คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 80 : ตอนที่ 74 การต้อนรับกลับบ้าน


     อัพเดท 23 พ.ย. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 6,603 Overall : 3,846,123
63,164 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39690 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 80 : ตอนที่ 74 การต้อนรับกลับบ้าน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 56632 , โพส : 517 , Rating : 47% / 247 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 74 การต้อนรับกลับบ้าน

 

 

 

            สิบเอ็ดวันแล้ว...สิบเอ็ดวันที่เจ้าของหมาไม่อยู่เมืองไทย และนั่นก็ทำให้หมาที่ชื่อดรัณภัทรใกล้จะม่องเท่งลงทุกวัน

 

            “ทำไมพวกมึงกากงี้วะ!!!

 

            ในเวลาค่ำๆ ของวันอังคาร เดียร์กำลังนั่งกอดหมอนข้างอยู่ที่โซฟารับแขก ตรงหน้าก็มีโน้ตบุ๊กคู่ใจ บนหัวก็มีเฮดโฟน มือก็กดเม้ายิกๆ ปากก็เอ่ยเข้าไมค์ด่าเพื่อนร่วมทีมที่กำลังจะแพ้ในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า จนไอ้ไม้ส่งเสียงด่ากลับมา

 

            “มึงอย่าพาล! มึงไม่เห็นหรือไงวะว่าฝั่งโน้นเก่งเหี้ยๆ”

 

            “พวกมึงกากเหี้ยๆ ต่างหาก”

 

            “เฮ้ย ไอ้เตี้ย มึงเก่งใช่ว่าจะด่ากูได้นะเว้ย”

 

            เอาแล้วไง การทะเลาะกันผ่านเกมที่ทำให้ชินกับเดี่ยวที่หลงผิดรับคำชวนของพวกมันถอนหายใจ นั่งมองสภาพความพ่ายแพ้ที่กำลังเกิดขึ้นอย่างทำอะไรไม่ได้ หูก็ฟังคนสองคนที่กำลังเถียงกันอยู่ แบบที่คนไกล่เกลี่ยเอ่ยขึ้นมา

 

            “ใจเย็นพวกมึง ไอ้เดียร์ มึงเป็นบ้าอะไรวะ ทำไมวันนี้หงุดหงิดขนาดนี้”

 

            “ใช่ เมนส์มึงมาล่ะสิ!” แน่นอน คนกวนตีนกว่าไอ้ซันมีแค่ไอ้ไม้คนเดียวที่ได้ทีก็ว่าเลย ให้เดียร์แยกเขี้ยวใส่หน้าจอ

 

            “เมนส์มาบ้านพ่องสิ สมองมีไว้กั้นหูหรือไงมึง ถึงไม่รู้ว่ากูไม่มีมดลูก”

 

            “แต่มึงก็มีรูให้เขาเสียบนะเว้ย”

 

            “ไอ้ไม้!!!” เดียร์คำรามลั่น นี่ถ้ามันอยู่ตรงหน้าจะกระโจนไปขยุ้มคอมันแล้ว และนั่นก็ทำให้อีกฝ่ายหัวเราะมาตามสาย แล้วถามเสียงยียวน

 

            “ทำไม เรียกหาพี่ทำไมจ๊ะ เหงาหรือจ๊ะ หรือเปลี่ยว หรือเงี้ยน หรืออยาก” ทุกคำที่มีความหมายเดียวกันถูกพ่นเต็มหูคนทางนี้ จนเดียร์กำหมัดแน่น และนั่นก็ทำให้ชินเอ่ยแทรกขึ้นมา เมื่อเดี่ยวกำลังพิมพ์บอกว่า...กูขอผ่าน

 

            “ใจเย็นน่าไอ้เดียร์ กูรู้ว่ามึงหงุดหงิดเรื่องพี่พอร์ชเลื่อนวันกลับอีกแล้ว แต่ใจเย็นหน่อยสิมึง แค่แพ้เกม มึงจะเลิกคบไอ้ไม้เลยมั้ย...”

 

            “นั่น!!! กูรู้แล้วๆๆๆๆ!!!” ไม้ส่งเสียงมาไม่พอ ยังเคาะแป้นคีบอร์ดแรงๆ จนเสียงลอดเข้าไมค์ ก่อนจะเอ่ยเสียงดังชนิดเพื่อนคนอื่นต้องดึงเฮดโฟนออกจากหู

 

            “มึงเงี้ยนเพราะผัวมึงไม่อยู่ทำการบ้านล่ะสิ ถึงอารมณ์เสียใส่กู ห้องน้ำว่างครับเพื่อน ไปปลดปล่อยสักรอบ พวกกูมีเวลารอได้”

 

            “สลัด!

