คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love]

ตอนที่ 87 : ตอนพิเศษ : ปีนี้...ปีหน้า...ก็ยังคงมีกัน


     อัพเดท 4 ม.ค. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/นิยายวาย
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: https://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 97% [ 239 mem(s) ]
This month views : 8,870 Overall : 3,848,390
63,167 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 39689 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 87 : ตอนพิเศษ : ปีนี้...ปีหน้า...ก็ยังคงมีกัน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 46759 , โพส : 338 , Rating : 45% / 216 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนพิเศษ : ปีนี้...ปีหน้า...ก็ยังคงมีกัน

 

คำเตือน : เหตุการณ์ในตอนนี้เป็นเรื่องราวหลังจากเนื้อหาหลักของ Test Love และเป็นช่วงปลายเรื่องของบังเอิญรัก ดังนั้น หนุ่มๆ ทุกคนจึงอยู่ในช่วงปิดภาคเรียนปีสองของเทอมหนึ่งค่ะ

++++++++++++++++++++++++++

 

 

            “อากาศแม่งเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว กูถึงได้เป็นไข้ส่งท้ายปีอย่างงี้ไง!

 

            เวลานี้เข้าสู่ช่วงเทศกาลปีใหม่แล้ว ช่วงวันหยุดยาวที่แต่ละครอบครัวคงวางแผนจะไปเที่ยวพักผ่อนรับอากาศเย็นๆ นอกเมือง เช่นเดียวกับครอบครัวของเหล่าพระอาทิตย์พระจันทร์ทั้งหลายที่วางแผนซะดิบดีว่าจะขึ้นเชียงใหม่ แต่แล้วก็เกิดเหตุสุดวิสัย...ไอ้ลูกชายคนเล็กเสือกป่วย

 

            ใช่แล้ว ตอนนี้นายอาทิตย์เพิ่งจะสร่างไข้เอาตอนวันสุดท้ายของปี แผนการที่จะให้สองครอบครัวไปเจอกันจึงล่มไม่เป็นท่า แถมยังรั้งลูกชายชาวบ้านให้อยู่โยงเฝ้าไข้อีกต่างหาก

 

            ดังนั้น เมื่อแผนการหลักล่ม แถมริวยังมาค้างที่บ้าน คุณแม่สุดที่รักของสองพระอาทิตย์สองพระจันทร์จึงเสนอไอเดียจัดงานปีใหม่ที่บ้านแทน แล้วแขกเหรื่อก็ไม่ใช่ใครอื่น เพื่อนฝูงของลูกชายที่แต่ละคนไม่มีโปรแกรมอะไร นอกจากต่างนอนอืดกันอยู่บ้านเนี่ยล่ะ

 

            “กระจอกเองก็อย่าโทษอากาศครับเพื่อนฝูง” เดียร์ที่มาถึงตั้งแต่เที่ยงตะโกนแซวอย่างสะใจ ทุกทีอากาศเย็นๆ แบบนี้ต้องไอ้หมาเดียร์สิป่วย แต่หนนี้ไอ้พระอาทิตย์ยิ้มแฉ่งป่วยรับสิ้นปี อย่างนี้ก็ขำสิครับ

 

            คำที่ซันหันมามอง ก่อนที่จะยิ้มเจ้าเล่ห์

 

            “ก่อนว่ากูกระจอก มึงต้องรู้ก่อนนะว่าทำไมกูถึงป่วย” ว่าไปก็ยักคิ้วไปทางหลังบ้านที่แฟนสุดที่รักกำลังคุยกับเหล่าคู่หูเซเลอร์มูนอยู่ จนเดียร์ขมวดคิ้วฉับ

 

            “เกี่ยวอะไรกับพี่ริว” เจ้าลูกหมายังถามแบบพาซื่อ ให้เหล่าเพื่อนฝูงที่ทยอยกันมาหัวเราะอย่างเห็นขำ

 

            หมับ

 

            “โถ ยังซื่อไม่สิ้นสุดเลยนะครับเพื่อน มองหน้าไอ้เหี้ยซันก็รู้แล้วว่ามันคิดอะไร” ปอนด์กระโดดมากอดคอ ทั้งยังวาดมือไปยังหน้าของนายอาทิตย์ที่ยิ้มเผล่ แต่คนไม่รู้ก็คือไม่รู้อยู่ดี จนเดี่ยวขยับแว่นด้วยท่าทางของนักวิชาการ (ถุย ตรงไหนวะ!)

 

            “ถ้าให้วิเคราะห์จากนิสัยไอ้เหี้ยซันแล้ว มึงจะรู้นะว่าสมองไอ้ซันคิดได้อยู่แค่สองอย่าง” ไอ้แว่นแม่งทำตาเจ้าเล่ห์แล้ว ให้เดียร์หรี่ตาลงนิด

 

            “ให้กูเดา เรื่องลามกชัวร์!

 

            “ถ้าให้ตรงจุดจริงๆ ต้องบอกว่า มันคิดแค่นมกับตูดว่ะเพื่อน”

 

            หมับ

 

            “เฮ้ย!!!” ไม่พูดเปล่า เดี่ยวยังมีการยกมือจับหมับเข้าที่อก แถมตะปบไปที่ตูดจนเดียร์ร้องลั่น เด้งตัวหนีมือมันแทบไม่ทัน จนเพื่อนฝูงพากันหัวเราะเสียงดังลั่น

 

            “ส่วนกูจะเฉลยให้ว่าทำไมคู่หูกูถึงป่วย มองหน้าเมียมันก็รู้แล้ว ทำสถิติเอากันให้เยอะที่สุดก่อนสิ้นปีล่ะสิ มันถึงนอนฟ้าเหลืองอยู่หลายวัน” ไม้ที่กำลังขนเหล้าเป็นลังเข้ามาในสนามหลังบ้านว่าอย่างคะนองปาก แต่ทำให้คนฟังทำหน้าแปลกๆ

 

            “บ้าน่ามึง พี่ริวเนี่ยนะ พี่รหัสกูไม่เห็นเป็นไรเลย” พอพูดมาถึงตรงนี้ คนกวนตีนที่สุดในกลุ่มก็วางลังในมือลง ทั้งยังโพสต์ท่าด้วยการเอามือนึงจับหลังหัว มือนึงจับเอว แล้วเต้นส่ายสะโพกด้วยท่าทางที่เพื่อนคิดเป็นเสียงเดียวกัน...อุจาดตา

 

            “ก็เมียมันเป็นแมวยั่วสวาท~อาด~อาด~อาด~” ว่าไป ไม้ก็หมุนสะโพกเป็นวงกลม ประหนึ่งเซ็กซี่ซะมากมายเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนฝูงที่เฮกันขึ้นมา รวมทั้งคนป่วยด้วยนั่นแหละ แต่...

 

            ผัวะ!!!

 

            “อ๊ากกกกกกกก!!!” ลูกถีบขาคู่จากทิศทางไหนก็ไม่ทราบได้ปะทะเข้าที่แผ่นหลังของไอ้ไม้ จนคนกวนตีนพุ่งไปหน้าแทบทิ่มพื้น ขณะที่คนถีบก็ถกแขนเสื้อเตรียมกระทืบซ้ำ แต่ติดที่เดียร์เด้งไปรั้งตัวไว้ก่อน

 

            “พี่ริวใจเย็น ใจเย็นคร้าบบบบ พี่ก็รู้ว่าไอ้ไม้ปากหมา ใจเย็นนะพี่ พี่ก็รู้ฤทธิ์ปากมันตอนสงกรานต์แล้วนี่หว่า (ตอนพิเศษสงกรานต์ในเล่มสเป)” เจ้าลูกหมาพยายามรั้งพี่รหัสที่ควันออกหูเต็มที่ บอกตรงๆ เปล่าห่วงพี่ริวกระทืบไอ้ไม้ตายคาตีนนะเว้ย แต่ไอ้ไม้นี่นักเลงหัวไม้ของจริงนะครับ มันฟาดมาหมัดเดียว พี่กูลงไปกองแน่!

