คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 50 : ตอนที่ 47 อยากลองนอนกับผู้ชายมั้ย


     อัพเดท 1 มิ.ย. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 7,264 Overall : 3,846,784
63,164 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39687 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 50 : ตอนที่ 47 อยากลองนอนกับผู้ชายมั้ย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 70708 , โพส : 586 , Rating : 47% / 316 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 47 อยากลองนอนกับผู้ชายมั้ย

 

 

 

            ตอนนี้นายชนนนกำลังเซ็งสุดขีด เพราะแทนที่เวลานี้เขาจะได้ระบายอารมณ์กับใครสักคน กลับกลายเป็นว่าคนที่ชวนออกมามีแฟนแล้ว อีกทั้งฝ่ายนั้นยังรับโทรศัพท์แฟนแล้วโกหกต่อหน้าต่อตาเขา สิ่งที่ไอ้ชินจังคนนี้ทำจึงเป็น...

 

          ลงไปจากรถกู...กูล่ะสงสารแฟนมึงจริงๆ

 

            เขาจัดการจอดรถ แล้วไล่คนที่ขึ้นมาด้วยเสียงเรียบๆ และทำให้อีกฝ่ายเบิกตากว้าง โวยวายขึ้นมาทันที

 

          ไม่เห็นเป็นไรเลย ก็ต่างฝ่ายต่างสนุก อีกอย่าง แฟนกูก็เป็นผู้หญิง เขาไม่รู้หรอกว่ากูออกมาทำอะไร

 

            และนั่นก็ทำให้นายชนนนว่าเสียงเย็น

 

          มึงนี่มันเลวยิ่งกว่าหมาอีก...นอกใจแล้วยังทำร้ายคนเพศเดียวกับที่คลอดมึงมา...ลงไปจากรถกู!’

 

            อีกฝ่ายทั้งหงุดหงิด ทั้งโมโห แต่ก็คงกลัวเขามากพอที่ทำให้รีบก้าวลงจากรถกลางทาง และนั่นก็ทำให้ชินซิ่งรถออกมาอย่างไม่คิดเหลียวหลัง แม้เขาจะทำตัวเลวยังไง เปลี่ยนคู่นอนไม่ซ้ำหน้ายังไง แต่สิ่งหนึ่งที่ผู้ชายคนนี้ปฏิญาณกับตัวเอง

 

            คนอย่างไอ้ชินจะไม่ยุ่งกับคนมีเจ้าของแล้วให้นรกตามมาเล่นงานตอนตาย

 

            และคนอย่างไอ้ชินจะไม่ทำร้ายผู้หญิง โดยเฉพาะผู้หญิงที่ถูกคบเพื่อปิดบังรสนิยมทางเพศที่แท้จริง

 

            สำหรับชิน แม้เขาไม่ได้ชอบผู้หญิงในรูปแบบชู้สาว แต่ผู้หญิงพวกนั้นไม่ได้ทำอะไรผิด ดังนั้น เขาบอกกับตัวเองเอาไว้เลยว่าชาตินี้คงไม่แต่งงาน เพราะเขาไม่ต้องการให้ผู้หญิงคนนั้นต้องมาตกนรกทั้งเป็นกับผู้ชายที่ไม่มีวันหันมาสนใจผู้หญิงอย่างเขา

 

            ดังนั้น คนอย่างไอ้ชนนนจึงไม่คิดจะสนับสนุนด้วยการนอนกับใครไปทั่วทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายมีแฟนแล้ว และยิ่งเป็นผู้หญิงด้วยแล้ว

 

            ดูถูกผู้หญิงก็เหมือนดูถูกแม่ตัวเอง

 

            หนุ่มลูกครึ่งคิดพลางยักไหล่ ก้มมองนาฬิกาที่บอกว่าแค่สองทุ่มกว่า เพราะตอนแรกตั้งใจจะกินข้าวเย็นกับไอ้หมอนั่นแล้วไปต่อกัน แต่เมื่อเป็นอย่างนี้ เจ้าตัวก็เลยหักพวงมาลัย เพื่อตรงไปยังห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนัก

 

            ฟึ่บ

 

            ในจังหวะที่ติดไฟแดง ชินกดกระจกบานใสให้เลื่อนต่ำลง จากนั้นก็คว้าซองบุหรี่จากเก๊ะหน้ารถ ดึงออกมาหนึ่งมวนแล้วจุดไฟให้ตัวเอง

 

            “ไอ้เดียร์เห็นได้ทำตาโตอีกแน่” ชินหัวเราะกับตัวเอง หลังจากอัดควันเข้าเต็มปอด ก็ไอ้เพื่อนแสนซื่อมันคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาสูบบุหรี่ แต่ใช่ว่าเขาติดหรือสูบบ่อย ก็เฉพาะกับแค่ช่วงที่หงุดหงิด หรือเครียดมากๆ เท่านั้น และแน่นอน วันนี้...โคตรหงุดหงิดเลย

 

            บรื๊นนนนนนน

 

            แต่แล้ว เสียงเครื่องยนต์ที่แต่งมาก็ดังกระหึ่มอยู่ข้างๆ ให้ชินตวัดสายตาไปมอง จนเห็นรถยุโรปที่คงยกเครื่องมาพร้อมแล้ว เพราะคนขับยิ่งเร่งเสียงท่อให้ดังกว่าเดิม อีกทั้งคนในรถยังทำหน้าว่ามึงกล้าหรือเปล่า ซึ่งหนุ่มผมแดงสนใจมั้ย ก็ไม่เลยสักนิด เพียงส่ายหัวอย่างเซ็งๆ

 

            “ขอกูรับลมเงียบๆ ได้มั้ยวะไอ้พวกเหี้ยเอ๊ย” ชินพึมพำ แล้วหันไปโบกมือทำนองไม่เอาด้วยกับการท้าแข่งรถแบบหน้าด้านๆ ซึ่งฝ่ายนั้นก็ทำหน้าดูถูก ก่อนจะหัวเราะลั่นกับคนในรถ ให้ชินเพียงอัดควันเข้าปอดอีกครั้ง แล้วเปลี่ยนเกียร์ เมื่อไฟสัญญาณเปลี่ยนสี

 

            บรื๊นนนนนนนนนนนนนน

 