 

            “ด่าได้เด็กน้อยมากมึง”

 

            “ไอ้สมชาย!” เป็นอีกครั้งที่เดียร์งัดชื่อพ่อมันมาเล่น ทั้งยังยิ้มเยาะ ทำนองว่าถึงมึงจะมาต่อยกู กูก็ไม่กลัวโว้ย (เพราะกูล็อกห้องไว้แล้ว แน่จริงปีนขึ้นมาทางหน้าต่าง ห้องกูอยู่ชั้นยี่สิบห้า)

 

            แกร๊ก

 

            จังหวะนั้น เดียร์ไม่ทันได้ยินเสียงประตูห้องที่ดังเบาๆ เพราะสองหูไม่ว่าง ขณะที่ได้ยินเสียงของไอ้เดี่ยวที่แทรกขึ้นมาอย่างทั้งขำ ทั้งระอา

 

            “พอเลยพวกมึง ไอ้ไม้ มึงก็เลิกเต้นตามที่ไอ้เตี้ยล้อสิวะ...”

 

            “ไอ้เกริกเกียรติ!

 

            “สัส ชื่อพ่อกู!” เดี่ยวสบถออกมาทันทีที่ไม้เอ่ยขึ้นมา แล้วก็รีบเอ่ยไปอีกเรื่อง ก่อนที่จะเข้าตัวไปมากกว่านี้

 

            “ส่วนมึงนะไอ้เดียร์ หงุดหงิดอย่ามาลงเพื่อน ถ้าคิดถึงมากนักก็โทรหาหรืออะไรก็ได้ หรือถ้ามึงอยากอย่างที่ไอ้ไม้บอกก็ไปปล่อยในห้องน้ำ เพื่อนนะเว้ย ไม่ใช่กระโถนถึงจะมารองรับอารมณ์มึงได้” เดี่ยวว่าอย่างมีเหตุผลซะจนคนฟังนึกภาพมันกำลังขยับแว่นออกเลย ขณะที่ชินก็หัวเราะหึๆ

 

            “แต่กูกับไอ้ซันเป็นกระโถนไอ้เดียร์มาเทอมที่สองแล้ว”

 

            “กูไม่เคยใส่อารมณ์พวกมึงนะ”

           

            “งั้นมึงเถียง อาทิตย์ที่ผ่านมามึงอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ไม่ใช่กูกับไอ้ซันคงถีบส่งมึงไปไกลแล้ว”

 

          แน่ล่ะ งานนี้เถียงไม่ออกอยู่แล้ว

 

            เดียร์ได้แต่แยกเขี้ยวราวกับมันส่งผ่านไปหาเพื่อนได้ ท่าทางฮึดฮัดแต่ทำอะไรไม่ได้ทำให้คนที่ก้าวเข้ามาในห้องกอดอก แล้วยกยิ้มน่าดู ดวงตาคู่คมก็ฉายแววอ่อนโยน ก่อนที่จะวางปล่อยกระเป๋าเดินทางไว้ตรงนั้น แล้วขยับมาด้านหลังโซฟา

 

            หมับ

 

            “เฮ้ย!!!” เดียร์ถึงกับร้องลั่น เมื่อจู่ๆ มือใครไม่รู้ก็แตะเข้าที่ไหล่ เสียงร้องที่ทำให้เพื่อนฝูงได้แต่ก่นด่าว่าเป็นบ้าอะไรอีก ผิดกับคนตกใจที่ถูกใครอีกคนดึงเฮดโฟนออกจากหู แล้วกระซิบบอกเบาๆ

 

          “กลับมาแล้วครับ”

 

            ขวับ

 

            คราวนี้ล่ะ ต่อให้เป็นผีก็ไม่กลัว เพราะเดียร์ดึงเฮดโฟนออกไปทันที แล้วหันขวับกลับไปมองจนเห็นชายหนุ่มรูปหล่อที่กำลังส่งยิ้มมาให้...ดวงตาคู่คมที่แสนคิดถึง จมูกโด่งเป็นสันที่ชอบกดบนแก้มเขา ริมฝีปากได้รูป เส้นผมสีดำที่ปล่อยอย่างไม่เซ็ตเสยขึ้นไปอย่างทุกที

 

            ทุกอย่างที่ทำให้เขาตะโกนแค่...

 

          “พี่พอร์ช!!!!

 

            “ครับผม กลับมาแล้ว” พูรินเกือบจะหัวเราะกับท่าทางเบิกตากว้าง ทั้งยังตัวแข็งทื่อของคนตรงหน้า ใจจริงก็อยากจะรวบร่างเล็กๆ มากอดเอาไว้แนบอกหรอกนะ แต่พอเห็นปฏิกิริยาน่ารักๆ ของคนตรงหน้าแล้ว เขาก็ทำได้เพียงอ้าแขนออกทั้งสองข้าง แล้วยักคิ้วให้

 

            หมับ

 

            “พี่พอร์ช คิดถึงๆๆๆๆๆ คิดถึงจะตายห่าอยู่แล้ว คิดถึง!!!” แล้วขีปนาวุธลูกเล็กๆ ก็ปีนโซฟาข้ามมากระโดดกอดร่างสูงจนพูรินถอยหลังไปก้าว แล้วก็หัวเราะอย่างชอบใจ สองมือก็กอดรอบร่างเล็กๆ สูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของแป้งเด็กเข้าเต็มจมูก

 

            เขากลับบ้านแล้ว

 

            พูรินบอกกับตัวเอง...ใช่ว่าเขาอยากจะเลื่อนกำหนดกลับ ใจน่ะอยากกลับเมืองไทยตั้งแต่ไปถึงสองวันแรกแล้ว แต่เพราะเพื่อนมีปัญหาให้ช่วยนิดหน่อย เขาเลยต้องอยู่จัดการต่อ แต่นี่ก็ทำสุดความสามารถ พยายามกลับมาให้เร็วที่สุดแล้วนะ แล้วเพียงเจ้าลูกหมาตาแดงๆ โผเข้ากอดแบบนี้ เขาก็บอกตัวเองได้แค่...