 

            “ไอ้เตี้ยมึงอย่ายุ่ง มาเลย กูอยากลองมานานแล้ว่าสวยๆ แบบนี้จะแน่สักแค่ไหน”

 

            ปึ้ด

 

            ถ้านี่คือการ์ตูน คงได้ยินเสียงเส้นประสาทพี่ริวแยกเป็นสี่แฉกกับคำว่าสวย เจ้าตัวก็ทำท่าจะพุ่งมาเล่นงานไอ้ตัวที่นั่งกองบนพื้น ถ้าไม่ใช่เพราะ...

 

            ผัวะ!

 

            “โอ๊ย! ไอ้สัส!” ถ้าไม่ใช่เพราะคนที่ยกน้ำแข็งเข้ามาฟาดหัวไม้ด้วยหลังมือ จนไม้สบถลั่น หันขวับไปหาอย่างเอาเรื่อง แล้วก็เจอแววตา...เอาเรื่องยิ่งกว่า

 

            “โทษทีว่ะ มือมันลื่น นึกว่ามึงเรียกกูไอ้เตี้ย กูเลยเข้ามาแจม และจะบอกมึงว่ามึงมาแดกฟรีบ้านเขา ก็หัดเกรงใจแฟนเจ้าของบ้านด้วย” เอ้ว่าด้วยเสียงเรียบๆ พยักหน้าไปยังคนป่วยที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เพราะเห็นเพื่อนกับแฟนเข้ากันได้ดี (?)

 

            “งั้นแปลว่ามึงจะตีกับกูแทน มาเลยไอ้เอ้” แม้จะคนละไซส์ (สูงห่างกันตั้งเกือบสิบห้าเซนต์) แต่สำหรับไอ้เตี้ยนัมเบอร์วันของกลุ่มอย่างเอ้แล้ว ไม้ก็มองมันเหมือนตัวขนาดเท่ากันนั่นแหละ

 

            เวลามีเรื่อง ไอ้เอ้เนี่ยล่ะไม่แพ้ใคร เพราะงั้นสิ้นปีทั้งที ซัดกันให้รู้ว่าใครเก่งกว่าใครก็ดีเหมือนกัน

 

            คราวนี้จากมวยคู่รองก็กลายเป็นมวยคู่เอก แถมคนเชียร์ดังกว่าใครก็นี่เลย...ไอ้เจ้าของบ้าน

 

            “เอาเลยมึง! กูพนันข้างไอ้ไม้ร้อยนึง!

 

            “กูข้างไอ้เอ้ เล็กพริกขี้หนูอย่างมันลอดใต้ขาเตะไข่นะเว้ย!” ปอนด์ไม่รู้ไปหาขันเงินมาจากไหน ทำการเคาะลงบนโต๊ะประหนึ่งเจ้ามือ

 

            “เฮ้ย มึงห้ามสิวะ!” เดียร์หันไปหาไอ้เพื่อนที่ดูมีสมองที่สุดแล้ว แต่นั่นทำให้เดี่ยวหัวเราะหึๆ

 

            “เรื่องสิวะ ดูมวยฟรีส่งท้ายปี ใครจะไม่เอา กูพนันว่าเสมอกัน” นั่น แถมมันยังควักแบงค์ยี่สิบตบลงกลางโต๊ะอย่างใจป้ำอีกแน่ะ (นี่ป้ำแล้ว?)

 

            “พี่ริว...”

 

            “กูเชียร์ข้างเอ้ห้าร้อย!” นึกว่าคนนี้จะห้าม ไม่ พี่แกควักแบงค์สีม่วงออกมาแล้ว ก็รู้หรอกว่าตลอดปีที่ผ่านมาซึ่งไอ้ซันพาพี่รหัสเขามารวมก๊วนกับเพื่อนน่ะ พี่ริวดูจะสนิทกับไอ้เอ้ที่สุด แน่ล่ะ มันคุยภาษามนุษย์ปกติที่สุดในกลุ่มแล้ว แต่มันเรื่องอะไรที่ยิ่งยุให้เขาตีกันล่ะครับพี่

 

            เมื่อเห็นว่าหัวเดียวกระเทียมลีบ เดียร์ก็ถอนหายใจ

 

            “เออ เชิญพวกมึงตีกันก็ตามสบาย” ไม่ไหวจะห้ามมันแล้วครับ

 

            ทว่า พอเจ้าลูกหมาเลิกคิดเป็นกรรมการห้ามทัพ และไอ้เพื่อนสองตัวคิดจะวัดกันส่งท้ายปีจริงๆ เสียงสดใสแถมกรี๊ดกร๊าดของสาวๆ ในบ้านก็ดังขึ้น

 

            “พี่พีท นี่ใช่พี่พีทที่ทุกคนบอกว่าเป็นแฟนพี่เอ้หรือคะ!

 

            “เอ่อ...”

 

            “นี่พี่ซันก็บอกหนูว่าพี่เอ้มีแฟนชื่อพี่พีท นี่ถ้าไม่เห็นด้วยตา หนูไม่เชื่อจริงๆ นะว่าพี่เอ้ยอมมีแฟน เห็นเมื่อก่อนมาที่บ้านก็เพราะนัดมาเชียร์บอลกับพี่ซันอย่างเดียวเลย แล้วพี่เอ้อะพี่เอ้ ได้แฟนหล่อขนาดนี้ด้วย อร๊ายยย”

 

            “เอ่อ รู้จักพี่ด้วยหรือครับ”

 

          “รู้จักค่ะ! เพื่อนพี่ซันคือความฟินของพวกหนู!

 

            สองสาวพี่น้องบอกอย่างพร้อมเพรียง ก่อนที่ทั้งสามจะมาปรากฏตัวที่สนามหลังบ้าน จนทำให้เห็นคุณชายพิชญะที่แม้วันนี้จะสวมชุดลำลองอย่างกางเกงยีนขายาวเข้ารูปกับเสื้อเชิ้ตสีอ่อนก็แลดูดีเสียจนตาของจันทร์เจ้ากับบุหลันแทบเป็นรูปหัวใจ

 

            เอาเป็นว่ารัศมีความดูดีของผู้ชายคนนี้ดีกว่าผู้ชายทุกคนที่สนามหลังบ้านรวมกันเสียอีก

 

            “พี่เอ้อยู่หลังบ้านค่ะ พี่เขามาช่วยตั้งแต่เช้า อ้ะ...นี่พวกพี่ทำอะไรกันอยู่เนี่ย!” จันทร์เจ้าที่กำลังรายงานว่าเพื่อนพี่ชายอยู่ไหนถึงกับชะงัก เมื่อหันมาเห็นว่าแต่ละคนกำลังทำอะไรอยู่ แล้วคนที่เบิกตากว้างที่สุดก็น่าจะเป็นแขกที่เพิ่งมา

 

            “นี่ทำอะไรกันครับ”

 

            “เปล่า ไม่มีอะไร” เอ้ที่ตั้งการ์ดไว้เอามือลงทันที ส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วทำท่าจะเดินไปหาแฟน

 

            “เฮ้ยๆ แค่แฟนมา อย่าป๊อดดิไอ้เอ้” คนอยากออกแรงยังคงยั่วโมโหต่อไป ให้เอ้กลอกตาไปมา

 

            “สัส ถ้ามึงยุกูขึ้น กูคงมีเรื่องกับมึงมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว อีกอย่างกูไม่อยากให้มันเป็นห่วง รอไอ้ชินมาออกแรงเป็นเพื่อนมึงแล้วกัน” เอ้ว่าเรียบๆ แต่ตรงประเด็นซะจนเพื่อนฝูงเริ่มโห่ร้องขึ้นมา

 

            ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ยว่าเพื่อนเอ้จะมีมุมน่ารักแบบนี้ด้วย

 