            “กวนตีน” ชินบ่นเบาๆ เมื่อรถข้างๆ เหยียบคันเร่งซะมิด แล้วแล่นปาดหน้าเขาไป เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มแบบไม่สนใจชาวบ้านชาวช่อง แล้วกับถนนสายนี้ที่กลางคืนไม่ค่อยมีรถเท่าไหร่ก็เปรียบเหมือนสนามแข่งดีๆ ให้ไอ้พวกนี้ไปท้าคนอื่นที่ไม่รู้เรื่อง

 

            “หมดอารมณ์ กลับบ้านก็ได้วะ” หนุ่มลูกครึ่งยักไหล่ พลางทิ้งบุหรี่ลงในแก้วน้ำที่ซื้อไว้แต่เช้า ตั้งใจจะหักพวงมาลัยกลับบ้าน แต่ดัน...เป็นทางเดียวกับไอ้พวกห่านี่อีก

 

            บรื๊นนน บรื๊นนนนนนนนน

 

            “สักวันขอให้มึงโดนรถบรรทุกสอย” ชินส่ายหน้าอย่างหงุดหงิด เมื่อเขามาจอดต่อท้ายไอ้รถคันเมื่อกี้ตรงไฟแดงอีกแยก แล้วไอ้เจ้าของรถก็ทำนิสัยเดิม เร่งเครื่อง บิดท่อ ท้าผู้ชายบนมินิไบท์คันเท่ซึ่งสวมหมวกกันน็อกอยู่ แต่นั่นไม่ทำให้ชินชะงักได้เท่า...

 

          “ไอ้เหี้ยโอ๊ต มึงจริงๆ ด้วย....มาแข่งกับกู!

 

            ก่อนที่ชินจะปิดกระจก หลังจากระบายควันบุหรี่ออกไป เสียงตะโกนจากรถคันข้างหน้าก็ดังมาให้เขาได้ยิน จนต้องหรี่ตามองผู้ชายบนมินิไบท์คันนั้นที่หันกลับไปจ้องตาคนท้าผ่านหมวกกันน็อกใบเท่

 

            ชินคงไม่สะดุดขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะทั้งขนาดตัว ทั้งรถที่เขาเคยเห็น มันกำลังบอกเขาว่าโอ๊ตที่ว่าน่าจะโอ๊ตเดียวกับที่เขาคิดอยู่

 

          แต่อดีตเฮดว้ากที่อยู่ในกฎน่ะนะจะแข่งรถ

 

            “กูจะทำให้มึงอายจนโผล่หน้าไปที่สนามไม่ได้อีกเลย!!!” แล้วเสียงตะโกนลั่นที่คงแค้นน่าดูก็ดังก้องขึ้นอีกครั้ง ในจังหวะที่สัญญาณไฟสีแดงกำลังนับถอยหลังห้าวินาทีสุดท้าย แล้วเพียงเอ่ยจบ เสียงคันเร่งก็ดังก้อง อีกทั้งผู้ชายบนมินิไบท์คันนั้นก็โน้มตัวลงนิด สองมือจับคันเร่ง

 

          บ้าหรือเปล่าวะ มึงจะแข่งเนี่ยนะ!

 

            ชินสบถในใจ เมื่อทันทีที่ไฟจราจรเปลี่ยนสีปุ๊บ ทั้งรถยนต์ทั้งมินิไบท์คันงามก็ต่างเร่งเครื่อง แล้วพุ่งออกตรงไปข้างหน้าให้ต้องรีบเปลี่ยนเกียร์ ขายาวก็กระทืบคันเร่งตามไป อยากจะแน่ใจว่านั่นใช่คนเดียวกับที่เขาคิดหรือเปล่า

 

            “พวกมึงจะท้านรกอะไรกันขนาดนี้วะ!” หนุ่มลูกครึ่งมองรถยนต์ที่ปาดซ้าย แซวงขวา พอๆ กับมินิไบท์คันงามที่พุ่งขึ้นไปข้างหน้า แซงคันนั้นคันนี้อย่างคล่องแคล่วชนิดที่ดูก็รู้ว่ามีประสบการณ์ในการแข่งรถมาก่อน แม้กระทั่งช่วงโค้ง มินิไบท์คันงามก็เอนลู่ลงกับพื้นถนน แล้วแซงรถคันนั้นขึ้นไปอย่างสวยงาม

 

            แต่เวลานี้ไม่ใช่เวลามาหยุดชื่นชม เพราะชินกำลังสังหรณ์ใจแปลกๆ เมื่อรถแต่งกำลังพยายามเร่ง แล้วเบียดเข้าหามินิไบท์ที่หักเข้ามุมในตามแนวโค้งของถนน

 

            “สัสเอ๊ย!” ชินตวาดลั่นเมื่อสายตากำลังเห็นเจ้ามินิไบท์กำลังถูกเบียดจนแทบจะเกยอยู่บนขอบถนนอยู่แล้ว ซึ่งเจ้าของรถก็พยายามเร่งเครื่องเพื่อหนีการเล่นหมาๆ แบบนี้

 

          โครม!!!!

 

            เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดด

 

            !!!

 

            ชินเบิกตากว้างอย่างตกใจ เมื่อรถแต่งเบนตัวออกห่างจากมินิไบท์นิด ก่อนที่จะหักเข้ามากระแทกโครมเข้ากับท้ายรถมินิไบท์เต็มแรง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่น่าตกใจเท่ารถที่ถูกชนเสียการทรงตัว จนเป๋นิดๆ ก่อนที่จะพุ่งเข้ากับพุ่มไม้ตรงเกาะกลางถนน ร่างเจ้าของรถก็หลุดจากตัวรถ แล้วกระเด็นไปกระแทกกับพุ่มไม้เดียวกัน ห่างจากมินิไบท์อีกหลายเมตร

 

            บรื๊นนนนนนนนนน

 

            จากนั้น รถแต่งที่ชนก็ไม่คิดจะชะลอความเร็วมาดูคู่กรณี เพราะจัดการเร่งเครื่องจนเสียงดังลั่น ก่อนที่จะแล่นฉิวหายลับไปอย่างรวดเร็วราวกับรู้ว่าแถวนี้ไม่มีกล้องวงจรติดถนน ผิดกับคนที่ขับตามมาที่รีบชะลอเข้าข้างทาง เปิดสัญญาณไฟ แล้วพุ่งลงจากตัวรถ

 

            “บ้าฉิบ ตายหรือเปล่าวะ” ร่างสูงกระโจนลงมาแล้วพุ่งไปหาคนที่นอนนิ่งอยู่บนพุ่มไม้ ท่ามกลางสายตาชาวบ้านละแวกนั้นที่มีกันอยู่ไม่กี่คน มีบางคนที่เริ่มยกโทรศัพท์เรียกรถพยาบาลแล้ว แต่นั่นไม่ทำให้ชินสนใจได้เท่า...