 

          กลับมาถึงบ้านแล้ว

 

            หมับ

 

            “หืม”

 

            “อืม!!!” แต่แล้ว ชายหนุ่มก็ส่งเสียงเบาๆ เมื่อคนในอ้อมกอดผละออกจากอย่างรวดเร็ว แล้วคว้าคอเสื้อของเขาไว้เพื่อดึงลงมาประกบจูบกับปากสีสดที่รออยู่ก่อนแล้ว จูบร้อนๆ ที่เดียร์มักจะเขินอายอยู่เสมอ หากแต่คราวนี้กลับเป็นฝ่ายหยิบยื่นให้เขาเอง จนพูรินยิ่งบดเบียดแนบชิดกว่าเดิม

 

            ริมฝีปากนุ่มหยุ่นเป็นฝ่ายไล้เลาะไปตามริมฝีปากได้รูป ขบเม้มทั้งปากบนและปากล่าง ก่อนที่จะสอดปลายลิ้นเข้าไปภายในแบบที่พูรินก็ไม่ว่า นอกจากกระชับเอวเล็กเข้าหา แล้วส่งปลายลิ้นไปโต้ตอบสัมผัสร้อนแรงที่เจ้าลูกหมามอบให้

 

            “อาห์...อืม...แฮก...” เสียงจูบดังแทรกความเงียบของห้องกว้างขึ้นมา ยามที่ปลายลิ้นของทั้งคู่ต่างเกาะเกี่ยวเข้าหากัน จนน้ำใสไหลเลอะลงมา หากแต่ไม่มีใครสนใจ จนกระทั่งเดียร์ผละออกมาช้าๆ จนแลเห็นน้ำใสเชื่อมแสงน่ามอง

 

            “แฮก...พี่พอร์ช...ยินดีต้อนรับกลับบ้าน..ครับ”

 

            “เป็นการต้อนรับที่พี่ชอบจังเลย” พูรินก้มลงชิดหน้าผาก บอกเสียงพร่า ยามที่เรือนกายของทั้งสองแนบชิดกันจนสัมผัสถึงความคิดถึงบางอย่างที่แข็งขืนขึ้น และเหมือนการต้องอยู่คนเดียวมานานสิบกว่าวันจะทำให้ลูกหมาวัยกำลังมีความต้องการสูงเป็นฝ่ายทนไม่ได้

 

            หมับ

 

            “เดียร์...”

 

            “พี่พอร์ช...เดียร์ทำนะ คิดถึงพี่ไม่ไหวแล้วจริงๆ” ทันทีที่มือเล็กพยายามแกะกระดุมเสื้อ พูรินก็เอ่ยท้วงขึ้นมา ให้เจ้าลูกหมาส่ายหน้าแรงๆ ตอนนี้เขายอมรับแบบไม่อายเลย อยากจะตายห่าแล้วจริงๆ และนั่นก็ทำให้สองมือเร่งแกะกระดุมเสื้อ ทั้งยังขยับหน้ามาคลอเคลียแถวซอกคอ

 

......................................................

 

            ต่อค่ะ

 

            “ไม่ดูของฝากพี่หน่อยหรือ หืม” แม้จะต้องการไม่ต่างกัน แต่ชายหนุ่มก็ยังหยอกล้อเล็กๆ ให้คนฟังเงยหน้าขึ้น

 

            “พี่พอร์ชเป็นของฝากที่ดีที่สุดแล้ว”

 

 

            แม้จะอายุมากกว่าหลายปี แต่เจอเด็กพูดแบบนี้ใส่ คนฟังก็ตายได้เหมือนกัน ยามที่เดียร์ก็กดจูบลงบนซอกคอแกร่ง ปลายลิ้นร้อนก็ไล้เลียเบาๆ ชิมผิวเนื้อสีคร้ามแดดที่เขาแสนคิดถึง สองมือที่แกะกระดุมออกหมดแล้วก็ลูบแผ่นอกกว้าง

 

            ผิวของพี่พอร์ชร้อน...ร้อนจัดบ่งบอกความต้องการไม่ต่างกัน ให้เดียร์พรมจูบลงมา ปลายนิ้วเกลี่ยยอดอกสีเข้มเบาๆ ก่อนที่จะแทนที่ด้วยริมฝีปาก

 