            “โหมึง กูคุยกับไอ้ชินแล้ว กว่ามันจะออกจากงานเลี้ยงบ้านมันก็สี่ทุ่ม มาถึงก่อนเคาน์ดาวท์ได้ก็บุญแล้วเหอะว่ะ” ไม้ที่ช่วงหลังสนิทกับหนุ่มลูกครึ่งว่าอย่างเซ็งๆ และนั่นก็ทำให้พีทที่ปะติดปะต่อเรื่องราวได้แล้วรีบเอ่ยบอก

 

            “ขอโทษนะครับไม้ อย่ามีเรื่องกันเลย วันนี้สิ้นปีนะครับ” ใบหน้าหล่อสัสๆ และน้ำเสียงสุภาพที่พยายามบอกอย่างประนีประนอม แถมยังดวงตาที่มองเพื่อนเตี้ยอย่างเป็นห่วง ทำเอาไม้ยังกวนไม่ออก

 

            บอกแล้ว คนเดียวที่แม่งกวนไม่ไปจริงๆ ก็ไอ้พีทเนี่ยล่ะ มันมีรัศมีให้เกรงใจยังไงไม่รู้

 

            “งั้นมึงมาตีกับกูแทนมา”

 

            “สัส ไม่จบใช่มั้ย อย่ามายุ่งกับมัน!” แต่ก็ไม่เกี่ยวว่าจะเอามันมากวนตีนไอ้เอ้อะนะ

 

            ท่าทางของสองเพื่อนที่เหมือนจะกลับมาเอาเรื่องอีกครั้ง ทำเอาเสียงเฮดังขึ้น ไม่มีใครห้ามใคร มีแต่จะยุส่งมากกว่า มีเพียงพีทที่หันรีหันขวางอย่างอยากหาคนมาช่วยห้าม และนั่นก็ทำให้เดียร์เดินไปตบบ่า

 

            “อย่าห้าม เชื่อกู ไม่มีใครฟังหรอก กูลองแล้ว” พอบอกอย่างเข้าใจจบปุ๊บ ก็ลากแขนมันมานั่งล้อมวงขันเงินที่ยังคงมีแบงค์หลากสีอยู่ในนั้น

 

            “แต่ว่า เดียร์ครับ เขาจะต่อยกันนะ”

 

            “ฮ่าๆๆ เออ ปล่อยมันไปเถอะ มันก็บ้าบอไปเรื่อย ไม่เอาจริงหรอก”

 

            “ดูถูกกูนะไอ้เดียร์ เดี๋ยวกูเอาจริงขึ้นมาจะหนาว” ไม้หันขวับมาว่าทันที ก่อนจะหัวเราะลั่น แต่ยังไม่ทันที่จะอ้าปากท้าเอ้ต่อ เสียงนี้ก็ดังขึ้น

 

            แปะๆๆๆๆ

 

            “เอ้าๆๆ จะทำอะไรกัน มีเรื่องบ้านคนอื่นก็ช่วยกันเก็บกวาดด้วยนะ”

 

            ขวับ

 

            ทุกคนหันไปมองตามเสียงเป็นตาเดียว ก่อนจะเห็นเจ้ดรีม (ที่ไม่รู้ว่าผันตัวเป็นเจ้าของบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่) กำลังตบมือแปะๆ ทั้งยังว่าเสียงโหด ข้างหลังก็มีพี่ตะวันที่กำลังอมยิ้มน้อยๆ แล้วก็เอ่ยเสริม

 

            “ถ้ามีเรื่องแล้วถูกดรีมใช้เป็นค่าข้าวของเสียหาย พี่ไม่รู้ด้วยนะ”

 

            “อื้อหือ ข่าวลือท่าจะจริง พี่ตะวันกลัวเมียว่ะ เจ้ดรีมว่าไง พี่ว่าตามหมดเลยหรือวะ” ตามสเต็ปปากของไม้ที่แม้แต่พี่ชายเพื่อนก็ไม่เว้น ซึ่งพี่ตะวันก็ส่ายหน้าช้าๆ

 

            “เปล่า”

 

            “อ้ะน่ะๆ เจ้ดรีม ผัวพี่บอกไม่กลัวพี่ว่ะ” ไม้เจ้าเดิมยังคงชงต่อไป ก่อนจะได้คำตอบที่พากันอึ้งสนิท

 

            “เปล่าที่ว่าไม่ใช่ไม่กลัว แต่ดรีมยังไม่ได้เป็นเมียพี่ ตอนนี้เรียกว่าว่าที่คู่หมั้นดีกว่า เดี๋ยวดรีมจะเสียหาย”

 

            ชิ้ง

 

            เงิบแดกทั้งสนาม

 

            ตกลงที่แย้งนี่เปล่าไม่กลัว แค่กลัวเจ้ดรีมเสียหาย...เหตุผลสุดยอดผู้ชายแสนดีแห่งปีเลยเว้ย

 

            เท่านั้นแหละเสียงโห่ร้องก็ดังขึ้นเป็นระลอก ให้อีกคนที่เพิ่งมาพร้อมกันโผล่เข้ามาดูอย่างแปลกใจ

 

            “นี่เกิดอะไรขึ้นเนี่ย”

 

            “พี่พอร์ช!” พอเห็นคนที่บอกจะตามมาทีหลัง หมาเดียร์ก็ร้องลั่น ฉีกยิ้มกว้าง วิ่งไปหาอ้อมกอดที่รอรับอยู่ก่อนแล้วทันควัน จนเสียงแซวจากคู่พี่สาวเริ่มเบนไปทางคนแรด

 

            “แค่ผัวมาก็แรดเลยนะมึง”

 

            “อุ๊ยๆๆๆ อกพี่อุ่นมั้ยน้อง ถ้าอยากซุกอก มาอกพี่ก็ได้”

 

            “กิ๊วๆๆๆ ทำตัวน่ารักว่ะมึง”

 

            “ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ยว่ามึงมีผัวแล้ว”

 

            แต่ละคนพอเริ่มแล้วเหมือนหยุดไม่อยู่ แม้แต่พี่ตะวันกับไอ้เอ้ยังหัวเราะกูอะคิดดู แต่ในเมื่อโดนแบบนี้มาเกือบสองปี มีหรือที่ไอ้เดียร์จะเขิน

 

            “โว้ย!!! ปากหมาปากนรกอย่างพวกมึงกูไม่สนหรอก กูสนแค่...” เจ้าลูกหมาเวอร์ชั่นอัพเกรดหันไปสบตาเข้าเจ้าของอ้อมกอด ยิ้มกว้าง แถมยังมีการเขย่งตัวจุ๊บปากพี่พอร์ชอีกแน่ะ

 

          “...แค่ปากพี่พอร์ชคนเดียวก็พอครับผม”

 

            ว่าจบก็หันมายักคิ้วใส่เพื่อนด้วยท่าทางเหนือกว่า

 

            “แซวกูมาเป็นปี คิดหรือว่ากูจะอาย”

 

            “ไม่อายไม่ว่าครับเพื่อน มองหน้าผัวมึงนิสนึง...ห้องผมว่างนะพี่ เผื่ออยากใช้” ซันว่าอย่างขำๆ เมื่อเห็นหน้าพี่พอร์ชที่ดูจะอึ้งอย่างเห็นได้ชัด แต่จากแววตาที่มองเมียพี่แกแล้ว...อยากลากไปแดกชัวร์

 

            “ไม่เป็นไร...เดี๋ยวกลับไปเก็บดอกที่บ้านทีเดียว” นั่นแหละที่เรียกเสียงโห่ฮาได้อีกรอบ ยามที่โทรศัพท์ซันดังขึ้น ให้คนเพิ่งหายป่วยคว้ามันขึ้นมา...ไอ้ชิน

 

            “ว่าไงมึง เออ...โอเคๆ”

 

            เชื่อเถอะครับ มันคุยแค่นี้แหละ ไม่ถึงสิบวินาที แล้วก็หันมาบอกคนอื่น

 

            “ไอ้ชินจังหนีออกจากงานบ้านมันแล้ว กำลังซิ่งมา มาโว้ยพวกเรา เริ่มฉลองส่งท้ายปีกันดีกว่า”

 

            เอ้า ในเมื่อคนครบ ของพร้อมแล้วจะรอช้าอยู่ใย ก็มาเริ่มต้นปาร์ตี้ปีใหม่กันดีกว่า

 

........................................................