 

            “พี่โอ๊ต พี่หรือเปล่าวะ!” ชินถามพลางมองสภาพคนโดนชนที่กำลังขยับตัว ก่อนที่จะส่งมือไปคว้าหมวกกันน็อก ให้ต้องรีบเข้าไปช่วยแล้วดึงออกจากหัวอย่างทุลักทุเลไม่น้อย

 

            “คุณ...”

 

            “ให้ตาย ผมควรดีใจหรือเปล่าวะที่เฮดว้ากคนเก่งเสือกโง่รับคำท้าไอ้พวกกุ๊ยบนถนน” ทันทีที่เห็นใบหน้าภายใต้หมวกกันน็อก ชินก็ยิ้มเยาะ มองพี่ว้ากที่กำลังยกมือกุมหัว เงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนค้ำหัวอยู่

 

            “ชะ...นะ...นน”

 

            “พี่ไม่ต้องทำหน้าดีใจที่ได้เจอผมอย่างนั้นก็ได้...กระดูกหักหรือเปล่า” ชินพยักหน้าไปทางคนที่ไม่น่าจะอยู่ครบสามสิบสอง แต่โอ๊ตก็เพียงนิ่วหน้า ขยับแขนขยับขาแล้วรู้สึกว่ามันชา ทั้งยังแสบไปทั้งตัว แต่เหมือนทุกอย่างจะยังทำงานปกติ

           

            “ไม่...ไม่เป็นไร พุ่มไม้รับพอดี” โอ๊ตบอกเสียงต่ำ แล้วพยายามพยุงร่างขึ้นจากพื้น เหลือบมองเจ้าลูกรักที่ตอนนี้ทิ้งตัวลงบนพุ่มไม้อีกทางด้วยสีหน้าเหมือนอยากวิ่งเข้าไปหามัน

 

            “พี่นี่มันบ้าได้ใจจริงๆ รอดตายก็ดีเท่าไหร่แล้ว ช่างหัวรถมันเถอะน่า”  ท่าทางที่ชินว่าอย่างอารมณ์เสีย ให้คนฟังหันกลับมาสบตา แม้จะแสบไปทั้งตัว เพราะครูดกับรถตัวเอง ทั้งยังพุ่งออกมากระแทกกับพุ่มไม้ชนิดกระเด็นมาไกลหลายเมตร แต่ชายหนุ่มก็ยังพยุงตัวขึ้นมานั่งเองได้

 

            “ผมไม่ตายหรอก”

 

            “เออ พี่ไม่ตาย แต่ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้เด็กปีหนึ่งคงได้ไปสก๊อตจัมพ์จำนวน 95,600 ครั้งในงานศพพี่แน่ เลือดโชกเต็มหัวอย่างนี้ยังบอกไม่เป็นอะไรอีกหรือวะ” คนฟังส่ายหน้ากับความรั้นของรุ่นพี่ แล้วขยับเข้ามาพยุงร่างที่หนากว่าตัวเองนิดให้ลุกขึ้นยืน ขณะที่โอ๊ตก็ยกมือที่แตะขมับออกมาดู...เลือด

 

            แล้วเหมือนตลกร้ายในเวลานี้จะทำให้โอ๊ตหลุดยิ้มทั้งที่ไม่ขำเลยสักนิด

 

            “งั้นผมขอให้คุณไม่ต้องไปสก๊อตจัมพ์ให้...ผมขี้เกียจลงโทษเพิ่ม” คำที่ชินเพียงยิ้มเยาะ ไม่ได้ต่อคำ แต่บอกเรียบๆ

 

            “ถือว่าพี่เป็นหนี้ผมแล้วกัน”

 

            ตอนนี้เรื่องหนี้เอาไว้ก่อน แต่เรื่องเอาไอ้พี่ว้ากที่บ้าระห่ำขนาดนี้ไปส่งโรงพยาบาลคงสำคัญที่สุด

 

..................................................................

 

           ต่อค่ะ

 

            หลังจากไปโรงพยาบาลแล้วจัดการกับแผลบนขมับกับสีข้างเรียบร้อย โอ๊ตก็ยืนยันว่าจะไม่นอนโรงพยาบาล แต่สัญญากับหมอว่าวันรุ่งขึ้นจะไปโรงพยาบาลใหญ่ที่พร้อมกว่าแล้วตรวจให้แน่ใจว่าไม่มีชิ้นส่วนไหนหักทิ่มปอดตาย

           

            ดังนั้น เวลานี้คนที่เพิ่งจะผ่านวินาทีชีวิตมาก็กำลังทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงภายในหอพักขนาดใหญ่ไม่ห่างจากมหาวิทยาลัยมากนัก โดยมีรุ่นน้องที่แทบจะไม่เคยคุยกันเลยกำลังยืนค้ำหัวแล้วส่งถุงยาและแก้วน้ำมาให้

 

            “ขอบใจ” โอ๊ตยื่นมือไปรับ มองรุ่นน้องเจ้าของผมสีแดงที่มีน้ำใจอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะเป็นธุระจัดการทั้งเรื่องโรงพยาบาล ทั้งเรียกคนมาเอารถเขาไป ไหนจะยอมวกกลับมาแถวมหาวิทยาลัยเพื่อส่งเขาอีก แม้เหตุผลจะไม่น่าฟังเท่าไหร่ก็ตาม

 

          ถ้าพี่ตาย ผมที่เป็นคนเห็นเหตุการณ์จะได้ไม่รู้สึกผิดมากนัก

 

            “ถามจริง...พี่โง่หรือบ้า” แล้วชินก็เอ่ยถามตรงๆ ให้คนที่เพิ่งกลืนยาลงไปเงยหน้าขึ้น พักเดียว ก่อนที่จะยิ้มเยาะตัวเอง

 