            “อืม...เด็กดี” พูรินครางต่ำๆ เมื่อปลายลิ้นกำลังดูดเลียหัวนมเขา ขณะที่สองมือก็ลูบไปทั่ว มือหนึ่งก็เลื่อนลงต่ำมาปลดเข็มขัดและกางเกง ท่าทางที่บอกเขาว่าเขาสอนสั่งเด็กน้อยไร้เดียงสาได้ดีแค่ไหน ตอนนี้ก็เลยยั่วยวนเสียจนเขาแทบคลั่งตาย

 

            เวลานี้ ร่างสูงมีความสุขกับความคิดที่ว่า...เจ้าเด็กนี่ต้องการเขามากแค่ไหน...เหมือนที่เขาต้องการไม่ต่างกัน

 

ตัดเถอะค่ะ

เพื่อความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน

ย้ำอีกครั้งขอ NC ได้ทางแฟนเพจหรือทวิตเตอร์

(เพจเมย์ตอบค้างเอาไว้ ยังไงกลับไทยแล้วจะทยอยตอบนะคะ)







 

ต่อจาก NC

 

            “เตือนพี่นะว่า...” พูรินหอบหนักๆ ตอนที่ผละมาสบตาอีกฝ่าย

 

            “...คราวหน้าที่พี่ต้องเดินทางไกลๆ ให้พกเครื่องดื่มชูกำลังไปด้วย ก่อนลงจากเครื่องพี่จะได้กินก่อนกลับมาจัดการเรา” คำเย้าแหย่ที่ทำให้คนฟังเม้มปากแน่น ตอนนี้พออารมณ์พัดหายไป ความเขินอายก็เข้ามาแทนที่ แน่ล่ะ นี่เริ่มเองตั้งแต่ต้นจนเกือบจบเลยนะเว้ย

 

            ผัวะ

 

            “เรื่องดิ หนหน้าเดียร์จะไปกับพี่พอร์ชด้วยแล้ว ไม่อยู่เฝ้าห้องเป็นหมาเหงาหรอก!” เจ้าลูกหมาต่อยไหล่กว้างแรงๆ ทั้งที่ปากว่าไปอีกเรื่อง ให้คนฟังหัวเราะร่วน กลับมากอดกระชับร่างนิ่มๆ ซบหน้าลงกับไหล่หอมๆ

 

            “พูดแล้วทำให้ได้อย่างที่พูดแล้วกัน อย่ามางอแงว่าไปไม่ได้อีกล่ะ” คำดักคอที่ทำให้เดียร์ค้อนให้คอแทบหัก มองคนที่กอดเขานิ่งๆ ทั้งยังผ่อนลมหายใจเข้าออก

 

            “เฮ้ยพี่ อย่าเพิ่งนอน ไปอาบน้ำก่อน”

 

            “ไม่ไหว เหนื่อยจะตายแล้ว ขอนอนแบบนี้สักพักนะ” ไม่ขอเปล่าๆ ยังเอาหัวไต่มาซุกอกอีกแน่ะ ไม่สนใจเลยว่าขายาวเลยโซฟาไปแค่ไหนแล้ว ท่าทางที่ทำให้เดียร์ได้แต่บอกกับตัวเอง

 

          ก็ถ้าจะอ้อนแบบนี้ ให้นอนก็ได้วะ

 

..................................................

 

           ต่อค่ะ

 

            สุดท้าย คนที่บอกเหนื่อยจนตาจะปิดก็นอนไปแค่ครึ่งชั่วโมง แล้วก็ยอมไปอาบน้ำ จนตอนนี้มานั่งมองเจ้าเด็กตัวเล็กที่ฮัมเพลงไป ทำข้าวเย็นให้เขาไปด้วย

 

            “พี่พอร์ช เสื้อผ้าในกระเป๋านี่ลงซักหมดเลยป่ะ”

 

            “อืม”

 

            “งั้นเดี๋ยวเดียร์รื้อให้นะ พี่กลับมาเหนื่อยๆ...แล้วเอกสารล่ะ”

 

            “พี่แยกออกมาแล้ว กระเป๋าใบเล็กน่ะ”

 

            “รับทราบ”

 

            พูรินหลุดยิ้มออกมาดื้อๆ เท้าคางมองคนที่ตักผัดหมี่ทรงเครื่องลงจาน แล้วยกมาวางให้

 

            “ดีนะมีเส้นหมี่ติดอยู่ในห้อง...พี่พอร์ชยิ้มไรวะ กินดิ เดี๋ยวเย็น” พูรินหลุดหัวเราะออกมาอีกที เมื่อเจ้าเด็กตรงหน้าส่งเสียงแง้วๆ ใส่ แล้วก็เฉลยว่าเขาคิดอะไรอยู่

 

            “เดียร์นี่สมกับเป็นเมียพี่เลย...เป็นแม่บ้านแม่เรือนดีจัง”

 

            “เฮ้ย เดียร์เป็นผู้ชายจะแม่บ้านแม่เรือนได้ไงวะ” เจ้าตัวได้แต่โวยเบาๆ ให้คนฟังหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้...นี่เจ้าตัวเล็กไม่รู้ตัวจริงๆ สินะ พูรินก็เลยยกมือขึ้นมานับนิ้ว