 

            ต่อค่ะ

 

            “บ้านไอ้ซันหายากมั้ย”

 

            “นิดหน่อยครับ พอดีเลี้ยวผิดซอย แต่พอเข้ามาแล้วก็หาไม่ยาก”

 

            สองทุ่มกว่า มุมหนึ่งของงานเลี้ยงส่งท้ายปี (แต่อารมณ์เหมือนงานเลี้ยงปล่อยผีมากกว่า) เอ้กำลังยกจานบาบีคิวพร้อมกับหนีบเบียร์สองกระป๋องมาส่งให้คนที่นั่งมองงานเงียบๆ ทั้งยังเอ่ยปากถาม จนแฟนรูปหล่อส่งยิ้มให้ มือก็รับจานมาถือไว้

 

            “เออ เสียงดังกว่าบ้านอื่นด้วยใช่มั้ยล่ะ” คำที่พีทหัวเราะ แล้วพยักหน้า

 

            “ครับ เข้ามาแล้วตกใจเลยว่าเอ้จะมีเรื่องกับไม้จริงๆ หรือเปล่า”

 

            “ไม่หรอก ก็เป็นแบบนี้ทุกที กูกับมันไม่เคยมีเรื่องกันจริงๆ สักหน...ว่าแต่มึงเถอะ มานี่แล้วแม่มึงล่ะ” เอ้ส่ายหน้า พลางมองไปยังไอ้เพื่อนม.ปลายตัวที่ว่า ซึ่งตอนนี้กำลังดวลเหล้ากับพี่พอร์ชอยู่ โดยมีไอ้เดียร์ที่อยากกินด้วย แต่ถูกพี่พอร์ชคอยปราม

 

            นั่นสินะ มันคออ่อนจะตายชัก ขืนกินเข้าไปคงอยู่ไม่ถึงเคาน์ดาวน์แน่

 

            “อ้อ เหมือนปีที่แล้วครับเอ้ ที่โรงแรมไม่ได้จัดงานเคาน์ดาวน์โดยตรงก็จริง แต่มันก็อยู่ละแวกจัดงาน แม่เราเลยไปดูความเรียบร้อย แล้วก็ค้างที่โน่นเลย จริงๆ ปีนี้เราว่าจะไปอยู่เป็นเพื่อนแม่ แต่แม่บอกให้เราออกมาหา...เอ่อ ออกมาหาเอ้ดีกว่า”

 

            คนพูดหัวเราะเขินๆ ทั้งยังนึกไปถึงคำของแม่เมื่อวันก่อนอีกแน่ะ

 

          ไปฉลองกับเอ้เขาเถอะลูก แม่ไม่เป็นไร ยังไงก็ทำงานข้ามปีอยู่แล้ว แต่เราน่ะสิ มีโอกาสได้ฉลองทั้งทีก็ฉลองให้เต็มที่ ฝากบอกเอ้ด้วยนะว่าแม่ขอฝากพีทในปีหน้าและปีต่อๆ ไปด้วยนะ

 

            ใครจะกล้าบอกล่ะว่าแม่ฝากอะไรมา

 

            หมับ

 

            “กูดีใจนะ” จู่ๆ ความอบอุ่นก็จู่โจมเข้าที่ฝ่ามือ ก่อนที่หนุ่มนักบอลจะเอ่ยเสริมอีกนิด

 

            “กูดีใจที่มึงอยู่กับกูตรงนี้ และปีต่อๆ ไป”

 

            คำที่พีทก้มหน้าลงนิด ก่อนที่จะยิ้มออกมา

 

            “ครับ ปีหน้าและปีต่อๆ ไป” ทั้งสองบีบมือกันแน่น แต่หารู้ไม่ว่าปีหน้าทั้งคู่อาจจะไม่มีโอกาสได้จับมือเคาน์ดาวน์เช่นปีนี้ก็ได้ แต่ในเมื่อมันเป็นเรื่องของอนาคตก็อย่าเพิ่งเอามันมาใส่ใจเลยดีกว่า (เพราะอีกหลายสิบตอนกว่าจะถึงช่วงนี้...อ่ะนะ)

 

..................................................

 

            “พี่ริว ผมหนาว”

 

            “ไข้กลับหรือวะ แป๊บนะ เดี๋ยวกูเข้าไปเอาผ้าห่มให้”

 

            ขณะที่กลางวงงานเลี้ยง นายอาทิตย์ที่เพิ่งสร่างไข้ก็กำลังทำตาปริบๆ มองแฟนคนสวยซึ่งกำลังนั่งคุยกับไอ้เดี่ยวอย่างออกรส จนต้องเรียกร้องความสนใจด้วยการบอกว่าหนาว ซึ่งพี่ริวก็ดีใจหายเพราะหันขวับมาทันที ทำท่าจะลุกเข้าบ้านไปขอผ้าจากแม่เขาที่ยังอยู่ในครัว

 

            “อือ ไม่เอาผ้าห่มนะครับ” ซันนี่จัดการแปลงร่างเป็นเด็กทันที ทั้งยังส่ายหน้าขวับๆ จับมือขาวไว้แน่น

 

            “ไม่เอาผ้าห่ม” ท่าทางที่ริวคงชินชาแล้ว เพราะเจอเด็กโข่งมันอ้อนมาหลายวัน

 

            ตั้งแต่ตอนที่กำลังจะบินกลับเชียงใหม่ มันก็โทรมางอแงว่าไข้ขึ้น ไม่ให้ไป ปวดหัวมาก อยากให้มาเฝ้าไข้ จนอยากจะเอาตั๋วเครื่องบินมาตบหน้ามันว่ารู้มั้ยว่ากว่ากูจะหาตั๋วช่วงเทศกาลได้มันยากเย็นแค่ไหน แต่เพราะความห่วงใยมันเยอะกว่า เขาเลยยอมโทรบอกที่บ้านว่าปีนี้คงกลับไปไม่ทันสิ้นปี

 

            พอมาตอนนี้หายไข้แล้วยังทำตัวเป็นเด็กอีก นี่ถ้าไม่รัก กูไม่ทำเพื่อมันจริงๆ นะเนี่ย

 

            “ไม่เอาผ้าห่มแล้วจะเอาอะไร” ริวถามพลางยกมือแตะที่หน้าผากเพื่อวัดไข้ รู้สึกว่าตัวมันรุมๆ อยู่แหละ

 

            คำถามที่ซันนี่ยิ้มเผล่ แล้วบอกเสียงดังฟังชัด

 

            “ขอกินเหล้ากับเพื่อนครับผม รับรองอุ่นสบาย...”

 

            เพียะ!

 

            สิ้นคำขอนั่นแหละ หนุ่มเหนือก็ใช้มือที่วัดหน้าผากนั่นแหละตบเข้าเต็มหน้าผาก ทั้งยังว่าเสียงขุ่น

 

            “มึงอยากตายนักหรือวะ! แดกเหล้าตอนไข้ขึ้นเนี่ยนะ เอาสมองส่วนไหนคิด”

 

            “อูย ก็เพื่อนมันแดกหมดทุกคนเลยนี่หว่า ดูไอ้ไม้ดิ มันชวนผมแล้วนะ ไม่รับคำท้านี่ไม่ใช่ลูกผู้ชาย...”