            “ผมคงโง่อย่างที่คุณว่า” คนฟังนิ่งไปนิด รู้สึกว่าพูดคนละเรื่องกับพี่โอ๊ตแล้ว อีกทั้งเหตุการณ์ครั้งล่าสุดที่คุยกันก็แวบเข้ามาในหัว ยิ่งมองตาอีกฝ่ายที่เหมือนกำลังเจ็บกับอะไรบางอย่าง เขาก็พยักหน้ากับตัวเอง

 

            “เพราะไอ้เดียร์สินะ”

 

            “...” โอ๊ตแค่เงียบ สองมือจับแก้วน้ำเอาไว้มั่น นึกไปถึงสาเหตุที่เขารับคำท้า

 

            ตั้งแต่คุยกับเดียร์เมื่อเย็น เขาก็ออกไปร้านเหล้ากับไอ้สายฟ้า การที่ได้อยู่กับเพื่อนที่พูดไม่หยุด แซวคนนั้นคนนี้ที ทำให้ความรู้สึกหน่วงๆ เหมือนมีก้อนอะไรมาถ่วงในหัวใจคลายลงนิด แต่เมื่อรู้ว่ามันช่วยอะไรไม่ได้มาก อีกทั้งถ้าดื่มมากกว่านั้น เขาจะขี่รถไม่ได้ ก็เลยตั้งใจว่าจะกลับไปนอนบ้าน แล้วก็เจออริเก่า

 

            ทั้งที่ไม่ใช่คนวู่วาม แต่เพราะแอลกอฮอล์ในกระแสเลือด บวกกับต้องการความรู้สึกอยากปลดปล่อยตัวเองเหมือนเวลาแข่งรถ พอมันท้า...เขาก็รับ

 

            ไม่คิดเหมือนกันว่ามันจะเล่นหมาๆ แบบนี้

 

          หนหน้าที่เจอกันในสนาม กูไม่เอาพวกมึงไว้แน่

 

            หมับ

 

            “ไม่เกี่ยวกับเดียร์” ทว่า ตอนนี้โอ๊ตเพียงว่าเสียงเข้ม สองมือบีบแก้วน้ำแน่นขึ้นให้คนที่สังเกตอยู่ก่อนแล้วเพียงยิ้ม...ยิ้มแบบคนรู้ทัน

 

            เวลาแบบนี้รุ่นพี่ตรงหน้าก็เลือกจะปกป้องไอ้เดียร์ เลือกจะไม่โทษว่าเป็นความผิดมัน

 

            “ผมเตือนแล้ว...แม้มันจะซื่อๆ บ้าๆ แต่มันก็รักพี่พอร์ชของมันคนเดียว...”

 

            “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเดียร์!!!

 

            คราวนี้ โอ๊ตตวาดด้วยเสียงที่ดังขึ้น หยุดทุกเสียงที่ออกมาจากปากของชิน และนั่นทำให้คนฟังเพียงยักไหล่ มองสีหน้าและแววตาเครียดขรึมของคนตรงหน้าที่ยิ่งบีบแก้วน้ำแน่นขึ้น จากนั้นความรู้สึกต่อมาคือ...ท้าทาย

 

            หมับ

 

            ดังนั้น ชินจึงดึงแก้วน้ำออกจากมืออีกฝ่าย แล้วดันไปที่โต๊ะใกล้ๆ จากนั้นก็ขยับมานั่งยองๆ บนส้นเท้า เพื่อเงยหน้าขึ้นมองคนที่นั่งอยู่ขอบเตียง แล้วยิ้ม

 

            “ในเมื่อพี่ชอบผู้ชาย...”

 

            “...”

 

          “...งั้นอยากลองนอนกับผู้ชายมั้ยล่ะ”

 

            “!!!

 

            โอ๊ตที่เงียบไปได้แต่นิ่งด้วยความตะลึง มองรุ่นน้องตรงหน้าที่ส่งยิ้มให้ ใบหน้าหล่อๆ ที่ล้อมกรอบด้วยเส้นผมสีแดงยิ่งทำให้เด็กคนนี้ดูเป็นผู้ชายอันตราย แต่ก็เต็มไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดทางเพศอย่างไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพวกรุ่นเดียวกับเขาถึงพูดถึงนายชนนนกันนัก แต่ตอนนี้เด็กคนนี้กำลังชวนเขา...

 

            ตุบ

 

            “เฮ้ย!!!” แล้วโอ๊ตก็ต้องร้องอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆ ชินก็ผลักไหล่เขาเต็มแรงให้ล้มไปนอนอยู่บนเตียง จากนั้นก็ตามขึ้นมาบนเตียงด้วยท่าทางเหมือนนักล่าที่พร้อมจะล่าเหยื่อ ดวงตาสีเข้มวาวขึ้น สองขากดทับต้นขาเขาเอาไว้ จากนั้นก็...ยิ้มร้าย

 

            ฟึ่บ

 

            ชินจัดการถอดเสื้อของตัวเองออกไปอย่างไม่ใส่ใจ เผยรูปร่างของผู้ชายที่มีกล้ามเนื้อกำลังพอดีอย่างคนออกกำลัง

 

            “ว่าไง น่าสนใจนะพี่โอ๊ต” ชินว่าพลางโน้มหน้าลงมาหาคนที่นิ่วหน้าเหมือนยังช็อกอยู่ สองมือยันไว้ข้างศีรษะรุ่นพี่รูปหล่อที่วันนี้มีผ้าก๊อซปิดบนขมับ มือใหญ่เลื่อนลงหมายจะจับเข้าที่เป้ากางเกงของรุ่นพี่หน้าโหด

 

            ภาพของคนที่นอนนิ่งไม่ไหวติง ไม่ห้าม ไม่ว่า ทำให้ชินยิ้มเยาะในใจ อีกทั้งคำเดียวที่ผุดเข้ามาในหัว

 

          ไม่ว่าหน้าไหนๆ แม่งก็เป็นเหมือนกันหมด

 

            หมับ

 

            แต่ก่อนที่ริมฝีปากจะแตะเข้าที่ปากของโอ๊ต มือใหญ่ก็ยกขึ้นปิดลงบนหน้าของชินทันควัน ขณะที่อีกมือก็กำข้อมือที่กำลังจะแตะโดนเป้ากางเกงเอาไว้มั่น ดวงตาคนที่ตกตะลึงแปรเปลี่ยนเป็นเครียดขรึม ทั้งยังดุจัด ก่อนที่เสียงเข้มห้าวจะดังขึ้น