 

            “ก็ทำข้าวให้กิน...รื้อกระเป๋าให้...เอาเสื้อผ้าแยกเตรียมซัก...แยกเอกสารให้อีกแน่ะ...ผู้หญิงสมัยนี้ยังหาแบบนี้ไม่ได้เลยนะ” คนฟังแก้มแดงขึ้นเรื่อยๆ เริ่มรู้ตัวว่าทำอะไรไป ก็เห็นกลับมาเหนื่อยๆ เลยมีน้ำใจไง จะรื้อกระเป๋าให้ แต่ดันทำให้ตัวเองดูส้าวสาวจนได้

 

            “ดะ...เดียร์แค่...แค่จะรื้อดูของฝากไง ก็ได้ยินว่าซื้อมาฝาก” ได้แต่แก้ตัวน้ำขุ่นๆ ให้พูรินหัวเราะ

 

            “ก็ไม่ได้ว่าอะไร รื้อสิ” ว่าไปก็ยกจานข้าวเดินตามคนที่กลับไปนั่งขัดสมาธิบนพื้น จากนั้นพูรินก็นั่งกินไป ดูเจ้าลูกหมาที่เริ่มต้นรื้อกระเป๋าอย่างตื่นเต้นไปด้วย

 

            “อื้อหือ ขนมอะไรเยอะแยะ”

 

            “ก็เห็นว่าน่าจะชอบ” ชายหนุ่มรู้สึกว่าเขากำลังมองภาพหมาตัวเล็กๆ ที่เห็นกระดูกกองโตนะ ปากว่าขนมอะไรเยอะแยะ แต่เจ้าตัวเริ่มรื้อออกมาดูว่ามียี่ห้ออะไรบ้างด้วยท่าทางตื่นเต้นไม่น้อย ให้คนกินไปเล่าไปด้วย

 

            “พอดีพี่ถามลูกน้องที่ไปด้วยกันว่าควรจะซื้ออะไรฝากเด็กสิบแปดดี เขาบอกว่าขนมเนี่ยล่ะเหมาะ เลยขนมาอย่างที่เห็น”

 

            “แล้วเหล้านี่เหมาะกะเดียร์ตรงไหนอ่ะ นี่เลย กระเป๋าแบบนี้ของผู้หญิงชัดๆ” แล้วคนที่เริ่มตาหาเรื่องก็ดึงของทั้งสองอย่างขึ้นมาให้คนฟังถึงกับขำ

 

            “นี่หึง”

 

            “เออ หึง” และแน่นอนว่าเดี๋ยวนี้ไม่มีเก็บไม่มีกั๊ก บอกกันตรงๆ ให้ชายหนุ่มยอมบอกแต่โดยดี

 

            “ขวดนั้นของพ่อ ใบนั้นของแม่...ชัดมั้ยครับเมีย”

 

            “ดีมาก ซื้อฝากพ่อฝากแม่ เมียไม่ถือ” เล่นเอง หน้าก็เสือกร้อนเอง แล้วก็เห็นครีมบำรุงอีกสองสามอย่างที่ให้หันขวับมามอง จนพูรินบอกด้วยท่าทางสยองหน่อยๆ

 

            “ของพี่สาวเรา ขืนไม่ซื้อมา พี่อาจจะกลายเป็นศพ”

 

            “โอเค เดียร์เข้าใจ” แน่นอน การไม่ทำตามที่เจ้ดรีมพูดนี่นรกชัดๆ จากนั้นเจ้าตัวก็เริ่มรื้อของฝากอย่างที่สงสัยว่าพี่พอร์ชยัดมาได้ยังไง ภาพที่พูรินเองก็รู้สึกว่าข้าวเย็นมื้อนี้มันอร่อยกว่ากินตามภัตตาคารหรูตลอดเวลาที่อยู่ยุโรปตั้งหลายเท่า

 

            ก็ถ้ากับข้าวจะเป็นเจ้าลูกหมาที่จัดนั่นรื้อนี่ให้เขาน่ะนะ

 

            “เดียร์”

 

            “คร้าบบบ”

 

            “กลับมาแล้วนะ” คำที่คนฟังก็เงยหน้าขึ้นมอง ก่อนที่จะยิ้มแป้นกลับ

 

          “ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับผม”

 

            แบบนี้สิ ถึงรู้สึกว่ากลับบ้านมาแล้วจริงๆ...การที่มีคนรออยู่ที่บ้านแบบนี้...

 

......................................................