 

            “งั้นระหว่างไม่ใช่ลูกผู้ชายกับความห่วงใยของกู มึงเลือกอะไร” คนปากหนักที่ทุกทีไม่มีเสียล่ะจะพูดตรงๆ ถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ในดวงตาฉายชัดถึงความห่วงใยจริงๆ และถ้ามันจะสังเกต มันจะเห็นเลยว่าเขาก็ไม่ได้เอาแอลกอฮอล์เข้ากระแสเลือดเลยสักนิด เพราะมันไม่กิน เขาก็ไม่กิน นั่นควรทำให้นายอาทิตย์สลด แต่ไม่เลย มันกลับกระดี๊กระด๊ามากกว่าเดิม

 

            “พวกมึงๆๆๆๆ พวกมึงได้ยินป่ะ พี่ริวเป็นห่วงกูอะ เป็นห่วงกู” มันมีการประกาศให้โลกรู้อีกแน่ะว่าแฟนน่ารัก จนริวที่ตีหน้าจริงจังแทบจะยกมือตบหัว

 

          กูอุตส่าห์ข่มอายบอกมึง มึงยังจะเล่น

 

            “ตลกมากมั้ย”

 

            “ไม่ครับ” คนที่เริ่มรู้ตัวว่าพูดปากก็ยิ้มกว้าง ตอบคำทันที แต่มือไม่ยอมปล่อยจากมือขาว แล้วว่าต่อ

 

            “แต่ผมหนาวอะพี่”

 

            “ถ้ามึงยังยืนยันจะแดกเหล้า กูจะกลับบ้านพรุ่งนี้!

 

            “เปล่าแดกเหล้านะพี่! แต่ขอผ้าห่มต่างหาก” พอเจอคำขู่เข้าหน่อย ซันก็รีบบอกอย่างเอาใจ เลือกตัวเลือกแรกแทน แต่ก่อนที่พี่ริวจะหมุนตัวเข้าบ้านไปหาผ้าห่มให้จริงๆ...

 

            หมับ

 

            ฟึ่บ

 

            “เฮ้ย!!!” แรงกระตุกตรงข้อมือก็ทำให้นายริวาวัฒน์ร้องลั่น รู้ตัวอีกทีก็ลงไปนั่งตักไอ้แฟนเวรเรียบร้อยแล้ว และพอจะลุกก็ติดที่คนป่วยมือกาวมันสอดแขนเข้าที่เอวแล้วกอดหมับ

 

            “ผ้าห่มผืนนี้อุ๊นอุ่น” ไม่ว่าเปล่า ยังเอาหน้ามาถูที่ไหล่อีกต่างหาก จนริวที่พบว่าทุกสายตาหันมามองได้แต่หน้าแดงก่ำ...โกรธนะ ไม่ได้อาย

 

            “ไอ้ซัน ปล่อยกู”

 

            “ไม่!

 

            “หนึ่ง”

 

            “ไม่พี่”

 

            “สอง”

 

            “ไม่ปล่อยโว้ย”

 

            “สา...”

 

            “อ้ะ ปล่อยแล้วครับ ปล่อยแล้ว” เพื่อนฝูงที่มองมาถึงกับโห่ไล่ เมื่อคนอวดเก่งว่าจะไม่ปล่อยเด็ดๆ ไม่เก่งจริงอย่างปากว่า ให้ริวรีบลุกขึ้นทันควัน หันมามองตาวาวด้วยความโกรธ ก่อนจะเดินปึงปังเข้าบ้านไปเลย

 

            “โหย พี่ริว ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจนะ”

 

            “มึงนี่กวนตีนยังไงก็เป็นอย่างนั้น ปีใหม่ทั้งที ไม่แกล้งพี่ริวสักวันจะตายมั้ยวะ” เดียร์ได้แต่ส่ายหน้า ให้เพื่อนซี้ตอบกลับทันควัน

 

            “ก็พี่ริวน่ารักนี่หว่า”

 

            “หน้าโหดงั้นเนี่ยนะ” เจ้าลูกหมาว่าอย่างไม่อยากเชื่อหู แต่ในขณะที่ซันจะตอบคำ...

 

            ฟึ่บ

 

            ผ้าห่มผืนเล็กก็ถูกโยนมาคลุมหัว แล้วคนที่ใครๆ คิดว่าโมโหจนไม่อยากอยู่ต่อก็ว่าเสียงขุ่น

 

            “ห่มซะ หายดีเมื่อไหร่กูจะให้แดกเหล้า” แม้เสียงจะขุ่น แต่ความห่วงใยแม่งเต็มร้อยอะ ทำเอาซันถึงกับยิ้มปากแทบฉีกถึงหู ยิ่งได้เสียงกระซิบที่ได้ยินกันสองคนด้วยแล้ว...

 

            “ส่วนจะห่มกูเอาไว้ไม่มีคนแล้วกัน”

 

            “ฟังนะพวกมึง ปีหน้า กูตั้งปณิธานไว้แล้วว่ากูจะกวนตีนพี่ริวทั้งปี!” ไอ้พระอาทิตย์ก็ยิ่งได้ใจ ตะโกนบอกความตั้งใจปีหน้าทันที จนริวแทบจะตบลงกลางหัว ทว่าเจ้าตัวก็ถอนหายใจ แล้วก็ยิ้มกับตัวเอง

 

            ถึงมันจะกวน แต่ก็หมายความว่ามันก็จะอยู่ด้วยกันอีกทั้งปีนี่นะ

 

            “มึงเป็นอะไรไอ้ซัน เสียงมึงดังไปถึงหน้าบ้านแล้ว” แล้วในจังหวะนั้น คนที่เพื่อนฝูงรอคอยก็มาถึงพร้อมกับกีต้าร์คู่ใจ ทำเอาสองพระจันทร์ที่กำลังนั่งเก็บรายละเอียดแต่ละคู่อยู่ถึงกับส่งเสียงวี้ดว้าย วิ่งไปหาพี่ชินคนเก่งทันควัน

 

            “พี่ชิน พี่ชินมาแล้ว”

 

            “พี่ชินสัญญาว่าจะแปลการ์ตูนอันคัทของบุหลันแล้วนะ”

 

            “ไอ้ชินจัง มาดวลกับกู!” ขณะที่ไม้ตะโกนทะลุกลางปล้องมาก่อน แบบที่ปอนด์ซึ่งกำลังคุยโทรศัพท์กับแฟนส่ายหน้าหวือ

 

            “เฮ้ยๆๆๆ กูอยากแหกปาก มึงมาดีดกีต้าร์ให้กูมา”

 

            “กูเลือกเพลงก่อน กูจะร้องเพลงปีใหม่ให้พี่พอร์ช!” เดียร์เอาบ้าง ส่งเสียงขึ้นมา และนั่นก็ทำให้คนงกของกลุ่มขยับมาหาหนุ่มลูกครึ่งก่อนคนแรก

 

            “ใครต้องการตัวไอ้ชินมาขอคิวกับกู เพลงละสิบบาท ไม่งั้นมือกีต้าร์ไม่มีแรงเล่นเว้ย...เดี๋ยวมึงกับกูหารกัน รวยกว่านั่งเล่นไพ่ตาละสองบาทอีก” เดี่ยวมีการเปิดธุรกิจในวินาทีนั้น ให้คนอื่นส่งเสียงโห่ ขณะที่การต้อนรับที่อบอุ่นจนเรียกว่าร้อนทำเอาชินหัวเราะลั่น

 

            “นี่กูอุตส่าห์หนีจากงานที่บ้านมา ยังไม่หายเหนื่อย หาเรื่องเหนื่อยให้กูอีกแล้วมั้ยล่ะ”

 

            “แล้วพี่ชินมานี่ไม่เป็นไรหรือคะ งานที่บ้านล่ะ” จันทร์เจ้าเอ่ยปากถามอย่างสงสัยให้คนฟังส่งยิ้มให้

 

            “ไม่เป็นไร วันนี้ญาติพี่มาเต็มบ้าน พี่หายไปคนคงไม่เป็นไรหรอก”

 

            “แล้วแฟนมึงอะ” พอได้ที ซันก็ตะโกนถาม ให้คนมาใหม่เลิกคิ้วนิด

 

            “อยู่เซ็นเวิลด์ว่ะ ไปกับพวกพี่สายฟ้า....”