 

            “คุณคิดว่าคุณทำอะไรอยู่ ชนนน!” ท่าทางที่ชินเลิกคิ้วกวนตีน ดึงมือจากริมฝีปาก แล้วตอบหน้าตาย

 

            “เซ็กส์ไง” คำที่โอ๊ตจ้องตานิ่งๆ ก่อนที่จะบอกเสียงเรียบ

 

            “ลงไปจากตัวผม”

 

            “ฮึ ไม่ลองสักหน่อยหรือพี่ อาจจะติดใจมากกว่าไอ้เดียร์ก็ได้นะ” ชินว่าอย่างกวนๆ แต่ยังไม่ขยับลงจากร่างอีกฝ่าย อีกมือยังคงยันเอาไว้บนเตียง ใช้ดวงตาคมปลาบมองคนที่ตาเข้มดุพอกันราวกับเป็นเกมสบตา

 

            “ถ้าคุณคิดจะหาคู่นอน ไปหาคนอื่น ไม่ใช่ผม!” ท่าทางเด็ดขาดที่ชินก็นึกติดใจ แต่เขายังมีอีกเรื่องที่อยากรู้มากกว่า จนต้องก้มลงอีกนิด แล้วถามด้วยรอยยิ้ม

 

            “แต่ถ้าเป็นไอ้เดียร์ พี่คงไม่คิดซ้ำสองหรอกใช่มั้ย...”

 

            พลั่ก!

 

            โครม!

 

            ร่างของชินแทบจะถูกเหวี่ยงลงจากตัวรุ่นพี่ จนล้มโครมไปนอนอยู่ข้างเตียง เกือบจะกลิ้งลงเตียงไปแล้ว แต่ติดที่โอ๊ตที่ควรจะปวดเมื่อยไปทั้งตัวจากบาดแผลกลับพลิกตัวกลับมา แล้วบีบไหล่ทั้งสองข้างเอาไว้แน่น ดวงตายิ่งเข้มดุอย่างที่เป็นคนอื่นคงกลัวหัวหดไปแล้ว แต่ไม่ใช่ไอ้ชินจังคนนี้แน่

 

            “อย่าพูดถึงเดียร์แบบนั้น ถึงผมจะชอบเดียร์ ไม่ได้หมายความว่าผมมีความคิดเลวๆ อย่างคุณ!!!” ว่าจบ โอ๊ตก็บีบไหล่กว้างอีกแรงๆ ให้คนที่นอนหงายเพียงข่มความเจ็บที่หัวไหล่ จ้องตาอีกฝ่ายกลับ ให้อดีตพี่ว้ากปล่อยมือ

 

            “และอย่าคิดมาทำตัวทุเรศกับผมอีก”

 

            ชินลุกขึ้นพลางขยับหัวไหล่นิด ทั้งที่ใบหน้ากำลังประดับไปด้วยรอยยิ้ม มองคนที่มีสีหน้าจริงจัง แล้วก็...หัวเราะ

 

            เสียงหัวเราะที่ดังลั่นไปทั่วทั้งห้อง ดังจนโอ๊ตยังหันมามองอย่างไม่เข้าใจ เห็นเพียงรุ่นน้องที่ลุกไปคว้าเสื้อที่ถอดไว้ติดมือ แล้วหันมามองเขาทั้งที่ยังหัวเราะจนน้ำตาเล็ด

 

            “ให้ตายเถอะ ผมไม่เคยเจอคนอย่างพี่เลย...จริงจังอย่างไม่น่าเชื่อ หึๆ” ชินว่าเสียงกลั้วหัวเราะ หันมาสบตาแล้วว่าง่ายๆ

 

            “แปลว่าพี่จะไม่นอนกับใคร เพราะยังชอบไอ้เดียร์สินะ” คำถามที่คนฟังนิ่ง แต่ก็ยอมตอบ

 

            “อย่างน้อยก็จนกว่าความรู้สึกที่มีต่อเดียร์จะหมดไป” หนุ่มลูกครึ่งพยักหน้ากับตัวเอง ยามที่สะบัดเสื้อขึ้นสวมด้วยท่าทาง่ายๆ แต่ดูดี จากนั้นก็ก้าวออกไปหมายจะออกจากห้อง แต่ก่อนจะทำอย่างนั้น เจ้าตัวก็ทำหน้านึกขึ้นได้ แล้วหมุนปลายเท้ากลับมายิ้มให้

 

            รอยยิ้มกว้างที่ผิดกับคำพูดที่เอ่ยออกมาลิบลับ

 

          “พี่นี่มันน่าสมเพชกว่าที่ผมคิดอีกนะ” ว่าจบ ชินก็ทำท่าโค้งเหมือนอัศวินให้ แล้วก็ก้าวออกจากห้องด้วยรอยยิ้มกว้าง

 

            ท่าทางที่โอ๊ตมองตามอย่างไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจความคิดรุ่นน้องคนนี้ ไม่เข้าใจการกระทำ ไม่เข้าใจเสียงหัวเราะ และไม่เข้าใจ...รอยยิ้มที่มอบให้ก่อนออกจากห้อง

 

            เขาไม่เข้าใจอะไรในตัวของรุ่นน้องที่ชื่อชนนนสักอย่างเดียว

 

...................................................

 

            ต่อค่ะ

 

            “เดียร์...เดียร์...เจ้าลูกหมา...”

 

            “...”

 

            พูรินที่กำลังดึงเนกไทจากลำคอได้แต่ก้มมองคนที่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟา โดยเปิดโทรทัศน์ทิ้งไว้ แต่เหมือนจะไม่ได้สนใจดูสักนิด จนต้องเอ่ยเรียก แต่ถึงเรียกเดียร์ก็ยังเงียบให้ต้องขมวดคิ้วน้อยๆ

 

            หมับ

 

            “อ้ะ พี่พอร์ช...กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะพี่” คนฟังได้แต่โคลงหัว เมื่อเจ้าลูกหมาเงยหน้าขึ้นสบตา ร้องอย่างแปลกใจ ให้ต้องถามกลับ

 