 

            หลังจากที่ตกลงคบกับพี่โอ๊ต วิถีชีวิตของนายชนนนก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเท่าไหร่ นอกจากกลับบ้านเร็วมากินข้าวกับพ่อแม่ แต่โดยส่วนใหญ่ เขากับพี่โอ๊ตก็ไม่เคยออกไปไหนด้วยกัน หรือว่าง่ายๆ ว่าต่างคนก็ยังต่างทำตัวไม่ถูก ชินก็เลยไปดักเจออีกฝ่ายถึงห้องภาคซะเลย

 

            “มีอะไรหรือเปล่า”

 

            “พี่ว่างหรือเปล่า เย็นนี้ไปดูหนังกันมั้ย” ชินถามง่ายๆ ไม่สนใจสายตาของเพื่อนรุ่นพี่หลายคน ซึ่งนั่นก็ทำให้อีกฝ่ายดูจะอึ้งอย่างเห็นได้ชัด

 

            “ชวนผม”

 

            “ผมชวนพี่สายฟ้ามั้ง”

 

            “เอ่อ...เออ ได้ๆ แป๊บนึงนะ...เฮ้ย ไอ้สายฟ้า เดี๋ยวกูกลับก่อนนะ” โอ๊ตดูจะประหม่าอย่างเห็นได้ชัด ทั้งที่ก้อนเนื้อในอกกระตุกตั้งแต่เห็นอีกฝ่ายโผล่มาแล้ว ยิ่งได้ยินว่ามันชวนไปดูหนัง ใจเขาก็ตกลงก่อนเลย

 

            เขายอมรับว่าหลายวันมานี้ทำตัวไม่ถูก จะให้ดูแลกันตามประสาแฟน ชินก็ไม่ใช่คนที่ต้องดูแล จะให้ตามถามไถ่ก็กลัวถูกด่าว่าเสือก จะให้แสดงออก อีกฝ่ายก็ทำตัวปกติจนเขาปกติตาม ดังนั้น การคบหากันของพวกเขาไม่ต่างจากการเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องตามเดิม

 

            ดังนั้น ถ้าชินจะพัฒนามัน เขาก็เต็มใจ

 

...................................................

 

            โอ๊ตพบว่าการได้คุยกับหนุ่มลูกครึ่งน่าสนใจกว่าที่คิด อย่างน้อย อาหารมื้อแรกที่กินด้วยกันก็ไม่อึดอัด เมื่อต่างฝ่ายต่างแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ตั้งแต่หนังที่ชอบ เพลงที่ใช่ ไปจนถึงเวลาว่างที่ชอบทำอะไร และการได้รู้ว่าชินมีรสนิยมคล้ายเขาก็ยิ่งทำให้เรื่องที่คุยมีมากเป็นภูเขาเลากา

 

            “จริงๆ ผมอยากลองเล่นสกายไดวิงสักทีนะพี่ แต่ยังไม่มีโอกาส ได้อย่างมากก็บันจี้จัมพ์”

 

            “บันจี้จัมพ์ในเมืองไทยมีหลายที่นะ ภูเก็ต พัทยา เชียงใหม่ก็มี ผมเคยไปลองที่ภูเก็ต” โอ๊ตว่าตอนที่ทั้งสองกำลังซื้อข้าวโพดเตรียมเข้าโรง ให้คนฟังหัวเราะลั่น

 

            “เหมือนกันๆ ผมเคยลองที่ภูเก็ต แต่ผมชอบที่มาเก๊าว่ะ อยากลองสักที”

 

            “งั้นไว้ไปด้วยกัน”

 

            กึก

 

            ชินชะงักไปทันที มองหน้าอีกฝ่ายที่รับเครื่องดื่มจากพนักงาน แล้วหันมาสบตา

 

            “ตกลงมั้ย” คนเป็นรุ่นพี่เลิกคิ้วขึ้นนิด ให้คนฟังรู้สึกเหมือนถูกท้า

 

            “พูดแล้วอย่าคืนคำล่ะ” ว่าแล้ว ชินก็ดึงแก้วน้ำมาถือให้ รู้สึกดีกับคำสัญญาที่เหมือนอีกฝ่ายบอกกับเขา แม้ว่าพี่โอ๊ตจะยังไม่รัก แต่นี่มันก็เป็นก้าวดีๆ สำหรับความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่

 

            ความคิดที่ไม่ต่างจากอดีตเฮดว้ากที่มองแผ่นหลังอีกฝ่าย ตอนนี้โอ๊ตรู้สึกว่าชินกำลังเปิดเผยตัวตนจริงๆ กับเขา ไม่ใช่คนขวางโลก ไม่ใช่คนอาร์ตเรียกพ่อ ไม่ใช่คนที่มองทุกอย่างด้วยสายตาแง่ลบ ชินเวลาปล่อยตัวตามสบายทำให้เขาอยู่ด้วยแล้ว...สบายใจ

 

            กึก

 

            “มีอะไร” แต่แล้ว โอ๊ตก็ชะงักไปนิด เมื่อแฟนหมาดๆ ไม่ก้าวต่อ จนเงยหน้าขึ้นเห็นเด็กหนุ่มในชุดนักเรียนม.ปลายหน้าตาน่ารักที่หันมามองทางนี้ไม่ต่างกัน

 

            คำถามที่ชินถอนหายใจ ละสายตาจากคนที่ไม่คิดว่าจะเจอมาสบตา

 

          “นั่นแฟนเก่าผมเอง”

 

            คำตอบที่คนฟังได้แต่...นิ่งอึ้ง

 

..........................................................