 

            RRRRrrrrrrrrrrr

 

            ทว่า ในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ของชินก็ดังขึ้น แล้วเพียงมองหน้าจอ เจ้าตัวก็หลุดหัวเราะอย่างเห็นขำ

 

            “ตายยากชะมัด แป๊บนะ กูคุยโทรศัพท์ก่อน”

 

            “เออๆ บอกแฟนมึงด้วยว่าเปลี่ยนใจก็ไม่สาย บ้านกูเหลือจานให้แขกอีกใบ” ซันว่าอย่างขำๆ แม้จะไม่ชอบหน้าไอ้อดีตเฮดว้าก (จริงๆ ตอนนี้ก็ยังเขม่น) แต่เห็นไอ้ชินจังแล้ว ยอมให้มันมาด้วยก็ได้วะ

 

            หลังจากนั้น ตอนแรกที่เปิดเพลงคลอเบาๆ ระหว่างการดื่มกิน ก็ได้เสียงเพลงเพราะๆ จากมือกีต้าร์ควบตำแหน่งนักร้องนำ โดยมีเดี่ยวคอยจดคิวเพลงให้ข้างๆ ถัดไปไม่ไกลก็ตั้งวงไพ่ อีกฝั่งยังดวลเหล้ากันอยู่ ขณะที่ลูกสาวเจ้าของบ้านก็เอากล้องตัวเล็กถ่ายภาพคนนั้นที คนนี้ที โดยเฉพาะคนไหนนั่งเป็นคู่ สองมือนี่ระรัวแชะๆ เลยเชียวล่ะ

 

            “เดียร์ๆ ไปดูให้หน่อยว่าเจ้ลืมประทัดปีใหม่ไว้ในรถหรือเปล่า” ตอนใกล้เที่ยงคืนเข้ามาทุกที เจ้ดรีมก็เอ่ยปากใช้น้องจนได้ แบบที่เดียร์ก็ยอมละสายตาจากหน้าจอซึ่งกำลังถ่ายทอดสดสถานที่เคาน์ดาวน์

 

            “ครับๆๆ ใช้น้องจนวินาทีสุดท้ายของปีเลยนะเจ้” บ่นไปแต่ก็ยอมเดินออกไปที่รถ

 

            “ไหนวะ มานึกขึ้นได้ตอนจะปีใหม่นี่กูมีเคืองนะเนี่ย” พอปลดล็อกรถ แล้วปีนเข้าไปคุ้ยของ เดียร์ก็พึมพำกับตัวเอง สองตาก็สอดส่ายหาไอ้ประทัดอันเล็กที่ซื้อมาให้แต่ละคนดึงเล่นนั่นแหละ แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เห็นสักที

 

            “หรือไม่ได้อยู่ในรถวะ”

 

            หมับ

 

            “เฮ้ย!!!” แต่ในขณะที่บ่นอยู่นั้น ใครบางคนก็ใช้สองมือปิดเข้าที่ดวงตาจนต้องร้องลั่น เกือบจะตะโกนขอความช่วยเหลือแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเสียงนี้ดังขึ้น

 

            “พี่เอง”

 

            “พี่พอร์ช! ให้ตายเถอะว่ะ ใจหายใจคว่ำหมด ไม่เล่นงี้นะพี่ นึกว่าเจอดีวันปีใหม่ซะแล้ว” เดียร์รีบดึงมือใหญ่ออก แล้วหันมาโวยเบาๆ ขณะที่คนถูกโวยก็แค่อมยิ้มอยู่นั่น แล้วส่งอะไรบางอย่างมาให้

 

            “หืม เฮ้ย ไหนว่าปีนี้ห้ามให้ของขวัญปีใหม่ไง เดียร์ไม่ได้เตรียมให้พี่นะ” พอเห็นกล่องเล็กๆ ในมือพี่พอร์ช เจ้าลูกหมาก็โวยเบาๆ ในเมื่อปีที่แล้วเขาหาของขวัญให้พี่พอร์ชแหละ แต่พี่แกบอกว่ามันแพงไป ไม่อยากให้เขาฟุ่มเฟือย ปีนี้เลยตกลงกันว่าจะไม่มีการให้ของขวัญกัน

 

          พี่พอร์ชแม่งผิดคำพูด

 

            “ใครว่า นี่ไม่ใช่ของขวัญปีใหม่สักหน่อย พี่แค่บังเอิญให้ของขวัญเดียร์ตอนวันสิ้นปีเท่านั้นเอง”

 

          ต่างมากเลยครับ

 

            เดียร์ได้แต่ย่นจมูกใส่ หากแต่ก็รับมันมาถือไว้

 

            “เปิดดูสิ” พอถูกคนให้เร่งหน่อย เดียร์ก็ยอมแกะกระดาษห่ออย่างเบามือ แล้วใจก็เต้นตึกๆ เมื่อเห็นว่าของในมือเนี่ยคราวนี้ไม่ใช่นาฬิกาแล้วแน่ๆ หากแต่เป็น...

 

            “แหวน!

 

            เจ้าลูกหมาเงยหน้าขึ้นทันควัน มองคนที่ส่งยิ้มให้ ทั้งยังจับมือเขาขึ้นมา

 

            “อยู่ด้วยกันนะเดียร์ ไม่ว่าจะปีนี้ ปีหน้า หรือปีไหนๆ พี่ก็อยากให้เดียร์อยู่กับพี่แบบนี้...พี่จะไม่ยอมปล่อยมือจากเดียร์”

 

            หากนี่คือเซอร์ไพรส์วันปีใหม่ก็ทำสำเร็จแล้วล่ะ เพราะไอ้ดรัณภัทรกำลังจะร้องไห้ ทำได้เพียงแค่มองคนตรงหน้าที่สวมแหวนให้แล้วจับมือมากุมไว้มั่น

 

            “เหมือนกัน เดียร์จะไม่มีทางยอมปล่อยมือจากพี่เหมือนกัน” คำตอบรับที่พูรินยิ้มกว้าง ยามที่โน้มตัวเข้าหาหมายจะสัมผัสริมฝีปากสีสดสวย ดวงตาทั้งคู่ก็สบประสานกันเพื่อสื่อความในใจว่ารัก...และรักมากแค่ไหน

 

            “พี่รักเดียร์...”

 

            เปรี้ยง!

 

            ทว่า ก่อนที่ริมฝีปากจะสัมผัสกัน เสียงพลุก็ดังหวีดเข้ามาในโสตประสาท จนทั้งคู่สะดุ้ง หันไปมองท้องฟ้า แล้วพบพลุเล็กๆ ที่บริเวณรอบบ้านเริ่มจุด จนเดียร์ต้องก้มลงมองนาฬิกา

 

            “เฮ้ย อีกนาทีนึง มานี่เลยพี่พอร์ช!” เดียร์จัดการลากแขนคนรักกลับเข้างานอย่างว่องไว แม้จะอยากอยู่ด้วยกันสองคน แต่ที่มาฉลองบ้านเพื่อนก็เพราะอยากฉลองกับทุกๆ คนด้วยต่างหาก

 

            “นึกว่าจะกลับเข้ามาไม่ทันแล้วนะมึง เอ้า ของมึง” จังหวะนั้น ทุกคนที่ตอนนี้ถือประทัดในมือคนละอันก็หันมามองเป็นตาเดียว ทั้งยังก้มลงมองมือของทั้งสองที่กุมกันเอาไว้แน่น ก่อนที่ซันจะโยนประทัดอันเล็กมาให้

 

            เวลานี้ท้องฟ้ายามค่ำคืนกำลังประทับด้วยแสงไฟหลากสีสันที่เริ่มต้นจุดตั้งแต่ยังไม่เข้าสู่ปีใหม่ ขณะที่สายตาทุกคู่ก็มองไปยังหน้าจอโทรทัศน์ที่กำลังนับถอยหลัง

 

            ใบหน้าทุกคนประดับด้วยรอยยิ้ม ยามที่ตะโกนตัวเลขถอยหลังลงมาเรื่อยๆ

 

            เสียงเพลง เสียงนับถอยหลัง รอยยิ้ม แววตา และมือหลายคู่ที่สอดประสานกัน เพื่อตะโกนบอกกันว่า...

 

          “สุขสันต์วันปีใหม่!!!