            “เป็นอะไรน่ะเรา” เดียร์พ่นลมหายใจออกทางจมูกแรงๆ พยายามไม่ทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาคิดมากเรื่องคุณแพนตี้นั่น เมื่อพี่พอร์ชก็บอกแล้วว่าอย่าไปคิดอะไร แค่เขาไม่มายุ่งเกี่ยวกับเราก็พอแล้ว อีกทั้ง ตอนนี้เรื่องที่เขาคิดน่ะ ไม่ใช่เรื่องนั้น แต่เป็นเรื่อง...เมื่อเย็น

 

            “พี่พอร์ชว่า...มีความเป็นไปได้มั้ยวะที่จะมีคนมา...ชอบเดียร์”

 

            “หืม” ได้ยินแบบนั้น พูรินก็ขมวดคิ้วฉับ ขยับมานั่งข้างๆ บนโซฟาทันที ดวงตาคู่คมหรี่ลงนิด รู้สึกระแวงขึ้นหน่อยว่าทำไมเจ้าลูกหมาพูดแบบนี้ แล้วภาพของคนๆ เดียวก็แวบเข้ามาในหัว

 

            รุ่นพี่ของเดียร์ที่เขาคิดว่าจัดการเรียบร้อยแล้ว

 

            “ใคร” ชายหนุ่มถามเรียบๆ แบบข่มความรู้สึกไว้ก่อน ให้เจ้าเด็กตัวเล็กยกมือขึ้นกอดเข่า หันมามองด้วยสีหน้ายุ่งยากใจแบบยังไม่เชื่อความคิดตัวเองเท่าไหร่

 

            “พี่โอ๊ตอะพี่พอร์ช...รุ่นพี่ที่เคยมาส่งเดียร์อะ”

 

            หมับ

 

            “มันทำอะไรเรา” คนฟังพยายามถามด้วยน้ำเสียงที่นิ่งที่สุด หากแต่มือที่กำไว้บนตักกำแน่นขึ้นจนขึ้นข้อ ให้เดียร์รีบส่ายหน้าแรงๆ แล้วเจ้าเด็กซื่อก็บอกสิ่งที่ตัวเองคิดอย่างไม่ปิดบัง

 

            “วันนี้พี่โอ๊ตพูดกับเดียร์แปลกๆ แล้วมันทำให้เดียร์คิดว่าพี่เขา...ชอบเดียร์ แต่ไม่ใช่หรอกมั้ง แหะๆ พี่โอ๊ตไม่น่าชอบผู้ชายหรอก อีกอย่าง เดียร์ไม่เห็นว่าจะมีดีให้เขาชอบเลย” เจ้าตัวว่าอย่างไม่อยากเชื่อความรู้สึกตัวเองเท่าไหร่ และนั่นก็ทำให้พูรินใจเย็นลง

 

          ให้คิดว่าไม่ชอบน่ะดีแล้ว

 

            หมับ

 

            “นั่นสิ เจ้าลูกหมาของพี่มีดีอะไรให้ใครเขาชอบหืม” ดังนั้น ร่างสูงเลยรวบคอเจ้าตัวเล็กมากอดเอาไว้แน่นๆ ให้เดียร์ร้องลั่น สองมือจับท่อนแขนใหญ่เอาไว้ อีกทั้งหน้ายังบึ้งลงเรื่อยๆ

 

            “นิสัยก็ซื่อ โวยวายเก่งก็เท่านั้น คิดมากก็ที่หนึ่ง บางทีก็ขี้แงอีกต่างหาก ไม่เห็นมีอะไรดีให้ใครมาชอบเลย” ชายหนุ่มว่ายิ้มๆ ทั้งยังขยี้ผมนิ่มเล่นให้คนฟังยิ่งกัดปากแน่น พยายามดันมือใหญ่ออกจากหัวตัวเอง นึกน้อยใจอย่างไม่น่าเชื่อ

 

          เออ กูไม่มีดีห่าอะไรเลย แล้วมากอดกูทำไมล่ะ

 

            “ปล่อยเลย ปล่อยเดียร์เดี๋ยวนี้นะพี่พอร์ช!!!” ดังนั้น เจ้าคนขี้โวยวายก็ดันมืออีกฝ่ายออก แต่ติดที่พี่พอร์ชล็อกตัวไว้แน่นจนเริ่มดิ้น สองมือสองเท้าทำหน้าที่เต็มที่ จนคนกอดเลื่อนมือจากคอมารวบเอว ดึงเข้ามาหาตัว มองเจ้าเด็กพยศอย่างขำๆ

 

            “ไม่ชอบเดียร์ก็ปล่อยสิวะ! มากอดทำห่ารากส้นตีนอะไรล่ะ!!!

 

            หมับ

 

            “พูดไม่เพราะนะเจ้าตัวเล็ก” พี่พอร์ชว่าด้วยเสียงดุๆ ให้คนนึกน้อยใจยิ่งดันตัวออกห่าง และก็สำเร็จ เมื่อเจ้าตัวสามารถถอยหลังจนชิดกับโซฟาสำเร็จ ผมยุ่งฟูจนดูไม่ได้ บวกกับดวงตาโกรธๆ ที่มองมา ทำให้คนมองหัวเราะ ไม่ได้ถือสาเจ้าห่ารากส้นตีนอะไรที่พ่นใส่หน้าเมื่อกี้

 

            “เออ เดียร์มันโง่ งี่เง่า คิดมาก ขี้แง แล้วยังปากหมาด้วย!

 

            “แล้วใครว่าพี่ไม่ชอบเดียร์ล่ะ”

 

            กึก

 

            เจ้าเด็กขี้โวยวายเงียบเสียงลงทันที มองคนตัวโตด้วยแววตาเคืองๆ ให้ร่างสูงขยับเข้ามาใกล้อีกนิด

 

            “ถึงเดียร์จะซื่อ โวยวายเก่ง ขี้แง คิดมาก อ้อ ปากหมาอีกอย่าง...แต่พี่ก็ชอบของพี่ เป็นเจ้าลูกหมาโง่ของพี่คนเดียวน่ะดีแล้ว” เจ้าหมาโง่ได้แต่เงียบ เงียบสนิทเหมือนมีอะไรมาเย็บปิดปากเลยเชียวล่ะ ก่อนที่สองข้างแก้มจะแดงขึ้น...แดงขึ้นจนน่ากลัว

 

          พี่พอร์ชพูดห่าอะไรออกมา!!!

