั้นไปทำไม

        “มันไม่ได้สำคัญกับข้า แต่มันสำคัญกับเฟยหลง”หนีหวงมองสีหน้าตื่นตะลึงของทั้งสามด้วยความสงสัย ว่าทำไมถึงทำสีหน้าตกใจอย่างนั้น

        “เจ้าบอกว่าสำคัญกับเฟยหลง”ฟางเซียนเอ่ยถามย้ำอีกครั้งหนึ่ง เรื่องนี้นางต้องสั่งให้หลวนคุนกับซู่เม่ยตรวจสอบให้ละเอียด ว่าทำไมมันถึงเกี่ยวข้องกับเฟยหลงได้ ถ้าหากว่าพวกมันคิดจะเอาชีวิตเฟยหลง ต่อให้ไม่มีหลักฐานอะไร นางก็จะบุกไปฆ่าพวกมันเพื่อความปลอดภัยเฟยหลง ต่อให้ต้องถูกผู้คนมองว่าสำนักของนางร้ายก็ไม่คิดสนใจ ขอเพียงแค่กำจัดคนที่คิดร้ายต่อเฟยหลงไปได้

        “ใช่ เรื่องนี้มันสำคัญกับเฟยหลง”เจิ้นหู่รีบเดินเข้ามานั่งใกล้ๆกับหนีหวง เขาอยากเอ่ยถามว่ามันสำคัญขนาดไหน หรือว่าพวกมันจะรู้แล้วว่าท่านหมอคือใคร

        “ทำไม ถ้าเจ้าบอกข้าอาจจะยอมส่งมันให้เจ้า”ฟางเซียนเอ่ยต่อรอง นางอยากรู้เรื่องราวทั้งหมด ว่าเฟยหลงไปเกี่ยวข้องกับพวกสำนักผู้ดีจอมปลอมอย่างนั้นได้ยังไง

        “ข้าบอกได้แค่เพียงว่า ตอนนี้ดูเหมือนว่าเฟยหลงกับถูกคนจ้องเอาชีวิตอยู่ และท่านลุงของเฟยหลงต้องการที่จะเอาห้าคนนั้นมาเป็นข้อต่อรองไม่ให้คนนั้นมาวุ่นวายกับเฟยหลงอีกต่อไป”หนีหวงบอกแค่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเฟยหลง นางไม่คิดจะอธิบายให้ฟางเซียนรู้ว่าเหตุผลที่แท้จริงคืออะไร

        “ทำไมพวกมันต้องการชีวิตเฟยหลง”

        “ข้าไม่รู้ ท่านลุงของเฟยหลงไม่ได้บอกข้า ท่านบอกให้ข้ารู้แค่นี้ก่อนส่งข้ามาหาเฟยหลง”ทั้งสามคนมองดูว่าหนีหวงโกหกหรือไม่ ตอนนี้ในหัวของฟางเซียนคิดอยากจะบุกไปสอบถามเรื่องราวทั้งหมดกับเจ้าสำนักกระบี่เทียนจง แต่เมื่อคิดว่ามีคนบุกเข้ามาทำร้ายเฟยหลงช่วงเวลาที่นางไม่อยู่ด้วย ทำให้ข่มใจเอาไว้ก่อนต้องให้เฟยหลงไปอยู่ในที่ปลอดภัยซะก่อน แล้ววันนั้นก็ไม่สายที่จะบุกไปถามว่าแท้ที่จริงแล้วมันเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมีคนจ้องเอาชีวิตเฟยหลงอย่างนี้

        “ได้ ข้าจะส่งห้าคนนั้นให้กับท่านลุงของเฟยหลง”ฟางเซียนตัดสินใจปล่อยตัวห้าคนนั้นไป ถ้าเพื่อความปลอดภัยของเฟยหลงแล้วล่ะก็นางจะยอมตัดใจ

        “ไม่ทราบว่าพวกนั้นอยู่ที่ไหน ข้าจะได้ส่งข่าวนี้ไปให้ท่านลุงของเฟยหลง”หนีหวงไม่คิดหลุดชื่อท่านแม่ทัพใหญ่ออกมา นางเอาแต่เรียกว่าท่านลุงของเฟยหลง ทำให้ฟางเซียนเข้าใจผิดว่าเป็นเจ้าสำนักกระบี่เทียนจง

        “ไม่ต้อง เดี๋ยวข้าให้คนของข้าส่งไปให้ที่สำนักกระบี่เทียนจงเอง”หนีหวงแม้จะงุนงงว่าทำไมต้องส่งคนทั้งห้าไปที่สำนักกระบี่เทียนจง แต่นางก็ไม่คิดจะเอ่ยถามออกมา เนื่องจากว่านางเห็นเฟยหลงกลับมาแล้ว เจิ้นหู่ที่มานั่งอยู่ใกล้ๆนางเมื่อกี้ตอนนี้กลับไปอยู่ข้ากายฟางเซียนตามเดิม

        เฟยหลงมองดูทั้งสี่คนที่ไม่ตีกันไปก่อนช่วงที่เขาไม่อยู่อย่างโล่งอก ดูท่าว่าเขาจะคิดมากเกินไปแล้ว เฟยหลงเดินกลับมานั่งที่เดิมพร้อมพยักหน้าให้หนีหวงว่าทุกอย่างเรียบร้อย พร้อมกับหยิบตำราขึ้นมาอ่านรอทานไก่ป่าย่างที่อีกไม่นานคงจะสุกได้ที่

 

       

       >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>


วันนี้ฝนตกเกือบจะทั้งวัน ออกไปไหนอย่าลืมพกร่มติดตัวนะคะ เดี๋ยวจะเปียกฝนเอาได้

ที่หายไปเพราะป่วยค่ะ ตอนนี้ดีขึ้นแล้วค่ะ ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะทุกคน

อย่าป่วยกันนะคะ เพราะตอนกินยามันทรมานมากเลยค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #1360 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 01:12
    พึ่งเข้ามาอ่านค่ะ รออ่านนะคะ
    #1360
    0
  2. #1358 dOjOb (@dojob) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 21:47
    ท่านไรท์ ก็โปรดรักษาสุขภาพด้วยนะครับ .... dOjOb
    #1358
    0
  3. #1357 usui takumi (@321takumi) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 21:05
    สรุปเรื่องนี้ใครเป็นนางเอกคะ ใครรู้บอกหน่อย อ่านแล้วไม่มีใครสะกิดคำว่านางเอกได้เลยค่ะ
    #1357
    0
  4. #1356 SKNdragon (@skndragon) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 14:19
    เหมือนจะสงบแต่ก็วุ่นวายพอตัวเลยนะ
    #1356
    0
  5. #1348 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 13:07
    สนุกดีครับ
    #1348
    0
  6. #1346 moonching (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 12:59
    สนุกมากเลยคะ
    #1346
    0
  7. #1312 แว่นใส (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 22:09
    รักษาสุขภาพด้วยจ้า
    #1312
    0
  8. #1288 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 19:03
    อืม คล้ายไปเปาะนึง
    #1288
    0
  9. #1283 Eiko_ (@taechaam) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 18:11
    เชียงใหม่ก็ตกทั่งวันเลย พอๆกะไรท์เลย
    #1283
    0
  10. #1277 Atk. S. (@lertwarachai) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 16:59
    รออออออออออ
    #1277
    0
  11. วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 16:37
    นอนค่ะนอน  ตื่นมาทานข้าวทานยาแล้วนอนพักเยอะๆ  ไฟท์ติ้งส์ค่ะ
    #1275
    0
  12. #1273 ploy4444 (@ploy4444) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 16:15
    หายไวๆนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #1273
    0