 

            “กูรักพวกมึงทุกคน!” ปอนด์ตะโกนขึ้นมาต่อท้ายทันที

 

            “กูก็รักโว้ย” ไม้ตอบรับ

 

            “กูรักแฟนกูด้วย” เดี่ยวว่าเสียงหัวเราะ ให้ซันร้องรับ

 

            “กูก็รักเมียกู”

 

            “ของกูนี่กูรักเจ้ดรีมสุดๆ ปีนี้ก็อย่าใช้น้องมากนักนะเจ้” เดียร์มาแหวกกว่าชาวบ้าน ให้เจ้ดรีมยิ้มหวาน

 

            “แต่ขอโทษ ปีนี้เจ้รักพี่ตะวันมากกว่า ส่วนแกนี่ทาสในเรือนเบี้ย”

 

            “ฮ่าๆๆๆ พวกหนูก็รักพวกพี่ทุกคนเลยนะ”

 

            ท่ามกลางเสียงหัวเราะ ทุกคนเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม เพราะไม่ว่าปีนี้จะเจอกับอะไร จะมีอุปสรรคมากมายแค่ไหน แต่พวกเขารู้ดีว่าพวกเขายังคงมีกันและกัน ไม่ใช่แค่คนรักที่ยืนเคียงข้าง แต่มีทั้งพี่น้อง เพื่อนฝูง ครอบครัว ทุกความสัมพันธ์ที่จะก้าวเดินไปด้วยกัน และบอกว่า...เราจะมีกันและกันในทุกๆ ปี  

 

            RRRRRRRRRRRRRrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

 

            ทว่า เรื่องจะยังจบไม่ได้ถ้าขาดใครอีกคนหนึ่ง ใครที่โทรเข้าเครื่องชินที่กำลังส่งเสียงหัวเราะ แล้วเพียงกดรับ

 

            [ผมอยู่หน้าบ้านแล้ว]

 

            หนุ่มลูกครึ่งก็เบิกตากว้าง แล้วหมุนตัวออกไปหน้าบ้านทันที เพื่อเห็นว่าเจ้ามอเตอร์ไซค์คันใหญ่จอดนิ่งอยู่พร้อมกับคนที่เพิ่งจะถอดหมวกกันน็อกออก

 

            “ผมมาไม่ทันสินะ”

 

            “ไหนว่าไปกับพวกพี่สายฟ้าไง” ชินถามอย่างแปลกใจ ในเมื่อที่คุยกันเมื่อสองชั่วโมงก่อนยังอยู่กลางเมืองอยู่เลย นี่โผล่มานี่ได้ไง

 

            คำถามที่โอ๊ตส่งยิ้มให้ แล้วบอกด้วยเสียงจริงจัง

 

            “ผมอยากเจอคุณเป็นคนแรกของปี” คนฟังอึ้งไปนิด ก่อนที่จะหัวเราะออกมา

 

            “น้ำเน่าแต่ต้นปีเลยนะพี่...” แล้วชินก็ลดเหลือเพียงรอยยิ้มกว้าง

 

            “แต่เน่าแบบนี้ผมให้ผ่าน...ดีใจที่พี่มา”

 

            รอยยิ้มของคนทั้งคู่ส่งให้กัน แม้ไม่มีคำพูดมากมาย แต่ตลอดปีที่ผ่านเรื่องราวด้วยกันมาบอกให้รู้ว่าพวกเขามีความสุขแค่ไหนที่มีกันในวันนี้ ก่อนที่โอ๊ตจะเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ

 

            “ผมขอกอดหน่อยได้มั้ย”

 

            “หึๆ กอดแบบไหนล่ะพี่ ถ้าเป็นกอดบนเตียงนี่คงต้องรองานเลี้ยงเลิก” ชินว่าขำๆ มองหน้าคนที่ตีหน้าดุขึ้นหน่อยที่เขาเอาแต่เล่น จนเป็นฝ่ายเดินไปกอดพี่โอ๊ต แล้วตบหลังหนักๆ

 

            “เป็นแฟนกันมาเป็นปีไม่มีใครเขาขอก่อนกอดแล้วนะพี่โอ๊ต” คำที่โอ๊ตกอดกลับ ทั้งที่หัวเราะออกมา

 

            “ผมจะจำไว้”

           

            อ้อมกอดที่ดูไม่ต่างจากเพื่อนผู้ชายสองคนที่กอดแล้วตบหลังกันเบาๆ แต่สำหรับพวกเขาแล้วอ้อมกอดนี้มีค่ามากกว่านั้น

 

            “ปีนี้ก็ฝากตัวด้วยนะพี่โอ๊ต” คำที่คนฟังก็ตอบกลับด้วยคำเดียวกัน

 

            “เหมือนกัน ฝากตัวด้วยนะชิน”

 

            และรอยยิ้มของทั้งสองก็บอกว่า...จะขอฝากตัวแบบนี้ในทุกๆ ปี

 

            เช่นเดียวกัน

 

          ปีนี้ก็ขอฝากตัวด้วยนะคะทุกคน แฮปปี้นิวเยียร์ค่าาาาาา ^__________________^

 

..............................................

 

            ครบค่ะ จบตอนแล้วววววว ดีใจมาก ตอนนี้เขียนในช่วงที่กำลังง่อยมากอะจ้า ป่วยข้ามปี นอนอร่อยข้ามปี กว่าจะคลอดตอนนี้ออกมานี่คิดแล้วคิดอีก วางทุกอย่างพร้อม แต่สมองไม่เดินเพราะป่วยนี่แบบทรมานสุดๆ ไม่เคยลงฟิคช่วงเทศกาลเลทมาก่อนเลยนะ แต่ปีนี้ช้าไปสองวัน แถมฟิคเอสเจยังไม่เสร็จด้วยล่ะ งื้อ

            สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ เข้าสู่ปี 2015 กันแล้วก็ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆ มีแต่สิ่งดีๆ เข้ามาในชีวิต อะไรที่ร้ายๆ ขอให้จบไปกับปีที่ผ่านมา เปิดรับแต่สิ่งดีๆ เข้ามา และเมย์ก็ขอฝากทั้งฟิคทั้งนิยายไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ ปีนี้ก็ขอฝากตัวอีกเช่นเคย ขอบคุณค่า

            สำหรับตอนนี้จริงๆ จะเขียนติณณ์แคนด้วย แต่มิสามารถเจงๆ ลากเข้ามาไม่ได้เลย ส่วนอะไรที่หย่อนไว้ในเอ้พีท อย่าคิดมากค่ะ เนื้อหาหลักยังอยู่ปีหนึ่งเทอมหนึ่งเอง อันนี้ตั้งปีสองเทอมหนึ่ง ยังต้องผ่านอะไรกันมาอีกเยอะ ^^