 

            ครบค่า เชื่อว่ากำลังจะมีคนแซวเรื่องเดียร์แรด มาชะงักตรง นั่นแฟนเก่าผมเอง แทบจะพลิกอารมณ์กันเลยทีเดียว มาเรื่องพอร์ชเดียร์ก่อนนะคะ พอดีมีคนถามมาเยอะ จนเมย์สะดุ้งว่าอัพผิดเปล่า เดียร์ปิดคอมนะคะ บอกพี่พอร์ชให้ดึงสายเฮดโฟนออกไม่พอ ปิดหน้าจอด้วย ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกไปแน่นอน และมีในเนื้อหาน้า แซวกันชนิดเมย์สะดุ้งว่าอัพเนื้อหาไม่ครบหรือ มีบอกในนั้นอะจ้าว่าปิดไมค์แล้ว

            ไงก็ชอบที่เจ้าหมาเดียร์ยอมแทนตัวเองว่าเมียนั่นแหละนะ นั่นของพ่อ ใบนั้นของแม่ โอเคมั้ยครับเมีย...ซื้อฝากพ่อฝากแม่ เมียไม่ถือ...จ้ะ น้องแรด เป็นหมาดีๆ ไม่ชอบ เป็นแรดซะแล้ว ฮา

            สำหรับโอ๊ตชินนั้น รู้กันเนอะว่าใครดันมาเป็นตัวประกอบไม่ดูเวลา ใช่ค่ะ โฟกัสนั่นเอง มาดูกันนะคะว่าจะเป็นยังไง อ้อ ยังไงตอนนี้พี่โอ๊ตก็สัญญาเรื่องไปเที่ยวนะเออ แต่เขาจะได้ไปกันในอนาคตหรือเปล่า >>> ต้องหาอ่านเล่มพิเศษจ้า คุคุ

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า^^

 

โฆษณาจ้า

เมย์เปิดเรื่องใหม่ลงเนื้อหาแล้วกับ

[Yaoi] ThranType Story: เกลียดนักมาเป็นที่รักกันซะดีๆ [BL]

 

คลิกเลย

 
 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 80 : ตอนที่ 74 การต้อนรับกลับบ้าน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 56632 , โพส : 517 , Rating : 47% / 247 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
# 517 : ความคิดเห็นที่ 63155
คู่โอ๊ตชินน่าสนใจ อยากอ่านแยกมีไหมคะ / ตอนก่อนหน้าแอบแช่งให้อิโอ๊ตโดนปาดหน้า 55555 หมั่นใส้
Name : Byaphat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Byaphat [ IP : 49.229.107.65 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2562 / 10:38
# 516 : ความคิดเห็นที่ 63104
รอบนี้ยอมด่าเดียร์..แรดดดดมาก
คนอ่านนี่เขิลแทนแล้วเขิลอีก...
หมาน่ารักขนาดนี้ พี่พอร์ชก็ตามไจเกิน
Name : 579994 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 579994 [ IP : 14.207.10.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2561 / 12:45
# 515 : ความคิดเห็นที่ 62844
เดียร์น่ารักมากกกกกกก พี่พอร์ชก็น่ารักกก แงงง เหนื่อยจากการเดินทางนะ แต่ต้องทำ 5555555 ส่วนโอ๊ตชิน ความเป็นไปของคู่นี้น่าตื่นเต้นมากค่ะ
Name : punngirigiri < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ punngirigiri [ IP : 171.97.222.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ตุลาคม 2561 / 22:02
# 514 : ความคิดเห็นที่ 62531
พี่พอร์ชไม่ต้องเดียร์จัดการเอง
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 27.55.105.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มกราคม 2561 / 12:03
# 513 : ความคิดเห็นที่ 62226
เดียร์เอ้ยยย ถึงใจว่ะ
เอาละสิชิน เจอจนได้
Name : JongjitSriyan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongjitSriyan [ IP : 27.55.94.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2560 / 09:27
# 512 : ความคิดเห็นที่ 61911
เดียร์โดนกวกนั้นล้อแน่ๆ ไม่ได้ปิดคอมตอนแรก ส่วนโอ๊ตชินก็น่ารักแหะ เรื่อยๆชิวๆ5555
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.47.32.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2559 / 00:52
# 511 : ความคิดเห็นที่ 61569
เพิ่งเคยเห็นเดียร์รุกจริงๆจังๆก็ครั้งนี้แหละ ตื่นเต้น 555 ว่าแต่โอ๊ตชินนี่ ยังไงล่ะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.206.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กรกฎาคม 2559 / 16:06
# 510 : ความคิดเห็นที่ 61273
เดียร์คือแรดมากกก5555555555 ชอบบบบบบ เค้าคิดถึงกันได้ฮอตมากๆข่าาาาา คู่โอ๊ตชินนี่อย่าม่าเลยน้า ฉงฉาน
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2559 / 08:15
# 509 : ความคิดเห็นที่ 60955
ก็ว่าอยู่ว่าเราอ่านตอนพี่พอร์ชกลับมาไม่ละเอียดหรือเปล่า เสียงมันจะลอดมั้ย อ่านเอ็นซีไม่สนิทใจเลย 5555
Name : ZeBulter < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZeBulter [ IP : 124.122.212.143 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มกราคม 2559 / 21:57
# 508 : ความคิดเห็นที่ 60694
โอ้ยยยยน้องโฟกัสมาแล้ว
Name : Susu [ IP : 171.96.244.23 ]