 

            “เอ้า เงียบเลย...ไม่โวยวายต่อแล้วล่ะ”

 

            “กะ...ก็...” ได้แต่เอ่ยคำเดียวจริงๆ แล้วก็เงียบเสียงลงอีก ก้มหน้าลงหน่อยเมื่อแก้มมันร้อนจนต้องแดงให้พี่พอร์ชขำแน่ๆ นั่นไง หัวเราะอีกแล้ว จนได้แต่สะบัดหน้าหนี แต่เมื่อพี่พอร์ชขยับเข้ามาใกล้ เขาก็ได้แต่นั่งนิ่งเหมือนรูปปั้น รู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังโน้มหน้าเข้ามาใกล้ จน...หลับตาปี๋

 

            ฟอด

 

            แต่แล้ว จมูกโด่งก็แตะลงบนแก้มนิ่มแรงๆ สูดหายใจเข้าเต็มปอด ก่อนที่จะผละออกไปยืนมองผลงานตัวเองที่กลายเป็นเจ้าหมาแก้มแดงไปแล้ว

 

            หมับ

 

            “ไป”

 

            “เฮ้ย! ไปไหน!” เดียร์ได้แต่ร้องลั่น เมื่อจู่ๆ พี่พอร์ชก็จับข้อมือแล้วออกแรงดึงให้ลุกขึ้น ก่อนที่จะเบิกตากว้าง เมื่ออีกฝ่ายว่าง่ายๆ

 

            “ไปอาบน้ำ ไปอาบด้วยกัน”

 

            “ห้ะ!!!

 

            “ก็อาบน้ำด้วยกันไง เฮ้อ หมาพี่นี่ขี้โวยวายอีกแล้ว” พี่พอร์ชแม่งพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนอกอ่อนใจ แต่ลากเขาให้เดินไปด้วยกันเฉยเลย และนั่นก็ทำให้สองขาพยายามจิกลงกับพื้น ส่ายหน้าขวับๆ แล้วร้องลั่น

 

            “ไม่โว้ย!!! ไม่อาบด้วย ไม่เอาทั้งนั้นแหละ ไม่เอา เดียร์จะแดกข้าว เดียร์หิว!!!” แล้วเสียงโวยวายก็ดังลั่นห้อง แบบที่พยายามเกาะขอบประตูไว้แน่น ไม่ยอมไปอาบเป็นเพื่อนด้วยแน่ๆ ให้คนบังคับอาบหัวเราะ แล้วหมุนตัวมา ทำท่าจะอุ้มเจ้าเด็กนี่พาดบ่าอีก

 

            เท่านั้นแหละ หมาโง่ก็สะบัดแขนสะบัดขา พอหลุดจากการเกาะกุมก็สะบัดหางวิ่งแจ้นไปอีกฝั่งของห้องด้วยหน้าแดงก่ำ บอกด้วยเสียงที่พยายามเข้มขึ้น

 

            “ไปอาบคนเดียวเลย แบร่!

 

            เข้มมาก เข้มชนิดพูรินหัวเราะพรืด มองเจ้าตัวเล็กที่แลบลิ้นปลิ้นตาเหมือนเด็กๆ แล้วก็กระโจนกลับไปกอดหมอนอิงบนโซฟาตามเดิม อีกมือเกาะโซฟาแน่นทำนองว่าไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ ให้เจ้าตัวยักไหล่ แล้วยอมเดินเข้าห้องน้ำคนเดียวอย่างสบายใจขึ้นนิด

 

            อย่างน้อย เดียร์ก็ลืมเรื่องผู้ชายชื่อโอ๊ตไปสนิทใจ

 

            แน่นอนว่าวิธีเบี่ยงความสนใจนี้ได้ผล เมื่อคนที่สงสัยว่าจะมีใครมาแอบชอบ ได้แต่งึมงำหน้าร้อนวูบ

 

            “พี่พอร์ชแม่งบ้า เลว ชั่ว ไม่เข้าโว้ย ไม่เอา ไม่อยากเสียตัว! ฮึ้ย!

 

............................................

 

            ครบค่ะ ทั้งเรื่อง ด่าเดียร์คนเดียวเลยจ้าว่าโง่ ผ่านมากี่ตอนนะ 47 ตอน เดียร์ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าพี่โอ๊ตชอบ และยังไม่รู้ต่อไป เพราะทุกคนไม่มีใครคิดจะพูดมันออกมาพี่พอร์ชก็เบี่ยงไปเรื่อย ไม่บอกหรอกว่ามีคนมาชอบหมา เดี๋ยวหมาเกิดคิดคดทรยศขึ้นมาทำไงละ แต่เอาจริงๆ เดียร์น่ะมีเรื่องให้ทุกคนด่าได้ทั้งเรื่อง แต่เรื่องเดียวที่ว่าเขาไม่ได้คือความรักที่เดียร์มีให้พี่พอร์ชนะคะ รัก และรักมากมาตลอด

            ยังคงเป็นคำถามที่หลายคนพยายามถามว่าตกลงใครอยู่บนอยู่ล่าง ถามเมย์ให้ตาย เมยก็ไม่บอกจ้า รอดูตอนเขาได้กันสิ เชื่อว่าทุกคนยังถกเถียงกันจนกระทั่งถึงวันที่เขาได้กันล่ะนะ แม้กระทั่งปกหนังสือเรื่องนี้ยังดูไม่ออกเลยว่าใครเคะใครเมะ ทั้งพี่โอ๊ตและชินจังมันเมะทั้งคู่เลยล่ะ ส่วนเรื่องเปิดจอง ใกล้แล้ว อย่ารีบนะ เมย์ก็อยากรีบเปิดแล้วเหมือนกัน ฮือออออ