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Yaoi] Test Love ลองรักกันมั้ยคุณพี่ชายร่วมห้อง [Boy's Love] ตอนที่ 87 : ตอนพิเศษ : ปีนี้...ปีหน้า...ก็ยังคงมีกัน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 46759 , โพส : 338 , Rating : 45% / 216 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14
# 338 : ความคิดเห็นที่ 63009
.เอาช้ะไม่อยากกลับไปเนื้อหาก่อนหน้านี้เลย5555
Name : 335360 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 335360 [ IP : 180.183.192.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2561 / 19:52
# 337 : ความคิดเห็นที่ 62801
ชอบตอนนี้จังเลยค่า ดีมากจริงๆ
Name : Bammiiee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bammiiee [ IP : 101.108.118.208 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2561 / 01:29
# 336 : ความคิดเห็นที่ 62538
มีแววดราม่ามาแต่ไกลคู่ของเอ้พีท
Name : pommys < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pommys [ IP : 124.121.206.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มกราคม 2561 / 08:56
# 335 : ความคิดเห็นที่ 62016
อ่านตอนนี้จบเเล้วจะร้องไห้ จะร้องไห้คู่โอ๊ตชิน แล้วเอ้พีทนี่ยังไง๊
Name : ManowNnch < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ManowNnch [ IP : 1.46.78.244 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 มกราคม 2560 / 07:26
# 334 : ความคิดเห็นที่ 61922
ตอนนี้น่ารักกกกก
PS.  บางทีเราก็บ้าเกินไป แฮ่ๆ
Name : InLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InLove [ IP : 1.47.229.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2559 / 23:43
# 333 : ความคิดเห็นที่ 61714
อร๊ายยย นึกว่าแหวนคู่ซะอีก
Name : elf_Looksorn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ elf_Looksorn [ IP : 223.207.247.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กันยายน 2559 / 22:25
# 332 : ความคิดเห็นที่ 61589
ตอนแรกก็นึกว่าพี่โอ๊ตจะไม่มาจริงๆนะเนี่ย เห็นครบคู่หมด
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.46.206.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กรกฎาคม 2559 / 09:46
# 331 : ความคิดเห็นที่ 61280
ฮือออออละมุนละไมเลอค่า
Name : lopenav < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lopenav [ IP : 115.87.142.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2559 / 09:41
# 330 : ความคิดเห็นที่ 61099
อ๊ากกกก น่ารักกุ้งกิ้งมากๆเลย คือไม่ไหวอ่ะ เขิลรุนแรงทุกคู่เลย ตอนแรกก็ทำใจไว้แล้วว่าเรื่องนี้ใกล้จบ เจอตอนนี้เข้าไปนี่ง่อยแดก คือคิดถึงตัวละครทุกคนมากกกกก ถ้าจบไปคงต้องทำใจอีกนาน TTwTT แต่หวานทุกคู่ ไหนๆก็ไหนๆ แยกออกมากหน่อย
พอร์ชเดียร์ เหมือนเดิมมม หวานมากกกกกก น้ำตาลเรียกพ่อเลยอ่ะ เดียร์แรดขึ้นนะคะ อิอิ แต่ยังน่ารักเหมือนเดิม อร๊ายยยย
ซันนี่ริว คุณเอ็งจะกวนพี่เค้าตลอดปีใช่มั้ยคะ 555 หวานเหมือนกัน แต่อันนี้ไม่มาก ฟินกระจายยยย
โอ๊ตชินจัง แอบหวานนิดๆ ถึงไม่หวานมากนัก แต่สไตล์เค้าเป็นแบบนี้นี่เนอะ ยังไงก็ชอบแหละค่าา แอร๊ยยยยย

รู้สึกอยากเป็นจันทร์เจ้ากับบุหลัน เพราะพวกนางได้ฟินแบบเรียลไทม์ ส่งไฟล์รูปมาให้หน่อยสิ อยากเสพบ้าง 5555
PS.  แวะไปเยี่ยม my id หน่อยนะคร้า~
Name : sprinkle_star < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sprinkle_star [ IP : 203.131.214.9 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2559 / 10:27
# 329 : ความคิดเห็นที่ 60748
มาอ่านอีกรอบ คิดถึงคู่โอ๊ตชินมากค่ะ
ไม่ต้องมีคำพูดอะไรมาก แต่มีความรักให้กันอย่างลึกซึ้ง ><
PS.  BaekDO is my OTP <3<3<3
Name : Bacon & Bear < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bacon & Bear [ IP : 1.47.136.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ตุลาคม 2558 / 14:37
# 328 : ความคิดเห็นที่ 60702
กริ๊ดดดดดโอ๊ตชินน่ารักอะะะะะะ *ลืมคู่หลักสนิท*
Name : Susu [ IP : 171.96.244.23 ]

วันที่: 21 ตุลาคม 2558 / 21:16
# 327 : ความคิดเห็นที่ 60642
อ่านอยู่ตอนพี่โอ๊ตขอกอดชิน กำลังเปิดทีวีฟังเดอะวอยซีซัน4ไปพร้อมๆกัน ดันเจอคู่แบทเทิลของสิงโตที่ร้องเพลงของed sheeran พอดี ร้องว่า take me into your loving arms โคดเข้ากับตอนโอ๊ตขอกอดชินแล้วชินบอกว่าเป็นแฟนกันมาเป็นปีไม่มีใครเขาขอกัน โอ้ยยยยฟิน
Name : Eurn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eurn [ IP : 125.24.128.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2558 / 18:29
# 326 : ความคิดเห็นที่ 60641
อ่านอยู่ตอนพี่โอ๊ตขอกอดชิน กำลังเปิดทีวีฟังเดอะวอยซีซัน4ไปพร้อมๆกัน ดันเจอคู่แบทเทิลของสิงโตที่ร้องเพลงของed sheeran พอดี ร้องว่า take me into your loving arms โคดเข้ากับตอนโอ๊ตขอกอดชินแล้วชินบอกว่าเป็นแฟนกันมาเป็นปีไม่มีใครเขาขอกัน โอ้ยยยยฟิน
Name : Eurn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eurn [ IP : 27.55.74.223 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2558 / 18:27
# 325 : ความคิดเห็นที่ 60252
น่ารักจริงๆค่า
Name : litterrabbitza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litterrabbitza [ IP : 27.145.49.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กรกฎาคม 2558 / 15:35
# 324 : ความคิดเห็นที่ 60011
ทั้งหวาน ทั้งฟิน ครบทุกคู่เลย 😆
Name : wave@wave < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wave@wave [ IP : 49.230.104.77 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2558 / 17:43
# 323 : ความคิดเห็นที่ 59433
น่ารักจังงง
PS.  รักเด็ก <3
Name : GIFT'TAUN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GIFT'TAUN [ IP : 183.88.230.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2558 / 22:37
# 322 : ความคิดเห็นที่ 59171
ชอบแนวคู่โอ๊ตชินอ่ะ น่ารักดี คึคึ
Name : MoMaE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MoMaE [ IP : 49.230.68.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2558 / 09:27
# 321 : ความคิดเห็นที่ 57292
ปีใหม่แห่งความสุขอะเนอะ
Name : Bingbing_Y.Girl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bingbing_Y.Girl [ IP : 171.7.97.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2558 / 01:56
# 320 : ความคิดเห็นที่ 54880
แฮปปี้กันถ้วนหน้า
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 124.122.173.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2558 / 00:39
# 319 : ความคิดเห็นที่ 54879
มีความสุขกันทุกคู่เลย อ่านไปยิ้มไป อยอุ่นจังค่ะ
PS.  อนุบาลตัวแม่ กับ ice-cream-kati ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
Name : อนุบาลตัวแม่ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อนุบาลตัวแม่ [ IP : 124.122.173.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2558 / 00:39
# 318 : ความคิดเห็นที่ 54752
แง๊ววววว
Name : PuingSama < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PuingSama [ IP : 49.0.97.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2558 / 17:17
# 317 : ความคิดเห็นที่ 54361
เจ้าลูกหมาระวังโดนทำโทษรับปีใหม่นะ บอกรักเจ้ดรีมคนเดียวเนี่ย 555555 ( ไม่นับตอนให้แหวนนะ )
Name : tamamonomaai - 13 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tamamonomaai - 13 [ IP : 171.96.178.153 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:26
# 316 : ความคิดเห็นที่ 52516
น่ารักทุกคนเลย คิคิ 
PS.  As you please..
Name : nunyjan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nunyjan [ IP : 171.96.182.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มกราคม 2558 / 00:30
# 315 : ความคิดเห็นที่ 52046
ชอบคู่โอ๊ตชินที่สู๊ดดดดดด >////<
Name : mona_mz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mona_mz [ IP : 27.55.213.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2558 / 15:54
# 314 : ความคิดเห็นที่ 51842
เดียร์ทำให้เรื่องมันยุ่งเข้าไปใหญ่แล้ว
PS.  ชื่อ อาเนคาโน่ ฮาเซย์ อายุ 17 ปี หอ นักฆ่า ผู้คุมกฎหอนักฆ่า
Name : Lจ้าหญิJมะเหมี่ยว-*- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lจ้าหญิJมะเหมี่ยว-*- [ IP : 171.96.176.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มกราคม 2558 / 15:27
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android