วันที่: 21 ตุลาคม 2558 / 19:03
# 507 : ความคิดเห็นที่ 60582
โอ๊ยยยย ชอบคู่โอ๊ตชินโครตๆอ่ะพี่เมย์ แบบมันลงตัวอ่ะ คือมันแบบโดนอ่ะ5555
Name : fkxz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fkxz [ IP : 1.46.67.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2558 / 21:22
# 506 : ความคิดเห็นที่ 60243
พี่พอร์ชกับเดียร์ละมุนจังงงงง
Name : lufian < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lufian [ IP : 49.49.135.223 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กรกฎาคม 2558 / 11:41
# 505 : ความคิดเห็นที่ 60235
หืออ แซ่ปเวอร์ จริงๆค่า เดีร์ย พี่พอร์ทฟินตายยย แหม ชินดูน่ารักจัง
Name : litterrabbitza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litterrabbitza [ IP : 27.145.49.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2558 / 17:52
# 504 : ความคิดเห็นที่ 60003
กำลัง drama 😆
Name : wave@wave < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wave@wave [ IP : 49.230.134.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2558 / 14:20
# 503 : ความคิดเห็นที่ 60002
กำลังเข้าฉาก drama 😆
Name : wave@wave < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wave@wave [ IP : 49.230.134.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2558 / 13:47
# 502 : ความคิดเห็นที่ 59392
ชินปะทะแฟนเก่าอื้อหือออ โฟกัสเซ็กซี่สู้ไม่ได้หรอก
PS.  รักเด็ก <3
Name : GIFT'TAUN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GIFT'TAUN [ IP : 183.88.230.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2558 / 05:52
# 501 : ความคิดเห็นที่ 56699
เอาละค่าา ชินมาเจอแฟนเก่าจะเป็นยังไง ส่วนพี่พอร์ชน้องเดียร์ก็หวานกันน
PS.  talk on twitter; @e_nongnid
Name : e_nongnid < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ e_nongnid [ IP : 158.108.169.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มีนาคม 2558 / 17:18
# 500 : ความคิดเห็นที่ 55316
เจ็บจี้ดดดอะ
เจอแฟนเก่าาาา
Name : BBelliZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BBelliZ [ IP : 184.13.135.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มีนาคม 2558 / 07:47
# 499 : ความคิดเห็นที่ 54842
น้องเดียร์จัดให้สมกับที่คิดถึงมาหลายวัน พี่พอร์ชก็ครับเมียๆตลอดเลย ตามใจกันเข้าไป๊ อิจฉา รางไม่ค่อยดีเลยเมื่อโฟกัสโผล่มา รับรองต้องมีเรื่องตามมาให้ปวดหัวแน่ๆ
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 1.46.47.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มีนาคม 2558 / 16:45
# 498 : ความคิดเห็นที่ 50378
กรี้ด เจอเเฟนเก่า โอ้ยชอบโอ้ตชินเป็นที่สุด นี่เชียร์นางมาลึก ๆ ตั้งกะฉากด่ากันในห้องน้ำตอนโน้น 
Name : Redberrylips < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Redberrylips [ IP : 124.122.145.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มกราคม 2558 / 23:30
# 497 : ความคิดเห็นที่ 48933
โอ้ววววว แฟนเก่า -3-
PS.  เดี๋ยวนี้สาววายมันล้นโลก
Name : P.Secret < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P.Secret [ IP : 125.27.152.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ธันวาคม 2557 / 18:04
# 496 : ความคิดเห็นที่ 48592
พี่เมย์มีเพจ นิยายเรื่องนี้ ในเฟสบุ๊ค มั้ยคะ
Name : Pam Raktawan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pam Raktawan [ IP : 122.155.34.95 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 ธันวาคม 2557 / 15:55
# 495 : ความคิดเห็นที่ 48460
เดียร์แกมันเซนต์หน้าแตกแรง อย่ามั่นใจอะไรมาก
Name : decha bn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ decha bn [ IP : 1.47.74.33 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2557 / 21:08
# 494 : ความคิดเห็นที่ 48368
กำลังฟินๆ 

โฟกัสมาพรากอารมณ์เราทำไม -____-;
Name : TON ' Phakapong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TON ' Phakapong [ IP : 223.204.248.172 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2557 / 23:37
# 493 : ความคิดเห็นที่ 48305
หมาเเรดน่าร๊ากกกก

โฟกัสมาทำไมมมมมมม
Name : Black Angle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Black Angle [ IP : 124.121.109.43 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ธันวาคม 2557 / 19:44
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android