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 50 : ตอนที่ 47 อยากลองนอนกับผู้ชายมั้ย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 70708 , โพส : 586 , Rating : 47% / 316 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
# 586 : ความคิดเห็นที่ 63060
ชินถ้าเมื่อกี้พี่โอ๊ตยอมพูดได้เลยแกไม่ได้รุกแน่
Name : katay19_mtb2got7 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ katay19_mtb2got7 [ IP : 110.169.222.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:38
# 585 : ความคิดเห็นที่ 62914
พี่โอ๊ตรุกพี่ชินจังของชั้นชัวร์555555555
Name : maybee23 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ maybee23 [ IP : 1.47.65.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ตุลาคม 2561 / 12:57
# 584 : ความคิดเห็นที่ 62610
ตายแล้วเมะกับเมะจะชนกัน
Name : birumu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ birumu [ IP : 122.155.35.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2561 / 20:18
# 583 : ความคิดเห็นที่ 62486
ถ้าชินกับพี่โอ๊ต ใครรุกใครรับว่ะ
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 223.24.183.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2560 / 14:50
# 582 : ความคิดเห็นที่ 62203
ชอบชินอ่ะ ชอบในการกระทำที่ปฏิญานเอาไว้ ชอบความคิด เดียร์นายจงไม่รู้ต่อไป
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 27.55.92.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2560 / 06:20
# 581 : ความคิดเห็นที่ 61882
อาจจะผลัดกันก็ได้นะ55555
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.46.225.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2559 / 22:38
# 580 : ความคิดเห็นที่ 61759
ชินเราดูเป็นผู้ใหญ่ในหลายๆ ด้านนะเออ ตั้งแต่แรกๆ ละ ดูเข้าใจอะไรมากกว่าคนอื่น (เซียนเอาง่ายๆ 55555) ชอบคนแบบชิน คนแบบชินหาได้ที่หนายยยยย
Name : Fone2546 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fone2546 [ IP : 49.229.117.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2559 / 01:02
# 579 : ความคิดเห็นที่ 61646
อยากเกิดเป็นชินบ่องตง
Name : 161149381 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 161149381 [ IP : 49.49.242.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2559 / 13:15
# 578 : ความคิดเห็นที่ 61533
>< ชินหล่อ รวย เจ้าเล่ห์ แบดบอยครบสูตรเลยอ่ะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 103.26.23.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กรกฎาคม 2559 / 17:25
# 577 : ความคิดเห็นที่ 61439
นี้คิดไม่ออกเลยว่าใครเมะอ่ะ แต่ที่แน่ๆ ในหัวจิ้นชินจังไว้ซะเมะมากก ถ้าเคะขึ้นมานี้ดับฝันเลยย
Name : mmaijii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mmaijii [ IP : 119.76.123.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2559 / 12:06
# 576 : ความคิดเห็นที่ 61390
นั้นสิระหว่างโอ๊ตกับชินใครแมะใครแคะ
Name : furbybaek < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ furbybaek [ IP : 1.46.67.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2559 / 18:23
# 575 : ความคิดเห็นที่ 61066
ทำไมหนอออ อ่านทอร์คพี่เมย์แล้วรู้สึกเหมือนตรัสรู้ล่วงหน้าว่าใครเคะเมะ 555 คือแบบ กดผิดไปตอนนั้นเลยอ่านซะ อื้มมม ฟินนนน

เอาใจช่วยคู่ชินจังโอ๊ตนะค้าาา<<เรียกให้มันปกติได้มั้ย -_____-

เดียร์พอร์ชน่ารักเช่นเคยยย อยากอ่านซันนี่ริวอีกแล้วง่าาา ชอบคู่รองจัง งุๆๆๆ
PS.  แวะไปเยี่ยม my id หน่อยนะคร้า~
Name : sprinkle_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sprinkle_star [ IP : 203.131.214.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2559 / 14:08
# 574 : ความคิดเห็นที่ 60947
ชอบบบบบบ
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มกราคม 2559 / 22:15
# 573 : ความคิดเห็นที่ 60924
เหยดดดดดดดดด ชินโอ๊ตค่าาาาา #ยังอ่านไม่ถึงลัดมาเอา มาอ่านคร่าวๆ 5555555
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2558 / 02:28
# 572 : ความคิดเห็นที่ 60923
เหยดดดดดดดดด ชินโอ๊ตค่าาาาา #ยังอ่านไม่ถึงลัดมาเอา มาอ่านคร่าวๆ 5555555
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2558 / 02:28
# 571 : ความคิดเห็นที่ 60922
เหยดดดดดดดดด ชินโอ๊ตค่าาาาา #ยังอ่านไม่ถึงลัดมาเอา มาอ่านคร่าวๆ 5555555
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2558 / 02:27
# 570 : ความคิดเห็นที่ 60921
เหยดดดดดดดดด ชินโอ๊ตค่าาาาา #ยังอ่านไม่ถึงลัดมาเอา มาอ่านคร่าวๆ 5555555
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2558 / 02:27
# 569 : ความคิดเห็นที่ 60920
เหยดดดดดดดดด ชินโอ๊ตค่าาาาา #ยังอ่านไม่ถึงลัดมาเอา มาอ่านคร่าวๆ 5555555
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2558 / 02:26
# 568 : ความคิดเห็นที่ 60919
เหยดดดดดดดดด ชินโอ๊ตค่าาาาา #ยังอ่านไม่ถึงลัดมาเอา มาอ่านคร่าวๆ 5555555
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2558 / 02:26
# 567 : ความคิดเห็นที่ 60918
เหยดดดดดดดดด ชินโอ๊ตค่าาาาา #ยังอ่านไม่ถึงลัดมาเอา มาอ่านคร่าวๆ 5555555
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2558 / 02:25
# 566 : ความคิดเห็นที่ 60917
เหยดดดดดดดดด ชินโอ๊ตค่าาาาา #ยังอ่านไม่ถึงลัดมาเอา มาอ่านคร่าวๆ 5555555
PS.  บนโลกแห่งเทมป์จี
Name : Ying_VIP < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying_VIP [ IP : 202.28.35.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2558 / 02:25
# 565 : ความคิดเห็นที่ 60664
คิดเห็นเหมือนคห.ด้านบน โอ็ตชินจะไปรักกันยังไงตอนไหน
Name : Susu [ IP : 171.96.244.155 ]

วันที่: 19 ตุลาคม 2558 / 20:05
# 564 : ความคิดเห็นที่ 60575
โอ๊ยย เครียดกับชินจังระก็พี่โอ๊ตจริงๆ ระมันจะไปรักกันได้ยังไงว๊ะเนี้ยย!!
Name : fkxz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fkxz [ IP : 1.47.43.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ตุลาคม 2558 / 18:13
# 563 : ความคิดเห็นที่ 60540
เดียร์นี่ใสจิง555
Name : phakh < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ phakh [ IP : 223.206.248.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2558 / 18:37
# 562 : ความคิดเห็นที่ 60433
ลุ้น ชิน โอ๊ต ใครจะเมะใครจะเคะ 55555
Name : Ccccho < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ccccho [ IP : 49.48.222.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2558 / 19:21
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android